| dbpprop:abstract
|
- Vyacheslav Mikhailovich Molotov was a Soviet politician and diplomat, a leading figure in the Soviet government from the 1920s, when he rose to power as a protégé of Joseph Stalin, to 1957, when he was dismissed from Presidium (Politburo) of the Central Committee by Nikita Khrushchev. He was the principal Soviet signatory of the Nazi-Soviet non-aggression pact of 1939 (also known as the Molotov-Ribbentrop Pact). The Molotov cocktail was named after him by the Finnish military during the Winter War.
- Wjatscheslaw Michailowitsch Molotow war Regierungschef und Außenminister der Sowjetunion.
- Viatxeslav Mikhàilovitx Skriabin (Mólotov), en rus Вячесла́в Миха́йлович Скря́бин, "Мо́лотов", va ser un dirigent soviètic durant el govern de Iósif Stalin. Mólotov va nèixer a Kukarka, província de Kírov, el 9 de març de 1890. Va estudiar a l'Institut Politècnic de Sant Petersburg. Al 1906 es va unir als bolxevics i va prendre el sobrenom de Mólotov substituint el seu cognom, Skriabin. (Mólotov en rus significa "martell"). Al 1912 va crear amb Iósif Stalin el diari bolxevic Pravda i es va convertir en el seu editor. Va ser expulsat a Sibèria pel govern rus, però va aconseguir escapar a principis de 1917, per lluitar a favor de la Revolució Russa. Mólotov va ser nomenat president del consell de ministres de la Unió de Repúbliques Socialistes Soviètiques (URSS) des de 1930 fins a 1941. Al 1939 va signar el pacte de no-agressió amb Alemanya com a ministre d'Afers Estrangers i durant la Segona Guerra Mundial va ser vicepresident del Comitè Nacional de Defensa. Va representar l'URSS a l'Assemblea General de les Nacions Unides i va ser un altre cop ministre d'Afers Estrangers fins a 1956. Les seves relacions amb el govern rus van empitjorar i Mólotov va ser traslladat a Mongòlia com a ambaixador fins a 1960. Va ser expulsat del Partit Comunista de la Unió Soviètica al 1962 i va viure allunyat de la política fins a la seva mort el 8 de novembre de 1986.
- Vjačeslav Michajlovič Molotov byl dlouholetý přední činitel KSSS a SSSR, stal se blízkým spolupracovníkem V. I. Lenina i J. V. Stalina. V letech 1921 - 1930 působil jako tajemník ÚV, v letech 1930 - 1941 předseda rady lidových komisařů poté v letech 1941 - 1957 byl náměstkem předsedy rady lidových komisařů či ministrů; zároveň působil jako lidový komisař - ministr - zahraničí 1939 - 1949, 1953 - 1956. V roce 1957 vystoupil proti N. S. Chruščovovi, byl vyloučen z vedení a nařčen z příslušnosti z protistranické skupiny. Stal se velvyslancem v Mongolsku a později pracoval i jako představitel SSSR ve Vídni. Po XXII. sjezdu KSSS byl vyloučen ze strany, do které byl později znovu přijat několik let před smrtí s přímým souhlasem tehdejšího generálního tajemníka K. U. Černěnka. V letech 1938–57 neslo město Severodvinsk na jeho počest jméno „Molotovsk“. Molotovův koktejl je název pro zápalnou láhev, který jí dali finští vojáci bojující proti Sovětskému svazu v zimní válce v roce 1939.
- Viacheslav Mijáilovich Mólotov,–8 de noviembre de 1986) fue un político y diplomático soviético. Él y Anastás Mikoyán fueron los únicos revolucionarios bolcheviques de alto rango que sobrevivieron a las purgas de los años 1930.
- Vjatšeslav Mihailovitš Molotov oli neuvostoliittolainen poliitikko ja diplomaatti. Molotov oli Aleksandra Kollontain ja Stalinin itsensä ohella ainoita bolševikkien johtohahmoja, jotka selvisivät hengissä 1930-luvun suurista puhdistuksista. Molotov syntyi Kukarkan kylässä nimellä Vjatšeslav Mihailovitš Skrjabin (Скрябин), nimestään huolimatta Molotov ei ole sukua säveltäjä Aleksandr Skrjabinille. Hän liittyi Venäjän sosiaalidemokraattiseen työväenpuolueeseen 1906 opiskellessaan Kazanissa ja otti salanimen Molotov (molot = vasara). Hänet pidätettiin 1909 poliittisesta agitaatiosta ja karkotettiin kahdeksi vuodeksi. Palattuaan hän matkusti Pietariin, joka oli 1914 nimetty liian saksalaisperäisen nimensä, Sankt-Peterburg, vuoksi venäläisittäin Petrogradiksi. Hän oli paikalla helmikuun vallankumouksen aikana muiden bolševikkien, kuten Leninin ollessa edelleen maanpaossa. Hänellä oli tärkeä rooli lokakuun vallankumouksessa ja hän toimi jonkin aikaa Pravdan päätoimittajana ennen kuin alkoi työskennellä Josif Stalinin alaisuudessa keskuskomiteassa 1921. Joulukuusta 1930 toukokuuhun 1941 Molotov oli kansankomissaarien neuvoston puhemies (Sovnarkom), joka oli Neuvostoliiton hallituksen pääministerin asema. Suuren katovuosien aikana 1932–1933 Molotov viljatoimitusten erikoiskomission johtaja Ukrainassa, huolimatta nälänhädästä - johon jopa kolmen miljoonan ukrainalaisen arvioidaan kuolleen - hänen onnistui kerätä 4,2 miljoonaa tonnia viljaa 4,6 miljoonan tonnin tavoitteesta. Toukokuussa 1939 hänestä tuli ulkoasioiden kansankomissaari (ulkoministeri), ja hän hoiti myös pääministerin asemaa, kunnes Stalin otti sen sodan alettua kaksi vuotta myöhemmin. Molotov neuvotteli Britannian ja Ranskan kanssa elokuussa 1939, ja kun neuvottelut epäonnistuivat, hän allekirjoitti Molotov-Ribbentrop-sopimuksen Natsi-Saksan Joachim von Ribbentropin kanssa. Sopimuksen ehtojen mukaan Neuvostoliitto hyökkäsi Puolaan 17. syyskuuta 1939 Saksan vallattua maan länsiosat 1. syyskuuta alkaneessa hyökkäyksessä. Puolan itäosa liitettiin Neuvostoliittoon ja luokkavihollisten pidätykset ja siirrot alkoivat liitetyllä alueella. Politbyroon jäsenenä Molotov hyväksyi lukuisia kansanvihollisten joukkoteloituksia. 5. maaliskuuta 1940 politbyroo hyväksyi Lavrenti Berijan valmisteleman 25700 Puolan intelligentsian jäsenen teloituksen, johon sisältyi myös 14700 puolalaista sotavankia. Katyńin verilöylynä tunnetusta tapahtumasta syytettiin sodan jälkeen saksalaisia. Tunteja Saksan hyökkäyksen jälkeen 22. kesäkuuta 1941 Molotov julisti Neuvostoliiton taistelevan voittoon asti. Molotov oli Neuvostoliiton edustajan liittoutuneiden kokouksissa Teheranin konferenssissa 1943, Jaltan konferenssissa 1945, Potsdamissa ja YK:n perustavassa kokouksessa 1945. Molotov toimi sodan jälkeen ulkoministerinä vuoteen 1949, jolloin Andrei Vyšinski korvasi hänet. Hänen vaimonsa Polina Žemtšužina pidätettiin 1948 maanpetoksesta, jota on luonnehdittu osaksi juutalaisvastaista kampanjaa Israelin ajauduttua Neuvostoliittoa vastaan kylmässä sodassa. Molotov itse erotettiin politbyroosta 1952. Stalinin kuoleman jälkeen 1953 hän pääsi takaisin politbyrooseen ja toimi jälleen ulkoministerinä vuoteen 1956. Nikita Hruštšovin paheksuttua Stalinin rikoksia XX puoluekokouksessa helmikuussa 1956, ja Molotovin puolueen muiden stalinistien kanssa hävittyä valtataistelun Hruštšoville, hän joutui erinäisiin merkityksettömiin asemiin, kuten Mongolian suurlähettilääksi 1957–1960 ja Neuvostoliiton pysyväksi edustajaksi kansainväliseen ydinenergiakomissioon Wienissä 1960–1961. Vuonna 1961 Stalinin vastainen linja jatkui XXII puoluekokouksessa, ja 1964 mennessä Molotov siivottiin puolueesta kokonaan. Molotovin sallittiin liittyä puolueeseen jälleen 1984, tosin vain symbolisena eleenä. Hän kuoli Moskovassa 8. marraskuuta 1986 96-vuotiaana ja viimeisenä merkittävänä Venäjän vallankumoukseen 1917 osallistuneena hahmona. Hänet haudattiin Novodevitšin hautausmaalle Moskovassa. Hänen nimensä mukaan on nimetty myös esimerkiksi Suomen talvisodassa käytettyjä Molotovin cocktaileja.
- Viatcheslav Mikhaïlovitch Molotov fut un homme politique et un diplomate de l'Union soviétique. Il était considéré comme le bras droit de Joseph Staline.
- Vjacseszlav Mihajlovics Molotov vezető szovjet politikus volt a sztálini diktatúra évtizedeiben, az 1920-as évektől az 1950-es évekig. A náci Németország és a Szovjetunió között kötött, Molotov-Ribbentrop paktumként elhíresült megnemtámadási szerződést ő írta alá szovjet részről 1939-ben. Róla nevezték el a Molotov-koktél nevű, utcai harcokban használt fegyvert.
- Molotov nacque a Kukarka presso Vjatka, in Russia, come Vjačeslav Michajlovič Skrjabin (Скря́бин). Nel 1906 si unì al Partito Operaio Socialdemocratico Russo e prese lo pseudonimo Molotov (dal russo molot, martello). Arrestato a San Pietroburgo nel 1909, fu esiliato per due anni in Siberia. Al ritorno entrò nel comitato di redazione della Pravda (Verità), l'organo clandestino della fazione bolscevica allora diretto da Stalin. Arrestato nuovamente nel 1913, fu deportato a Irkutsk, ma nel 1915 evase e ritornò nella capitale, dove nel 1916 entrò nel comitato cittadino del partito bolscevico. Fu, assieme ad Aleksandr Šljapnikov, il dirigente bolscevico di più alto rango a Pietrogrado all'epoca della Rivoluzione di febbraio, mentre personaggi come Lenin erano ancora in esilio. Oltre che direttore del quotidiano Pravda, fece parte del Comitato Militare Rivoluzionario che pianificò la Rivoluzione d'ottobre, durante la quale divenne uno stretto alleato di Stalin. Nel 1918, allo scoppio della guerra civile, fu inviato in Ucraina, dove nel 1920 divenne segretario del comitato centrale del partito bolscevico ucraino. Richiamato a Mosca (la nuova capitale) da Lenin nel 1921 come membro del comitato centrale e addetto alla segreteria del partito, nel 1922, eletto Stalin segretario generale del partito bolscevico, divenne il vice segretario de facto. Durante le lotte di potere seguite alla morte di Lenin nel 1924, Molotov fu sempre un leale sostenitore di Stalin, che lo premiò nel 1926 facendolo entrare nel Politburo del partito. La sua immagine grigiamente burocratica, che portava gli avversari a sottovalutarlo, celava un grande talento amministrativo e una mente penetrante. Dal 19 dicembre 1930 al 9 maggio 1941, fu Presidente del Consiglio dei Commissari del Popolo, ruolo in base al quale agì come formale capo dell'esecutivo dell'Unione Sovietica. Come tale, diresse la collettivizzazione forzata dell'agricoltura contro i kulaki, con la successiva carestia, ma anche, assieme al commissario del popolo all'industria Lazar Kaganovič (anche lui fedele alleato di Stalin), il primo, il secondo e il terzo Piano quinquennale di industrializzazione, inclusa l'industria degli armamenti che si sarebbe rivelata decisiva nella seconda guerra mondiale. Le purghe degli anni 30 (dal 1934 al 1938), in cui fu giustiziata la maggior parte dei dirigenti bolscevichi della generazione di Stalin, vide Molotov attivamente coinvolto (in totale adesione alla linea staliniana) come membro del Politburo, ma non come capo dell'esecutivo. Dopo le purghe fu opinione comune che Molotov fosse il vice di Stalin e il suo successore, ipotesi che Molotov fu molto attento a non incoraggiare. Il 3 maggio 1939, alla vigilia della seconda guerra mondiale, divenne commissario del Popolo agli Affari Esteri (Ministro degli Esteri). Si ritiene che venne nominato a questo incarico, perché il suo predecessore, Maxim Litvinov, oltre ad essere ebreo, e quindi avrebbe potuto offendere i nazisti rivestendo quel ruolo nei negoziati, si era sbilanciato troppo nel cercare un'alleanza a tre con Gran Bretagna e Francia, mentre queste ultime due avevano snobbato i suoi sforzi. Tale politica aveva reso Litvinov inviso alle autorità naziste. Molotov negoziò in parallelo sia con l'Occidente che con i tedeschi per assicurare il maggior guadagno territoriale all'Unione Sovietica. Dopo che i colloqui russo-franco-britannici dell'agosto 1939 fallirono, egli negoziò il Patto Molotov-Ribbentrop con la sua controparte tedesca, Joachim von Ribbentrop. Durante il periodo precedente allo scoppio della guerra tra l'Unione Sovietica e la Germania, nel 1941, irritò immancabilmente i tedeschi con la sua tenacia pragmatica durante i negoziati, insistendo nel preservare o migliorare gli interessi sovietici in Europa orientale, e senza farsi ingannare dalle oziose promesse tedesche di concessioni in altre distanti parti del mondo, come l'India. (In un'occasione, quando Ribbentrop stava discutendo la divisione delle spoglie dell'Impero Britannico "prossimo alla conquista", Molotov rispose chiedendogli perché, se il Regno Unito era condannato, stavano tenendo dei negoziati in un rifugio antiaereo). In seguito, si confrontò anche con il Presidente statunitense Franklin Delano Roosevelt riguardo tali argomenti, durante la guerra. Ore dopo l'avvio dell'invasione tedesca, il 22 giugno 1941, diede un famoso e incoraggiante discorso al popolo sovietico, spiegando la situazione ed enfatizzando il fatto che l'URSS non aveva fatto niente per provocare la guerra, ma avrebbe combattuto fino alla vittoria finale, ora che era iniziata. Lo scoppio della guerra segnò anche il passaggio di mano della guida dell'esecutivo sovietico da Molotov a Stalin. Molotov divenne vice primo ministro e soprattutto continuò a gestire la politica estera, visitando fra l'altro Londra (1941) e Washington (1942) al fine di concludere il trattato di alleanza anglo-sovietico e convincere gli anglo-americani ad aprire il "secondo fronte" in Europa. Accompagnò Stalin alle conferenze di Teheran (1943), Yalta (1945) e Potsdam (1945) e rappresentò l'Unione Sovietica alla conferenza di San Francisco che creò la Organizzazione delle Nazioni Unite. In tutte queste occasioni confermò la sua fama di duro negoziatore. Molotov servì come commissario agli Esteri fino al 1949 (quando venne rimpiazzato da Andrej Vyšinskij), e quindi ancora dal 1953 al 1956. Negli ultimi anni del regime staliniano la sua posizione si indebolì. Nel dicembre 1948 non fu in grado di evitare l'arresto della moglie Polina per "tradimento" (era ebrea), che poté rivedere solo dopo la morte di Stalin. Nel 1952, al 19° congresso del Partito Comunista dell'Unione Sovietica, fu eletto al Presidium ma fu escluso dal comitato permanente di questo, il vero erede del Politburo. Poco prima di morire, Stalin pensava ad una purga per eliminare gli ultimi suoi coetanei, tra i quali appunto Molotov, a favore della generazione successiva. A seguito della morte di Stalin e della esecuzione di Beria, nel 1953, la posizione di Molotov sembrò rafforzarsi, tanto da riacquistare il ministero degli esteri. Tuttavia Molotov si trovò in disaccordo con le politiche riformiste del successore di Stalin, Nikita Khruščёv e si oppose duramente alle denunce di quest'ultimo contro Stalin al 20° congresso del Partito, che di fatto attaccavano anche Molotov come vice di Stalin negli anni '30 e '40. Rimosso dal ministero degli esteri nel giugno 1956, nel 1957, assieme ad altri esponenti stalinisti come Kaganovič, tentò un colpo interno al partito per estromettere Khruščёv. Il tentativo fu denunciato da Khruščёv in giugno e fallì, e ciò fornì a Khruščёv il pretesto per espellere Molotov dal Presidium e dal Comitato Centrale del Partito, senza giustiziarlo ma affidandogli una serie di incarichi sempre più irrilevanti: prima come ambasciatore in Mongolia e quindi come delegato permanente dell'URSS all'Agenzia Internazionale per l'Energia Atomica di Vienna. Nel 1962 venne completamente privato di ogni carica ed espulso dal Partito. Molotov non rinnegò mai le sue scelte nell'era staliniana e fu informalmente riabilitato dopo la caduta di Khruščёv ad opera di Leonid Il'ič Brežnev; molti anni dopo, nel 1984, a Molotov venne permesso di rientrare nel Partito, ma questo fu un gesto puramente simbolico. All'epoca della sua morte (all'età di 96 anni), avvenuta a Mosca l'8 novembre 1986, era l'ultimo sopravvissuto tra i principali partecipanti agli eventi del 1917.
- ヴャチェスラフ・ミハイロヴィチ・モロトフ（ラテン文字表記の例:Vyacheslav Mikhailovich Molotov,ロシア語: Вячеслав Михайлович Молотов 、ヴャチェスラーフ・ミハーイロヴィチ・モーロトフ、1890年3月9日（ユリウス暦2月25日） - 1986年11月8日）は、ソビエト連邦の政治家、革命家。ソビエト連邦首相、外相。第二次世界大戦前後の時代を通じてヨシフ・スターリンの片腕としてソ連外交を主導した。モロトフはペンネームであり、本名はヴャチェスラフ・ミハイロヴィチ・スクリャービン（Вячеслав Михайлович Скрябин）。作曲家・アレクサンドル・スクリャービンとは直接の血縁関係はない。 1930年代以降唯一、スターリンに対して革命時代の愛称「コーバ」を使うことの許された人物であり、スターリンも彼のことを「モロトシヴィリ」「モロトシュテイン」といったあだ名で呼んだ。妻はユダヤ人の仕立屋の娘であり、ウクライナ共産党の書記や交通人民委員を務めたポリーナ・ジェムチュジナ。孫にKGB長官の補佐官を務めた政治評論家ヴャチェスラフ・ニコノフがいる。
- Vjatsjeslav Michajlovitsj Molotov, Russisch: Вячеслав Михайлович Молотов, was een Sovjet-Russisch revolutionair en later voorzitter van de Raad van Volkscommissarissen (premier) (1930-1941) en minister van Buitenlandse Zaken in de Sovjet-Unie, tijdens welke hij onder andere medeverantwoordelijk was voor de Holodomor en de Grote Zuivering. Hij is met name bekend geworden door het Molotov-Ribbentroppact, dat hij in naam van Stalin sloot met Nazi-Duitsland in 1939. De molotovcocktail is naar hem vernoemd.
- Vjatsjeslav Mikhajlovitsj Molotov, var en sovjetisk politiker og diplomat. Han var en av de få fremstående opprinnelige bolsjevikene som overlevde Stalins utrenskninger på 1930-tallet. Han har gitt navn til Molotov-Ribbentrop-pakten og til Molotov-cocktail.
- Wiaczesław Michajłowicz Mołotow Вячеслав Михайлович Молотов (Скрябин), właśc. Skriabin - rosyjski komunista, polityk radziecki. Pochodził z rodziny kupieckiej. W roku 1906 wstąpił do Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej Rosji. Dwukrotnie aresztowany przez ochranę. W 1912 podjął współpracę z założoną wtedy przez bolszewików gazetą Prawda. Brał aktywny udział w rewolucji październikowej, choć niczym się podczas niej nie wyróżnił. Był bliskim współpracownikiem najpierw Lenina, a potem Józefa Stalina. W latach dwudziestych piął się po szczeblach partyjnej kariery. Od 1921 roku – sekretarz KC SDPRR(b), od 1926 roku – członek Biura Politycznego WKP(b). Poparcie Stalina w walce o władzę, zagwarantowało mu najwyższe stanowiska państwowe. W 1930 roku objął urząd przewodniczącego Rady Komisarzy Ludowych (premiera rządu ZSRR) i wiernie realizował stalinowską politykę kolektywizacji. W latach 1937-38 zrealizował wielką czystkę w wojsku i partii komunistycznej. 3 maja 1939 roku, pozostając premierem zastąpił na stanowisku komisarza spraw zagranicznych Maksima Litwinowa. W decydującym dla Europy okresie kierował radziecką polityką zagraniczną. W nocy z 23 na 24 sierpnia 1939 roku podpisał układ o nieagresji z Niemcami. Pakt ten był ważnym zabezpieczeniem dla Hitlera i ułatwił rozpoczęcie II wojny światowej atakiem na Polskę. 28 września 1939 roku podpisał układ o przyjaźni i granicy z Niemcami (który można uznać za kolejny rozbiór Polski). 5 marca 1940 na posiedzeniu Biura Politycznego Komitetu Centralnego KPZR podpisał decyzję o wymordowaniu 22467 polskich oficerów, żandarmów, policjantów, osadników, ziemian i inteligentów więzionych w obozach NKWD. 12 listopada 1940 roku przybył do Berlina, aby negocjować warunki przystąpienia Związku Radzieckiego do "osi" Berlin-Rzym-Tokio. Hitler nie zaakceptował postawionych przez Stalina warunków. 6 maja 1941 roku Stalin przejął od niego stanowisko premiera. Po wybuchu wojny niemiecko-radzieckiej 22 czerwca 1941 roku to on, a nie Stalin pierwszy wygłosił przemówienie radiowe informujące o rozpoczęciu wojny. W lipcu 1941 roku Mołotow podpisał układ o pomocy wzajemnej z Wielką Brytanią a w październiku protokół o pomocy wojskowej Stanów Zjednoczonych (Lend-lease). W latach 1943-1945 brał udział w najważniejszych konferencjach, między innymi konferencji jałtańskiej dającej hegemonię Związkowi Radzieckiemu w Europie Środkowej i Wschodniej. Po wojnie stopniowo odsuwany od władzy. Na polecenie Stalina w 1949 roku aresztowano jego żonę. Po śmierci Stalina w 1953 roku, wszedł w skład tzw. I triumwiratu i ponownie objął stanowisko ministra spraw zagranicznych. W czerwcu 1957 roku, na plenum KC KPZR, podjął nieudaną próbę obalenia sekretarza generalnego Nikity Chruszczowa. Został za to usunięty z Komitetu Centralnego i wysłany w charakterze ambasadora do Mongolii. Później był szefem misji ZSRR przy Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej w Wiedniu. W 1961 roku za krytykę Nikity Chruszczowa przed XXII Zjazdem KPZR został usunięty z partii i wysłany na emeryturę. W roku 1984 przyjęty ponownie w szeregi KPZR przez Konstantina Czernienkę.
- Viatcheslav Mikhailovitch Molotov,, nascido Viatcheslav Mikhailovitch Scriábin (russo Вячесла́в Миха́йлович Скря́бин, Vyatchesláv Mikháilovitch Scriábin),, foi um diplomata e político da União Soviética de destaque entre os anos 20 e 50 do século XX. Nascido na pequena aldeia de Kukarka (atual Sovietsk, no Óblast de Kirov), Molotov era filho de um pequeno comerciante, e foi educado numa escola secundária em Kazan, onde se juntou à facção bolchevique do Partido Operário Social-Democrata Russo, em 1906. Adotou o pseudônimo de Molotov (do russo molot, "martelo"). Foi preso em 1909 e passou dois anos no exílio na Sibéria. Em 1911 se inscreveu na Universidade Politécnica de São Petersburgo, e se tornou um dos editores do Pravda, o jornal bolchevique clandestino do qual Josef Stalin também era editor. Em 1913 Molotov foi preso novamente, e deportado para Irkutsk, de onde escapou em 1915 e retornou à capital. Em 1920 ingressou no Comitê Central do PCUS, foi dirigente da Internacional Socialista no período 1928-1934. Na qualidade de membro do Politburo, foi responsável pela campanha de requisições das colheitas na Ucrânia, causando a fome-genocídio de 1932-1933, o Holodomor. Sendo um dos principais colaboradores de Stalin, foi Ministro de Relações Exteriores da URSS no período 1939-1949 e 1953-1956). Em 1957, foi afastado da direção do Partido por Nikita Khrushchov, em virtude da sua oposição à "desestalinização" e nomeado embaixador na Mongólia, cargo que exerceu entre 1957 e 1960 tendo logo após sido indicado para chefiar a representação da URSS na Organização Internacional de Energia Atômica sediada em Viena, tendo permanecido neste cargo até 1962 ao ser excluído do Partido Comunista. Foi readmitido no Partido em 1984. Seu nome tornou-se célebre pela popularidade do coquetel molotov, arma química incendiária muito utilizada em guerrilhas e manifestações urbanas. Mas sua mais relevante participação na história mundial foi a assinatura do Tratado Molotov-Ribbentrop, o pacto de não-agressão firmado entre a União Soviética e a Alemanha Nazista em 1939. O tratado perdurou até o dia 22 de junho de 1941, quando Adolf Hitler quebrou o pacto, ordenando a invasão do território soviético na chamada Operação Barbarossa.
- Viaceslav Mihailovici Molotov –8 noiembrie 1986), politician sovietic politician şi diplomat, a fost unul dintre cei mai importanţi conducători ai guvernului sovietic începând din deceniul al treilea al secolului trecut, când a fost propulsat la putere de către protectorul său, Stalin, până în deceniul al şaselea, când a fost destituit din toate funcţiile de Nikita Hruşciov. A fost principalul semnatar din partea sovietică al pactului de neagresiune sovieto-german din 1939.
- {{Государственный деятель | русское имя = Вячеслав Михайлович Молотов | оригинальное имя = Вячеслав Михайлович Скрябин | портрет = В. М. _Молотов. jpg | титул = Председатель Совета Народных Комиссаров СССР | флаг = Flag of the Soviet Union. svg | порядок = 3 | периодначало = 19 декабря 1930 | периодконец = 6 мая 1941 | предшественник = Алексей Иванович Рыков | преемник = Иосиф Виссарионович Сталин |титул_2 = Первый заместитель Председателя СНК (СМ) СССР |порядок_2 = |флаг_2 = |периодначало_2 = 16 августа 1942 |периодконец_2 = 29 июня 1957 |предшественник_2 = |преемник_2 = |премьер_2 = Иосиф Виссарионович Сталин Георгий Максимилианович Маленков Николай Александрович Булганин | титул_3 = Народный комиссар иностранных дел СССР | флаг_3 = Flag of the Soviet Union. svg | порядок_3 = 4 | периодначало_3 = 3 мая 1939 | периодконец_3 = 15 марта 1946 | предшественник_3 = Максим Максимович Литвинов | преемник_3 = должность упразднена; он сам как министр иностранных дел СССР | премьер_3 = Вячеслав Михайлович Молотов Иосиф Виссарионович Сталин | титул_4 = Министр иностранных дел СССР | флаг_4 = Flag of the Soviet Union. svg | порядок_4 = 1 | периодначало_4 = 19 марта 1946 | периодконец_4 = 4 марта 1949 | предшественник_4 = должность учреждена; он сам как народный комиссар иностранных дел СССР | преемник_4 = Андрей Януарьевич Вышинский | премьер_4 = Иосиф Виссарионович Сталин | титул_5 = Министр иностранных дел СССР | флаг_5 = Flag of the Soviet Union. svg | порядок_5 = 3 | периодначало_5 = 5 марта 1953 | периодконец_5 = 1 июня 1956 | предшественник_5 = Андрей Януарьевич Вышинский | преемник_5 = Дмитрий Трофимович Шепилов | премьер_5 = Георгий Максимилианович Маленков Николай Александрович Булганин | титул_6 = Министр государственного контроля СССР | флаг_6 = Flag of the Soviet Union. svg | порядок_6 = 5 | периодначало_6 = 21 ноября 1956 | периодконец_6 = 29 июня 1957 | предшественник_6 = Василий Гаврилович Жаворонков | преемник_6 = Георгий Васильевич Енютин как председатель Комиссии советского контроля Совета Министров СССР | премьер_6 = Николай Александрович Булганин | титул_7 = Секретарь ЦК КП Украины | флаг_7 = Symbol-hammer-and-sickle. svg | порядок_7 = 5 | периодначало_7 = ноябрь 1920 | периодконец_7 = 12 января 1921 | предшественник_7 = Станислав Викентьевич Косиор | преемник_7 = должность упразднена; Дмитрий Захарович Мануильский как Первый секретарь ЦК КПУ | дата рождения = {{ДатаРождения|9|3|1890|25|2 | место рождения = слобода Кукарка, Вятская губерния, Российская империя | дата смерти = {{ДатаСмерти|8|11|1986 | место смерти = Москва, РСФСР | отец = Михаил Прохорович Скрябин | мать = Анна Яковлевна Небогатикова | партия = КПСС (с 1906, исключён 1962, восстановлен 1984) | образование = два курса Санкт-Петербургского политехнического института | ученая степень = почетный член Академии наук СССР | супруга = Полина Семёновна Жемчужина | дети = дочь Светлана | похоронен = Новодевичье кладбище, Москва | награды = {{{! style="background:transparent" {{{! style="background:transparent" | автограф = K92. jpg |Commons = Vyacheslav Molotov Вячесла́в Миха́йлович Мо́лотов (настоящая фамилия Скря́бин; {{ДатаРождения|9|3|1890|25|2, Кукарка — {{ДатаСмерти|8|11|1986, Москва) советский политический и государственный деятель, Герой Социалистического Труда, почетный член АН СССР. Глава советского правительства в 1930—1941, нарком и министр иностранных дел. Имя Молотова часто упоминается в ряду наиболее видных руководителей советской внешней политики.
- Vjatjeslav Michajlovitj Molotov (ryska Вячесла́в Миха́йлович Мо́лотов), född under efternamnet Skrjabin 9 mars 1890 i Kukarka, Kirov oblast, död 8 november 1986 i Moskva, var en sovjetisk kommunistisk politiker. Han var utrikesminister (folkkommissarie för utrikes ärenden) i Sovjetunionen under perioderna 1939-1949 och 1953-1957; han var även premiärminister under perioden 1930-1941. Molotovs bolsjevikpseudonym anspelar på slägga (av ryska molot), samma ord som förekommer i uttrycket серп и молот som brukar översättas hammaren och skäran. Molotovs är kanske mest känd för som Sovjetunionens utrikesminister tillsammans med det nazistiska Tysklands utrikesminister Joachim von Ribbentrop på uppdrag av Stalin underteckna den s.k. Molotov-Ribbentrop pakten den 23:e augusti 1939 i Moskva. Molotov skrev personligen tillsammans med Stalin och andra toppledare på order om avrättning av stort antal personer som beskylldes för att vara fiender till det sovjetiska folket, oftast på grund av uppdiktade anklagelser. Molotov var också en av de politbyråmedlemmar som den 5 mars 1940 undertecknade beslutet att avrätta polska officerare i vad som blev känt som Katyńmassakern. Molotov ställdes aldrig till svars för något av detta. Under Förenta Nationernas tidiga år skaffade Molotov sig öknamnet "Mr. Veto" efter att mycket frekvent ha använt sig av vetorätten för Sovjetunionens räkning för att förhindra beslut. I den svenska pressen kallades han istället "Mot-Olov". I juni 1957 försökte Molotov att avsätta Nikita Chrusjtjov från posten som generalsekreterare i kommunistpartiet. Till följd av detta uteslöts han från centralkommittén och skickades iväg till sin nya tjänst som ambassadör i Mongoliet. Senare utnämndes han till ledare för den sovjetiska representationen vid Internationella atomenergiorganet, IAEA, i Wien. 1961 blev han utestängd från partiet och pensionerades för sin kritik av Chrusjtjov. 1984 fick han åter bli medlem i kommunistpartiet efter beslut av Konstantin Tjernenko. Molotov föddes i Kukarka, en by i närheten av staden Perm. Byns namn kom senare, som många andra sovjetiska städers, att ersättas med någon av de bolsjevikiska revolutionärernas namn, och i detta fall döptes den om till Molotov. Molotov var av adlig släkt, men växte upp under fattiga förhållanden med en alkoholiserad far. Han arbetade på tidningen Pravda när han för första gången träffade Stalin 1917.
- Vyaçeslav Molotov (Rusça: Вячесла́в Миха́йлович Мо́лотов, II. Dünya Savaşı sırasında Stalin ile birlikte görev yapmış Sovyetler Birliği dışişleri bakanıdır. Alman Dışişleri Bakanı Ribbentrop ile Molotov Ribbentrop Paktı'nı imzaladı. 1920'lerde Stalin ile beraber hızla yükseldi ve 1950'lerde Nikita Hruşçov'un yükselişiyle siyasetten çekilmek zorunda kaldı.
- В'ячесла́в Миха́йлович Мо́лотов —- радянський партійний та державний діяч.
- 维亚切斯拉夫·米哈伊洛维奇·莫洛托夫（Вячеслав Михайлович Молотов，1890年3月9日－1986年11月8日），原名维亚切斯拉夫·米哈伊洛维奇·斯克里亚宾（Вячеслав Михайлович Скриабин），早年参加革命时，将姓氏改为“莫洛托夫（Молотов）”取“锤子”之意（俄文“锤子”为молот）。苏联革命家、政治家、外交家、苏联人民委员会主席（总理）（1930年-1941年）。 莫洛托夫在列宁时期就是苏共中央委员。他是斯大林的亲密战友和坚定的支持者，成为斯大林领导班子的二号人物，支持斯大林的集体化政策并参与领导了大清洗。1941年任苏联外交人民委员（外交部长），是斯大林国际谈判的主要代言人和顾问，曾多次冒着生命危险飞越敌战区上空与西方领导人斡旋。他善于使用外交手段维护苏联的利益，能言善辩，被誉为外交天才，尽管斯大林对他并不完全信任，他的妻子也遭到斯大林的迫害，但他至始至终都在坚定的支持斯大林，在斯大林去世后继续担任外交部长。由于对苏共二十大的反斯大林政策有不同的意见而于1957年被打为“反党集团”头目，被降为驻蒙古大使，1964年被开除党籍，勒令退休。但他始终为斯大林奔走。80年代中期，他与苏联著名诗人丘耶夫结为好友，在丘耶夫与他进行的139次谈话中对斯大林给予了高度评价。1984年被恢复党籍，1986年去世。他是列宁的战友中少数几个活到20世纪80年代的。
|
| rdfs:comment
|
- Vyacheslav Mikhailovich Molotov was a Soviet politician and diplomat, a leading figure in the Soviet government from the 1920s, when he rose to power as a protégé of Joseph Stalin, to 1957, when he was dismissed from Presidium (Politburo) of the Central Committee by Nikita Khrushchev. He was the principal Soviet signatory of the Nazi-Soviet non-aggression pact of 1939 (also known as the Molotov-Ribbentrop Pact).
- Wjatscheslaw Michailowitsch Molotow war Regierungschef und Außenminister der Sowjetunion.
- Viatxeslav Mikhàilovitx Skriabin (Mólotov), en rus Вячесла́в Миха́йлович Скря́бин, "Мо́лотов", va ser un dirigent soviètic durant el govern de Iósif Stalin. Mólotov va nèixer a Kukarka, província de Kírov, el 9 de març de 1890. Va estudiar a l'Institut Politècnic de Sant Petersburg. Al 1906 es va unir als bolxevics i va prendre el sobrenom de Mólotov substituint el seu cognom, Skriabin. (Mólotov en rus significa "martell").
- Vjačeslav Michajlovič Molotov byl dlouholetý přední činitel KSSS a SSSR, stal se blízkým spolupracovníkem V. I. Lenina i J. V. Stalina. V letech 1921 - 1930 působil jako tajemník ÚV, v letech 1930 - 1941 předseda rady lidových komisařů poté v letech 1941 - 1957 byl náměstkem předsedy rady lidových komisařů či ministrů; zároveň působil jako lidový komisař - ministr - zahraničí 1939 - 1949, 1953 - 1956. V roce 1957 vystoupil proti N. S.
- Viacheslav Mijáilovich Mólotov,–8 de noviembre de 1986) fue un político y diplomático soviético. Él y Anastás Mikoyán fueron los únicos revolucionarios bolcheviques de alto rango que sobrevivieron a las purgas de los años 1930.
- Vjatšeslav Mihailovitš Molotov oli neuvostoliittolainen poliitikko ja diplomaatti. Molotov oli Aleksandra Kollontain ja Stalinin itsensä ohella ainoita bolševikkien johtohahmoja, jotka selvisivät hengissä 1930-luvun suurista puhdistuksista. Molotov syntyi Kukarkan kylässä nimellä Vjatšeslav Mihailovitš Skrjabin (Скрябин), nimestään huolimatta Molotov ei ole sukua säveltäjä Aleksandr Skrjabinille.
- Viatcheslav Mikhaïlovitch Molotov fut un homme politique et un diplomate de l'Union soviétique. Il était considéré comme le bras droit de Joseph Staline.
- Vjacseszlav Mihajlovics Molotov vezető szovjet politikus volt a sztálini diktatúra évtizedeiben, az 1920-as évektől az 1950-es évekig. A náci Németország és a Szovjetunió között kötött, Molotov-Ribbentrop paktumként elhíresült megnemtámadási szerződést ő írta alá szovjet részről 1939-ben. Róla nevezték el a Molotov-koktél nevű, utcai harcokban használt fegyvert.
- Molotov nacque a Kukarka presso Vjatka, in Russia, come Vjačeslav Michajlovič Skrjabin (Скря́бин). Nel 1906 si unì al Partito Operaio Socialdemocratico Russo e prese lo pseudonimo Molotov (dal russo molot, martello). Arrestato a San Pietroburgo nel 1909, fu esiliato per due anni in Siberia. Al ritorno entrò nel comitato di redazione della Pravda (Verità), l'organo clandestino della fazione bolscevica allora diretto da Stalin.
- Vjatsjeslav Michajlovitsj Molotov, Russisch: Вячеслав Михайлович Молотов, was een Sovjet-Russisch revolutionair en later voorzitter van de Raad van Volkscommissarissen (premier) (1930-1941) en minister van Buitenlandse Zaken in de Sovjet-Unie, tijdens welke hij onder andere medeverantwoordelijk was voor de Holodomor en de Grote Zuivering. Hij is met name bekend geworden door het Molotov-Ribbentroppact, dat hij in naam van Stalin sloot met Nazi-Duitsland in 1939.
- Vjatsjeslav Mikhajlovitsj Molotov, var en sovjetisk politiker og diplomat. Han var en av de få fremstående opprinnelige bolsjevikene som overlevde Stalins utrenskninger på 1930-tallet. Han har gitt navn til Molotov-Ribbentrop-pakten og til Molotov-cocktail.
- Wiaczesław Michajłowicz Mołotow Вячеслав Михайлович Молотов (Скрябин), właśc. Skriabin - rosyjski komunista, polityk radziecki. Pochodził z rodziny kupieckiej. W roku 1906 wstąpił do Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej Rosji. Dwukrotnie aresztowany przez ochranę. W 1912 podjął współpracę z założoną wtedy przez bolszewików gazetą Prawda. Brał aktywny udział w rewolucji październikowej, choć niczym się podczas niej nie wyróżnił.
- Viatcheslav Mikhailovitch Molotov,, nascido Viatcheslav Mikhailovitch Scriábin (russo Вячесла́в Миха́йлович Скря́бин, Vyatchesláv Mikháilovitch Scriábin),, foi um diplomata e político da União Soviética de destaque entre os anos 20 e 50 do século XX.
- Viaceslav Mihailovici Molotov –8 noiembrie 1986), politician sovietic politician şi diplomat, a fost unul dintre cei mai importanţi conducători ai guvernului sovietic începând din deceniul al treilea al secolului trecut, când a fost propulsat la putere de către protectorul său, Stalin, până în deceniul al şaselea, când a fost destituit din toate funcţiile de Nikita Hruşciov. A fost principalul semnatar din partea sovietică al pactului de neagresiune sovieto-german din 1939.
- {{Государственный деятель | русское имя = Вячеслав Михайлович Молотов | оригинальное имя = Вячеслав Михайлович Скрябин | портрет = В. М. _Молотов. jpg | титул = Председатель Совета Народных Комиссаров СССР | флаг = Flag of the Soviet Union.
- Vjatjeslav Michajlovitj Molotov (ryska Вячесла́в Миха́йлович Мо́лотов), född under efternamnet Skrjabin 9 mars 1890 i Kukarka, Kirov oblast, död 8 november 1986 i Moskva, var en sovjetisk kommunistisk politiker. Han var utrikesminister (folkkommissarie för utrikes ärenden) i Sovjetunionen under perioderna 1939-1949 och 1953-1957; han var även premiärminister under perioden 1930-1941.
- Vyaçeslav Molotov (Rusça: Вячесла́в Миха́йлович Мо́лотов, II. Dünya Savaşı sırasında Stalin ile birlikte görev yapmış Sovyetler Birliği dışişleri bakanıdır. Alman Dışişleri Bakanı Ribbentrop ile Molotov Ribbentrop Paktı'nı imzaladı. 1920'lerde Stalin ile beraber hızla yükseldi ve 1950'lerde Nikita Hruşçov'un yükselişiyle siyasetten çekilmek zorunda kaldı.
- В'ячесла́в Миха́йлович Мо́лотов —- радянський партійний та державний діяч.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
