| dbpprop:abstract
|
- William Henry Draper was a lawyer, judge and political figure in Upper Canada and Canada West. He was born near London, England in 1801 and ran away to sea at age 15. In 1820, he settled in Hamilton Township in Upper Canada. He moved to Port Hope, where starting in 1822 he studied law under Thomas Ward. He then moved to Cobourg, finished his articles in the office of George Strange Boulton, and was called to the bar in 1828. In 1829, he secured a position in the office of John Beverley Robinson and then partnered with Christopher Alexander Hagerman, then solicitor general. He was elected to the 13th Parliament of Upper Canada representing Toronto in 1836. Later that year, he was appointed to the Executive Council and became solicitor general the following year. Draper handled many of the prosecutions following the Upper Canada Rebellion of 1837. In 1840, he became attorney general for Upper Canada. Draper supported the union of Upper and Lower Canada on economic grounds and also believed that, because the British government favoured the union, that it would be better to participate in the process than to criticize from the sidelines. He was elected to the 1st Parliament of the United Canadas as a moderate conservative and continued as attorney general for Canada West, a member of the Executive Council, and co-leader of the government in the Assembly along with the moderate liberal Samuel Harrison. Although his first attempts to establish a conservative alliance with French Canadians failed, Draper played an important role in enabling Louis-Hippolyte Lafontaine to take office in 1842, even at the cost of resigning himself and seeing Robert Baldwin succeed him as attorney general West. On Dec. 13, 1843 he resumed leading the government, and following the next election in 1844 he continued leading the government until 1847. During this period, legislation was passed dealing with schools in both Canada East and Canada West, although Draper's attempt to establish a University of Upper Canada failed. Draper helped John A. Macdonald gain recognition, when he named him to a cabinet post. In 1847, with the arrival of Lord Elgin, Draper resigned from the position of attorney general and became a judge of the Court of Queen's Bench. In 1856, he became chief justice of the Court of Common Pleas of Upper Canada and, in 1869, he became chief justice of the Court of Error and Appeal in Ontario. He died in Yorkville, Toronto in 1877. He was married to Mary White in 1827 with whom he had several children, including William George Draper and Francis Collier Draper, both well known lawyers.
- William Henry Draper né le 11 mars 1801 et mort le 3 novembre 1877 est un avocat, un juge et un personnage politique du Haut-Canada et du Canada-Ouest.
- William Henry Draper – kanadyjski polityk, prawnik i sędzia, premier tytularny rządu Prowincji Kanady. Draper urodził się niedaleko Londynu, w Anglii, w posiadłości swego ojca, znanego pastora Henrego Drapera. Młody William odebrał staranne wykształcenie na poziomie średnim, lecz w wieku 15 lat zbiegł z domu zaciągając się do floty handlowej jako prosty marynarz. Odbył co najmniej dwie morskie podróże handlowe do Indii po czym osiedlił się w Górnej Kanadzie. Początkowo zamieszkał w Coubourgu, gdzie wszedł w środowisko oranżystów. Potem przeniósł się do Port Hope, gdzie początkowo został nauczycielem, a następnie rozpoczął studia prawnicze. W 1828 był już członkiem miejscowej palestry, w której zrobił błyskawiczną karierę. W ciągu kilku lat zdobył sławę najzdolniejszego prawnika w swym środowisku. Swą elokwencją zaskarbił sobie przydomek Sweet William. Równocześnie z prowadzeniem praktyki, Draper zaczął się udzielać w konserwatywnym środowisku politycznym kolonii, z czasem stając się jedna z najważniejszych postaci miejscowej grupy nacisku znanej jako Family Compact. Draper wszedł w kręgi oficjalnej polityki w 1836 pokonując w wyborach do kolonialnego parlamentu kandydata reformistów. Od tego momentu Draper stał się aktywnym politykiem podejmując wiele funkcji administracyjnych. Był blisko związany z gubernatorem Zachodniej Kanady Edmundem Headem, choć ich drogi później się rozeszły. Draper szybko awansował w lokalnej hierarchii politycznej będąc powołanym do rady legislacyjnej. W 1836 posłował do Londynu, gdzie próbował załatwić dotacje dla pogrążonego w kryzysie skarbu kolonialnego. Zimne i niechętne przyjęcie przez aroganckich urzędników kolonialnych spowodowało u niego trwałą niechęć do metropolii. Krótko po powrocie Drapera do Kanady, wybuchły tam dwie rebelie. W czasie krótkiej paniki, zanim rebelia w Górnej Kanadzie została stłumiona, w posiadłości Drapera schronił się wraz rodzina gubernator Head. Po stłumieniu rebelii Draper, sprawujący wtedy funkcję prokuratora generalnego kolonii, włączył się aktywnie w prześladowania uczestników rebelii. W tym też czasie Draper rozpoczął tworzenie partii konserwatywnej, która choć opierała się na ideologii Family Compact, to adaptowała niektóre postulaty reformistów dążąc do politycznego usamodzielnienia się kolonii. Jedną z konsekwencji rebelii były konstytucyjne zmiany w obu Kanadach, których wynikiem było utworzenie jednej koloni – Prowincji Kanady ze wspólnym dla obu jej części, ściśle, przynajmniej w pierwszym okresie, kontrolowanym przez gubernatora rządem. Draper jako jeden z najbardziej prominentnych polityków konserwatywnych został pierwszym ko-premierem Prowincji Kanady w 1841, a następnie sprawował jeszcze trzykrotnie funkcje premiera tytularnego Prowincji w latach 1842-1847. Do największych zasług Drapera jako premiera należało wprowadzenie jednolitego prawa szkolnego oraz przeforsowanie zasady, że tylko rząd kolonialny może nakładać podatki na jej mieszkańców. W 1845 rząd Drapera-Papineau, zdołał przeprowadzić ustawę rekompensującą starty z powodu rebelii, będącą pewną formą rehabilitacji rebeliantów, która po wcześniejszej amnestii była kolejnym krokiem w normalizacji sytuacji w Kanadzie. Draper zdołał także skłonić gubernatora Charles Metcalfe do złagodzenia restrykcji w oficjalnym użyciu języka francuskiego w Kanadzie Wschodniej. Draper odegrał także aktywną rolę w reformie politycznej w Prowincji Kanady umożliwiającej wprowadzenie rządów przedstawicielskich. Po wycofaniu się z polityki w 1847 Draper powrócił do praktykowania prawa, sprawując szereg funkcji w kolonialnym systemie sprawiedliwości, ostatecznie zostając głównym sędzią prowincji. Draper brał także czynny udział jako przedstawiciel Kanady, we wstępnych pracach nad brytyjską polityką wobec Kompanii Zatoki Hudsona. Mimo wycofania się z czynnego życia politycznego Draper do ostatnich swych dni był niezwykle aktywnym obywatelem udzielającym się w całym spektrum stowarzyszeń, od religijnych, np. St. George Society, sportowych – Toronto Cricket Club, kulturalnych – Philharmonic Society i naukowaych – Wycliffe College. W tym ostatnim przedsięwzięciu współpracował z pochodzącym z Polski Kazimierzem Gzowskim.
|
| rdfs:comment
|
- William Henry Draper was a lawyer, judge and political figure in Upper Canada and Canada West. He was born near London, England in 1801 and ran away to sea at age 15. In 1820, he settled in Hamilton Township in Upper Canada. He moved to Port Hope, where starting in 1822 he studied law under Thomas Ward. He then moved to Cobourg, finished his articles in the office of George Strange Boulton, and was called to the bar in 1828.
- William Henry Draper né le 11 mars 1801 et mort le 3 novembre 1877 est un avocat, un juge et un personnage politique du Haut-Canada et du Canada-Ouest.
- William Henry Draper – kanadyjski polityk, prawnik i sędzia, premier tytularny rządu Prowincji Kanady. Draper urodził się niedaleko Londynu, w Anglii, w posiadłości swego ojca, znanego pastora Henrego Drapera. Młody William odebrał staranne wykształcenie na poziomie średnim, lecz w wieku 15 lat zbiegł z domu zaciągając się do floty handlowej jako prosty marynarz. Odbył co najmniej dwie morskie podróże handlowe do Indii po czym osiedlił się w Górnej Kanadzie.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
