| dbpprop:abstract
|
- William Collins was an English poet. Second in influence only to Thomas Gray, he was an important poet of the middle decades of the 18th century. His lyrical odes mark a turn away from the Augustan poetry of Alexander Pope's generation and towards the romantic era which would soon follow.
- William Collins war ein britischer Dichter. Er studierte in Oxford. Sein Werke erschienen bis 1750 als Oden. Er wies der romantischen Odendichtung der englischen Literatur im 18. Jahrhundert aufgrund großer Freiheit und Originalität bei der Form- und Ausdrucksmöglichkeit den Weg.
- William Collins es un poeta inglés, uno de los poetas de cementerio. Nacido en Chichester, West Sussex, estudió en el Winchester College y en la Universidad de Oxford. Se trasladó a Londres en los cuarenta del siglo XVIII. Vivió en un estado próximo a la miseria, perdida la razón en sus últimos años, que pasó en Chichester. Murió en un manicomio. Su influencia sólo fue superada por la de Thomas Gray. Fue un importante poeta de mediados del siglo XVIII. Sus odas líricas marcaron el distanciamiento respecto a la poesía de la generación de Alexander Pope y apuntaban a la era romántica que le seguiría; por ello es considerado precursor del romanticismo. Sus poesías no recibieron el aplauso público que merecían.
- William Collins, poète anglais. Il débuta par des poésies qui ne reçurent pas d'abord du public l'accueil qu'elles méritaient, vécut dans un état voisin de la misère, perdit la raison dans ses dernières années et mourut en 1759, dans une maison d'aliénés. On a de lui des Églogues orientales, 1742, et des Odes descriptives et allégoriques, qui le placent au rang des premiers poètes lyriques de l'Angleterre; on estime surtout l'Ode sur les passions. Une bonne édition de ses œuvres a été donnée par Alexander Dyce, avec notes, Londres, 1827.
- Compose le Eloghe persiane, in seguito intitolate Eloghe orientali, ma è nelle Odi che manifestò in particolar modo l'originale sensibilità della sua poetica, che in seguito gli procurò il favore e l'attenzione da parte dei poeti romantici. Le sue liriche più famose sono Alla sera (Ode to evening) e Sulle superstizioni popolari negli Highlands di Scozia (Ode on the popular superstitions of the Highlands of Scotland). Oggi è ritenuto, insieme al poeta Thomas Gray, un precursore del movimento romantico.
- William Collins was een Engels dichter. Samen met dichters als Thomas Gray en James Thomson gaf hij een aanzet tot het ontstaan van de Romantiek in de Engelse literatuur aan het begin van de 19e eeuw. Hun poëzie keerde zich af van de verstarde vormen van onder meer Alexander Pope uit de voorafgaande periode, die wel bekend staat als de Neoklassieke periode, de 'Augustan Age' of de 'Age of Reason'. Collins wordt ook gerekend tot de Graveyard poets. William Collins was de zoon van een hoedenmaker, die ook burgemeester was van Chichester. Hij werd opgeleid aan het Winchester College, waar hij bevriend raakte met Joseph Warton, en aan de Universiteit van Oxford. Al op jeugdige leeftijd begon hij met het schrijven van verzen, al is daar niets van bewaard gebleven. Op 17-jarige leeftijd schreef hij Persian Eclogues, waarmee hij bekendheid verwierf. Het werd echter pas in 1742 uitgegeven. Zelf sprak hij later minachtend over dit werk. In 1757 werd het opnieuw uitgegeven onder de titel Oriental Eclogues. In 1739 stuurde hij gedichten in naar het Gentleman's Magazine, die de aandacht trokken van de schrijver en literatuurcriticus Samuel Johnson, die later een biografie over Collins zou schrijven. In 1744 verhuisde Collins naar Londen om daar zijn schrijverschap voort te zetten. Zijn hoofdwerk, Odes on Several Descriptive and Allegorical Subjects, verscheen in 1747. Toen zijn goede vriend James Thomson in 1748 overleed, herdacht hij hem in zijn Ode on the death of Mr. Thomson. Collins was een melancholiek man, fysiek en mentaal niet goed tegen het leven opgewassen. Hij viel regelmatig ten prooi aan wanhoop, enerzijds door financiële tegenslagen, anderzijds door het feit dat zijn gedichten niet altijd goed werden ontvangen. Pas na zijn dood werd hij erkend als een van de grootste lyrische dichters van de eeuw. Zijn oeuvre was klein, maar veelbelovend. Collins bracht zijn laatste jaren door in zijn geboorteplaats Chichester, waar hij, fysiek en mentaal uitgeput, op 37-jarige leeftijd overleed.
- William Collins – drugi, po Thomasie Grayu, ważny angielski poeta tworzący w połowie XVIII wieku. Urodził się w Chichester w południowej Anglii. Miał dwie siostry: Anny i Elizabeth, która odziedziczyła imię po matce. Jego ojciec był kapelusznikiem. Rozpoczął naukę w szkole w Chichester, potem uczył się od 1733 w szkole w Winchester i studiował w Queen's College (1740-1743) i Magdalene College (1741-1743) w Oxfordzie. Po ukończeniu szkoły przeniósł się do Londynu (1744), by tam spróbować swoich sił jako poeta. W wieku 17 lat opublikował swoje pierwsze dzieło Persian Eclogues (1742). Wraz z przyjacielem Josephem Wortonem opublikował w 1746 Odes on Several Descriptive and Allegoriacal Subjects (Ody do kilku opisowych i alegorycznych tematów), które nie spotkały się z pozytywnym przyjęciem. Spowodowało to, że poeta załamał się i zaczął miewać stany depresyjne. Powodem niedocenienia twórczości poety było jej niezrozumienie – jego poezja wyraźnie odstawała od ówczesnej konwencji augustiańskiej, skłaniając się w stronę romantycznej generacji Aleksandra Pope'a. Rok po śmierci swojego przyjaciela napisał upamiętniającą go odę Ode on the Death of Thomson (Oda na śmierć Thompsona, 1749). Od pochówku swojego ojca w 1744 był bezrobotny i zadłużony. Poznał wtedy dr Johnsona, który zaproponował mu przetłumaczenie poezji Arystotelesa. Collins początkowo zgodził się, jednak szybko wycofał się z deklaracji. Wpływ na jego decyzję miał spadek wysokości 2 tys. franków, jaki otrzymał po śmierci wuja, co pozwoliło mu na spłatę długów i odbycie kilku podróży po Europie. Jednak stan psychiczny poety stale się pogarszał. Ataki depresji apogeum osiągnęły w 1750 w czasie podróży po Francji. Rok później stwierdzono u Collinsa chorobę psychiczną, która wraz z upływem lat coraz bardziej wyniszczała ciało i umysł poety, co w konsekwencji doprowadziło do jego śmierci. Jego ostatnim niedokończonym dziełem była Ode on the Popular Superstitions of the Highlands (1750), która została odnaleziona po wielu latach przez dr Alexandra Carlyle'a. Twórczość Williama Collinsa została doceniona dopiero przez następne pokolenia, które uznały go za jednego z najwybitniejszych angielskich poetów XVIII wieku. Jego najważniejszym dziełem były Ode to Evening i The Passions, które zdaniem jego wielbicieli będą żyły tak długo, jak długo przetrwa język. Zmarł w wieku 38 lat i został pochowany w St. Andrew's Church w Chichester. Ostatnie lata życia poeta spędził w domu siostry w rodzinnym Chichester.
|
| rdfs:comment
|
- William Collins was an English poet. Second in influence only to Thomas Gray, he was an important poet of the middle decades of the 18th century. His lyrical odes mark a turn away from the Augustan poetry of Alexander Pope's generation and towards the romantic era which would soon follow.
- William Collins war ein britischer Dichter. Er studierte in Oxford. Sein Werke erschienen bis 1750 als Oden. Er wies der romantischen Odendichtung der englischen Literatur im 18. Jahrhundert aufgrund großer Freiheit und Originalität bei der Form- und Ausdrucksmöglichkeit den Weg.
- William Collins es un poeta inglés, uno de los poetas de cementerio. Nacido en Chichester, West Sussex, estudió en el Winchester College y en la Universidad de Oxford. Se trasladó a Londres en los cuarenta del siglo XVIII. Vivió en un estado próximo a la miseria, perdida la razón en sus últimos años, que pasó en Chichester. Murió en un manicomio. Su influencia sólo fue superada por la de Thomas Gray. Fue un importante poeta de mediados del siglo XVIII.
- William Collins, poète anglais. Il débuta par des poésies qui ne reçurent pas d'abord du public l'accueil qu'elles méritaient, vécut dans un état voisin de la misère, perdit la raison dans ses dernières années et mourut en 1759, dans une maison d'aliénés. On a de lui des Églogues orientales, 1742, et des Odes descriptives et allégoriques, qui le placent au rang des premiers poètes lyriques de l'Angleterre; on estime surtout l'Ode sur les passions.
- Compose le Eloghe persiane, in seguito intitolate Eloghe orientali, ma è nelle Odi che manifestò in particolar modo l'originale sensibilità della sua poetica, che in seguito gli procurò il favore e l'attenzione da parte dei poeti romantici. Le sue liriche più famose sono Alla sera (Ode to evening) e Sulle superstizioni popolari negli Highlands di Scozia (Ode on the popular superstitions of the Highlands of Scotland).
- William Collins was een Engels dichter. Samen met dichters als Thomas Gray en James Thomson gaf hij een aanzet tot het ontstaan van de Romantiek in de Engelse literatuur aan het begin van de 19e eeuw. Hun poëzie keerde zich af van de verstarde vormen van onder meer Alexander Pope uit de voorafgaande periode, die wel bekend staat als de Neoklassieke periode, de 'Augustan Age' of de 'Age of Reason'. Collins wordt ook gerekend tot de Graveyard poets.
- William Collins – drugi, po Thomasie Grayu, ważny angielski poeta tworzący w połowie XVIII wieku. Urodził się w Chichester w południowej Anglii. Miał dwie siostry: Anny i Elizabeth, która odziedziczyła imię po matce. Jego ojciec był kapelusznikiem. Rozpoczął naukę w szkole w Chichester, potem uczył się od 1733 w szkole w Winchester i studiował w Queen's College (1740-1743) i Magdalene College (1741-1743) w Oxfordzie.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
