| dbpprop:abstract
|
- The War of the Polish Succession (1733–1738) was a major European war sparked by a Polish civil war over the succession to Augustus II, King of Poland that widened as France and Spain, the two Bourbon powers, attempted to check the power of the Austrian Habsburgs in western Europe. The fighting in Poland resulted in the accession of Augustus III, who was supported by the Habsburgs and Russia. Military campaigns conducted by the Bourbon powers against Habsburg territories in the Rhineland and Italy (where most of the fighting occurred) were largely successful. Great Britain's unwillingness to support Austria demonstrated major cracks in the Anglo-Austrian Alliance and may have contributed to its military failures. Although a preliminary peace was reached in 1735, the war was formally ended with the 1738 Treaty of Vienna. Augustus III was confirmed as king of Poland and his opponent Stanisław Leszczyński was awarded the Duchy of Lorraine (captured by the French in the Rhineland campaigns). Francis Stephen, who lost Lorraine, was given the Grand Duchy of Tuscany, and Habsburg and Bourbon rulers exchanged places in the Duchy of Parma and the Kingdom of Naples and Sicily, resulting in territorial gains for the Bourbons.
- Der Polnische Thronfolgekrieg (1733–1738), auch Polnischer Erbfolgekrieg genannt, war ein Krieg um die Thronfolge Polens nach dem Tod Augusts II. (des Starken) († 1. Februar 1733). Während Österreich und Russland nach einigem Zögern die Bestrebungen des neuen sächsischen Kurfürsten, August des Starken Sohn Friedrich August II. unterstützen, wollte Frankreich den früheren polnischen König Stanislaus I. Leszczyński als Nachfolger einsetzen. Die Kriegshandlungen begannen 1733 mit dem Erscheinen russischer Truppen vor Warschau, woraufhin der sächsischen Partei die Wahl Friedrich Augusts gelang. Der einige Tage zuvor ebenfalls gewählte Stanislaus Leszczynski floh nach Danzig, das daraufhin 1734 von russischen und sächsischen Truppen eingenommen wurde. Aber erst die Aufgabe der Konföderation von Dzików beendete 1735 die Kampfhandlungen gegen die sächsischen Truppen in Kleinpolen. Im übrigen wurden im Rahmen des Bündnisses wieder einmal russische Truppen in Ostpolen stationiert, da Sachsen aufgrund der unsicheren Haltung Preußens seine Truppen in der Nähe der Grenze haben wollte. 1733 erklärte Frankreich Österreich und Russland den Krieg. Die Kriegshandlungen fanden hauptsächlich an der Rhein-Grenze statt, zunächst noch unter dem Befehl des greisen Prinzen Eugen von Savoyen (der hier den preußischen Kronprinzen Friedrich mit der Kriegskunst näher vertraut gemacht haben soll). Den Franzosen gelang unter anderem die Eroberung der Festungen Kehl und Philippsburg. Ein weiterer Kriegsschauplatz war Italien, wo Frankreich und das verbündete Sardinien bei Parma und Guastalla siegreich blieben. Die Österreicher wurden hier zudem von spanischen Truppen bedrängt, die die Ansprüche des Herzogs von Parma und spanischen Infanten Karl auf Neapel und Sizilien stützten und 1734 bei Bitonto siegten. Frankreich hatte in diesem Krieg das ökonomische und militärische Übergewicht, wollte aber seine Mittel für den sich seit der Pragmatischen Sanktion 1713 abzeichnenden Österreichischen Erbfolgekrieg aufsparen. Im Wiener Präliminarfrieden 1735 wurde daher der Sachse als August III. als König von Polen bestätigt. Stanislaus Leszczynski wurde von Ludwig XV. mit den Herzogtümern Bar und Lothringen entschädigt, wo er als Landesvater sehr beliebt wurde. Franz Stephan von Lothringen, der sich bereits als Schwiegersohn des Kaisers abzeichnete und nun endgültig auf sein angestammtes Herzogtum verzichten musste, wurde dafür mit dem Herzogtum Toskana abgefunden, da das Aussterben der Medici zu diesem Zeitpunkt bereits abzusehen war. Neapel und Sizilien fielen an Karl von Spanien, der zugunsten Österreichs auf Parma und seinen Anspruch auf die Toskana verzichtete. Der Frieden konnte aufgrund der Nachfolgeregelungen erst nach dem Ableben des Herzogs Gian Gastone de’ Medici († 1737) in Kraft treten. Der Krieg endete mit der Verkündigung des Wiener Friedens am 18. November 1738. Der Krieg zeigte einige Neuerungen an, die in der Folgezeit stärker das politische Machtgefüge Europas beeinflussten. Zum einen bot das junge Preußen dem römisch-deutschen Kaiser erstmals sein ganzes für die damalige Zeit hochmodernes Heer zur Verteidigung des Reiches an. Auf der anderen Seite akzeptierte der Kaiser erstmals russische Truppen am Rhein (1735). Datei:Preussen No. 2 Gudenus 1734. jpg|Grenadier preußisches Regiment zu Fuß Roeder im Polnischen Erbfolgekrieg 1734 - zeitgenössische Gudenus-Handschrift Datei:Kaiserliches Husarenregiment H3 Gudenushandschrift 1734. JPG|Kaiserlicher Károlyi-Husar - eines der frühen Husarenregimenter 1734 - Gudenus-Handschrift Datei:Paderbornischer Soldat Gudenushandschrift 1734 Karlsruhe. jpg|Grenadier des paderbornischen Regiments des Niederrheinisch- Westfälischen Kreises 1734 - Gudenus-Handschrift
- La Guerra de Sucesión Polaca, que tuvo lugar entre los años 1733 y 1738, fue una guerra con un alcance global europeo a la vez que una guerra civil polaca, con considerable interferencia de otros países, cuyo objetivo inicial era el de determinar quién iba a suceder a Augusto II como rey de Polonia y Lituania, pero que en realidad supuso también un nuevo enfrentamiento dirigido por los Borbones con la intención de socavar o eliminar el poder de los Habsburgo en la Europa occidental, como continuación de la propia Guerra de Sucesión Española. La guerra enfrentó por un lado a los partidarios de Federico Augusto II, elector de Sajonia, quien reinaría en Polonia con el nombre de Augusto III y por otro a los partidarios de Estanislao Leszczynski, quien a su vez había ya reinado (y reinaría de nuevo) en Polonia con el nombre de Estanislao I. Augusto III recibió durante estas luchas la ayuda del Imperio ruso, del Imperio austriaco y del Sacro Imperio Romano Germánico, con Sajonia especialmente (territorio del que además era soberano), mientras que Estanislao I fue apoyado por Francia, Baviera, ducado de Saboya, el reino de Cerdeña y España.
- Puolan perimyssota käytiin 1733–1735 Ranskan, Espanjan ja Savoijin ja toisella puolen Itävallan, Venäjän ja Saksin välillä. Puolalaisjoukkoja taisteli kummallakin puolella. Sodan sytytti kiista vuonna 1733 kuolleen kuninkaan August II Väkevän seuraajasta Puolan valtaistuimella. Pääehdokkaat olivat lopulta Stanisław Leszczyński, jonka Ruotsin Kaarle XII oli nostanut Puolan valtaistuimelle suuren Pohjan sodan aikana, sekä Saksin Fredrik August, August Väkevän poika. Ranska tuki Stanisław Leszczyńskia, jonka vävy Ludvig XV oli. Venäjä ja Itävalta asettuivat tukemaan Fredrik Augustia. Puolan valtiopäivät valitsi Stanisławin, mutta Venäjä tunkeutui Puolaan ja se ja sen tukemat aateliset nostivat kuninkaaksi Fredrik Augustin hallitsijanimellä August III. Stanisław pakeni Ranskaan. Sota jatkui Länsi-Euroopassa. Siitä tuli Bourbonien ja Habsburgien välinen kamppailu. Itävalta kärsi sodassa tappioita Ranskaa ja sen liittolaisia vastaan. Välirauha päätti sotatoimet 1735, rauha vahvistettiin Wienissä 1738. August III jäi Puolan kuninkaaksi. Stanisław Leszczyński sai korvaukseksi Lothringenin herttuakunnan, joka siirtyi 1766 hänen kuolemansa jälkeen Ranskalle hänen tyttärensä kautta. Ranska hyväksyi pragmaattisen sanktion, jonka mukaan Maria Teresia seuraisi isäänsä keisari Kaarle VI:ta valtaistuimella. Ranska ei kuitenkaan pitänyt sitoumuksestaan kiinni Itävallan perimyssodan puhjettua 1740.
- La guerre de Succession de Pologne eut lieu de 1733 à 1738. À la mort d’Auguste II en 1733, son fils, Auguste III, et Stanislas I, ancien roi de Pologne déchu en 1709, beau-père de Louis XV, se disputent le trône.
- A lengyel örökösödési háború (Wojna o sukcesję polską) 1734–1738 között zajlott. Az elhunyt II. Ágost lengyel király trónját ketten igényelték: az elhunyt király fia, Frigyes Ágost szász herceg és Stanisław Leszczyński, a korábbi lengyel király. A két párt küzdelme polgárháborúba torkollott, ebbe több európai nagyhatalom is beavatkozott, elsősorban az Orosz Birodalom, a Habsburg Birodalom és a Francia Királyság, szövetségeseikkel. A Bourbon–Habsburg nagyhatalmi ellentéte miatt a háború Lengyelországon kívüli hadszínterekre, Észak-Itáliára és a Rajna-vidékre is kiterjedt. A háború eredményeképpen a Lengyel Királyság és a Litván Nagyhercegség trónjára a szász választófejedelem léphetett, III. Ágost néven. Franciaország elszakította Lotaringiát. A Habsburgok elveszítették a Nápolyi és a Szicíliai Királyságot is, amelyeket a Bourbon-ház spanyol (pármai) ága szerzett meg. A Pármai Hercegséget és a Toszkánai Nagyhercegséget viszont a Habsburg Birodalom kapta meg.
- La guerra di successione polacca fu combattuta dal 1733 al 1739.
- ポーランド継承戦争（ポーランドけいしょうせんそう、ポーランド語：Wojna o sukcesję polską, ドイツ語：Polnischer Thronfolgekrieg, 1733年 - 1735年）は、ポーランド王位継承をめぐって勃発した18世紀ヨーロッパの戦争。
- De Poolse Successieoorlog was een oorlog (1733-1738) om de opvolging op de Poolse troon, waarbij behalve Polen ook Rusland, Saksen, Oostenrijk en Frankrijk betrokken waren. Na de dood van de Poolse koning August de Sterke in 1732 was de Poolse Sejm verdeeld over de vraag wie hem moest opvolgen. Buitenlandse mogendheden gingen zich in deze kwestie mengen. De Franse kandidaat was Stanislaus Leszczynski, de Russische en Oostenrijkse kandidaat was Frederik August II van Saksen, de zoon van de overleden koning. Omdat Polen veel te ver van de Franse machtssfeer af lag, hadden de Fransen geen mogelijkheid om hun kandidaat, die de schoonvader was van koning Lodewijk XV van Frankrijk, daadwerkelijke steun te bieden. De Franse eerste minister Kardinaal de Fleury besloot daarom zich te beperken tot een aantasting van de Oostenrijkse machtspositie in West-Europa. Om de Engelsen niet te provoceren om aan de oorlog deel te nemen, zag hij af van een aanval op de Oostenrijkse Nederlanden (België), maar beperkte hij zich ertoe om de Franse legers Lotharingen te laten veroveren op Karel van Lotharingen, de echtgenoot van de Oostenrijkse troonopvolgster Maria Theresia, en om de Oostenrijkse bezittingen in Zuid-Italië te veroveren. Russische en Oostenrijkse troepen liepen in de tussentijd heel Polen onder de voet en Stanislaus Leszczynski moest (in vrouwenkleren vermomd) per schip uit het belegerde Danzig ontsnappen. Bij de uiteindelijke Vrede van Wenen werd er een voor de verschillende partijen min of meer bevredigende "deal" getroffen. Lodewijk XV accepteerde dat zijn schoonvader de Poolse troon verloren had. Deze mocht echter voor de rest van zijn leven het hertogdom Lotharingen besturen (doordat hij zo erg oud werd zou het tot 1766 duren voordat Frankrijk dit begeerde gebied eindelijk kon annexeren). Karel van Lotharingen kreeg Toscane in ruil voor zijn voorvaderlijke hertogdom. Don Carlos, zoon van koning Filips V van Spanje, een familielid van de Franse koning, mocht voortaan op het op de Oostenrijkers veroverde Koninkrijk Napels en Sicilië regeren, in ruil waarvoor hij alleen het kleine hertogdom Parma, dat hij van zijn moeder had geërfd, aan Oostenrijk moest afstaan.
- Den polske tronfølgekrig eller Den polske arvefølgekrig var en krig som ble utkjempet flere steder i Europa i perioden 1733-1735. Krigen brøt ut da August den sterke døde, og Stanisław Leszczyński gjorde da igjen krav på tronen. Denne gangen ble han støttet av i første rekke svigersønnen Ludvig XV av Frankrike, men også Spania og Sardinia, mens Russland og Østerrike støttede August IIs sønn, August III Krigen brøt ut i Polen mellom de ulike grupperingene innen adelen som støttet den ene eller den andre kandidaten, og spredte seg deretter til Italia og Rhinland i Tyskland. Krigen fikk en komplisert avslutning, da begge partene hadde vunnet i hver sin del av Europa. Men i Wien-traktaten, underskrevet i 1735 og bekreftet i 1738, ble det slått fast at August III ble konge i Polen, mens Stanisław Leszczyński fikk Lorraine som hertugdømme etter at Frankrike hadde erobret dette fra Østerrike. Østerrike fikk Parma mot å avstå Napoli og Sicilia til Spania.
- Wojna o sukcesję polską – wojna toczona w Europie w latach 1733-1735 między koalicjami Francji, Hiszpanii i Bawarii a Austrii, Rosji, Prus i Danii. Przyczyną wojny była rywalizacja o koronę polską Stanisława Leszczyńskiego z Augustem III Sasem, a także dążenie Francji do zdobycia nowych terytoriów w Rzeszy oraz we Włoszech. Po śmierci Augusta II Mocnego Stanisław Leszczyński został wybrany 12 września 1733 królem Polski przez zdecydowaną większość szlachty. Rosja i Austria postanowiły siłą narzucić I Rzeczypospolitej swojego kandydata w osobie elektora Saksonii Fryderyka Augusta III. Zbrojna interwencja sasko-rosyjska i będąca jej następstwem nielegalna w świetle prawa elekcja Augusta III 5 października 1733, stały się dla Francji pretekstem do wypowiedzenia wojny. 10 października 1733 Ludwik XV Burbon wypowiedział wojnę Austrii.
- A Guerra da Sucessão Polaca foi um conflito que se estabeleceu entre a França, aliada da Espanha, e a Rússia. Com a morte de Augusto II, rei da Polônia, o imperador Carlos VI e a Rússia ameaçaram intervir pela força para garantir a eleição de Augusto III, enquanto Estanislau Leszczynski era proclamado rei da Polónia pela dieta de Varsóvia. Augusto III, apoiado pela Rússia e pelo imperador, expulsou seu rival. O apoio da candidatura saxônica na Polónia levou Carlos VI a declarar guerra à França, a Sabóia e à Espanha. Intervindo, a França obteve as vitórias de Parma e Guastalla. Carlos, abandonado pelo poder marítimo, pelos seus aliados e apoiado tardiamente pela Rússia, acabou por ser derrotado. Fleury, partidário da paz, consentiu, pelo Tratado de Viena, em reconhecer Augusto III como rei da Polônia. Estanislau recebeu como compensação os ducados de Lorena e de Bar.
- Война за польское наследство – война, ведшаяся в 1733–1735 гг. коалициями России, Австрийской империи и Саксонии с одной стороны и Франции, Испании и Сардинского королевства с другой.
- Polska tronföljdskriget kallas det allmänt europeiska krig som uppblossade med anledning av den polske kungen August II:s död 1733. Den döde kungens son, kurfursten Fredrik August II av Sachsen, försäkrade sig om Rysslands och Österrikes bistånd. Frankrike tog av dynastiska och politiska skäl parti för exkung Stanislaw I Leszczynski och vann för honom även Spanien och Sardinien. I Sverige tillhörde sympatierna Stanislaw och 1734 års riksdag sammankallades med anledning därav. Det lyckades emellertid Arvid Horns försiktiga statskonst att rädda Sverige från att indragas i kriget; men därmed hade Horn också brutit med allmänna meningen, och krigsfrågan 1734 blev fröet till hattpartiets bildande och Horns fall . Genom den ryska sidans mutor och hot till en fraktion av den polska adeln (ca 3 000 namn) skapade ryssarna mot slutet av 1733 sitt adelsparti inom Polen för sin kandidat Fredrik August II av Sachsen som på så sätt parallellt med Stanislaw (480 000 röster) valts till kung i Polen. Därmed drogs svärden till strid och ett inbördeskrig bryter ut mellan majoriteten och minoriteten inom den polska adeln. Med hjälp av denna köpta legitimitet och sitt överväldigande militära övertag drev dock Ryssarna Stanislaw ut ur Polen; Frankrikes härar ryckte ut. Den polska tvistefrågan trädde dock i bakgrunden och endast en liten fransk flotteskader med tre infanteribataljoner om 1 400 man sänds till det belägrade Gdansks hjälp. Huvudstriden stod nämligen mellan de gamla fienderna Frankrike och Österrike. Skådeplats var dels Rhenländerna, dels Italien. Fransmännen besatte Lothringen och trängde över Rhen; i Italien erövrade de hela Milano, medan spanjorerna tog Neapel och Sicilien. Österrike förödmjukades och antog redan 3 oktober 1735 Frankrikes villkor, genom preliminärerna i Wien. Den definitiva freden avslöts på samma ställe 18 november 1738. Om denna fred är sagd den paradoxen, att alla parterna vann. Polens krona tillföll Fredrik August; Stanislaw fick ersättning på Österrikes bekostnad, likaså Spanien och Sardinien; Österrike fick pragmatiska sanktionen erkänd. Krigets huvudresultat var tvåfaldigt: Frankrikes seger över det österrikiska inflytandet i Italien och Rysslands börjande herravälde över Polens politik.
- Lehistan Veraset Savaşı Lehistan kralı II. August'un ölmesi üzerine çıkan taht kavgalarının diğer Avrupa ülkelerinin de katılmasıyla bir veraset savaşına dönüşmesidir. Lehistan kralı ve Saksonya elektörü II. August'un 1 Şubat 1733'te ölümü ile Lehistan tahtının boşalması 5 yıl süren bir Avrupa savaşına yol açtı. Lehistan'da kralın seçimle gelmesi, II. August'un oğlu olan III. August'a, Saksonya hanedanına kesin bir şans tanımıyordu. Fransa kralı XV. Louis de kayınbabası olan Stanisław Leszczyński'yi tahta geçirme peşinde idi. Fransa'nın gücünden çekinen Avusturya ve Rusya, Saksonya elektörünü desteklediler. İspanya ve Saksonya krallıkları ise Fransa'nın yanında yer aldılar. Bu iki koalisyon savaşa başladı. Fransa düşmanlarını yendi. Fakat 1738 Viyana Antlaşması ile Stanisław Leszczyński'yi desteklemekten vazgeçti. III. August, Varşova tahtına çıktı. Ezilen Avusturya, Sardunya krallığına toprak verdi. Bourbon Hanedanına da Napoli ve Sicilya krallığını bıraktı. Bu suretle, savaş da Bourbon hanedanına şan kazandırarak sona erdi.
- Війна за польську спадщину — європейський конфлікт, однією з причин якого було визначення наступника короля Речі Посполитої Августа II. Австрія та Росія підтримали його сина саксонського курфюрста Августа III, у той час як більшість поляків, Франція та Іспанія підтримали Станіслава I Лєщинського, що був польським королем між 1704 та 1709, а також був свекром короля Франції Людовика XV. Станіслав був обраний королем в 1733 році, але російські війська змусили його покинути Річ Посполиту, і Август III був обраний на його місце. У той же час Франція, Сардинія та Іспанія оголосили війну Австрії (1733), прагнучи повернути території в Італії, що належали Австрії. Після малорезультативних кампаній було укладено попередню мирну угоду у Відні (1735), яка перерозподілила спірні території в Італії і визнала Августа ІІІ королем Речі Посполитої. Остаточний мирний договір був підписаний у 1738 році.
- 波兰王位继承战争，為歐洲諸國以助波蘭立王為名，而滿足自身利益之戰。其肇始於波兰国王奥古斯特二世駕崩後，王位空懸所致的王位爭奪戰。而最終演變為統治法国、西班牙及两西西里王国之波旁王朝與神聖羅馬帝國哈布斯堡王朝之間的大戰。
|
| rdfs:comment
|
- The War of the Polish Succession (1733–1738) was a major European war sparked by a Polish civil war over the succession to Augustus II, King of Poland that widened as France and Spain, the two Bourbon powers, attempted to check the power of the Austrian Habsburgs in western Europe. The fighting in Poland resulted in the accession of Augustus III, who was supported by the Habsburgs and Russia.
- Der Polnische Thronfolgekrieg (1733–1738), auch Polnischer Erbfolgekrieg genannt, war ein Krieg um die Thronfolge Polens nach dem Tod Augusts II. (des Starken) († 1. Februar 1733). Während Österreich und Russland nach einigem Zögern die Bestrebungen des neuen sächsischen Kurfürsten, August des Starken Sohn Friedrich August II. unterstützen, wollte Frankreich den früheren polnischen König Stanislaus I. Leszczyński als Nachfolger einsetzen.
- Puolan perimyssota käytiin 1733–1735 Ranskan, Espanjan ja Savoijin ja toisella puolen Itävallan, Venäjän ja Saksin välillä. Puolalaisjoukkoja taisteli kummallakin puolella. Sodan sytytti kiista vuonna 1733 kuolleen kuninkaan August II Väkevän seuraajasta Puolan valtaistuimella. Pääehdokkaat olivat lopulta Stanisław Leszczyński, jonka Ruotsin Kaarle XII oli nostanut Puolan valtaistuimelle suuren Pohjan sodan aikana, sekä Saksin Fredrik August, August Väkevän poika.
- La guerre de Succession de Pologne eut lieu de 1733 à 1738. À la mort d’Auguste II en 1733, son fils, Auguste III, et Stanislas I, ancien roi de Pologne déchu en 1709, beau-père de Louis XV, se disputent le trône.
- A lengyel örökösödési háború (Wojna o sukcesję polską) 1734–1738 között zajlott. Az elhunyt II. Ágost lengyel király trónját ketten igényelték: az elhunyt király fia, Frigyes Ágost szász herceg és Stanisław Leszczyński, a korábbi lengyel király. A két párt küzdelme polgárháborúba torkollott, ebbe több európai nagyhatalom is beavatkozott, elsősorban az Orosz Birodalom, a Habsburg Birodalom és a Francia Királyság, szövetségeseikkel.
- La guerra di successione polacca fu combattuta dal 1733 al 1739.
- ポーランド継承戦争（ポーランドけいしょうせんそう、ポーランド語：Wojna o sukcesję polską, ドイツ語：Polnischer Thronfolgekrieg, 1733年 - 1735年）は、ポーランド王位継承をめぐって勃発した18世紀ヨーロッパの戦争。
- De Poolse Successieoorlog was een oorlog (1733-1738) om de opvolging op de Poolse troon, waarbij behalve Polen ook Rusland, Saksen, Oostenrijk en Frankrijk betrokken waren. Na de dood van de Poolse koning August de Sterke in 1732 was de Poolse Sejm verdeeld over de vraag wie hem moest opvolgen. Buitenlandse mogendheden gingen zich in deze kwestie mengen.
- Den polske tronfølgekrig eller Den polske arvefølgekrig var en krig som ble utkjempet flere steder i Europa i perioden 1733-1735. Krigen brøt ut da August den sterke døde, og Stanisław Leszczyński gjorde da igjen krav på tronen.
- Wojna o sukcesję polską – wojna toczona w Europie w latach 1733-1735 między koalicjami Francji, Hiszpanii i Bawarii a Austrii, Rosji, Prus i Danii. Przyczyną wojny była rywalizacja o koronę polską Stanisława Leszczyńskiego z Augustem III Sasem, a także dążenie Francji do zdobycia nowych terytoriów w Rzeszy oraz we Włoszech. Po śmierci Augusta II Mocnego Stanisław Leszczyński został wybrany 12 września 1733 królem Polski przez zdecydowaną większość szlachty.
- A Guerra da Sucessão Polaca foi um conflito que se estabeleceu entre a França, aliada da Espanha, e a Rússia. Com a morte de Augusto II, rei da Polônia, o imperador Carlos VI e a Rússia ameaçaram intervir pela força para garantir a eleição de Augusto III, enquanto Estanislau Leszczynski era proclamado rei da Polónia pela dieta de Varsóvia. Augusto III, apoiado pela Rússia e pelo imperador, expulsou seu rival.
- Война за польское наследство – война, ведшаяся в 1733–1735 гг. коалициями России, Австрийской империи и Саксонии с одной стороны и Франции, Испании и Сардинского королевства с другой.
- Polska tronföljdskriget kallas det allmänt europeiska krig som uppblossade med anledning av den polske kungen August II:s död 1733. Den döde kungens son, kurfursten Fredrik August II av Sachsen, försäkrade sig om Rysslands och Österrikes bistånd. Frankrike tog av dynastiska och politiska skäl parti för exkung Stanislaw I Leszczynski och vann för honom även Spanien och Sardinien. I Sverige tillhörde sympatierna Stanislaw och 1734 års riksdag sammankallades med anledning därav.
- Lehistan Veraset Savaşı Lehistan kralı II. August'un ölmesi üzerine çıkan taht kavgalarının diğer Avrupa ülkelerinin de katılmasıyla bir veraset savaşına dönüşmesidir. Lehistan kralı ve Saksonya elektörü II. August'un 1 Şubat 1733'te ölümü ile Lehistan tahtının boşalması 5 yıl süren bir Avrupa savaşına yol açtı. Lehistan'da kralın seçimle gelmesi, II. August'un oğlu olan III. August'a, Saksonya hanedanına kesin bir şans tanımıyordu. Fransa kralı XV.
- Війна за польську спадщину — європейський конфлікт, однією з причин якого було визначення наступника короля Речі Посполитої Августа II.
- 波兰王位继承战争，為歐洲諸國以助波蘭立王為名，而滿足自身利益之戰。其肇始於波兰国王奥古斯特二世駕崩後，王位空懸所致的王位爭奪戰。而最終演變為統治法国、西班牙及两西西里王国之波旁王朝與神聖羅馬帝國哈布斯堡王朝之間的大戰。
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
