Wave field synthesis (WFS) is a spatial audio rendering technique, characterized by creation of virtual acoustic environments. It produces "artificial" wave fronts synthesized by a large number of individually driven speakers. Such wave fronts seem to originate from a virtual starting point, the virtual source or notional source. Contrary to traditional spatialization techniques such as stereo, the localization of virtual sources in WFS does not depend on or change with the listener's position.

PropertyValue
dbpedia-owl:thumbnail
dbpprop:abstract
  • Wave field synthesis (WFS) is a spatial audio rendering technique, characterized by creation of virtual acoustic environments. It produces "artificial" wave fronts synthesized by a large number of individually driven speakers. Such wave fronts seem to originate from a virtual starting point, the virtual source or notional source. Contrary to traditional spatialization techniques such as stereo, the localization of virtual sources in WFS does not depend on or change with the listener's position.
  • Die Wellenfeldsynthese (WFS) ist ein räumliches Audiowiedergabeverfahren mit dem Ziel, virtuelle akustische Umgebungen zu schaffen. Die Synthese erzeugt Wellenfronten, die von einem virtuellen Punkt ausgehen. Dessen akustische Lokalisation ist nicht von der Zuhörerposition und auch nicht, wie bei den konventionellen Mehrkanalverfahren, von psychoakustischen Effekten wie der Phantomschallquellenbildung abhängig.
  • L'holophonie est un système de restitution de champs sonores basé sur un modèle physique. C'est l'équivalent d'un hologramme. Contrairement au système ambisonic, les algorithmes de restitution de l'holophonie sont basés sur les équations intégrales liés aux équations de frontière de Helmoltz. Il est à noter qu’une tentative de commercialisation d’un système de reproduction Holophonique avait été présentée au Festival du Son 1981 sur le stand de la marque française HRC. Ce dispositif d’Holophonie inventé par Dominique Perruchon, a fait ensuite l’objet de diverses communications scientifiques lors de colloques internationaux (France et Hongrie), par l’entremise de Maurice Jessel, Maître de Recherche au CNRS et chercheur au Laboratoire de Mécanique et d’Acoustique de Marseille. Des sources documentaires ont été publiées notamment par les revues HI-FI STEREO et Science & Avenir (article de Dominique Leglu)
  • W technikach kodowania przestrzennego dźwięku takimi jak stereo czy surround źródło dźwięku leży na linii pomiędzy głośnikami tworząc obraz dźwiękowy. Natomiast metoda WFS umożliwia stworzenie wirtualnej przestrzeni akustycznej Metodę tę wynalazł Berkhout na Uniwersytecie w Delft w Holandii w 1988. Pierwszy system demonstracyjny składał się z 160 głośników. Unijny projekt badawczy (w ramach EU framework 6th) o nazwie CARROUSO (2001-2003) znacznie rozszerzył i sprecyzował badania. WFS opiera się ona na zasadzie Huygensa znanej z teorii fal w naukach fizycznych. Matematyczną podstawą jest całka dyfrakcyjna Kirchhoffa-Helmholtza, która jest opisem zjawiska dyfrakcji. W myśl tego zjawiska każdy punkt przestrzeni, do którego dociera płaska fala, staje się źródłem elementarnej fali sferycznej. Fale te następnie interferują ze sobą, tworząc nowe czoło fali. Koncepcję można opisać następująco. Czoło fali zgodnie z zasadą Huygensa zbudowane jest z wielu elementarnych fal. Synteza komputerowa wzbudza poszczególne głośniki, ustawione w rzędzie wokół słuchacza. Fala wydobywająca się z głośnika jest dokładnie falą elementarną, która jako część czoła wirtualnej fali dodarła do punktu, w którym znajduje się głośnik. Możliwość realizacyjne tej metody są ogromne i w niedalekiej przyszłości umożliwią odtworzenie całego, rzeczywistego pola akustycznego sali koncertowej w zaciszu domowego pokoju. Największym problemem realizacyjnym jest uzyskanie jak najmniejszej odległości pomiędzy poszczególnymi głośnikami. Odległość ta musi być na tyle mała by nie były słyszalne artefakty takie jak aliasing.
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:reference
rdfs:comment
  • Wave field synthesis (WFS) is a spatial audio rendering technique, characterized by creation of virtual acoustic environments. It produces "artificial" wave fronts synthesized by a large number of individually driven speakers. Such wave fronts seem to originate from a virtual starting point, the virtual source or notional source. Contrary to traditional spatialization techniques such as stereo, the localization of virtual sources in WFS does not depend on or change with the listener's position.
  • Die Wellenfeldsynthese (WFS) ist ein räumliches Audiowiedergabeverfahren mit dem Ziel, virtuelle akustische Umgebungen zu schaffen. Die Synthese erzeugt Wellenfronten, die von einem virtuellen Punkt ausgehen. Dessen akustische Lokalisation ist nicht von der Zuhörerposition und auch nicht, wie bei den konventionellen Mehrkanalverfahren, von psychoakustischen Effekten wie der Phantomschallquellenbildung abhängig.
  • L'holophonie est un système de restitution de champs sonores basé sur un modèle physique. C'est l'équivalent d'un hologramme. Contrairement au système ambisonic, les algorithmes de restitution de l'holophonie sont basés sur les équations intégrales liés aux équations de frontière de Helmoltz. Il est à noter qu’une tentative de commercialisation d’un système de reproduction Holophonique avait été présentée au Festival du Son 1981 sur le stand de la marque française HRC.
  • W technikach kodowania przestrzennego dźwięku takimi jak stereo czy surround źródło dźwięku leży na linii pomiędzy głośnikami tworząc obraz dźwiękowy. Natomiast metoda WFS umożliwia stworzenie wirtualnej przestrzeni akustycznej Metodę tę wynalazł Berkhout na Uniwersytecie w Delft w Holandii w 1988. Pierwszy system demonstracyjny składał się z 160 głośników.
rdfs:label
  • Wave field synthesis
  • Wellenfeldsynthese
  • Holophonie
  • Wave field synthesis
owl:sameAs
skos:subject
foaf:depiction
foaf:page
is dbpprop:redirect of