| dbpprop:abstract
|
- The Zweihänder (German for “two hander”, also called Bidenhänder or Bihänder), is a two-handed sword primarily of the Renaissance. The weapon is often called in the Western martial arts community as a Greatsword. While implemented in Germany in the 14 century, it gained renown during the 16 century as the hallmark weapon of the German Landsknechts from the time of Maximilian I. They were allegedly used by the front lines of the Landsknecht, where they would be used to hew through the opposing pikemen and spearmen whose spears presented a difficult barrier for normal weapons and cavalry. Perhaps the best known user of a Zweihänder was Pier Gerlofs Donia who is reputed to have wielded it with such skill, strength, and efficiency that he managed to behead multiple people with it in a single blow. The Zweihänder ascribed to him is, as of 2008, on display in the Frisian museum. It has a length of 213 cm and a weight of about 6.6 kg .
- Als Zweihänder', Bidenhänder, Schlachtschwert, Great Sword oder Bihänder bezeichnet man Schwerter des Spätmittelalters und der Renaissance mit langem Gehilz von ca. 20–30 cm, die für den zweihändigen Gebrauch gedacht waren.
- Obouruční meč (popřípadě dvouruční meč, dvouručák) je mohutná sečná a bodná zbraň, používaná v období pozdního středověku a ranného novověku. Tyto meče se používaly zejména k rozrážení píkových útvarů pěchoty a taky jako výzbroj strážců význačných osob.
- La Zweihänder (traducción alemana para "dos manos", también llamada Bidenhänder o Bihänder) es una gran espada usada principalmente en la época renacentista. Aunque ya se usaba en Alemania en el siglo XIV, ganó notoriedad durante el siglo XVI al ser el arma usada por los Lansquenetes alemanes del Emperador Maximiliano I. Presumiblemente se usaban en la primera línea de formación de los Lansquenetes para conseguir abrir brechas entre las lanzas de los piqueros, cuyas picas eran unas temibles armas tanto para la infantería normal como para la caballería. Quizás el más conocido de los usuario de la Zweihänder sea Pier Gerlofs Donia cuya habilidad, fuerza y eficacia con esta espada eran famosas. Incluso lograba decapitar a varias personas con un solo golpe. Su Zweihänder esta exhibida en un museo Frisón desde el 2008. Tiene una longitud de 213 cm y un peso aproximado de 6,6 kg.
- Kahdenkädenmiekka on pitkäteräinen kahdelle kädelle tarkoitettu lyömäase. Kahdenkädenmiekan käyttö vaatii erityistä taitoa, sillä sitä käytettäessä ei voida käyttää kilpeä, vaan kaikki puolustukset on tehtävä joko väistöliikkeillä tai käyttäen terän lapetta hyväksi. Toisin kuin yleensä kuvitellaan, kahdenkädenmiekat eivät ole sen raskaampia aseita kuin miekat yleensäkään, ja ne pyritään tasapainottamaan niin, että aseen painopiste on hieman väistimen yläpuolella.
- L'espadon (spadone, « grande épée », zweihänder en anglais et allemand) est une épée maniée à deux mains, développée en Italie et en usage du XV au XVII siècle, principalement en Suisse et en Allemagne. Elle possède un ricasso et des oreillons. C'est la plus puissante et la plus lourde épée européenne jamais fabriquée. Elle était même plus énorme que la zhanmadao chinoise. La lame est longue de cinq à six, voire 7 pieds (environ 1,5 et 1,8 mètre et plus) et la poignée d'un pied et demi à deux pieds (environ 45 centimètres). Les guerriers, appelés "joueurs d'épée", suffisamment forts et entraînés (double-soldes) pour manier cette arme lourde (2 à 4 kg) étaient plus particulièrement chargés de protéger les coins des carrés de piques et d'arquebuses, et en offensive de tailler la tête des piques pour ouvrir une brèche puis soit faire des moulinets dévastateurs, soit attaquer en demi-épée.
- La [?] (Tedesco per “doppia impugnatura”, anche chiamata Bidenhänder o Bihänder), è una spada a due mani originaria del Rinascimento. Anche se originarie della Germania nel 14° secolo, divenne famosa durante il 16° secolo come segno distintivo dell'arma di Lanzichenecchi tedeschi dal tempo di Massimiliano primo. Vennero ampiamente usate nelle linee frontali dei Lanzichenecchi, dove usavano questa nuova arma per opporsi alle schiere di picchieri e lancieri, dove la lancia rappresentava una difficile barriera per le armi normali e la cavalleria. Forse il più conosciuto utilizzatore della Zweihänder fu Pier Gerlofs Donia che era noto nell'avere grandi capacità di abilità, forza ed efficienza, al punto dall'arrivare a decapitare più persone in una singola sverzata. La Zweihänder attribuita a lui, dal 2008, è ora nel museo frisiana. Ha una lunghezza di 213 cm ed un peso di 6.6 kg .
- ツーハンデッドソード (Two-handed sword) は、一般的には両手を使わなければ扱えない大きさの剣のこと。またヨーロッパのルネサンス期に生まれた武器についても、他にふさわしい言葉がないことから、同じ呼称が使われる。ドイツ語ではツヴァイヘンダーと呼ばれ、傭兵部隊ランツクネヒトが使用していたことでも有名。 この剣は人の背丈ほどの長さを持ち、さらに非常に長い柄を持つ。そのことで斬りつけた際にてこの原理が働くようになっている。 戦闘用に造られたツーハンデッドソードの重量は、一般的に受ける印象とは違い、とても軽く作られ、およそ2.5から3kg程である。その軽さと2m近い剣の長さを生かすことで適切な距離からの打ち合いで有効的な戦い方ができた。しかし常時使い続けるのには相当な体力が必要とされ、近づかれると対処法が少なく、適切な長さなら（形状にもよるが）十分対応できる槍より劣っていた。さらに、これを使い切るには高い技術が必要になり、訓練すれば誰でも扱える訳ではない（振り回すだけなら誰でも出来るがそれを持って戦うのは難しい）。また、甲冑の篭手によっては効果的な握力が得られず、さらに場合によっては甲冑の重量も体力に影響してくることになる。これらの問題を少しでも解決するため刀身の根元部分を持てる様に改良された物も有る。 ルネサンス期においては、ツーハンデッドソードの剣術は、初期のそれの使い方とは大きく異なっていた。 剣を振るよりも、スピアのように突く方法が動きが早く、一般的な方法になった。またより長くなり慣性力も増した。 この剣が決闘で使われるように描かれることもあるが、「第一には槍を構えた敵の隊列を攻撃するために使われたものである」と学者は説明している。実際、一対一では鈍重すぎて使い物になるとは言い難い。集団対集団で敵の隊列に突っ込む場合には有効である。しかしそれは極めて難しく、死亡率の高い自殺行為であり、あまり実用的とは言えない。 なお、ドイツではこうした両手剣を用いた剣術が非常に発達し、現在でも継承されている。 ドイツにおいては基本の構え4形をはじめ、攻撃方法も多岐にわたった剣術が開発されていた。 斜めから振り下ろす動作、横に切り払う動作をはじめ、効果的に裏刃を扱う手法などがある。 裏刃を使う剣術は西洋以外においてはあまり見られない。
- Miecz dwuręczny (niem. Zweihander) - typ miecza charakteryzujący się dwuręcznym chwytem rękojeści. W Europie rozwinął się w pełni na przełomie średniowiecza i renesansu. Był bronią piechoty. Od mieczy jedno– i półtoraręcznych, oprócz sposobu trzymania, różni się większymi rozmiarami i wagą (średnio około 3,5kg). Często, zwłaszcza w późniejszych modelach, rozbudowywany był jelec, a na głowni tworzono tzw. rikasso: dodatkowe miejsce chwytu umieszczone tuż przed jelcem – dawało ono możliwość walki na mniejszym dystansie, ale dłoń zostawała automatycznie o wiele bardziej narażona na rany. W dodatku, przy chwycie na rikassie, miecz tracił równocześnie w dużym stopniu atut siły ciosu, ale za to zyskiwał na szybkości. Miecze dwuręczne często i chętnie były wykorzystywane jako reprezentacyjna broń gwardii pałacowych. Nawet wykonywano dla nich specjalne, bogato zdobione egzemplarze, które nierzadko charakteryzowała wielka waga. Być może to one stały się osnową dla powstania istniejącego do niedawna w historii przekonania o niesamowitej masie mieczy bojowych. Przykłady: espadon flamberg claymore no-dachi
- A Zweihänder (alemão para "duas mãos", também chamada Bidenhänder ou Bihänder), é uma espada de duas mãos usada majoritariamente durante o período do Renascimento. Apesar de ter sido implementada na Alemanha no século XIV, ganhou notoriedade apenas no século XVI como a arma-símbolo dos lansquenês alemães da época de Maximiliano I, Sacro Imperador Romano-Germânico. Elas eram supostamente utilizadas pelas linhas de frente dos lansquenês, onde seriam usadas para cortar os piquetes e lanceiros adversários, cujas lanças representavam uma barreira difícil de ultrapassar para as armas normais e a cavalaria. Talvez o mais conhecido portador da Zweihänder tenha sido Pier Gerlofs Donia, que a teria manejado com tamanha força, eficiência e habilidade que conseguiria decepar múltiplos oponentes com um único golpe. A Zweihänder que ele teria possuído está em exposição no Fries museum de Leeuwarden. Ela tem 2,13 metros de comprimento e pesa cerca de 6,6 quilos.
- Файл:Zweihaender im historischen Museum Basel. JPG Двуручные мечи со сложной и с простой гардой Файл:Schlacht bei Kappel. jpg Срубание пик Двуру́чный меч — меч ландскнехтов на двойном жаловании, имевший специфическую двойную гарду, в которой малая гарда, называвшаяся «кабаньими клыками», отделяла незаточенную часть клинка от заточенной. Незаточенная часть клинка, называвшаяся сильной, обычно была самой толстой и прочной частью клинка, которую использовали для постановки блоков без боязни повредить клинок (не опасаясь выщербин на лезвии), за эту же часть клинка нередко брались второй рукой для усиления удара за счёт увеличения рычага, в связи с чем и существовала малая гарда, при этом часть клинка между гардами порой для удобства дополнительно обматывали кожей. Как и другое тяжелое длинное вооружение, двуручный меч часто носился ландскнехтами в паре с кацбальгером — коротким мечом для ближнего боя. Двойное жалование его владельцу платилось не только за мастерство в фехтовании, но и за то, что его владелец должен был, рискуя жизнью, в бою рубить им пики противника. Нередко перед боем происходил поединок на двуручниках лучших фехтовальщиков воюющих сторон. В настоящее время существуют противоположные версии насчёт того, в каких ситуациях им рубили пики: по одной версии это происходило до того, как противники сошлись; по другой версии — после того как воюющие стороны упёрлись пиками друг в друга .
|
| rdfs:comment
|
- The Zweihänder (German for “two hander”, also called Bidenhänder or Bihänder), is a two-handed sword primarily of the Renaissance. The weapon is often called in the Western martial arts community as a Greatsword. While implemented in Germany in the 14 century, it gained renown during the 16 century as the hallmark weapon of the German Landsknechts from the time of Maximilian I.
- Als Zweihänder', Bidenhänder, Schlachtschwert, Great Sword oder Bihänder bezeichnet man Schwerter des Spätmittelalters und der Renaissance mit langem Gehilz von ca. 20–30 cm, die für den zweihändigen Gebrauch gedacht waren.
- Obouruční meč (popřípadě dvouruční meč, dvouručák) je mohutná sečná a bodná zbraň, používaná v období pozdního středověku a ranného novověku. Tyto meče se používaly zejména k rozrážení píkových útvarů pěchoty a taky jako výzbroj strážců význačných osob.
- La Zweihänder (traducción alemana para "dos manos", también llamada Bidenhänder o Bihänder) es una gran espada usada principalmente en la época renacentista. Aunque ya se usaba en Alemania en el siglo XIV, ganó notoriedad durante el siglo XVI al ser el arma usada por los Lansquenetes alemanes del Emperador Maximiliano I.
- Kahdenkädenmiekka on pitkäteräinen kahdelle kädelle tarkoitettu lyömäase. Kahdenkädenmiekan käyttö vaatii erityistä taitoa, sillä sitä käytettäessä ei voida käyttää kilpeä, vaan kaikki puolustukset on tehtävä joko väistöliikkeillä tai käyttäen terän lapetta hyväksi.
- L'espadon (spadone, « grande épée », zweihänder en anglais et allemand) est une épée maniée à deux mains, développée en Italie et en usage du XV au XVII siècle, principalement en Suisse et en Allemagne. Elle possède un ricasso et des oreillons. C'est la plus puissante et la plus lourde épée européenne jamais fabriquée. Elle était même plus énorme que la zhanmadao chinoise.
- La [?] (Tedesco per “doppia impugnatura”, anche chiamata Bidenhänder o Bihänder), è una spada a due mani originaria del Rinascimento. Anche se originarie della Germania nel 14° secolo, divenne famosa durante il 16° secolo come segno distintivo dell'arma di Lanzichenecchi tedeschi dal tempo di Massimiliano primo.
- Miecz dwuręczny (niem. Zweihander) - typ miecza charakteryzujący się dwuręcznym chwytem rękojeści. W Europie rozwinął się w pełni na przełomie średniowiecza i renesansu. Był bronią piechoty. Od mieczy jedno– i półtoraręcznych, oprócz sposobu trzymania, różni się większymi rozmiarami i wagą (średnio około 3,5kg). Często, zwłaszcza w późniejszych modelach, rozbudowywany był jelec, a na głowni tworzono tzw.
- A Zweihänder (alemão para "duas mãos", também chamada Bidenhänder ou Bihänder), é uma espada de duas mãos usada majoritariamente durante o período do Renascimento. Apesar de ter sido implementada na Alemanha no século XIV, ganhou notoriedade apenas no século XVI como a arma-símbolo dos lansquenês alemães da época de Maximiliano I, Sacro Imperador Romano-Germânico.
- Файл:Zweihaender im historischen Museum Basel. JPG Двуручные мечи со сложной и с простой гардой Файл:Schlacht bei Kappel.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
