| dbpprop:abstract
|
- Widukind of Corvey was a Saxon historical chronicler, named after (and possibly a descendant of) the Saxon duke and national hero Widukind who had battled Charlemagne. Widukind the chronicler was born in 925 and died after 973 at the Benedictine abbey of Corvey in Lower Saxony. His three-volume Res gestae saxonicae sive annalium libri tres is an important chronicle of 10th-century Germany. Widukind entered the monastery at Corvey around 940. He left very important historical accounts of the times of Henry I the Fowler and Otto I the Great. Widukind wrote as a Saxon, proud of his people and history, beginning his annals, not with Rome but with a brief synopsis derived from the orally-transmitted history of the Saxons, with a terseness that makes his work difficult to interpret. He omitted Italian events in tracing the career of Henry the Great, nor does he ever mention a pope, but one of the three surviving mss. of his Gesta was transcribed at Beneventum, the Lombard duchy south of Rome. . A manuscript of Res gestae saxonicae sive annalium libri tres was first published in Basle in 1532 and is today in the British Library. There are two other surviving manuscripts. The best edition was published in 1935 by Paul Hirsch and Hans-Eberhard Lohmann in the series Monumenta Germaniae Historica: Scriptores rerum Germanicarum in usum scholarum editi. A German translation appears in the Quellen zur Geschichte der sächsischen Kaiserzeit published by Albert Bauer and Reinhold Rau in 1971. An English translation is found in an unprinted doctoral dissertation: Raymond F. Wood, The three books of the deeds of the Saxons, by Widukind of Corvey, translated with introduction, notes, and bibliography (University of California, Berkeley, 1949). Widukind of Corvey starts with the wars between Theuderich I, King of Austrasia, and the Thuringii, in which the Saxons played a large part. An allusion to the conversion of the Saxons to Christianity under Charlemagne brings him to the early Saxon dukes and details of the reign of Henry the Fowler. The second book opens with the election of Otto the Great as German king, treats of the risings against his authority, omitting events in Italy, and concludes with the death of his wife Edith in 946. He dedicates his writings to Matilda, Abbess of Quedlinburg, daughter of Emperor Otto I the Great, a descendant of the Saxon leader Widukind. Widukind is credited with a vita of St Paul and St Thecla doubtless based on the 2nd century Acts of Paul and Thecla, but no traces of it now remains.
- Widukind von Corvey war ein bedeutender sächsischer Geschichtsschreiber. Er ist Autor der Res gestae Saxonicae (Sachsengeschichte), der Geschichte des Volkes der Sachsen.
- Widukind z Corvey, byl mnichem benediktinského kláštera v Corvey a významným kronikářem. Ve svém rozsáhlém díle Rerum gestarum Saxonicarum libri tres (Tři knihy o činech Sasů) se zabývá především vládou německých panovníků Jindřicha I. Ptáčníka a císaře Oty I. Je ideologem německé východní expanze. V jeho práci najdeme informace také k českým dějinám.
- Widukind de Corvey était un chroniqueur saxon né en 925 dans une famille noble de Westphalie, moine à l'abbaye de Corvey, sur la Weser. Il meurt vers 980. Auteur d'une Histoire des Saxons (Rerum Gestarum Saxonicarum libri III) adressée à Mathilde, fille de l'empereur Otton I du Saint-Empire. Le premier livre raconte l'histoire du peuple saxon des origines au règne d'Henri I, le second les dix premières années du règne d’Otton I, et le dernier la suite des faits jusqu’en 973. L’œuvre a vraisemblablement été composée à partir de 968. Fervent patriote, l’auteur s’attache à retracer l’histoire ancienne du peuple saxon en s’appuyant sur les quelques sources écrites et surtout la tradition orale. Il s’intéresse essentiellement à montrer la légitimité de la Saxe à prendre la succession des Francs dans le royaume de Germanie, insistant sur la culture franque des deux premiers rois Liudolfing (Henri I et Otton I). Widukind restant dans son monastère de Corvey n’a qu’une vision partielle de son temps, il omet ainsi la politique italienne d’Otton ainsi que le couronnement impérial de 962, se concentrant sur les expéditions saxonnes de l’autre côté de l’Elbe. Malgré les réserves qu’impose l’œuvre de Widukind, elle reste cependant l’une des sources les plus importantes du X siècle.
- Fájl:Herzogtum Sachsen 1000. PNG Szászország a 10. században Widukind von Corvey Wettekind, Wittekind (latinos nevén Widukindus Corbeius) szász bencés szerzetes, krónikaíró. Személyéről és életéről alig tudunk valamit. Nevét források nem említik, ő maga pedig művében nagyon keveset közöl magáról. Neve alapján az valószínűsíthető, hogy szász főnemesi családból származott, egyes feltételezések szerint családja rokonságban állt a szász királyi házzal. Folkmar apát (916-942) alatt, valószínűleg 940/942 körül lépett be a Corveyi apátságba. A kor szokásainak megfelelően erre feltételezhetően 15 éves kora körül kerülhetett sor. Életét a Corveyi apátság falai között töltötte. Egyetlen ránk maradt műve a Res gestae Saxonicae libri tres (A szász történet három könyve), amelyben beszámol többek között a magyarok 10. századi kalandozásairól és az augsburgi csatáról is. Írt mára már elveszett hagiográfiai műveket is Szent Tekláról és Remete Szent Pálról.
- È autore di una Storia dei Sassoni (Res gestae Saxonicae) in III libri, composta a partire dal 968 e dedicata a Matilde, madre dell'imperatore Ottone I. Il primo libro narra le vicende del popolo sassone dalle origini al regno di Enrico I, il secondo i primi dieci anni del regno di Ottone I e il terzo i fatti occorsi fino all'anno 973. Widukind, che si basa soprattutto sulle tradizioni orali, intende mostrare la legittimità della Sassonia nel succedere ai Franchi nel regno di Germania, mettendo in rilievo la cultura franca posseduta dai due primi re sassoni, Enrico I e Ottone I: di quest'ultimo, Widukind non ha una visione completa delle vicende che lo riguardano, ignorandone la politica italiana e persino la sua incoronazione a imperatore, avvenuta nel 962.
- Widukind van Corvey was een belangrijke Saksische geschiedsschrijver. Hij is de auteur van de Res gestae Saxonicae ("Saksengeschiedenis"), de geschiedenis van het volk der Saksen. Mogelijk is hij een nakomeling van de bekende Saksische hertog Widukind, de tegenspeler en vijand van Karel de Grote. Widukind trad vóór 942, nog onder abt Volkmar I, in het Benedictijner klooster Corvey. Daar schreef hij van 967 tot 968 (later tot 973 voortgezet) "De Saksengeschiedenis van Widukind van Corvey in drie boeken", opgedragen aan de dochter van Otto I, Mathilde. Zij is de eerste abdis van het klooster Quedlinburg en is - even als mogelijk Widukind van Corvey zelf - een afstammelinge van de Saksiche hertog Widukind. In de Saksengeschiedenis beschrijft hij de sagen van de Saksen en geeft hij tegelijk de meest levendige getuigenis van de tijd van Hendrik I en Otto I, waarbij de laatste het zwaartepunt van zijn werk vormt. Widukind is doordrongen van de grootsheid en de betekenis van de Saksen in het verleden en van de omhoog geklommen Oost-Frankische koningen, de heersers van zijn tijd. Er zijn drie manuscripten bewaard gebleven van Widukinds Gesta, waarvan er één geschreven was in Benevento, ten zuiden van Rome. . Een manuscript van de Res gestae saxonicae sive annalium libri tres was voor het eerst gepubliceerd in 1532 in Bazel en bevindt zich in de British Library. Er zijn twee andere manuscripten bewaard gebleven. De beste uitgave is in de Monumenta Germaniae Historica Scriptores, uitgegeven door G. Waitz (Hannover en Berlijn 1826). Widukind van Corvey begint met de oorlogen tussen Theoderik I, de koning van Austrasië, en de Thüringers, waarin de Saksen een grote rol spelen. Een zijsprong naar de bekering van de Saksen tot het Christendom onder Karel de Grote brengt zijn verhaal tot de Saksische hertogen en tot details van de regering van Hendrik de Vogelaar. Het tweede boek opent met de verkiezing van Otto de Grote als de Duitse koning, beschrijft de opstanden tegen diens regering, gaat voorbij aan de gebeurtenissen in Italië en eindigt met de dood van diens vrouw Edith in 946. Widukind laat de keizerskroning van Otto I in Rome onvermeld en hij geeft het van de Paus afhankelijke keizerdom een - aan de antieke voorstellingen van de soldatenkeizers ontleende - eigen, "Romevrije" keizersidee. Zo is de nooit tot keizer gekroonde Hendrik I voor hem eveneens imperator en heeft Otto I deze aanduiding gekregen na de overwinnende slag op het Lechfeld tegen de Hongaren in 955. Widukinds werk is op grond van zijn sterk pro-Saksische grondlag en een reeks van twijfelachtige uitspraken in zijn bronwaarde meervoudig omstreden. Zo worden bijvoorbeeld zijn uitspraken inzake de overgang van de heerschappij van Koenraad I op Hendrik I en de koningskroning van Otto I bekritiseerd.
- Widukind z Korbei ur. ok. 925 - zm. po roku 973 (dokładna data nieznana), kronikarz saski, mnich z klasztoru benedyktyńskiego w Nowej Korbei, który przyjął imię na cześć bohaterskiego przywódcy Sasów. Pochodził z rodziny arystokratycznej, spokrewnionej z żoną króla Niemiec, Henryka I Ptasznika. Wstąpił do zakonu w roku 940, a w roku 967 rozpoczął pisanie kroniki zatytułowanej Res gestae saxonicae sive annalium libri tres znanej szerzej pod nazwą Res gestae saxonicae. Kronika ta jest niezmiernie ważnym dokumentem historycznym z dziejów Europy w X wieku. Zawiera ona najstarszą wzmiankę o państwie Mieszka I, dotyczącą walk pogańskiego jeszcze Mieszka z grafem Wichmanem. Kronika Widukinda, dedykowana córce Ottona I, przeoryszy Matyldzie z Kwedlinburga, opisuje dzieje Sasów, ich walki z Frankami, a przede wszystkim przyjęcie przez nich chrześcijaństwa oraz panowanie Ottona I aż do jego śmierci w 973 roku. Manuskrypt kroniki, został po raz pierwszy wydany drukiem w roku 1532 - obecnie można ją obejrzeć w British Museum.
- Файл:Milkau Das Kloster von Corvey 178-2. jpg Корвейский монастырь в Хёкстере, Германия Видукинд Корвейский (ок. 925—980) — немецкий историк, выходец из светских саксонских феодалов; получил классическое образование, монах бенедиктинского Корвейского монастыря в Вестфалии. Видукинд Корвейский — автор хроники «Деяния саксов» в 3 книгах, в которой, стремясь прославить подвиги саксов и их королей, излагает на основе старых саг, песен, преданий, античных и средневековых источников, собственной осведомлённости историю саксов и королей Саксонской династии. События в «Деяниях…» доведены до 967 г. , даны сведения по истории саксоно-славянских отношений. Это сочинение он создал по просьбе дочери Оттона I, аббатисы Кведлинбургской Матильды . Эту хронику затем использовал Титмар Мерзебургский.
|
| rdfs:comment
|
- Widukind of Corvey was a Saxon historical chronicler, named after (and possibly a descendant of) the Saxon duke and national hero Widukind who had battled Charlemagne. Widukind the chronicler was born in 925 and died after 973 at the Benedictine abbey of Corvey in Lower Saxony. His three-volume Res gestae saxonicae sive annalium libri tres is an important chronicle of 10th-century Germany. Widukind entered the monastery at Corvey around 940.
- Widukind von Corvey war ein bedeutender sächsischer Geschichtsschreiber. Er ist Autor der Res gestae Saxonicae (Sachsengeschichte), der Geschichte des Volkes der Sachsen.
- Widukind z Corvey, byl mnichem benediktinského kláštera v Corvey a významným kronikářem. Ve svém rozsáhlém díle Rerum gestarum Saxonicarum libri tres (Tři knihy o činech Sasů) se zabývá především vládou německých panovníků Jindřicha I. Ptáčníka a císaře Oty I. Je ideologem německé východní expanze. V jeho práci najdeme informace také k českým dějinám.
- Widukind de Corvey était un chroniqueur saxon né en 925 dans une famille noble de Westphalie, moine à l'abbaye de Corvey, sur la Weser. Il meurt vers 980. Auteur d'une Histoire des Saxons (Rerum Gestarum Saxonicarum libri III) adressée à Mathilde, fille de l'empereur Otton I du Saint-Empire. Le premier livre raconte l'histoire du peuple saxon des origines au règne d'Henri I, le second les dix premières années du règne d’Otton I, et le dernier la suite des faits jusqu’en 973.
- Fájl:Herzogtum Sachsen 1000. PNG Szászország a 10. században Widukind von Corvey Wettekind, Wittekind (latinos nevén Widukindus Corbeius) szász bencés szerzetes, krónikaíró. Személyéről és életéről alig tudunk valamit. Nevét források nem említik, ő maga pedig művében nagyon keveset közöl magáról. Neve alapján az valószínűsíthető, hogy szász főnemesi családból származott, egyes feltételezések szerint családja rokonságban állt a szász királyi házzal.
- È autore di una Storia dei Sassoni (Res gestae Saxonicae) in III libri, composta a partire dal 968 e dedicata a Matilde, madre dell'imperatore Ottone I. Il primo libro narra le vicende del popolo sassone dalle origini al regno di Enrico I, il secondo i primi dieci anni del regno di Ottone I e il terzo i fatti occorsi fino all'anno 973.
- Widukind van Corvey was een belangrijke Saksische geschiedsschrijver. Hij is de auteur van de Res gestae Saxonicae ("Saksengeschiedenis"), de geschiedenis van het volk der Saksen. Mogelijk is hij een nakomeling van de bekende Saksische hertog Widukind, de tegenspeler en vijand van Karel de Grote. Widukind trad vóór 942, nog onder abt Volkmar I, in het Benedictijner klooster Corvey.
- Widukind z Korbei ur. ok. 925 - zm. po roku 973 (dokładna data nieznana), kronikarz saski, mnich z klasztoru benedyktyńskiego w Nowej Korbei, który przyjął imię na cześć bohaterskiego przywódcy Sasów. Pochodził z rodziny arystokratycznej, spokrewnionej z żoną króla Niemiec, Henryka I Ptasznika. Wstąpił do zakonu w roku 940, a w roku 967 rozpoczął pisanie kroniki zatytułowanej Res gestae saxonicae sive annalium libri tres znanej szerzej pod nazwą Res gestae saxonicae.
- Файл:Milkau Das Kloster von Corvey 178-2. jpg Корвейский монастырь в Хёкстере, Германия Видукинд Корвейский (ок. 925—980) — немецкий историк, выходец из светских саксонских феодалов; получил классическое образование, монах бенедиктинского Корвейского монастыря в Вестфалии.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
