Zeno the Isaurian (; Latin: Flavius Zeno; Byzantine Greek: Ζήνων; c. 425 – 9 April 491), originally named Tarasis Kodisa Rousombladadiotes , was Eastern Roman Emperor from 474 to 475 and again from 476 to 491. Domestic revolts and religious dissension plagued his reign, which nevertheless succeeded to some extent in foreign issues. His reign saw the end of the Western Roman Empire following the deposition of Romulus Augustus and the death of Julius Nepos, but he contributed much to stabilising the Eastern Empire. Historians commonly refer to his reign as the start of Byzantine imperial history.

Property Value
dbo:abstract
  • الإمبراطور القيصر فلافيوس زينون أغسطس (باللاتينية: Flavius Zeno Tarasicodissa)، اسمه الأصلي تاراسيكوديسّا أو تراسكاليسايوس (425 - 491) كان إمبراطوراً رومانياً شرقياً من 9 فبراير 474 حتى 9 أبريل 491، ويعد من أبرز الأباطرة البيزنطيين الأوائل. أصابت الثورات المحلية والخلاف الديني عهده الذي نجح على الرغم من هذا إلى الحد من القضايا الأجنبية. ترأس النهاية الرسمية للإمبراطورية الرومانية في الغرب بينما في نفس الوقت ساهم في استقرار الإمبراطورية في الشرق. تعرض حكمه لانقلاب وتمرد لمدة قصيرة تولى فيها باسيليسكيوس الحكم لمدة عشرين شهراً ابتداءً من عام 475 ميلادية قبل أن ينجح زينون في استعادة حكمه مرة أخرى. كان في شبابه مقاتلًا ، من المنطقة المسماة الآن أرمينيا. هم أجداد الأكراد الحاليين، وكان الرومان ينظرون إليهم على أنهم برابرة على الرغم من كونهم مواطنين رومان لأكثر من قرنين. مجموعة أحداث مواتية سنحت لتاراسيكوديسا بالارتقاء إلى سدة الحكم في القسطنطينية. (ar)
  • Zenon (lat. Zeno) byl východořímský císař od 9. února 474 do 9. dubna 491 (s dvacetiměsíčním přerušením v letech 475–476). Pro jeho vládu byla příznačná lidová povstání a boje mezi církevními frakcemi, avšak v zahraniční politice byl celkem úspěšný. V době jeho vlády sice nastal konec západořímského císařství, nicméně východořímskou říši se mu podařilo stabilizovat. (cs)
  • Ο Ζήνων (περ. 425 - 9 Απριλίου 491) ήταν Βυζαντινός αυτοκράτορας από το 474 έως το 475 και πάλι από το 476 έως το 491. Ονομαζόταν Καίσαρ Φλάβιος Ζήνων Αύγουστος, αλλά το αρχικό του όνομα ήταν Ταρασικοδίσσας ή Τρασκαλισσαίος. (el)
  • Zeno the Isaurian (; Latin: Flavius Zeno; Byzantine Greek: Ζήνων; c. 425 – 9 April 491), originally named Tarasis Kodisa Rousombladadiotes , was Eastern Roman Emperor from 474 to 475 and again from 476 to 491. Domestic revolts and religious dissension plagued his reign, which nevertheless succeeded to some extent in foreign issues. His reign saw the end of the Western Roman Empire following the deposition of Romulus Augustus and the death of Julius Nepos, but he contributed much to stabilising the Eastern Empire. Historians commonly refer to his reign as the start of Byzantine imperial history. In ecclesiastical history, Zeno is associated with the Henotikon or "instrument of union", promulgated by him and signed by all the Eastern bishops, with the design of solving the monophysite controversy. (en)
  • Flavio Zenón​ (c. 425 - Constantinopla, 9 de abril de 491) fue emperador romano de Oriente desde el 9 de febrero de 474 hasta su muerte. Las revueltas internas y las luchas religiosas se extendieron durante todo su reinado, en el que a pesar de todo consiguió ciertos éxitos en las relaciones exteriores. Era emperador en Oriente, a cuya estabilidad contribuyó en gran medida, cuando tuvo lugar la caída oficial del Imperio romano de Occidente, con lo que, al menos en teoría, el Imperio romano quedó reunificado en su persona. (es)
  • Zenon, griechisch Ζήνων, lateinisch Flavius Zeno, († 9. April 491), war vom 29. Januar 474 bis zu seinem Tod (ost-)römischer Kaiser. Als Alleinherrscher regierte er ab (17.?) November 474, unterbrochen von einem 20-monatigen Exil Januar 475 bis August 476. Volksaufstände und religiöse Flügelkämpfe prägten seine Regierungszeit, doch unter großen Schwierigkeiten gelang ihm eine Stabilisierung des römischen Ostens. Außenpolitisch war er recht erfolgreich und konnte Frieden mit den Sassaniden halten. In seine Regierungszeit fiel die Abschaffung des weströmischen Kaisertums (476 bzw. 480), womit Zenon de iure zum alleinigen Kaiser im Imperium Romanum wurde. (de)
  • Flavio Zenon, jatorriz Tarasikodisa Rusumbladeotes izenekoa (Konstantinopla, 425 - 491ko apirilaren 9a), Bizantziar Inperioko agintaria 474. urteko otsailak 9tik 491. urtean karguan hil zen arte, tartean 475. urtean sei hilabetez Basiliskok agintea lapurtu ziolarik. Ekialdeko Inperio Erromatarreko agintari zein Bizantziar Inperioko agintari kontsideratzen da zenbait historialarik Bizantziar Inperioko lehen agintaria dela esaten dutelarik Mendebaldeko Inperio Erromatarraren gainbehera bere agintean zehar gertatu baitzen (beste zenbaitek ordea Konstantino I.a edota Teodosio I.a aipatzen dituzte), dena den Bizantziar Inperioaren lehen garaiko agintari garrantzitsuenetakoa dugu. Bere agintean matxinada eta hika-mika erlijioso ugari izan zen arazo guzti hauek nahiko ondo gainditu zituelarik kanpo politikan zenbait arrakasta izan zituen. Lehen aipatu bezala Zenonen garaian gertatu zen Mendebaldeko Inperio Erromatarraren gainbehera nolabait Zenon Inperio Erromatarraren agintari bakar bilakatu zelarik; aurrerantzean eta Karlomagno ordutik ia hiru mendera azaldu zen arte Bizantzioko agintariak izango ziren titulu hau jasotzen zuten bakarrak, bizantziarrek beti erreklamatu zuten eurentzat erromatar etorkia, eta inperioa berriz batzeko zenbait ahalegin burutu zuten. (eu)
  • Flavius Zeno (425–491), nama asli Tarasicodissa atau Trascalissaeus, Kaisar Romawi Timur (9 Februari 474 - 9 April 491) adalah seorang kaisar Bizantium. Revolusi domestik dan dan pertikaian agama mewarnai pemerintahannya. Ia mengetuai akhir dari kekaisaran Romawi di barat di bawah Julius Nepos dan Romulus Augustus, sementar apada waktu yang sama lebih menstabilkan kekaisaran di timur. (in)
  • Zénon (latin : Flavius Zeno Perpetuus Augustus ; né vers 425 à Rosoumblada et mort à Constantinople le 9 avril 491) est un empereur romain d'Orient, qui a régné de 474 à 491. (fr)
  • ゼノン(Ζήνων, Zenon, 426年 - 491年4月9日)は、東ローマ帝国の皇帝(在位:474年 - 491年)。アナトリア半島イサウリア地方の少数民族の族長で、旧名はタラシコデッサ。 (ja)
  • Zenone, il cui nome originale era Tarasikodissa (in latino: Flavius Zeno; in greco antico: Ζήνων; Zenonopoli, 425 circa – 9 aprile 491), è stato imperatore romano d'Oriente dal 474 al 475 e poi dal 476 al 491.Di origine isaurica e per questo considerato quasi un barbaro dal popolo di Costantinopoli, Zenone iniziò la carriera militare nella guardia imperiale, e ottenne presto il favore dell'imperatore Leone I, che vide in lui la persona adatta a ridimensionare l'influenza del potente generale germanico Ardaburio Aspare. Sposò la figlia maggiore di Leone, Ariadne, da cui ebbe un figlio, destinato a succedere al nonno col nome di Leone II. Entrato in contrasto con Aspare, collaborò con Leone al complotto che mise fine alla vita del generale. Alla morte di Leone I, fu reggente per il proprio figlio Leone II, poi co-imperatore e, alla morte del giovane, unico Augusto (474). Fu però deposto dalla ribellione di Basilisco, fratello dell'imperatrice vedova Verina, dopo appena un anno. Nel 476 riuscì a riconquistare il trono, che tenne poi fino alla propria morte, sedando vittoriosamente le ribellioni di Marciano (479), di Illo (484–488) e dei Samaritani (484/489) e gestendo i turbolenti Goti, alcuni dei quali ebbe al servizio dell'Impero e altri come nemici. In ambito ecclesiastico è famoso per l'Henotikon, lo «Strumento d'unione», che promulgò per tentare di risolvere la controversia monofisita. Il regno di Zenone vide la fine dell'Impero romano d'Occidente, ma egli ebbe il merito di stabilizzare l'Impero d'Oriente, che durò poi per quasi mille anni ancora. Convinse Teodorico, re degli ostrogoti, ad attaccare l’Italia (it)
  • Flavius Zeno (? - 9 april 491), ook wel genoemd Zeno de Isauriër (Grieks: Ζήνων; Latijn: Flavius Zeno), geboren als Tarasicodissa, was keizer van het Oost-Romeinse rijk van 9 februari 474 tot aan zijn dood op 9 april 491 (met onderbrekingen). Zeno was een generaal van Isaurische afkomst, die door sommige Romeinen werd beschouwd als een barbaar. Onder Leo I was aan de Isauriër de belangrijke positie van magister militum gegeven als tegenwicht tegen de generaal Aspar, die veel macht naar zich toe had getrokken. Omwille van zijn afkomst zou Zeno altijd aanzien worden als een outsider en in de bronnen komt hij dan ook naar voor als een van de meest onpopulaire keizers ooit. Zijn gezag werd ook meermaals ondermijnd door onder andere staatsgrepen. Zeno trouwde met Ariadne, de dochter van Leo I en samen kregen ze twee zoons: Leo en Zeno. Hun vader zou hen beiden overleven. Leo II, de zevenjarige opvolger van Leo I, stond natuurlijk onder bestuur van zijn vader, die medekeizer werd in februari 474. In november 474 stierf Leo II en zo kreeg Zeno de keizerstitel (niet voor lang). Verina, de weduwe van Leo I, kreeg van Zeno niet de toelating om met haar geliefde Patricius te trouwen. Dit is het begin van een jarenlange wraakneming (474-488). Eerst met haar broer Basiliscus, dan via haar dochter Leontia en later met Leontius en altijd in samenwerking met Illus, een landgenoot van Zeno. Basiliscus zou de keizerstroon zelfs usurperen, waardoor Zeno gedwongen was hoofdstad Constantinopel te ontvluchten (475-476). Hij zou uiteindelijk terug kunnen keren naar de stad, met steun van Theodorik de Ostrogoot. (nl)
  • Zeno, Imperator Caesar Flavius Zeno Augustus, Tarasicodissa, Trascalissaeus (ur. ok. 425, zm. 9 kwietnia 491) – cesarz wschodniorzymski od 9 lutego 474 do 9 kwietnia 491. Był zięciem cesarza Leona I, mężem jego córki Ariadny. Dowodził wojskami w Antiochii. Przyczynił się do upadku wszechwładnego wodza, Alana Aspara w 471 r. Za panowania swego syna Leona II występował w jego imieniu jako regent. W 475 utracił władzę w wyniku rewolty Bazyliskusa, który ogłosił się cesarzem. W sierpniu 476 roku wkroczył do Konstantynopola, usunął Bazyliskusa i odzyskał władzę. W 477 roku kazał zamordować Armatusa. Pełnił urząd konsula w 479 roku. W tym samym roku Odoaker odesłał mu insygnia cesarskie z zachodu i uznał jego formalne zwierzchnictwo. Ale cesarz popierał później przeciwko Odoakrowi, władcę Ostrogotów Teodoryka, który w 489 najechał Italię, w 493 usunął rywala i na terenie Italii założył własne królestwo. W 482 wydał tzw. Henotikon. W zamierzeniu Zenona miał to być akt kompromisowy między ortodoksyjnym chrześcijaństwem a monofizytami. Jednakże dokument tylko zaognił spory religijne, doprowadzając do tzw. schizmy akacjańskiej. W 489 zamknął szkołę w Edessie, poddającą się wpływom nestoriańskim. Pod koniec panowania dokonał rzezi Żydów i Samarytan. (pl)
  • Flávio Zenão (em latim: Flavius Zeno Augustus; em grego: , Flávios Zénon Augustos), nascido Tarasis (c. 425 – 9 de abril de 491), foi um dos mais proeminentes entre os primeiros imperadores romano-orientais (r. 474-475, 476-491). O seu reinado contemplou graves revoltas internas e dissensão religiosa. No plano externo, Zenão assistiu ao fim do Império Romano do Ocidente, à época governado por Júlio Nepos e Rómulo Augusto. Na história eclesiástica, Zenão é recordado pela promulgação do Henótico ("Ato de União"), assinado por todos os bispos orientais, um documento que representou uma tentativa de solucionar a controvérsia monofisita. (pt)
  • Зенон Исавр (Зинон, первоначальное имя Тарасикодисса, ок. 435—491) — византийский император (474—475, 476—491). В его царствование была упразднена Западная Римская империя (476—480), после чего Византия осталась единственной преемницей Рима. (ru)
  • Zeno Isauriern, född omkring 425, död 491, östromersk kejsare 474-475 och 476-491. (sv)
  • 弗拉維·芝諾(Flavius Zeno,约425年-491年),原名Tarasicodissa,生於伊索里亞,在474年至475年與及476年至491年兩度在位為東羅馬帝国皇帝。他與東羅馬皇帝利奧一世的女兒結婚,474年芝諾的幼子作為利奧二世繼位,也於同年年底夭折,芝諾成為皇帝。芝諾與汪达尔人締結了一項和約,可是不久他在國內卻遇到軍事政變,被迫逃往家鄉伊索里亞。476年返回君士坦丁堡重登帝位。489年,他指定东哥特人狄奧多里克為義大利國王,調解正教基督教徒與基督一性論派之間的爭執。這也導致與羅馬教會從484年持續到518年的分裂。 (zh)
  • Флавій Зенон (також часто просто Зенон, грец. Ζήνων, лат. Flavius Zeno; близько 425 р. — 9 квітня 491 р.) — імператор Візантії з 29 січня 474 по 9 квітня 491 року з 20 місячною перервою у 475/476 роках. Під час його правління офіційно закінчила своє існування Західна Римська імперія. (uk)
dbo:activeYearsEndYear
  • 0475-01-01 (xsd:date)
dbo:activeYearsStartYear
  • 0474-01-01 (xsd:date)
dbo:predecessor
dbo:spouse
dbo:successor
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 77891 (xsd:integer)
dbo:wikiPageLength
  • 50087 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 985442264 (xsd:integer)
dbp:after
dbp:alt
  • Coin depicting Zeno (en)
dbp:birthDate
  • c. 425 (en)
dbp:birthPlace
dbp:caption
  • Zeno depicted on a Tremissis; the coin's design celebrates Zeno's victories, and was issued during his second reign (en)
dbp:coronation
  • 0474-02-09 (xsd:date)
dbp:deathDate
  • 0491-04-09 (xsd:date)
dbp:deathPlace
dbp:dynasty
dbp:father
  • Kodisa (en)
dbp:fullName
  • Tarasis (en)
  • Flavius Zeno (en)
dbp:imageSize
  • 250 (xsd:integer)
dbp:mother
  • Lalliss (en)
dbp:name
  • Zeno (en)
dbp:predecessor
dbp:regType
dbp:regent
dbp:reign
  • --02-09
  • --04-09
dbp:spouse
dbp:succession
  • Roman emperor of the East (en)
dbp:successor
dbp:title
dbp:wikiPageUsesTemplate
dbp:wordnet_type
dbp:years
  • 469 (xsd:integer)
  • 474 (xsd:integer)
  • 475 (xsd:integer)
  • 476 (xsd:integer)
  • 479 (xsd:integer)
dct:subject
schema:sameAs
rdf:type
rdfs:comment
  • Zenon (lat. Zeno) byl východořímský císař od 9. února 474 do 9. dubna 491 (s dvacetiměsíčním přerušením v letech 475–476). Pro jeho vládu byla příznačná lidová povstání a boje mezi církevními frakcemi, avšak v zahraniční politice byl celkem úspěšný. V době jeho vlády sice nastal konec západořímského císařství, nicméně východořímskou říši se mu podařilo stabilizovat. (cs)
  • Ο Ζήνων (περ. 425 - 9 Απριλίου 491) ήταν Βυζαντινός αυτοκράτορας από το 474 έως το 475 και πάλι από το 476 έως το 491. Ονομαζόταν Καίσαρ Φλάβιος Ζήνων Αύγουστος, αλλά το αρχικό του όνομα ήταν Ταρασικοδίσσας ή Τρασκαλισσαίος. (el)
  • Flavio Zenón​ (c. 425 - Constantinopla, 9 de abril de 491) fue emperador romano de Oriente desde el 9 de febrero de 474 hasta su muerte. Las revueltas internas y las luchas religiosas se extendieron durante todo su reinado, en el que a pesar de todo consiguió ciertos éxitos en las relaciones exteriores. Era emperador en Oriente, a cuya estabilidad contribuyó en gran medida, cuando tuvo lugar la caída oficial del Imperio romano de Occidente, con lo que, al menos en teoría, el Imperio romano quedó reunificado en su persona. (es)
  • Flavius Zeno (425–491), nama asli Tarasicodissa atau Trascalissaeus, Kaisar Romawi Timur (9 Februari 474 - 9 April 491) adalah seorang kaisar Bizantium. Revolusi domestik dan dan pertikaian agama mewarnai pemerintahannya. Ia mengetuai akhir dari kekaisaran Romawi di barat di bawah Julius Nepos dan Romulus Augustus, sementar apada waktu yang sama lebih menstabilkan kekaisaran di timur. (in)
  • Zénon (latin : Flavius Zeno Perpetuus Augustus ; né vers 425 à Rosoumblada et mort à Constantinople le 9 avril 491) est un empereur romain d'Orient, qui a régné de 474 à 491. (fr)
  • ゼノン(Ζήνων, Zenon, 426年 - 491年4月9日)は、東ローマ帝国の皇帝(在位:474年 - 491年)。アナトリア半島イサウリア地方の少数民族の族長で、旧名はタラシコデッサ。 (ja)
  • Зенон Исавр (Зинон, первоначальное имя Тарасикодисса, ок. 435—491) — византийский император (474—475, 476—491). В его царствование была упразднена Западная Римская империя (476—480), после чего Византия осталась единственной преемницей Рима. (ru)
  • Zeno Isauriern, född omkring 425, död 491, östromersk kejsare 474-475 och 476-491. (sv)
  • 弗拉維·芝諾(Flavius Zeno,约425年-491年),原名Tarasicodissa,生於伊索里亞,在474年至475年與及476年至491年兩度在位為東羅馬帝国皇帝。他與東羅馬皇帝利奧一世的女兒結婚,474年芝諾的幼子作為利奧二世繼位,也於同年年底夭折,芝諾成為皇帝。芝諾與汪达尔人締結了一項和約,可是不久他在國內卻遇到軍事政變,被迫逃往家鄉伊索里亞。476年返回君士坦丁堡重登帝位。489年,他指定东哥特人狄奧多里克為義大利國王,調解正教基督教徒與基督一性論派之間的爭執。這也導致與羅馬教會從484年持續到518年的分裂。 (zh)
  • Флавій Зенон (також часто просто Зенон, грец. Ζήνων, лат. Flavius Zeno; близько 425 р. — 9 квітня 491 р.) — імператор Візантії з 29 січня 474 по 9 квітня 491 року з 20 місячною перервою у 475/476 роках. Під час його правління офіційно закінчила своє існування Західна Римська імперія. (uk)
  • الإمبراطور القيصر فلافيوس زينون أغسطس (باللاتينية: Flavius Zeno Tarasicodissa)، اسمه الأصلي تاراسيكوديسّا أو تراسكاليسايوس (425 - 491) كان إمبراطوراً رومانياً شرقياً من 9 فبراير 474 حتى 9 أبريل 491، ويعد من أبرز الأباطرة البيزنطيين الأوائل. أصابت الثورات المحلية والخلاف الديني عهده الذي نجح على الرغم من هذا إلى الحد من القضايا الأجنبية. ترأس النهاية الرسمية للإمبراطورية الرومانية في الغرب بينما في نفس الوقت ساهم في استقرار الإمبراطورية في الشرق. تعرض حكمه لانقلاب وتمرد لمدة قصيرة تولى فيها باسيليسكيوس الحكم لمدة عشرين شهراً ابتداءً من عام 475 ميلادية قبل أن ينجح زينون في استعادة حكمه مرة أخرى. (ar)
  • Zenon, griechisch Ζήνων, lateinisch Flavius Zeno, († 9. April 491), war vom 29. Januar 474 bis zu seinem Tod (ost-)römischer Kaiser. Als Alleinherrscher regierte er ab (17.?) November 474, unterbrochen von einem 20-monatigen Exil Januar 475 bis August 476. (de)
  • Zeno the Isaurian (; Latin: Flavius Zeno; Byzantine Greek: Ζήνων; c. 425 – 9 April 491), originally named Tarasis Kodisa Rousombladadiotes , was Eastern Roman Emperor from 474 to 475 and again from 476 to 491. Domestic revolts and religious dissension plagued his reign, which nevertheless succeeded to some extent in foreign issues. His reign saw the end of the Western Roman Empire following the deposition of Romulus Augustus and the death of Julius Nepos, but he contributed much to stabilising the Eastern Empire. Historians commonly refer to his reign as the start of Byzantine imperial history. (en)
  • Flavio Zenon, jatorriz Tarasikodisa Rusumbladeotes izenekoa (Konstantinopla, 425 - 491ko apirilaren 9a), Bizantziar Inperioko agintaria 474. urteko otsailak 9tik 491. urtean karguan hil zen arte, tartean 475. urtean sei hilabetez Basiliskok agintea lapurtu ziolarik. Ekialdeko Inperio Erromatarreko agintari zein Bizantziar Inperioko agintari kontsideratzen da zenbait historialarik Bizantziar Inperioko lehen agintaria dela esaten dutelarik Mendebaldeko Inperio Erromatarraren gainbehera bere agintean zehar gertatu baitzen (beste zenbaitek ordea Konstantino I.a edota Teodosio I.a aipatzen dituzte), dena den Bizantziar Inperioaren lehen garaiko agintari garrantzitsuenetakoa dugu. Bere agintean matxinada eta hika-mika erlijioso ugari izan zen arazo guzti hauek nahiko ondo gainditu zituelarik kan (eu)
  • Zenone, il cui nome originale era Tarasikodissa (in latino: Flavius Zeno; in greco antico: Ζήνων; Zenonopoli, 425 circa – 9 aprile 491), è stato imperatore romano d'Oriente dal 474 al 475 e poi dal 476 al 491.Di origine isaurica e per questo considerato quasi un barbaro dal popolo di Costantinopoli, Zenone iniziò la carriera militare nella guardia imperiale, e ottenne presto il favore dell'imperatore Leone I, che vide in lui la persona adatta a ridimensionare l'influenza del potente generale germanico Ardaburio Aspare. (it)
  • Flavius Zeno (? - 9 april 491), ook wel genoemd Zeno de Isauriër (Grieks: Ζήνων; Latijn: Flavius Zeno), geboren als Tarasicodissa, was keizer van het Oost-Romeinse rijk van 9 februari 474 tot aan zijn dood op 9 april 491 (met onderbrekingen). Zeno trouwde met Ariadne, de dochter van Leo I en samen kregen ze twee zoons: Leo en Zeno. Hun vader zou hen beiden overleven. Leo II, de zevenjarige opvolger van Leo I, stond natuurlijk onder bestuur van zijn vader, die medekeizer werd in februari 474. In november 474 stierf Leo II en zo kreeg Zeno de keizerstitel (niet voor lang). (nl)
  • Zeno, Imperator Caesar Flavius Zeno Augustus, Tarasicodissa, Trascalissaeus (ur. ok. 425, zm. 9 kwietnia 491) – cesarz wschodniorzymski od 9 lutego 474 do 9 kwietnia 491. Był zięciem cesarza Leona I, mężem jego córki Ariadny. W 482 wydał tzw. Henotikon. W zamierzeniu Zenona miał to być akt kompromisowy między ortodoksyjnym chrześcijaństwem a monofizytami. Jednakże dokument tylko zaognił spory religijne, doprowadzając do tzw. schizmy akacjańskiej. W 489 zamknął szkołę w Edessie, poddającą się wpływom nestoriańskim. Pod koniec panowania dokonał rzezi Żydów i Samarytan. (pl)
  • Flávio Zenão (em latim: Flavius Zeno Augustus; em grego: , Flávios Zénon Augustos), nascido Tarasis (c. 425 – 9 de abril de 491), foi um dos mais proeminentes entre os primeiros imperadores romano-orientais (r. 474-475, 476-491). O seu reinado contemplou graves revoltas internas e dissensão religiosa. No plano externo, Zenão assistiu ao fim do Império Romano do Ocidente, à época governado por Júlio Nepos e Rómulo Augusto. (pt)
rdfs:label
  • زينون (إمبراطور) (ar)
  • Zenó (emperador) (ca)
  • Zenon (císař) (cs)
  • Zenon (Kaiser) (de)
  • Ζήνων (αυτοκράτορας) (el)
  • Zenón (emperador) (es)
  • Zenon I.a (eu)
  • Zénon (empereur byzantin) (fr)
  • Zeno (kaisar) (in)
  • Zeno (emperor) (en)
  • Zenone (imperatore) (it)
  • ゼノン (東ローマ皇帝) (ja)
  • Zenon Izauryjczyk (pl)
  • Zeno van Byzantium (nl)
  • Zenão I (pt)
  • Флавий Зенон (ru)
  • Zeno (bysantinsk kejsare) (sv)
  • Флавій Зенон (uk)
  • 芝諾 (羅馬帝國) (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Zeno (en)
is dbo:parent of
is dbo:predecessor of
is dbo:spouse of
is dbo:successor of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbp:after of
is dbp:father of
is dbp:leader of
is dbp:participants of
is dbp:predecessor of
is dbp:spouse of
is dbp:successor of
is foaf:primaryTopic of