António de Oliveira Salazar, GColIH, GCTE, GCSE, pron. , (April 28, 1889 – July 27, 1970) served as the Prime Minister of Portugal from 1932 to 1968. He founded and led the Estado Novo ("New State"), the authoritarian, right-wing government that presided over and controlled Portugal's social, economic, cultural and political life from 1932 to 1974.

PropertyValue
dbpedia-owl:Person#birthDate
  • 1889-04-28 (xsd:date)
dbpedia-owl:Person#birthPlace
dbpedia-owl:Person#deathDate
  • 1970-07-27 (xsd:date)
dbpedia-owl:Person#deathPlace
dbpedia-owl:Person#occupation
dbpedia-owl:Person#religion
dbpedia-owl:Person#spouse
p:_1
  • 1. António de Oliveira Salazar (en)
p:_10
  • 10. Manuel de Andrade (en)
p:_11
  • 11. Maria Pais (en)
p:_12
  • 12. Plácido de Faria de Lemos e Abreu (en)
p:_13
  • 13. Joaquina Maria do Espírito Santo (en)
p:_14
  • 14. (unknown father) (en)
p:_15
  • 15. Ana Rita da Trindade (en)
p:_16
  • 16. António de Oliveira (en)
p:_17
  • 17. Maria de Oliveira (en)
p:_18
  • 18. Manuel Ferreira (en)
p:_19
  • 19. Luísa Coelho (en)
p:_2
  • 2. António de Oliveira (en)
p:_20
  • 20. José de Andrade (en)
p:_21
  • 21. Maria Marques (en)
p:_22
  • 22. Manuel de Abreu (en)
p:_23
  • 23. Isabel Castanheira (en)
p:_24
  • 24. João de Lemos Salazar e Abreu (en)
p:_25
  • 25. Francisca Micaela de Abreu (en)
p:_26
  • 26. Manuel Francisco Coimbra (en)
p:_27
  • 27. Josefa Maria Coelho de Oliveira (en)
p:_28
  • 28. (unknown grandfather) (en)
p:_29
  • 29. (unknown grandmother) (en)
p:_3
  • 3. Maria do Resgate Salazar (en)
p:_30
  • 30 (xsd:integer)
p:_31
  • 31 (xsd:integer)
p:_4
  • 4. Manuel de Oliveira (en)
p:_5
  • 5. Teresa Pais (en)
p:_6
  • 6. José de Abreu Salazar or José de Lemos Salazar (en)
p:_7
  • 7. Felicidade Violante da Trindade de Jesus (en)
p:_8
  • 8. Francisco de Oliveira (en)
p:_9
  • 9. Maria Ferreira or Maria Coelho (en)
p:abstract
  • António de Oliveira Salazar, GColIH, GCTE, GCSE, pron. , (April 28, 1889 – July 27, 1970) served as the Prime Minister of Portugal from 1932 to 1968. He founded and led the Estado Novo ("New State"), the authoritarian, right-wing government that presided over and controlled Portugal's social, economic, cultural and political life from 1932 to 1974. (en)
  • António de Oliveira Salazar (*Vimieiro, Santa Comba Dão, Portugal, 28 de abril de 1889 - † Lisboa, Portugal, 27 de julio de 1970), dictador portugués, profesor universitario, estadista y político. Ministro de Finanzas entre 1928 y 1932, entre este año y 1968 dirige los destinos del país como presidente del Consejo. En 1951, tras la muerte del mariscal Carmona, ejerce también interinamente el cargo de Presidente de la República. Salazar ganó una votación popular para elegir a los "grandes portugueses" promovida por el canal Radio y Televisión de Portugal (RTP). (es)
  • António de Oliveira Salazar (* 28. April 1889 in Santa Comba Dão; † 27. Juli 1970 in Lissabon) war zwischen 1932 bis 1968 Ministerpräsident und Diktator von Portugal. (de)
  • António de Oliveira Salazar (28. huhtikuuta 1889, Santa Comba Dão, k. 27. heinäkuuta 1970, Lissabon) oli poliittisen taloustieteen professori Coimbran yliopistossa, Portugalin sotilashallituksen valtiovarainministeri vuodesta 1928 ja 5. heinäkuuta 1932 alkaen kenraali António de Fragoso Carmonan nimittämä pääministeri. Vuonna 1933 hän sai aikaan perustuslain, mikä mahdollisti hallitukselle diktatoristen valtuuksien haltuunoton. Salazar äänestettiin voittajaksi Suurin portugalilainen -äänestyksessä maaliskuussa 2007. Äänestyksen järjesti kansallinen tv-kanava Radio Televisión Portuguesa (RTP). Ulkopolitiikassa Portugali on ollut perinteisesti merellisyyttään Britannian liittolainen mm. siirtomaidensa hallinnan turvaamiseksi, minkä vuoksi se oli ollut ympärysvaltojen puolella ensimmäisessä maailmansodassa, muttei hyötynyt Versaillesin rauhasta keskusvaltojen kustannuksella. Ensimmäisen maailmansodan jälkeen armeija oli syrjäyttänyt ensimmäisen tasavallan hallituksen ja perustanut juntan, joka nosti Salazarin aluksi finanssiministeriksi ja lopulta diktaattoriksi. Salazar nimitti hallitusjärjestelmäänsä nimellä Estado Novo (uusi valtio). Se oli arvoiltaan katolilainen ja nationalistinen ja muistutti muiden Euroopan maiden fasismia. Tarkoitus oli vakauttaa yhteiskunta avoimelta luokkataistelulta. Talousjärjestelmäksi omaksuttiin Mussolinin Italian malliin korporatismi, mutta Salazar kielsi olevansa fasisti. Hallituksen mottona oli oikeistokonservatiivisiin arvoihin vetoava "Deus, Pátria e Familia" (Jumala, Isänmaa ja perhe). Ainoa sallittu puolue oli União Nacional. Hallitusta piti pystyssä salainen poliisi Polícia Internacional e de Defesa do Estado (PIDE, nimi vuodet 1945–1969). Salazar tuki Francoa Espanjan sisällissodan aikana ja lähetti joukkoja taistelemaan Espanjan tasavaltaa vastaan kansallisten puolella. Hän ei kuitenkaan ryhtynyt toiseen maailmansotaan Italian tapaan Saksan puolella, sillä tämä olisi merkinnyt uhkaa Portugalin siirtomaiden hallinnalle, koska Portugali olisi ajautunut sotaan vanhaa liittolaistaan Britanniaa sekä Ranskaa vastaan. Salazar ideoi Ibeerien puolueettomuussopimuksen, missä Espanja ja Portugal jättäytyivät puolueettomiksi toisessa maailmansodassa. Salazar salli liittoutuneiden käyttää Terceiran saarta Azoreilla tukikohtana, mutta ymmärsi myös Saksaa ja salli volframin viennin Sveitsin kautta. Hän ei myöskään liittynyt antikomintern-sopimukseen. Toisen maailmansodan jälkeen Francon tapaan Salazar saattoi jäädä valtaan oltuaan riittävään puolueeton liittoutuneiden kannalta. Vuonna 1949 Portugalista tuli NATOn jäsen. Portugali ei ottanut vastaan Marshall-apua, eikä talousstrategiaan kuulunut EEC:hen lähestyminen tai taloussuhteiden lähentäminen Länsi-Euroopan maiden kanssa. Tästä huolimatta vuodesta 1950 Salazarin kuolemaan asti BKT kasvoi keskimäärin 5,66% vuodessa. (fi)
  • Antonio de Oliveira Salazar (né le 28 avril 1889 et décédé le 27 juillet 1970) était un économiste, homme politique et dictateur portugais. Président du Conseil de 1932 à 1968, il dirigea pendant 36 ans un régime autoritaire conservateur et nationaliste fondé sur la doctrine de l'Estado Novo . (fr)
  • (it)
  • アントニオ・サラザール（António de Oliveira Salazar、1889年4月28日 - 1970年7月27日）はポルトガルの政治家、首相および一時大統領で、権威主義的独裁者と言われた。 (ja)
  • António de Oliveira Salazar (Santa Comba Dao, 28 april 1889 – Lissabon, 27 juli 1970) was tussen 1932 en 1968 de leider van Portugal. Hoewel hij afkomstig was uit een arm gezin, kon de leergierige Salazar toch studeren en promoveerde hij in de rechten. In 1921 richtte hij de Katholieke Centrumpartij op en was hij gedurende korte tijd lid van de volksvertegenwoordiging. Het parlementaire stelsel bevredigde hem echter niet. Daarna was hij hoogleraar en werd financieel expert. In 1926 werd hij door de militaire regering van generaals tot minister van Financiën benoemd, teneinde een eind te maken aan de slechte financiële toestand in Portugal. Na onenigheid met collega's en de weigering van de regering om hem volmachten te geven, trad hij af. In april 1928, toen Portugal vrijwel bankroet was, werd hij opnieuw minister van Financiën, nu met volmachten. Hij bleef tot 1940 minister van Financiën, in 1932 werd Salazar echter tevens minister-president. Een jaar later voerde hij een nieuwe grondwet in. De politiek van Salazar was een mengeling van katholiek corporatisme en autoritarisme. In 1934 sloeg hij een gezamenlijke fascistische (nationaal-syndicalistische) en links-marxistische coup tegen zijn regering af. Sindsdien was ook de fascistische Nationaal-Syndicalistische Partij verboden. Van 1936 tot 1944 was hij tevens minister van Oorlog en van 1936 tot 1947 minister van Buitenlandse Zaken. Politieke ideologieën zoals liberalisme, socialisme, nazisme, fascisme (in Portugal ook wel syndicalisme genoemd) en ook de parlementaire democratie werden onderdrukt. Hetzelfde gold voor de communistische beweging. Daartegenover stond echter dat de arbeiders en de werkgevers in harmonie hun problemen moesten oplossen in corporatistische vakorganisaties. In Portugal waren de merendeels katholieke arbeiders sowieso ideologisch positief tegenover het corporatisme ingesteld. Tijdens de Spaanse Burgeroorlog (1936-1939) verleende Portugal diensten aan Franco. Na de overwinning van Franco sloten Spanje en Portugal het Iberisch Pact, dat de vrede in zuid-west Europa moest garanderen en de Portugees-Spaanse alliantie versterken. Tijdens de Tweede Wereldoorlog bleef Salazar strikt neutraal. Hij drong ook herhaaldelijk bij de Spaanse Falange aan op het behouden van de neutraliteit. Ondanks een zeker autoritair karakter van zijn regime, stond hij de geallieerden toe om militaire bases in te richten op de Azoren. Tijdens de oorlog bood Salazars Portugal gastvrijheid aan vervolgde joden en politieke vluchtelingen uit de gebieden onder de Asmogendheden. Na de oorlog werd hij door de westerse landen gezien als een bondgenoot in de strijd tegen het communisme. De na de oorlog gehouden halfvrije verkiezingen werden door zijn Nationale Unie, de eenheidsbeweging van Portugal, gewonnen. Na het overlijden van de Portugese president generaal Carmona, was Salazar van 18 april tot 19 juni 1951 waarnemend staatshoofd. (nl)
  • António de Oliveira Salazar, født 28. april 1889, død 27. juli 1970, var en portugisisk politiker. Salazar var statsminister i Portugal i perioden 1932-1968. Men ettersom Portugal på den tiden var et diktatur, så omtales han ofte som en diktator. Han var fascistenes finansminister i perioden 1928 - 1932. Han grunnla det statlige sikkerhetspolitiet PIDE, som hadde som oppgave å arrestere og fengsle personer som gjorde opprør mot regimet. I 1968 var Salazar involvert i en fallulykke og fikk en hjerneskade, som medførte at han måtte trekke seg som statsminister. Marcello Caetano etterfulgte ham. (no)
  • António de Oliveira Salazar (ur. 28 kwietnia 1889, zm. 27 lipca 1970) - portugalski polityk, profesor ekonomii. W latach 1932-1968 pełnił funkcję premiera (faktycznie dyktatora), a także ministra finansów (1928-1940) i ministra wojny (1936-1944). Reprezentował tradycjonalistyczny nurt chrześcijańskiej demokracji będąc związany integralizmem luzytańskim. Twórca tzw. "Nowego Państwa" (Estado Novo). Pochodził z ubogiej, wielodzietnej rodziny. Uczył się w seminarium duchownym w Viseu i przyjął niższe święcenia, lecz nie został księdzem (choć zachowywał celibat). 1910-1914 studiował ekonomię i prawo w uniwersytecie w Coimbrze. W 1912 wraz z księdzem M. Goncalvesem Cerejeirą założył Akademickie Centrum Demokracji Chrześcijańskiej (Centro Academico de Demokracia Crista), przemianowane w 1917 na Katolickie Centrum Portugalskie (Centro Catolico Portuges). Pod pseudonimem Aleves de Silva publikował na łamach tygodnika "O Impercial". W 1918 otrzymał katedrę ekonomii w Coimbrze. W 1921 został wybrany do parlamentu. W 1928 Salazar został zaproszony do rządu przez gen. Carmonę, aby objąć tekę ministra finansów. Otrzymał nadzwyczajne pełnomocnictwa w zakresie kontroli nad wszelkimi wydatkami publicznymi. Zdobywał coraz silniejszą pozycję i w roku 1932 został powołany na stanowisko premiera, co przekształciło dyktaturę wojskową w cywilną, trwającą do roku 1974. W 1933 wprowadził nową konstytucję, która przekształciła Portugalię w tzw. "Nowe Państwo" (Estado Novo) oparte na koncepcji ustroju korporacyjnego będącego połączeniem idei; papieskich encyklik dotyczących chrześcijańskiej nauki społecznej, konserwatyzmu oraz nacjonalizmu integralnego głoszonego przez francuskiego monarchistę Charlesa Maurrasa. Nowe Państwo opierało się na dwóch fundamentach: społecznych korporacjach i autorytarnych rządach jednej partii. Salazar rozwiązał wszystkie partie polityczne i na ich miejsce powołał organizację polityczną o charakterze ponadpartyjnym - Unię Narodową (Uniao Nacional), która stała się rządząca monopartią, jednak podobnie jak w hiszpańskiej FET i JONS, ścierały się tam różne nurty polityczne. Dla kontroli panującej sytuacji powstała tajna policja PVDE, w 1946 r. zmieniona w PIDE. Ponadto Salazar utworzył formację paramilitarną Legion Portugalski oraz organizację młodzieżową Młodzież Portugalska. Zwalczał wszelką opozycję polityczną głównie lewicową, szczególnym represjom podlegali komuniści. Na wyspie Santiago w archipelagu Wysp Zielonego Przylądka założył obóz koncentracyjny Tarrafal, tzw. "Obóz powolnej śmierci", w którym przetrzymywano głównie komunistów, w mniejszym stopniu innych opozycjonistów. W późniejszych latach umieszczano w obozie afrykańskich przywódców działających na rzecz niepodległości. W obozie zginęły co najmniej 32 osoby. (pl)
  • António de Oliveira Salazar (Vimieiro, Santa Comba Dão, 28 de Abril de 1889 — Lisboa, 27 de Julho de 1970) foi um político português, e professor da Universidade de Coimbra. Salazar notabilizou-se pelo facto de ter exercido, de forma autoritária, o poder político, em Portugal, entre 1932 e 1968. Ministro das Finanças entre 1928 e 1932, procedeu ao saneamento das finanças públicas portuguesas. Instituidor do Estado Novo (1933-1974) e da sua organização política de suporte, a União Nacional, Salazar dirigiu os destinos de Portugal, como Presidente do Conselho de Ministros, entre 1932 e 1968. Apoiando-se na doutrina social da Igreja Católica, Salazar orienta-se para um corporativismo de Estado autoritário, com uma linha de acção económica nacionalista assente no ideal da autarcia. Esse seu nacionalismo económico levou-o a tomar medidas de proteccionismo e isolacionismo de natureza fiscal, tarifária, alfandegária, para Portugal e suas colónias, que tiveram grande impacto sobretudo até aos anos sessenta. (pt)
  • Анто́ниу ди Оливе́йра Салаза́р (; 28 апреля 1889 — 27 июля 1970) — португальский государственный и политический деятель, диктатор Португалии (1932—1968). Первоначально (с 1917) Салазар был профессором политэкономии в Коимбрском университете. С 1928 по 1932 — министр финансов. В 1932 г. он стал премьер-министром Португалии. Большинство историков характеризуют его правление как диктатуру. В 1933 г. он ввёл в Португалии новую конституцию, которая давала ему практически неограниченные права, устанавливая авторитарный фашистский режим в стране. Властью Салазара наделил президент Кармона в 1932 г. с поддержки различных слоёв общества. Анархическая республиканская эра привела к тому, что и армия, и церковь, и монархисты, и зажиточные слои, и аристократы, и правые — все предпочитали режим Салазара предшествующим хунтам. Салазар ввёл концепцию «Нового государства» («Estado Novo»), основанную на доктрине корпоративизма. Целью своей диктатуры он объявил стабилизацию. Реформы Салазара были благоприятны в основном для высших классов и ухудшали положение беднейших слоев. Образование не было приоритетным направлением и потому не развивалось. У Салазара была своя секретная полиция PIDE, преследовавшая диссидентов. Однако, в отличие от других современных ему диктатур, режим Салазара был менее кровавым, так как в Португалии отсутствовала смертная казнь. В период Второй Мировой войны Салазар следовал политике среднего пути. Хотя он был диктатором и поддерживал националистическую Испанию, направляя туда помощь в период борьбы с республиканцами, в отличие от Франко, он никогда не вступал в отношения с нацистами. (ru)
  • :Uppslagsordet Salazar leder hit. För andra artiklar med namnet, se Salazar (olika betydelser) António de Oliveira Salazar, född 28 april 1889 i Santa Comba Dão i Portugal, död 27 juli 1970, var en portugisisk nationalekonom och politiker. Han var Portugals regeringschef och ledare åren 1932-1968. (sv)
  • 安东尼奥·德奥利维拉·薩拉查（António de Oliveira Salazar，），葡萄牙獨裁者、前總理，統治葡萄牙超過三十年。 薩拉查出生於1889年4月28日，為天主教徒，最早是科英布拉大學政治經濟學教授，後於1928年加入军人独裁政府，任財政部長，1931年组织“国民同盟(União Nacional)”；在世界經濟大恐慌的情況下，薩拉查於1932年出任總理，以應付財政危機。次年制定新憲法，建立其带法西斯性质的新國家體制(Estado Novo)，以上帝、祖國與家庭為政權號召標語，並鎮壓葡萄牙共產黨及其他反对派，簽署反共宣言，擴大海外殖民，並且建立Mocidade Portuguesa（葡萄牙青年团）與Legião Nacional（国家军团），仿效意大利墨索里尼的黑衫隊進行軍隊訓練。 薩拉查不但承認西班牙的佛朗哥政權，並於第二次世界大戰中保持中立，一方面提供亞速尔群島作為同盟國的基地，另一方面又亲近轴心国集团，因此維持了自身的法西斯獨裁統治。1968年薩拉查因中風而無法處理國政，延至1970年7月27日逝世，而由他所建立的法西斯獨裁统治也在1974年的四二五康乃馨革命中崩潰。 薩拉查所建立的带法西斯性质的官僚獨裁為獨裁政體中較為特別的；而薩拉查由於個性喜歡孤獨，私生活也一直是個謎，據說曾經與法國女記者有過交往。 (zh)
p:alternativeNames
  • Salazar, António (en)
p:birth
  • 1889-04-28 (xsd:date)
p:birthDate
p:birthPlace
p:border
  • 1 (xsd:integer)
p:boxstyle
  • background-color: 9fe; (en)
  • background-color: bfc; (en)
  • background-color: fb9; (en)
  • background-color: fcc; (en)
  • background-color: ffc; (en)
  • padding-top: 0; padding-bottom: 0; (en)
p:caption
  • António de Oliveira Salazar by André Koehne (en)
p:dateOfBirth
  • 1889-04-28 (xsd:date)
p:dateOfDeath
  • 1970-07-27 (xsd:date)
p:death
  • 1970-07-27 (xsd:date)
p:deathDate
p:deathPlace
p:hasPhotoCollection
p:imagesize
  • 200px (en)
p:name
  • António de Oliveira Salazar (en)
  • Oliveira Salazar, António de (en)
p:occupation
p:office
  • Minister for Defence (en)
  • Minister for Finances (en)
  • Minister for War (en)
  • Minister for the Colonies (interim) (en)
p:order
p:party
p:predecessor
p:president
p:primeminister
p:relatedInstance
p:religion
p:shortDescription
p:spouse
p:style
  • font-size: 90%; line-height: 110%; (en)
p:successor
p:termEnd
  • 1926-06-19 (xsd:date)
  • 1930-07-20 (xsd:date)
  • 1940-08-28 (xsd:date)
  • 1944-09-06 (xsd:date)
  • 1950-08-02 (xsd:date)
  • 1951-07-21 (xsd:date)
  • 1962-12-04 (xsd:date)
  • 1968-09-25 (xsd:date)
p:termStart
  • 1926-06-03 (xsd:date)
  • 1928-04-28 (xsd:date)
  • 1930-01-21 (xsd:date)
  • 1932-07-05 (xsd:date)
  • 1936-05-11 (xsd:date)
  • 1951-04-18 (xsd:date)
  • 1961-04-13 (xsd:date)
p:wikiPageUsesTemplate
p:wikipage-de
p:wikipage-es
p:wikipage-fi
p:wikipage-fr
p:wikipage-it
p:wikipage-ja
p:wikipage-nl
p:wikipage-no
p:wikipage-pl
p:wikipage-pt
p:wikipage-ru
p:wikipage-sv
p:wikipage-zh
p:wordnet_type
dc:description
  • Ministerpräsident von Portugal (de)
rdf:type
rdfs:comment
  • António de Oliveira Salazar, GColIH, GCTE, GCSE, pron. , (April 28, 1889 – July 27, 1970) served as the Prime Minister of Portugal from 1932 to 1968. He founded and led the Estado Novo ("New State"), the authoritarian, right-wing government that presided over and controlled Portugal's social, economic, cultural and political life from 1932 to 1974. (en)
  • António de Oliveira Salazar (*Vimieiro, Santa Comba Dão, Portugal, 28 de abril de 1889 - † Lisboa, Portugal, 27 de julio de 1970), dictador portugués, profesor universitario, estadista y político. Ministro de Finanzas entre 1928 y 1932, entre este año y 1968 dirige los destinos del país como presidente del Consejo. En 1951, tras la muerte del mariscal Carmona, ejerce también interinamente el cargo de Presidente de la República. (es)
  • António de Oliveira Salazar (* 28. April 1889 in Santa Comba Dão; † 27. Juli 1970 in Lissabon) war zwischen 1932 bis 1968 Ministerpräsident und Diktator von Portugal. (de)
  • António de Oliveira Salazar (28. huhtikuuta 1889, Santa Comba Dão, k. 27. heinäkuuta 1970, Lissabon) oli poliittisen taloustieteen professori Coimbran yliopistossa, Portugalin sotilashallituksen valtiovarainministeri vuodesta 1928 ja 5. heinäkuuta 1932 alkaen kenraali António de Fragoso Carmonan nimittämä pääministeri. Vuonna 1933 hän sai aikaan perustuslain, mikä mahdollisti hallitukselle diktatoristen valtuuksien haltuunoton. (fi)
  • Antonio de Oliveira Salazar (né le 28 avril 1889 et décédé le 27 juillet 1970) était un économiste, homme politique et dictateur portugais. Président du Conseil de 1932 à 1968, il dirigea pendant 36 ans un régime autoritaire conservateur et nationaliste fondé sur la doctrine de l'Estado Novo . (fr)
  • (it)
  • アントニオ・サラザール（António de Oliveira Salazar、1889年4月28日 - 1970年7月27日）はポルトガルの政治家、首相および一時大統領で、権威主義的独裁者と言われた。 (ja)
  • António de Oliveira Salazar (Santa Comba Dao, 28 april 1889 – Lissabon, 27 juli 1970) was tussen 1932 en 1968 de leider van Portugal. Hoewel hij afkomstig was uit een arm gezin, kon de leergierige Salazar toch studeren en promoveerde hij in de rechten. In 1921 richtte hij de Katholieke Centrumpartij op en was hij gedurende korte tijd lid van de volksvertegenwoordiging. Het parlementaire stelsel bevredigde hem echter niet. Daarna was hij hoogleraar en werd financieel expert. (nl)
  • António de Oliveira Salazar, født 28. april 1889, død 27. juli 1970, var en portugisisk politiker. (no)
  • António de Oliveira Salazar (ur. 28 kwietnia 1889, zm. 27 lipca 1970) - portugalski polityk, profesor ekonomii. W latach 1932-1968 pełnił funkcję premiera (faktycznie dyktatora), a także ministra finansów (1928-1940) i ministra wojny (1936-1944). Reprezentował tradycjonalistyczny nurt chrześcijańskiej demokracji będąc związany integralizmem luzytańskim. Twórca tzw. "Nowego Państwa" (Estado Novo). (pl)
  • António de Oliveira Salazar (Vimieiro, Santa Comba Dão, 28 de Abril de 1889 — Lisboa, 27 de Julho de 1970) foi um político português, e professor da Universidade de Coimbra. (pt)
  • Анто́ниу ди Оливе́йра Салаза́р (; 28 апреля 1889 — 27 июля 1970) — португальский государственный и политический деятель, диктатор Португалии (1932—1968). (ru)
  • :Uppslagsordet Salazar leder hit. För andra artiklar med namnet, se Salazar (olika betydelser) (sv)
  • 安东尼奥·德奥利维拉·薩拉查（António de Oliveira Salazar，），葡萄牙獨裁者、前總理，統治葡萄牙超過三十年。 (zh)
rdfs:label
  • António de Oliveira Salazar (en)
  • António de Oliveira Salazar (es)
  • António de Oliveira Salazar (de)
  • António de Oliveira Salazar (fi)
  • António de Oliveira Salazar (fr)
  • António de Oliveira Salazar (it)
  • アントニオ・サラザール (ja)
  • António de Oliveira Salazar (nl)
  • António de Oliveira Salazar (no)
  • António de Oliveira Salazar (pl)
  • António de Oliveira Salazar (pt)
  • Салазар, Антониу де (ru)
  • António de Oliveira Salazar (sv)
  • 萨拉查 (zh)
owl:sameAs
skos:subject
foaf:depiction
foaf:givenname
  • António de (de)
foaf:img
foaf:name
  • António de Oliveira Salazar (de)
foaf:page
foaf:surname
  • Oliveira Salazar (de)
p:after
p:before
p:caption
p:commander
p:predecessor
p:primeminister
p:redirect
p:successor
owl:sameAs