Alexandra Feodorovna, born Charlotte, Princess of Prussia, (July 13, 1798 – November 1, 1860) was Empress consort of Russia. She was the wife of Tsar Nicholas I, and mother of Tsar Alexander II.

PropertyValue
p:abstract
  • Alexandra Feodorovna, born Charlotte, Princess of Prussia, (July 13, 1798 – November 1, 1860) was Empress consort of Russia. She was the wife of Tsar Nicholas I, and mother of Tsar Alexander II. (en)
  • La princesse Charlotte (Frederica Louise Charlotte Wilhelmina) était un membre de la famille royale prussienne, devenue impératrice de Russie sous le nom d'Alexandra Fedorovna . Elle était la fille du roi Frédéric-Guillaume III de Prusse et de l'héroïque et populaire princesse Louise de Mecklembourg-Strelitz. Elle épousa en 1817 le grand-duc Nicolas Pavlovitch de Russie, dont elle eut sept enfants :*Empereur Alexandre II de Russie*Grande-duchesse Maria Nicolaevna de Russie*Grande-duchesse Olga Nicolaevna de Russie*Grande-duchesse Alexandra Nicolaevna de Russie*Grand-duc Constantin Nicolaevitch de Russie*Grand-duc Nicolas Nicolaevitch de Russie*Grand-duc Michel Nicolaevitch de RussieL'impératrice Alexandra Feodorovna fut l'une des nombreuses têtes couronnées qui séjournèrent à Nice. Catégorie:Personnalité russeCatégorie:Naissance en 1798Catégorie:Décès en 1860 (fr)
  • アレクサンドラ・フョードロヴナ(Александра Фьодоровна, 1798年6月13日 - 1860年11月1日)はロシア皇帝ニコライ1世の皇后。プロイセン王フリードリヒ・ヴィルヘルム3世と王妃ルイーゼの第4子(長女)で、ドイツ名はフリーデリケ・ルイーゼ・シャルロッテ・ヴィルヘルミーネ(Friederike Luise Charlotte Wilhelmine)。シャルロッテ・フォン・プロイセン(Charlotte von Preußen)とも呼ばれる。1817年、遠縁に当たるロシアのニコライ・パヴロヴィチ大公(母系をたどると曾祖母がプロイセン王フリードリヒ・ヴィルヘルム1世の娘ゾフィー)と結婚し、ロシア名アレクサンドラ・フョードロヴナに改めた。アレクサンドラは義母マリア・フョードロヴナから好意を持たれていたが、宮廷を嫌った義理の姉エリザヴェータ・アレクセーエヴナとは疎遠だった。長身ですらりとした女性で、音楽や舞踊を愛し、宮廷生活を楽しんだ。ニコライは1825年に皇帝ニコライ1世として即位し、アレクサンドラは皇后となった。絶え間ない妊娠・出産で次第に健康を害し、クリミアやイタリアへ保養に行くことが多かった。ニコライが彼女の女官バルバラ・ネリドワを愛妾にすると、最初は嫉妬にかられたが、のちにはバルバラと良好な関係を保った。1854年暮れ、病で重態となるが、奇跡的に回復。1855年2月にニコライ1世が急逝したのち、夫の元愛妾バルバラとともにツァールスコエ・セローで暮らした。年々体調は悪化し、医師からサンクトペテルブルクから南部の温暖な離宮へ移るよう忠告されていたが、慣れ親しんだ場所から離れたくないと拒否した。1860年11月、アレクサンドル宮殿で睡眠中に死去。2人の間には4男3女が生まれた。*アレクサンドル2世(1818年 - 1881年) ロシア皇帝。*マリヤ(1819年 - 1876年) ウジェーヌ・ド・ボアルネの子、ロイヒテンベルク公マクシミリアンと結婚。*オリガ(1822年 - 1892年) ヴュルテンベルク王カール1世と結婚。*アレクサンドラ(1825年 - 1844年) ヘッセン=カッセル方伯フリードリヒと結婚。*コンスタンチン(1827年 - 1892年) ザクセン=アルテンブルク公女アレクサンドラ(ロシア名アレクサンドラ・イオシフォヴナ)と結婚。*ニコライ(1831年 - 1891年) アレクサンドリーネ・フォン・オルデンブルク(ロシア名アレクサンドラ・ペトロヴナ)と結婚。*ミハイル(1832年 - 1909年) バーデン大公女ツェツィーリエ(ロシア名オリガ・フョードロヴナ)と結婚 (ja)
  • Frederica Louise Charlotte Wilhelmina van Pruisen en na haar huwelijk Alexandra Fjodorovna (Berlijn, 13 juli 1798 – Poesjkin, 1 november 1860), prinses van Pruisen, tsarina van Rusland, was de dochter van koning Frederik Willem III van Pruisen. Ze trouwde met tsaar Nicolaas I van Rusland. (nl)
  • Charlotta Pruska, Fryderyka Luisa Charlotta Wilhelmina Hohenzollern (1798 - 1860) - królewna pruska, od 1825 caryca Rosji jako żona cara Mikołaja I, znana jako Aleksandra Fiodorowna. Urodziła się w Charlottenburgu - w zamku w Berlinie, dnia 13 lipca 1798 roku. Była córką Fryderyka Wilhelma III, króla Prus i Luizy z dynastii mecklemburskiej. Dzieciństwo i młode lata spędziła w rodzinnych stronach. W wieku 19 lat poznała młodszego brata cara Aleksandra I, Mikołaja Pawłowicza późniejszego następcę tronu, a od 1825 r. cara Rosji, który czasie odbywania podróży po Europie odwiedził dwór króla Fryderyka Wilhelma. Podczas tej wizyty ustalono szczegóły mariażu Mikołaja i księżnej Charlotty. Do Rosji przyjechała w czerwcu 1817 roku, a uroczyste ceremonie ślubne rozpoczęły się 1 lipca 1817, w Sankt Petersburgu i trwały aż 13 dni. Charlotta, aby poślubić Mikołaja wcześniej przyjęła prawosławie, a na chrzcie nadano jej imię Aleksandra Fiodorowna. Początkowo Aleksandra miała problemy w zaadoptowaniu się na rosyjskim dworze, jej zmiana religii była sztuczna. Była w dobrych stosunkach ze swoją teściową, Marią Fiodorowną, jednak jej stosunki z cesarzową Elżbietą, żoną Aleksandra I, nie były już tak dobre.Było to jedno z nielicznych małżeństw w historii aliansów polityczno-dynastycznych, w którym rzeczywiście panowała miłość i wzajemne poszanowanie. Z tego związku urodziło się dziesięcioro dzieci:*Aleksander II, kolejny car Rosji, Konstanty Mikołajewicz Romanow, wielki książę Rosji, Mikołaj Mikołajewicz Romanow, generał feldmarszałek, wielka księżna Olga Nikołajewna Romanowa, królowa Wirtembergii, wielka księżna Maria Nikołajewna Romanowa, księżna Leuchtenbergu.W 1820 roku po urodzeniu martwego dziecka, była to jej trzecia ciąża w ciągu trzech lat, Aleksandra popadła w depresję. Jesienią tego samego roku Mikołaj zabrał ją do Berlina, aby mogła spotkać się ze swoją rodziną, gdzie pozostali do lata 1821 roku. Do ojczyzny Charlotty przyjechali ponownie w 1824 roku, do Sankt Petersburga powrócili dopiero w marcu 1825 roku, na rozkaz Aleksadra I. Pierwsze lata w Rosji Aleksandra spędziła na nauce języka rosyjskiego i obyczajowości tego kraju pod okiem poety Wasilija Żukowskiego. Carska rodzina mówiła po niemiecku i pisała swoje listy po francusku, w konsenkwencji tego Aleksandra nigdy nie nauczyła się dokładnie rosyjskiego. Przez osiem lat, podczas panowania Aleksandra I, Charlotta i jej mąż, żyli spokojnie nigdy nie rozważając możliwości przejęcia przez nich tronu. Car Aleksander nie miał dzieci, a jego nastepca wielki książę Konstanty, zrzekł się prawa do tronu w 1822 roku, więc mąż Aleksandry został nowym carewiczem. W 1825 roku Aleksandra otrzymała od swojego szwagra pałac w Peterhofie, gdzie ona i jej mąż żyli szczęśliwie od początku jej pobytu w Rosji. Aleksandra wstąpiła wraz z mężem na tron w grudniu 1825 roku. Mimo upływających lat Mikołaj nie przestał kochać swojej żony. Podczas pożaru Pałacu Zimowego w 1837 roku, car miał ponoć powiedzieć : Niech wszystko inne spłonie, tylko uratujcie listy od mojej żony, które pisała do mnie podczas naszego narzeczeństwa. Dopiero po upływie 25 lat małżeństwa car wdał się w romans z inną kobietą. Kochanką Aleksandra została Barbara Nelidowa, dama dworu cesarzowej. Carowa nie mogła już współżyć z carem, lekarze uważali że jest zbyt słabego zdrowia i grozi jej atak serca. W 1845 roku Mikołaj I płakał gdy lekaże oznajmili mu, że jego żona powinna wyjechać do Palermo, aby podleczyć swoje zdrowie, miał mówić Zostawcie mi moją żonę. Cesarzowa Aleksandra była zawsze słabego zdrowia. Carowa wyglądała znacznie starzej niż na swoje czterdzieści lat. Aleksandra przez dłuższy czas cierpiała na konwulsje.Po śmierci męża Aleksandra spłacała dług za Pałac Aleksandra w Carskim Siole i pozostawała w dobrych stosunkach z byłą kochanką męża, która została jej osobistą lektorką. Charlotta zmarła w Carskim Siole, w Sankt Petersburgu, 1 listopada 1860 roku. Do historii przeszła właśnie jako Aleksandra Fiodorowna. (pl)
  • Carlota de Prusia (Federica Luisa Carlota Guillermina). Nacida en Berlín el 13 de julio de 1798 y fallecida en San Petersburgo el 1 de noviembre de 1860), fue como Alejandra Feodorovna la zarina de Rusia y la esposa de Nicolás I de Rusia. Carlota fue la cuarta hija de Federico Guillermo III de Prusia y de la reina Luisa de Mecklemburgo-Strelitz. Su hermano fue coronado en 1871 como el primer Kaiser del Imperio alemán, bajo el nombre de Guillermo I de Alemania.La infancia de Carlota estuvo marcada por las Guerras Napoleónicas. Tras la derrota del ejército prusiano por los franceses, la familia real se vieó obligada a huir a Prusia Oriental, dónde les dio protección el Zar Alejandro I de Rusia. Pronto, Berlín cayó bajo el control de Napoleón, y Carlota creció en la ciudad de Memel, Prusia. Su madre murió en 1810, poco después del duodécimo cumpleaños de Carlota, y durante el resto de su vida atesoró su recuerdo. Desde entonces, Carlota ocupó el primer rango entre las mujeres de la corte prusiana como la hija mayor de su padre viudo. Ella seguiría estando muy unida a Prusia y a su familia durante toda su vida.En el otoño de 1814, el gran duque Nicolás Pavlovich de Rusia, el futuro Zar Nicolás I, y su hermano el gran duque Miguel, visitaron Berlín. Se hicieron arreglos entre las dos familias para casar a Nicolás con Carlota, y en la segunda visita del año siguiente, el príncipe ruso se enamoró de aquella joven de diecisiete años. El sentimiento fue mutuo, "Me gusta y estoy segura de ser feliz con él." Ella escribió a su hermano: "Lo que tenemos en común es nuestra vida interior; dejar que el mundo haga lo que le plazca, en nuestros corazones tenemos un mundo propio". Cogidos de la mano, pasearon por Potsdam, y asistieron a la Opera de Berlín. Al final de la visita, el gran duque Nicolás y la Princesa Carlota estaban comprometidos. Eran primos terceros, al ser los dos bisnietos de Federico Guillermo I de Prusia. La boda no se llevaría a cabo hasta después de otros dos años.El 9 de junio de 1817 la princesa Carlota llegó a Rusia con su hermano Guillermo. Al poco de su llegada a San Petersburgo, se convirtió al cristianismo ortodoxo ruso, y tomó el nombre de Alejandra Feodorovna. Se casaron en la Capilla del Palacio de Invierno en el día de su cumpleaños, el 13 de julio de 1817. "... Me sentí muy, muy feliz cuando se unieron nuestras manos ..." escribía más tarde acerca de su boda. "Con plena confianza y verdad, puse mi vida en las manos de mi Nicolás, y él nunca me traicionará." Al principio, Alejandra tuvo problemas de adaptación a la corte rusa, le afectó el cambio de religión y la abrumaba su nuevo entorno. Se ganó el favor de su suegra, María Feodorovna, pero no se entendía bien con la emperatriz Isabel Alexeievna, esposa del zar Alejandro I. Semanas después de la boda, Alejandra estaba embarazada. El 17 de abril de 1818 dio a luz a su primer hijo, el futuro zar Alejandro II de Rusia, y al año siguiente tuvo una hija, la gran duquesa María Nikolaievna . En 1820, en su tercer embarazo en tres años, dio a luz a una niña que nació muerta, algo que le causó una profunda depresión. Su médicos le aconsejaron unas vacaciones, y en el otoño de 1820, Nicolás se la llevó a ver a su familia a Berlín, dónde permanecieron hasta el verano de 1821, regresando de nuevo en 1824. Pero no volvieron a San Petersburgo hasta marzo de 1825, cuando el Zar Alejandro I requirió su presencia en Rusia. Desde sus primeros años en Rusia, Alejandra Feodorovna trató de aprender el idioma y las costumbres de su país de adopción, bajo la tutela del poeta Vasily Zhukovsky, quien se caracteriza por ser "más un poeta que un buen tutor". Pero la familia imperial habla alemán y escribe sus cartas en francés, lo que provoca que Alejandra nunca domine completamente el idioma ruso. Nicolás y Alejandra encuentran en privado el gran placer de su compañía mútua. Ella escribió en las memorias de sus primeros años en Rusia, "sólo somos verdaderamente felices cuando nos encontramos a solas en nuestras habitaciones yo sentada en sus rodillas mientras él es amante y tierno". En ocho años, durante el reinado del Zar Alejandro I, la pareja vivió en silencio, ya que nunca esperaron con interés la posibilidad de ocupar el trono de Rusia. El Zar no tenía hijos, y su heredero, el gran duque Constantino Pavlovich, renunció a sus derechos de sucesión en 1822, lo que convertía a Nicolás en el nuevo Zarevich.En 1825, Alejandra recibió de su cuñado, Alejandro I, el Palacio de Peterhof, en el que vivieron felices en el comienzo de su vida en Rusia, y que seguirá siendo su residencia de verano preferida cuando accedan al trono. Alejandra era alta, delgada, con una cabeza de refini rasgos. Sus ojos eran azules y desprendía un gran aire de majestuosidad régia. Caminaba de forma graciosa. Era frágil y a menudo presentaba malas condiciones de salud. Su voz era ronca, pero hablaba rápidamente y con decisión. Alejandra era una ávida lectora y sabía disfrutar de la música. Era amable y gustó de la privacidad y la simplicidad. Vestía con elegancia, con una decidida preferencia por los colores claros, y con hermosas joyas. Ni arrogante ni frívola, Alejandra no carecía de inteligencia y tenía una excelente memoria. Sin embargo, sus intereses eran en su mayoría superficiales. Amaba a la danza y el fantástico mundo de los palacios de la corte. Nunca se preocupó por conocer los pauténticos roblemas de la población rusa que exigía de la emperatriz, energía para ocuparse de los necesitados y los enfermos. Alejandra se convirtió en emperatriz consorte con la ascensión de su marido como zar de todas las Rusias en diciembre de 1825. Era un período turbulento, marcado por la sangrienta represión de la Revuelta Decembrista. En 1832 Nicholas y Alejandra habían tenido siete niños a los que se les rendía gran cuidado. Nicolás nunca vaciló en su amor por su esposa, a quien apodaron "Mouffy". En 1837, cuando gran parte del Palacio de Invierno fue destruido por el fuego, Nicolás presuntamente le dijo a un ayudante de campo "que se queme todo, sólo para mí, simplemente, guardar las cartas que mi esposa me escribió cuando era mi prometida". Sólo después de más de veinticinco años de fidelidad Nicolás tomó una amante. Esa fue Bárbara Nelidova, una de las damas de compañía de Alejandra, ya que los médicos habían prohibido a la emperatriz mantener relaciones sexuales por su mal estado de salud y recurrentes ataques de corazón. Pero Nicolás continuó buscando refugio de las preocupaciones del Estado en compañía de Alejandra. "La felicidad, la alegría, y el reposo, ésto es lo que busco y encuentro en mi vieja Mouffy". Escribió una vez el zar. En 1845 Nicolás lloró cuando los médicos de la corte instaron a la emperatriz a residir en Palermo durante varios meses debido a la mala salud. "Dejadme a mi esposa", suplicó a sus médicos, y cuando se enteró de que no tenía elección, hizo planes para unirse a ella, aunque sólo sea por un breve tiempo. Nelidova fue con ellos, y aunque Alejandra estaba celosa al principio, pronto llegó a aceptar el asunto, y mantuvo buenas relaciones con la amante de su marido.La zarina Alejandra Feodorovna, siempre fue débil y de mala salud. A los cuarenta aparentaba mucha más edad, estaba cada vez más delgada. En 1837 la emperatriz eligió Crimea como nueva residencia. Allí, Nicolás erigió el Palacio de Oreanda para ella. Sin embargo ella solo pudo visitar el palacio una vez al comenzar en 1852 la guerra de Crimea. Hacia fines de 1854 Alejandra cayó muy enferma, y estuvo muy cerca de la muerte, aunque logró recuperarse. En 1855 el zar Nicolás I contrajo la gripe y murió el 6/18 de febrero. Alejandra sobrevivió cinco años a su marido. Se retiró al Palacio Alejandro en Tsarskoie Selo, y se mantuvo en buenas relaciones con la amante de su marido Barbara Nelidova, a quien convirtió en su lectora personal.La salud de la emperatriz viuda se hizo con los años más y más frágil. No podía pasar los inviernos en Rusia, por lo que se le obligó a mantener largas estancias en el extranjero. Ella escribió en septiembre de 1859 "Siento nostalgia de mi país y me reprocho a mí misma los costos de tanto dinero en un momento en que Rusia tiene necesidad de cada rublo. Pero la tos por la enfermedad de mis pulmones no me permiten estar sin un clima meridional ". En el otoño de 1860, los médicos le dijeron que no sobreviviría al invierno si no regresaba de nuevo al sur. Conociendo el peligro, prefiere quedarse en San Petersburgo, de modo que si llega muerte habría de venir en suelo ruso. La noche antes de su muerte, se le escuchó decir, "Niki, voy contigo". Murió mientras dormía a la edad de sesenta y dos años. Carlota fue la zarina de más notable estirpe en comparación con las demás emperatrices, que pertenecían a la aristocracia rusa o eran princesas alemanas de menor categoría, con la relativa excepción de María Feodorvna, que era hija del rey danés Cristián IX y hermana de Alejandra de Dinamarca, luego reina de Inglaterra como consorte de Eduardo VII. Tendría siete hijos:* Alejandro Nicolaievich, zarevich y luego Alejandro II . Casó primero con María de Hesse y luego, morgánicamente con la princesa Catalina Dolgoruki. * María Nicolaievna . Casada con Maximiliano de Leuchtenberg, cuyo matrimonio fue aceptado como válido por su padre. La descendencia de esta pareja fue confirmada como teniendo derechos de sucesión al trono ruso, y vivieron mayormente en San Petersburgo. Luego casaría con el conde Gregorio Stroganov.* Olga Nicolaievna . Casada con Carlos I de Württemberg en 1846. Sin descendencia.* Alejandra Nicolaievna . Casada con Federico, landgrave de Hesse-Kassel.* Constantino Nicolaievich . Casado con Alejandra de Sajonia-Altenburg .* Nicolás Nicolaievich . Casó con su sobrina en segundo grado, Alejandra de Oldemburgo . * Miguel Nicolaievich . Casado con Cecilia de Baden . Categoría:Emperadores de RusiaCategoría:Casa de Hohenzollern (es)
  • Aleksandra Fjodorovna (1798–1860) oli Venäjän keisarinna, keisari Nikolai I:n puoliso. Alun perin hän oli Preussin prinsessa Charlotte eli Friederike Luise Charlotte Wilhelmine, yksi kuningas Fredrik Vilhelm III:n ja kuulun kuningatar Luisen kymmenestä lapsesta.. (fi)
  • Carlotta era figlia di Federico Guglielmo III di Prussia e di Luisa di Meclemburgo-Strelitz. La sua infanzia venne condizionata dalle guerre napoleoniche; infatti con la sconfitta dell'esercito prussiano, la famiglia di Carlotta si trasferì nella Prussia Orientale, sotto la protezione dello zar Alessandro I. Nell'autunno 1814 conobbe a Berlino il Granduca Nicola, in visita in Germania insieme al fratello Michele. Le due famiglie organizzarono un possibile matrimonio tra i due. Nicola tornò a Berlino l'anno seguente e i due si innamorarono e si fidanzarono. Nel giugno 1817 Carlotta andò in Russia insieme al fratello Guglielmo. Quì si converti alla Chiesa ortodossa russa ed il 13 luglio 1817, giorno del suo compleanno, Carlotta e Nicola si sposarono nella Cappella del Palazzo d'Inverno. (it)
  • Prinzessin Charlotte von Preußen, vollständiger Name Friederike Luise Charlotte Wilhelmine von Preußen (* 13. Juli 1798 im Schloss Charlottenburg bei Berlin; † 20. Oktober 1860 in Zarskoje Selo nahe Sankt Petersburg) war ein Mitglied des Hauses Hohenzollern und durch Heirat mit Nikolaus I. als Alexandra Fjodorowna, Zarin von Russland. (de)
p:birthName
  • Frederica Louise Charlotte Wilhelmina (en)
p:birthPlace
p:caption
  • Empress Alexandra Feodorovna
    portrait by A. Maliukov, 1836,
    Hermitage Museum (en)
p:dateOfBirth
p:dateOfDeath
p:deathPlace
p:father
p:hasPhotoCollection
p:houseType
  • House (en)
p:imperialHouse
p:issue
p:mother
p:name
  • Alexandra Feodorovna (en)
p:reign
  • 1825 – 1855 (en)
p:sHouProperty
p:spouse
p:title
p:wikiPageUsesTemplate
p:wordnet_type
p:years
  • 1825 – 1855 (en)
rdf:type
rdfs:comment
  • Alexandra Feodorovna, born Charlotte, Princess of Prussia, (July 13, 1798 – November 1, 1860) was Empress consort of Russia. She was the wife of Tsar Nicholas I, and mother of Tsar Alexander II. (en)
  • La princesse Charlotte (Frederica Louise Charlotte Wilhelmina) était un membre de la famille royale prussienne, devenue impératrice de Russie sous le nom d'Alexandra Fedorovna . Elle était la fille du roi Frédéric-Guillaume III de Prusse et de l'héroïque et populaire princesse Louise de Mecklembourg-Strelitz. (fr)
  • アレクサンドラ・フョードロヴナ(Александра Фьодоровна, 1798年6月13日 - 1860年11月1日)はロシア皇帝ニコライ1世の皇后。プロイセン王フリードリヒ・ヴィルヘル� 3世と王妃ルイーゼの第4子(長女)で、ドイツ名はフリーデリケ・ルイーゼ・シャルロッテ・ヴィルヘルミーネ(Friederike Luise Charlotte Wilhelmine)。シャルロッテ・フォン・プロイセン(Charlotte von Preußen)とも呼ばれる。1817年、� 縁に当たるロシアのニコライ・パヴロヴィチ大公(母系をたどると曾祖母がプロイセン王フリードリヒ・ヴィルヘル� 1世の娘ゾフィー)と結婚し、ロシア名アレクサンドラ・フョードロヴナに改めた。アレクサンドラは義母マリア・フョードロヴナから好意を持たれていたが、宮廷を嫌った義理の姉エリザヴェータ・アレクセーエヴナとは疎� � った。長身ですらりとした女性で、音楽や舞踊を愛し、宮廷生活を楽しん� 。ニコライは1825年に皇帝ニコライ1世として即位し、アレクサンドラは皇后となった。絶え間ない妊� ・出産で次第に健康を害し、クリミアやイタリアへ保養に行くことが多かった。ニコライが彼女の女官バルバラ・ネリドワを愛妾にすると、最初は嫉妬にかられたが、のちにはバルバラと良好な関係を保った。1854年暮れ、病で重態となるが、奇跡的に回復。1855年2月にニコライ1世が急逝したのち、夫の元愛妾バルバラとともにツァールスコエ・セローで暮らした。年々体調は悪化し、医師からサンクトペテルブルクから南部の温暖な離宮へ移るよう� 告されていたが、慣れ親しん� � �所から離れたくないと拒否した。1860年11月、アレクサンドル宮殿で睡� 中に死去。2人の間には4男3女が生まれた。*アレクサンドル2世(1818年 - 1881年) ロシア皇帝。*マリヤ(1819年 - 1876年) ウジェーヌ・ド・ボアルネの子、ロイヒテンベルク公マクシミリアンと結婚。*オリガ(1822年 - 1892年) ヴュルテンベルク王カール1世と結婚。*アレクサンドラ(1825年 - 1844年) ヘッセン=カッセル方伯フリードリヒと結婚。*コンスタンチン(1827年 - 1892年) ザクセン=アルテンブルク公女アレクサンドラ(ロシア名アレクサンドラ・イオシフォヴナ)と結婚。*ニコライ(1831年 - 1891年) アレクサンドリーネ・フォン・オルデンブルク(ロシア名アレクサンドラ・ペトロヴナ)と結婚。*ミハイル(1832年 - 1909年) バーデン大公女ツェツィーリエ(ロシア名オリガ・フョードロヴナ)と結婚 (ja)
  • Frederica Louise Charlotte Wilhelmina van Pruisen en na haar huwelijk Alexandra Fjodorovna (Berlijn, 13 juli 1798 – Poesjkin, 1 november 1860), prinses van Pruisen, tsarina van Rusland, was de dochter van koning Frederik Willem III van Pruisen. (nl)
  • Charlotta Pruska, Fryderyka Luisa Charlotta Wilhelmina Hohenzollern (1798 - 1860) - królewna pruska, od 1825 caryca Rosji jako żona cara Mikołaja I, znana jako Aleksandra Fiodorowna. Urodziła się w Charlottenburgu - w zamku w Berlinie, dnia 13 lipca 1798 roku. (pl)
  • Carlota de Prusia (Federica Luisa Carlota Guillermina). (es)
  • Aleksandra Fjodorovna (1798–1860) oli Venäjän keisarinna, keisari Nikolai I:n puoliso. (fi)
  • Carlotta era figlia di Federico Guglielmo III di Prussia e di Luisa di Meclemburgo-Strelitz. (it)
  • Prinzessin Charlotte von Preußen, vollständiger Name Friederike Luise Charlotte Wilhelmine von Preußen (* 13. Juli 1798 im Schloss Charlottenburg bei Berlin; † 20. Oktober 1860 in Zarskoje Selo nahe Sankt Petersburg) war ein Mitglied des Hauses Hohenzollern und durch Heirat mit Nikolaus I. (de)
rdfs:label
  • Alexandra Feodorovna (Charlotte of Prussia) (en)
  • Charlotte de Prusse (fr)
  • アレクサンドラ・フョードロヴナ (ニコライ1世皇后) (ja)
  • Charlotte van Pruisen (Alexandra Fjodorovna) (nl)
  • Aleksandra Fiodorowna (Charlotta Pruska) (pl)
  • Carlota de Prusia (Alejandra Feodorovna) (es)
  • Aleksandra Fjodorovna (Charlotte) (fi)
  • Carlotta di Prussia (it)
  • Charlotte von Preußen (1798–1860) (de)
owl:sameAs
skos:subject
foaf:depiction
foaf:img
foaf:page
is dbpedia-owl:parents of
is p:_13 of
is p:_15 of
is p:_17 of
is p:_21 of
is p:_23 of
is p:_25 of
is p:_29 of
is p:_5 of
is p:_9 of
is p:issue of
is p:mother of
is p:parents of
is p:redirect of