The Wendigo (also Windigo, Weendigo, Windago, Windiga, Witiko, Wihtikow, and numerous other variants) is a mythical creature appearing in the mythology of the Algonquian people. It is a malevolent cannibalistic spirit into which humans could transform, or which could possess humans. Those who indulged in cannibalism were at particular risk, and the legend appears to have reinforced this practice as taboo.

PropertyValue
dbpprop:abstract
  • The Wendigo (also Windigo, Weendigo, Windago, Windiga, Witiko, Wihtikow, and numerous other variants) is a mythical creature appearing in the mythology of the Algonquian people. It is a malevolent cannibalistic spirit into which humans could transform, or which could possess humans. Those who indulged in cannibalism were at particular risk, and the legend appears to have reinforced this practice as taboo. Wendigo psychosis is a culture-bound disorder which involves an intense craving for human flesh and the fear that one will turn into a cannibal. This once occurred frequently among Algonquian Indian cultures, though has declined with the Native American urbanization. Recently the Wendigo has also become a horror entity of contemporary literature and film, much like the vampire, werewolf, or zombie, although these fictional depictions often bear little resemblance to the original entity.
  • Der Wendigo (Vielfraß; auch Windigo, Kokodjo, Atcen, Plural Wendigowak) ist gemäß der Mythologie der Anishinabe ein übernatürliches Wesen. Es symbolisiert die Völlerei. Wendigo ist bekannt für seine Grausamkeit und für seine Vorliebe für Menschenfleisch. Die amerikanischen Ureinwohner glauben, dass jeder, der Menschenfleisch isst, selber zum Wendigo wird und für immer von einem unstillbaren Hunger auf Menschenfleisch gequält wird. Wendigowak leben bevorzugt im Wald. Es ist zu vermuten, dass diese Legende die Indianer in Hungerzeiten von Kannibalismus abhalten sollte.
  • "El Wendigo" (también conocido como windigo o witiko) es una criatura o espíritu propio de la mitología de los indios del norte de EE. UU. y Canadá, que se supone habitaría en los bosques más septentrionales y profundos del continente americano. Aparentemente es una personificación de la llamada atávica -y la fascinación rayana en la locura- que los bosques profundos y la naturaleza más salvaje provoca en los hombres y, en su faceta más oscura, un mito para explicar la bestia en la que se puede convertir un ser humano cuando hace caso de dicha llamada. Este mito podría estar relacionado con historias entre los pueblos indios acerca de casos de canibalismo para sobrevivir a los duros inviernos de estas duras zonas del continente. En psiquiatría se ha considerado la psicosis por windigo como un caso de psicosis particular y propia de una cultura (en este caso la amerindia). El Wendigo se personifica unas veces como el viento sobre las copas de los árboles o como un espíritu, otras como un ser musgoso que habita en lo profundo del bosque, otras como una terrible criatura mitad bestia mitad hombre. El Wendigo "llama" a sus presas por su nombre, y cuando éstas oyen su llamada no pueden evitar el correr a las profundidades del bosque y perderse para siempre.
  • Wendigo (myös mm. Windigo, Windago, Windiga tai Witiko) on Pohjois-Amerikan intiaanikulttuurin olento, joka vaeltaa pohjoisen metsissä käyttäen ravinnokseen ihmislihaa. Jos ihminen sortuu kylmissään ja nälissään syömään toisen ihmisen lihaa, hän muuttuu pahaksi wendigoksi, joka on tuomittu ikuiseen vaeltamiseen maan päällä ja sammumattomaan ihmislihan himoon, jota yksikään ateria ei tyydytä. Voimakkaimpien wendigojen sanotaan pystyvän hallitsemaan säätä ja langettamaan pimeyden jo tunteja ennen auringonlaskua. Wendigo on ihmisen muotoinen, 3–5 metriä korkea laihan ja riutuneen näköinen olento. Sillä on pitkät ja laihat apinamaiset käsivarret joissa on valtavan pitkät ja terävät kynnet, jotka ovat kylmät kuin jääpuikot. Myös jalat ovat pitkät ja laihat. Joidenkin tulkintojen mukaan sillä on ohut karvapeite. Wendigon sydän on kylmä ja jäinen ja sen sanotaan kuultavan sinisenä ihon läpi. Wendigo seuraa uhriaan tuntikausia ajaen tämän hulluuteen ja epätoivoon nostattamalla tälle kuumeen ja päästelemällä aavemaisia kuiskauksia, jotka tuntuvat kuuluvan kaikkialta. Aina, kun uhri kääntyy katsomaan olkansa yli, Wendigo sujahtaa piiloon lähimmän kiven tai puun taakse. Uhri ei voi kääntyä olkansa yli niin nopeasti, ettei Wendigo ehtisi piiloutua. Kun uhri on täysin loppuunajettu epätoivon ja pakokauhun myötä, wendigo hyökkää hänen kimppuunsa silpoen hänet valtavilla kynsillään, ja lopuksi syöden tämän ahnaasti jatkaakseen loputonta metsästystään. Wendigo asuu hylätyssä kaivoksessa ja voi viedä uhrinsa sinne talviruoaksensa. Siellä Wendigo ripustaa heidät roikkumaan katosta kiinni jopa kahdeksi viikoksi. Wendigon tappaminen tapahtuu joko polttamalla se, tai ampumalla se hopealuodilla, kaivamalla sen sydän ulos hopeatikarilla, pilkkomalla sydän hopeakirveellä ja hautaamalla palaset kirkkomaalle. Eräs intiaani joutui kerran oikeuden eteen tapettuaan 14 ihmistä luullen heitä wendigoiksi.
  • Le wendigo est une créature surnaturelle, maléfique et cannibale, issue de la mythologie des amérindiens algonquins du Canada, qui s'est étendue à tout le folklore d'Amérique du Nord. Cette légende est partagée par plusieurs tribus amérindiennes et peut désigner la transformation physique d'un humain après la consommation de viande humaine comme une possession spirituelle. Le wendigo a aussi renforcé le tabou autour de la pratique du cannibalisme chez ces peuples. Les wendigowak vivent dans les profondeurs de la forêt et apparaissent dans des contes où le surnaturel côtoie des choses inhumaines et atroces. Parmi les histoires qui circulent, ils sont solidement ancrés dans les légendes indiennes où ils tiennent une place importante. De nombreux lieux et lacs portent ce nom, tel le parc national du wendigo, et de nombreuses œuvres modernes s'en inspirent dans la littérature comme au cinéma, bien que ces wendigo puissent avoir des caractéristiques différentes de ceux des légendes originelles.
  • a wendigo erdei rémként való ábrázolása Wendigo (a szó írásmódja bizonytalan, úgy is ismert, hogy Windigo, Weendigo, Windago, Windiga, Witiko, ween dagoh stb. ), egy rosszindulatú, kannibál szellem az algonkin indiánok mitológiájából, ami képes megszállni az embereket. A szónak körülbelül 45 variációja létezik. Még pár közülük: Atchen, Chenoo, Kewok, Wheetigo, Windikouk, Wi'ntsigo, Wi'tigo, és Wittikka. A legelső Wendigo legendák valószínűleg a prehistorikus korban születtek és szájhagyomány útján terjedtek. Az első írásos említést Paul Le Jeune jezsuita misszionárius tette a legendabeli teremtményről, míg Quebec-ben szolgált a korai 17. században. 1636-ban Paul atya jelentést küldött feljebbvalóihoz Rómába egy bennszülött nővel kapcsolatban, aki spirituális transzban figyelmeztette társait, hogy valami megtámadja majd a szomszéd falut. A lelkipásztor leírása szerint a valóban bekövetkező támadás egy vérfarkas nyomaira emlékeztetett ("a sort of werewolf").
  • Il Windigo (o Wendigo) è una figura della mitologia dei Nativi Americani appartenenti al popolo degli Algonchini.
  • ウェンディゴ (wendigo)（ウィンディゴ（Wendigo）とも呼称する）は、カナダ南部からアメリカ北端のインディアンたちに伝わる精霊の呼び名。地方によって多くの呼び名がある。 若しくは、北アメリカのオブジワ族やアルゴンキン語族系インディアンなど、ごく限定された部族にのみ見られる文化依存症候群のなかの精神疾患の一つ。「ウェンディゴ症候群」と呼ばれる。
  • Een wendigo (ook wel windigo) is een monster uit de verhalen van de Noord-Amerikaanse Indianen, in het bijzonder de Algonquin-Indianen uit het noordoosten van de Verenigde Staten en het oosten van Canada. De verhalen werden in 1636 voor het eerst aan Europese kolonisten doorgeven via een jezuïtische missionaris die in Québec de inheemse bevolking bezocht en over hun cultuur schreef. In deze verhalen werd verteld dat een mens in een wendigo kon veranderen na het plegen van kannibalisme. Dit was een zeer groot taboe onder de Algonquin, men vond dat ook in tijden van grote hongersnood het beter was om zelfmoord te plegen of van honger dood te gaan dan mensenvlees te eten. Wendigo’s zouden eruit zien als mensen die uit het graf waren opgestaan, maar waren niet dood geweest en dus geen zombies. Volgens de overlevering zijn ze razendsnel, onverzadigbaar en hebben ze altijd een bebloede mond. Andere Indianenvolken stellen dat ze half mens – half hert zijn en dat ze ook een gewei dragen. Sommige legendes beweren dat het een geest is die diverse vormen aan kan nemen, ook bijvoorbeeld die van een wolk. Een wendigo kan alleen met vuur gedood worden. De legende van de wendigo wordt nog altijd vaak gebruikt in Amerikaanse films en televisieseries, zoals Charmed en Supernatural en wordt ook gebruikt in horrorverhalen van hedendaagse schrijvers, bijvoorbeeld Pet Sematary van Stephen King. Ook in de stripboeken van Marvel Comics verschijnt zo nu en dan een wendigo, het monster is ook kaart nummer 50 van de magische monsters set van de Britse Monsters! collectie. Films waarin de wendigo-legende centraal staat zijn o.a. Ravenous, Wendigo en Ginger snaps back. In Europa zijn de legendes met wendigo’s nauwelijks bekend, maar omdat de oorsprong van de verhalen bij de Indianen ligt, zijn ze in de Verenigde Staten en Canada juist zeer bekend. De naam wordt daar zelfs gebruikt in de psychiatrie (wendigo psychose) om een toestand te beschrijven waarin mensen kannibalistische neigingen ontwikkelen.
  • Wendigo - wielkie człekopodobne ponadnaturalne stworzenie (lub duch) zamieszkujące rzekomo lasy w Quebeku i północnej części Stanów Zjednoczonych, będące częścią mitologii Indian z plemion Algonkinów. Wendigo powstaje z człowieka odrzuconego przez ukochaną osobę. W czasie dnia posiada ludzką postać i atakuje ludzi, którzy mają z tą osobą coś wspólnego, np. grupę krwi. Według wierzeń Wendigo wyrywa serca swym ofiarom, a sam ma serce z lodu. Boi się jedynie ognia, który może go zabić, roztapiając jego serce. Według podań Wendigo zbudowany jest całkowicie lub częściowo z lodu, zimą nabiera apetytu na ludzkie mięso, "chodzi nago po lesie i porywa ludzi, siejąc strach i zniszczenie". Według indiańskich legend może mieć nawet do 4 metrów wysokości, potężną budowę ciała i głowę podobną do wilczej. Uzbrojony jest w ostre pazury i kły, którymi zabija swe ofiary. Pod jego wpływem ludzie sami mogą zostać wendigo, a wtedy należy w specjalnym "trzęsącym się" namiocie pozbawić ich magicznej mocy, a następnie zabić. Nie ma pewności, czy transformacja w wendigo jest rodzajem realnej, kulturowo uwarunkowanej psychozy, czy też teoretyczną ideą związaną ze strachem przed czarami i sezonowymi brakami żywności. Znamienne dla Wendigo jest przetrzymywanie części swych ofiar w ciemnych, opuszczonych pieczarach lub kopalniach celem ich późniejszej konsumpcji. Wendigo nie zbliży się do swojej ofiary, jeżeli ta znajduje się za symbolem anasazi przypominającym nieco słońce. Postać Wendigo pojawiła się m. in. w powieściach Grahama Mastertona. Występuje również jako bliżej nieokreślone źródło zła w powieści Stevena Kinga "Cmentarz Zwierząt" (oryg. Pet Sematary). Wg Kinga Wendigo to ok. 20-metrowe stworzenie o baranich rogach i żółtych ślepiach. Jego dotyk czyni z ludzi kanibali, a ziemia skalana przez potwora wskrzesza martwe istoty, gdy je tam pochować. Występuje jako ucieleśnienie zła, które na tak wiele sposobów potrafi sparafrazować autor. źródło: wiedza własna.
  • Wendigo (também Windigo, Windago, Windiga, Witiko, Wihtikow e outras variações) é um criatura sobrenatural que faz parte da mitologia do povo indígena da América do Norte Ojíbuas. De acordo com a mitologia, o Wendigo é formado a partir de um humano qualquer, que passou muita fome durante um inverno rigoroso, e para se alimentar, comeu seus próprios companheiros. Após perpetuar atos canibais por muito tempo, acaba se tornando este monstro e ganha muitos atributos para caçar e se alimentar mais como, por exemplo, poder imitar a voz humana, escalar árvores, suportar cargas muito pesadas, e além disso tem uma inteligência sobrehumana. O Wendigo também tem a capacidade de hibernar por anos, e para suportar os invernos, estoca suas vítimas em cavernas subterrâneas onde as devora lentamente. De acordo com a mitologia indígena, para destruir um Wendigo é preciso queimá-lo, pois segundo os indígenas, Wendigo tem um corpo sobrehumano também que lhe permite sobreviver a qualquer tipo de ferimento inconstante.
  • Файл:Wikitext-ru. svg Эту статью следует викифицировать. Пожалуйста, оформите её согласно правилам оформления статей. Файл:Broom icon. svg Стиль этой статьи неэнциклопедичен или нарушает нормы русского языка. Статью следует исправить согласно стилистическим правилам Википедии. Вендиго (Виндиго) — в мифах оджибве (чиппева) и некоторых других алгонкинских племён дух-людоед. Он живёт на севере, подстерегает людей и нападает на них. Первоначально воспринимался как символ ненасытного голода, впоследствии стал служить предостережением против любых излишеств человеческого поведения. Исходя из мифа эти существа высокие, с безгубым ртом и острыми зубами. Тела у них полупрозрачные, состояшие изо льда. Несмотря на крайнюю худобу, вендиго отличаются ненасытностью. Своих жертв они заманивают свистом, который напоминает шелест ветра. Истории о вендиго можно разделить на две категории. Одни утверждают, что вендиго был создан, когда отважный воин продал душу, чтобы отвести угрозу от своего племени. Когда угроза была устранена, он ушел в лесную чащу и с тех пор о нем ничего не слышали. По другим легендам, вендиго постепенно терял человеческий облик из-за использования черной магии, помноженной на каннибализм. Как бы то ни было, в результате мы получили жуткого монстра. У криптозоологов найдется уйма захватывающих легенд, свидетельств от уцелевших после встречи с вендиго, и хотя они заблуждаются — так что не вздумайте путать нас с криптозоологами — но все-таки и они отмечают кое-какие особенности в поведении вендиго. Вендиго не похож на Биг Фута. Возможно, чуток на йетти, который не жрал ничего, кроме снега с 1850 года. Обычно он повыше нормального человека, но не намного, жутко тощий. Частенько, особенно в северных странах, его тело недосчитывается каких-нибудь частей, так как тварь подвержена обморожению: то пальцы на ногах потеряет, то кончики ушей или нос, то еще чего-нибудь ненужное… Иногда они покрыты свалявшейся белой шерстью, другие же описывают их как совершенно лысых. Обычно они просто-напросто преследуют свою добычу, но иногда используют иной подход, один наш осведомитель сказал, что вендиго наслаждаются охотой. Одинокий путник, оказавшийся в лесу, начинает слышать странные звуки. Он оглядывается, в поисках источника — но ничего не видит, кроме мелькания чего-то, что двигается слишком быстро, чтоб его мог засечь человеческий глаз. Спустя какое-то время мельтешение утихнет, и вендиго, возможно, рявкнет тихонечко, потому что ему нравится активная еда. И когда путник начинает свой последний в жизни забег — вендиго атакует. Ему нет необходимости это делать. Вендиго быстрей и выносливей любого человека, и вполне способен прихлопнуть вас до того, как вы вообще сообразите, что он здесь. Он это делает, потому что ему это в кайф. И если вам удалось выжить после стычки с вендиго — не думайте, что вы успешно выйдете из леса. У вендиго в заначке уйма способов, чтоб не допустить это. Ну, и как же прикончить тварь? Последней стадией трансформации человека в вендиго является замена его собственного сердца на кусок чистого льда. Порешите это сердце клинком из каленого железа или серебра — и вы убьете вендиго…
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:name
  • "The Wendigo" by Algernon Blackwood
dbpprop:no
  • 10897 (xsd:integer)
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
rdf:type
rdfs:comment
  • The Wendigo (also Windigo, Weendigo, Windago, Windiga, Witiko, Wihtikow, and numerous other variants) is a mythical creature appearing in the mythology of the Algonquian people. It is a malevolent cannibalistic spirit into which humans could transform, or which could possess humans. Those who indulged in cannibalism were at particular risk, and the legend appears to have reinforced this practice as taboo.
  • Der Wendigo (Vielfraß; auch Windigo, Kokodjo, Atcen, Plural Wendigowak) ist gemäß der Mythologie der Anishinabe ein übernatürliches Wesen. Es symbolisiert die Völlerei. Wendigo ist bekannt für seine Grausamkeit und für seine Vorliebe für Menschenfleisch. Die amerikanischen Ureinwohner glauben, dass jeder, der Menschenfleisch isst, selber zum Wendigo wird und für immer von einem unstillbaren Hunger auf Menschenfleisch gequält wird. Wendigowak leben bevorzugt im Wald.
  • "El Wendigo" (también conocido como windigo o witiko) es una criatura o espíritu propio de la mitología de los indios del norte de EE. UU. y Canadá, que se supone habitaría en los bosques más septentrionales y profundos del continente americano.
  • Wendigo (myös mm. Windigo, Windago, Windiga tai Witiko) on Pohjois-Amerikan intiaanikulttuurin olento, joka vaeltaa pohjoisen metsissä käyttäen ravinnokseen ihmislihaa. Jos ihminen sortuu kylmissään ja nälissään syömään toisen ihmisen lihaa, hän muuttuu pahaksi wendigoksi, joka on tuomittu ikuiseen vaeltamiseen maan päällä ja sammumattomaan ihmislihan himoon, jota yksikään ateria ei tyydytä.
  • Le wendigo est une créature surnaturelle, maléfique et cannibale, issue de la mythologie des amérindiens algonquins du Canada, qui s'est étendue à tout le folklore d'Amérique du Nord. Cette légende est partagée par plusieurs tribus amérindiennes et peut désigner la transformation physique d'un humain après la consommation de viande humaine comme une possession spirituelle. Le wendigo a aussi renforcé le tabou autour de la pratique du cannibalisme chez ces peuples.
  • Il Windigo (o Wendigo) è una figura della mitologia dei Nativi Americani appartenenti al popolo degli Algonchini.
  • ウェンディゴ (wendigo)（ウィンディゴ（Wendigo）とも呼称する）は、カナダ南部からアメリカ北端のインディアンたちに伝わる精霊の呼び名。地方によって多くの呼び名がある。 若しくは、北アメリカのオブジワ族やアルゴンキン語族系インディアンなど、ごく限定された部族にのみ見られる文化依存症候群のなかの精神疾患の一つ。「ウェンディゴ症候群」と呼ばれる。
  • Een wendigo (ook wel windigo) is een monster uit de verhalen van de Noord-Amerikaanse Indianen, in het bijzonder de Algonquin-Indianen uit het noordoosten van de Verenigde Staten en het oosten van Canada. De verhalen werden in 1636 voor het eerst aan Europese kolonisten doorgeven via een jezuïtische missionaris die in Québec de inheemse bevolking bezocht en over hun cultuur schreef. In deze verhalen werd verteld dat een mens in een wendigo kon veranderen na het plegen van kannibalisme.
  • Wendigo - wielkie człekopodobne ponadnaturalne stworzenie (lub duch) zamieszkujące rzekomo lasy w Quebeku i północnej części Stanów Zjednoczonych, będące częścią mitologii Indian z plemion Algonkinów. Wendigo powstaje z człowieka odrzuconego przez ukochaną osobę. W czasie dnia posiada ludzką postać i atakuje ludzi, którzy mają z tą osobą coś wspólnego, np. grupę krwi. Według wierzeń Wendigo wyrywa serca swym ofiarom, a sam ma serce z lodu.
  • Wendigo (também Windigo, Windago, Windiga, Witiko, Wihtikow e outras variações) é um criatura sobrenatural que faz parte da mitologia do povo indígena da América do Norte Ojíbuas. De acordo com a mitologia, o Wendigo é formado a partir de um humano qualquer, que passou muita fome durante um inverno rigoroso, e para se alimentar, comeu seus próprios companheiros.
  • Файл:Wikitext-ru. svg Эту статью следует викифицировать. Пожалуйста, оформите её согласно правилам оформления статей. Файл:Broom icon. svg Стиль этой статьи неэнциклопедичен или нарушает нормы русского языка. Статью следует исправить согласно стилистическим правилам Википедии.
rdfs:label
  • Wendigo
  • Wendigo
  • Wendigo
  • Wendigo
  • Wendigo
  • Wendigo
  • Windigo
  • ウェンディゴ
  • Wendigo
  • Wendigo
  • Wendigo
  • Вендиго (злой дух)
owl:sameAs
skos:subject
foaf:page
is dbpprop:disambiguates of
is dbpprop:redirect of
is owl:sameAs of