| p:abstract
| - Christiaan Neethling Barnard (November 8, 1922 – September 2, 2001) was a South African cardiac surgeon, famous for performing the world's first successful human-to-human heart transplant. Barnard did his internship and residency at the Groote Schuur Hospital in Cape Town, after which he worked as a general practitioner in Ceres, a rural town in the Western Cape province. In 1951, he returned to Cape Town where he worked at the City Hospital as a Senior Resident Medical Officer, and in the Department of Medicine at the Groote Schuur Hospital as a registrar. During this time he completed his Masters degree, receiving Master of Medicine in 1953 from the University of Cape Town. In the same year he obtained a doctorate in medicine (MD) from the same university for a dissertation entitled "The treatment of tuberculous meningitis".In 1956, he received a two-year scholarship for postgraduate training in cardiothoracic surgery at the University of Minnesota, Minneapolis, United States. It was during this time that Barnard first became acquainted with Norman Shumway, who did much of the pioneering research leading to the first human heart transplant. In 1958 he received a Master of Science in Surgery for a thesis entitled, "The aortic valve - problems in the fabrication and testing of a prosthetic valve". The same year he was awarded Doctor of Philosophy degree for his dissertation entitled "The aetiology of congenital intestinal atresia". Barnard described the two years he spent in the USA as "the most fascinating time in his life". Upon returning to South Africa in 1958, Barnard was appointed cardiothoracic surgeon at the Groote Schuur Hospital, establishing the hospital's first heart unit. He was promoted to full-time lecturer and Director of Surgical Research at the University of Cape Town. Three years later he was appointed Head of the Division of Cardiothoracic Surgery at the teaching hospitals of the University of Cape Town. He rose to the position of Associate Professor in the Department of Surgery at the University of Cape Town in 1962. Barnard's younger brother Marius, who also studied medicine, eventually became Barnard's right-hand man at the department of Cardiac Surgery. Over time, Barnard became known as a brilliant surgeon with many contributions to the treatment of cardiac diseases, such as the Tetralogy of Fallot and Ebstein's anomaly. He was promoted to Professor of Surgical Science in the Department of Surgery at the University of Cape Town in 1972. Among the many awards he has received over the years, he received the title of Professor Emeritus in 1984. (en)
- Christiaan Neethling Barnard (8 novembre 1922 - 2 septembre 2001) était un chirurgien cardiaque sud-africain, qui devint célèbre pour avoir réussi la première transplantation cardiaque en 1967. (fr)
- Christiaan Neethling Barnard (Beaufort West, 8 november 1922 – Coral Bay, 2 september 2001) was een Zuid-Afrikaans hartchirurg en medeschrijver van twee romans, een thriller en een autobiografie. (nl)
- Christian Barnard (8 listopada 1922 - 2 września 2001), południowoafrykański kardiochirurg, kierownik ośrodka badań i chirurgii serca na uniwersytecie w Kapsztadzie. Christiaan Neethling Barnard urodził się 8 listopada 1922 r. w miasteczku Beaufort West w Południowej Afryce. Jego ojciec Adam Barnard był pastorem, a matka Maria grała w kościele na organach. Miał 4 braci. Jeden z nich – Abraham – zmarł w wieku 5 lat na serce, co mogło mieć wpływ na dalszą drogę życia Christiaana. W 1940 r. rozpoczął naukę w Beaufort West High School. Ponieważ rodzina nie była zbyt bogata każdego dnia szedł pieszo na uniwersytet 5 mil. W 1946 otrzymał tytuł Bachelor of Medicine na Uniwersytecie Kapsztadzkim. W 1948 r. ożenił się z Alletą Louw, z którą miał 2 dzieci: Andre i Deirdre. Po ślubie przeniósł się do miasta Ceres, gdzie praktykował jako lekarz rodzinny do 1951 r. W 1951 powrócił do Kapsztadu i pracował w Szpitalu Miejskim jako starszy rezydent oraz asystent w Oddziale Medycyny w Szpitalu Groote Schuur. Kontynuował naukę popołudniami i w 1953 r. otrzymał stopień Master of Medicine Uniwersytetu Kapsztadzkiego. W tym samym roku otrzymał stopień doktora medycyny na tym samym uniwersytecie za dysertację pt. „Leczenie gruźliczego zapalenia opon mózgowych”. Po uzyskaniu tych stopni został asystentem w Oddziale Chirurgii pod kierunkiem prof. J. Erasmusa w Szpitalu Groote Schuur w Kapsztadzie. W 1956 otrzymał stypendium Memoriału Charlesa Adamsa i stypendium fundacji Dazian na 2 lata studiów w USA. Wyjechał do USA gdzie spędził, według niego, najbardziej fascynujący czas w życiu. Szkolił się w chirurgii klatki piersiowej na Uniwersytecie Minnesoty w Minneapolis, a w 1958 otrzymał tytuł Master of Science in Surgery. W tym samym roku otrzymał tytuł Doctor of Philosophy za dysertację zatytułowaną „Etiologia wrodzonej atrezji jelitowej”. Powrócił do RPA wyposażony w grant publiczny dla dalszych badań na polu chirurgii serca. Jego powrót był triumfalny, otrzymał awans i uznanie. Kontynuował pracę w Szpitalu Groote Schuur jako specjalista chirurgii klatki piersiowej, został pełnoetatowym wykładowcą oraz dyrektorem Zakładu Chirurgii na Uniwersytecie Kapsztadzkim. Trzy lata po powrocie do RPA został mianowany kierownikiem Katedry Chirurgii Klatki Piersiowej w szpitalu klinicznym przy Uniwersytecie Kapsztadzkim. W 1962 r. awansował na professor associate w Katedrze Chirurgii tegoż Uniwersytetu. 3 grudnia 1967 roku Barnard kierował zespołem chirurgów, który przeprowadził pierwszą transplantację ludzkiego serca. Serce zostało pobrane od Denise Darvall, ofiary wypadku drogowego. Operacja się udała, jednak pacjent Louis Washkansky zmarł po 18 dniach na zapalenie płuc, gdyż leki użyte dla zapobieżenia odrzucaniu nowego serca niekorzystnie osłabiły jego odporność na infekcje. Już 2 stycznia 1968 roku Barnard dokonał drugiej transplantacji serca u śmiertelnie chorego Philipa Blaiberga. Blaiberg żył po zabiegu ponad 19 miesięcy. Po 1968 roku operacje transplantacji serca upowszechniły się, chociaż dużym problemem było zapobieganie odrzucaniu przeszczepionego serca oraz znaczna szkodliwość stosowanych leków immunosupresyjnych. Przełomem było odkrycie w 1974 roku cyklosporyny. Po pierwszej transplantacji Barnard stał się powszechnie znany na świecie i z dnia na dzień został międzynarodową gwiazdą. Dla niego ta sława była zaskoczeniem, ponieważ uważał przeszczep serca za całkiem logiczną konsekwencję stałego rozwoju chirurgii klatki piersiowej. Tym niemniej to Barnard pokazał, że przeszczep serca był możliwy, przez co uczynił pierwszy krok w nową formę chirurgii, która jest teraz rutyną w praktyce medycznej. Swój czas spędzał podróżując po świecie, spotykając znanych ludzi – od książąt i królów do amerykańskich prezydentów, nawet spotkał się z papieżem. Stał się znany jako „chirurg – gwiazda filmowa”. Jego wrodzony urok pomagał podtrzymać ten obraz, a roje znakomitości walczyły żeby sfotografować się z nim. Ludzie zarówno kochali go jak i nienawidzili . Faktem mniej znanym było to, że leczył setki pacjentów bez zapłaty. W 1969 r. rozwiódł się a już w 1970 ożenił z Barbarą Zoellner. Mieli 2 synów. Barbara była piękną kobietą adorowaną przez media, jej twarz często zdobiła strony tytułowe magazynów mody. W 1972 r. został awansowany na profesora nauk chirurgicznych w Katedrze Chirurgii Uniwersytetu Kapsztadzkiego. W 1974 roku wykonał pierwszą podwójną transplantację serca. W 1982 roku nastąpił koniec jego drugiego małżeństwa – wydaje się, że Barbara była zmęczona jego stylem życia światowca. Po rozwodzie Barnard napisał do największej gazety krajowej w RPA deklarując swoją miłość do Barbary, jednak ona miała dosyć i nigdy się nie pogodzili. W 1983 roku zrezygnował z kierownictwa Katedrą Chirurgii Klatki Piersiowej. Spędził 2 lata jako Scientist-In-Residence w Instytucie Transplantacyjnym Oklahoma w Baptystycznym Centrum Medycznym w Oklahoma City w USA. Ożenił się ponownie w 1988 roku z modelką Karin Setzkorn, o tyle młodszą, że mogłaby być jego wnuczką. W tym związku miał 2 dzieci, ale rozwiedli się w roku 2000. Prawdopodobnie młoda Karin czuła, że zawsze będzie znana tylko jako żona Chrisa Barnarda, a w dodatku w późniejszych latach profesor niechętnie uczestniczył w przyjęciach i wolał zostawać w domu na swojej farmie w Beaufort West. Christiaan Barnard zmarł 2 września 2001 roku w Pafos na Cyprze – paradoksalnie – na chorobę serca. (pl)
- Кристиан Барнард (африкаанс Christiaan Neethling Barnard, 8 ноября 1922, Бофорт-Уэст, ЮАР — 2 сентября 2001, Кипр) — известный хирург-трансплантолог и общественный деятель, 3 декабря 1967 года выполнил первую в мире пересадку сердца от человека человеку. (ru)
- Christiaan Barnard, Christiaan Neethling Barnard, född 8 november 1922 i Beaufort West, Västra Kapprovinsen, död 2 september 2001 i Pafos, Cypern, var en sydafrikansk hjärtkirurg. Barnard utförde världens första hjärttransplantation på en människa, på Groote Schuur-sjukhuset i Kapstaden den 3 december 1967. Patienten hette Louis Washkansky och var en 53-årig specerihandlare. Donatorn var Denise Darvall, en 25-årig banktjänsteman, som påträffats döende efter en trafikolycka; hennes far gick med på att hennes hjärta fick doneras. Washkansky avled 18 dagar senare till följd av infektion och avstötning. Darvalls njurar donerades till en tioårig svart pojke och det var kontroversiellt i dåtidens Sydafrika med dess apartheidregim, eftersom donatorn var vit. Fall nr.2 var den 58-årige tandläkaren Philip Blaiberg, som fick ett nytt hjärta 2 januari 1968; han levde i 19 månader. Den av Barnards patienter som klarade sig längst levde i 24 år efter transplantationen. År 1983 tvangs Barnard sluta som kirurg på grund av svår ledgångsreumatism i händerna. Han avled i september 2001 till följd av ett kraftigt astmaanfall när han semestrade på Cypern. Barnard skrev tre böcker: självbiografin Ett liv - en hjärtläkare berättar (1969), Kirurgen - en roman och Att leva med kronisk ledgångsreumatism (1986). (sv)
- Christiaan Neethling Barnard (8 de noviembre de 1922 - 2 de septiembre de 2001) fue un médico cirujano sudafricano descendiente de las familias escocesas Baliol y Barnard. Estudió y se doctoró en la Universidad de Ciudad del Cabo. Inicialmente trabaja en el hospital Grooter Schurr de Ciudad del Cabo, y posteriormente se traslada a Estados Unidos donde se especializa en cirugía cardiovascular. Fue profesor de la Universidad de Ciudad del Cabo desde 1963, y mundialmente conocido por realizar el 3 de diciembre de 1967 el primer trasplante de corazón en la historia de la cirugía en el año de 1967. Cursó medicina en la Universidad de "El Cabo", donde se graduó en 1953. Empezó su carrera como médico cirujano general en el hospital Groote Schuur, de Ciudad del Cabo, donde su hermano mayor Marius era jefe del equipo de trasplantes. En 1955 obtuvo una beca para ingresar en la Universidad estadounidense de Minnesota, donde en 1958 obtuvo el título de doctor especialista en cardiología. Allí fue alumno aventajado del prestigioso doctor Owen H. Wangesteen, que le introdujo en la ciencia cardiovascular, mientras que el doctor Shumway le familiarizó con la técnica de trasplantes de corazón en animales, por lo que, a su regreso de Estados Unidos, empezó a practicar durante varios años con perros. En 1962 fue nombrado jefe de cirugía torácica del hospital Groote Schuur, donde ya había ejercido antes de doctorarse. Había experimentado durante varios años con trasplantes en corazón de animales, después del primer éxito de trasplante de riñón en 1954. Barnard realizó el primer trasplante de riñón en Sudáfrica en 1959. Los trasplantes de órganos no eran una novedad en aquel momento. El primer trasplante renal lo realizó el doctor Varony en 1936. En 1953, Hardy realizó el primer trasplante de pulmón a un paciente afecto de cáncer, y en 1954 Murray logró trasplantar con éxito los riñones de dos gemelos, realizando en 1967 un triple trasplante de riñón, páncreas y duodeno. En 1964, el mencionado Hardy trasplantó el corazón de un chimpancé a un hombre, que falleció al cabo de una hora por el menor volumen del órgano del simio. Pero el 3 de diciembre de 1967, una noticia que recogieron todos los teletipos asombró al mundo: un médico sudafricano había realizado el primer trasplante de corazón a un ser humano. El receptor fue Louis Washkansky, comerciante, hombre corpulento y optimista de cincuenta y seis años, desahuciado por un irreversible problema cardíaco, al que se unía una diabetes aguda. La donante, Dénise Darvall, una joven oficinista de veinticinco años atropellada junto a su madre por un automóvil. La operación, llevada a cabo por un equipo de veinte cirujanos bajo la dirección de Barnard, duró seis horas. Al despertarse, Washkansky declaró que se sentía mucho mejor con el nuevo corazón. Médico y paciente salieron catapultados hacia la fama, aunque dieciocho días después, la madrugada del 21 de diciembre, el paciente murió de una neumonía. El paciente elegido para el primer trasplante cardíaco fue Louis Washkansky, un hombre de 55 años que padecía diabetes y una miocardiopatía. El corazón del donante fue el de una joven, Denise Darvall, fallecida en accidente de tráfico. El 3 de diciembre en una operación de nueve horas, usando un equipo de tres personas, fue trasplantado el corazón. Washkansky sobrevivió a la operación y vivió durante 18 días antes de morir de una neumonía inducida por el tratamiento inmunosupresor que debía tomar. El 2 de enero de 1968 realizó el segundo trasplante. Esta vez el receptor fue el doctor Philip Blaiberg, y el donante, el mulato Clive Haupt. El corazón de un negro latió durante 563 días en el cuerpo de un blanco. A partir de aquel momento, en medio de una polémica que no cesaba respecto a la bioética de tales intervenciones, los pacientes fueron ganando expectativas de vida, gracias a los fármacos inmunosupresores como la ciclosperina. En 1970 se divorció de su primera esposa, Louwtjie, que le había dado dos hijos: André, que se suicidaría en 1984 a causa de la separación de sus padres, y Deirdre. Aquel mismo año se casó con la rica heredera Barbara Zoellner, de diecinueve años, hija del multimillonario alemán Frederick Zoellner, afincado en Johannesburgo y conocido como el «rey del acero». En 1974 realizó por primera vez en el mundo un doble trasplante de corazón, que consistió en añadir un corazón más sano a otro enfermo para ayudarle a cumplir las funciones del que ya tenía. Pero sus experimentos en el quirófano terminarían, tarde o temprano, en fracaso. En 1975, cuando empezaba a declinar su fama, visitó España para presentar su libro Tensión, y a su nueva esposa (que le había dado dos hijos, Frederick y Christian), con el propósito de no perder un ápice de popularidad en la cuenca mediterránea, donde era más adulado. Continuó realizando trasplantes de corazón. En 1979, sin embargo, se negó a participar en una operación de trasplante de cabeza humana por encontrar la idea impracticable y, «probablemente, inmoral». Esta afirmación le salvaguardó el honor. (es)
- Christiaan Neethling Barnard (8. marraskuuta 1922 – 2. syyskuuta 2001) oli eteläafrikkalainen kardiologinen kirurgi. Hän tuli tunnetuksi tehtyään maailman ensimmäisen sydämensiirtoleikkauksen. (fi)
- Divenne famoso in tutto il mondo per aver effettuato, il 3 dicembre 1967, all'ospedale Groote Schuur di Città del Capo, il primo trapianto di cuore, su Louis Washkansky, di 55 anni, che morì 18 giorni dopo. La donatrice fu la venticinquenne Denise Darvall. Paradossalmente, la notizia del trapianto fece scalpore soprattutto perché trapiantò il cuore di un uomo di colore nel petto di un uomo bianco. Il 2 gennaio 1968 eseguì il secondo trapianto cardiaco, sul dentista Philip Bleiberg, che sopravvisse 19 mesi. Barnard morì, abbastanza paradossalmente, di infarto del miocardio, il 2 settembre 2001. (it)
- Christian Neethling Barnard (8 de Novembro de 1922, Beaufort West, África do Sul – 2 de Setembro de 2001, Paphos, Chipre) foi um cirurgião sul-africano, o primeiro a realizar um transplante de coração. Foi um estudante tranqüilo e extremamente dedicado na University of Cape Town Medical School, no início da década de 1940. Esteve nos Estados Unidos, onde assistiu um dos melhores cardiologistas da América, Walt Lilliehei. Na década de 1960 realizou várias experiências com cães, até que outro cirurgião americano, Walter Shumway, anunciou sua intenção de fazer um transplante de coração humano. Barnard se adiantou e, em 3 de Dezembro de 1967, realizou a primeira operação do gênero. O paciente morreu em poucos dias, mas o do segundo transplante viveu 594 dias após a operação. Barnard ainda fez outros transplantes mas, com artrite reumatóide, foi obrigado a interromper a carreira. (pt)
- Christiaan Neethling Barnard (* 8. November 1922 in Beaufort West, Südafrika; † 2. September 2001 in Paphos, Zypern) war ein südafrikanischer Herzchirurg und Pionier auf dem Gebiet der Herztransplantationen. Am 3. Dezember 1967 führte ein südafrikanisches Transplantationsteam unter der Leitung von Christiaan Barnard die weltweit erste Herztransplantation am Groote Schuur Hospital zu Kapstadt durch. Der Patient Louis Washkansky überlebte die Operation 18 Tage. 2004 wurde Barnard hinter Nelson Mandela auf Platz 2 der Liste der 100 größten Südafrikaner aller Zeiten gewählt („100 Greatest South Africans of all time“). Nicht nur in Südafrika gilt er seit den 1960er Jahren als Legende. (de)
- Christiaan Neethling Barnard (født 8. november 1922 i Beaufort West, død 2. september 2001 i Paphos på Kypros) var en sør-afrikansk lege som ble verdenskjent i 1967 da han utførte den første hjertetransplantasjonen på et menneske. (no)
|
| rdfs:comment
| - Christiaan Neethling Barnard (November 8, 1922 – September 2, 2001) was a South African cardiac surgeon, famous for performing the world's first successful human-to-human heart transplant. Barnard did his internship and residency at the Groote Schuur Hospital in Cape Town, after which he worked as a general practitioner in Ceres, a rural town in the Western Cape province. In 1951, he returned to Cape Town where he worked at the City Hospital as a Senior Resident Medical Officer, and in the Department of Medicine at the Groote Schuur Hospital as a registrar. (en)
- Christiaan Neethling Barnard (8 novembre 1922 - 2 septembre 2001) était un chirurgien cardiaque sud-africain, qui devint célèbre pour avoir réussi la première transplantation cardiaque en 1967. (fr)
- Christiaan Neethling Barnard (Beaufort West, 8 november 1922 – Coral Bay, 2 september 2001) was een Zuid-Afrikaans hartchirurg en medeschrijver van twee romans, een thriller en een autobiografie. (nl)
- Christian Barnard (8 listopada 1922 - 2 września 2001), południowoafrykański kardiochirurg, kierownik ośrodka badań i chirurgii serca na uniwersytecie w Kapsztadzie. (pl)
- Кристиан Барнард (африкаанс Christiaan Neethling Barnard, 8 ноября 1922, Бофорт-Уэст, ЮА� � — 2 сентября 2001, Кипр)� — известный хирург-трансплантолог и общественный деятель, 3 декабря 1967 года выполнил первую в мире пересадку сердца от человека человеку. (ru)
- Christiaan Barnard, Christiaan Neethling Barnard, född 8 november 1922 i Beaufort West, Västra Kapprovinsen, död 2 september 2001 i Pafos, Cypern, var en sydafrikansk hjärtkirurg. (sv)
- Christiaan Neethling Barnard (8 de noviembre de 1922 - 2 de septiembre de 2001) fue un médico cirujano sudafricano descendiente de las familias escocesas Baliol y Barnard. (es)
- Christiaan Neethling Barnard (8. marraskuuta 1922 – 2. (fi)
- Divenne famoso in tutto il mondo per aver effettuato, il 3 dicembre 1967, all'ospedale Groote Schuur di Citt� del Capo, il primo trapianto di cuore, su Louis Washkansky, di 55 anni, che morì 18 giorni dopo. (it)
- Christian Neethling Barnard (8 de Novembro de 1922, Beaufort West, África do Sul – 2 de Setembro de 2001, Paphos, Chipre) foi um cirurgião sul-africano, o primeiro a realizar um transplante de coração. (pt)
- Christiaan Neethling Barnard (* 8. November 1922 in Beaufort West, Südafrika; † 2. September 2001 in Paphos, Zypern) war ein südafrikanischer Herzchirurg und Pionier auf dem Gebiet der Herztransplantationen. (de)
- Christiaan Neethling Barnard (født 8. november 1922 i Beaufort West, død 2. (no)
|
![[RDF Data]](http://dbpedia.org/statics/sw-cube.png)
