| dbpprop:abstract
|
- War communism (or military communism) was the economic and political system that existed in the Soviet Russia during the Russian Civil War, from 1918 to 1921. According to Soviet historiography, this policy was adopted by the Bolsheviks with the aim of keeping towns and the Red Army supplied with weapons and food, in conditions in which all normal economic mechanisms and relations were being destroyed by the war. "War communism", which began in June 1918, was enforced by the Supreme Economic Council, known as the Vesenkha. It ended on March 21, 1921 with the beginning of the NEP, which lasted until 1928. War communism included the following policies: All industry was nationalized and strict centralized management was introduced. State monopoly on foreign trade was introduced. Discipline for workers was strict, and strikers could be shot. Obligatory labour duty was imposed onto "non-working classes". Prodrazvyorstka – requisition of agricultural surpluses from peasants in excess of absolute minimum for centralized distribution among the remaining population. Food and most commodities were rationed and distributed in a centralized way. Private enterprise became illegal. Military-like control of railroads was introduced. Because all of these measures were implemented in a time of civil war, they were far less coherent and coordinated in practice than they might appear on paper. Large areas of Russia were outside the Bolsheviks' control, and poor communications meant that even those regions loyal to the Bolshevik government often had to act on their own, lacking any orders or central coordination from Moscow. It has long been debated whether "war communism" represented an actual economic policy in the proper sense of the word or merely a set of desperate measures intended to win the civil war at any cost. The goals of the Bolsheviks in implementing war communism are a matter of controversy. Some commentators, including a number of Bolsheviks, have argued that its sole purpose was to win the war. Lenin, for instance, said that "the confiscation of surpluses from the peasants was a measure with which we were saddled by the imperative conditions of war-time. " Other commentators, such as the historian Richard Pipes, have argued that War communism was actually an attempt to immediately implement communist economics and that the Bolshevik leaders expected an immediate and large scale increase in economic output. This view was also held by Nikolai Bukharin, who said that "We conceived War Communism as the universal, so to say 'normal' form of the economic policy of the victorious proletariat and not as being related to the war, that is, conforming to a definite state of the civil war" . War communism aggravated many hardships experienced by the population as a result of the war. Peasants refused to co-operate in producing food, as the government took away far too much of it. Workers began migrating from the cities to the countryside, where the chances to feed oneself were higher, thus further decreasing the possibility of the fair trade of industrial goods for food and worsening the plight of the remaining urban population. Between 1918 and 1920, Petrograd lost 75% of its population, whilst Moscow lost 50%. A black market emerged in Russia, despite the threat of the martial law against profiteering. The ruble collapsed and was replaced by a system of bartering and, by 1921, heavy industry had fallen to output levels of 20% of those in 1913. 90% of all wages were "paid with goods" (payment in form of goods, rather than money). 70% of locomotives were in need of repair and the food requisitioning, combined with the effects of 7 years of war and a severe drought, contributed to a famine that caused between 3 and 10 million deaths. As a result, a series of workers' strikes and peasants' rebellions, such as the Tambov rebellion rolled over the country. The turning point was the Kronstadt rebellion at the naval base in early March, 1921. The rebellion had a startling effect on Lenin, because the Kronstadt sailors had been among the strongest supporters of the Bolsheviks. After the end of the civil war the policy of War Communism was replaced with the New Economic Policy.
- Kriegskommunismus bezeichnet die Wirtschaftspolitik Sowjetrusslands im Zeitraum 1918-1921. Der Begriff selbst wurde erstmals nach Einführung der NEP 1921 von den Bolschewiki verwendet, um ihre wirtschaftspolitischen Maßnahmen zu rechtfertigen, die laut Enzyklopädie der Sowjetunion (Erste Auflage 1926) "ihre Ursachen im Bürgerkrieg und in der wirtschaftlichen Verwüstung hatten". Durch einen Beschluss des Rates der Volkskommissare am 15. Januar (28. Januar n.d. Julianischen Kalender) 1918 wurde die Rote Armee gegründet, um die Macht der Bolschewiki gegen Widerstände zu verteidigen. Sie ging aus der bereits vorher existierenden Roten Garde hervor. Leo Trotzki, Volkskommissar für Militärwesen von 1918 bis 1924, gilt als Gründer der Roten Armee. Die Armee sollte zunächst ein weiteres Eindringen Deutschlands nach Russland verhindern. Kurz darauf wurde sie im Bürgerkrieg gegen die aufständischen Weißen und die Interventionstruppen eingesetzt. Später, ab Mai, halfen Teile der Armee zudem bei Zwangsrequirierungen von Getreide, die im Rahmen der Versorgungsdiktatur vorgenommen wurden. Um eine sozialistische Planwirtschaft zu errichten, verabschiedeten die Bolschewiki ab Oktober 1917 zahlreiche Gesetze und Dekrete zur Abschaffung des Privateigentums. Neben dem privaten Grundbesitz wurde u.a. auch das Erbrecht abgeschafft und städtischer Grundbesitz enteignet. Die Bolschewiki hatten im November 1917 mit der Macht auch schwerwiegende Probleme übernommen. Sie trafen Maßnahmen gegen Hunger und Lebensmittelknappheit, die durch den Weltkrieg ausgelöst und danach durch den Russischen Bürgerkrieg verfestigt wurden. Mit Sondervollmachten leitete das im Oktober 1917 gegründete Volkskommissariat für Ernährung eine "Versorgungsdiktatur" ein, die einen Eckpfeiler des Kriegskommunismus bildete. Ziel war es vor allem, die gesamte Wirtschaft unter eine zentrale Verwaltung zu bringen. Dies erfolgte vor allem durch Verstaatlichung der Produktionsmittel und der Unternehmen. Der private Handel sollte komplett unterbunden werden und durch ein staatliches Verteilungssystem ersetzt werden. Ebenso sollte das Geld als Tauschmittel abgeschafft werden. In der Verfassung der RSFSR vom Juli 1918 wurde auch die Arbeitspflicht mit dem Leitsatz eingeführt: "Wer nicht arbeitet, hat kein Daseinsrecht. " Seinen vollen Umfang erreichte der Kriegskommunismus im Jahre 1920/21. Als Hauptinstrument zur Umsetzung der wirtschaftspolitischen Maßnahmen, also der Zentralisierung der Volkswirtschaft, wurde im Dezember 1917 der "Oberste Wirtschaftsrat" unter der Führung von Jurij Larin eingesetzt. Der Wirtschaftsrat erließ ab Sommer 1918 Dekrete, nach denen private Firmeninhaber, sowie Aktiengesellschaften ohne Entschädigung enteignet wurden und das Vermögen dem Staat unterstellt wurde. In den Firmen selbst wurde die Unternehmensführung von Einzelpersonen auf "Fabrikkomitees" umgestellt. Im monetären Bereich sollten laut Parteiprogramm der KP Geld und Finanzen vollständig abgeschafft werden, und die russische Volkswirtschaft mittelfristig in eine Verteilungswirtschaft überführt werden. Ab Mai 1919 setzte eine Hyperinflation ein, als die russische Zentralbank begann, Geldscheine nach Bedarf zu drucken. Nach dem Zusammenbruch des Steuersystems und dem Wegfall jeglicher Staatseinnahmen bei gleichzeitiger Aufblähung der staatlichen Verwaltung (u.a. durch den Wirtschaftsrat) mussten die Bolschewiki enorme Ausgaben bewältigen. Dies sollte durch die Neuemissionen geschehen. Noch während des anhaltenden Bürgerkrieges gab es Versuche, die Landwirtschaft zu kollektivieren, was bei den Bauern auf Widerstand stieß. In der Folge ging die landwirtschaftliche Produktion erheblich zurück. Dies trug zu einer Verschärfung der Lebensmittelknappheit in den Städten bei, welche die Bolschewiki durch Zwangsrequirierungen von Getreide zu beheben versuchten. Dabei übten beide Bürgerkriegsparteien gleichermaßen Repressionen gegenüber den Bauern und Plünderungen der Getreidevorräte aus. Unter dem Motto „Alle Macht den Sowjets – Keine Macht der Partei“ führten Matrosen am 23. Februar 1921 in Kronstadt einen Aufstand durch. Dieser wurde unter Trotzkis Kommando niedergeschlagen. Zur selben Zeit entwickelten die Bolschewiki die Neue Ökonomische Politik (NEP), die eine teilweise Dezentralisierung der Wirtschaft brachte. Der zerstörerische Erste Weltkrieg und der sich anschließende Russische Bürgerkrieg, der diese Zerstörung fortführte, hatten den Wirtschaftsorganismus des Landes, das größtenteils noch ein Agrarland war, schon sehr weit beschädigt. Der "Kriegskommunismus" führte nun durch eine fehlerhafte theoretische Grundlage und eine praktische Umsetzung durch Zwangsmaßnahmen zu weiteren verheerenden wirtschaftlichen Folgen. Statistiken zufolge soll das Bruttosozialprodukt im Jahre 1920 nur noch 33% des Vorkriegsniveaus betragen haben, ebenso war der Lebensstandard, insbesondere derjenige der Arbeiter, auf ein Drittel von 1913 abgesunken. In den meisten Wirtschaftszweigen war die Produktion drastisch abgesunken.
- Válečný komunismus je název hospodářské politiky bolševiků v letech 1918–1921, v širším smyslu pak označení první etapy bolševické vlády v Rusku do roku 1921. S termínem přišli sami bolševici, když v roce 1921 obrátili svou hospodářskou politiku o sto osmdesát stupňů a začali (v omezené míře) tolerovat soukromé vlastnictví. V praxi byl válečný komunismus periodou, kdy se plně ukázaly utopické stránky marxistické ideologie – zvláště předpoklad, že zestátnění továren, bank a dílen automaticky přinese blahobyt. Trh a obchod ani přes přísnou státní reglementaci nezanikly, pouze se přesunuly do podzemí – do rukou tzv. „spekulantů“. Na venkově zcela selhala bolševická politika rekvírování obilí, protože rolníci své přebytky schovávali a bouřili se proti svévoli strany. Lenin sice čas od času vyhlašoval „křižácká tažení proti spekulantům s obilím“ či dokonce „potravinovou diktaturu“, ale nic z toho nepomohlo. V roce 1921, kdy se již hospodářství fakticky zhroutilo a v Kronštadtu vypukla vzpoura námořníků, proto strana vyhlásila Novou ekonomickou politiku, tolerující alespoň maloobchod. Továrny však zůstaly v rukou státu.
- Comunismo de guerra fue el nombre de la dura política económica adoptada por los bolcheviques durante la Guerra Civil Rusa con el objetivo de mantener las ciudades y el Ejército Rojo abastecidos de armas y alimentos, en condiciones en las que cualquier tipo de relaciones o mecanismos políticos normales colapsarían. Fue ideado por el Consejo Económico Supremo, que fue visto como el primer paso hacia el Decreto de Nacionalismo (o Comunismo de Guerra). Éste comprendía las siguientes políticas: Todas las grandes fábricas serían controladas por el gobierno. La producción sería planificada y organizada por el gobierno. La disciplina entre los obreros sería estricta y los huelguistas, abatidos. Servicio de trabajo obligatorio para las «clases no obreras». Prodrazvyorstka: requisamiento de los excedentes agrarios de los campesinos para distribuirlos entre el resto de la población. Los alimentos y la mayoría de artículos esenciales serían racionados y distribuidos de una manera centralizada. La empresa privada quedaría ilegalizada. Control militar de los ferrocarriles. Aumento de la jornada laboral. Como puede comprobarse, el sometimiento de casi cualquier cosa de relevancia bajo el control del gobierno y la ley marcial poco o nada tenía que ver con el comunismo, y el nombre fue elegido por razones políticas. Aunque con esta política se logró el objetivo de ganar la guerra, no se eliminaron las penalidades y en muchos casos se agravaron de hecho. Los campesinos rechazaron cooperar en la producción de alimentos, ya que el gobierno les arrebataba parte de ella. Los obreros migraban al campo desde las ciudades, pues allí las oportunidades de alimentarse por medios propios eran mayores; esto provocó un debilitamiento de las posibilidades de comerciar bienes industriales a cambio de comida y empeorando las duras condiciones de la población urbana restante. También emergió un mercado negro, a pesar de las amenazas del gobierno contra la usura. Como resultado, una serie de huelgas obreras y rebeliones campesinas se desencadenó por todo el país. El punto de inflexión fue la Rebelión de Kronstadt de 1921, en la base naval. La rebelión tuvo un efecto alarmista en Lenin, aun siendo finalmente aplastada por el Ejército Rojo, pues los marinos de Kronstadt estuvieron entre los más acérrimos defensores de los bolcheviques. Tras la rebelión, Lenin finalizó la política de comunismo de guerra y la sustituyó por la Nueva Política Económica (NEP). Se sabe que el término comunismo de guerra también se usó en Serbia durante las guerras yugoslavas de los años 90.
- Sotakommunismi on Neuvosto-Venäjän talouskehityksen jakso 1918-1921. Sille oli tyypillistä hallinnon suora ohjaus ja sotilaskomento. Siitä voitiin luopua Venäjän sisällissodan päätyttyä, ja se tuli välttämättömäksi nälänhädän lievittämiseen. 1921 Lenin vaati uutta talouspolitiikkaa, NEP:iä, joka mahdollisti vapaan maatalouden, pienteollisuuden ja vapaata yksityistä kauppaa mm. elintarvikkeilla. Sotakommunismin taloudellisena päämääränä oli taata vallankumouksen vakiinnuttaminen sisällissodan olosuhteissa ylläpitämällä työväen ja talonpoikien puna-armeija.
- Le communisme de guerre est une expression forgée a posteriori pour désigner les mesures adoptées par les bolcheviks de 1918 à 1921, durant la guerre civile russe. Le « communisme de guerre », qui a débuté en juin 1918, a été mis en vigueur par le Conseil économique suprême, connu sous le nom de Vesenkha. Il a pris fin le 21 mars 1921 avec le début de la Nouvelle politique économique (NEP), qui a duré jusqu'en 1928.
- Con la locuzione comunismo di guerra si intende l'insieme di provvedimenti economici e sociali presi nella Russia postrivoluzionaria guidata da Vladimir Lenin e dal Partito Comunista Russo (bolscevico) tra il 1918 e il 1921. L'insieme dei provvedimenti era visto come una necessaria reazione alla situazione critica in cui versava il paese, dilaniato dalla guerra civile e minacciato dall'intervento straniero, con un'economia disastrata dalla prima guerra mondiale e dalla recente rivoluzione. L'espressione comunismo di guerra fu forgiata per criticare il periodo e al contempo giustificare con le condizioni di guerra i severi provvedimenti presi. In realtà, sebbene la dottrina marxista indicasse una società con accumulazione di capitale come presupposto fondamentale per la creazione del socialismo, Lenin sperava di poterla realizzare a pochi anni dalla presa del potere. Lo stesso Lenin avrebbe riconosciuto l'errore nel 1921, anno di abbandono del comunismo di guerra in favore della nuova politica economica (NEP). Lo stato bolscevico era minacciato dalle truppe bianche sia a ovest (dove agivano di concerto con i cosacchi) che a est. Per respingere i loro attacchi e far fronte alla carestia era necessario un controllo diretto delle derrate alimentari e della produzione industriale da parte dello stato. La nazionalizzazione completa delle industrie, gestite da collettivi operai, fu il primo passo del comunismo di guerra, giustificato dalla dottrina marxista. Lo stato prendeva inoltre il controllo diretto della produzione agricola, subordinando le strutture latifondiste preesistenti alle proprie esigenze ed operando ampie requisizioni di derrate alimentari ai danni dei contadini. Ogni compravendita privata fu vietata e si introdusse il razionamento e un sistema di tessere per il cibo. Queste misure portarono alla nascita di un fiorente mercato nero e al sensibile impoverimento della popolazione urbana. Sul piano sociale e politico le misure prese furono molto meno giustificabili dal punto di vista marxista. Il partito bolscevico rinnegava (in teoria solo temporaneamente) le rivendicazioni prerivoluzionarie: agli operai fu vietato lo sciopero e fu attuata la militarizzazione del lavoro, con turni di lavoro forzato e soppressione della libertà d'opinione. Nonostante la pena di morte fosse stata abolita dopo l'ottobre 1917, essa fu reintrodotta per il reato di "controrivoluzione" e amplissimi poteri discrezionali furono dati alla Cheka, la polizia politica che divenne simbolo della repressione di quegli anni. La censura fu rafforzata e vennero vietate molte testate anche di ideologia bolscevica. Chi veniva considerato non lavoratore (categoria molto ampia che comprendeva anche i contadini che facessero uso di braccianti sulle proprie terre) era passibile di essere perseguito penalmente. Il comunismo di guerra permise al fragile stato bolscevico di superare una situazione oggettivamente disperata e di vincere una guerra su due fronti. Il controllo sulla produzione permise di rendere l'Armata Rossa un esercito professionale e di garantirne l'approvvigionamento per tutta la durata del conflitto. Le conseguenze economiche non furono ugualmente positive: la produzione agricola crollò per lo scarso rendimento del lavoro e quella industriale si trovò in una situazione analoga per la velocità con cui era stata attuata la riforma; la riconversione all'economia di pace sarebbe stata possibile solo grazie a una nuova apertura ai metodi capitalistici, attuata dalla NEP. Sul piano sociale le conseguenze furono, se possibile, ancora più ampie. La popolazione fu sprofondata nel terrore, un'arma politica che lo stesso Lenin (basandosi sull'esperienza francese) considerava indispensabile nei primi anni di una rivoluzione. La Ceka rimase un ricordo indelebile nella mente della popolazione, tanto che si ritenne opportuno scioglierla alla fine del comunismo di guerra, per sostituirla con la OGPU, un organo analogo e con lo stesso capo. La scelta di abbandonare il comunismo di guerra venne presa dopo una serie di ribellioni operaie (tra le quali la più estesa fu quella di Tambov), e soprattutto dopo l'ammutinamento della base navale di Kronstadt, i cui soldati erano stati tra i più attivi sostenitori della rivoluzione d'ottobre. Il bombardamento della base di Kronstadt da parte dell'Armata Rossa di Lev Trotsky è visto da alcuni storici come l'evento che pone fine al periodo rivoluzionario in Russia.
- Krigskommunisme eller «militærkommunisme» er betegnelsen vestlige historikere bruker når de viser til perioden 1918-1921 i Sovjetunionen. I følge sovjetisk historeskriving ble denne politiske linjen valgt av Bolsjevikene for å kontrollere byer og for å forsyne Den røde armé med våpen og mat, under forhold hvor alle vanlige økonomiske mekanismer var ødelagt av borgerkrigen. Perioden med krigskommunisme begynte i juni 1918, proklamert av det øverste økonomiske råd, kjent som Vesenkha og ble avsluttet den 21. mars 1921 med NEP (Ny Økonomisk Politikk) som varte inntil den første femårsplanen ble iverksatt i 1929.
- Komunizm wojenny - nazwa pierwszego okresu istnienia Rosji radzieckiej, w czasie wojny domowej oraz interwencji w latach 1918-1921, a zwłaszcza realizowanej wtedy polityki gospodarczej. Polityka ta zakładała pełną mobilizację środków ludności dla wojny, obowiązkowe nieopłacone dostawy żywności w postaci konfiskaty tzw. nadwyżek, monopolizacja produkcji (przedsiębiorstwa zostały upaństwowione oraz podporządkowane państwowym głównym zarządom - tzw. gławkizm), utrata znaczenia pieniądza poprzez hiperinflację oraz zastąpienie rynku poprzez scentralizowaną dystrybucję towarów, powszechny obowiązek pracy (utworzono skoszarowane tzw. armie pracy). Komunizm wojenny był pierwszą próbą ustanowienia tzw. gospodarki planowej, która wbrew oczekiwaniom bolszewików nie była w stanie zlikwidować chaosu gospodarczego, do którego doprowadziła polityka Rządu Tymczasowego oraz zatrzymać drastycznego spadku produkcji przemysłowej i rolnej. Bolszewicy nie zdołali ocalić od śmierci z głodu (a także np. z braku paliw) milionów ludzi. Niemożność kierowania gospodarką rodzącego się dopiero państwa sowieckiego oraz powstanie w Kronsztadzie zmusiły władze do przywrócenia na około 8 lat gospodarki rynkowej.
- O Comunismo de Guerra foi uma estratégia adotada pelos bolcheviques russos durante a guerra civil que se ocorreu no país, logo após a Revolução Russa, em 1917. O Comunismo de Guerra se pautava na premissa de que todas as forças produtivas do país deveriam se orientar no sentido de combater os inimigos do povo, ou seja, os Russos Brancos e tropas de ocupação estrangeiras.
- Comunismul de război a fost o politică economică dură adoptată de bolşevici în timpul războiului civil rus, având ca scop să asigure aprovizionarea oraşelor şi Armatei Roşii cu alimente, cu arme şi cu muniţii, în condiţiile în care mecanismele şi relaţiile economice normale fuseseră distruse de război. Comunismul de război includea următoarele acţiuni: Toate fabricile mari erau controlate de guvern. Producţia era planificată şi organizată de guvern. Disciplina impusă muncitorilor era strictă, iar greviştii puteau fi împuşcaţi fără judecată. A fost impusă munca obligatorie "claselor ne-proletare". S-a introdus prodrazvyorstka – rechiziţionarea surplusurilor de produse agricole, (ceea ce depăşea minimum de subzistenţă), pentru a fi redistribuite populaţiei orăşeneşti şi armatei. Distribuirea mărfurilor alimentare şi mărfurilor de primă necesitate a fost cartelată şi s-a făcut în mod centralizat. Funcţionarea intreprinderilor private a fost interzisă. A fost introdus controlul militarizat al căilor ferate. După cum se poate vedea cu uşurinţă, această politică de punere a sub controlul guvernamental şi sub jurisdicţia legii marţiale a tot ceea ce părea să aibă o oarecare importanţă, nu avea decât legături superficiale cu comunismul, numele fiindu-i ales mai mult pe criterii politice. Deşi prin intermediul acestor acţiuni s-a reuşit obţinerea victoriei în război, ele nu au înlăturat greutăţile de tot felul, iar în unele cazuri au agravat problemele existente. Ţăranii au început să refuze să coopereze cu autorităţile statului şi să mai producă mărfuri alimentare atâta vreme cât statul rechiziţiona prea mult din recolte. Aceasta a dus la crize în aprovizionare, care împreună cu vremea defavorabilă şi cu greutăţile războiului au avut ca rezultat foametea. Au murit mai multe milioane de oameni şi au existat rapoarte despre canibalism. Muncitorii abandonau oraşele pentru a se refugia la ţară, unde şansele de a găsi hrană erau mai mari, făcând să scadă producţia industrială şi şansele unui comerţ echitabil cu bunuri industriale contra hrană, ceea ce agrava şi mai mult situaţia populaţiei urbane rămase. Ca rezultat direct al acestor greutăţi, au izbucnit o serie de greve muncitoreşti şi revolte ţărăneşti (aşa cum a fost Răscoala din Tambov). Punctul de cotitură a evenimentelor a fost Rebeliunea de la baza navală Kronstadt din februarie 1921. Rebeliune a avut un efect copleşitor asupra lui Lenin, pentru că deşi răscoala militară a fost zdrobită de Armata Roşie, marinarii de la Kronstadt se număraseră printre cei mai devotaţi sprijinitori ai comunismului la începutul Revoluţiei din Octombrie. După înfrângerea rebeliunii, Lenin a hotărât să sfârşească cu politica comunismului de război şi a înlocuit-o cu aceea a Noii Politici Economice.
- Вое́нный коммуни́зм — название внутренней политики Советского государства, проводившейся в 1918—1921 годах во время Гражданской войны. Основной целью было обеспечение городов и Красной Армии оружием, продовольствием и другими необходимыми ресурсами в условиях, когда все нормальные экономические механизмы и отношения были разрушены войной. Решение о прекращении военного коммунизма было принято 21 марта 1921 года на X съезде РКП(б) и введен НЭП.
- Krigskommunismen var en tillfällig politik som infördes av bolsjevikerna under inbördeskriget efter ryska revolutionen 1917. Den kommunistiska regeringen under ledning av Lenin lät förstatliga alla företag och banker, och började tvångsrekvirera spannmål från bönderna för att fördela till städernas svältande befolkningar. Denna i grund och botten desperata politik av rekvisitioner, ransoneringar, centralisering, röd terror och ständiga improvisationer, kom att gå under namnet krigskommunism. Efter inbördeskrigets slut, då bolsjevikerna stod som segrare, övergavs krigskommunismen då man ansåg att situationen inte längre krävde den. Ganska snart införde bolsjevikerna en mera marknadsekonomiskt intriktad politik, som gick under namnet Nya Ekonomiska Politiken (NEP).
- Воє́нний комуні́зм — здійснювані більшовиками з середини 1918 (в Україні з 1919 року) по березень 1921 соціально-економічні перетворення на підконтрольній їм території колишньої Російської імперії. В основу воєнного комунізму була покладена ідея відмови від капіталізму та швидкого революційного переходу до комуністичного ладу шляхом одержавлення власності, згортання товарно-грошових відносин, тотального підпорядкування суспільних, групових, індивідуальних інтересів державним. В економіці — це обвальна націоналізація промислових підприємств, поміщицьких маєтків, торговельних закладів. Військовий комунізм передбачав примусовий державний перерозподіл ресурсів, у тому числі предметів і товарів широкого вжитку та продовольства, державну монополію на хліб та інші продукти харчування. Практичним утіленням останньої стала так звана продрозкладка за допомогою спеціальних продовольчих загонів. У політичному житті — це перетворення Рад із широких представницьких органів на органи диктатури з обмеженням виборчих прав, масова заміна Рад ревкомами, комбідами, переслідування опозиційних партій, створення привілейованих умов для РКП(б). В ідеології та культурі воєннокомуністичні заходи полягали в пропаганді комунізму, запереченні старих культурних надбань, у формалістичних пошуках нового в літературі й мистецтві. В галузі економіки політика воєнного комунізму зазнала повного краху, і Ленін був змушений починаючи з Х з'їзду РКП(б) (березень 1921) визнати її недієвість і шукати шляхи відступу, компромісу з народними масами, невдоволення яких набрало характеру політичної кризи. На зміну військовому комінзму прийшла нова економічна політика. В Україні вона була запроваджена з осені 1921.
- 战时共产主义（俄语：Военный коммунизм）是苏俄在1918年至1921年国内战争时期推出的一项经济措施，旨在最大限度地保障非常时期布尔什维克政权的城镇和军队的粮食与武器供应。该政策由最高国民经济委员会于1918年6月颁布实施，1921年3月21日被列宁的新经济政策取代。
|
| rdfs:comment
|
- War communism (or military communism) was the economic and political system that existed in the Soviet Russia during the Russian Civil War, from 1918 to 1921. According to Soviet historiography, this policy was adopted by the Bolsheviks with the aim of keeping towns and the Red Army supplied with weapons and food, in conditions in which all normal economic mechanisms and relations were being destroyed by the war.
- Kriegskommunismus bezeichnet die Wirtschaftspolitik Sowjetrusslands im Zeitraum 1918-1921. Der Begriff selbst wurde erstmals nach Einführung der NEP 1921 von den Bolschewiki verwendet, um ihre wirtschaftspolitischen Maßnahmen zu rechtfertigen, die laut Enzyklopädie der Sowjetunion (Erste Auflage 1926) "ihre Ursachen im Bürgerkrieg und in der wirtschaftlichen Verwüstung hatten". Durch einen Beschluss des Rates der Volkskommissare am 15. Januar (28. Januar n.d.
- Válečný komunismus je název hospodářské politiky bolševiků v letech 1918–1921, v širším smyslu pak označení první etapy bolševické vlády v Rusku do roku 1921. S termínem přišli sami bolševici, když v roce 1921 obrátili svou hospodářskou politiku o sto osmdesát stupňů a začali (v omezené míře) tolerovat soukromé vlastnictví.
- Comunismo de guerra fue el nombre de la dura política económica adoptada por los bolcheviques durante la Guerra Civil Rusa con el objetivo de mantener las ciudades y el Ejército Rojo abastecidos de armas y alimentos, en condiciones en las que cualquier tipo de relaciones o mecanismos políticos normales colapsarían. Fue ideado por el Consejo Económico Supremo, que fue visto como el primer paso hacia el Decreto de Nacionalismo (o Comunismo de Guerra).
- Sotakommunismi on Neuvosto-Venäjän talouskehityksen jakso 1918-1921. Sille oli tyypillistä hallinnon suora ohjaus ja sotilaskomento. Siitä voitiin luopua Venäjän sisällissodan päätyttyä, ja se tuli välttämättömäksi nälänhädän lievittämiseen. 1921 Lenin vaati uutta talouspolitiikkaa, NEP:iä, joka mahdollisti vapaan maatalouden, pienteollisuuden ja vapaata yksityistä kauppaa mm. elintarvikkeilla.
- Le communisme de guerre est une expression forgée a posteriori pour désigner les mesures adoptées par les bolcheviks de 1918 à 1921, durant la guerre civile russe. Le « communisme de guerre », qui a débuté en juin 1918, a été mis en vigueur par le Conseil économique suprême, connu sous le nom de Vesenkha. Il a pris fin le 21 mars 1921 avec le début de la Nouvelle politique économique (NEP), qui a duré jusqu'en 1928.
- Con la locuzione comunismo di guerra si intende l'insieme di provvedimenti economici e sociali presi nella Russia postrivoluzionaria guidata da Vladimir Lenin e dal Partito Comunista Russo (bolscevico) tra il 1918 e il 1921. L'insieme dei provvedimenti era visto come una necessaria reazione alla situazione critica in cui versava il paese, dilaniato dalla guerra civile e minacciato dall'intervento straniero, con un'economia disastrata dalla prima guerra mondiale e dalla recente rivoluzione.
- Krigskommunisme eller «militærkommunisme» er betegnelsen vestlige historikere bruker når de viser til perioden 1918-1921 i Sovjetunionen. I følge sovjetisk historeskriving ble denne politiske linjen valgt av Bolsjevikene for å kontrollere byer og for å forsyne Den røde armé med våpen og mat, under forhold hvor alle vanlige økonomiske mekanismer var ødelagt av borgerkrigen.
- Komunizm wojenny - nazwa pierwszego okresu istnienia Rosji radzieckiej, w czasie wojny domowej oraz interwencji w latach 1918-1921, a zwłaszcza realizowanej wtedy polityki gospodarczej. Polityka ta zakładała pełną mobilizację środków ludności dla wojny, obowiązkowe nieopłacone dostawy żywności w postaci konfiskaty tzw. nadwyżek, monopolizacja produkcji (przedsiębiorstwa zostały upaństwowione oraz podporządkowane państwowym głównym zarządom - tzw.
- O Comunismo de Guerra foi uma estratégia adotada pelos bolcheviques russos durante a guerra civil que se ocorreu no país, logo após a Revolução Russa, em 1917. O Comunismo de Guerra se pautava na premissa de que todas as forças produtivas do país deveriam se orientar no sentido de combater os inimigos do povo, ou seja, os Russos Brancos e tropas de ocupação estrangeiras.
- Comunismul de război a fost o politică economică dură adoptată de bolşevici în timpul războiului civil rus, având ca scop să asigure aprovizionarea oraşelor şi Armatei Roşii cu alimente, cu arme şi cu muniţii, în condiţiile în care mecanismele şi relaţiile economice normale fuseseră distruse de război. Comunismul de război includea următoarele acţiuni: Toate fabricile mari erau controlate de guvern. Producţia era planificată şi organizată de guvern.
- Вое́нный коммуни́зм — название внутренней политики Советского государства, проводившейся в 1918—1921 годах во время Гражданской войны.
- Krigskommunismen var en tillfällig politik som infördes av bolsjevikerna under inbördeskriget efter ryska revolutionen 1917. Den kommunistiska regeringen under ledning av Lenin lät förstatliga alla företag och banker, och började tvångsrekvirera spannmål från bönderna för att fördela till städernas svältande befolkningar.
- Воє́нний комуні́зм — здійснювані більшовиками з середини 1918 (в Україні з 1919 року) по березень 1921 соціально-економічні перетворення на підконтрольній їм території колишньої Російської імперії.
- 战时共产主义（俄语：Военный коммунизм）是苏俄在1918年至1921年国内战争时期推出的一项经济措施，旨在最大限度地保障非常时期布尔什维克政权的城镇和军队的粮食与武器供应。该政策由最高国民经济委员会于1918年6月颁布实施，1921年3月21日被列宁的新经济政策取代。
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
