Welf VI (1115 – 15 December 1191) was the margrave of Tuscany (1152–1162) and duke of Spoleto (1152–1162), the third son of Henry IX, Duke of Bavaria, and a member of the illustrious family of the Welf. Welf was an uncle of the Emperor Frederick Barbarossa, as Barbarossa's mother, Judith, was Welf's sister. Welf himself was only a decade or less older than his nephew, during whose reign most of Welf's activity occurred.

Property Value
dbo:abstract
  • Welf VI. (* 1115; † 15. Dezember 1191 in Memmingen) aus dem Geschlecht der Welfen, auch der Milde Welf genannt, war Markgraf von Tuszien (Toskana) und Widersacher des staufischen Königs Konrad III. (de)
  • Güelfo VI (1115 - Memmingen, 15 de diciembre 1191) fue uno de los grandes duques de Toscana. Fue conocido también como Welf VI. (es)
  • Welf VI (né entre le 16 décembre 1114/15 décembre 1116- mort à Memmingen 14/15 décembre 1191), noble germanique qui fut duc de Spolète de 1152 à 1160 et de 1167 à 1171 et marquis de Toscane de 1152 à 1171 (fr)
  • Welf VI (1115 – 15 December 1191) was the margrave of Tuscany (1152–1162) and duke of Spoleto (1152–1162), the third son of Henry IX, Duke of Bavaria, and a member of the illustrious family of the Welf. Welf inherited the familial possessions in Swabia, including the counties of Altdorf and Ravensburg, while his eldest brother Henry the Proud received the duchies of Bavaria and Saxony and his elder brother Conrad entered the church. Henry married Welf to Uta, the daughter of Godfrey of Calw, count palatine of the Rhine. On Godfrey's death in 1131, a dispute opened up between Godfrey's nephew Adalbert and Welf over the inheritance of Calw. Welf was an uncle of the Emperor Frederick Barbarossa, as Barbarossa's mother, Judith, was Welf's sister. Welf himself was only a decade or less older than his nephew, during whose reign most of Welf's activity occurred. When Conrad III of Germany, Frederick's uncle, confiscated the duchy of Bavaria in 1142, Welf joined his brother in rebelling. They were defeated at the Battle of Flochberg. In 1152, the Welfs and the Hohenstaufen made peace and Frederick Barbarossa was elected king. He returned Bavaria to Henry's son Henry the Lion in 1156. In October 1152, at Würzburg, Frederick gave Welf, as the head of his family, the duchy of Spoleto, margraviate of Tuscany, and principality of Sardinia among other Italian properties. Beginning in the 1150s, a feud broke out between Welf (and his son Welf VII) and Hugh of Tübingen, count palatine of Swabia. It came to a head between 1164 and 1166 and ended with the resolution of the emperor himself, generally on the side of the Welfs. When Welf's aforementioned only son died of malaria at Rome in 1167, while campaigning with Barbarossa against Pope Alexander III, Henry demanded the inheritance of all the Welf estates. Welf demanded in return a large sum of money, which Henry did not raise. Welf therefore gave his Italian states to the emperor. Welf remained in charge of his Italian duchies until 1173, while Christian, Archbishop of Mainz, was imperial vicar. A rift between Henry and Barbarossa over an Italian campaign in 1176 provided the basis for the proceedings against Henry in 1179, which finally deprived him of all his estates, including those he had purchased from Welf. These were given back to Welf, who gave them to Barbarossa's heir, the duke of Swabia, on his death in 1191. Thus, all the Swabian Welf estates passed to the Hohenstaufen, descended from Welf's sister Judith. The male line of Welfs, descended from Henry the Lion, remained with their Billung patrimony in northern Germany. Welf was a patron of churches. He was buried in the Premonstratensian monastery that he founded, Steingaden Abbey in Bavaria, where his son had also been buried. He was the patron of the Historia Welforum, the first medieval chronicle of his dynasty. (en)
  • Welf VI (1115 – 15 december 1191) was de derde zoon van Hendrik IX van Beieren en van Wulfhilde van Saksen. Na het overlijden van de ouders in 1129 erfde Welf de familiale bezittingen in Zwaben met onder meer de graafschappen Altdorf en Ravensburg, terwijl zijn oudste broer Hendrik de Trotse de hertogdommen Beieren en Saksen kreeg; hun tweede broer Koenraad was geestelijke geworden. Hendrik IX huwelijkte Welf uit aan Uta, dochter van Godfried van Calw, paltsgraaf van de Rijn. Bij de dood van Godfried in 1131, brak een strijd uit tussen Godfrieds neef Adalbert en Welf om de erfenis van Calw. Welf was een oom van keizer Frederik Barbarossa. Barbarossa's moeder, Judith, was immers een zuster van Welf VI. Als koning Koenraad III van Duitsland, Frederiks broer, het hertogdom Beieren in 1142 aanslaat, staat Welf wel aan de zijde van zijn broer Hendrik X. In 1152 sluiten de Welfen en de Hohenstaufen vrede en wordt Frederik Barbarossa tot koning gekozen. In oktober 1152 krijgt Welf, als hoofd van de familie, in Würzburg van Frederik Barbarossa het hertogdom Spoleto, het markgraafschap Toscane en Sardinië. Welf keert wel terug naar Beieren nadat zijn neef Hendrik de Leeuw in 1156 hertog van Beieren wordt. In de eerste jaren na 1150 brak een strijd uit tussen Welf (en zijn zoon Welf VII) tegen Hugo van Tübingen, paltsgraaf van Zwaben. Frederik Barbarossa kiest daarbij de zijde van de Welfen. Wanneer Welfs zoon aan malaria sterft te Rome in 1167, eist Hendrik de Leeuw al de goederen van Welf op in ruil voor een grote som geld, die hij evenwel niet betaalt. Welf gaf daarop zijn Italiaanse gebieden aan de keizer. Hij bleef zelf de Italiaanse hertogdommen besturen tot 1173 en aartsbisschop Christiaan van Mainz werd keizerlijk vicaris. Na een conflict tussen Hendrik de Leeuw en Barbarossa over de inzet in de Italië-oorlog, raakte Hendrik de Leeuw ten slotte al zijn bezittingen kwijt, ook degene die hij van Welf "gekocht" had. Deze werden aan Welf teruggegeven, die ze op zijn beurt bij zijn dood in 1191 doorgaf aan Barbarossa's erfgenaam, de hertog van Zwaben, Frederik VI. Al de Zwabische bezittingen van Welfen kwamen hierdoor terecht bij de Hohenstaufen, die afstamden van Welfs zuster Judith. De mannelijke lijn van de Welfen, afstammend van Hendrik de Leeuw behield de bezittingen van de Billungers in Noord-Duitsland. Welf steunde vele kerken en patroneerde de Historia Welforum, de eerste middeleeuwse kroniek van zijn geslacht. (nl)
  • Вельф VI (нем. Welf VI. der Bucklige; 16 декабря 1114/15 декабрь 1116 — 14/15 декабрь 1191) — маркграф Тосканы в 1152—1160 и 1167—1173 годах, герцог Сполето в 1152—1162 годах. Третий сын Генриха IX Чёрного из династии Вельфов, и Вульфхильды — дочери Магнуса Биллунга. (ru)
dbo:birthDate
  • 1115-1-1
dbo:deathDate
  • 1191-1-1
dbo:deathPlace
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageID
  • 5208477 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 707723935 (xsd:integer)
dbp:after
dbp:before
dbp:rows
  • 2 (xsd:integer)
dbp:title
dbp:years
  • 1152 (xsd:integer)
  • 1167 (xsd:integer)
dct:description
  • German duke (en)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • Welf VI. (* 1115; † 15. Dezember 1191 in Memmingen) aus dem Geschlecht der Welfen, auch der Milde Welf genannt, war Markgraf von Tuszien (Toskana) und Widersacher des staufischen Königs Konrad III. (de)
  • Güelfo VI (1115 - Memmingen, 15 de diciembre 1191) fue uno de los grandes duques de Toscana. Fue conocido también como Welf VI. (es)
  • Welf VI (né entre le 16 décembre 1114/15 décembre 1116- mort à Memmingen 14/15 décembre 1191), noble germanique qui fut duc de Spolète de 1152 à 1160 et de 1167 à 1171 et marquis de Toscane de 1152 à 1171 (fr)
  • Вельф VI (нем. Welf VI. der Bucklige; 16 декабря 1114/15 декабрь 1116 — 14/15 декабрь 1191) — маркграф Тосканы в 1152—1160 и 1167—1173 годах, герцог Сполето в 1152—1162 годах. Третий сын Генриха IX Чёрного из династии Вельфов, и Вульфхильды — дочери Магнуса Биллунга. (ru)
  • Welf VI (1115 – 15 December 1191) was the margrave of Tuscany (1152–1162) and duke of Spoleto (1152–1162), the third son of Henry IX, Duke of Bavaria, and a member of the illustrious family of the Welf. Welf was an uncle of the Emperor Frederick Barbarossa, as Barbarossa's mother, Judith, was Welf's sister. Welf himself was only a decade or less older than his nephew, during whose reign most of Welf's activity occurred. (en)
  • Welf VI (1115 – 15 december 1191) was de derde zoon van Hendrik IX van Beieren en van Wulfhilde van Saksen. Na het overlijden van de ouders in 1129 erfde Welf de familiale bezittingen in Zwaben met onder meer de graafschappen Altdorf en Ravensburg, terwijl zijn oudste broer Hendrik de Trotse de hertogdommen Beieren en Saksen kreeg; hun tweede broer Koenraad was geestelijke geworden. Hendrik IX huwelijkte Welf uit aan Uta, dochter van Godfried van Calw, paltsgraaf van de Rijn. Bij de dood van Godfried in 1131, brak een strijd uit tussen Godfrieds neef Adalbert en Welf om de erfenis van Calw. (nl)
rdfs:label
  • Welf VI. (de)
  • Güelfo VI (es)
  • Welf VI (en)
  • Guelfo VI (it)
  • Welf VI (fr)
  • Welf VI (nl)
  • Вельф VI (ru)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:gender
  • male (en)
foaf:givenName
  • Guelfo (en)
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Welf VI (en)
is dbo:commander of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbp:after of
is dbp:before of
is dbp:next of
is foaf:primaryTopic of