| p:abstract
| - Franz Erdmann Mehring (27 February 1846 in Schlawe, Pomerania – 29 January 1919 in Berlin), was a German publicist, politician and historian.He worked for various daily and weekly newspapers and over many years wrote lead articles for the weekly magazine Neue Zeit. In 1868 he moved to Berlin to study, and worked in the editorial office of the Die Zukunft newspaper. From 1871–1874, Mehring worked for the Correspondence Office in Oldenburg, writing reports on sessions of the Reichstag and the local parliament. He became a well-known parliamentary reporter, working for the Frankfurter Zeitung newspaper and Die Waage, a newspaper published by Leopold Sonnemann . Mehring left Die Waage after an argument with Sonnemann and in 1884 became chief editor of the liberal Berlin Volks-Zeitung newspaper. He spoke out against Bismarck’s law banning Socialism although he was himself a member of the bourgeoisie.In 1891 Mehring joined the Social Democratic Party of Germany . Mehring was a Marxist. His image of Friedrich Nietzsche as a capitalist had large influences for the negative image that socialists and communists in the 20th century had of Nietzsche. Many members of the much smaller, and ideologically less predictable Independent Social Democratic Party of Germany were Nietzsche enthusiasts. Between 1902 and 1907 Mehring was the chief editor of the Social Democratic Leipziger Volkszeitung newspaper. From 1906 to 1911 he taught at the SPD’s Party school. He was a member of the Prussian parliament from 1917 to 1918. During the First World War Mehring began to distance himself from the SPD. In 1916 the left-wing Marxist revolutionary Spartacist League was founded and Mehring was one of its main leaders alongside Karl Liebknecht and Rosa Luxemburg. Franz Mehring wrote a Marxist analysis of the actions of Swedish warrior king Gustavus Adolphus, claiming the Thirty Years' War had little to do with religion and everything to do with economics . In 1918, "after long and irritating delays owing to the military censorship" (according to the English translator Edward Fitzgerald, 1935 U.S. edition), Mehring's great biography of Karl Marx was published, dedicated to fellow Spartacist Clara Zetkin. (en)
- Franz Erdmann Mehring (1846 – 1919), fut un publiciste, un homme politique et un historien allemand. (fr)
- フランツ・メーリング(Franz Mehring, 1846年2月27日-1919年1月29日)ドイツのマルクス主義者、歴史家、文芸史家、評論家。 (ja)
- Franz Mehring (Schlawe, het huidige Sławno, 27 februari 1846 - Berlijn-Grünewald bij Berlijn, 29 januari 1919) was een Duits marxistisch historicus, publicist en politicus. Mehring werkte gedurende zijn gehele leven vooral in de journalistiek. Aanvankelijk was hij werkzaam bij burgerlijk-liberale bladen en kranten, in 1891 wisselde hij echter naar de sociaal-democratische SPD. Vanaf 1916 hoorde hij met Karl Liebknecht en Rosa Luxemburg tot de kopstukken van de Spartacusbond. (nl)
- Mehring Franz (ur. 27 lutego 1846, Sławno, Pomorze Zachodnie, Prusy - zm. 28 stycznia 1919, Berlin, Niemcy) - teoretyk i historyk marksistowski, niemiecki filozof, przedstawiciel lewicowego skrzydła niemieckiej i międzynarodowej socjaldemokracji, współtwórca Komunistycznej Partii Niemiec. Mehring swoją przygodę z polityką rozpoczął dość późno w porównaniu z innymi, ówczesnymi działaczami ruchu robotniczego. W latach '90 XIX w. porzucił swoje dawne poglądy liberalno-burżuazyjne, stając się socjaldemokratą. Przez wiele lat współpracował z "Die Neue Zeit", czasopismem teoretycznym socjaldemokracji niemieckiej. W swoich artykułach i polemikach zwalczał rewizjonizm, w którym widział oportunistyczny, pozbawiony samodzielności teoretycznej wobec myśli burżuazyjnej, nurt w łonie ruchu robotniczego. W latach I wojny światowej wystąpił z ostrą krytyką przywódców II Międzynarodówki za ich postawę wobec własnych rządów imperialistycznych. W tym czasie, wspólnie z Różą Luksemburg, wydawał pismo "Die Internationale". Mehring solidaryzował się z Rewolucją Październikową; w artykułach Marks i Komuna Paryska i Marks i bolszewicy bronił W. I. Lenina i jego towarzyszy przed zarzutami, iż podnosząc masy do rewolucji proletariacko-socjalistycznej w warunkach ekonomicznych temu niesprzyjających odrzucili zasadnicze tezy teorii Karola Marksa i Fryderyka Engelsa. Mehring był wybitnym znawcą klasycznej i współczesnej filozofii niemieckiej. Jako jeden z pierwszych marksistów dokonał krytycznej analizy filozofii Arthura Schopenhauera i Fryderyka Nietzschego. w rozprawach z dziejów filozofii uzasadniał tezę, iż współczesna burżuazja niemiecka wyrzekła się swoich wielkich myślicieli przeszłości, a dziedzicem zasadniczych wartości intelektualnych i ideologicznych głoszonych przez Immanuela Kanta, J. G. Fichtego i G. W. F. Hegla stał się rewolucyjny proletariat. Jeszcze za życia Engelsa Mehring podjął pionierską próbę stworzenia podstaw marksistowskiej estetyki i literaturoznawstwa. W 1893 r. opublikował pracę Legenda o Lessingu, w której udowadniał, że nie da się utrzymać w konfrontacji z faktami żadna dotychczasowa interpretacja dorobku twórczego oraz postawy społeczno-politycznej wielkiego pisarza niemieckiego G. E. Lessinga. Praca ta stanowiła dowód możliwości zastosowania teorii materializmu historycznego do badania zjawisk kultury i sztuki, które uchodziły dotąd za niepodzielną domenę idealizmu; została oceniona przez Engelsa jako udana w zasadzie próba sformułowania teorii powstania oświeceniowego despotyzmu pruskiego. Mehring był też jednym z pierwszych systematyzatorów materializmu historycznego i znakomitym polemistą w dyskusjach z burżuazyjnymi krytykami marksizmu. W rozprawie O materializmie historycznym, dołaczonej do I wydania Legendy o Lessingu, sformułował dyrektywę metodologiczną, iż materializm historyczny powinien być stosowany także w badaniu swojej własnej historii oraz ukazał jakościowe różnice między materializmem marksowskim a naturalizmem materialistycznym. Zdaniem Mehringa jednak zasadnicze przeciwieństwo występuje między materializmem historycznym a idealistycznym pojmowaniem historii; we wszystkich swoich rozprawach zwalczał różne postacie "ideologicznej" filozofii dziejów: przeświadczenie o niezależności idei względem zjawisk ekonomiczno-klasowych, teorie upatrujące w państwie zasadniczą siłę dziejotwórczą, koncepcje historii jako dzieła wielkich polityków, wodzów i prawodawców. Słabością polemik Mehringa z idealizmem historycznym była jednak - na co zwracał uwagę już Fryderyk Engels - nieumiejętnośc pozytywnego, materialistyczno-dialektycznego rozwiązania problemów roli świadomości, państwa itp. w procesie dziejowym.W pracy Historia socjaldemokracji niemieckiej, cieszącej się wśród współczesnych wielką popularnością, oraz w pracy Karol Marks. Historia jego życia Mehring urzeczywistniał swoją dyrektywę, iż dzieje marksizmu powinny być ujmowane zgodnie z naczelnymi tezami materializmu historycznego. Dzieje socjaldemokracji niemieckiej stanowiły dla Mehringa jedynie fragment ogólnej historii Niemiec i Europy Zachodniej. Historia socjaldemokracji niemieckiej zawiera analizę powstania i rozwoju proletariatu europejskiego i niemieckiego; jest jednocześnie historią walki wszystkich klas konstytuujących ówczesne Niemcy oraz historią przednaukowego i naukowego socjalizmu. Badania Mehringa nad genezą i rozwojem materializmu historycznego, uwieńczone biografią Karola Marksa, nadal stanowią fundament i jeden z zasadniczych punktów odniesienia dla studiów marksistowskich w tej dziedzinie. (pl)
- Franz Mehring, född 27 februari 1846 i Schlawe, Pommern, död 29 januari 1919 i Berlin, var en tysk publicist, socialistisk politiker och marxistiskt inriktad historiker. Mehring var ursprungligen borgerligdemokrat och medarbetare i frisinnade tidningar,anslöt sig under intryck av socialistlagen tillsocialdemokratin, återgick sedermera för en tidtill liberal åskådning för att omsider definitivtomfatta socialismen. Han blev medlem av Tysklands socialdemokratiska parti 1891, där han var aktiv inom partiets vänsteropposition och senare Spartacusförbundet. Mehring skrev 1877 från borgerligt frisinnad synpunkt en skarpt kritisk historik över den tyska socialdemokratin och senare som moderatsocialist en utförligare sådan, Geschichte der deutschen Sozialdemokratie . Mehring skrev en bok om Gustav II Adolf med en marxistisk analys av det Trettioåriga kriget, som översattes till svenska av Ture Nerman. Dessutom har han utgett biografien Karl Marx och Aus dem literarischen nachlass von Karl Marx, Friedrich Engels und Ferdinand Lassalle (1902). (sv)
- Franz Erdmann Mehring, nacido el 27 de febrero de 1846 en Schlawe (Pomerania) y muerto el 29 de enero de 1919 en Berlín, fue un publicista, político e historiador alemán.En 1891 ingresó en el Partido Socialdemócrata de Alemania . Trabajó para varios periódicos y semanarios, entre ellos el Neue Zeit. En 1868 se trasladó a Berlín para estudiar y trabajar en la oficina editorial del periódico Die Zukunft. Entre 1871 y 1874, trabajó para la Oficina de Corresponsales de Oldenburg, escribiendo crónicas de las sesiones del Reichstag y del parlamento local. Se convirtió en un famoso reportero parlamentario, publicando sus trabajos en los periódicos Frankfurter Zeitung y Die Waage, este último publicado por Leopold Sonnemann, con el que mantuvo una disputa que le hizo abandonar este periódico, convirtiéndose en 1884 en editor jefe del periódico liberal Berlin Volks-Zeitung. Aunque de origen burgués, protestó airadamente contra la ley de Otto von Bismarck prohibiendo las actividades socialistas. Entre 1902 y 1907 Mehring fue el editor jefe del periódico socialdemócrata Leipziger Volkszeitung. Entre 1906 y 1911 enseñó en la escuela de partido del SPD. Fue miembro del parlamento prusiano entre 1917 y 1918. Durante la Primera Guerra Mundial Mehring comenzó a distanciarse del SPD, fundando la Liga Espartaquista en 1916 junto a Rosa Luxemburgo y Karl LiebknechtEscribió una biografía marxista del guerrero y rey sueco Gustavo Adolfo. Categoría:Nacidos en 1846Categoría:Fallecidos en 1919Categoría:SocialistasCategoría:Comunistas de AlemaniaCategoría:Partido Socialdemócrata de Alemania (es)
- Franz Mehring (* 27. Februar 1846 in Schlawe in Pommern; † 29. Januar 1919 in Berlin) war ein deutscher Publizist und Politiker. Er gilt zugleich als einer der führenden marxistischen Historiker. (de)
|
| rdfs:comment
| - Franz Erdmann Mehring (27 February 1846 in Schlawe, Pomerania – 29 January 1919 in Berlin), was a German publicist, politician and historian.He worked for various daily and weekly newspapers and over many years wrote lead articles for the weekly magazine Neue Zeit. (en)
- Franz Erdmann Mehring (1846 – 1919), fut un publiciste, un homme politique et un historien allemand. (fr)
- フランツ・メーリング(Franz Mehring, 1846年2月27日-1919年1月29日)ドイツのマルクス主義者、歴史家、文芸史家、評論家。 (ja)
- Franz Mehring (Schlawe, het huidige Sławno, 27 februari 1846 - Berlijn-Grünewald bij Berlijn, 29 januari 1919) was een Duits marxistisch historicus, publicist en politicus. (nl)
- Mehring Franz (ur. 27 lutego 1846, Sławno, Pomorze Zachodnie, Prusy - zm. (pl)
- Franz Mehring, född 27 februari 1846 i Schlawe, Pommern, död 29 januari 1919 i Berlin, var en tysk publicist, socialistisk politiker och marxistiskt inriktad historiker. Mehring var ursprungligen borgerligdemokrat och medarbetare i frisinnade tidningar,anslöt sig under intryck av socialistlagen tillsocialdemokratin, återgick sedermera för en tidtill liberal åskådning för att omsider definitivtomfatta socialismen. (sv)
- Franz Erdmann Mehring, nacido el 27 de febrero de 1846 en Schlawe (Pomerania) y muerto el 29 de enero de 1919 en Berlín, fue un publicista, político e historiador alemán.En 1891 ingresó en el Partido Socialdemócrata de Alemania (SPD). (es)
- Franz Mehring (* 27. Februar 1846 in Schlawe in Pommern; † 29. Januar 1919 in Berlin) war ein deutscher Publizist und Politiker. (de)
|