| dbpedia-owl:abstract
|
- Das Du bezeichnet in der deutschen Sprache das Personalpronomen 2. Person Singular, welches eine andere Person direkt bezeichnet bzw. anspricht. Die deutsche Sprache unterscheidet im Gegensatz zur englischen Sprache zwischen Du und Sie. (Die Unterscheidung zwischen Thou, das in Bedeutung und Etymologie dem deutschen Du gleichkam, sowie You ist in ihr nach dem 17. Jahrhundert ausgestorben, so dass You im Englischen als alleinige Form zur Anrede verblieben ist. ) Das Du wird gewöhnlicherweise zur Ansprache von Minderjährigen und/oder Personen, die man näher kennt, verwendet: zum Beispiel Freunde, Familienangehörige. Der Übergang vom "Sie" zum "Du" bedingt meist eine Vereinbarung. Dazu dient das Anbieten des "Du", das meist durch den Älteren erfolgt. In manchen Gruppen ist das "Du" auch ohne explizite Vereinbarung üblich. Manchmal gibt es Zeremonien, wie "Brüderschaft trinken" oder "Schmollis". Der Rückgang zum "Sie" ist oft mit einer Verschlechterung der Beziehungen verknüpft und meist durch sie bedingt. Die Verwendung des Du wird umgangssprachlich analog zum „Siezen“ als „Duzen“ bezeichnet. Im Regelfall wird das Du (Dich, Dein, Dir) kleingeschrieben, die Großschreib-Regel der Substantivierung trifft auch auf das Du zu. Mit der Einführung der Rechtschreibreform von 1996 wurde die zuvor übliche Großschreibung zum Ausdruck der Höflichkeit z. B. in Briefen zuerst gestrichen, bei der Änderungen der Rechtschreibung im Jahr 2006 aber wieder erlaubt: In Briefen können die Anredepronomen „du“ und „ihr“ mit ihren Possessivpronomen auch großgeschrieben werden (§ 66). In der Umgangssprache wird zunehmend die zweite Person Singular als Subjekt von eigentlich unpersönlichen Aussagen verwendet, in denen in der Schriftsprache üblicherweise "man" verwendet wird. "... und plötzlich stellst du fest, dass du betrogen wurdest. " "Wenn du auf dem Spielfeld stehst, ist deine Aufregung plötzlich weg. " Diese Entwicklung weist eine Parallelität zur englischen Sprache auf, in der für unpersönliche Aussagen, in denen im Deutschen üblicherweise "man" verwendet wird, die Umschreibung mit "you" am gebräuchlichsten ist.
- En gramática el tuteo consiste en el empleo de las formas verbales y pronominales de la segunda persona singular del español: tú, en contraposición a vos. Es una de las formas de tratamiento de confianza del español. Es la forma más extendida en España y los siguientes países americanos, hispanomericanos e hispanohablantes: Bolivia, Chile, Colombia, Cuba, República Dominicana, Ecuador, Honduras, México, Nicaragua, Panamá, Perú, Puerto Rico y Venezuela. En otros países, el tuteo convive con el voseo como forma de confianza en la segunda persona que extienden solo en Argentina, Uruguay, Paraguay, Guatemala y El Salvador. En Costa Rica, se le considera pedantesco y su uso es evitado en todos los registros sociales del habla, probablemente esto se da porque el origen del tú viene de una manera en que en tiempos anteriores las personas de clase alta se referían a las de clase baja.
- Sinä on persoonapronomini, joka viittaa henkilöön, jolle puhe kohdistetaan. Sana sinä on yksikön toista persoonaa vastaava pronomini. Yleensä suomen kielessä voidaan jättää subjektina olevat persoonapronominit pois lukuun ottamatta kolmansia persoonia, mikä onkin tavallisinta varsinkin kirjakielessä. Poikkeustapaus on silloin, kun halutaan saada sopiva sananpaino virkkeelle tai lauseelle. Vieraille henkilöille puhuttaessa sinä-sanan sijasta käytetään tavallisesti sanaa te ja sen mukaisia monikon toisen persoonan verbimuotoja. Tätä tapaa sanotaan teitittelyksi, sinä-sanan käyttöä taas sinutteluksi.
- あなたは二人称の人物を呼ぶときに使う言葉。また指示語の一つで、かなたにあるさま。こなたの対義語。
- Jij of je is een persoonlijk voornaamwoord, dat gebruikt wordt in de tweede persoon enkelvoud, als onderwerp in een zin. Er kan bijvoorbeeld tegen iemand gezegd worden: "Ik wil dat jij ... " Voor de tweede persoon meervoud wordt als persoonlijk voornaamwoord jullie gebruikt. Bij het hanteren van de beleefdheidsvorm, zoals bij het aanspreken van ouderen, onbekenden, et cetera, wordt "u" gebruikt. In plaats van jij kan ook gij worden gebruikt. Dit is in het Standaardnederlands niet gebruikelijk en voelt veelal ouderwets aan, maar in België en het zuiden van Nederland wordt gij wel gebruikt in de spreektaal. Daar is "jij" zelfs zeer ongebruikelijk in de informele spreektaal, zodat het velen gekunsteld aandoet. Een Nedersaksische variant is iej, het Friese Cognaat is jo/jim(me), het Limburgse geer (beide laatste betekenen nog steeds jullie en u). De grens tussen gij en jij vormt voor een groot deel de dialectgrens tussen het Hollands en het Brabants. De Hollandse vorm jij komt niet uit het Frankisch, maar is van Fries/Ingweoonse oorsprong.
- Você é um pronome de tratamento pessoal. Seu uso verbal se dá na segunda pessoa, porém, conjugado como a terceira pessoa (ele). Às vezes substitui o pronome "tu". Na maior parte do Brasil, há uma distinção entre tu e você: tu é usado para uma situação de informalidade e familiaridade e você tem caráter de situação de pouca familiaridade, podendo ser formal ou informal. No resto da lusofonia, "você" é utilizado em situação formal, enquanto "tu" é usado em situação informal. Sua origem etimológica encontra-se na expressão de tratamento de deferência "vossa mercê", que evoluiu sucessivamente a "vossemecê", "vosmecê", "vancê" e você. "Vossa mercê" (mercê significa graça, concessão) era um tratamento dado a pessoas às quais não era possível se dirigir pelo pronome tu. Em galego a expressão evoluiu para o termo vostede, em castelhano a palavra equivalente é usted (originária de "Vuestra Merced") e em catalão vostè.
- You is the second-person personal pronoun, both singular and plural, and both nominative and objective case, in Modern English. The oblique/objective form you functioned originally as both accusative and dative. The possessive forms of you are your (used before a noun) and yours (used in place of a noun). The reflexive forms are yourself (singular) and yourselves (plural). Personal pronouns in standard Modern English Singular Plural Subject Object Reflexive Subject Object Reflexive First I me myself we us ourselves Second you you yourself you you yourselves Third Masculine he him himself they them themselves Feminine she her herself Neuter it it itself
- Вы — личное местоимение второго лица множественного или единственного числа. Служит для обозначения нескольких лиц, включая собеседника и исключая говорящего, а также как форма вежливости для обозначения одного лица — собеседника.
- Den här artikeln behandlar det personliga pronomenet du, se även DU (olika betydelser) Du är ett personligt pronomen i andra person singularis och är ett neutralt tilltalsord sedan "du-reformen" i slutet av 1960-talet och början på 1970-talet. Tidigare användes "du" företrädesvis i nära relationer i Sverige. Titel användes vid tilltal av främmande och "ni" användes vid tilltal av tjänstefolk eller annan underordnad person. Du stavas ibland med stor begynnelsebokstav mitt i en mening, speciellt i reklamsammanhang.
- 你（現代標準漢語：汉语拼音：nǐ、IPA：Template:IPA；粵語：nei），是一個代名詞，中文的第二人稱。
|
| rdfs:comment
|
- あなたは二人称の人物を呼ぶときに使う言葉。また指示語の一つで、かなたにあるさま。こなたの対義語。
- Вы — личное местоимение второго лица множественного или единственного числа. Служит для обозначения нескольких лиц, включая собеседника и исключая говорящего, а также как форма вежливости для обозначения одного лица — собеседника.
- 你（現代標準漢語：汉语拼音：nǐ、IPA：Template:IPA；粵語：nei），是一個代名詞，中文的第二人稱。
- Das Du bezeichnet in der deutschen Sprache das Personalpronomen 2. Person Singular, welches eine andere Person direkt bezeichnet bzw. anspricht. Die deutsche Sprache unterscheidet im Gegensatz zur englischen Sprache zwischen Du und Sie. (Die Unterscheidung zwischen Thou, das in Bedeutung und Etymologie dem deutschen Du gleichkam, sowie You ist in ihr nach dem 17. Jahrhundert ausgestorben, so dass You im Englischen als alleinige Form zur Anrede verblieben ist.
- En gramática el tuteo consiste en el empleo de las formas verbales y pronominales de la segunda persona singular del español: tú, en contraposición a vos. Es una de las formas de tratamiento de confianza del español. Es la forma más extendida en España y los siguientes países americanos, hispanomericanos e hispanohablantes: Bolivia, Chile, Colombia, Cuba, República Dominicana, Ecuador, Honduras, México, Nicaragua, Panamá, Perú, Puerto Rico y Venezuela.
- Sinä on persoonapronomini, joka viittaa henkilöön, jolle puhe kohdistetaan. Sana sinä on yksikön toista persoonaa vastaava pronomini. Yleensä suomen kielessä voidaan jättää subjektina olevat persoonapronominit pois lukuun ottamatta kolmansia persoonia, mikä onkin tavallisinta varsinkin kirjakielessä. Poikkeustapaus on silloin, kun halutaan saada sopiva sananpaino virkkeelle tai lauseelle.
- Jij of je is een persoonlijk voornaamwoord, dat gebruikt wordt in de tweede persoon enkelvoud, als onderwerp in een zin. Er kan bijvoorbeeld tegen iemand gezegd worden: "Ik wil dat jij ... " Voor de tweede persoon meervoud wordt als persoonlijk voornaamwoord jullie gebruikt. Bij het hanteren van de beleefdheidsvorm, zoals bij het aanspreken van ouderen, onbekenden, et cetera, wordt "u" gebruikt. In plaats van jij kan ook gij worden gebruikt.
- Você é um pronome de tratamento pessoal. Seu uso verbal se dá na segunda pessoa, porém, conjugado como a terceira pessoa (ele). Às vezes substitui o pronome "tu". Na maior parte do Brasil, há uma distinção entre tu e você: tu é usado para uma situação de informalidade e familiaridade e você tem caráter de situação de pouca familiaridade, podendo ser formal ou informal. No resto da lusofonia, "você" é utilizado em situação formal, enquanto "tu" é usado em situação informal.
- Den här artikeln behandlar det personliga pronomenet du, se även DU (olika betydelser) Du är ett personligt pronomen i andra person singularis och är ett neutralt tilltalsord sedan "du-reformen" i slutet av 1960-talet och början på 1970-talet. Tidigare användes "du" företrädesvis i nära relationer i Sverige. Titel användes vid tilltal av främmande och "ni" användes vid tilltal av tjänstefolk eller annan underordnad person.
- You is the second-person personal pronoun, both singular and plural, and both nominative and objective case, in Modern English. The oblique/objective form you functioned originally as both accusative and dative. The possessive forms of you are your (used before a noun) and yours (used in place of a noun). The reflexive forms are yourself (singular) and yourselves (plural).
|
