| p:abstract
| - Franklin Pierce (November 23, 1804 – October 8, 1869) was an American politician and the fourteenth President of the United States, serving from 1853 to 1857. To date, he is the only president from New Hampshire. Pierce was a Democrat and a "doughface" (a Northerner with Southern sympathies) who served in the U.S. House of Representatives and Senate. Later, Pierce took part in the Mexican-American War and became a brigadier general. His private law practice in his home state, New Hampshire, was so successful that he was offered several important positions, which he turned down. Later, he was nominated for president as a dark horse candidate on the 49th ballot at the 1852 Democratic National Convention. In the presidential election, Pierce and his running mate William R. King won by a landslide, defeating the Whig Party ticket of Winfield Scott and William A. Graham by a 50 to 44% margin in the popular vote and 254 to 42 in the electoral vote. According to historian David Potter, Pierce was sometimes referred to as "Baby" Pierce, an apparent reference to Pierce's youth relative to previous presidents. His good looks and inoffensive personality caused him to make many friends, but he suffered tragedy in his personal life and as president subsequently made decisions which were widely criticized and divisive in their effects, thus giving him the reputation as one of the worst presidents in U.S. history. Pierce's popularity in the North declined sharply after he came out in favor of the Kansas-Nebraska Act, repealing the Missouri Compromise and reopening the question of the expansion of slavery in the West. Pierce's credibility was further damaged when several of his diplomats issued the Ostend Manifesto. Historian David Potter concludes that the Ostend Manifesto and the Kansas-Nebraska Act were "the two great calamities of the Franklin Pierce administration.... Both brought down an avalanche of public criticism." More important says Potter, they permanently discredited Manifest Destiny and popular sovereignty. Abandoned by his party, Pierce was not renominated at the 1856 presidential election and was replaced by James Buchanan. After losing the Democratic nomination, Pierce continued his lifelong struggle with alcoholism as his marriage to Jane Means Appleton Pierce fell apart. His reputation was destroyed during the American Civil War when he declared support for the Confederacy, and personal correspondence between Pierce and Confederate President Jefferson Davis was leaked to the press. He died in 1869 from cirrhosis. Philip B. Kunhardt and Peter W. Kunhardt reflected the views of many historians when they wrote in The American President that Pierce was "a good man who didn't understand his own shortcomings. He was genuinely religious, loved his wife and reshaped himself so that he could adapt to her ways and show her true affection. He was one of the most popular men in New Hampshire, polite and thoughtful, easy and good at the political game, charming and fine and handsome. However, he has been criticized as timid and unable to cope with a changing America." (en)
- Franklin Pierce (1804 - 1869) est le quatorzième président des États-Unis. Il est élu pour un mandat de 1853 à 1857.L’opposition entre esclavagistes et abolitionnistes sous-tend toutes les décisions prises pendant le mandat du président en particulier celles liées à l’expansion des États-Unis vers l’ouest. Pierce défend le compromis de 1850 et le Parti démocrate ne le soutiendra pas pour un second mandat. (fr)
- フランクリン・ピアース（Franklin Pierce, 1804年11月23日 - 1869年10月8日）は、第14代アメリカ合衆国大統領。 (ja)
- Franklin Pierce (Hillsborough, 23 november 1804 - Concord, 8 oktober 1869) was de 14e President van de Verenigde Staten. Franklin Pierce werd president in een ogenschijnlijk rustige tijd. De Verenigde Staten leken de dreiging van een splitsing weerstaan te hebben, dankzij het Compromis van 1850. Door de aanbevelingen van zuidelijke adviseurs op te volgen, hoopte Pierce, afkomstig uit New England, een nieuwe dreiging van afscheiding te vermijden. Maar zijn strategie, die de rust niet kon bewaren, versnelde het uiteenvallen van de unie. Pierce werd geboren in Hillsborough (nu Hillsboro), New Hampshire, in 1804. Hij doorliep de 'middelbare school' op Bowdoin College. Nadat hij zijn diploma gehaald had, ging hij rechten studeren, waarna hij de politiek in ging. Op zijn 24e werd hij gekozen in de New Hampshire 'legislature'; twee jaar later werd hij 'Speaker'. In de jaren '30 van de 19e eeuw ging hij naar Washington, eerst als lid van het Huis van Afgevaardigden, later als Senator. Nadat Pierce in de Mexicaanse oorlog gediend had, werd door vrienden uit New Hampshire voorgedragen als kandidaat voor de presidentiële nominatie in 1852. Op de Democratische Conventie was er voldoende draagvlak voor steun aan het "Compromis van 1850" en om de kwestie van de slavernij niet op te rakelen. Maar er moest 48 keer gestemd worden, totdat Pierce uiteindelijk overbleef. Waarschijnlijk omdat de democraten het "Compromis" sterker steunden dan de "Whigs" en omdat hun kandidaat generaal Winfield Scott in het Zuiden niet vertrouwd werd, won Pierce de verkiezingen met een smalle marge. Twee maanden voordat hij het presidentsambt aanvaardde, overleed hun elf jaar oude zoon bij een treinongeluk. Verdrietig en mentaal uitgeput aanvaardde Pierce het presidentschap.In zijn inaugurele rede proclameerde hij een tijdperk van binnenlandse vrede en vooruitgang en krachtig beleid in de relaties met andere landen. De Verenigde Staten zouden wellicht verdere bezittingen moeten verwerven ten behoeve van haar eigen veiligheid, betoogde hij, en zou zich niet laten weerhouden door "enig stilzwijgend verbod van het kwaad". Pierce hoefde alleen maar te neigen naar uitbreiding om de toorn van het noorden op te wekken, die hem beschuldigden werktuig van het zuiden te zijn, in hun verlangen om de slavernij te verbreiden. Daarom wekte hij angst hiervoor op, toen hij het Verenigd Koninkrijk onder druk zette om haar bijzondere interesse voor een deel van de kust van Centraal-Amerika op te geven, en nog meer toen hij Spanje probeerde over te halen Cuba te verkopen. Maar het meest ernstig oplaaien van de strijd werd veroorzaakt door de "Kansas-Nebraska Act", die de Missouri Compromise herriep, en die de kwestie van de slavernij in het westen weer aan de orde stelde. Deze maatregel, het werk van Senator Stephen A. Douglas, kwam voort uit zijn verlangen een spoorweg te promoten van Chicago naar Californië door Nebraska. Minister van Oorlog Jefferson Davis, pleitbezorger van een zuidelijke transcontinentale route, had Pierce overtuigd James Gadsden naar Mexico te sturen om land te kopen voor een zuidelijke spoorweg. Hij kocht het gebied dat tegenwoordig zuidlijk Arizona en een deel van New Mexico omvat voor $10. 000. 000. Het voorstel van Douglas om de westelijke gebieden te mobiliseren, waardoorheen de spoorweg zou kunnen lopen, veroozaakte enorme problemen. Douglas stelde in zijn wetten voor dat de inwoners van de nieuwe gebieden zelf over de kwestie van de slavernij konden beslissen. Het gevolg was dat velen naar Kansas verhuisden, omdat zuidelijken en noordelijken controle over het gebied wilden krijgen. Schietpartijen braken uit, en "bleeding Kansas" werd het voorspel van de Amerikaanse burgeroorlog. Aan het eind van zijn regeringsperiode kon Pierce beweren dat er een "vredige situatie" heerste in Kansas. Maar tot zijn teleurstelling weigerden de Democraten hem opnieuw te nomineren voor het presidentschap, en kozen ze ervoor hem te vervangen door de minder controversiële Buchanan. Pierce keerde terug naar New Hampshire, en liet aan zijn opvolger de opkomende afscheidingsstorm. Hij stierf in 1869. (nl)
- Franklin Pierce (ur. 23 listopada 1804 w Hillsboro, New Hampshire, zm. 8 października 1869 w Concord, New Hampshire) – czternasty prezydent Stanów Zjednoczonych, urzędujący w latach 1853-1857. Studiował prawo, następnie zajął się polityką. W 1828 roku został wybrany do władz New Hampshire. W latach 30. XIX wieku najpierw został członkiem Izby Reprezentantów, a następnie Senatu. Pierce brał udział w wojnie amerykańsko-meksykańskiej. W 1852 Partia Demokratyczna miała poważny problem z wyłonieniem swojego kandydata w wyborach prezydenckich. Po 48 głosowaniach, w których odpadli wszyscy poważni kandydaci, reprezentantem partii wybrano Pierce'a. Okazał się on czarnym koniem tych wyborów. Kandydatowi Wigów, gen. Winfieldowi Scottowi nie ufali wyborcy na południu kraju. Ponadto partia Wigów straciła na popularności w związku z kłótniami wokół kwestii niewolnictwa i włączenia do USA Kalifornii. Dzięki temu Pierce, niewielką ilością głosów, wygrał wybory.Z powodu osobistej tragedii, Pierce obejmował urząd w stanie wyczerpania nerwowego.W mowie inauguracyjnej ogłosił rozpoczęcie ery spokoju i rozkwitu gospodarczego. Pierce był oskarżany przez polityków z północy o wspieranie rozpowszechniania się niewolnictwa. Próbował on uzyskać pewne ustępstwa ze strony Wielkiej Brytanii dotyczące handlu z krajami Ameryki Środkowej. Oskarżenia nasiliły się, gdy zaproponował Hiszpanii sprzedaż Kuby Stanom Zjednoczonym. Najgwałtowniej jednak został Pierce zaatakowany, gdy uległ namowom senatora Douglasa i poparł projekt budowy linii kolejowej z Chicago do Kalifornii. Przeciwnicy prezydenta obawiali się, że przyczyni się ona do poszerzenia niewolnictwa na zachód. Pierce wysłał do Meksyku Jamesa Gadsdena z zadaniem odkupienia terenów pod budowę kolei. Gadsden z zadania się wywiązał, kupując za 10 milionów dolarów południowe części stanów Nowy Meksyk i Arizona. Senator Douglas zaproponował również, żeby mieszkańcy stanów, przez które przebiega nowa linia kolejowa, sami opowiedzieli się za lub przeciw niewolnictwu. Sprowokowało to wybuch zamieszek w stanie Kansas o kontrolę nad którym rozpoczęła się walka pomiędzy Północą a Południem. "Krwawe Kansas" stało się preludium amerykańskiej wojny domowej.Żoną Franklina Piercea była Jane Pierce. Franklin Pierce jest dalekim kuzynem przyszłego prezydenta George'a W. Busha, którego matka, Barbara Bush, z domu nazywała się właśnie Pierce. (pl)
- Si può dire che è stato il primo presidente ufficialmente nato nel diciannovesimo secolo, in quanto il suo predecessore, Millard Fillmore, era nato nel 1800 che, per convenzione, è l'ultimo anno del diciottesimo secolo. Nacque ad Hillsboro, nel New Hampshire e a 23 anni divenne un avvocato. Dopo essere stato nel Parlamento Statale fu eletto alla Camera dei Rappresentanti e nel 1834 si sposò. In seguito fu eletto senatore, e nel corso della guerra col Messico, col grado di generale guidò un reparto nella battaglia di Contreras nella quale fu anche ferito. Finita la guerra, guarito tornò alla sua professione giuridica finché fu eletto Presidente, nel 1853, nelle file del Partito Democratico. Durante il suo mandato avviò nuove trattative col Messico che permisero agli USA di inglobare nel loro territorio l'Arizona. La sua amministrazione fu turbata dall'escalation di scontri fra schiavisti e abolizionisti, culminante con la guerra civile in Kansas seguita all'approvazione del Kansas-Nebraska Act. Scaduto il mandato nel 1857 si ritirò a Concord, nel suo stato natale, e qui morì dopo aver fatto un viaggio di tre anni in Europa. (it)
|
![[RDF Data]](http://dbpedia.org/statics/sw-cube.png)
