| p:abstract
| - Aristide Briand (28 March 1862 – 7 March 1932) was a French statesman who served several terms as Prime Minister of France and won the Nobel Peace Prize. (en)
- Aristide Briand (n. Nantes, 28 de marzo de 1862 - † París, 7 de marzo de 1932), político francés considerado uno de los precursores de la unidad europea. (es)
- Aristide Briand (* 28. März 1862 in Nantes, Frankreich; † 7. März 1932 in Paris) bekleidete zwischen 1909 und 1932 mit Unterbrechungen wechselnd die Ämter des französischen Ministerpräsidenten, des Unterrichts-, Justiz- und des Außenministers. Er war insgesamt elfmal Regierungschef und dreiundzwanzigmal Minister in den rasch wechselnden Kabinetten der Dritten Republik. 1926 erhielt er für seine Mitarbeit an den Verträgen von Locarno zusammen mit Gustav Stresemann den Friedensnobelpreis. (de)
- Aristide Briand (28. maaliskuuta 1862 – 7. maaliskuuta 1932) oli ranskalainen valtiomies. Hän toimi pääministerinä yhteentoista otteeseen vuosina 1909–1929 sekä ulkoministerinä vuodesta 1925. Hän sai Nobelin rauhanpalkinnon vuonna 1926.
Briand oli Nantesissa syntynyt majatalon pitäjän poika. Hän opiskeli Saint-Nazairessa, Nantesissa ja Pariisissa, ja valmistui lakimieheksi. Hän lähti varhain politiikkaan, kirjoitti anarkistien Le Peupleen ja myöhemmin Laterneen, Petite Républiqueen ja myöhemmin sosialistien L'Humanitéhen, jota hän oli mukana perustamassa.
Briand kannatti ammattiliittoja ja syndikalismia, joka pyrki poliittisen muutoksen saamiseen aikaan yleislakolla. Briand yritti parlamenttiin vuosina 1893 ja 1895, mutta ei tullut valituksi. Syndikalisteista hän siirtyi Jean Jaurès'n sosialistipuolueeseen (Parti socialiste français). Vuonna 1902 Briand valittiin edustajainhuoneeseen.
Briandille tärkein asia oli valtion ja kirkon erottaminen toisistaan. Hän osoitti myös sovittelukykyään, josta tuli kuuluisaksi, järjestäessään katolilaisten ja papiston vastustajien välejä. Hän hylkäsi sosialistien periaatteen olla osallistumatta porvarillisiin hallituksiin, ja joutui erotetuksi yhdistyneestä sosialistipuolueesta ottaessaan vastaan koulutuksen ja kirkkojen ministerin salkun Sarrien'n radikaali- ja tasavaltalaispuolueen hallituksessa vuonna 1906. Clemenceau otti hänet oikeusministeriksi, ja pääministeri Briandista tuli Clemenceaun tappion myötä vuonna 1909. Pääministerinä hän hyökkäsi radikaalipuoluetta vastaan, ja sai sosialistipuolueen vihan ylleen käsitellessään kovakouraisesti militantteja ammattijärjestöjä ja murtaessaan rautatietyöläisten lakon.
Pääministerinä Briand toimi vuosina 1909–1911, 1913, 1915–1917, 1921–1922, 1925–1926 ja 1929. Oikeistolaisempana häntä alettiin pitää, kun hän kannatti konservatiivi Raymond Poincarén valintaa kolmannen tasavallan presidentiksi (virassa vuosina 1913–1920), toimi tämän pääministerinä ja pidensi asevelvollisuusajan kolmeen vuoteen.
Ensimmäinen maailmansota aloitti sen kehityksen, minkä myötä Briand hyväksyttiin taas myös vasemmistossa. Hänen toimintansa pääministerinä vuosina 1915–1917 ei ollut erityisen menestyksekästä. Kautensa jälkeen Briand ei voinut hyväksyä sodan valtavaa verenvuodatusta, ja alkoi tunnustella rauhaa itävaltalaisten kanssa. Marraskuussa 1917 pääministeriksi tullut Clemenceau oli kuitenkin taipumaton, ja Briand hiljennettiin, jopa niin, ettei häntä otettu mukaan vuoden 1919 rauhanneuvotteluihin. Briand palasi politiikkaan johtamalla kampanjan, jolla estettiin Clemenceaun valinta presidentiksi. Tammikuussa 1921 hän palasi pääministeriksi ja otti myös ulkopolitiikan hoitoonsa.
1920-luvulla Briandista oli tullut kunnioitettu kansainvälinen johtaja. (fi)
- Aristide Briand, (29 mars 1862 à Nantes - 7 mars 1932 à Paris) est un homme politique et diplomate français qui occupa de hautes fonctions au sein des gouvernements français successifs : onze fois président du Conseil et vingt fois ministre. Il reçut de plus le Prix Nobel de la paix en 1926.
Sa grande œuvre, qu'il poursuivit sans relâche, jusqu'en 1932, fut la réconciliation entre la France et l'Allemagne. Pour cela, il reçut avec son homologue allemand, Gustav Stresemann, le Prix Nobel de la paix en 1926, après les accords de Locarno. En 1928, poursuivant son rêve de la paix par la sécurité collective dont l'axe serait la Société des Nations, il signe avec l'Américain Kellogg un pacte qui veut mettre la guerre hors-la-loi. Finalement, la construction diplomatique, patiemment élaborée par Aristide Briand, était seulement un château de sable qui s'est écroulé sous les coups de butoir de la crise économique de 1929, de la montée du nazisme et du communisme. (fr)
- (it)
- アリスティード・ブリアン（Aristide Briand, 1862年3月28日 - 1932年3月7日）はフランスの政治家。首相、外相。
ナント出身。最初はアナーキストとして活動したが、ジャン・ジョレスの引きでフランス社会党に入党。1902年には執行部入りし、暫くの後国民議会議員となる。その後急進社会党に籍を移し、1909年にジョルジュ・クレマンソーの後を受けて首相に就任。以後、1913年・1915年・1921年・1925年・1929年と度々首相に就任する。特に1925年に就任した時にはレーモン・ポアンカレが引き起こしたルール問題の収拾を図り、結果的にグスタフ・シュトレーゼマンとの間で取りまとめたロカルノ条約として結実する。この功績から1926年にシュトレーゼマンと共にノーベル平和賞を受賞した。また、アメリカの元国務長官フランク・ケロッグと共にパリ不戦条約（『戦争ノ抛棄ニ関スル条約』）いわゆるケロッグ・ブリアン協定の締結に尽力し、1929年に締結した。 (ja)
- Aristide Briand (Nantes, 28 maart 1862 - Parijs, 7 maart 1932) was een Frans staatsman.
Na zijn jeugd ging hij rechten studeren. Al snel ging hij zich met politiek bezig houden. Zo schreef hij bijvoorbeeld voor de anarchistische krant Le Peuple, en leidde later verschillende kranten (La Lanterne, Petite Republique, L'Humanité) en vanaf 1894 was hij een van de leiders van de Franse Socialistische Partij.
Aristide Briand was sinds 1902 onafgebroken parlementslid. Grote bekendheid verwierf hij met zijn bijdrage aan de wetgeving over de scheiding tussen kerk en staat (1904/1905). In 1906 werd hij minister van cultuur en brak hij met de Socialistische Partij; hij beschouwt zich daarna als republikein-socialist en nam een positie in tussen links en rechts in de Franse politiek. Tussen 1909-1911, in 1913, 1915-1917, 1921-1922, 1925-1926 en in 1929 was hij minister-president van Frankrijk. In de periode 1921/1922 en 1925-1932 leidde hij bovendien het ministerie van Buitenlandse Zaken, waar hij de politiek van de Frans-Duitse toenadering vormgaf.
In 1926 kreeg Briand de Nobelprijs voor de Vrede voor zijn inspanningen voor het Verdrag van Locarno in 1925, samen met de Britse minister van Buitenlandse Zaken Austen Chamberlain en de Duitse minister van Buitenlandse Zaken Gustav Stresemann.
Tegenwoordig wordt Aristide Briand gezien als een van de eerste politici die naar een gezamenlijk Europa streefden. In 1928 kwam het Briand-Kellogg Pact tot stand waarin oorlog binnen het internationaal recht onrechtmatig verklaard werd. Op 1 januari 1929 gaf Aristide Briand in Genève zijn presentatie over het eerste officiële, gezamenlijke project tussen verschillende Europese landen. (nl)
- Aristide Briand (født 28. mars 1862 i Nantes i Frankrike, død 7. mars 1932 i Paris) var en fransk statsmann og flere ganger statsminister og utenriksminister av Frankrike. Han mottok Nobels fredspris i 1926 (sammen med Gustav Stresemann og Austen Chamberlain) etter Locarnotraktaten. Sammen med den amerikanske utenriksministeren Frank B. Kellogg arbeidet han med Parispakten som skulle forby krig. I 1930 sendte han ut et memorandum som skisserte en europeisk union. (no)
- .
Urodzony w rozdzinie mieszczańskiej, studiował prawo, po czym szybko zainteresował się polityką i dziennikarstwem politycznym, pisząc artykuły do anarchistycznego dziennika Le Peuple, przez pewien czas kierując pismem Lanterne, przechodząc do Petite Republique, by ostatecznie zająć się pisaniem dla L'Humanite, we współpracy z Jeanem Jaurèsem.
W tym samym czasie stał się znanym działaczem na rzecz utworzenia związków zawodowych i na kongresie pracowniczym w Nantes w 1894 r. przyczynił się do przyjęcia idei związków pracowniczych. Od tej pory stał się jednym z przywódców Francuskiej Partii Socjalistycznej. W 1902 r., po kilku nieudanych próbach, został deputowanym do parlamentu. Deklarował się jako zwolennik lewicowego bloku, który miał równoważyć reakcyjny blok prawicy. Od początku kariery parlamentarnej Briand zajmował się zagadnieniem rozdziału Kościoła od państwa. Został wyznaczony na sprawozdawcę komisji zajmującej się przygotowaniem stosownego prawa, a jego raport pokazał jego zdolności jako jednego z przyszłych przywódców politycznych. Briand zdołał przeforsować swój projekt, z niewielkimi modyfikacjami, nie dzieląc nim ugrupowań politycznych, które wspierały projekt.
Był głównym autorem prawa o rozdziale, ale zależało mu także na wprowadzaniu go w życie, tym bardziej że dotychczasowy minister Maurice Rouvier dopuszczał do niepokojów w trakcie przejmowania zasobów kościelnych. Przyjął zatem tekę ministra oświaty publicznej i wyznań w burżuazyjnym rządzie Sarriena (1906), co z kolei spowodowało wykluczenie go z partii socjalistów. W przeciwieństwie do Jaurèsa uważał, że socjaliści powinni aktywnie współdziałać z radykałami we wszystkich kwestiach związanych z reformami społecznymi, a nie tylko z rezerwą stać na boku i oczekiwać urzeczywistnienia swoich ideałów.
W 1909 r. Briand zastąpił Clemenceau na stanowisku premiera, pełniąc tę funkcję do 1911 r., a potem przez kilka miesięcy w 1913. W październiku 1915 r., po klęskach francuskich na frontach pierwszej wojny światowej został ponownie premierem (zastąpił René Vivianiego), a także ministrem spraw zagranicznych (zastępując Théophila Delcassé). Ta kadencja nie była szczególnie udana i podał się do dymisji w marcu 1917 r., w wyniku nieporozumień wokół planów francuskiej ofensywy wojskowej.
Briand powrócił do władzy w 1921 r., ale jego wysiłki, aby doprowadzić do ugody w sprawie niemieckich reparacji spełzły na niczym w obliczu nieprzejednanego stanowiska niemieckiego. Zastąpił go bardziej wojowniczy Raymond Poincaré. W obliczu kryzysu wokół Zagłębia Ruhry jego ugodowy styl stał się jednak bardziej akceptowalny i w 1925 r. powrócił na Quai d'Orsay, pozostając ministrem spraw zagranicznych aż do śmierci w 1932 r.
Za wynegocjowanie Traktatów z Locarno Aristide Briand otrzymał w 1926 r. (pl)
- Aristide Briand (Nantes, 28 de Março de 1862 — Paris, 7 de Março de 1932) foi um político francês. Ocupou o cargo de primeiro-ministro da França seis vezes e foi premiado com o Nobel da Paz em 1926, pelos Tratados de Locarno. (pt)
- Бриан
Аристид Бриан (, 28 марта 1862 — 7 марта 1932) — французский политический деятель Третьей республики, неоднократно премьер-министр Франции. Лауреат Нобелевской премии мира 1926 года (вместе с Густавом Штреземаном) за заключение Локарнских соглашений, гарантировавших послевоенные границы в Западной Европе. (ru)
- Aristide Briand, född 28 mars 1862, död 7 mars 1932, fransk politiker, regeringschef; konseljpresident 1915-1917, 1921-1922, 1925-1926 samt 1929.
Briand, som tidigare samarbetat med Georges Clemenceau, bildade sin första egna regering 1909. Under slutet av 1920-talet var han utrikesminister och strävade efter att Frankrike skulle närma sig Tyskland. För detta erhöll han tillsammans med Tysklands utrikesminister Gustav Stresemann Nobels fredspris 1926. 1928 fick han den s.k. Briand-Kelloggpakten till stånd. Briand var även aktiv inom Nationernas Förbund. (sv)
- 阿里斯蒂德·白里安（，），法國政治家。
1901年擔任法國社會黨總書記。1902～1932年為眾議員。1909～1929年當過十一次法國總理。1926年與斯特來斯曼共獲諾貝爾和平獎。1927年，白里安在担任外交部长期间，和美国国务卿凯洛格一起发起订立巴黎非战公约，又被称为“白里安—凯洛格公约”。 (zh)
|
| rdfs:comment
| - Aristide Briand (28 March 1862 – 7 March 1932) was a French statesman who served several terms as Prime Minister of France and won the Nobel Peace Prize. (en)
- Aristide Briand (n. Nantes, 28 de marzo de 1862 - † París, 7 de marzo de 1932), político francés considerado uno de los precursores de la unidad europea. (es)
- Aristide Briand (* 28. März 1862 in Nantes, Frankreich; † 7. März 1932 in Paris) bekleidete zwischen 1909 und 1932 mit Unterbrechungen wechselnd die Ämter des französischen Ministerpräsidenten, des Unterrichts-, Justiz- und des Außenministers. Er war insgesamt elfmal Regierungschef und dreiundzwanzigmal Minister in den rasch wechselnden Kabinetten der Dritten Republik. (de)
- Aristide Briand (28. maaliskuuta 1862 – 7. maaliskuuta 1932) oli ranskalainen valtiomies. Hän toimi pääministerinä yhteentoista otteeseen vuosina 1909–1929 sekä ulkoministerinä vuodesta 1925. Hän sai Nobelin rauhanpalkinnon vuonna 1926. (fi)
- Aristide Briand, (29 mars 1862 à Nantes - 7 mars 1932 à Paris) est un homme politique et diplomate français qui occupa de hautes fonctions au sein des gouvernements français successifs : onze fois président du Conseil et vingt fois ministre. Il reçut de plus le Prix Nobel de la paix en 1926. (fr)
- (it)
- アリスティード・ブリアン（Aristide Briand, 1862年3月28日 - 1932年3月7日）はフランスの政治家。首相、外相。 (ja)
- Aristide Briand (Nantes, 28 maart 1862 - Parijs, 7 maart 1932) was een Frans staatsman. (nl)
- Aristide Briand (født 28. mars 1862 i Nantes i Frankrike, død 7. mars 1932 i Paris) var en fransk statsmann og flere ganger statsminister og utenriksminister av Frankrike. Han mottok Nobels fredspris i 1926 (sammen med Gustav Stresemann og Austen Chamberlain) etter Locarnotraktaten. Sammen med den amerikanske utenriksministeren Frank B. Kellogg arbeidet han med Parispakten som skulle forby krig. I 1930 sendte han ut et memorandum som skisserte en europeisk union. (no)
- . (pl)
- Aristide Briand (Nantes, 28 de Março de 1862 — Paris, 7 de Março de 1932) foi um político francês. Ocupou o cargo de primeiro-ministro da França seis vezes e foi premiado com o Nobel da Paz em 1926, pelos Tratados de Locarno. (pt)
- Бриан Аристид Бриан (, 28 марта 1862 — 7 марта 1932) — французский политический деятель Третьей республики, неоднократно премьер-министр Франции. (ru)
- Aristide Briand, född 28 mars 1862, död 7 mars 1932, fransk politiker, regeringschef; konseljpresident 1915-1917, 1921-1922, 1925-1926 samt 1929. (sv)
- 阿里斯蒂德·白里安（，），法國政治家。 (zh)
|
![[RDF Data]](http://dbpedia.org/statics/sw-cube.png)
