| dbpedia-owl:abstract
|
- William Bligh war britischer Seeoffizier und Gouverneur von New South Wales in Australien. Bekannt wurde er durch die Meuterei auf dem unter seinem Befehl stehenden Schiff Bounty und durch die nachfolgende ca. 3.600 Seemeilen lange Fahrt im offenen Boot vom Osten Polynesiens bis zur Insel Timor.
- Vice Admiral William Bligh FRS RN (9 September 1754 – 7 December 1817) was an officer of the British Royal Navy and a colonial administrator. A notorious mutiny occurred during his command of HMS Bounty in 1789; Bligh and his loyal men made a remarkable voyage to Timor, after being set adrift in the Bounty's launch by the mutineers. Fifteen years after the Bounty mutiny, he was appointed Governor of New South Wales in Australia, with orders to clean up the corrupt rum trade of the New South Wales Corps, resulting in the so-called Rum Rebellion.
- El vicealmirante William Bligh FRS RN fue un oficial de la Marina Real Británica y administrador colonial. Durante su mando del HMS Bounty, en 1789, ocurrió un famoso motín y Bligh y sus hombres leales debieron de realizar un extraordinario viaje a Timor, después de ser dejados a la deriva en un bote por los amotinados. Quince años después del motín del Bounty, fue nombrado gobernador de Nueva Gales del Sur en Australia, con órdenes de limpiar el corrupto comercio de ron del Cuerpo de Nueva Gales del Sur, dando como resultado la llamada rebelión del ron.
- William Bligh oli kuninkaallisen laivaston vara-amiraali ja Uuden Etelä-Walesin neljäs kuvernööri. Bligh toimi HMS Bountyn kapteenina, kun laivalla puhkesi perämies Fletcher Christianin johtama kapina. Bligh liittyi laivastoon hyvin nuorena, jo 9-vuotiaana. 23-vuotiaana hän osallistui kapteeni James Cookin kolmanteen matkaan. Hollywood-elokuvissa Bligh on esitetty usein sadistisena päällikkönä, mutta totuus on pitkälti toinen. Matkalle lähtiessään 32-vuotias kapteeniksi nimetty Bligh ei epäröinyt noudattaa Kuninkaallisen laivaston ankaraa ohjesääntöä rangaistuksia jakaessaan, mutta toisin kuin elokuvissa esitetään hän ei vedättänyt miehistönsä jäseniä kölin ali. HMS Bountyn leipäpuun noutomatka päättyi huonosti. Osa miehistöstä nousi kapinaan huhtikuusa 1789. Kapinan jälkeen Bligh ja hänelle uskolliset 18 miestä laskettiin veneeseen keskelle eteläistä Tyyntämerta. Heidän mukanaan oli vain vähän ruokaa ja juomavettä. Koska kapinalliset tarvitsivat tiettyjä ammattimiehiä, kapteenin puolella olleet seppä ja kaksi puusepänapulaista pakotettiin jäämään alukselle vastoin tahtoaan, mutta kapteenille lojaali puuseppä sai mennä veneeseen. Taitavana navigoijana ja merimiehenä Bligh onnistui luotsaamaan veneen ja siinä olijat yli 6000 kilometrin matkan takaisin sivistyksen pariin. Seuranneessa oikeudenkäynnissä, joka järjestettiin aina laivansa menettäneelle kapteenille, Bligh vapautettiin syytteistä, ja hän sai toistaa leipäpuunhakumatkansa, josta selvisikin ilman ongelmia. Hänet palkittiin Society of Arts -mitalilla merenkulun ja botaniikan eteen tekemistään palveluksista, ja hänestä tehtiin Royal Societyn jäsen. 1797 Blighin laivalla kapinoitiin taas, sillä hänen miehistönsä otti osaa lakonomaiseen Noren laivastokapinaan yhdessä monien muiden laivojen miehistöjen kanssa. Napoleonisten sotien aikana Bligh osallistui useisiin taisteluihin sota-alusten komentajana ja kunnostautui erityisesti Kööpenhaminan meritaistelussa, jonka jälkeen hän sai henkilökohtaisen kunniamainnnan itse amiraali Horatio Nelsonilta. 1806–1808 Bligh toimi Uuden Etelä-Walesin kuvernöörinä. Hänen hallintoaikansa keskeisiä ongelmia oli rommikapina, joka oli noussut siirtolaisten ja brittivirkavallan välille. Englannissa Blighin ura jatkui ja hän yleni vara-amiraalin arvoon. Bligh ja hänen vaimonsa Elizabeth saivat kuusi lasta.
- Nato nel piccolo villaggio di Saint Tudy, nei pressi della città di Bodmin, fu figlio unico di Francis Bligh, morto il 27 dicembre 1780, e di Jane Pearce, che morì quando il giovane William aveva solo 14 anni. All'età di sette anni fu assegnato come servitore personale del comandante della HMS Monmouth nel 1762. A quel tempo era una pratica abbastanza diffusa entrare giovanissimi nella Royal Navy con lo scopo di trascorrere il più velocemente possibile il periodo minimo necessario per una veloce promozione ai gradi successivi. Nel 1770 prestò servizio sulla HMS Hunter e divenne aspirante guardiamarina nel 1771 a bordo della HMS Crescent dove rimase in servizio per tre anni, per poi passare a bordo della HMS Ranger. Nel 1776 Bligh fu scelto dal capitano James Cook per il suo sfortunato viaggio a bordo della HMS Resolution durante il quale lo stesso Cook trovò la morte nelle Hawaii. Di ritorno da questa spedizione Bligh ritornò in patria nel 1780 consegnando un esauriente resoconto del viaggio e della morte di Cook. Dopo un periodo di ferma di circa un anno, il 4 febbraio 1781 Bligh sposò Elizabeth Betham, figlia di un funzionario in servizio nella cittadina di Douglas, sull'Isola di Man, subito dopo aver raggiunto il grado di sottotenente di vascello. Tornato in servizio attivo dopo pochissimi giorni dal matrimonio a bordo della HMS Belle Poule, nell'agosto di quello stesso anno, partecipò alla battaglia di Dogger Bank, durante la quarta guerra anglo-olandese e nel 1782 si adoperò per la difesa di Gibilterra contro la flotta spagnola.
- ウィリアム・ブライ（William Bligh、1754年9月9日 – 1817年12月7日）はイギリス海軍の士官。海軍中将、王立協会会員、植民地管理者。有名な「バウンティ号の反乱（1789年）の際の艦長として知られている。 軍艦「バウンティ」の反乱は彼の指揮に対して起こされた。彼をはじめとする19名は反乱者によって「バウンティ」の搭載艇に乗せられ海上に送り出されたが、非凡な航海術によってティモール島まで辿り付いたことで記憶されている。「バウンティの反乱」からかなりの後、彼はオーストラリアのニューサウスウェールズ（NSW）の軍隊における不正なラム酒取引を正す命を受け、ニューサウスウェールズの総督に任命された。これは、ジョージ・ジョンストン少佐がジョン・マッカーサーと共謀して起こしたラム酒の反乱のきっかけとなった。
- William Bligh is vooral bekend geworden doordat hij de kapitein was van de HMAV Bounty, het schip waarop de beroemde Muiterij op de Bounty uitbrak. Bligh was een zeer kundig zeeman. Toen hij met een veel te vol beladen sloep overboord werd gezet, slaagde hij erin in ruim een maand de afstand van 6700 km naar Timor af te leggen. Hij heeft in verschillende rollen gediend bij de Royal Navy. Hij was onder Nelson betrokken bij de slag bij Trafalgar in de periode van 1762 tot 1805 en van 1808 tot 1814. Hij begon op 7-jarige leeftijd als scheepsjongen om als viceadmiraal te eindigen. In 1806 werd hij gouverneur van Nieuw-Zuid-Wales in Australië. Hier kreeg hij opnieuw te maken met een opstand, de zogenaamde Rum Rebellion. William Bligh stierf in 1817 in Londen.
- William Bligh FRS var viseadmiral i Royal Navy og koloniadministrator for Storbritannia. Han er mest kjent som kaptein Bligh, graden han hadde da han førte HMAV «Bounty» mot Tahiti under ferden hvor det kjente mytteriet fant sted i 1789. Bligh ble satt i en lettbåt sammen med noen av mannskapet som var lojale mot ham, og klarte å nå Timor. Mens han i senere litteratur har blitt fremstilt som en brutal og ondskapsfull mann, mente man i samtiden at hans overfølsomhet og skarpe replikk var det som førte til at han ikke nådde lenger i sin karriere.
- William Bligh (ur. 9 września 1754 w Plymouth, zm. 7 grudnia 1817 w Londynie) - oficer marynarki brytyjskiej, dowódca okrętu Szablon:HMS, Gubernator Nowej Południowej Walii. Urodził się w Plymouth w południowo-wschodniej Anglii. W 1776 został wybrany przez Jamesa Cooka na członka załogi, która uczestniczyła w jego trzeciej i ostatniej podróży. W 1781 w Onchan na wyspie Man poślubił Elizabeth Betham, której ojciec stacjonował w Douglas.
- Vice-almirante William Bligh, conhecido como Capitão Bligh, foi um oficial britânico da Marinha Real Britânica e administrador colonial. Ficou especialmente conhecido pelo motim que sofreu a bordo do "HMS Bounty" em abril de 1789, quando fazia uma viagem de regresso à Jamaica. Durante a Batalha de Copenhague, serviu sob as ordens de Nelson, ao comando do HMS Glatton, um navio de 56 canhões. Depois disso, foi nomeado Governador de Nova Gales do Sul, com o objetivo de acabar com o comércio corupto de rum. Esta sua administração foi a causa de uma insurreição, a Rebelião do Rum, liderada pelo Major George Johnston. A história do HMS Bounty é bastante conhecida, mas poucos sabem sobre o destino de seu perseguidor, o HMS Pandora. O HMS Pandora nos seus últimos momentos O ano era 1787 e o capitão William Bligh comandava o HMS Bounty, em uma viagem em direção ao Pacífico. Sua missão era trazer árvores de fruta pão das ilhas do Pacífico para a colônia britânica nas Índias Ocidentais para alimentar os escravos. William Bligh era um capitão da marinha com uma irretocável ficha de serviços. Era considerado um marinheiro de alta classe e tinha muitos simpatizantes no Almirantado Britânico. O segundo oficial a bordo do HMS Bounty era Fletcher Christian, uma amigo pessoal de Bligh que, junto com dois jardineiros e quarenta e sete tripulantes, compunham a tripulação do navio. O HMS Bounty no Tahiti Após dez meses de viagem, o Bounty chegou ao Tahiti onde se transformou em uma "casa verde flutuante" a medida que eram colocados a bordo as árvores de fruta pão. Durante cinco meses, o navio ficou ancorado na ilha e os modos do capitão, que eram considerados rígidos - como todo capitão britânico deveria ser, foram substituídos por uma abertura maior e gradual à medida que os dias iam passando naquele paraíso tropical. Muitos dos tripulantes, incluindo o Fletcher Christian, se apaixonaram pela vida tropical e pelas nativas do Tahiti. Quando os cinco meses se passaram e o Capitão William ordenou que o Bounty deveria navegar, os homens ficaram de coração partido e índole arisca. Foi quando o capitão teve que impor a ordem com comandos pouco populares. Não levou muito tempo, apenas vinte e quatro dias, para um sangrento motim se iniciar a bordo! Fletcher Christian que, além de segundo oficial no comando era amigo de Wlliam Bligh, liderou a rebelião que expulsou o capitão e mais dezenove tripulantes do navio, leais à coroa. Eles foram colocados em um pequeno bote e abandonados a própria sorte! Usando apenas um cronômetro para navegação, o Capitão Bligh cruzou 3.618 milhas náuticas até atingir uma ilha da Indonésia, onde foi resgatado e retornou ao seu lar na Inglaterra. Sob o comando de Fletcher Christian, o Bounty retornou ao Tahiti. Alguns dos amotinados se estabeleceram na ilha enquanto Fletcher navegou com outros oito membros da tripulação e mais uma dúzia de tahitianos para a ilha de Pitcairn para estabelecer um povoamento. Após retirar tudo que poderia ser usado do navio, os amotinados o queimaram na baía principal da ilha. Eles permaneceram sem contato com o mundo ocidental até 1808 quando um baleeiro fez uma parada na ilha. Quando o Capitão William Bligh finalmente chegou a Inglaterra em 1790, três anos após ter saído do porto de Portsmouth, ele encontrou os almirantes ingleses sedentos por vingança! Não era aceitável em nenhuma hipótese, um motim a bordo de um navio de sua majestade! Os amotinados deveriam pagar da forma mais cruel para que este fato não se repita jamais! O HMS Pandora Então os ingleses escolheram um capitão confiável e conhecido por ser um marinheiro rígido e cumpridor das leis para ir atrás dos amotinados do Bounty. Seu nome era Capitão Edward Edwards e seu barco era a fragata de vinte e quatro canhões HMS Pandora. Navegando a todo o pano, o Pandora atingiu o Tahiti em apenas cinco meses, metade do tempo que o Bounty levou. Durante a navegação, o Capitão Edward pensou em como ele iria condicionar os amotinados dentro de seu navio. Após algumas reuniões com seus oficias, ficou decidida a construção de uma caixa, que ficaria na popa do navio. Tal caixa mal comportava quatro homens em pé e só existia uma forma de comunicação com o mundo exterior: uma pequena abertura, de apenas dois lados da caixa, pela qual dificilmente se passaria uma refeição decente ou um pequeno pote de água. Essas eram as "CAIXAS DO PANDORA" !!!! Logo que chegou ao Tahiti, a tropa a bordo do Pandora localizou os amotinados e os prendeu nas caixas. Eram quatorze prisioneiros, que foram colocados à força dentro destes minúsculos compartimentos. Durante meses o Pandora procurou em vão pelos outros amotinados, incluindo o oficial e líder da rebelião, Fletcher Christian. O capitão Edward singrou todo o Pacífico e finalmente decidiu retornar a Inglaterra, passando pelo estreito de Torres, entre o Nordeste da Austrália e a Nova Guiné. Em 1791, o Pandora encalhou em um recife e perdeu seu leme. A tripulação jogou ao mar todas as peças de artilharia a bordo, em uma tentativa de salvar o navio, mas a embarcação continuava a fazer água. Ao anoitecer o capitão deu a ordem para abandonar o navio, ordenando aos tripulantes que deixassem para trás todos os pertences pessoais. Apenas quatro dos amotinados se salvaram do naufrágio. Após um curto tempo, os náufragos atingiram o Timor e retornaram à Inglaterra. O REENCONTRO Em 1970, a busca pelos destroços do Pandora se iniciou. Dois fotógrafos submarinos levaram mais de cinco anos procurando pelos restos do navio e tiveram a ajuda da Força Aérea Australiana, que enviou um avião equipado com um magnetômetro, usado para detectar submarinos. Em 1977 eles localizaram um provável alvo, na parte externa da Grande Barreira de Corais. Quando os mergulhadores foram investigar, eles encontraram a 34 metros de profundidade o que estavam procurando. O naufrágio foi logo sendo declarado como monumento nacional. Uma pesquisa arqueológica só foi iniciada seis anos depois, quando o museu de Queensland assumiu responsabilidade pelo projeto. Após várias expedições, foram identificados no sítio de mergulho vários itens pertencentes ao Pandora, tais como: ferramentas, armas, itens pessoais, parte do casco - ainda visível - ostentando uma âncora, canhões encrostados de corais, etc. Seringa encontrada no Pandora Dos objetos pessoais encontrados, os mais interessantes foram um telescópio, uma mala de cirurgião, seringas de marfim, um relógio e jarras de cerâmica ainda intactas. Algemas de pernas também foram encontradas, lembrando aos arqueólogos qual era o objetivo do Pandora. Quanto ao Bounty, ele também foi localizado após alguns mergulhos de busca na ilha de Pitcairn. Muito pouco resta do orgulhoso navio britânico pois, além de ter sido desprovido de vários itens, ele também foi incendiado pelos amotinados. A expedição de busca ao naufrágio do Bounty também encontrou, na ilha de Pitcairn, o povoado que Fletcher Christian e seus companheiros iniciaram. Entre os habitantes, vários são parentes diretos dos ingleses que mancharam a reputação da marinha britânica. Entre os monumentos do povoado, foi encontrada uma pilha de lastro que ostentava uma insígnia de bronze da Marinha Britânica. E esse foi o fim de dois navios de guerra britânicos. Tudo por causa de um paraíso tropical.
- William Bligh, född 9 september 1754, död 7 december 1817, känd för sin inblandning i Myteriet på Bounty. Han följde med kapten James Cook på dennes andra resa åren 1772-1774. 1787 förde han befälet på Mall:HMS på en expedition till Tahiti. Bligh hade ett häftigt humör och hans hårda disciplin ledde till att manskapet på återresan gjorde myteri. Bligh och 18 andra män sattes i en liten båt och lämnades åt sitt öde. De saknade kartor och hade ytterst lite proviant. Efter att ha drivit omkring på havet i tre månader (5 822 km/3 618 nautiska mil) nådde de till sist ön Timor. Bligh återkom till London 1790. Han deltog som befälhavare i slaget vid Köpenhamn den 2 april 1801, då den brittiska flottan under ledning av Horatio Nelson besegrade den danska flottan på Köpenhamns redd. År 1805 blev han utnämnd till guvernör i New South Wales i Australien. Även där styrde han med hårdhet, vilket kom att leda till ett upplopp 1808. Han återvände till England och utnämndes till konteramiral 1811 och viceamiral 1814. Bligh var bosatt på 100 Lambeth Road, London SE1 (huset är prytt med en mässingsplakett).
- Уильям Блай — вице-адмирал Королевского флота Великобритании, член Лондонского королевского общества и губернатор колонии. Наибольшую известность получил как «Капитан Блай» в связи с мятежом на Баунти, когда был низложен командой и с частью офицеров и не поддержавшей мятеж команды совершил плаванье на небольшом баркасе на Тимор. Впоследствии совершил ещё одно плаванье на Таити. В конце карьеры был губернатором Нового Южного Уэльса, боролся с коррупцией так называемого ромового корпуса. Кульминацией его правления стал Ромовый бунт, в результате которого Блай был свергнут и впоследствии передал пост новому губернатору.
- William Bligh, né le 9 septembre 1754 et mort le 7 décembre 1817, est un un administrateur colonial britannique et un officier de la Royal Navy. Il est surtout connu pour la mutinerie qu'il subit alors qu'il commandait la Bounty, en avril 1789. Après celle-ci, nommé gouverneur de Nouvelle-Galles du Sud, son administration est encore à l'origine d'une insurrection, la Rébellion du rhum, dirigée par John Macarthur en 1808. Il fera toutefois une carrière honorable dans la Royal Navy, ayant commencé comme mousse à sept ans et terminant vice-amiral.
|
| rdfs:comment
|
- William Bligh war britischer Seeoffizier und Gouverneur von New South Wales in Australien. Bekannt wurde er durch die Meuterei auf dem unter seinem Befehl stehenden Schiff Bounty und durch die nachfolgende ca. 3.600 Seemeilen lange Fahrt im offenen Boot vom Osten Polynesiens bis zur Insel Timor.
- ウィリアム・ブライ（William Bligh、1754年9月9日 – 1817年12月7日）はイギリス海軍の士官。海軍中将、王立協会会員、植民地管理者。有名な「バウンティ号の反乱（1789年）の際の艦長として知られている。 軍艦「バウンティ」の反乱は彼の指揮に対して起こされた。彼をはじめとする19名は反乱者によって「バウンティ」の搭載艇に乗せられ海上に送り出されたが、非凡な航海術によってティモール島まで辿り付いたことで記憶されている。「バウンティの反乱」からかなりの後、彼はオーストラリアのニューサウスウェールズ（NSW）の軍隊における不正なラム酒取引を正す命を受け、ニューサウスウェールズの総督に任命された。これは、ジョージ・ジョンストン少佐がジョン・マッカーサーと共謀して起こしたラム酒の反乱のきっかけとなった。
- William Bligh (ur. 9 września 1754 w Plymouth, zm. 7 grudnia 1817 w Londynie) - oficer marynarki brytyjskiej, dowódca okrętu Szablon:HMS, Gubernator Nowej Południowej Walii. Urodził się w Plymouth w południowo-wschodniej Anglii. W 1776 został wybrany przez Jamesa Cooka na członka załogi, która uczestniczyła w jego trzeciej i ostatniej podróży. W 1781 w Onchan na wyspie Man poślubił Elizabeth Betham, której ojciec stacjonował w Douglas.
- Vice Admiral William Bligh FRS RN (9 September 1754 – 7 December 1817) was an officer of the British Royal Navy and a colonial administrator. A notorious mutiny occurred during his command of HMS Bounty in 1789; Bligh and his loyal men made a remarkable voyage to Timor, after being set adrift in the Bounty's launch by the mutineers.
- El vicealmirante William Bligh FRS RN fue un oficial de la Marina Real Británica y administrador colonial. Durante su mando del HMS Bounty, en 1789, ocurrió un famoso motín y Bligh y sus hombres leales debieron de realizar un extraordinario viaje a Timor, después de ser dejados a la deriva en un bote por los amotinados.
- William Bligh oli kuninkaallisen laivaston vara-amiraali ja Uuden Etelä-Walesin neljäs kuvernööri. Bligh toimi HMS Bountyn kapteenina, kun laivalla puhkesi perämies Fletcher Christianin johtama kapina. Bligh liittyi laivastoon hyvin nuorena, jo 9-vuotiaana. 23-vuotiaana hän osallistui kapteeni James Cookin kolmanteen matkaan. Hollywood-elokuvissa Bligh on esitetty usein sadistisena päällikkönä, mutta totuus on pitkälti toinen.
- Nato nel piccolo villaggio di Saint Tudy, nei pressi della città di Bodmin, fu figlio unico di Francis Bligh, morto il 27 dicembre 1780, e di Jane Pearce, che morì quando il giovane William aveva solo 14 anni. All'età di sette anni fu assegnato come servitore personale del comandante della HMS Monmouth nel 1762.
- William Bligh is vooral bekend geworden doordat hij de kapitein was van de HMAV Bounty, het schip waarop de beroemde Muiterij op de Bounty uitbrak. Bligh was een zeer kundig zeeman. Toen hij met een veel te vol beladen sloep overboord werd gezet, slaagde hij erin in ruim een maand de afstand van 6700 km naar Timor af te leggen. Hij heeft in verschillende rollen gediend bij de Royal Navy.
- William Bligh FRS var viseadmiral i Royal Navy og koloniadministrator for Storbritannia. Han er mest kjent som kaptein Bligh, graden han hadde da han førte HMAV «Bounty» mot Tahiti under ferden hvor det kjente mytteriet fant sted i 1789. Bligh ble satt i en lettbåt sammen med noen av mannskapet som var lojale mot ham, og klarte å nå Timor.
- Vice-almirante William Bligh, conhecido como Capitão Bligh, foi um oficial britânico da Marinha Real Britânica e administrador colonial. Ficou especialmente conhecido pelo motim que sofreu a bordo do "HMS Bounty" em abril de 1789, quando fazia uma viagem de regresso à Jamaica. Durante a Batalha de Copenhague, serviu sob as ordens de Nelson, ao comando do HMS Glatton, um navio de 56 canhões.
- William Bligh, född 9 september 1754, död 7 december 1817, känd för sin inblandning i Myteriet på Bounty. Han följde med kapten James Cook på dennes andra resa åren 1772-1774. 1787 förde han befälet på Mall:HMS på en expedition till Tahiti. Bligh hade ett häftigt humör och hans hårda disciplin ledde till att manskapet på återresan gjorde myteri. Bligh och 18 andra män sattes i en liten båt och lämnades åt sitt öde. De saknade kartor och hade ytterst lite proviant.
- Уильям Блай — вице-адмирал Королевского флота Великобритании, член Лондонского королевского общества и губернатор колонии. Наибольшую известность получил как «Капитан Блай» в связи с мятежом на Баунти, когда был низложен командой и с частью офицеров и не поддержавшей мятеж команды совершил плаванье на небольшом баркасе на Тимор. Впоследствии совершил ещё одно плаванье на Таити. В конце карьеры был губернатором Нового Южного Уэльса, боролся с коррупцией так называемого ромового корпуса.
- William Bligh, né le 9 septembre 1754 et mort le 7 décembre 1817, est un un administrateur colonial britannique et un officier de la Royal Navy. Il est surtout connu pour la mutinerie qu'il subit alors qu'il commandait la Bounty, en avril 1789. Après celle-ci, nommé gouverneur de Nouvelle-Galles du Sud, son administration est encore à l'origine d'une insurrection, la Rébellion du rhum, dirigée par John Macarthur en 1808.
|
