| dbpedia-owl:abstract
|
- Die Wusun waren ein antiker Volksstamm, der in chinesischen Quellen erwähnt wird. Sie sind möglicherweise mit den von Herodot beschriebenen Issedonen identisch. Fälschlicherweise wurden die Wusun in Forschungsarbeiten lange Zeit als Menschen mit blauen Augen und blondem Haar beschrieben, was auf eine textuelle Missinterpretation der chinesischen Quellen zurückging. Sie waren ein Volk von Hirtennomaden ohne Städte und ohne Ackerbau. Ihr Lebensraum ist südöstlich von Balchaschsee entlang dem Flussgebiet vom Ili-Fluss. Der Legende nach gründete Liejiaomi (獵驕靡) ein Königreich der Wusun. Nach Berichten waren einige Forscher in der früheren Sowjetunion der Meinung, dass die Wusun Nachfahren der Saken waren. Andere Forscher bestimmten die Periode der Saken- und Wusun-Kultur als zwischen 600 v. Chr. und 400 n. Chr. Forscher der Akademie für Sozialwissenschaft des Autonomen Gebietes Xinjiang, China vermuten, dass vor der Qin-Dynastie die Wusun sich selbst Vorlage:Zh nannten. Während der Westlichen Zhou-Dynastie lebten sie zusammen mit den Yuezhi im Hexi-Korridor. Der Titel der Häuptlinge der Wusun war Vorlage:Zh oder Vorlage:Zh. Zur Zeit des Han Wendis der Westlichen Han-Dynastie wurden die Wusun von Yuezhi angegriffen, da diese von den Xiongnu bedrängt wurden. Wusun erlitten schwere Niederlage, deren Häuptling Nantoumi (難兜靡) wurde dabei getötet. Der Häuptling der Xiongnu Mao-tun (冒頓單于) nahm den Rest der Wusun bei sich auf. Jahre später befahl der Enkel von Mao-tun Jun-Chen (军臣单于) den neuen Häuptling der Wusun Liejiaomi die in den Flussgebieten von Ili und Tschüi lebenden Yuezhi anzugreifen. Diesmal waren sie erfolgreich. Nachdem Wusun Yuezhi vertrieben haben, soll Liejiaomi auf dessen Gebiet nach dem Namen ihres Stammes einen Staat errichtet haben. Durch die Wusun konnten Xiongnu den Verbindungsweg zum Iranischen Hochland kontrollieren. Obwohl nach dem Tod von Jun-Chen die Wusun formal ihre Abhängigkeit zu Xiongnu beendeten (不肯復事匈奴, wollen nicht mehr Xiongnu huldigen), blieben sie in der Wirklichkeit aber lange Zeit Vasal der Xiongnu. Einstweilen wurde Wusun sogar das mächtigste Volk in Xiyu. Es gab diplomatische Beziehungen zwischen Wusun und Westliche Han. Zur Zeit der Han Xuandi spaltete Wusun in zwei Stämmen. Im 5. Jahrhundert wurden sie von Rouran vernichtet.
- The Wūsūn were a nomadic steppe people who, according to the Chinese histories, originally lived in western Gansu in northwest China west of the Yuezhi people. After being defeated by the Xiongnu (circa 176 BCE) they fled to the region of the Ili river and (lake) Issyk Kul where they remained for at least five centuries and formed a powerful force. The Royal Court of the Wusun, Chigu, was located in a side valley leading to Issyk Kul. They are mentioned in Chinese historical sources in 436 CE, when a Chinese envoy was sent to their country and the Wusun reciprocated. Their later fate is connected with the Turkic Kaganates and the sudden reversals of fortune that fell on Central Asia and, specifically, the Zhetysu area. Considerable traces of their impact on surrounding peoples and events were left in Persian, Muslim, Turkic, and Russian sources extending from the 6 century CE to the present. The modern Uysyn who number approximately 250,000 people, are regarded by some as the modern descendants of the Wusun. The Uysyn have two branches, Dulat and Sary Uysyn ("Yellow Uysyn"). The 7 century Chinese commentary Yan Shigu described the Wusun as Europoid features which may indicate that they were of Tocharian stock.
- Wusun (烏孫, lit. «nietos de los cuervos») es el nombre que los chinos dieron a una etnia que en la antigüedad habitó el Asia Central. Es probable que fueran, junto a los masagetas y sakas uno de los pueblos llamados "Hisedonios" por el historiador griego Heródoto. En todo caso, la mayor información escrita que se tiene respecto a este pueblo proviene de los antiguos anales chinos.
- I Wusun (烏孫) furono un'antica popolazione indoeuropea dell'Asia Centrale e della Cina occidentale, nemica degli Yuezhi e degli Xiongnu di cui, da questi ultimi, subì la signoria per molti secoli. Nelle cronache cinesi, per quanto è noto, cessano di essere registrati dal IV secolo d.C. , dopo che i resti dei Wusun, che ormai erano un popolo poco numeroso, fuggirono nella catena montuosa del Tianshan e quindi probabilmente entrarono a far parte della composizione etnica dei Tagichi. In Kazakhstan, esiste tuttora un clan che porta il nome Usun. Non si conoscono con sicurezza l'appartenenza etnica e la lingua, ma è stato proposto che fossero di ceppo iranico, probabilmente affini agli Alani. Infatti vengono descritti dai cinesi come individui assai pelosi di alta statura, con gli occhi azzurri ed i capelli biondi, il che è compatibile con la descrizione che storici d'Occidente lasciarono degli Alani. Non si può non ricordare una nota ironica lasciataci da un commentatore del VII secolo, Yan Shigu, che a causa della peluria diffusa e della barba rossiccia attribuiva ai Wusun la fisionomia scimmiesca di un macaco. Inoltre è stato proposto che il nome Wusun possa essere accostato agli etnonimi Iazi, Asi, Oss(et)i con cui gli Alani si definivano. È stato anche proposto che i Wusun siano Proto-Turchi dell'Asia centrale, a causa del fatto che essi consideravano il Lupo animale totemico (come i Proto-Turchi), ma questa osservazione non pare essere decisiva poiché il lupo ha un importante ruolo anche in culture indoeuropee (come nel caso della leggenda di Romolo e Remo per gli antichi romani). D'altro canto è senz'altro possibile che un ramo dei Wusun abbia originato i Peceneghi, che in origine si chiamavano Vusenegh. Da fonti cinesi, si sa che nella lingua Wusun la parola Gun-mo (gummo, kunmo secondo le traslitterazioni) significava re.
- 烏孫（うそん、拼音：wūsūn）は、紀元前161年から5世紀にかけて、イシク湖周辺（現在のキルギス）に存在した遊牧国家。
- Wusun is de naam van een nomadenvolk dat volgens Chinese historische bronnen in Centraal-Azië heeft gewoond. Volgens sommige historici waren de Wusun hetzelfde volk als de door Herodotes en Ptolemaios genoemde Issedonen.
- Wusun – środkowoazjatycka konfederacja plemion koczowniczych, istniejąca od II w. p.n.e. do V w. n.e. Według półlegendarnego przekazu początkowo Wusunowie zajmowali tereny dzisiejszej zachodniej Mongolii, skąd jednak zostali przepędzeni na zachód przez Xiongnu lub, co bardziej prawdopodobne, przez Yuezhi. Wydaje się, że wycofali się oni wtedy do Siedmiorzecza. Ich wódz (noszący tytuł kunmo) został zabity, jednak jego syn, który miał się wychowywać pośród Xiongnu, po dojściu do pełnoletniości miał zadać Yuezhi straszliwą klęskę. Wiadomo, że po tym, jak w latach 176 i 174 p.n.e. Yuezhi pokonał shanyu Xiongnu Laoshang (174–160 p.n.e. ) osiedlili się oni w dolinie rzeki Ili, jednak w roku 162 p.n.e. pokonali ich Wusunowie sprzymierzeni z Xiongnu i sami zajęli to terytorium. Wusunowie zaczęli uznawać zwierzchność Xiongnu pod koniec panowania shanyu Maoduna (209–174 p.n.e. ) Kiedy cesarz Wu (140–87 p.n.e. ) rozpoczął wojnę z Xiongnu Chińczycy zaczęli dążyć do przeciągnięcia Wusunów na swoją stronę. Ci, wykorzystując osłabienie Xiongnu chińskimi zwycięstwami, przestali uznawać ich zwierzchność, nie byli jednak skłonni do zawierania sojuszu z Chinami. Ok. 115 p.n.e. do Wusunów dotarł chiński wysłannik Zhang Qian z bogatymi darami. Wusunowie nie zaakceptowali jego propozycji przemieszczenia się na wschód i zaatakowania Xiongnu, niemniej nawiązali kontakty dyplomatyczne z dynastią Han. Pomiędzy 110 a 105 p.n.e. chiński dwór podjął decyzję wysłania "księżniczki" celem poślubienia kunmo. Ten zaakceptował to małżeństwo, jednak shanyu Xiongnu również wysłał "księżniczkę" dla kunmo i uzyskała ona wyższy status niż jego chińska małżonka. Mimo to w roku 105 p.n.e. kolejny kunmo także uzyskał chińską "księżniczkę" za żonę. Ostatecznie w roku 72 p.n.e. Wusunowie wspólnie z armią Hanów zaatakowali obóz "Luli, króla prawej strony" Xiongnu i pojmali 40 tysięcy ludzi oraz 750 tysięcy koni, wołów, owiec, osłów i wielbłądów. W roku następnym we wspólnym ataku Wusunów z zachodu, Dingling z północy i Wuhuan ze wschodu Xiongnu mieli stracić trzydzieści procent swojej populacji oraz połowę pogłowia zwierząt. Od tego czasu kontrola Xiongnu nad państwami podległymi całkowicie załamała się, zaś syn kunmo został władcą Jarkandu, skąd przez pewien czas rządził większością basenu Tarymu. Większość znanych informacji na temat Wusunów pochodzi ze źródeł chińskich. Ich konfederacja obejmowała podbite lokalne odłamy Saków i Yuezhi. Pochodzenie etniczne samych Wusunów jest sporne, jednak jest oczywiste iż "większość populacji składała się pod względem językowym z irańskich plemion Saków". Administracyjnym i politycznym centrum państwa było miasto Chigu ("Miasto Czerwonej Doliny"). Położone na jednym z odgałęzień jedwabnego szlaku było ważnym centrum handlowym, znajdującym się w basenie jeziora Issyk-kul. Jego dokładna lokalizacja pozostaje jednak nieznana. Najważniejszym zajęciem Wusunów była hodowla bydła. Warunki klimatyczne Siedmiorzecza i gór Tienszan nie pozwalały na ciągłe wędrowanie w poszukiwaniu pastwisk i wody, dlatego Wusunowie byli seminomadami; przemieszczali się oni z jednej strefy klimatycznej do drugiej wraz ze zmianą sezonu. Według Księgi Hanów ich populacja miała liczyć 630 tys. , w tym 188 tys. mężczyzn zdolnych do noszenia broni. Zabytki archeologiczne z okresu zamieszkiwania Siedmiorzecza i Tienszanu przez Wusunów są bardzo zróżnicowane i odzwierciedlają różnorodny skład etniczny populacji. Większość cmentarzy, które musiały należeć do miejscowych Saków wchodzących w skład konfederacji, zachowuje tradycje, ryty grobowe i kulturę materialną wcześniejszych Saków. Z samymi Wusunami wiązane są kurhany z liniowymi pochówkami i "katakumbowymi", komnatowymi grobowcami. Zawierały one broń, a w niektórych przypadkach także bogatą biżuterię i ozdoby, co świadczy o znacznym zróżnicowaniu społecznym. Niewiele wiadomo na temat historii Wusunów w pierwszych wiekach ery chrześcijańskiej. Kiedy Xianbei zostali na krótko zjednoczeni przez Tanshihuai (ok. 156– ok. 180) Wusunowie musieli uznać jego zwierzchnictwo. Później pod presją Rouran opuścili oni Siedmiorzecze i szukali schronienia w górach Tienszan. Ostatnia wzmianka o nich pochodzi z roku 436, kiedy odwiedziła ich chińska misja dyplomatyczna. Prawdopodobnie w połowie V wieku Wusunowie wraz z innymi miejscowymi ludami ulegli Heftalitom. Szablon:Przypisy
- Усуни — европеоидное полукочевое племя, обитавшее в степях между Тибетом и Монголией, а затем в гуннскую эпоху переселившееся на территорию Семиречье. К усуням возводят свое происхождение казахи, киргизы и узбеки
- 烏孫國是西漢時由游牧民族烏孫在西域建立的行國，位於巴爾喀什湖東南、伊犁河流域，立國君主是獵驕靡。 烏孫國首領稱為“昆莫”或“昆彌”。西漢文帝時，被匈奴擊潰的月氏攻擊烏孫的牧地，烏孫族大敗，昆莫難兜靡被殺害。匈奴冒頓單于收留烏孫餘部，孫兒軍臣單于約於前113年指派獵驕靡率領烏孫遠征伊犁河、楚河流域的大月氏，烏孫軍大獲全勝，隨後獵驕靡在那裡建立了一個國家，以族名命名為烏孫國。匈奴通過烏孫間接控制了從伊犁河流域西抵伊朗高原的交通線。雖然軍臣單于死後，烏孫國便「不肯復事匈奴」，但是很長時間內一直羈屬匈奴。烏孫國曾經是西域最強大的國家，後來與西漢建交，西漢宣帝時分裂為二，5世紀為柔然所滅。 前蘇聯學者認為烏孫文化是操印欧语系的塞人（Saka，即薩迦或塞克，斯基泰人）文化的繼承和發展，並稱塞－烏孫文化，烏孫文化時期是前300年－300年。亦有其他外國學者進行考古研究時為塞克文化及烏孫文化定下時限（Template:Lang，前600-400年）。中國新疆社會科學院歷史研究所的學者推斷在先秦时期烏孫自號「昆」，是一個古老的西戎部落，春秋戰國時代與月氏遊牧於河西走廊。
|
| rdfs:comment
|
- Wusun (烏孫, lit. «nietos de los cuervos») es el nombre que los chinos dieron a una etnia que en la antigüedad habitó el Asia Central. Es probable que fueran, junto a los masagetas y sakas uno de los pueblos llamados "Hisedonios" por el historiador griego Heródoto. En todo caso, la mayor información escrita que se tiene respecto a este pueblo proviene de los antiguos anales chinos.
- 烏孫（うそん、拼音：wūsūn）は、紀元前161年から5世紀にかけて、イシク湖周辺（現在のキルギス）に存在した遊牧国家。
- Wusun is de naam van een nomadenvolk dat volgens Chinese historische bronnen in Centraal-Azië heeft gewoond. Volgens sommige historici waren de Wusun hetzelfde volk als de door Herodotes en Ptolemaios genoemde Issedonen.
- Усуни — европеоидное полукочевое племя, обитавшее в степях между Тибетом и Монголией, а затем в гуннскую эпоху переселившееся на территорию Семиречье. К усуням возводят свое происхождение казахи, киргизы и узбеки
- 烏孫國是西漢時由游牧民族烏孫在西域建立的行國，位於巴爾喀什湖東南、伊犁河流域，立國君主是獵驕靡。 烏孫國首領稱為“昆莫”或“昆彌”。西漢文帝時，被匈奴擊潰的月氏攻擊烏孫的牧地，烏孫族大敗，昆莫難兜靡被殺害。匈奴冒頓單于收留烏孫餘部，孫兒軍臣單于約於前113年指派獵驕靡率領烏孫遠征伊犁河、楚河流域的大月氏，烏孫軍大獲全勝，隨後獵驕靡在那裡建立了一個國家，以族名命名為烏孫國。匈奴通過烏孫間接控制了從伊犁河流域西抵伊朗高原的交通線。雖然軍臣單于死後，烏孫國便「不肯復事匈奴」，但是很長時間內一直羈屬匈奴。烏孫國曾經是西域最強大的國家，後來與西漢建交，西漢宣帝時分裂為二，5世紀為柔然所滅。 前蘇聯學者認為烏孫文化是操印欧语系的塞人（Saka，即薩迦或塞克，斯基泰人）文化的繼承和發展，並稱塞－烏孫文化，烏孫文化時期是前300年－300年。亦有其他外國學者進行考古研究時為塞克文化及烏孫文化定下時限（Template:Lang，前600-400年）。中國新疆社會科學院歷史研究所的學者推斷在先秦时期烏孫自號「昆」，是一個古老的西戎部落，春秋戰國時代與月氏遊牧於河西走廊。
- Die Wusun waren ein antiker Volksstamm, der in chinesischen Quellen erwähnt wird. Sie sind möglicherweise mit den von Herodot beschriebenen Issedonen identisch. Fälschlicherweise wurden die Wusun in Forschungsarbeiten lange Zeit als Menschen mit blauen Augen und blondem Haar beschrieben, was auf eine textuelle Missinterpretation der chinesischen Quellen zurückging. Sie waren ein Volk von Hirtennomaden ohne Städte und ohne Ackerbau.
- The Wūsūn were a nomadic steppe people who, according to the Chinese histories, originally lived in western Gansu in northwest China west of the Yuezhi people. After being defeated by the Xiongnu (circa 176 BCE) they fled to the region of the Ili river and (lake) Issyk Kul where they remained for at least five centuries and formed a powerful force. The Royal Court of the Wusun, Chigu, was located in a side valley leading to Issyk Kul.
- I Wusun (烏孫) furono un'antica popolazione indoeuropea dell'Asia Centrale e della Cina occidentale, nemica degli Yuezhi e degli Xiongnu di cui, da questi ultimi, subì la signoria per molti secoli. Nelle cronache cinesi, per quanto è noto, cessano di essere registrati dal IV secolo d.C. , dopo che i resti dei Wusun, che ormai erano un popolo poco numeroso, fuggirono nella catena montuosa del Tianshan e quindi probabilmente entrarono a far parte della composizione etnica dei Tagichi.
- Wusun – środkowoazjatycka konfederacja plemion koczowniczych, istniejąca od II w. p.n.e. do V w. n.e. Według półlegendarnego przekazu początkowo Wusunowie zajmowali tereny dzisiejszej zachodniej Mongolii, skąd jednak zostali przepędzeni na zachód przez Xiongnu lub, co bardziej prawdopodobne, przez Yuezhi. Wydaje się, że wycofali się oni wtedy do Siedmiorzecza.
|
