| p:abstract
| - Allen Welsh Dulles (April 7, 1893 – January 29, 1969) was the first civilian and the longest serving Director of Central Intelligence and a member of the Warren Commission. Between stints of government service, Dulles was a corporate lawyer and partner at Sullivan & Cromwell. (en)
- Allen Welsh Dulles (7 avril 1893 -27 janvier 1969) fut le premier directeur civil de la Central Intelligence Agency, du 26 février 1953 au 29 novembre 1961, et un des 7 membres de la commission Warren chargée d'enquêter sur l'assassinat de John Fitzgerald Kennedy. Il était également le jeune frère de John Foster Dulles, Secrétaire d'État des États-Unis du gouvernement Dwight Eisenhower, de 1953 à 1959, et actionnaire principal de la United Fruit Company, société bananière influente dans les républiques bananières d'Amérique latine. (fr)
- アレン・ウェルシュ・ダレス（Allen Welsh Dulles, 1893年4月23日 - 1969年1月29日）は、アメリカ合衆国の政府高官の1人で元CIA長官。 (ja)
- Allen (Welsh) Dulles - szef amerykańskiego wywiadu w Europie podczas II wojny światowej, Dyrektor Centrali Wywiadu od lutego 1953 roku do listopada 1961 roku oraz członek Komisji Warrena. Powodowany ambicją osiągnięcia stanowiska sekretarza stanu, w 1916 roku wstąpił do służby dyplomatycznej. Jego pierwszą placówką był Wiedeń. W kwietniu 1917 roku, po przystąpieniu Stanów Zjednoczonych do I wojny światowej, przeniesiony został do Berna, gdzie wyrzucił podobno z ambasady człowieka, który się przedstawił jako Włodzimierz Lenin, uznając go za człowieka umysłowo chorego. Dzień po tym rzekomym incydencie Lenin jechał już do Rosji w zaplombowanym wagonie niemieckim. Dulles następnie został skierowany do Konstantynopola, był także jednym z dyplomatów amerykańskich uczestniczących w paryskiej konferencji pokojowej w 1919 roku. W 1926 roku Dulles odszedł z Departamentu Stanu i związał się z renomowaną firmą prawniczą Sullivan i Cromwell z Wall Street, mającą nieograniczony niemal dostęp do wysokich rangą amerykańskich urzędników państwowych i utrzymującą rozległe kontakty ze środowiskiem europejskiego świata przemysłu i finansów. Jako prawnik, Dulles pracował często na zlecenie rządu, był m.in. doradcą delegacji amerykańskich na konferencjach międzynarodowych, gdzie zetknął się z wieloma postaciami europejskiego życia politycznego. W listopadzie 1932 roku spotkał się z Benitem Mussolinim, a w kwietniu 1933 roku z Adolfem Hitlerem. Po przystąpieniu Stanów Zjednoczonych do II wojny światowej, Dulles został zwerbowany przez dyrektora Biura Służb Strategicznych, generała majora Williama Donovana. Przez pewien czas pracował w centrali sąsiadującej z siedzibą nowojorskiej kwatery MI6 Williama Stephensona. W listopadzie 1942 roku Dulles przybył do Berna z zadaniem utworzenia placówki OSS. Początki jego kariery w roli szefa siatki szpiegowskiej były imponujące. Mimo że formalnie należał do personelu dyplomatycznego ambasady Stanów Zjednoczonych, pracował głównie w swoim domu przy Herrentgasse 23, ciesząc się opinią kogoś w rodzaju specjalnego wysłannika Białego Domu. Biuro Służb Strategicznych nadało mu kryptonim – Agent 110 lub Mr Bull, aczkolwiek w kręgach dyplomatycznych Berna, w czasie wojny istnej jaskini szpiegów wielu wywiadów walczących państw, orientowano się, że jest szefem amerykańskiego wywiadu na Europę. W Europie Dulles pomagał zestrzelonym lotnikom wrócić do Wielkiej Brytanii oraz werbował do działalności na rzecz amerykańskiego wywiadu różnych ludzi. Najcenniejszym nabytkiem Dullesa był odpowiedzialny za łączność telegraficzną urzędnik w niemieckim Ministerstwie Spraw Zagranicznych, Fritz Kolbe. Wiosną 1944 roku, Kolbe, któremu Dulles nadał kryptonim George Wood, dostarczył 1200 najświeższej daty (nie starszych niż sprzed dwóch tygodni) dokumentów, w tym informacje o szpiegu niemieckim pracującym jako lokaj ambasadora Wielkiej Brytanii w Turcji, ps. Cicero. Brytyjczycy ostrzeżeni przez Amerykanów o niebezpiecznym szpiegu w Turcji, grzecznie choć stanowczo odpowiedzieli, by Amerykanie nie zajmowali się tą sprawą. To jednoznacznie wskazuje, że Elias Bazna ps. Cicero był pod kontrolą brytyjskiego wywiadu.Po II wojnie światowej Dulles podjął przerwaną praktykę prawniczą, następnie na prośbę sekretarza obrony Jamesa Forrestala opracował studium o Centralnej Agencji Wywiadowczej, w którym skrytykował działającą agencję jako nie spełniającą pokładanych w niej nadziei. W kampanii prezydenckiej 1948 roku pracował w sztabie wyborczym Thomasa E. Deweya, toteż po zwycięstwie Herry'ego Trumana nie liczył na żadne stanowisko w aparacie wywiadu. Tymczasem jednak nowy szef DCI, gen. Walter Smith, zaproponował mu funkcję zastępcy dyrektora ds. operacyjnych. Dulles ofertę przyjął i w styczniu 1951 roku rozpoczął pracę w CIA, a w sierpniu został zastępcą dyrektora CIA, zastępując Williama Jacksona. W lutym 1953 prezydent Eisenhower mianował go dyrektorem Centralnej Agencji Wywiadowczej - CIA, na miejsce gen. Waltera Smitha. Dulles sprawował to stanowisko do 1961 roku. Jego karierę złamała klęska zaplanowanej i przeprowadzonej przez CIA inwazji w Zatoce Świń, zdymisjonowany został także pomysłodawca tej operacji, zastępca dyrektora CIA ds. operacyjnych Richard Bissel. Na emeryturze Dulles poświęcił się pracy pisarskiej - napisał m.in. The Craft of Intelligence – 1963. W roli publicznej po raz ostatni pokazał się jako członek prezydenckiej komisji do zbadania okoliczności śmierci prezydenta Kennedy’ego. Zmarł w 1969 roku. (pl)
- Аллен Уэлш Даллес (англ. Allen Welsh Dulles), — директор ЦРУ (1953—1961) и руководитель американских секретных служб в Европе во время Второй Мировой войны. (ru)
- Allen Welsh Dulles, född 23 april 1893 i Watertown, New York, USA, död 29 januari 1969 i Washington DC, var en amerikansk jurist och underrättelsechef. Mellan 1953 och 1961 var han chef för CIA. 1963 utsågs han till ledamot av Warrenkommissionen som hade i uppdrag att utreda mordet på John F. Kennedy. Han var bror till utrikesministern John Foster Dulles. (sv)
- Allen Welsh Dulles (7 de abril de 1893—29 de enero de 1969) fue el primer director civil de la CIA y también el que desempeñó el cargo durante más tiempo. Fue también miembro de la comisión Warren. Entre temporadas al servicio gubernamental, Dulles fue abogado y directivo de Sullivan & Cromwell. (es)
- Allen Welsh Dulles (7. huhtikuuta, 1893 – 29. tammikuuta, 1969) oli Yhdysvaltain tiedustelupalvelun CIA:n johtaja vuosina 1953–1961. Hän oli mukana toteuttamassa Iranin pääministerin Mohammed Mossadeqin syrjäyttämistä CIA:n vallankaappauksessa vuonna 1953. Presidentti John F. Kennedy erotti hänet tehtävästä mm. Sikojenlahti-operaation ja Fidel Castron salamurhahankkeiden epäonnistuttua. Dulles toimi Warrenin komission jäsenenä, joka tutki presidentti John F. Kennedyn salamurhaa. (fi)
- Laureato a Princeton, Dulles nel 1916 entrò nel corpo diplomatico, fu attivo nell'Ufficio dei Servizi strategici di Berna, Svizzera, durante la seconda guerra mondiale. Fu uno degli attori principali nelle trattative avviate da Max Waibel (Operazione Sunrise) che portarono alla capitolazione delle truppe tedesche in Italia. Nel 1945, era capo dell'OSS, il servizio segreto americano, fece un patto con Martin Bormann, nominato nel testamento di Hitler del 29 aprile 1945, che assicurava l'immunità a Bormann, Heinrich Muller e altri gerarchi nazisti in cambio di un passaggio di informazioni e di scienziati per il progetto Manhattan. Il sommergibile partì da Amburgo e portò Muller e Bormann nel golfo di Biscay in Spagna dove li attendeva un’altra imbarcazione. Dopodiché continuò il viaggio verso gli Usa per arrendersi il 14 maggio alla nave Uss Sutton. Le 300 tonnellate del prezioso carico comprendevano: 560 chili di uranio, 465 chili di atabrina, benzil cellulosa, tre aerei Messerschmitt smontati, proiettili anticarro, tre tonnellate di progetti vari, alcuni tipi di bombe ed altro. Secondo altri documenti si sarebbe trattato di uranio arricchito . Dulles lavorò sull'intelligence riguardante i piani e le attività dei tedeschi. La carriera di Dulles venne beneficiata dalle informazioni fornitegli da Fritz Kolbe, un diplomatico tedesco e nemico dei nazisti. Kolbe fornì documenti segreti riguardanti l'attività delle spie tedesche e piani per il caccia a reazione Messerschmitt Me 262. Nel 1953 Dulles divenne il primo civile ad essere direttore dell'appena formata Central Intelligence Agency. Nel novembre 1945, ebbe inizio l'operazione "Paperclip" che consistette nell’importazione di ex-nazisti, circa 20. 000 fra scienziati tedeschi e loro famigliari, tra il 1945 ed i primi anni Settanta. L'obiettivo era sottrarre all'URSS durante la guerra fredda l'acquisizione dei progressi scientifici compiuti dalla Germania nazista. Il Presidente Truman autorizzò l'operazione a patto che gli scienziati non fossero esageratamente nazisti. In questo caso, i curricula erano "ritoccati" dal servizio segreto, che apponeva una graffetta per renderli riconoscibili . Sotto la direzione di Dulles, l'agenzia riuscì nei suoi primi tentativi di rimuovere capi di stato stranieri con azioni segrete. Tra i principali, il Primo Ministro eletto Mohammed Mossadegh, dell'Iran, venne deposto nel 1953, e il Presidente Jacobo Arbenz Guzmán del Guatemala venne rimosso nel 1954. Queste operazioni coperte costituirono una parte importante delle politiche di sicurezza nazionale durante la Guerra Fredda, dell'amministrazione Eisenhower, note come "New Look". Dulles promosse inoltre l'Operazione Mockingbird, un programma che aveva come scopo quello di influenzare i media americani. Nel marzo del 1953, il senatore Joseph McCarthy iniziò una serie di investigazioni sulla potenziale sovversione comunista all'interno della CIA. Anche se nessuna delle investigazioni rivelò alcun comportamento sbagliato, le audizioni erano comunque un danno potenziale, non solo per la reputazione della CIA, ma anche per la sicurezza di informazioni sensibili. Su richiesta di Dulles, il Presidente Eisenhower richiese che McCarthy smettesse di emettere citazioni in giudizio contro la CIA. Durante l'amministrazione Kennedy, Dulles fronteggiò delle critiche crescenti. La fallita invasione della Baia dei Porci minò la credibilità della CIA, e i regimi filo-americani ma impopolari, in Iran e Guatemala, vennero visti come brutali e corrotti. Dulles venne infine licenziato da Kennedy, per la sua parte nella stesura dell'audace documento sull'Operazione Northwoods, che chiedeva alla CIA di uccidere cittadini statunitensi e incastrare dei cubani, allo scopo di ottenere supporto popolare per la guerra contro quella nazione. Dulles pubblicò The Craft of Intelligence nel 1963. Dopo l'assassinio Kennedy, Dulles svolse un controverso ruolo come incaricato della Commissione Warren. Nel 1969 Dulles morì di influenza, complicata da una polmonite, all'età di 75 anni. Al fratello John Foster Dulles, noto statista, è stato intitolato l'aeroporto internazionale di Washington. (it)
- Allen Welsh Dulles (7. april 1893 – 29. januar 1969) var den første civile direktør for CIA og et af de syv medlemmer af Warren-kommisionen. (da)
- Allen Welsh Dulles (* 7. April 1893 in Watertown, New York; † 29. Januar 1969 in Washington D.C.) war von 1953 bis 1961 einflussreicher Direktor des CIA und ein Mitglied der Warren-Kommission. Dulles war außerdem der jüngere Bruder von John Foster Dulles, dem damaligen Außenminister der Vereinigten Staaten. (de)
- Allen Welsh Dulles (født 23. april 1893 i Watertown i New York i USA, død 29. januar 1969 i Washington DC), var en amerikansk jurist og etterretningssjef. Mellom 1953 og 1961 var han sjef for CIA. I 1963 var han med i Warrenkommisjonen som hadde til oppdrag å utrede mordet på John F. Kennedy. (no)
|
| rdfs:comment
| - Allen Welsh Dulles (April 7, 1893 – January 29, 1969) was the first civilian and the longest serving Director of Central Intelligence and a member of the Warren Commission. Between stints of government service, Dulles was a corporate lawyer and partner at Sullivan & Cromwell. (en)
- Allen Welsh Dulles (7 avril 1893 -27 janvier 1969) fut le premier directeur civil de la Central Intelligence Agency, du 26 février 1953 au 29 novembre 1961, et un des 7 membres de la commission Warren chargée d'enquêter sur l'assassinat de John Fitzgerald Kennedy. (fr)
- アレン・ウェルシュ・ダレス（Allen Welsh Dulles, 1893年4月23日 - 1969年1月29日）は、アメリカ合衆国の政府高官の1人で元CIA長官。 (ja)
- Allen (Welsh) Dulles - szef amerykańskiego wywiadu w Europie podczas II wojny światowej, Dyrektor Centrali Wywiadu od lutego 1953 roku do listopada 1961 roku oraz członek Komisji Warrena. Powodowany ambicją osiągnięcia (jako trzeci, po dziadku i stryju) stanowiska sekretarza stanu, w 1916 roku wstąpił do służby dyplomatycznej. (pl)
- Аллен Уэлш Даллес (англ. Allen Welsh Dulles), � — директор Ц� У (1953—1961) и руководитель американских секретных служб в Европе во время Второй Мировой войны. (ru)
- Allen Welsh Dulles, född 23 april 1893 i Watertown, New York, USA, död 29 januari 1969 i Washington DC, var en amerikansk jurist och underrättelsechef. (sv)
- Allen Welsh Dulles (7 de abril de 1893—29 de enero de 1969) fue el primer director civil de la CIA y también el que desempeñó el cargo durante más tiempo. (es)
- Allen Welsh Dulles (7. huhtikuuta, 1893 – 29. (fi)
- Laureato a Princeton, Dulles nel 1916 entrò nel corpo diplomatico, fu attivo nell'Ufficio dei Servizi strategici di Berna, Svizzera, durante la seconda guerra mondiale. (it)
- Allen Welsh Dulles (7. april 1893 – 29. (da)
- Allen Welsh Dulles (* 7. April 1893 in Watertown, New York; † 29. Januar 1969 in Washington D.C.) war von 1953 bis 1961 einflussreicher Direktor des CIA und ein Mitglied der Warren-Kommission. (de)
- Allen Welsh Dulles (født 23. (no)
|
![[RDF Data]](http://dbpedia.org/statics/sw-cube.png)
