| dbpedia-owl:abstract
|
- Ein Wort ist eine selbstständige sprachliche Einheit. In der Sprache hat es, im Gegensatz zu einem Laut oder einer Silbe, eine eigenständige Bedeutung. Eine allgemein akzeptierte Definition existiert nicht. Der Plural von „Wort“ lautet Wörter, wenn es um das Auftreten mehrerer einzelner davon geht (Das Verzeichnis enthält 100.000 Wörter.). Von Worten spricht man hingegen bei der Verwendung von Wörtern in feststehenden Zusammenhängen (Dankesworte, Grußworte, i.W. ) oder geläufigen Ausdrücken (ehrliche Worte, leere Worte), bei Verwendung von Zitaten aus der Literatur sowohl in eher lässiger Umgangssprache (haste da noch Worte) wie in „gehobener Sprache“ als Ausdruck „gewählter Ausdrucksweise“ (in wohlgesetzten Worten hob er an...). Wort bezeichnet als Kollektivum auch eine bedeutsame, kurze Aussage (Ein Wort der Weisheit, Machtwort) oder eine mündliche Unterhaltung (sie beherrscht Esperanto in Wort und Schrift), insbesondere wenn sie eine feste Form bilden, in die Einschübe nicht möglich sind. Diese bestehen ihrerseits aus mehreren grammatikalischen Wörtern. Der Plural Worte ist hierbei erforderlich. Wörter der Weisheit ist somit ein Oxymoron. Des Weiteren bezeichnet das Wort als Singularetantum – von dem hierbei kein Plural gebildet werden kann – eine Lehre (z. B. das Wort Gottes) oder ein Versprechen (z. B. sein Wort brechen).
- In language, a word is the smallest free form that may be uttered in isolation with semantic or pragmatic content (with literal or practical meaning). This contrasts with a morpheme, which is the smallest unit of meaning but will not necessarily stand on its own. A word may consist of a single morpheme, or several (rocks, redness, quickly, running, unexpected), whereas a morpheme may not be able to stand on its own as a word (in the words just mentioned, these are -s, -ness, -ly, -ing, un-, -ed). A complex word will typically include a root and one or more affixes (rock-s, red-ness, quick-ly, run-ning, un-expect-ed), or more than one root in a compound (black-board, rat-race). Words can be put together to build larger elements of language, such as phrases (a red rock), clauses (I threw a rock), and sentences (he threw one too but he missed). The term word may refer to a spoken word or to a written word, or sometimes to the abstract concept behind either. Spoken words are made up of units of sound called phonemes, and written words of symbols called graphemes, such as the letters of English.
- En gramática tradicional, una palabra es cada uno de los segmentos limitados por pausas o espacios en la cadena hablada o escrita, que puede aparecer en otras posiciones, y que está dotado de una función. Lingüísticamente, el concepto de palabra es mucho más problemático de lo que la definición anterior sugiere. Determinar qué constituye fonéticamente o morfosintácticamente una palabra es un problema abierto, así por ejemplo junto a los morfemas ligados y las palabras léxicas existen los clíticos cuyo estatus de palabra es discutido. La rama de la lingüística que estudia la composición y estructura interna de las palabras es la morfología.
- Kielitieteessä sana on kielen kirjoitettu tai puhuttu yksikkö, joka sisältää merkityksen. Sanassa tulee olla vähintään kolme [3 3] kirjainta. Usein on hyödyllistä tunnistaa kolme eri käsitettä, joita vapaassa kielenkäytössä kutsutaan sanaksi: Lekseemi on käsite, joka sisältää yhteen kuuluvat sananmuodot; esimerkiksi koira, koiraa ja koiralla kuuluvat samaan lekseemiin. Lekseemiä edustaa lemma, eli hakusana, sananmuoto joka koetaan lekseemin perus- tai oletusmuodoksi. Hakusanoja, kuten koira, koiras, koiravaljakko luetellaan esimerkiksi sanakirjoissa. Sananmuoto, on jonkin lekseemin perusmuoto tai taivutusmuoto, esimerkiksi koira, koiran, koiravaljakoissakaan. Esimerkiksi suomen substantiiveilla on kullakin noin 2000 eri taivutusmuotoa, kun mukaan lasketaan kaikki sellaisetkin muodot, jossa sen johonkin sijamuotoon on lisätty possessiivisuffiksi ja/tai yksi tai useampi liitepartikkeli. Sane eli tekstin juokseva sana, on tietyn sananmuodon esiintymä tekstissä. Vaikka sama sananmuoto esiintyisi tekstissä moneen kertaan, ne ovat eri saneita. Esimerkiksi virkkeessä "kesä kuivaa, kesä kastelee" esiintyy yksi sananmuoto "kesä" kahteen kertaan, siis kahtena eri saneena. Voidaan sanoa esimerkiksi että tietty kirja on 70 000 saneen mittainen tai että siinä on 70 000 juoksevaa sanaa. Sanat jakautuvat morfeemeihin, jotka edelleen jakautuvat foneemeihin. Lauseet sisältävät yhden tai useamman sanan. Sana, jota ei voi edelleen segmentoida on ns. perussana.
- La parola è l'espressione orale o scritta di una informazione o di un concetto, ovvero la rappresentazione di una idea svolta a mezzo e nel presupposto di un riferimento convenzionale. In morfologia la parola è definita come un elemento linguistico costituito da un morfema libero o da una sequenza di morfemi legati. In sintassi si fa riferimento alla parola come a un'entità della frase associata a una determinata parte del discorso. Elemento basilare della comunicazione verbale, la parola assume in questa il ruolo di unità minima di trasmissione dei concetti e come tale è stata anche definita "monade logica", sebbene siano state mosse obiezioni a questa visione atomistica, soprattutto per effetto dei numerosi esperimenti di manipolazione verbale prodotti particolarmente nell'arte o in usi strumentali speciali della comunicazione.
- 語（ご）とは、言語の構成単位の一つであり、一つ以上の形態素からなる。語が集まることで句、節、文が作られる。例えば「鳥が鳴く」という文は、「鳥」「が」「鳴く」の三つの語からなる。 文法的な役割を持つ語を機能語、それ以外の一般的な意味を持つ語を内容語という。一つの形態素からなる語を単純語、複数の形態素からなる語を合成語という。 語の厳密な定義は各言語によるが、一般に以下の性質がある。 発音上、まとまっている（接語を除く）。 意味を変えずに分割できない（接中辞、分離接辞を含む語を除く）。 単独で質問の答になり得る（機能語を除く）。 語は複数の語形を持つことがある。これは屈折語に顕著である。例えばドイツ語の動詞 lieben は、現在形に liebe, liebst, liebt, lieben の 4 種類がある。 また抱合語では、多くの接辞がつながって、一つの語が文に当たる内容を持てる。たとえばユピク語の angyaghllangyugtuq は「彼は大きな船を手に入れたい」という意味の語である。 日本語では伝統的に自立語、付属語に分けられるが、付属語のうち助詞は接尾辞ではなく接語であり、助動詞 (国文法) の多くは接尾辞または活用語尾と見なされるべきものである。 一般に表音文字を使う場合、語の切れ目を空白などで示す。しかし空白は必ずしも語の切れ目ではない。例えば英語の ice cream は 2 語のように書かれるが、固定した独自の意味があり、間に他の形態素を入れたり順番を変えたりできないので、1 語である。固有名詞もまた、どれほど長くても 1 語である。空白は語の中で最上位の形態素の切れ目ですらないこともある。例えば英語の複合語 New Yorker は New York と -er からなるのであり、New と Yorker からなるのではない。
- Het woord is het kleinste zelfstandig gebruikte taalelement dat op het niveau van de spreektaal is opgebouwd uit klanken en op het niveau van de geschreven taal uit letters. Sinds Ferdinand de Saussure weet men dat het 'woord' gescheiden is van het concept. Het is zodoende niet correct te stellen dat een woord de kleinste eenheid van betekenis zou zijn: de relatie tussen ideeën en woorden is namelijk willekeurig. Een andere definitie van "woord" is de kleinste psychologisch-taalkundige eenheid in de taal die op zichzelf kan staan, in tegenstelling tot het gebonden morfeem. Een woord bestaat uit minimaal één vrij morfeem en nul of meer gebonden morfemen. In de praktijk is het een opeenvolging van aan elkaar geschreven letters, waaraan een door conventie overeengekomen betekenis verbonden is. Dit betekent niet dat een woord per definitie een 'betekenisdragende' eenheid is, want de delen waaruit het is samengesteld bezitten op zichzelf ook een betekenis: de affixen be-, ver-, -en enz. hebben alle een eigen betekenis. De betekenis van lexeem komt vrijwel overeen met die van woord. De term lexeem wordt echter specifiek gebruikt om het woord te onderscheiden van de betekenisvolle eenheden op lager niveau, ofwel de gebonden morfemen.
- Et ord er en språklig enhet som oppfattes å ha en egenbetydning, og som i tale skilles fra omgivelsene ved at det har selvstendig trykk. I skrift skilles ord ofte med mellomrom. Begrepet ord kan i tillegg til betydningen «enkeltord», også brukes om hele uttrykk og tekster.
- Wyraz - pewna wyróżniona fonetycznie, czy też graficznie, część wypowiedzi, składająca się z jednego lub więcej morfemów. „Wyraz” nie jest tworem w pełni obiektywnym i co jest wyrazem, a co nim nie jest, zależy w sporym stopniu od tradycji językoznawczej danego języka. W językach fleksyjnych pojęcie wyrazu jest dość jasne - wyrazem jest morfem bazowy z dołączonymi do niego wszystkimi morfemami odmiany, w przypadku języka polskiego dodatkowo granicę wyrazu wyznacza stały akcent na drugą sylabę od końca. Jednak nawet tutaj jest wiele niejasności, na przykład: „w” i „z” są tradycyjnie uważane za wyrazy choć nie są fonetycznie oddzielone od następującego po nich morfemu - należą do tej samej sylaby; „nie-” może być uważane zarówno za przedrostek, jak i za osobny wyraz; formy trybu warunkowego, np. „zrobilibyście” fonetycznie rozkłada się na „zrobili" i „byście”, graficznie jest jednak zapisywane łącznie; ruchoma końcówka czasownika („gdzie+że+ście byli?”) może być traktowana jako osobny wyraz lub włączana do poprzedniego wyrazu. To drugie rozwiązanie stanowi jednak kłopot z punktu widzenia klasyfikacji takiego wyrazu; długi graficznie liczebnik (np. „dwa tysiące trzysta czterdzieści pięć”) może być traktowany jako pojedynczy wyraz lub też jako kilka kolejnych wyrazów. Wyraz w odniesieniu do tekstu pisanego traktuje się jako ciąg liter pomiędzy dwiema spacjami.
- Na língua portuguesa, uma palavra (do latim parabola, que por sua vez deriva do grego parabolé) pode ser definida como sendo um conjunto de letras ou sons de uma língua, juntamente com a ideia associada a este conjunto. A função da palavra é representar partes do pensamento humano, e por isto ela constitui uma unidade da linguagem humana. Apesar da definição supra, não existe uma designação técnica suficientemente precisa para "palavra", já que nem sempre é possível delimitá-la: por exemplo, pode haver "palavras dentro de palavras", como em beija-flor. Ainda, a intuição pode não ser recurso suficiente para tal delimitação, já que nem sempre a ideia coincidirá com a escrita: é o caso, por exemplo, de "de repente" e "depressa".
- Ord, även kallat lexem (jämför lexikon), är inom lingvistiken ett begrepp för en sammansättning av ett eller flera morfem som betecknar ett föremål, en händelse, ett begrepp eller dylikt. Även en bestämd klang eller ljudbild är förknippad med ett visst ord. Den disciplin som studerar ord kallas lexikologi. Inom språkvetenskapen spelar orden en viktig roll, och är de huvudsakliga komponenterna i lexikon. Trots detta är begreppet mycket svårpreciserat.
- 單字，西方语言中或称单词，是语言中最小的意义单位（与语素不同，单字中可能仅有一个语素，而语素未必可单独存在）。
- [править] Начальная школа В Википедии принято оформлять статьи особым образом. Первый абзац каждой статьи является определением её предмета, и его название выделяется полужирным шрифтом. Это делается так: '''Предмет статьи'''. Если нужно выделить какое-то слово в тексте статьи, можно воспользоваться курсивом: ''Выделенное слово''. Если статья большая и в ней можно выделить отдельные смысловые куски, статью разбивают на разделы, создавая перед каждым абзацы: == Название раздела ==. Подразделы создаются похоже: === Название подраздела ===. Если разделов больше трёх, у статьи автоматически появляется оглавление. Каждой статье требуется включение в категорию, которая объединяет данную статью по какому-либо существенному признаку с другими. Так, статья Пушкин, Александр Сергеевич входит в том числе в категорию . Категории принято указывать в конце статьи, одну под другой, таким способом: . Ещё ниже категорий обычно приводятся особым образом оформленные ссылки на статьи по тому же предмету в других языковых разделах Википедии, так называемые интервики. Для статьи «Слово» нужна ссылка в том числе на статью Word, она оформляется так: . В принципе, достаточно указание одной интервики-ссылки, остальные позже добавятся автоматически. Нужно проверить, действительно ли есть в другом языковом разделе статья.
- Слово — (однозначное аксиоматическое обозначение в лексике) — одна из основных, структурных единиц языка, которая служит для наименования предметов, их качеств и характеристик, их взаимодействий, а также именования мнимых и отвлечённых понятий, создаваемых человеческим воображением. В поисках структуры Слова современная наука сформировала самостоятельную отрасль, называемою Морфологией. Вся совокупность Слов делится на два типа: знаменательные — обозначающие определённые понятия, служебные — служащие для связи слов между собой. По грамматическому значению Слова классифицируются как части речи: знаменательные слова — существительное, прилагательное, глагол, наречие; подклассы — числительные, местоимения и междометия; служебные слова — союз, предлог, частица, артикль и др. По лексическому значению Слова классифицируются по возрастающему перечню по мере развития лексикологии, семантики, учения о словообразовании, этимологии и стилистики. С исторической точки зрения Слова, составляющие лексику языка, обычно имеют самые различные происхождения, и в этом многообразии истоков особо перспективной для фундаментальных исследований становится сочетание предметов терминология и этимология которое способно восстановить истинное происхождение знаменательных слов. Понятие Слово в научном употреблении является основополагающим понятием (аксиомой) в лингвистике, как понятие точки в геометрии, числа в арифметике, тела в физике, атома в химии и т. д. Все иносказательные употребления обозначения этого понятия являются примерами употребления данного понятия в других областях человеческой деятельности, для которых автор или не может найти соответствующего обозначения своей мысли, или считает введение нового обозначения ненужным. Так что любые иносказательные употребления данного обозначения необходимо считать обиходным языком общения, допускающим несущественные отклонения от грамотности и общей образованности. Как правило, такая необходимость возникает при изложении субъективной или эмоциональной речи, как неотъемлемой части человеческого быта.
- Dans le langage courant, un mot est une suite de sons ou de caractères graphiques formant une unité sémantique et pouvant être distingués par un séparateur (blanc typographique à l'écrit, pause à l'oral).
|
| rdfs:comment
|
- 語（ご）とは、言語の構成単位の一つであり、一つ以上の形態素からなる。語が集まることで句、節、文が作られる。例えば「鳥が鳴く」という文は、「鳥」「が」「鳴く」の三つの語からなる。 文法的な役割を持つ語を機能語、それ以外の一般的な意味を持つ語を内容語という。一つの形態素からなる語を単純語、複数の形態素からなる語を合成語という。 語の厳密な定義は各言語によるが、一般に以下の性質がある。 発音上、まとまっている（接語を除く）。 意味を変えずに分割できない（接中辞、分離接辞を含む語を除く）。 単独で質問の答になり得る（機能語を除く）。 語は複数の語形を持つことがある。これは屈折語に顕著である。例えばドイツ語の動詞 lieben は、現在形に liebe, liebst, liebt, lieben の 4 種類がある。 また抱合語では、多くの接辞がつながって、一つの語が文に当たる内容を持てる。たとえばユピク語の angyaghllangyugtuq は「彼は大きな船を手に入れたい」という意味の語である。 日本語では伝統的に自立語、付属語に分けられるが、付属語のうち助詞は接尾辞ではなく接語であり、助動詞 (国文法) の多くは接尾辞または活用語尾と見なされるべきものである。 一般に表音文字を使う場合、語の切れ目を空白などで示す。しかし空白は必ずしも語の切れ目ではない。例えば英語の ice cream は 2 語のように書かれるが、固定した独自の意味があり、間に他の形態素を入れたり順番を変えたりできないので、1 語である。固有名詞もまた、どれほど長くても 1 語である。空白は語の中で最上位の形態素の切れ目ですらないこともある。例えば英語の複合語 New Yorker は New York と -er からなるのであり、New と Yorker からなるのではない。
- Et ord er en språklig enhet som oppfattes å ha en egenbetydning, og som i tale skilles fra omgivelsene ved at det har selvstendig trykk. I skrift skilles ord ofte med mellomrom. Begrepet ord kan i tillegg til betydningen «enkeltord», også brukes om hele uttrykk og tekster.
- Ord, även kallat lexem (jämför lexikon), är inom lingvistiken ett begrepp för en sammansättning av ett eller flera morfem som betecknar ett föremål, en händelse, ett begrepp eller dylikt. Även en bestämd klang eller ljudbild är förknippad med ett visst ord. Den disciplin som studerar ord kallas lexikologi. Inom språkvetenskapen spelar orden en viktig roll, och är de huvudsakliga komponenterna i lexikon. Trots detta är begreppet mycket svårpreciserat.
- 單字，西方语言中或称单词，是语言中最小的意义单位（与语素不同，单字中可能仅有一个语素，而语素未必可单独存在）。
- Ein Wort ist eine selbstständige sprachliche Einheit. In der Sprache hat es, im Gegensatz zu einem Laut oder einer Silbe, eine eigenständige Bedeutung. Eine allgemein akzeptierte Definition existiert nicht. Der Plural von „Wort“ lautet Wörter, wenn es um das Auftreten mehrerer einzelner davon geht (Das Verzeichnis enthält 100.000 Wörter.). Von Worten spricht man hingegen bei der Verwendung von Wörtern in feststehenden Zusammenhängen (Dankesworte, Grußworte, i.W.
- En gramática tradicional, una palabra es cada uno de los segmentos limitados por pausas o espacios en la cadena hablada o escrita, que puede aparecer en otras posiciones, y que está dotado de una función. Lingüísticamente, el concepto de palabra es mucho más problemático de lo que la definición anterior sugiere.
- In language, a word is the smallest free form that may be uttered in isolation with semantic or pragmatic content (with literal or practical meaning). This contrasts with a morpheme, which is the smallest unit of meaning but will not necessarily stand on its own.
- Kielitieteessä sana on kielen kirjoitettu tai puhuttu yksikkö, joka sisältää merkityksen. Sanassa tulee olla vähintään kolme [3 3] kirjainta. Usein on hyödyllistä tunnistaa kolme eri käsitettä, joita vapaassa kielenkäytössä kutsutaan sanaksi: Lekseemi on käsite, joka sisältää yhteen kuuluvat sananmuodot; esimerkiksi koira, koiraa ja koiralla kuuluvat samaan lekseemiin. Lekseemiä edustaa lemma, eli hakusana, sananmuoto joka koetaan lekseemin perus- tai oletusmuodoksi.
- La parola è l'espressione orale o scritta di una informazione o di un concetto, ovvero la rappresentazione di una idea svolta a mezzo e nel presupposto di un riferimento convenzionale. In morfologia la parola è definita come un elemento linguistico costituito da un morfema libero o da una sequenza di morfemi legati. In sintassi si fa riferimento alla parola come a un'entità della frase associata a una determinata parte del discorso.
- Het woord is het kleinste zelfstandig gebruikte taalelement dat op het niveau van de spreektaal is opgebouwd uit klanken en op het niveau van de geschreven taal uit letters. Sinds Ferdinand de Saussure weet men dat het 'woord' gescheiden is van het concept. Het is zodoende niet correct te stellen dat een woord de kleinste eenheid van betekenis zou zijn: de relatie tussen ideeën en woorden is namelijk willekeurig.
- Wyraz - pewna wyróżniona fonetycznie, czy też graficznie, część wypowiedzi, składająca się z jednego lub więcej morfemów. „Wyraz” nie jest tworem w pełni obiektywnym i co jest wyrazem, a co nim nie jest, zależy w sporym stopniu od tradycji językoznawczej danego języka.
- Na língua portuguesa, uma palavra (do latim parabola, que por sua vez deriva do grego parabolé) pode ser definida como sendo um conjunto de letras ou sons de uma língua, juntamente com a ideia associada a este conjunto. A função da palavra é representar partes do pensamento humano, e por isto ela constitui uma unidade da linguagem humana.
- [править] Начальная школа В Википедии принято оформлять статьи особым образом. Первый абзац каждой статьи является определением её предмета, и его название выделяется полужирным шрифтом. Это делается так: '''Предмет статьи'''. Если нужно выделить какое-то слово в тексте статьи, можно воспользоваться курсивом: ''Выделенное слово''. Если статья большая и в ней можно выделить отдельные смысловые куски, статью разбивают на разделы, создавая перед каждым абзацы: == Название раздела ==.
- Слово — (однозначное аксиоматическое обозначение в лексике) — одна из основных, структурных единиц языка, которая служит для наименования предметов, их качеств и характеристик, их взаимодействий, а также именования мнимых и отвлечённых понятий, создаваемых человеческим воображением. В поисках структуры Слова современная наука сформировала самостоятельную отрасль, называемою Морфологией.
- Dans le langage courant, un mot est une suite de sons ou de caractères graphiques formant une unité sémantique et pouvant être distingués par un séparateur (blanc typographique à l'écrit, pause à l'oral).
|
