| dbpprop:abstract
|
- The zurna (also called surnay, birbynė, lettish horn, surla, sornai, zournas, zurma) is a double reed outdoor wind instrument, usually accompanied by a davul (bass drum) in Anatolian folk music. The name is from Turkish, itself derived from Persian surnāy, composed of sūr “banquet, feast” and nāy “pipe, flute”. Organologically, the zurna differs from the ney, a quiet double-reed instrument with a plaintive sound compared to the loud, strident zurna. The ney has a reed as large as the body of the instrument compared to the small zurna reed. Tuiduk is a wind instrument (similar to surnai). Turkmen say that Adam, who was moulded from clay, had no soul. It is said that it was only due to the melodious tuiduk playing Archangel Gabriel could breathe life into Adam. According to a Turkmen legend the main role in tuiduk invention was played by the devil (note the term ″devil openings", şeytan delikleri, in Turkish for the small apertures on the bell). There is a ritual of inviting guests for a celebration which has survived from ancient times. Two tuiduk players stand in front of each other, point their instruments upwards and play in unison. While doing this they perform magic circular movements which remind that this ritual used to be linked to shamanism.
- Zurna ist der türkische Name für eine als Sornay zusammengefasste Gruppe von Kegeloboen. Sie haben ihren Namen sūrnā wahrscheinlich in Persien erhalten und haben als zurna (das türkische „z“ ist ein stimmhaftes „s“) oder in ähnlicher Schreibweise hauptsächlich in den Ländern des ehemaligen Osmanischen Großreiches ihre Verbreitung gefunden. Sie dürften aber in manche Gegenden, so etwa auf den Balkan, schon vor den türkischen Eroberungen, meist durch dorthin geflüchtete Roma gekommen sein. Die Etymologie des Namens sūrnā/zurna ist ungeklärt. Die frühesten türkischen Termini für vergleichbare Instrumente der asiatischen Turkvölker waren im 10. Jahrhundert yırağ und yorağ. Die zurna gilt als Urahn der europäischen Oboe.
- El zurna, zourna, zorna, zurla, zokra, surnay, surnai, zamr, zamour o mizmar, es un instrumento de viento de lengüeta doble de la gran familia de los oboe cuyos orígenes se remontan al siglo VIII. Toma su nombre del persa زورنه . En África del Norte, es reconocido con los siguientes nombres: algaita, ghaita, rajta, rhaita, etc. El zurna se ha expandido por todos los países de origen musulmán, notablemente en Turquía, en Armenia, en Irán, en Siria, en Iraq, en el Líbano, en Egipto, en el Magreb, en el Níger, en Grecia (también conocido como pipiza y karamouza) y en los Balcanes. Aunque existen variacione en otros lugares de Extremo-Oriente, en Asia central y Sudeste y en la India. En la época del imperio otomano, debido a su considerable sonoridad, este instrumentos se utilizan dentro de la música militar de los jenízaros: las mehter (bandas militares otomanas).
- La zurna, zourna, zorna, zurla, zokra, surnay, surnai, zamr, zamour ou mizmar, est un instrument à vent à anche double de la grande famille des hautbois dont les origines remontent au VIII siècle. Il tire son nom du persan زورنه . En Afrique du Nord, elle reçoit aussi les appellations suivantes : algaita, ghaita, rajta, rhaita, etc. La zurna s'est répandue dans toutes les contrées sous domination musulmane, notamment en Turquie, en Arménie, en Géorgie, en Iran, en Syrie, en Iraq, au Liban, en Égypte, au Maghreb, au Niger, en Grèce (aussi pipiza et karamouza) et dans les Balkans. Bien des variantes existent par ailleurs en Extrême-Orient, en Asie centrale et du Sud-Est et en Inde. À l’époque ottomane, en raison de sa puissance considérable, cet instrument était utilisé dans la musique militaire des janissaires : les mehters.
- ズルナ（トルコ語: zurna）は西アジア諸国における民俗楽器の1つで、ダブルリード型の木管楽器である。 古代ペルシア時代に作られた、ソルナというダブルリード楽器が起源であるが、現在に至るまで基本構造はあまり変化していない。現在この楽器の使用地域は拡がっており、各地域でさまざまな呼称がついている。トルコ以外では、例として、現代のペルシア語ではスルナ、アラビア語ではスルナイと称されているほか、地域によっては、ミズマールやズルラ(zurla)などまだほかにもいろいろな呼称がある。中東のみならず、かつてオスマン・トルコ領だったブルガリアやマケドニアなどのバルカン半島諸国でもこの楽器は演奏されている。 辛い音色をした非常に音量の大きい音を出す楽器であり、そのため室内楽にはあまり適さず、主に野外で演奏される。トルコをはじめ西アジア諸国においては、祭礼や舞踊などの音楽に不可欠な楽器である。 またズルナは、現在のオーケストラにおける、オーボエやバスーン（ファゴット）の原型でもある。
- De zurna (Turkije, Armenië) of zurla (Balkan) is een dubbelriet volkshobo met een conische boring, die vooral in combinatie met drums als de davul of tupan gebruikt wordt. Het instrument heeft een scherpe penetrerende toon, en wordt mede daarom vooral in de openlucht gebruikt, voor het spelen van volksmelodieën. Dit is vergelijkbaar met de manier waarop schalmeien in West-Europa vooral in de middeleeuwen gebruikt werden. Gerelateerde instrumenten zijn de Marokkaanse Raita, de Chinese suona en de Bretonse bombarde. De zurna en vergelijkbare instrumenten behoren tot de oudste dubbelriet instrumenten ter wereld, samen met de cilindrische dubbelriet neef, de duduk, die een veel zachter timbre heeft.
- Surma– instrument muzyczny z grupy instrumentów dętych drewnianych, w innej systematyce aerofonów stroikowych.
- Файл:Zournas. jpg Зурна Зурна́ — от перс. سرنای - сурнай, буквально — праздничная флейта, азерб. - zurna, арм. - զուռնա - деревянный духовой музыкальный инструмент распространённый также в Азербайджане, Армении, Анатолии, Балканах, Иране и Средней Азии. Представляет собой деревянную трубку с раструбом и несколькими (обычно 8—9) отверстиями (одно из которых находится на противоположной остальным стороне). Зурна находится в близком родстве с гобоем (имеет такую же двойную трость) и считается одним из его предшественников. Диапазон зурны — около полутора октав диатонического или хроматического звукоряда, тембр яркий и пронзительный. Музыкант, играющий на зурне, называется зурначи́ (слово не склоняется). Широко распространён инструментальный ансамбль трёх музыкантов, в котором один зурначи — уста́ (букв. «мастер») играет мелодию, другой вторит ему долгими протяжными звуками на главных ступенях лада, а третий музыкант выбивает сложную, разнообразно варьируемую ритмическую основу на ударном инструменте — дхоле или доли. На зурне играют большей частью на открытом воздухе, в закрытых помещениях её обычно заменяют дудуком.
- En zurna (eller zurla) är en typ blåsinstrument med dubbelt rörblad och konisk borrning, som förekommer på Balkan. Den går också under namnet sopile i Mellanöstern och Italien. I Europa känner man främst till zurnan under namnet skalmeja. I Turkiet spelas den traditionellt till bröllop. Zurna är ett träblåsinstrument med trolig härkomst redan från Persien vid 700 e. Kr. Instrumentet kom vid 900-1000 e. Kr till Europa och blev väldigt populär enda fram till 1700-talet. Utformningen förändrades något under dessa 700 år men inte mycket, främst gjordes zurnan längre för att få mörkare ljud, bytte vassblad och utvecklade slutligen ett hölje runt vassbladen så de inte behövde vara inne i munnen. Instrumentet används mycket inom den kurdiska folkmusiken i Norra Kurdistan i östra Turkiet och i Armenien. Det används mestadels utomhus då det är väldigt högljutt och kombineras ofta med en stor trumma. Vid en större grupp har man en mindre (20-35cm) zurna som spelar melodin och en större (40-60 cm) som fungerar som en bordun. Att spela med den större bordunpipan är speciellt vanligt på Balkan. Instrumentet är ofta tillverkat i körsbär eller plommonträ och är formad som en tratt vid utblåset och en hållare för rörbladen vid munstycket. Med åtta hål (ett på undersidan) kan man spela olika toner.
- Zurna, Türkiye'nin bir çok yerinde kullanılan, tahta, metal ve kamış kullanarak yapılan, yüksek sesli, bu yüzden büyük davul ile birlikte çalınan, yine bu yüzden açık havada kullanıma uygun, nefesli saz çeşididir. Türkiye dışında Fas'tan Çin'e kadar uzanan iklim kuşağındaki her ülkede kullanıldığı da bilinmektedir. Zurnanın boy ve şekil olarak çok çeşitleri vardır. Zurnadan zurnaya küçük değişikliklerle aynı olan özellikleri: Büyük parçasının sert bir ağaçtan yapılması (dağ eriği, ceviz, vs.. ) İçinin açılarak sesi tam karşıya gönderecek şekilde olması (uzunlama kesiti parabola benzer) Sesinin küçücük bir kamış silindirin ezilerek daracık bir elips haline getirilmiş dış deliğinin açılma kapanma titremeleriyle çıkması İç boru deliğinin en kamışa yakın tarafının önce şimşir sonrada metal parça ile daha da daralması. Kamışın özelliğinden sesinin ancak yuksek basınç sonucu çıkabilmesi Yüksek basıncın gereği nefes çevirerek (ezgiyi kesmeden, şişirtilmiş avurtlardaki havayi kullanirken burundan nefes alıp devam ederek) çalınması. Doğu Karadeniz folklorunda nadiren ancak mutlaka bas davul eşliğinde kullanılan, ahşap, yedi delikli nefesli bir sazdır . Mehter takimları ve bunun modern şekli bando mızıka takımlarının eskiden hükümdarların hükümdarlık işareti olarak fermanlarını zurna eşliğinde okutmalarından geliştiği tahmin edilmektedir.
- Туйдук, (тюйдук) — туркменський народний духовий інструмент з тростини. Має три види: карги-туйдук — поздовжня відкрита флейта з мундштуком, 6-7-ма ігровими отворами. Звук несильний, шиплячий; дилі-туйдук — язичковий інструмент з відкритим стволом, 3-4-ма ігровими отворами. Звук різкий, гугнявий; гошадилі-туйдук — подвійний різновид дилі-туйдук. Усі різновиди туйдуків застосовуються як сольні та акомпануючі інструменти.
|
| rdfs:comment
|
- The zurna (also called surnay, birbynė, lettish horn, surla, sornai, zournas, zurma) is a double reed outdoor wind instrument, usually accompanied by a davul (bass drum) in Anatolian folk music. The name is from Turkish, itself derived from Persian surnāy, composed of sūr “banquet, feast” and nāy “pipe, flute”. Organologically, the zurna differs from the ney, a quiet double-reed instrument with a plaintive sound compared to the loud, strident zurna.
- Zurna ist der türkische Name für eine als Sornay zusammengefasste Gruppe von Kegeloboen. Sie haben ihren Namen sūrnā wahrscheinlich in Persien erhalten und haben als zurna (das türkische „z“ ist ein stimmhaftes „s“) oder in ähnlicher Schreibweise hauptsächlich in den Ländern des ehemaligen Osmanischen Großreiches ihre Verbreitung gefunden.
- El zurna, zourna, zorna, zurla, zokra, surnay, surnai, zamr, zamour o mizmar, es un instrumento de viento de lengüeta doble de la gran familia de los oboe cuyos orígenes se remontan al siglo VIII. Toma su nombre del persa زورنه . En África del Norte, es reconocido con los siguientes nombres: algaita, ghaita, rajta, rhaita, etc.
- La zurna, zourna, zorna, zurla, zokra, surnay, surnai, zamr, zamour ou mizmar, est un instrument à vent à anche double de la grande famille des hautbois dont les origines remontent au VIII siècle. Il tire son nom du persan زورنه . En Afrique du Nord, elle reçoit aussi les appellations suivantes : algaita, ghaita, rajta, rhaita, etc.
- De zurna (Turkije, Armenië) of zurla (Balkan) is een dubbelriet volkshobo met een conische boring, die vooral in combinatie met drums als de davul of tupan gebruikt wordt. Het instrument heeft een scherpe penetrerende toon, en wordt mede daarom vooral in de openlucht gebruikt, voor het spelen van volksmelodieën. Dit is vergelijkbaar met de manier waarop schalmeien in West-Europa vooral in de middeleeuwen gebruikt werden.
- Surma– instrument muzyczny z grupy instrumentów dętych drewnianych, w innej systematyce aerofonów stroikowych.
- Файл:Zournas. jpg Зурна Зурна́ — от перс. سرنای - сурнай, буквально — праздничная флейта, азерб. - zurna, арм. - զուռնա - деревянный духовой музыкальный инструмент распространённый также в Азербайджане, Армении, Анатолии, Балканах, Иране и Средней Азии.
- En zurna (eller zurla) är en typ blåsinstrument med dubbelt rörblad och konisk borrning, som förekommer på Balkan. Den går också under namnet sopile i Mellanöstern och Italien. I Europa känner man främst till zurnan under namnet skalmeja. I Turkiet spelas den traditionellt till bröllop. Zurna är ett träblåsinstrument med trolig härkomst redan från Persien vid 700 e. Kr. Instrumentet kom vid 900-1000 e. Kr till Europa och blev väldigt populär enda fram till 1700-talet.
- Zurna, Türkiye'nin bir çok yerinde kullanılan, tahta, metal ve kamış kullanarak yapılan, yüksek sesli, bu yüzden büyük davul ile birlikte çalınan, yine bu yüzden açık havada kullanıma uygun, nefesli saz çeşididir. Türkiye dışında Fas'tan Çin'e kadar uzanan iklim kuşağındaki her ülkede kullanıldığı da bilinmektedir. Zurnanın boy ve şekil olarak çok çeşitleri vardır.
- Туйдук, (тюйдук) — туркменський народний духовий інструмент з тростини. Має три види: карги-туйдук — поздовжня відкрита флейта з мундштуком, 6-7-ма ігровими отворами. Звук несильний, шиплячий; дилі-туйдук — язичковий інструмент з відкритим стволом, 3-4-ма ігровими отворами.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
