| p:abstract
| - François Joseph Lefebvre, 1st Duc de Dantzig (25 October, 1755 – 14 September, 1820) was Marshal of France during the Napoleonic Wars.
Lefebvre was from Alsace, the son of a Hussar, he enlisted in French army at the age of 18. When the French Revolution began he was a Sergeant in the Gardes Françaises and like most of the regiment he joined it. He was promoted to Brigadier General in 1793 and took part in the Battle of Fleurus (June 24, 1794). After General Louis Lazare Hoche's death, he was put in command of the Army of Sambre-et-Meuse (September 1797). He commanded the vanguard of the Army of the Danube under Jourdan in March 1799. He was a commander of the Paris troops and supported Napoleon Bonaparte in his coup d'état in 1799.
Bonaparte appointed him senator (1800) and made him marshal of the Empire in 1804. Lefebvre commanded a division of the Armed Guard in the German campaign. At Jena, on October 14, 1806, Lefebvre was in command of the infantry of the Imperial Guard. He besieged and took Danzig in 1807. This difficult siege won him the title of Duc de Dantzig.
In 1808, Lefebvre took part in the Peninsula War and in 1809, he commanded Bavarian army in Eckmühl and Wagram. In 1809, he was defeated by Tyrolean patriot Andreas Hofer and was replaced. He commanded the Old Guard in Russian, German and French campaigns in 1812-1814.
He voted the Emperor's deposition at the Senate and was made Peer of France by Louis XVIII (June 4, 1814), but rallied to Napoleon during the Hundred Days. He was excluded from the House of Peers during the second Restoration. However, he retained his rank of marshal. Louis XVIII gave him back his peerage on March 5, 1819. He died in 1820, and was buried near André Masséna at the Père-Lachaise Cemetery, Paris. (en)
- François Joseph Lefebvre, Duque de Dantzig, (1755-1820) fue mariscal de Francia, durante las Guerras Napoleónicas.
Se alistó a los 18 años y participó en la Revolución Francesa. Después de la Batalla de Fleurus fue promovido a brigadier general. En septiembre 1797, al morir el General Hoche, se le éncargó el comando del Ejército del Sambre y Meuse. Además en marzo de 1799, comandó la vanguardia del Ejército del Danubio bajo las órdenas del Mariscal Jourdan. Ese mismo año fue comandante de las tropas en París y apoyó el golpe de estado de Napoleón Bonaparte.
Proclamado senador en 1800, se convirtió en mariscal en 1804. En la Campaña en Alemania, mandó una división de la Guardia Armada, luego estuvo a cargo de la infantería de la Guardia Imperial. En 1807 tomó la ciudad de Danzig, después de un díficil sitio, por lo que se le otorgó el título de Duque de Dantzig.
En 1808, Lefebvre participó en la Guerra de Independencia Española, y en 1809 mandó el ejército bávaro en Eckmühl y Wagram. Ese mismo año fue derrotado por Andreas Hofer de Tirol, y fue reemplazado. Mandó la Vieja Guardia desde 1812 hasta 1814.
El 4 de junio de 1814 Luis XVIII de Francia le otorgó el título de Guardián de Francia, por haber votado en el Senado a favor de la destitución de Napoleón. Sin embargo, al regresar éste en la Guerra de los Cien Días, Lefebvre se pasó a su bando de nuevo. En la Restauración fue excluido de todos los honores, sin embargo logró retener su rango de mariscal. El 5 de marzo de 1819, Luis XVIII le devolvió el título de Guardián. Murió en 1820 y fue enterrado en el Cementerio de Père-Lachaise, Paris.
L
Categoría:Guerras Napoleónicas
L
L
Lefebvre
Lefebvre (es)
- François-Joseph Lefebvre, Herzog von Danzig (* 25. Oktober 1755 in Rouffach/Elsass; † 14. September 1820 in Paris) war ein französischer Revolutionsgeneral und Marschall von Frankreich. (de)
- François Joseph Lefebvre, (Rouffach, 25 octobre 1755 - Paris, 14 septembre 1820), duc de Dantzig, maréchal d'Empire (1804). (fr)
- Il maresciallo Francois-Joseph Lefebvre, duca di Danzica, non è stato trattato molto bene dai posteri. Alcuni storici l'hanno sbrigativamente definito”un sergente maggiore calzato e vestito”, nominato maresciallo a ricompensa del sostegno a Napoleone in occasione del colpo di stato del 18 Brumaio. Tuttavia sono molte le testimonianze che ne elogiano il comportamento in battaglia; le sue qualità come stratega non erano eccelse, ma colmava in parte questa lacuna con una ottima capacità di comando. Come comandante di divisione non aveva eguali.
Lo stesso Napoleone ne riconobbe il coraggio e la lealtà definendolo “coraggioso e capace in battaglia”, concetto ribadito all'esilio di Sant'Elena.
Lefebvre nacque il 25 ottobre 1755 a Rouffach, in Alsazia, figlio di un mugnaio e connestabile della città. Il giovane Francois venne avviato alla vita ecclesiastica dallo zio abate, ma ben presto egli ne rivelò le scarse attitudini, per poi arruolarsi a diciassette anni nel reggimento delle Guardie francesi.
Nel 1782 divenne sergente e l'anno successivo si sposò con una lavandaia, Catherine Hubscher che rimase sua fedele compagna per tutta la vita.
Nel 1789, il reggimento delle Guardie francesi partecipò alla presa della Bastiglia, ed è noto che Lefevbre simpatizzò sin dall'inizio per la Rivoluzione pur non sopportando i giacobini radicali; nello stesso anno il reggimento fu sciolto ed egli passò nel Battaillon des Filles-Saint-Thomas col grado di sottotenente.
Come comandante di una compagnia di granatieri si guadagnò il rispetto e l'affetto dei suoi uomini, e il 1° gennaio 1792 divenne capitano del 13° battaglione di fanteria leggera dell'Armata della Mosella.
Lo scoppio della guerra della Prima Coalizione accelerò la sua carriera, tanto che nel 1794 divenne generale di divisione; l'anno successivo venne promosso a generale di brigata in “riconoscimento del talento e del coraggio dimostrati” durante i combattimenti intorno a Kaiserslautern. Prima che l'anno fosse finito, Lefebvre divenne generale di divisione ad interim, distinguendosi a Geisberg e Wissembourg.
Quello stesso anno l'Armata della Mosella e alcuni contingenti delle armate del Reno e del Nord furono fuse, costituendo l'Armata di Samba e Mosa, con a capo il generale Jourdan.
Dopo alcune sconfitte iniziali, i francesi riportarono una importante vittoria contro le truppe austriache a Fleurus. La divisione di Lefebvre rimase sempre salda al suo posto, al contrario di altre, e inoltre lanciò il contrattacco definitivo che risolse la giornata.
Lefebvre partecipò poi alle campagne militari del ‘95/'97 come comandante delle avanguardie prima nell'Armata del Reno e della Mosella, poi nell'Armata di Samba e Mosa distinguendosi sempre per “talento e valore, come comandante di grande competenza, energico ed affidabile”. (it)
- フランソワ・ジョゼフ・ルフェーヴル
フランソワ・ジョゼフ・ルフェーヴル（François Joseph Lefebvre, 1755年10月25日 - 1820年9月14日）は、ナポレオン戦争で活躍したフランスの軍人、帝国元帥。 (ja)
- François Joseph Lefebvre (25 oktober 1755 - 14 september 1820), vanaf 1807 hertog van Dantzig was een Frans militair en Maarschalk van Frankrijk. (nl)
- François Joseph Lefebvre, hertug av Danzig (1755-1820) var marskalk av Frankrike under Napoleonskrigene.
Han var sønn av en møller i Alsace og ble innrullert i den franske hæren som 18-åring. Da den franske revolusjon brøt ut var han sersjant ved Gardes Françaises, og i likhet med størstedelen av regimentet støttet han revolusjonen. Under revolusjonsårene gjorde han raskt karrière og ble brigadegeneral i 1793. 24. juni 1794 deltok han i slaget ved Fleurus. Etter general Hoches død fikk han kommandoen over Sambre-et-Meuse-arméen i september 1797. Han ledet Donauarméens fortropp under Jourdan i mars 1799, og ble kommandant for troppene i Paris samme år. I denne egenskapen støttet han Napoleon Bonapartes statskupp.
Bonaparte utnevnte ham til senator i 1800 og til marskalk i 1804. Under Napoleons overfall på tyske stater kommanderte han en divisjon og deltok i slaget ved Jena 14. oktober 1806. Han beleiret og tok Danzig i 1807, og Napoleon utnevnte ham deretter til hertug av Danzig (duc de Dantzig).
I 1808 deltok Lefebvre i krigene på den iberiske halvøy, og i 1809 kommanderte han den bayerske arméen i slagene ved Eckmühl og Wagram. Han ble slått av den tyrolske patrioten Andreas Hofer samme år, og ble fratatt sin kommando. I de russiske, tyske og franske kampanjene fra 1812 til 1814 kommanderte han den gamle garden.
Lefebvre stemte for å avsette keiseren i senatet og ble utnevnt til pair av Frankrike av kong Ludvig XVIII den 4. juni 1814. Likevel støttet han igjen Napoleon under de hundre dagene. Han ble fratatt sin verdighet som pair under den andre restaurasjonen. Han beholdt likevel sin tittel som marskalk. Ludvig XVIII gjorde ham til pair på nytt den 5. mars 1819. Han døde året etter, og ble begravet i nærheten av André Masséna på Père Lachaise i Paris. (no)
- François Joseph Lefebvre (1755 - 1820), książę Gdańska, marszałek francuski
Mając 18 lat zaciągnął się do pułku gwardii. Tam, po 15 latach służby, doszedł do stopnia pierwszego podoficera. Po wybuchu rewolucji i rozwiązaniu gwardii, razem z większością swojej kompanii wcielony został do nowo formowanego batalionu z misją uczenia manewrów bitewnych. W 1792 mianowany kapitanem w 13. batalionie lekkiej piechoty, w 1793 dowódcą tego batalionu, a na początku 1794 generałem brygady. Niedługo potem awansował na generała dywizji. Na polecenia generała Hoche odbił Vauban, walczył pod Apach, Saint-Croix i Dinant. W bitwie pod Fleurus na czele przedniej straży armii Sambry i Mozy przyczynił się do zwycięstwa. W 1795 bił się m.in. pod Spiek i Wetzlar. W 1796 walczył pod dowództwem generała Kleber’a w armii Renu i Mozeli pod Altenkirchen, Frankfurtem i nad Lahną. W 1797 pod dowództwem generała Hoche walczył na prawym skrzydle. W wojnie 1799 Lefebvre dowodził przednią strażą armii Jourdan’a (armia dunajska). Razem z 8 tys. żołnierzy utrzymał warowne stanowisko pod Stockach przeciwko 36 tys. Austriaków, jednak raniony kulą, musiał wrócić do Francji. Potem Lefebvre brał udział w wypadkach 18 Brumaire - na czele 25 grenadierów wydobył z sali Rady Pięciuset prezesa posiedzenia, Lucjana Bonapartego. W nagrodę otrzymał dowództwo 14., 15. i 17. dywizji. Nie brał udziału w kampanii 1805, zamiast tego urządzał pułki gwardii w różnych departamentach Francji. W wojnie 1806 Lefebvre walczył m.in. pod Jeną (gdzie dowodził piechotą gwardii). Potem wysłany został przez Cesarza do Gdańska, który miał zdobyć. Zaczął oblegać ją w marcu, mając do pomocy korpusy Lannes’a i Oudinot’a, a mimo to twierdza kapitulowała dopiero w połowie maja. W wojnie w Hiszpanii Lefebvre dowodził 4. korpusem, walczył pod Durango, Guenes, Espinosa, zdobył Bilbao, potem wrócił do Niemiec, gdzie objął dowództwo armii Bawarii. Na jej czele bił się pod Tann, Ebersbergiem, Eckmuhl i Wagram. W wyprawie rosyjskiej dowodził starą gwardią, w 1813 zaś dowodził lewym skrzydłem, gdzie bił się pod Montmirail, Arcis-sur-Aube i Champ-Aubert. Po upadku Napoleona oświadczył się za królem, jednak w czasie Stu Dni wrócił do Cesarza.
Franciszek Lefebvre „umiał korzystać z nauk Turenna i marszałka saskiego (Maurycego), wzorem pierwszego był roztropny i umiarkowany, od drugiego zaś przejął czynność, zapał i przezorność”. Był marszałkiem honorowym. (pl)
- right
Франсуа́ Жозе́ф Лефе́вр (; 1755—1820) — французский военачальник, почётный маршал Франции.
Малограмотный, но зато сильный природным умом и солдатской доблестью, поднялся из самых низов армейской иерархии. Бонапарт привлёк его на свою сторону накануне 18 брюмера, нуждаясь в поддержке этого очень популярного среди войск генерала. (ru)
|
| rdfs:comment
| - François Joseph Lefebvre, 1st Duc de Dantzig (25 October, 1755 – 14 September, 1820) was Marshal of France during the Napoleonic Wars. (en)
- François Joseph Lefebvre, Duque de Dantzig, (1755-1820) fue mariscal de Francia, durante las Guerras Napoleónicas. (es)
- François-Joseph Lefebvre, Herzog von Danzig (* 25. Oktober 1755 in Rouffach/Elsass; † 14. September 1820 in Paris) war ein französischer Revolutionsgeneral und Marschall von Frankreich. (de)
- François Joseph Lefebvre, (Rouffach, 25 octobre 1755 - Paris, 14 septembre 1820), duc de Dantzig, maréchal d'Empire (1804). (fr)
- Il maresciallo Francois-Joseph Lefebvre, duca di Danzica, non è stato trattato molto bene dai posteri. Alcuni storici l'hanno sbrigativamente definito”un sergente maggiore calzato e vestito”, nominato maresciallo a ricompensa del sostegno a Napoleone in occasione del colpo di stato del 18 Brumaio. (it)
- フランソワ・ジョゼフ・ルフェーヴル フランソワ・ジョゼフ・ルフェーヴル（François Joseph Lefebvre, 1755年10月25日 - 1820年9月14日）は、ナポレオン戦争で活躍したフランスの軍人、帝国元帥。 (ja)
- François Joseph Lefebvre (25 oktober 1755 - 14 september 1820), vanaf 1807 hertog van Dantzig was een Frans militair en Maarschalk van Frankrijk. (nl)
- François Joseph Lefebvre, hertug av Danzig (1755-1820) var marskalk av Frankrike under Napoleonskrigene. (no)
- François Joseph Lefebvre (1755 - 1820), książę Gdańska, marszałek francuski (pl)
- right Франсуа́ Жозе́ф Лефе́вр (; 1755—1820) — французский военачальник, почётный маршал Франции. (ru)
|
![[RDF Data]](http://dbpedia.org/statics/sw-cube.png)
