William I (Old Norman: Williame I; Old English: Willelm I; c. 1028 – 9 September 1087), usually known as William the Conqueror and sometimes William the Bastard, was the first Norman King of England, reigning from 1066 until his death in 1087. A descendant of Rollo, he was Duke of Normandy (as Duke William II) from 1035 onward. After a long struggle to establish his power, by 1060 his hold on Normandy was secure, and he launched the Norman conquest of England six years later. The rest of his life was marked by struggles to consolidate his hold over England and his continental lands and by difficulties with his eldest son.

Property Value
dbo:abstract
  • William I (Old Norman: Williame I; Old English: Willelm I; c. 1028 – 9 September 1087), usually known as William the Conqueror and sometimes William the Bastard, was the first Norman King of England, reigning from 1066 until his death in 1087. A descendant of Rollo, he was Duke of Normandy (as Duke William II) from 1035 onward. After a long struggle to establish his power, by 1060 his hold on Normandy was secure, and he launched the Norman conquest of England six years later. The rest of his life was marked by struggles to consolidate his hold over England and his continental lands and by difficulties with his eldest son. William was the son of the unmarried Robert I, Duke of Normandy, by Robert's mistress Herleva. His illegitimate status and his youth caused some difficulties for him after he succeeded his father, as did the anarchy that plagued the first years of his rule. During his childhood and adolescence, members of the Norman aristocracy battled each other, both for control of the child duke and for their own ends. In 1047 William was able to quash a rebellion and begin to establish his authority over the duchy, a process that was not complete until about 1060. His marriage in the 1050s to Matilda of Flanders provided him with a powerful ally in the neighbouring county of Flanders. By the time of his marriage, William was able to arrange the appointments of his supporters as bishops and abbots in the Norman church. His consolidation of power allowed him to expand his horizons, and by 1062 William was able to secure control of the neighbouring county of Maine. In the 1050s and early 1060s William became a contender for the throne of England, then held by the childless Edward the Confessor, his first cousin once removed. There were other potential claimants, including the powerful English earl Harold Godwinson, who was named the next king by Edward on the latter's deathbed in January 1066. William argued that Edward had previously promised the throne to him, and that Harold had sworn to support William's claim. William built a large fleet and invaded England in September 1066, decisively defeating and killing Harold at the Battle of Hastings on 14 October 1066. After further military efforts William was crowned king on Christmas Day 1066, in London. He made arrangements for the governance of England in early 1067 before returning to Normandy. Several unsuccessful rebellions followed, but by 1075 William's hold on England was mostly secure, allowing him to spend the majority of the rest of his reign on the continent. William's final years were marked by difficulties in his continental domains, troubles with his eldest son, and threatened invasions of England by the Danes. In 1086 William ordered the compilation of the Domesday Book, a survey listing all the landholders in England along with their holdings. William died in September 1087 while leading a campaign in northern France, and was buried in Caen. His reign in England was marked by the construction of castles, the settling of a new Norman nobility on the land, and change in the composition of the English clergy. He did not try to integrate his various domains into one empire, but instead continued to administer each part separately. William's lands were divided after his death: Normandy went to his eldest son, Robert, and his second surviving son, William, received England. (en)
  • 25بك المحتوى هنا ينقصه الاستشهاد بمصادر. يرجى إيراد مصادر موثوق بها. أي معلومات غير موثقة يمكن التشكيك بها وإزالتها. (مارس 2016) وليام الأول (بالإنجيلزية:William I ) أو بالفرنسية (Guillaume Ier le Conquérant) عاش (فاليز، فرنسا ح.1028- رُوان، فرنسا 1087 م) ويعرف غالباً بإسم وليام الفاتح (بالإنجيلزية:William the Conqueror ) وأيضا يعرف بإسم وليام النغل (بالإنجيلزية:William the Bastard ) هو ملك إنجلترا (1066-1087 م) وأول من حكمها من بيت نورماندي، هو أيضاً دوق النورماندي (1035-1087 م). كان ابناً غير شرعي لأبيه روبرت العظيم من عشيقته هيرليفا، بعد ماخلف والده واجه بعض الصعوبات بسبب وضعه كأبن غير شرعي وأيضاً بسبب صغر سنه إضافة إلى الفوضى الحاصلة بالبلاد ذلك الوقت.خلال طفولته وبداية شبابه كان هدفا لعلية نورماندي، للسيطرة عليه ولخدمة مصالحهم الخاصة على حداً سواء. في عام 1047م بدأ وليام المحاولات لسحق تمرد من حوله ولكي يستقر ويقوى وضعه كحاكم ولم يتحقق له ذلك إلا في عام 1060م، من الأمور التي ساعدت على ذلك زواجه من ماتيلدا أميرة فلاندرز مما وفر له حليفاً قويا متمثلاً في مقاطعة فلاندرز المجاورة. في الخمسينيات وبداية الستينيات أصبح وليام منافس قوي على عرش إنجلترا، الذي كان يحكمها في ذلك الوقت إدوارد المعترف الذي لم يكن له اي وريث، ولم يكن وحده من يسعى للعرش فقد كان هناك هارولد جودوينسون الذي سماه الملك إدوارد المعترف لاحقاً وهو على فراش الموت في يناير 1066م كوريثه للعرش. لكن وليام ادعى وبناء على وصية الملك الراحل له بحقه في العرش وقال أيضاً بأن هارولد جودوينسون قد وعده بأنه سيسانده في مطالبته للعرش، بعدها بنى وليام اسطولاً كبيراً وغزى إنجلترا عام 1066 وهزم جيوش الملك هارولد جودوينسون في موقعة هاستنجز (Hastings) في 14 أكتوبر لعام 1066م، وتوج نفسه ملكا في يوم عيد الميلاد في كاتدرائية وستمنستر، لندن. وفي بدايات سنة 1067م عمل عدة ترتيبات لحكم إنجلترا ثم عاد بعدها إلى نورماندي وحصلت بعدها عدة ثورات لكنها فشلت، وبحلول عام 1075م استقر حكم وليام في إنجلترا. اثناء حكمه استطاع التغلب على العديد من الثورات، ليقوم بعدها بوضع قوانين جديدة، كما جلب معه العديد من العادات والتقاليد النورماندية (النظام الإقطاعي للإدارة، وكذا نظام المحاكم). قام بإعادة تنظيم أفراد الطبقة الحاكمة، فشكل من حوله طبقة جديدة من النبلاء العسكريين (استقدم معظمهم من فرنسا)، كانوا يتبعون نظاما هرميا قائم على الولاء، يجلس الملك على قمته. أمر عام 1085 م بإجراء كشف شامل عن العقارات والأملاك والأراضي في مملكته، ودَوَّنَها في "كتاب يوم الحساب" (Domesday Book)، وهو الأول من نوعه في تاريخ البلاد. جلب حكمه الثقافة الفرنسية إلى انكلترا وكان لها تأثيرات واضحة على المسارات اللاحقة لإنجلترا في العصور الوسطى. وقد نوقشت تفاصيل هذه التأثيرات ومدى التغيرات من قبل العلماء لاكثر من قرن. بالإضافة إلى تغيرات واضحة في الحكم. كما شهد عصره برنامجا لبناء التحصينات وتغيرات في اللغة الإنكليزية وتحولات في المستويات العليا في المجتمع والكنيسة واعتماد بعض جوانب الإصلاح الكنسي. توفي وليام في سبتمبر سنة 1087م في حين كان يقود حملة في شمال فرنسا، وبعد وفاته تقسم حكمه بين ابنائه:فذهبت دوقية نورماندي إلى أكبر ابنائه روبرت الثاني، بينما حكم إنجلترا ابنه الأخر وليام الثاني. (ar)
  • Wilhelm der Eroberer (englisch William the Conqueror, normannisch Williame II, französisch Guillaume le Conquérant; vor der Eroberung Englands Wilhelm der Bastard genannt; * 1027/28 in Falaise, Normandie, Frankreich; † 9. September 1087 im Kloster Saint-Gervais bei Rouen, Normandie, Frankreich) war ab 1035 als Wilhelm II. Herzog der Normandie und regierte von 1066 bis 1087 als Wilhelm I. auch das Königreich England. Der romanisierte Normanne war der letzte Herrscher, der Großbritannien von außen erobern konnte. Er war der Stammvater der kurzlebigen normannischen Dynastie in England, die in männlicher Linie bereits 1135 mit seinem Sohn Heinrich I. (genannt „Beauclerc“) erlosch. Das von ihm erlassene Grundbuch Domesday Book dient teilweise selbst heute noch als Rechtsquelle, vor allem ist es eine überragende Quelle für die Wirtschafts- und Sozialgeschichte. (de)
  • Guillermo I de Inglaterra (Falaise, Normandía, c. 1028 – Ruan, 9 de septiembre de 1087), más conocido como Guillermo el Conquistador y a veces llamado Guillermo el Bastardo, fue el primer rey de Inglaterra de origen normando, con un reinado que se extendió desde 1066 hasta su muerte en 1087. Descendiente de vikingos, desde 1035 fue duque de Normandía con el nombre de Guillermo II. Tras una larga lucha por afianzar su poder, hacia 1060 su dominio sobre Normandía estaba consolidado y por ello comenzó a planear la conquista de Inglaterra, que inició en 1066. El resto de su vida estuvo marcado por incesantes luchas por el mantenimiento de sus posesiones, tanto en Inglaterra como en el norte de Francia, y por las dificultades con su hijo primogénito. Guillermo era hijo del soltero Roberto I, duque de Normandía, y de su concubina Arlette de Falaise. Su condición de hijo ilegítimo y su juventud le causaron numerosas dificultades cuando sucedió a su padre, así como la anarquía que se extendió por sus dominios en los primeros años de su reinado. Durante su infancia y adolescencia los nobles normandos lucharon entre sí tanto para controlar al joven duque como para beneficio propio. En 1047 Guillermo sofocó una rebelión y comenzó a afianzar su poder sobre el ducado, un proceso que no culminó hasta 1060. En la década de 1050 contrajo matrimonio con Matilde de Flandes, con lo que consiguió un poderoso aliado en el vecino condado de Flandes. En esa misma época Guillermo situó a varios de sus partidarios como obispos y abades de la iglesia normanda. La consolidación del poder le permitió expandir sus horizontes y en 1062 se aseguró la provincia vecina de Maine. Desde la década de 1050 Guillermo era pretendiente al trono de Inglaterra, entonces en manos de su primo Eduardo el Confesor, que no tenía descendencia. Sin embargo, no era el único que codiciaba la corona inglesa, pues tenía un poderoso rival, el conde inglés Haroldo Godwinson, el cual fue nombrado como su sucesor por el propio rey Eduardo en su lecho de muerte en enero de 1066. Guillermo argumentó que el rey de Inglaterra le había prometido en el pasado que el trono sería suyo y que el propio Haroldo había jurado apoyarlo. Por ello, el duque normando puso en marcha la intervención militar y preparó una gran flota y un poderoso ejército que desembarcó en el sur de Inglaterra en septiembre de 1066 y derrotó a las fuerzas de Haroldo en la batalla de Hastings el 14 de octubre. Guillermo fue coronado rey de Inglaterra en Londres el día de Navidad de 1066. Tras realizar las gestiones necesarias regresó a Normandía en 1067, pero en los siguientes años se produjeron numerosos alzamientos militares ingleses contra los invasores normandos, que no fueron completamente sofocados hasta 1075. Los últimos años de la vida de Guillermo estuvieron protagonizados por las dificultades en sus dominios del norte de Francia, por problemas con su hijo mayor y por diversas amenazas de invasión de Inglaterra por parte de los danos de Escandinavia. En 1086 Guillermo ordenó la creación del libro Domesday, un exhaustivo registro de la propiedad de todas las tierras de Inglaterra y sus formas de explotación. El rey Guillermo murió en 1087 mientras estaba en una campaña contra sus enemigos en el norte de Francia y fue enterrado en Caen. Su reinado de Inglaterra estuvo marcado por la construcción de un gran número de castillos y fortalezas para afianzar su control, el asentamiento de la nueva nobleza normanda en la isla y el cambio total en la composición del alto clero inglés. No intentó integrar todas sus posesiones en un solo imperio, sino que prefirió administrarlas por separado. A su muerte los dominios fueron divididos: su hijo mayor Roberto se quedó con Normandía y su segundo hijo, Guillermo, con Inglaterra. (es)
  • Guillaume le Conquérant (en anglais William the Conqueror), appelé également Guillaume le Bâtard, Guillaume II de Normandie et enfin Guillaume Ier d’Angleterre, né à Falaise vers 1027 et mort à Rouen le 9 septembre 1087, est duc de Normandie de 1035 à sa mort et roi d'Angleterre de 1066 jusqu'à sa mort en 1087. Fils de Robert le Magnifique et de sa frilla Arlette de Falaise (Herleva), Guillaume devient duc de Normandie vers huit ans, à la mort de son père. Après une période de forte instabilité, il parvient à reprendre la domination du duché à partir de la bataille du Val-ès-Dunes, en 1047. Il épouse Mathilde de Flandre vers 1050, et fait de la Normandie un duché puissant, craint du roi de France. À la suite de la mort du roi Édouard le Confesseur, il profite d'une crise de succession pour s’emparer de la couronne d’Angleterre après sa victoire à la bataille d'Hastings, en 1066. Cette conquête fait de lui l’un des plus puissants monarques de l’Europe occidentale et conduit à de très profonds changements dans la société anglaise, dont l'élite anglo-saxonne disparaît au profit des seigneurs normands. Dès lors, il passe la suite de son règne à se défendre face à ses nombreux ennemis, que ce soit en Angleterre (les rebelles anglo-saxons rassemblés derrière Edgar Atheling, les Danois et les Écossais) ou sur le continent (le comte d'Anjou Foulques le Réchin, le comte de Flandre Robert Ier, mais surtout le roi de France Philippe Ier). Il meurt à Rouen en 1087 après la mise à sac de Mantes, au cours d'une campagne de représailles dans le Vexin français contre le roi de France. Il est inhumé à l'abbaye aux Hommes de Caen. (fr)
  • Sebbene chiamato anche Guglielmo il Bastardo (in francese Guillaume le Bâtard) perché figlio illegittimo, era comunque conosciuto come "il Conquistatore" (in inglese "the Conqueror", in francese "le Conquérant") già prima del 1066, per le sue vittorie sui Bretoni e per la conquista del Maine. Guglielmo ascese al trono d'Inghilterra dopo la vittoria nella battaglia di Hastings, con la quale cominciò la conquista normanna, battendo il re sassone Aroldo II. L'epopea della conquista e le ragioni della guerra sono rappresentate nel famoso Arazzo di Bayeux. Diede vita al primo censimento delle proprietà inglesi (il Domesday Book), che permetteva al re di avere conoscenza diretta di tutti i proprietari terrieri, senza passare attraverso i loro feudatari, anzi convocandoli tutti, nel 1086 a Salisbury, dove li fece giurare che sarebbero stati fedeli al loro re contro ogni altro uomo. Guglielmo è considerato il fondatore del governo centrale in Inghilterra e uno dei primi costruttori della monarchia costituzionale. Con il suo regno ebbe inizio la dinastia dei Normanni, la quale, comprendendo anche i rami cadetti che si sono avvicendati, siede tuttora sul trono inglese: infatti tutti i sovrani d'Inghilterra suoi successori, escluso Guglielmo III di Orange, sono suoi discendenti diretti. (it)
  • ウィリアム1世(William I, 1027年 - 1087年9月9日)は、イングランド王(在位:1066年 - 1087年)。通称は征服王(William the Conqueror)或いは、庶子王(William the Bastard)。ノルマンディー公(ギヨーム2世、在位:1035年 - 1087年)でもあった。イングランドを征服し(ノルマン・コンクエスト)、ノルマン朝を開いて現在のイギリス王室の開祖となった。 ウィリアムは英語読みであるが、むしろフランス語読みのギヨーム(Guillaume)と呼ぶ方がふさわしいだろうという見解もある(彼自身はフランス出身であり、彼自身も周囲の人もフランス語を使っていたので)。彼の墓にはラテン語風にGUILLELMUSと綴られている(右下の墓標の写真)。 (ja)
  • Willem I (Falaise, ca. 1028 – 9 september 1087), ook bekend als Willem de Veroveraar (Guillaume le Conquérant), was de eerste Normandische koning van Engeland van Kerstmis 1066 tot zijn dood. Hij was ook Hertog van Normandië van 1035 tot zijn dood, onder de naam Willem II. Vóór zijn verovering van Engeland, stond hij bekend als Willem de Bastaard omdat hij een buitenechtelijk kind was.Om zijn aanspraken op de Engelse kroon kracht bij te zetten viel Willem in 1066 Engeland binnen. Hij leidde een leger van Normandiërs, Bretons, Vlamingen en Fransen (van Parijs en Île-de-France) naar de overwinning op de troepen van de Engelse koning Harold II in de Slag bij Hastings. De daaropvolgende Engelse opstanden werden door hem onderdrukt in wat bekend is geworden als de Normandische verovering van Engeland. (nl)
  • Wilhelm I Zdobywca (William the Conqueror, Guillaume le Conquérant), zwany także Wilhelmem Bękartem (William the Bastard, Guillaume le Bâtard), (ur. ok. 1028 w Falaise, zm. 9 września 1087 w klasztorze Saint Gervais niedaleko Rouen) – król Anglii i książę Normandii. Był nieślubnym synem księcia Normandii Roberta I Wspaniałego, zwanego również Robertem Diabłem. Jego matką była Herleva (lub Herletta), najprawdopodobniej córka Fulberta, garbarza z Falaise. (pl)
  • Guilherme I (Falaise, c. 1028 — Ruão, 9 de setembro de 1087), geralmente chamado de Guilherme, o Conquistador e algumas vezes de Guilherme, o Bastardo, foi o primeiro rei normando da Inglaterra, que reinou de 1066 até sua morte em 1087. Descendente de invasores viquingues, tinha sido duque de Normandia desde 1035. Depois de uma longa luta para estabelecer o seu poder em 1060, seu domínio sobre a região francesa tornou-se seguro, e deu início à conquista normanda da Inglaterra em 1066. O resto de sua vida foi marcado por lutas para consolidar seu domínio sobre a Inglaterra e suas terras continentais e por dificuldades com seu filho mais velho. Era filho do solteiro Roberto I, duque de Normandia, com sua amante Arlete. Sua posição como filho ilegítimo e sua juventude lhe causaram algumas dificuldades depois que sucedeu seu pai, assim como a anarquia que assolou os primeiros anos de seu governo. Durante sua infância e adolescência, membros da aristocracia normanda lutaram entre si, tanto para ter o controle do jovem duque e para seus próprios fins. Em 1047, Guilherme foi capaz de esmagar uma rebelião e começar a estabelecer sua autoridade sobre o ducado, um processo que não ficou completo até cerca de 1060. Seu casamento no início da década de 1050 com Matilde de Flandres forneceu-lhe um poderoso aliado no condado vizinho do Flandres. Na época de seu casamento, o duque foi capaz de providenciar as nomeações de seus partidários como bispos e abades na igreja normanda. Sua consolidação no poder lhe permitiu expandir seus horizontes, e em 1062 foi capaz de garantir o controle do condado vizinho do Maine. No final da década de 1050 e início da década de 1060, o duque se tornou um candidato ao trono da Inglaterra, então mantido pelo sem descendentes Eduardo, o Confessor, seu primo em primeiro grau. Havia outros potenciais pretendentes, incluindo o poderoso conde inglês Haroldo Godwinson, que foi nomeado o próximo rei por Eduardo em seu leito de morte em janeiro de 1066. Argumentou que o falecido rei tinha prometido anteriormente o trono para ele, e que Haroldo tinha jurado apoiar sua reivindicação. Guilherme construiu uma grande frota e invadiu a Inglaterra em setembro de 1066, decisivamente derrotando e matando Haroldo na batalha de Hastings em 14 de outubro de 1066. Depois de mais alguns esforços militares, o duque normando foi coroado rei no dia de Natal de 1066, em Londres. Fez arranjos para a governança da Inglaterra no início de 1067, antes de voltar à Normandia. Diversas rebeliões sem sucesso se seguiram, mas em 1075 o domínio de Guilherme na Inglaterra era essencialmente assegurado, permitindo-lhe passar a maior parte do resto de seu reinado no continente. Os anos finais de Guilherme foram marcados por dificuldades em seus domínios continentais, problemas com seu filho mais velho, e ameaças de invasões na Inglaterra pelos danos. Em 1086 ordenou a compilação do Domesday Book, uma pesquisa que lista todos os proprietários de terras na Inglaterra, juntamente com suas herdades. Guilherme morreu em setembro de 1087 enquanto liderava uma campanha no norte da França, e foi sepultado em Caen. Seu reinado na Inglaterra foi marcado pela construção de castelos, o estabelecimento de uma nova nobreza normanda sobre as terras, e a mudança na composição do clero inglês. Ele não tentou integrar seus vários domínios em um império, mas em vez disso continuou a administrar cada parte separadamente. As terras de Guilherme foram divididos após a sua morte: a Normandia foi para o seu filho mais velho, Roberto, e seu segundo filho sobrevivente, Guilherme, recebeu a Inglaterra. (pt)
  • Вильге́льм I Завоева́тель, Вильгельм Нормандский или Вильгельм Незаконнорождённый (старонормандск. Williame I, англ. William I the Conqueror, William the Bastard, фр. Guillaume le Conquérant, Guillaume le Bâtard; ок. 1027/1028 — 9 сентября 1087) — герцог Нормандии с 1035 года под именем Вильгельм II и король Англии с 1066 года, организатор и руководитель нормандского завоевания Англии, один из крупнейших политических деятелей Европы XI века. Воцарение Вильгельма имело огромные последствия для развития Англии. Он основал единое Английское королевство, утвердил законоположения и систему управления им, создал армию и флот, провёл первую земельную перепись («Книга страшного суда»), начал строить каменные крепости (первой в 1078 году стал Тауэр). Английский язык обогатился многими сотнями французских слов, однако ещё 3 столетия считался «простонародным наречием» и среди знати не употреблялся. (ru)
  • 威廉一世(古诺曼语: Williame I;英语:William I;1028年11月8日-1087年9月9日),通常被称为征服者威廉(英语:William the Conqueror),有时被称为杂种威廉(英语:William the Bastard),是第一位诺曼英格兰国王,他从1066年开始统治英格兰,直到1087死亡为止。他是维京掠夺者的后裔,从1035年起为诺曼底公爵威廉二世(英语:William II)。威廉经过长期的努力而确立自己的权力,到了11世纪60年代,他稳固在诺曼底的统治,1066年,诺曼征服英格兰。他的余生则是巩固在英格兰的统治,以及解决其长子罗贝尔给他带来的麻烦。 威廉是终身未婚的诺曼底公爵罗贝尔一世和情妇埃尔蕾瓦之子。1066年,纪尧姆要求成为英格兰国王。他率领一支由诺曼人、布列塔尼人、佛兰芒人和法国人(来自巴黎和法兰西岛)组成的军队入侵英格兰,在黑斯廷斯战役中战胜哈罗德二世的英国军队,随后镇压英国人的反抗,这就是著名的诺曼征服,他也得名“征服者威廉”。 他将诺曼-法兰西文化带到英格兰,对后来的英格兰中世纪时期产生影响。影响包括统治者的改变,对英语的改变,社会和教会的上层等级的变化,并且采用一些大陆上教会改革的观点。影响的详细情况和程度多年来被学者争论。 (zh)
dbo:activeYearsEndYear
  • 0025-01-01 (xsd:date)
dbo:activeYearsStartYear
  • 0025-01-01 (xsd:date)
dbo:birthDate
  • 1028-0-0
dbo:birthPlace
dbo:deathDate
  • 1087-09-09 (xsd:date)
  • 1087-9-9
dbo:deathPlace
dbo:parent
dbo:predecessor
dbo:restingPlace
dbo:spouse
dbo:successor
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 33917 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 744588086 (xsd:integer)
dbp:birthDate
  • About 1028
dbp:caption
  • William as depicted in the Bayeux Tapestry during the Battle of Hastings, lifting his helm to show that he is still alive
dbp:commons
  • y
dbp:commonsSearch
  • William I of England
dbp:corType
  • britain
dbp:coronation
  • 25 (xsd:integer)
dbp:house
dbp:imageSize
  • 150 (xsd:integer)
dbp:issue
dbp:issueLink
  • #Family and children
dbp:more
  • england
dbp:portal
  • England
  • France
  • Middle Ages
  • Normandy
  • Royalty
dbp:predecessor
dbp:q
  • y
dbp:qSearch
  • William I of England
dbp:reign
  • 3 (xsd:integer)
dbp:styles
  • The Duke of the Normans
  • The King of the Angles
dbp:succession
dbp:successor
dbp:title
dbp:type
  • monarchy
dbp:years
  • 1035 (xsd:integer)
  • 1066 (xsd:integer)
dct:description
  • first Norman King of England (en)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • ウィリアム1世(William I, 1027年 - 1087年9月9日)は、イングランド王(在位:1066年 - 1087年)。通称は征服王(William the Conqueror)或いは、庶子王(William the Bastard)。ノルマンディー公(ギヨーム2世、在位:1035年 - 1087年)でもあった。イングランドを征服し(ノルマン・コンクエスト)、ノルマン朝を開いて現在のイギリス王室の開祖となった。 ウィリアムは英語読みであるが、むしろフランス語読みのギヨーム(Guillaume)と呼ぶ方がふさわしいだろうという見解もある(彼自身はフランス出身であり、彼自身も周囲の人もフランス語を使っていたので)。彼の墓にはラテン語風にGUILLELMUSと綴られている(右下の墓標の写真)。 (ja)
  • Wilhelm I Zdobywca (William the Conqueror, Guillaume le Conquérant), zwany także Wilhelmem Bękartem (William the Bastard, Guillaume le Bâtard), (ur. ok. 1028 w Falaise, zm. 9 września 1087 w klasztorze Saint Gervais niedaleko Rouen) – król Anglii i książę Normandii. Był nieślubnym synem księcia Normandii Roberta I Wspaniałego, zwanego również Robertem Diabłem. Jego matką była Herleva (lub Herletta), najprawdopodobniej córka Fulberta, garbarza z Falaise. (pl)
  • 威廉一世(古诺曼语: Williame I;英语:William I;1028年11月8日-1087年9月9日),通常被称为征服者威廉(英语:William the Conqueror),有时被称为杂种威廉(英语:William the Bastard),是第一位诺曼英格兰国王,他从1066年开始统治英格兰,直到1087死亡为止。他是维京掠夺者的后裔,从1035年起为诺曼底公爵威廉二世(英语:William II)。威廉经过长期的努力而确立自己的权力,到了11世纪60年代,他稳固在诺曼底的统治,1066年,诺曼征服英格兰。他的余生则是巩固在英格兰的统治,以及解决其长子罗贝尔给他带来的麻烦。 威廉是终身未婚的诺曼底公爵罗贝尔一世和情妇埃尔蕾瓦之子。1066年,纪尧姆要求成为英格兰国王。他率领一支由诺曼人、布列塔尼人、佛兰芒人和法国人(来自巴黎和法兰西岛)组成的军队入侵英格兰,在黑斯廷斯战役中战胜哈罗德二世的英国军队,随后镇压英国人的反抗,这就是著名的诺曼征服,他也得名“征服者威廉”。 他将诺曼-法兰西文化带到英格兰,对后来的英格兰中世纪时期产生影响。影响包括统治者的改变,对英语的改变,社会和教会的上层等级的变化,并且采用一些大陆上教会改革的观点。影响的详细情况和程度多年来被学者争论。 (zh)
  • William I (Old Norman: Williame I; Old English: Willelm I; c. 1028 – 9 September 1087), usually known as William the Conqueror and sometimes William the Bastard, was the first Norman King of England, reigning from 1066 until his death in 1087. A descendant of Rollo, he was Duke of Normandy (as Duke William II) from 1035 onward. After a long struggle to establish his power, by 1060 his hold on Normandy was secure, and he launched the Norman conquest of England six years later. The rest of his life was marked by struggles to consolidate his hold over England and his continental lands and by difficulties with his eldest son. (en)
  • 25بك المحتوى هنا ينقصه الاستشهاد بمصادر. يرجى إيراد مصادر موثوق بها. أي معلومات غير موثقة يمكن التشكيك بها وإزالتها. (مارس 2016) وليام الأول (بالإنجيلزية:William I ) أو بالفرنسية (Guillaume Ier le Conquérant) عاش (فاليز، فرنسا ح.1028- رُوان، فرنسا 1087 م) ويعرف غالباً بإسم وليام الفاتح (بالإنجيلزية:William the Conqueror ) وأيضا يعرف بإسم وليام النغل (بالإنجيلزية:William the Bastard ) هو ملك إنجلترا (1066-1087 م) وأول من حكمها من بيت نورماندي، هو أيضاً دوق النورماندي (1035-1087 م). (ar)
  • Wilhelm der Eroberer (englisch William the Conqueror, normannisch Williame II, französisch Guillaume le Conquérant; vor der Eroberung Englands Wilhelm der Bastard genannt; * 1027/28 in Falaise, Normandie, Frankreich; † 9. September 1087 im Kloster Saint-Gervais bei Rouen, Normandie, Frankreich) war ab 1035 als Wilhelm II. Herzog der Normandie und regierte von 1066 bis 1087 als Wilhelm I. auch das Königreich England. (de)
  • Guillermo I de Inglaterra (Falaise, Normandía, c. 1028 – Ruan, 9 de septiembre de 1087), más conocido como Guillermo el Conquistador y a veces llamado Guillermo el Bastardo, fue el primer rey de Inglaterra de origen normando, con un reinado que se extendió desde 1066 hasta su muerte en 1087. Descendiente de vikingos, desde 1035 fue duque de Normandía con el nombre de Guillermo II. Tras una larga lucha por afianzar su poder, hacia 1060 su dominio sobre Normandía estaba consolidado y por ello comenzó a planear la conquista de Inglaterra, que inició en 1066. El resto de su vida estuvo marcado por incesantes luchas por el mantenimiento de sus posesiones, tanto en Inglaterra como en el norte de Francia, y por las dificultades con su hijo primogénito. (es)
  • Guillaume le Conquérant (en anglais William the Conqueror), appelé également Guillaume le Bâtard, Guillaume II de Normandie et enfin Guillaume Ier d’Angleterre, né à Falaise vers 1027 et mort à Rouen le 9 septembre 1087, est duc de Normandie de 1035 à sa mort et roi d'Angleterre de 1066 jusqu'à sa mort en 1087. (fr)
  • Sebbene chiamato anche Guglielmo il Bastardo (in francese Guillaume le Bâtard) perché figlio illegittimo, era comunque conosciuto come "il Conquistatore" (in inglese "the Conqueror", in francese "le Conquérant") già prima del 1066, per le sue vittorie sui Bretoni e per la conquista del Maine. Guglielmo ascese al trono d'Inghilterra dopo la vittoria nella battaglia di Hastings, con la quale cominciò la conquista normanna, battendo il re sassone Aroldo II. L'epopea della conquista e le ragioni della guerra sono rappresentate nel famoso Arazzo di Bayeux. (it)
  • Willem I (Falaise, ca. 1028 – 9 september 1087), ook bekend als Willem de Veroveraar (Guillaume le Conquérant), was de eerste Normandische koning van Engeland van Kerstmis 1066 tot zijn dood. Hij was ook Hertog van Normandië van 1035 tot zijn dood, onder de naam Willem II. Vóór zijn verovering van Engeland, stond hij bekend als Willem de Bastaard omdat hij een buitenechtelijk kind was.Om zijn aanspraken op de Engelse kroon kracht bij te zetten viel Willem in 1066 Engeland binnen. Hij leidde een leger van Normandiërs, Bretons, Vlamingen en Fransen (van Parijs en Île-de-France) naar de overwinning op de troepen van de Engelse koning Harold II in de Slag bij Hastings. De daaropvolgende Engelse opstanden werden door hem onderdrukt in wat bekend is geworden als de Normandische verovering van En (nl)
  • Guilherme I (Falaise, c. 1028 — Ruão, 9 de setembro de 1087), geralmente chamado de Guilherme, o Conquistador e algumas vezes de Guilherme, o Bastardo, foi o primeiro rei normando da Inglaterra, que reinou de 1066 até sua morte em 1087. Descendente de invasores viquingues, tinha sido duque de Normandia desde 1035. Depois de uma longa luta para estabelecer o seu poder em 1060, seu domínio sobre a região francesa tornou-se seguro, e deu início à conquista normanda da Inglaterra em 1066. O resto de sua vida foi marcado por lutas para consolidar seu domínio sobre a Inglaterra e suas terras continentais e por dificuldades com seu filho mais velho. (pt)
  • Вильге́льм I Завоева́тель, Вильгельм Нормандский или Вильгельм Незаконнорождённый (старонормандск. Williame I, англ. William I the Conqueror, William the Bastard, фр. Guillaume le Conquérant, Guillaume le Bâtard; ок. 1027/1028 — 9 сентября 1087) — герцог Нормандии с 1035 года под именем Вильгельм II и король Англии с 1066 года, организатор и руководитель нормандского завоевания Англии, один из крупнейших политических деятелей Европы XI века. (ru)
rdfs:label
  • William the Conqueror (en)
  • ويليام الفاتح (ar)
  • Wilhelm I. (England) (de)
  • Guillermo I de Inglaterra (es)
  • Guillaume le Conquérant (fr)
  • Guglielmo I d'Inghilterra (it)
  • ウィリアム1世 (イングランド王) (ja)
  • Willem de Veroveraar (nl)
  • Wilhelm Zdobywca (pl)
  • Guilherme I de Inglaterra (pt)
  • Вильгельм I Завоеватель (ru)
  • 威廉一世 (英格兰) (zh)
rdfs:seeAlso
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:gender
  • male (en)
foaf:givenName
  • William (en)
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • William the Conqueror (en)
  • William I of England (en)
is dbo:builder of
is dbo:commander of
is dbo:knownFor of
is dbo:leader of
is dbo:parent of
is dbo:predecessor of
is dbo:subsequentWork of
is dbo:successor of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbp:b of
is dbp:caption of
is dbp:issue of
is dbp:leader of
is foaf:primaryTopic of