Comandante en Jefe es el máximo cargo y grado militar existente en determinados países de todo el mundo. El cargo como tal significa que es el comandante de todas las fuerzas armadas del país. En la mayoría de los casos son los jefes de Estado o el jefe de gobierno por intermedio del ministro de defensa o similar. Con esto se refuerza la noción que es la autoridad civil y política la que esta a cargo de las fuerzas armadas. Fue instaurado por primera vez por Carlos I de Inglaterra en 1639.

PropertyValue
p:abstract
  • Comandante en Jefe es el máximo cargo y grado militar existente en determinados países de todo el mundo. El cargo como tal significa que es el comandante de todas las fuerzas armadas del país. En la mayoría de los casos son los jefes de Estado o el jefe de gobierno por intermedio del ministro de defensa o similar. Con esto se refuerza la noción que es la autoridad civil y política la que esta a cargo de las fuerzas armadas. Fue instaurado por primera vez por Carlos I de Inglaterra en 1639. Este cargo recibe el nombre de Capitán General de Todos los Ejércitos (o Capitán General de los Reales Ejércitos) en España y el titúlo lo ostenta Su Majestad el Rey D. Juan Carlos I. En Argentina el Comandante en Jefe de las Fuerzas Armadas es el presidente de la Nación. En las Fuerzas Armadas de Chile, este es el rango que ostenta el Oficial General de Mayor Antigüedad dentro de cada rama, ostentando el mando máximo de la misma, por ende existen 3 (Ejército, Armada y Fuerza Aérea) y en Carabineros de Chile recibe el nombre de General Director de Carabineros. El Código de Justicia Militar chileno crea sólo para tiempos de guerra la figura del "Comandante en Jefe de Las Fuerzas Armadas y Carabineros", cargo que debe ser ostentado por uno de los Comanadantes en Jefe de las FF.AA. o el General Director de Carabineros. Asimismo la Región Militar Austral (Magallanes y la Antártica Chilena) cuenta con su propio Comandante en Jefe, dependiente directo del Ministerio de Defensa Nacional. En la Unión Europea, el Comandante en Jefe de la EUFOR (Fuerzas Armadas de la Unión Europea)es el rango que ostenta el Alto Representante de la Unión Europea para Política Exterior y de Seguridad Común, Javier Solana. (es)
  • Ein Oberbefehlshaber (OB) übt über die gesamten Streitkräfte eines Landes die höchste Kommandogewalt aus. Oft hat das Staatsoberhaupt auch die Funktion des Oberbefehlshabers. In Deutschland hat in Friedenszeiten laut Artikel 65 a Absatz 1 Grundgesetz der Verteidigungsminister die Befehls- und Kommandogewalt inne. Sobald nach Artikel 115 a Grundgesetz der Verteidigungsfall festgestellt wird, geht laut Artikel 115 b Grundgesetz die Kommandogewalt auf den Bundeskanzler als neuen Oberbefehlshaber über. In Österreich ist laut Artikel 80 der Bundesverfassung der Bundespräsident Oberbefehlshaber des Bundesheeres. Er verfügt aber über keine unmittelbare Befehls- und Verfügungsgewalt. Unterhalb des Oberbefehlshaber stehen die Befehlshaber. (de)
  • Un Commandant en chef est le chef des forces militaires d'une nation ou d'une partie significative de ces forces. Dans ce dernier cas, cet élément des forces peut être défini par la localisation particulière de ces troupes (par exemple: le commandant en chef des troupes de l'OTAN en Bosnie). Le terme général fait référence à la légitimité, au sein d'un état-nation, pour le chef de l'état à contrôler les forces armées. Souvent, dans un pays donné, le commandant en chef n'est pas un officier ni même un vétéran, il l'est par statut légal ou constitutionnel relatif au contrôle civil sur les militaires. Le terme Commander-in-chief fut utilisé pour la première fois par Charles Ier d'Angleterre en 1639, King of England, Commander-in-Chief of Royalist army. (fr)
  • Il comandante in capo è il supremo comandante militare delle forze armate di una nazione. In teoria, è un grado affidato di norma al capo di Stato o al capo del governo di un paese, anche se in pratica è gestito da comandanti dell'esercito più esperti sul campo. A volte, anche ufficialmente essi hanno il grado di comandante in capo, anche se a volte c'è contraddizione fra il comandante formale (il presidente, di norma) e il comandante sul campo (solitamente un ufficiale), entrambi ufficialmente riconosciuti. Tavolta, alcune nazioni nominano più di un comandante in capo. Ad esempio, allo scoppio della seconda guerra mondiale, la flotta britannica aveva non meno di nove comandanti in capo (si suddividevano, ad esempio, in comandante in capo della flotta in Inghilterra, comandante in capo assegnato alla Cina...). Anche la NATO ha numerosi comandanti in capo, riferiti alle aree geografiche di competenza. Il termine "comandante in capo" è stato usato per la prima volta da re Carlo I d'Inghilterra nel 1639. Segue una lista dei comandanti in capo delle varie nazioni. (it)
  • Een opperbevelhebber heeft de hoogste zeggenschap over de gezamenlijke strijdkrachten, zowel over de landmacht, de luchtmacht als over de marine. Soms wordt de term gebruikt voor degene die formeel het oppergezag heeft maar geen feitelijk leiding geeft, zoals de president van de Verenigde Staten van Amerika; soms juist voor de militair die feitelijk het hoogste bevel voert. De term kan ook relatief zijn ten opzichte van een bepaald strijdtoneel: zo was Dwight Eisenhower opperbevelhebber wat betreft de Operatie Overlord. De autoriteit die de hoogste commando's geeft, heet het opperbevel; dit bestaat in de praktijk uit een vaak zeer uitgebreide staf, die zich behalve met de directe uitvoering meestal ook bezighoudt met beleidsvorming. In Nederland ligt het oppergezag bij de Kroon. Echter in de praktijk worden de krijgsmachten aangestuurd door generaal Peter van Uhm, de huidige Commandant der Strijdkrachten die echter nooit opperbevelhebber genoemd wordt. Indachtig artikel 11 van de Wet Rampen en zware ongevallen heeft de burgemeester het opperbevel in geval van een ramp of een zwaar ongeval of van ernstige vrees voor het ontstaan daarvan. Degenen die aan de bestrijding van een ramp of een zwaar ongeval deelnemen, staan onder zijn bevel. Hij laat zich bijstaan door een door hem samengestelde gemeentelijke rampenstaf. (nl)
  • En øverstkommanderende er en person som har øverste kommando over militære styrker i et bestemt område eller en stat. I praktisk betydning beskriver begrepet den militære myndighet som tilligger statssjefen i en nasjonalstat. Den øverstkommanderende behøver ofte ikke å være eller tidligere ha vært offiser eller å ha tjenestegjort i militæret, og det er på denne måten at sivil kontroll over militæret blir virkeliggjort. Vervet som øverstkommanderende tilfaller vanligvis statssjefen, selv om den reelle utøvende myndighet innehas av en separat regjeringssjef. I monarkier er monarken øverstkommanderende, mens i republikker er presidenten øverstkommanderende. I kolonier er ofte koloniguvernøren utnevnt til øverstkommanderende over militære styrker i kolonien. Under den nasjonale øverstkommanderende utnevnes ofte forskjellige regionale øverstkommanderende. For eksempel hadde Royal Navy ved begynnelsen på andre verdenskrig ni forskjellige øverstkommanderende, fra Øverstkommanderende Portsmouth (Commander-in-Chief Portsmouth) til Øverstkommanderende Kina (Commander-in-Chief China Station). Slike lokale øverstkommanderende har vanligvis full avgjørelsesmyndighet. NATO har også etablert flere øverstkommanderende, for eksempel Øverstkommanderende Allierte styrker Nord (Commander-in-Chief Allied Forces North) og Øverstkommanderende Øst-Atlanteren (Commander-in-Chief East Atlantic). (no)
  • Överbefälhavare är i många länder benämningen på högsta chefen för landets försvar. I många länder används en titel motsvarande överbefälhavare (såsom Commander-in-Chief) av statschefen (exempelvis USA:s president), medan den högsta militära befattningen betecknas försvarsstabschef, försvarschef eller liknande. Exempel är den amerikanska befattningen Chairman of the Joint Chiefs of Staff och EU:s beteckning på "överbefälhavarmöten", Chief of Defence (CHOD) conference. Termen överbefälhavare tenderar därför att ibland något oegentligt i svenska medier och i dagligt tal för att beteckna den formellt eller i praktiken högste chefen för ett lands militära styrkor, även om denne har en helt annan formell beteckning. Eftersom befälsstruktur och konstitution varierar mellan olika länder kan detta bli något missvisande. Ordföranden i EU:s militärkommitté EUMC har ibland benämnts som EU:s överbefälhavare. NATO:s SACEUR-befattning benämns ibland som NATO:s överbefälhavare. (sv)
p:redirect
p:wikipage-de
p:wikipage-es
p:wikipage-fr
p:wikipage-it
p:wikipage-nl
p:wikipage-no
p:wikipage-sv
rdfs:comment
  • Comandante en Jefe es el máximo cargo y grado militar existente en determinados países de todo el mundo. El cargo como tal significa que es el comandante de todas las fuerzas armadas del país. En la mayoría de los casos son los jefes de Estado o el jefe de gobierno por intermedio del ministro de defensa o similar. Con esto se refuerza la noción que es la autoridad civil y política la que esta a cargo de las fuerzas armadas. Fue instaurado por primera vez por Carlos I de Inglaterra en 1639. (es)
  • Ein Oberbefehlshaber (OB) übt über die gesamten Streitkräfte eines Landes die höchste Kommandogewalt aus. Oft hat das Staatsoberhaupt auch die Funktion des Oberbefehlshabers. (de)
  • Un Commandant en chef est le chef des forces militaires d'une nation ou d'une partie significative de ces forces. Dans ce dernier cas, cet élément des forces peut être défini par la localisation particulière de ces troupes (par exemple: le commandant en chef des troupes de l'OTAN en Bosnie). Le terme général fait référence à la légitimité, au sein d'un état-nation, pour le chef de l'état à contrôler les forces armées. (fr)
  • Il comandante in capo è il supremo comandante militare delle forze armate di una nazione. In teoria, è un grado affidato di norma al capo di Stato o al capo del governo di un paese, anche se in pratica è gestito da comandanti dell'esercito più esperti sul campo. (it)
  • Een opperbevelhebber heeft de hoogste zeggenschap over de gezamenlijke strijdkrachten, zowel over de landmacht, de luchtmacht als over de marine. Soms wordt de term gebruikt voor degene die formeel het oppergezag heeft maar geen feitelijk leiding geeft, zoals de president van de Verenigde Staten van Amerika; soms juist voor de militair die feitelijk het hoogste bevel voert. (nl)
  • En øverstkommanderende er en person som har øverste kommando over militære styrker i et bestemt område eller en stat. I praktisk betydning beskriver begrepet den militære myndighet som tilligger statssjefen i en nasjonalstat. Den øverstkommanderende behøver ofte ikke å være eller tidligere ha vært offiser eller å ha tjenestegjort i militæret, og det er på denne måten at sivil kontroll over militæret blir virkeliggjort. (no)
  • Överbefälhavare är i många länder benämningen på högsta chefen för landets försvar. I många länder används en titel motsvarande överbefälhavare (såsom Commander-in-Chief) av statschefen (exempelvis USA:s president), medan den högsta militära befattningen betecknas försvarsstabschef, försvarschef eller liknande. Exempel är den amerikanska befattningen Chairman of the Joint Chiefs of Staff och EU:s beteckning på "överbefälhavarmöten", Chief of Defence (CHOD) conference. (sv)
rdfs:label
  • Comandante en Jefe (es)
  • Oberbefehlshaber (de)
  • Commandant en chef (fr)
  • Comandante in capo (it)
  • Opperbevelhebber (nl)
  • Øverstkommanderende (no)
  • Överbefälhavare (sv)
p:aux
p:commander
p:commands
p:group
p:knownFor
p:rank
p:title
p:units