Yves Jean Bonnefoy (24 June 1923 – 1 July 2016) was a French poet and art historian. He also published a number of translations, most notably the plays of William Shakespeare which are considered among the best in French. He was professor at the Collège de France from 1981 to 1993 and is the author of several works on art, art history, and artists including Miró and Giacometti. The Encyclopædia Britannica states that Bonnefoy was ″perhaps the most important French poet of the latter half of the 20th century.″

Property Value
dbo:abstract
  • إيف بونفوا (بالفرنسية: Yves Bonnefoy)‏ (24 يونيو 1923 - 1 يوليو 2016) شاعر وناقد أدبي ومترجم أدبي فرنسي، من رواد شعراء فرنسا في القرن العشرين. له أثر هام على الأدب الفرنسي بعد الحرب العالمية الثانية. له عدد من الدراسات في الفنون وتاريخ الفن، وعدد من الترجمات الأدبية، منها ترجمات لأعمال شكسبير. (ar)
  • Yves Bonnefoy (* 24. Juni 1923 in Tours; † 1. Juli 2016 in Paris) war ein französischer Lyriker, Autor, Übersetzer und Hochschullehrer. (de)
  • Yves Bonnefoy, né à Tours le 24 juin 1923 et mort à Paris le 1er juillet 2016, est un poète, critique d'art et traducteur français. (fr)
  • Yves Jean Bonnefoy (24 June 1923 – 1 July 2016) was a French poet and art historian. He also published a number of translations, most notably the plays of William Shakespeare which are considered among the best in French. He was professor at the Collège de France from 1981 to 1993 and is the author of several works on art, art history, and artists including Miró and Giacometti. The Encyclopædia Britannica states that Bonnefoy was ″perhaps the most important French poet of the latter half of the 20th century.″ (en)
  • Yves Bonnefoy (Tours, Indre y Loira, 24 de junio de 1923-París, 1 de julio de 2016) fue un poeta, crítico literario, ensayista, traductor y prosista francés, que destacó como traductor de Shakespeare y por sus ensayos fundamentales sobre arte y artistas del Barroco y del siglo XX, incluyendo a Goya, Joan Miró y Alberto Giacometti. (es)
  • イヴ・ボヌフォワ(Yves Bonnefoy、1923年6月24日 - 2016年7月1日)は、フランスの詩人、エッセイストである。 アンドル=エ=ロワール県トゥール生まれ。ポワティエ大学、パリ大学で学んだ。 マサチューセッツ州ブランダイス大学、メリーランド州ジョンズ・ホプキンス大学、ニュージャージー州プリンストン大学、コネチカット州イェール大学、スイスのジュネーヴ大学、ニース大学、ニューヨーク市立大学、コレージュ・ド・フランスなどで文学の教員を務めた。 (ja)
  • Yves Bonnefoy (Tours, Indre-et-Loire, 24 de junho de 1923 - Paris, 1 de julho de 2016) foi um poeta francês, autor de inúmeros livros de poemas, além de ensaios sobre arte e literatura. Foi também tradutor de peças - como A Tempestade, Hamlet e Macbeth, dentre outras, de William Shakespeare - e poemas de William Butler Yeats, John Donne e Giacomo Leopardi. Sua obra teórica, de grande abrangência, buscou desde cedo interrogar, em livros como L'Improbable (1958), as tensões entre o mundo e a representação poética. Ela busca a sua filiação no existencialismo de Jean Wahl, de quem foi aluno, mas também numa leitura original que propõe de poetas como Charles Baudelaire e Arthur Rimbaud. Inicialmente ligado ao surrealismo, desliga-se do movimento em 1947, criticando a gratuidade do imaginário surrealista. Além do surrealismo, suas principais influências são Charles Baudelaire, Arthur Rimbaud, Stéphane Mallarmé et Gérard de Nerval, que realizaram, segundo ele, a verdadeira revolução poética da nossa modernidade.. Yves Bonnefoy foi também professor do Collège de France na cátedra de Estudos comparados da função poética. Em 1995 recebeu o Prêmio Balzan. Yves Bonnefoy morreu em 1º de julho de 2016, aos 93 anos. (pt)
  • Ив Бонфуа́ (фр. Yves Bonnefoy, 24 июня 1923, Тур — 1 июля 2016, Париж) — французский поэт, прозаик, эссеист и переводчик, историк искусства. (ru)
  • Yves Bonnefoy (ur. 24 czerwca 1923 w Tours, zm. 1 lipca 2016 w Paryżu) – francuski poeta, eseista i tłumacz. Rodzice Yvesa, Élie Bonnefoy i Hélène Maury, osiedlili się w Tours w 1914 roku. Ojciec, czeladnik kowalski znalazł zatrudnienie w warsztatach kolejowych, matka podjęła pracę jako pielęgniarka. Po ukończeniu miejscowego gimnazjum imienia Descartesa, Yves Bonnefoy studiował matematykę, historię nauki i filozofię, początkowo na uniwersytecie w Poitiers, potem – pod kierownictwem Gastona Bachelarda i Jeana Hippolite – na paryskiej Sorbonie. Tezę magisterską na temat Kirkegaarda i Baudelaira przygotował pod opieką filozofa i poety Jeana Wahla. Jak wielu młodych twórców tego pokolenia uległ fascynacjom surrealizmu. Od 1945 roku spotykał się regularnie z André Bretonem i członkami, bądź sympatykami jego grupy. Wobec ortodoksji ideowych wyznawców zachowywał jednak ostrożną rezerwę. W czasie przygotowań do wielkiej wystawy surrealistów w 1947 roku, nie godząc się z okultystycznymi tendencjami manifestu tego ruchu pt. „Rupture Inaugurale” odmówił złożenia pod nim podpisu i w konsekwencji zerwał z André Bretonem, chociaż bez zwykłej w takich wypadkach anatemy rzucanej na odstępców. Z powstałych w tym czasie tekstów poetyckich zachował jedynie – choć w formie zmodyfikowanej – zbiór opublikowany w 1947 roku pod tytułem „Anty-Platon”. Wcześniejszego „Traktatu pianisty” nie włączył do późniejszych wydań swych zbiorów. O powodach zerwania z surrealizmem i własnej, młodzieńczej twórczości napisał w opublikowanym w 1990 roku tomie esejów pt. „Rozmowy o poezji”. Doświadczenia tego – jak sam przyznał – ważnego dlań okresu, oraz późniejsze kontakty i rozmowy z poetą Pierre’em Jeanem Jouve stały się punktem wyjścia poetyckiej refleksji o związkach między obrazem i słowem – związkach, zdaniem Yvesa Bonnefoy niepełnoprawnych i pełnych zagrożeń, oraz o potrzebie zdjęcia czaru, który pęta poetyckie słowo i oddziela je od rzeczywistego życia. Rezultatem tych przemyśleń był wydany w 1953 roku zbiór poezji zatytułowany „O ruchu i martwocie Douve”, który natychmiast skupił na sobie uwagę krytyki i czytelników. W ślad za nim, z kilkuletnimi przerwami, pojawiały się dalsze zbiory, każdorazowo witane jako znaczące wydarzenie literackie: w 1958 roku „Wczoraj królując pustyni”, w 1964 „Kamień zapisany”, w 1975 „Ułuda progu”, w 1987 „To, co było bez światła”, w tym samym roku „Winogrona Zeuxisa”, „Jeszcze raz winogrona Zeuxisa”, w 1991 „Początek i koniec śniegu”, również w 2001 „Krzywe deski”, wreszcie w 2008 „Długi, kotwiczny łańcuch”. Dzieło poetyckie Yvesa Bonnefoy idzie w parze z podjętym w 1951 roku i realizowanym do dzisiaj ogromnym zamierzeniem translatorskim: przekładem dzieł wszystkich Williama Szekspira. W 1989 ukazał się przekład 45 poematów Keatsa. Przekładał także poezję Petrarki, Johna Donne, Giacomo Leopardiego i Williama B. Yeatsa. Yves Bonnefoy był autorem wielu wybitnych dzieł z pogranicza filozofii, teorii literatury i sztuki. Inspirujące znaczenie miały dlań liczne podróże po krajach śródziemnomorskich, zwłaszcza spotkanie ze sztuką renesansu i baroku w miastach i miasteczkach włoskich, oraz podróże po krajach Wschodu. W swych książkach wiele uwagi poświęcał problemom semantycznej funkcji znaku – „obecności”, która ujawnia się w miejscach, budowlach, dziełach malarstwa. Po obszernym studium poświęconym freskom w gotyckich katedrach Francji (1954), ukazały się inne dzieła, w których fundamentalne zagadnienia poetyki rozważane są na tle dzieł i doświadczeń różnych dziedzin sztuki: od Piero della Francesca do Balthusa, od Pieśni o Rolandzie do Louisa des Forêts. Najważniejsze opracowania to: „Nieprawdopodobne” (1959), „Artur Rimbaud” (1961), „Sen śniony w Mantui” (1967), „Rzym 1630” (1970), „Wnętrze kraju” (1972), „Czerwony obłok” (1977), „Trzy uwagi na temat koloru” (1977), „Opowieści we śnie” (1987), „Prawda słowa” (1988), „O rzeźbiarzach i malarzach” (1989), „Rozmowy o poezji” (1990), „Alberto Giacometti: Biografia jednego dzieła” (1991). Pracy twórczej towarzyszyła działalność pedagogiczna. Yves Bonnefoy prowadził wykłady na uniwersytetach francuskich, na uniwersytecie w Genewie, oraz na uniwersytetach amerykańskich. Był doktorem honoris causa uniwersytetu w Chicago, Trinity College w Dublinie, uniwersytetu w Rzymie. W roku 1981 otrzymał nagrodę Akademii Francuskiej. Także w 1981 roku został wybrany profesorem zwyczajnym Collège de France i objął kierownictwo Katedry studiów porównawczych funkcji poetyckiej. W roku 2007 otrzymał nagrodę im. Franza Kafki w Pradze. Yves Bonnefoy mieszkał w Paryżu, na ulicy Lepic, w samym sercu ludowego Montmartru. W Polsce ukazał się wybór wierszy Yvesa Bonnefoy w przekładzie Artura Międzyrzeckiego pt. „Ten sam ciągle głos” (PIW, Warszawa 1968), oraz dwutomowe wydanie zawierające wszystkie zbiory poetyckie powstałe w latach 1953–1991 w przekładach Adama Wodnickiego, pt. „Poezje” (A&D, Kraków 1994). Pojedyncze wiersze i poematy prozą tego poety z lat 1991–2001 w przekładach Adama Wodnickiego zamieszczane były także w kwartalniku „Literatura na świecie”, oraz „Antologii poezji francuskiej” Jerzego Lisowskiego (Czytelnik, Warszawa 2006). (pl)
  • Yves Bonnefoy (Tours, 24 juni 1923 – Parijs, 1 juli 2016) was een Frans schrijver van poëzie en essays. (nl)
  • 伊夫·博纳富瓦(法语:Yves Bonnefoy;1923年6月4日-2016年7月1日),法国诗人、散文家,生于图尔,父亲是铁道工人。他的作品在战后法国文学中占有重要地位,探索了口头及书面语言的意涵。他还创作了一系列翻译作品,最著名的是对莎士比亚的翻译,同时也写了一些关于美术及美术史的著作,包括对胡安·米罗和阿尔伯托·贾科梅蒂的研究。出版的诗集有《论杜弗的动与静》(1953)、《昨天的空寂的王国》(1958)、《写字石》(1965)、《门槛的诱惑》(1975)、《在影子的光芒中》(1987)、《雪的开始与结束》(1991)和《流浪的生命》(1993)等。 (zh)
dbo:almaMater
dbo:birthDate
  • 1923-06-24 (xsd:date)
  • 1923-6-24
dbo:birthName
  • Yves Jean Bonnefoy (en)
dbo:birthPlace
dbo:birthYear
  • 1923-01-01 (xsd:date)
dbo:deathDate
  • 2016-07-01 (xsd:date)
  • 2016-7-1
dbo:deathPlace
dbo:deathYear
  • 2016-01-01 (xsd:date)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 1906633 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 737821975 (xsd:integer)
dbp:id
  • bonnef
dbp:name
  • Yves Bonnefoy
dbp:parents
  • Hélène Maury
  • Marius Elie-Bonnefoy
dct:description
  • French poet and essayist, translator (en)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • إيف بونفوا (بالفرنسية: Yves Bonnefoy)‏ (24 يونيو 1923 - 1 يوليو 2016) شاعر وناقد أدبي ومترجم أدبي فرنسي، من رواد شعراء فرنسا في القرن العشرين. له أثر هام على الأدب الفرنسي بعد الحرب العالمية الثانية. له عدد من الدراسات في الفنون وتاريخ الفن، وعدد من الترجمات الأدبية، منها ترجمات لأعمال شكسبير. (ar)
  • Yves Bonnefoy (* 24. Juni 1923 in Tours; † 1. Juli 2016 in Paris) war ein französischer Lyriker, Autor, Übersetzer und Hochschullehrer. (de)
  • Yves Bonnefoy, né à Tours le 24 juin 1923 et mort à Paris le 1er juillet 2016, est un poète, critique d'art et traducteur français. (fr)
  • Yves Jean Bonnefoy (24 June 1923 – 1 July 2016) was a French poet and art historian. He also published a number of translations, most notably the plays of William Shakespeare which are considered among the best in French. He was professor at the Collège de France from 1981 to 1993 and is the author of several works on art, art history, and artists including Miró and Giacometti. The Encyclopædia Britannica states that Bonnefoy was ″perhaps the most important French poet of the latter half of the 20th century.″ (en)
  • Yves Bonnefoy (Tours, Indre y Loira, 24 de junio de 1923-París, 1 de julio de 2016) fue un poeta, crítico literario, ensayista, traductor y prosista francés, que destacó como traductor de Shakespeare y por sus ensayos fundamentales sobre arte y artistas del Barroco y del siglo XX, incluyendo a Goya, Joan Miró y Alberto Giacometti. (es)
  • イヴ・ボヌフォワ(Yves Bonnefoy、1923年6月24日 - 2016年7月1日)は、フランスの詩人、エッセイストである。 アンドル=エ=ロワール県トゥール生まれ。ポワティエ大学、パリ大学で学んだ。 マサチューセッツ州ブランダイス大学、メリーランド州ジョンズ・ホプキンス大学、ニュージャージー州プリンストン大学、コネチカット州イェール大学、スイスのジュネーヴ大学、ニース大学、ニューヨーク市立大学、コレージュ・ド・フランスなどで文学の教員を務めた。 (ja)
  • Ив Бонфуа́ (фр. Yves Bonnefoy, 24 июня 1923, Тур — 1 июля 2016, Париж) — французский поэт, прозаик, эссеист и переводчик, историк искусства. (ru)
  • Yves Bonnefoy (Tours, 24 juni 1923 – Parijs, 1 juli 2016) was een Frans schrijver van poëzie en essays. (nl)
  • 伊夫·博纳富瓦(法语:Yves Bonnefoy;1923年6月4日-2016年7月1日),法国诗人、散文家,生于图尔,父亲是铁道工人。他的作品在战后法国文学中占有重要地位,探索了口头及书面语言的意涵。他还创作了一系列翻译作品,最著名的是对莎士比亚的翻译,同时也写了一些关于美术及美术史的著作,包括对胡安·米罗和阿尔伯托·贾科梅蒂的研究。出版的诗集有《论杜弗的动与静》(1953)、《昨天的空寂的王国》(1958)、《写字石》(1965)、《门槛的诱惑》(1975)、《在影子的光芒中》(1987)、《雪的开始与结束》(1991)和《流浪的生命》(1993)等。 (zh)
  • Yves Bonnefoy (ur. 24 czerwca 1923 w Tours, zm. 1 lipca 2016 w Paryżu) – francuski poeta, eseista i tłumacz. Rodzice Yvesa, Élie Bonnefoy i Hélène Maury, osiedlili się w Tours w 1914 roku. Ojciec, czeladnik kowalski znalazł zatrudnienie w warsztatach kolejowych, matka podjęła pracę jako pielęgniarka. Po ukończeniu miejscowego gimnazjum imienia Descartesa, Yves Bonnefoy studiował matematykę, historię nauki i filozofię, początkowo na uniwersytecie w Poitiers, potem – pod kierownictwem Gastona Bachelarda i Jeana Hippolite – na paryskiej Sorbonie. Tezę magisterską na temat Kirkegaarda i Baudelaira przygotował pod opieką filozofa i poety Jeana Wahla. Jak wielu młodych twórców tego pokolenia uległ fascynacjom surrealizmu. Od 1945 roku spotykał się regularnie z André Bretonem i członkami, bądź sy (pl)
  • Yves Bonnefoy (Tours, Indre-et-Loire, 24 de junho de 1923 - Paris, 1 de julho de 2016) foi um poeta francês, autor de inúmeros livros de poemas, além de ensaios sobre arte e literatura. Foi também tradutor de peças - como A Tempestade, Hamlet e Macbeth, dentre outras, de William Shakespeare - e poemas de William Butler Yeats, John Donne e Giacomo Leopardi. Inicialmente ligado ao surrealismo, desliga-se do movimento em 1947, criticando a gratuidade do imaginário surrealista. Yves Bonnefoy morreu em 1º de julho de 2016, aos 93 anos. (pt)
rdfs:label
  • إيف بونفوا (ar)
  • Yves Bonnefoy (de)
  • Yves Bonnefoy (en)
  • Yves Bonnefoy (es)
  • Yves Bonnefoy (fr)
  • Yves Bonnefoy (it)
  • イヴ・ボヌフォワ (ja)
  • Yves Bonnefoy (nl)
  • Yves Bonnefoy (pl)
  • Бонфуа, Ив (ru)
  • Yves Bonnefoy (pt)
  • 伊夫·博纳富瓦 (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:gender
  • male (en)
foaf:givenName
  • Yves (en)
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Yves Bonnefoy (en)
foaf:surname
  • Bonnefoy (en)
is dbo:wikiPageRedirects of
is foaf:primaryTopic of