Saint Francis Borgia was a Spanish Jesuit and third Superior General of the Society of Jesus. He was canonized on June 20, 1670.

PropertyValue
dbpedia-owl:beatified_date
  • 1624-11-23 (xsd:date)
dbpedia-owl:beatified_place
dbpedia-owl:birthdate
  • 1510-10-28 (xsd:date)
dbpedia-owl:birthplace
dbpedia-owl:canonized_date
  • 1670-06-20 (xsd:date)
dbpedia-owl:canonized_place
dbpedia-owl:deathdate
  • 1572-09-30 (xsd:date)
dbpedia-owl:deathplace
dbpedia-owl:majorShrine
dbpedia-owl:title
  • Confessor
p:abstract
  • Saint Francis Borgia was a Spanish Jesuit and third Superior General of the Society of Jesus. He was canonized on June 20, 1670. (en)
  • François Borgia, duc de Gandie, grand d'Espagne, et 3 Supérieur Général des Jésuites, né à Gandie, près de Valence, le 28 octobre 1510, mort à Rome le 30 septembre 1572. Il a été canonisé par le pape Clément IX en 1671. (fr)
  • 聖フランシスコ・ボルハ (スペイン語:San Francisco de Borja, 1510年10月28日- 1572年9月30日)は、スペインのイエズス会士。第3代イエズス会総長。カトリック教会の聖人で祝日は10月10日。象徴は、帝冠を被った頭骨。地震に対する守護聖人。 (ja)
  • De heilige Franciscus Borgia (1510- 30 september 1572, Rome) was de derde generaal-overste van de jezuïeten. (nl)
  • Święty Franciszek Borgiasz SI,, ur. 28 października 1510, zm. 30 września 1572 w Rzymie, był trzecim generałem zakonu jezuitów i jedną z kluczowych postaci kontrreformacji. Urodził się w Gandii koło Walencji. Należał do jednej z najznakomitszych rodzin Hiszpanii. Jego ojcem był Juan Borgia, książę Gandii, a matką Juana Aragońska. Był prawnukiem papieża Aleksandra VI i wnukiem króla Hiszpanii Ferdynanda II Katolickiego, z nieprawego łoża. W młodości otrzymał bardzo dobre wykształcenie, a następnie służył na dworze Karola V Habsburga. Ożenił się wtedy z Eleanor de Castro Melo e Menezes i doczekał się ośmiorga dzieci:*Karola Carlosa,*Izabeli Isabel, matki Franciszka Goméz de Sandoval y Rojas - faworyta króla Filipa II Habsburga,*Jana Juana,*Alvara Álvaro,*Joanny Juana,*Ferdynanda Fernando,*Doroty Dorotea,*Alfonsa Alfonso .Później pełnił urząd wicekróla Katalonii. W 1546 zmarła jego żona. Franciszek Borgiasz sprowadził ciało cesarzowej Izabeli Portugalskiej z Toledo do Grenady. Podobno kiedy zobaczył zmiany, jakie poczyniła śmierć na twarzy pięknej cesarzowej, zdecydował on nigdy więcej już nie służyć pani śmierci i wtedy wstąpił do nowo powstałego zakonu jezuitów. Początkowo nie chciał przyjmować żadnych godności, ale w końcu przekonano go, że jego ze względu na jego pochodzenie, zdolności i wykształcenie jest to jego obowiązkiem. W 1554 został prowincjałem Hiszpanii, a w 1556 – generałem całego zakonu.Pełniąc ten urząd, powołał do życia Collegium Romanum, które kształciło elitę Kościoła: misjonarzy, wysyłanych później w najdalsze zakątki globu, doradców królów i papieży, pionierów kontrreformacji w różnych częściach Europy. Wzmocnił organizacyjnie zakon, kładąc podstawy pod jego potęgę. Doprowadził do powstania koalicji państw chrześcijańskich, która pokonała wielką flotę turecką pod Lepanto. Pozostawił również po sobie wiele pism filozoficznych. Jednocześnie był powszechnie szanowany za swoje świątobliwe życie. Franciszek Borgiasz zmarł w Rzymie. Beatyfikował go Urban VIII 23 listopada 1624, a kanonizował Klemens X 20 czerwca 1670. Jego święto jest obchodzone 30 września. Jest patronem Portugalii, rzymskiej Roty, Marianów oraz w przypadku trzęsień ziemi. Jego atrybutem jest czaszka w diademie. (pl)
  • Franciskus Borja, italienska Francesco Borgia, född 28 oktober 1510 i närheten av Valencia, Spanien, död 30 september 1572 i Rom, Italien, var en spansk präst och jesuit. Han helgonförklarades 1670 av påven Clemens X, helgondag 10 oktober. Franciskus Borja var son till hertigen av Gandia. Vid 17 års ålder inträdde han i hovet hos kejsar Karl V. Där träffade han sin tillkommande hustru Eleonora de Castro, med vilken han fick åtta barn. 1539 utnämndes Borja till vicekung av Katalonien, en av Spaniens fattigaste provinser. Hustrun avled 1546, och han beslutade sig då för att helt viga sitt liv åt Gud. Samma år mötte han Ignatius av Loyola och inträdde i jesuitorden. Inte förrän 1551 valde han att offentliggöra sitt medlemskap i orden, eftersom han först ville försörja sina barn och fullgöra sina regeringsplikter. Genom sin karriär vid det spanska hovet kom Borja att bli rådgivare åt en rad kungar och furstar. Borja valdes 1565 till ordensgeneral för Societas Jesu och kom att spela en framträdande roll för den katolska motreformationen. (sv)
  • 'San Francisco de Borja' (1510–1572) nació en Gandía, el 28 de octubre de 1510. Fue el hijo del duque de Gandía y bisnieto del Papa Alejandro VI, Rodrigo Borja. Aunque de niño fue muy piadoso y deseó convertirse en monje, su familia lo mandó a la corte del emperador Carlos V. Allí destacaría, acompañando al emperador en sus campañas y casándose con una noble portuguesa, Eleanor de Castro Melo e Menezes, con la que tuvo ocho hijos: Carlos, Isabel, João, Álvaro, Fernando, Afonso, Joana y Doroteia. En 1539, escoltó el cuerpo de la emperatriz Isabel de Portugal a su tumba en Granada. Se dice que, cuando vio el efecto de la muerte sobre la bella emperatriz, decidió «nunca más servir a un señor que se pueda morir». Sin embargo, aún en su juventud, fue nombrado virrey de Cataluña, administrando la provincia con gran eficiencia. Sus verdaderos intereses fueron otros, sin embargo. Cuando su padre murió, el nuevo Duque de Gandía se retiró a su tierra natal y llevaría, con su familia, una vida entregada puramente a la fe. Por esos tiempos entró en contacto con jesuitas: los Padres Fabro y Araoz. Así fue madurando su deseo de ayudar económicamente a la Orden fundada por Ignacio de Loyola, sobre todo después de hacer los Ejercicios Espirituales. Fue un gran bienhechor del Colegio Romano y fundó el Colegio Jesuita de Gandía, el primero en recibir alumnos seglares. En 1546 su esposa Eleanor murió y Francisco decidió entrar en la Compañía de Jesús. Ajustó cuentas con sus asuntos mundanos, renunció a sus títulos en favor de su primogénito, Carlos, e inmediatamente se le ofreció el título de cardenal. Lo rechazó, prefiriendo la vida de predicador itinerante. En 1554 se convirtió en el comisario general de los jesuitas en España y, en 1565, a la muerte del Padre Laínez, Padre General de toda la Orden. Hechos de su Gobierno. La Congregación General II de los Jesuitas se inclinó evidentemente en su elección por el enorme prestigio del otrora Duque de Gandía. El electo revisó las reglas de la SJ y, por influjo de las prácticas de ciertos jesuitas españoles, aumentó el tiempo dedicado a la oración: una hora diaria, por la mañana . Borja se preocupó de que cada Provincia jesuita tuviese su noviciado: personalmente fundó el Noviciado de San Andrés del Quirinal, en el que se formaron S. Estanislao Kostka, el predicador polaco Piotr Skarga y el futuro P. General Claudio Aquaviva. Una de las tareas más delicadas de este gobierno fue negociar con S. Pío V, quien deseaba reintroducir el Oficio cantado en la Compañía. De hecho, esta medida empezó en mayo de 1569, pero solamente en las casas profesas y sin interferir con otras tareas. Pío también ordenó que ningún candidato al sacerdocio de ninguna Orden debía ser ordenado hasta después de su profesión; esto causó grandes problemas a la SJ. Es por eso por lo que todos los jesuitas debían profesar 3 votos solemnes hasta que Gregorio XIII restauró la práctica original tal como estaba en las Constituciones escritas por San Ignacio. Los Colegios prosperaron: de 50 en 1556 pasaron a 163 en 1574. Borja promulgó la primera Ratio Studiorum en 1569. Para su gobierno se apoyó en Visitadores. Se inició la remodelación de la Iglesia del Gesù. El General siguió muy de cerca la evolución de la Contrarreforma en Alemania. Muchas fundaciones jesuitas atendieron a reforzar la causa católica. Una expedición misionera enviada por él a Brasil fue exterminada por los protestantes en altamar (Azevedo y sus compañeros mártires). Borja recibió misiones especiales de Su Santidad, al igual que Laínez. De viaje a Portugal y a España -pese a sus achaques-, fue muy agasajado. Atendió negocios de la Compañía y delicados encargos diplomáticos en las cortes. El regreso a Roma fue penoso; llegó a la Ciudad Eterna desahuciado, pero feliz de obedecer hasta el fin. Murió el 30 sept. 1572. Su legado. Su decisión referente a la oración alteró la concepción ignaciana al respecto, hasta que en el s. XX se volvió a la práctica primigenia. Llevó a la práctica la resolución de la CG II de convocar las Congregaciones de Procuradores, que demostró ser una medida muy acertada. Bajo su administración la obra misionera se incrementó y fue próspera. La Compañía fundó nuevas misiones en Florida, México y Perú. Se incrementó la penetración en Brasil. Sugirió a Pío V la creación de la Congregación para la Propagación de la Fe. Francisco Borja fue canonizado en 1671. Su onomástico se celebra el 3 de octubre. Francisco Borja Borja, Francisco Borja, Francisco Borja, Francisco Categoría:Santos jesuitas Categoría:Gandía categoría:santos católicos categoría:nacidos en 1510 categoría:fallecidos en 1572 Categoría:Orden de Santiago (es)
  • Il suo nonno paterno, Juan de Borja, secondo duca di Gandia, era uno dei figli di papa Alessandro VI; il nonno materno era il vescovo di Saragozza Alfonso, figlio naturale del re Ferdinando II di Aragona. Crebbe a Saragozza e all'età di dodici anni venne inviato come paggio a Tordesillas, dove la regina Giovanna la Pazza (che poi assistette anche sul letto di morte) si era ritirata dopo la scomparsa del marito insieme alla figlia, l’Infanta Caterina. Dal 1528 fu a Valladolid presso Carlo V: entrò presto nelle grazie dell’imperatrice Isabella, che lo nominò marchese di Lombay e lo fece sposare con Eleonora de Castro, da cui ebbe otto figli. Seguì l’imperatore in numerosi dei suoi viaggi . Fu molto colpito dall'orazione pronunciata da Giovanni d'Avila per il funerale dell’imperatrice Isabella, morta nel maggio del 1538, e decise di seguire alla perfezione i consigli evangelici: cominciò a dedicarsi anche allo studio della teologia, ottenendo il Dottorato. Il 26 giugno 1539 venne nominato Viceré di Catalogna. Nel 1546 sua moglie morì e lui si pose sotto la direzione spirituale dei padri gesuiti. Il 1 febbraio 1548 emise i voti solenni ed entrò nella Compagnia di Gesù, ma ottenne una particolare dispensa per restare nel secolo fino a quando non avesse assolto ai suoi doveri di genitore. Il 23 ottobre 1550 raggiunse Roma, dove venne ordinato sacerdote e divenne uno dei principali collaboratori di sant'Ignazio di Loyola. Contribuì all’istituzione del Collegio romano e fu incaricato di controllare la diffusione dell’Ordine nella penisola Iberica. Il 10 giugno 1554 fu nominato Commissario generale in Spagna. Rifiutò la nomina a cardinale proposta prima da papa Giulio III e poi da Pio IV, Pio V e infine Gregorio XIII. Nel 1565 fondò le missioni gesuite in Perù e Florida. Fu anche nominato esecutore testamentario di Carlo V. Richiamato da Pio IV, nel 1561 tornò a Roma, dove strinse amicizia con i cardinali Michele Ghislieri e Carlo Borromeo e, il 20 gennaio 1565, venne nominato Vicario Generale della Compagnia. Il 2 luglio 1565 venne eletto Preposito Generale della Compagnia di Gesù, succedendo a Diego Laínez. Diede un grande impulso all’attività missionaria dell’Ordine in India, Brasile e Giappone; per quanto riguarda la formazione spirituale e intellettuale dei giovani religiosi, emanò nuove regole sui costumi e gli studi dei novizi . Sotto il pontificato di Pio V fu incaricato di assistere il Cardinal Nepote Michele Bonelli nelle sue missioni diplomatiche; proprio questi viaggi furono fatali per la sua salute cagionevole: morì a Roma nel 1572. (it)
  • Francisco de Borja (født i Xátiva eller Valencia i Spania, død 4. november 1511 i Roma) var en av Den katolske kirkes kardinaler. Han var erkebiskop av Cosenza. Han ble kreert til kardinal 19. februar 1500 av sin slektning pave Alexander VI. Han ble avsatt som kardinal og ekskommunisert av pave Julius II den 24. oktober 1511 fordi han deltok på det skismatiske konsilet i Pisa (1511-1512). Det ble også kardinalene Federico Sanseverino, Bernardino López de Carvajal, Guillaume Briçonnet og René de Prie, men de levde lenge nok til at den neste pave, Leo X fikk benådet og gjeninnsatt dem. (no)
p:after
p:attributes
  • Skull crowned with an emperor's diadem (en)
p:beatifiedBy
p:beatifiedDate
  • 1624-11-23 (xsd:date)
p:beatifiedPlace
p:before
p:birthDate
p:birthPlace
p:canonizedBy
p:canonizedDate
  • 1670-06-20 (xsd:date)
p:canonizedPlace
p:caption
  • ''Saint Francis Borgia.'' He is depicted performing an exorcism in this painting by Francisco Goya. (en)
p:deathDate
p:deathPlace
p:feastDay
p:hasPhotoCollection
p:imagesize
  • 280px (en)
p:majorShrine
  • His relics were translated to the Jesuit church in Madrid, Spain in 1901 (en)
p:name
  • Saint Francis Borgia (en)
p:patronage
p:title
p:titles
  • Confessor (en)
p:veneratedIn
p:wikiPageUsesTemplate
p:wordnet_type
p:years
  • 1565–1572 (en)
rdf:type
rdfs:comment
  • Saint Francis Borgia was a Spanish Jesuit and third Superior General of the Society of Jesus. He was canonized on June 20, 1670. (en)
  • François Borgia, duc de Gandie, grand d'Espagne, et 3 Supérieur Général des Jésuites, né � Gandie, près de Valence, le 28 octobre 1510, mort � Rome le 30 septembre 1572. (fr)
  • 聖フランシスコ・ボルハ (スペイン語:San Francisco de Borja, 1510年10月28日- 1572年9月30日)は、スペインのイエズス会士。第3代イエズス会総長。カトリック教会の聖人で祝日は10月10日。象徴は、帝� を被った� �骨。地震に対する守護聖人。 (ja)
  • De heilige Franciscus Borgia (1510- 30 september 1572, Rome) was de derde generaal-overste van de jezuïeten. (nl)
  • Święty Franciszek Borgiasz SI,, ur. (pl)
  • Franciskus Borja, italienska Francesco Borgia, född 28 oktober 1510 i närheten av Valencia, Spanien, död 30 september 1572 i Rom, Italien, var en spansk präst och jesuit. (sv)
  • 'San Francisco de Borja' (1510–1572) nació en Gandía, el 28 de octubre de 1510. (es)
  • Il suo nonno paterno, Juan de Borja, secondo duca di Gandia, era uno dei figli di papa Alessandro VI; il nonno materno era il vescovo di Saragozza Alfonso, figlio naturale del re Ferdinando II di Aragona. (it)
  • Francisco de Borja (født i Xátiva eller Valencia i Spania, død 4. (no)
rdfs:label
  • Francis Borgia (en)
  • François Borgia (fr)
  • フランシスコ・ボルハ (ja)
  • Franciscus Borgia (nl)
  • Franciszek Borgiasz (pl)
  • Franciskus Borja (sv)
  • Francisco de Borja (es)
  • Francesco Borgia (it)
  • Francisco de Borja (no)
owl:sameAs
skos:subject
foaf:name
  • Saint Francis Borgia
foaf:page
is p:after of
is p:before of
is p:redirect of
is owl:sameAs of