dbo:abstract
|
- Η κατάργηση της δουλοπαροικίας στην Πολωνία συνέβη σε μια περίοδο χρόνων. Στα τέλη του 18ου αιώνα, ένα μεταρρυθμιστικό κίνημα στην Πολωνία είχε ως αποτέλεσμα το Σύνταγμα της 3ης Μαΐου 1791, το οποίο ανέλαβε την αγροτιά υπό την προστασία του κράτους (το Σύνταγμα ανατράπηκε αργότερα το 1792 από που υποστηρίζονταν από την εχθρική Ρωσική Κυβέρνηση). Η πλήρης κατάργηση της δουλοπαροικίας εκδόθηκε με τη Διακήρυξη του Ποουάνιετς στις 7 Μαΐου 1794, αλλά ήταν επίσης βραχύβια καθώς η Πολωνία διαμελίστηκε από τους γείτονές της το 1795, όπου ξεκίνησαν τα πρώτα 12 χρόνια της πολωνικής ανυπαρξίας ως ανεξάρτητο κράτος (1795-1807) και αργότερα άλλα 103 χρόνια (1815-1918). Τον 19ο αιώνα πραγματοποιήθηκαν διάφορες μεταρρυθμίσεις στα πολωνικά εδάφη και των τριών κρατών των διαμελισμών, τον Αυστριακό Διαμελισμό, τον Πρωσικό Διαμελισμό και το Ρωσικό Διαμελισμό. Η δουλοπαροικία καταργήθηκε στην Πρωσία το 1807, στην Αυστρία το 1848, στη Ρωσία το 1861 (1864 στην Πολωνία του Κογκρέσου). Παρά τα γεγονότα αυτά, η 7η Μαΐου 1794 παραμένει η ημερομηνία κατάργησης της δουλοπαροικίας στην Πολωνία. (el)
- Abolition of serfdom in Poland occurred over a period of time. At the end of 18th century a reform movement in Poland resulted in the Constitution of May 3, 1791 which took the peasantry under protection of state (the Constitution was later overthrown in 1792 by Polish magnates supported by hostile Russian Government). Full abolishment of serfdom was enacted by the Proclamation of Połaniec on 7 May 1794, but it was also short-lived as Poland got partitioned by her neighbours in 1795, beginning first 12 years of Polish inexistence as an independent state (1795- 1807) and later another 103 years (1815- 1918). In the 19th century various reforms on Polish territories were taking place. Namely in all three of the Austrian partition, Prussian partition and the Russian partition. Serfdom was abolished in Prussia in 1807, in Austria in 1848, in Russia in 1861 (1864 in Congress Poland). Despite these facts 7 May 1794 remains the date serfdom was abolished in Poland. (en)
- Uwłaszczenie chłopów na ziemiach polskich – nadanie chłopom prawa własności do posiadanej przez nich ziemi, połączone ze zniesieniem obciążeń feudalnych, tj. poddaństwa, pańszczyzny, czynszu, darmoch itp. Na ziemiach polskich uwłaszczenie przeprowadzono: w Galicji, czyli zaborze austriackim w 1848 r., w zaborze pruskim w latach 1808–1850, natomiast w zaborze rosyjskim dwuetapowo w latach 1861-1864; w 1861 r. na tzw. ziemiach zabranych, a w 1864 r. w rosyjskim Królestwie Polskim (Kongresówce). Kwestia uwłaszczenia chłopów w Królestwie Polskim stała się przedmiotem ostrej politycznej rozgrywki między caratem a powstańcami. W Królestwie Polskim pod zaborem rosyjskim nadanie chłopom ziemi na własność, przeprowadzono na mocy ukazu o uwłaszczeniu włościan w Królestwie Polskim wydanego 19 lutego?/ 2 marca 1864 przez cara Aleksandra II Romanowa, wprowadzającym uwłaszczenie pełne i natychmiastowe za odszkodowaniem. Były to warunki podobne do ogłoszonych przez Rząd Narodowy w manifeście z 22 stycznia 1863, wprowadzającym uwłaszczenie bez wykupu i zapewniający właścicieli majątków ziemskich, że wynagrodzeni będą z ogólnych funduszów Państwa. Ruch chłopski z 1861 roku, obejmujący swym zasięgiem kilkaset wsi był sygnałem, że stosunki na wsi należy zmienić, ponieważ właśnie tego roku uwłaszczono m.in. polskich chłopów na ziemiach zabranych, jednak pominięto Kongresówkę. Chłopi żywili nadzieje że posiadaną ziemię otrzymają na własność bez zobowiązań, uważali też że mają prawo do lasów i gruntów folwarcznych. Antyfeudalne wystąpienia nie przyniosły chłopom spodziewanych rezultatów, przyczyniły się jednak do zmiany renty odrobkowej na pieniężną. Na większe reformy przed powstaniem styczniowym właściciele ziemscy nie zdobyli się. Wiosną 1863 chłopi w Królestwie faktycznie zaprzestali wszelkich świadczeń na rzecz dworów. Narastające niezadowolenie i wzrost świadomości chłopskiej utwierdzał ich w przekonaniu że właściciele ziemscy zrobią wszystko aby nie dopuścić do nadania włościanom ziemi na własność, co miało znaczny wpływ na postawę chłopów w czasie powstania styczniowego. W związku z napiętą sytuacją na wsi trwającą aż do wybuchu powstania w 1863 roku rząd powstańczy nie szczędził chłopom obietnic, obiecując że ziemia którą posiadają stanie się ich własnością wraz z budynkami. Chłopom małorolnym i bezrolnym za udział w powstaniu obiecywano co najmniej po 3 morgi ziemi. Chłopi zachowali jednak sceptycyzm wobec obietnic rządu powstańczego. Ukaz carski z 2 marca 1864 potwierdzał zasadę uwłaszczenia chłopów w Królestwie Polskim bez obowiązku spłat na rzecz dotychczasowych właścicieli gruntu i z pełną indywidualną własnością ziemi. Zasady te, odrębne od regulacji na innych terenach imperium rosyjskiego miały odebrać powstaniu styczniowemu poparcie chłopów i były świadomym elementem jego pacyfikacji. Konsekwencją powstania styczniowego była również modyfikacja zasad reformy agrarnej na tzw. ziemiach zabranych, czyli terytoriach zaboru rosyjskiego poza Królestwem Kongresowym – współcześnie obejmuje państwa takie jak: Polska (ale na terenach dzisiejszej Polski częścią ziem zabranych była tylko Białostocczyzna m.in. z Białymstokiem, Bielskiem Podlaskim, Siemiatyczami, Hajnówką, Sokółką czy Mońkami), Litwa, Białoruś i Ukraina na korzyść chłopów. Uwłaszczenie przeprowadzono za odszkodowaniem pieniężnym przyznanym byłym właścicielom, głównie szlachcie i klerowi. (pl)
- Отмена крепостного права в Польше происходила в течение определённого периода времени. В конце XVIII в. реформаторское движение в Польше вылилось в конституцию от 3 мая 1791 г., которая формально взяла крестьянство под защиту государства (позже конституция была отменена в 1792 г. польскими магнатами, поддерживаемыми русским правительством). Полная отмена крепостного права была принята Поланецким универсалом 7 мая 1794 г., но через год Польша окончательно была разделена её соседями. В XIX в. на прусской, австрийской и российской чстях Польши происходили различные реформы. Крепостное право было отменено в Пруссии в 1807 г., в Австрии в 1848 г., в России в 1861 г. (1864 г. в Царстве Польском). (ru)
|
rdfs:comment
|
- Отмена крепостного права в Польше происходила в течение определённого периода времени. В конце XVIII в. реформаторское движение в Польше вылилось в конституцию от 3 мая 1791 г., которая формально взяла крестьянство под защиту государства (позже конституция была отменена в 1792 г. польскими магнатами, поддерживаемыми русским правительством). Полная отмена крепостного права была принята Поланецким универсалом 7 мая 1794 г., но через год Польша окончательно была разделена её соседями. В XIX в. на прусской, австрийской и российской чстях Польши происходили различные реформы. Крепостное право было отменено в Пруссии в 1807 г., в Австрии в 1848 г., в России в 1861 г. (1864 г. в Царстве Польском). (ru)
- Η κατάργηση της δουλοπαροικίας στην Πολωνία συνέβη σε μια περίοδο χρόνων. Στα τέλη του 18ου αιώνα, ένα μεταρρυθμιστικό κίνημα στην Πολωνία είχε ως αποτέλεσμα το Σύνταγμα της 3ης Μαΐου 1791, το οποίο ανέλαβε την αγροτιά υπό την προστασία του κράτους (το Σύνταγμα ανατράπηκε αργότερα το 1792 από που υποστηρίζονταν από την εχθρική Ρωσική Κυβέρνηση). Η πλήρης κατάργηση της δουλοπαροικίας εκδόθηκε με τη Διακήρυξη του Ποουάνιετς στις 7 Μαΐου 1794, αλλά ήταν επίσης βραχύβια καθώς η Πολωνία διαμελίστηκε από τους γείτονές της το 1795, όπου ξεκίνησαν τα πρώτα 12 χρόνια της πολωνικής ανυπαρξίας ως ανεξάρτητο κράτος (1795-1807) και αργότερα άλλα 103 χρόνια (1815-1918). Τον 19ο αιώνα πραγματοποιήθηκαν διάφορες μεταρρυθμίσεις στα πολωνικά εδάφη και των τριών κρατών των διαμελισμών, τον Αυστριακό Διαμελι (el)
- Abolition of serfdom in Poland occurred over a period of time. At the end of 18th century a reform movement in Poland resulted in the Constitution of May 3, 1791 which took the peasantry under protection of state (the Constitution was later overthrown in 1792 by Polish magnates supported by hostile Russian Government). Full abolishment of serfdom was enacted by the Proclamation of Połaniec on 7 May 1794, but it was also short-lived as Poland got partitioned by her neighbours in 1795, beginning first 12 years of Polish inexistence as an independent state (1795- 1807) and later another 103 years (1815- 1918). In the 19th century various reforms on Polish territories were taking place. Namely in all three of the Austrian partition, Prussian partition and the Russian partition. Serfdom was abo (en)
- Uwłaszczenie chłopów na ziemiach polskich – nadanie chłopom prawa własności do posiadanej przez nich ziemi, połączone ze zniesieniem obciążeń feudalnych, tj. poddaństwa, pańszczyzny, czynszu, darmoch itp. Na ziemiach polskich uwłaszczenie przeprowadzono: w Galicji, czyli zaborze austriackim w 1848 r., w zaborze pruskim w latach 1808–1850, natomiast w zaborze rosyjskim dwuetapowo w latach 1861-1864; w 1861 r. na tzw. ziemiach zabranych, a w 1864 r. w rosyjskim Królestwie Polskim (Kongresówce). Kwestia uwłaszczenia chłopów w Królestwie Polskim stała się przedmiotem ostrej politycznej rozgrywki między caratem a powstańcami. (pl)
|