| p:abstract
| - Charles Cornwallis, 1st Marquess Cornwallis (31 December 1738 – 5 October 1805) was a British military commander and colonial governor. In the United States, he is best remembered as one of the leading British generals in the American Revolutionary War. His 1781 defeat by a combined American-French force at the Siege of Yorktown is generally considered the end of the war, as the bulk of British troops surrendered with Cornwallis; minor skirmishes continued for two more years. In India, where he served two terms as governor general, he is remembered for promulgating the Permanent Settlement. As Lord Lieutenant of Ireland, he argued for Catholic emancipation. (en)
- Charles Cornwallis, 1er Marqués de Cornwallis (nacido el 31 de diciembre de 1738 y muerto el 5 de octubre de 1805). Militar y gobernador colonial inglés. Es recordado especialmente por su papel en la Guerra de Independencia de los Estados Unidos, aunque más tarde también sirvió en la India e Irlanda. (es)
- Charles Cornwallis, 1. Marquess Cornwallis (* 31. Dezember 1738 in Grosvenor Square, London, † 5. Oktober 1805 in Ghazipur Uttar Pradesh) war ein britischer General und Vizekönig von Indien. (de)
- Charles Cornwallis (1738–1805) oli englantilainen upseeri, Cornwallin alueen ensimmäinen markiisi. Hän toimi kenraalina Englannin armeijassa ja loi uran menestyksekkäänä strategina. Hän taisteli muun muassa Yhdysvaltojen vapaussodassa englantilaisten joukkojen komentajana taistellen itsenäisyyttä havittelevia siirtokuntia vastaan. Lopulta hän antautui 1781 Yorktownissa jäätyään saarroksiin. Hän toimi myöhemmin kenraalikuvernöörinä Intiassa (1786–1793) ja varakuninkaana Irlannissa (1798–1801).
Hänen poikansa, myös nimeltään Charles, (Bromen varakreivi), seurasi isäänsä Cornwallin alueen toisena markiisina. (fi)
- Charles Cornwallis (31 décembre 1738 – 5 octobre 1805 à Calcutta), 1marquis Cornwallis, fut un général britannique qui est connu comme commandant des troupes britanniques lors du siège de Yorktown. Son œuvre la plus importante fut comme gouverneur général de l'Inde (1786-1793) et vice-roi d'Irlande.
Il joua un rôle majeur lors de la guerre d'Indépendance américaine en combattant les insurgés. Il remporta la bataille de Camden le 16 août 1780 sur les troupes du général Horatio Gates mais fut vaincu par les troupes de Rochambeau et la flotte de Grasse à Yorktown.
Malgré sa défaite il est nommé gouverneur général de l'Inde et publia une série de règlementation connue sous le nom de Code Cornwallis. Il défit les troupes du Sultan Tippu lors de la troisième des quatre guerres du Mysore.
Comme Lord lieutenant d'Irlande, il s'attaqua à la corruption et s'engagea à ne punir que les chefs pour l'indépendance de l'Irlande et empêcha une invasion des troupes françaises le 9 septembre 1798 ; il démissionna pour protester contre le refus du roi George III d'accorder des droits politiques aux catholiques irlandais.
Il retourna en Inde ou il mourut peu après son arrivée à Calcutta en 1805.
Ses lettres ont été publiées par Charles Ross, 3 volumes in-8, Londres, 1859.
Catégorie:Personnalité britannique du XVIIIe siècle
Catégorie:Général britannique
Catégorie:Gouverneur général des Indes
Catégorie:Lord lieutenant d'Irlande
Catégorie:Comte de la pairie de Grande-Bretagne
Catégorie:Marquis de la pairie de Grande-Bretagne
Catégorie:Chevalier de la Jarretière
Catégorie:Etonien
Catégorie:Naissance en 1738
Catégorie:Décès en 1805 (fr)
- Cornwallis era il figlio maggiore del 1° conte Cornwallis. Istruito ad Eton e poi a Cambridge, Cornwallis frequentò l’Accademia Militare di Torino e durante la Guerra dei Sette anni, mentre serviva in Germania, ottenne il grado di tenente colonnello.
Alla morte del padre avvenuta 1762, Cornwallis divenne 2° Conte Cornwollis ed entrò in politica con i Whig nella Camera dei Lord dove le sue abilità e i suoi collegamenti lo condussero alla carica di aiutante di campo del re.
Era simpatico alle rimostranze dei colonizzatori americani e votò contro la Declaratory Act del 1766. Pur opponendosi alle misure che provocarono lo scoppio della Rivoluzione americana, accettò come dovere il comando in America del Nord con il grado di Maggiore Generale servendo con distinzione.
Contribuì alla vittoria britannica nella battaglia di Long Island del 27-28 agosto 1776. Quello stesso anno inseguì l'esercito di Washington attraverso il New Jersey, fermandosi nel Nuovo Brunswick agli ordini da generale William Howe.
Dopo la vittoria di Washington a Trenton il 26 dicembre 1776, pur affrettando i tempi, Cornwallis non riuscì ad intrappolare i patrioti prima del periodo invernale. Suo fu in gran parte il merito della vittoria britannica del Brandywine, l’11 settembre 1777, da dove poi condusse le forze britanniche a Philadelfia il 28 settembre. Dopo una breve visita in Inghilterra tornò come Tenente Generale e come secondo di Sir Henry Clinton. Si oppose all’evacuazione di Philadelfia e scortò l'esercito britannico nella relativa ritirata da New York respingendo gli americani del generale Charles Lee nella battaglia di Monmouth il 28 giugno 1778.
Tornò in Inghilterra per assistere la moglie malata, che morì nel 1779, si ricongiunse a Clinton nel mese di agosto del 1779 e partecipò all’assedio di Charlestown (1° aprile–12 maggio 1780). Quando la città capitolò, e Clinton tornò a New York, Cornwallis prese il comando delle forze britanniche nel sud.
Il 16 agosto 1780, a Camden, Cornwallis annientò le truppe continentali del generale Horatio Gates. Audacemente continuò a combattere gli americani, ora comandati dal generale Nathanael Greene, ma le vittorie dei patrioti a King's Mountain, 7 ottobre 1780, e a Cowpens, 17 gennaio 1781, esaurirono le sue riserve a tal punto che marciando verso il litorale dovette trincerarsi a Yorktown, in Virginia. Qui circondato da una forza superiore delle truppe francesi ed americane, si arrese il 19 ottobre 1781, concludendo virtualmente la guerra.
Nel 1785, Cornwallis fu ambasciatore alla corte di Federico II di Prussia, il grande.
Dal 1786 al 1793 fu Governatore-Generale dell'India, dove varò le riforme nel servizio militare civile e personalmente condusse le campagne che portarono alla vittoria britannica nella terza guerra del Mysore.
Per questo Cornwallis, nel 1792, divenne marchese e fu promosso generale nel 1793.
Nel 1795 entrò nel governo come unico responsabile alla difesa. (it)
- チャールズ・コーンウォリス
チャールズ・コーンウォリス（Charles Cornwallis, 1st Marquess Cornwallis,1738年12月31日 - 1805年10月5日）は、イギリス軍の将軍であり、植民地の知事を務めた。アメリカ独立戦争の時の1781年、ヨークタウンの戦いでアメリカ-フランス連合軍に、彼の指揮するイギリス軍が敗れたのが事実上の終戦と考えられている。インドでは総督を2期務め、永世植民地を定めたことでも知られる。 (ja)
- Charles Cornwallis, eerste Markies Cornwallis (Londen, 31 december 1738 – Ghazipur, 5 oktober 1805) was een Britse militair en koloniaal gouverneur. Hij is bekend als Brits generaal in de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog. Het beleg van Yorktown in 1781, waarbij hij verslagen werd door een Amerikaans-Franse troepenmacht, wordt vaak als einde van die oorlog beschouwd.
Cornwallis was afkomstig uit een invloedrijke familie. Zijn vader, Charles Cornwallis, was de vijfde baron Cornwallis en werd later tot earl Cornwallis verheven. Zijn broer, William Cornwallis, was admiraal, zijn oom, Frederick Cornwallis, aartsbisschop van Canterbury.
Hij bezocht Eton College en Clare College alvorens toe te treden tot de 1st Foot Guards als vaandrig. Zijn verdere militaire opleiding genoot hij onder andere aan de militaire academie van Turijn. In 1760 werd hij lid van het Lagerhuis, in 1762, na de dood van zijn vader, trad hij toe tot het Hogerhuis als tweede graaf Cornwallis.
Cornwallis begon zijn militaire carrière in de Zevenjarige Oorlog. Hij vocht onder andere in de Slag bij Minden en de Slag bij Villinghausen.
In 1776 landde hij in Noord-Amerika, als plaatsvervangend commandant van de troepen onder Henry Clinton. De eerste jaren van de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog was Cornwallis relatief succesvol. Zo nam hij onder andere Philadelphia in en versloeg hij Horatio Gates in de slag bij Camden, al behaalde hij mindere resultaten in de slag bij Trenton en de slag bij Princeton. In september en oktober 1781 werd hij echter door George Washington en de graaf van Rochambeau bij Yorktown ingesloten, waarna hij zich op 19 oktober 1781 overgaf. Na dit beleg van Yorktown erkende Groot-Brittannië in 1783 in de Vrede van Parijs de onafhankelijkheid van de Amerikaanse koloniën, waarmee er formeel een einde kwam aan de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog.
Na zijn terugkeer uit de, inmiddels voormalige, Amerikaanse koloniën was Cornwallis tot twee keer toe gouverneur-generaal van de Britse koloniën in India (1786 - 1792 en 1805). In deze hoedanigheid was hij verantwoordelijk voor de Permanente Vestiging (Permanent Settlement) van 1793, een hervorming van de landbelastingen met verregaande consequenties voor de landbouw in het Britse Rijk.
Als Lord Lieutenant of Ireland (vanaf juni 1798) was Cornwallis onder andere verantwoordelijk voor het neerslaan van de Ierse Opstand van 1798. Ook zette hij zich in voor het opnemen van katholieke emancipatie in de Act of Union van 1800. (nl)
- Charles Cornwallis, første marki Cornwallis (31. desember 1738–5. oktober 1805) var en engelsk kommandant og koloniguvernør. I USA huskes han mest som en britisk general i den amerikanske uavhengighetskrigen. Hans nederlag i 1781 for en samlet amerikansk–fransk styrke i beleiringen av Yorktown regnes vanligvis som slutten på krigen.
Han etterfulgte sin far i 1762 som den sjette baron Cornwallis og den andre jarl Cornwallis og ble selv utnevnt til marki i 1792. (no)
- Charles Cornwallis (ur. 31 grudnia 1738, zm. 5 października 1805) – polityk brytyjski, gubernator Indii w latach 1782-1782, 1786-1794 i w 1805 roku.
Pochodził z jednego z najbardziej szacownych brytyjskich rodów szlacheckich. Rozpoczął studia w akademii wojskowej w Turynie, które jednak rzucił, by wziąć udział w wojnie siedmioletniej. W 1776 roku wypłynął do Ameryki, by walczyć przeciwko wojskom Washingtona. Wziął udział w kilku ważnych bitwach tej wojny. Był zastępcą kolejnych głównodowodzących. W 1777 roku zdobył Filadelfię, w 1780 Charleston, ale 19 października 1781 roku pod Yorktown poddał się Washingtonowi, kończąc tym samym brytyjską dominację nad koloniami.
Po wojnie wrócił do Wielkiej Brytanii. W 1782 roku zaoferowano mu objęcie stanowiska Generalnego Gubernatora Indii. Wskutek sprzeciwu części polityków nie rozpoczął sprawowania urzędu i w 1783 roku formalnie zrezygnował z tej funkcji. W tym samym roku został konstablem Londynu.
W roku 1786 ponownie został gubernatorem Indii. Zreformował tamtejszą administrację i zdusił powstanie Tippoo Sahiba.
W 1794 roku powrócił do Wielkiej Brytanii. 11 lutego 1797 został gubernatorem generalnym Irlandii i dowódcą sił zbrojnych w tym kraju. Zdławił tam rebelię. Brał udział w tworzeniu Aktu Unii, który zjednoczył parlamenty Wielkiej Brytanii i Irlandii.
Był jednym z autorów Traktatu z Amiens, który tymczasowo zakończył wojnę z Francją. W 1805 roku ponownie został gubernatorem Indii. Zmarł trzy miesiące po objęciu stanowiska. (pl)
- Charles Cornwallis (31 de dezembro de 1738 - 5 de outubro de 1805) foi um general britânico, líder das forças britânicas que renderam-se em 19 de outubro de 1781, em Yorktown, Virgínia, EUA, para as forças rebeldes americanas lideradas por George Washington. (pt)
- Чарлз Корнуоллис
Чарлз Корнуоллис, первый маркиз Корнуоллис (; 1738—1805) — британский генерал и политический деятель, брат Уильяма Корнуоллиса.
В 1776—1779 он сражался под командованием генералов Гоу и Клинтона в Северной Каролине. Одержав победы при Камдене и Гильфорде (1780 и 1781), Корнуоллис, запертый в Йорктоуне Вашингтоном и французским флотом, вынужден был в 1781 г. сдаться вместе с гарнизоном из 9000 человек (см. Генри Клинтон).
В 1786 г. Корнуоллис был назначен бенгальским генерал-губернатором. В Бенгалии он подчинил султана Типу-Сагиба и заставил его отказаться от части своих владений в пользу Ост-Индской компании. Организовав управление Ост-Индии, особенно сбор налогов, Корнуоллис в 1793 вернулся в Англию, был возведён в маркизы и в 1798 назначен губернатором Ирландии, где взял в плен высадившихся там французов, подавил мятеж и подготовил парламентскую унию с Англией.
В 1801 он вёл переговоры о мире с Францией и подписал в 1802 Амьенский договор. В 1805 Корнуоллис был снова назначен генерал-губернатором Ост-Индии, но вскоре умер. О деятельности Корнуоллиса в Ирландии рассказано в его «Correspondence» (Л., 1859).
Категория:Военачальники Великобритании
Категория:Персоналии по алфавиту
Категория:Родившиеся в 1738 году
Категория:Умершие в 1805 году
Категория:Политики Великобритании (ru)
- Charles Cornwallis, markis av Cornwallis, född 31 december 1738, död 5 oktober 1805, brittisk general
Under sjuåriga kriget (1756-1763) tjänade han i Tyskland, och i amerikanska frihetskriget (1775-1783) förde han befäl som generalmajor, erövrade Charleston och segrade vid Camden (1780) och Guildford (1781), men måste vid Yorktown (19 oktober 1781) jämte 8 000 man ge sig fången till Washington och fransmännen. Med honom föll Englands sak i Förenta Staterna. 1786 blev Cornwallis generalguvernör i Ostindien, där han lyckosamt kämpade mot Tippo Sahib och tvang honom att avträda en stor del av sitt område. 1793 återkom han till England, blev markis och utnämndes 1798 till vicekung på Irland, där han undertryckte uppror och tillbakaslog fransmännens landstigningskår under Humbert.
1801-1802 var Cornwallis engelsk fullmäktig vid fredsunderhandlingarna i Amiens, och 1805 blev han för andra gången generalguvernör i Ostindien, men dog där redan i oktober samma år. Av hans Correspondence utkom andra upplagan 1859. (sv)
|
| rdfs:comment
| - Charles Cornwallis, 1st Marquess Cornwallis (31 December 1738 – 5 October 1805) was a British military commander and colonial governor. In the United States, he is best remembered as one of the leading British generals in the American Revolutionary War. His 1781 defeat by a combined American-French force at the Siege of Yorktown is generally considered the end of the war, as the bulk of British troops surrendered with Cornwallis; minor skirmishes continued for two more years. (en)
- Charles Cornwallis, 1er Marqués de Cornwallis (nacido el 31 de diciembre de 1738 y muerto el 5 de octubre de 1805). Militar y gobernador colonial inglés. Es recordado especialmente por su papel en la Guerra de Independencia de los Estados Unidos, aunque más tarde también sirvió en la India e Irlanda. (es)
- Charles Cornwallis, 1. Marquess Cornwallis (* 31. Dezember 1738 in Grosvenor Square, London, † 5. Oktober 1805 in Ghazipur Uttar Pradesh) war ein britischer General und Vizekönig von Indien. (de)
- Charles Cornwallis (1738–1805) oli englantilainen upseeri, Cornwallin alueen ensimmäinen markiisi. Hän toimi kenraalina Englannin armeijassa ja loi uran menestyksekkäänä strategina. Hän taisteli muun muassa Yhdysvaltojen vapaussodassa englantilaisten joukkojen komentajana taistellen itsenäisyyttä havittelevia siirtokuntia vastaan. Lopulta hän antautui 1781 Yorktownissa jäätyään saarroksiin. (fi)
- Charles Cornwallis (31 décembre 1738 – 5 octobre 1805 à Calcutta), 1marquis Cornwallis, fut un général britannique qui est connu comme commandant des troupes britanniques lors du siège de Yorktown. Son œuvre la plus importante fut comme gouverneur général de l'Inde (1786-1793) et vice-roi d'Irlande. (fr)
- Cornwallis era il figlio maggiore del 1° conte Cornwallis. Istruito ad Eton e poi a Cambridge, Cornwallis frequentò l’Accademia Militare di Torino e durante la Guerra dei Sette anni, mentre serviva in Germania, ottenne il grado di tenente colonnello. Alla morte del padre avvenuta 1762, Cornwallis divenne 2° Conte Cornwollis ed entrò in politica con i Whig nella Camera dei Lord dove le sue abilità e i suoi collegamenti lo condussero alla carica di aiutante di campo del re. (it)
- チャールズ・コーンウォリス チャールズ・コーンウォリス（Charles Cornwallis, 1st Marquess Cornwallis,1738年12月31日 - 1805年10月5日）は、イギリス軍の将軍であり、植民地の知事を務めた。アメリカ独立戦争の時の1781年、ヨークタウンの戦いでアメリカ-フランス連合軍に、彼の指揮するイギリス軍が敗れたのが事実上の終戦と考えられている。インドでは総督を2期務め、永世植民地を定めたことでも知られる。 (ja)
- Charles Cornwallis, eerste Markies Cornwallis (Londen, 31 december 1738 – Ghazipur, 5 oktober 1805) was een Britse militair en koloniaal gouverneur. Hij is bekend als Brits generaal in de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog. Het beleg van Yorktown in 1781, waarbij hij verslagen werd door een Amerikaans-Franse troepenmacht, wordt vaak als einde van die oorlog beschouwd. (nl)
- Charles Cornwallis, første marki Cornwallis (31. desember 1738–5. oktober 1805) var en engelsk kommandant og koloniguvernør. I USA huskes han mest som en britisk general i den amerikanske uavhengighetskrigen. Hans nederlag i 1781 for en samlet amerikansk–fransk styrke i beleiringen av Yorktown regnes vanligvis som slutten på krigen. (no)
- Charles Cornwallis (ur. 31 grudnia 1738, zm. 5 października 1805) – polityk brytyjski, gubernator Indii w latach 1782-1782, 1786-1794 i w 1805 roku. (pl)
- Charles Cornwallis (31 de dezembro de 1738 - 5 de outubro de 1805) foi um general britânico, líder das forças britânicas que renderam-se em 19 de outubro de 1781, em Yorktown, Virgínia, EUA, para as forças rebeldes americanas lideradas por George Washington. (pt)
- Чарлз Корнуоллис Чарлз Корнуоллис, первый маркиз Корнуоллис (; 1738—1805) — британский генерал и политический деятель, брат Уильяма Корнуоллиса. (ru)
- Charles Cornwallis, markis av Cornwallis, född 31 december 1738, död 5 oktober 1805, brittisk general Under sjuåriga kriget (1756-1763) tjänade han i Tyskland, och i amerikanska frihetskriget (1775-1783) förde han befäl som generalmajor, erövrade Charleston och segrade vid Camden (1780) och Guildford (1781), men måste vid Yorktown (19 oktober 1781) jämte 8 000 man ge sig fången till Washington och fransmännen. Med honom föll Englands sak i Förenta Staterna. (sv)
|
![[RDF Data]](http://dbpedia.org/statics/sw-cube.png)
