| dbpedia-owl:abstract
|
- Els Vosges són una serralada de l'est de França paral·lela al Rin per la seva riba esquerra. Té uns 250 km en direcció sud-oest a nord-est, entre la Vall de Saverne al nord, el pas de Belfort al sud, l'altiplà triàsic de la Lorena i els turons de les Faucilles a l'oest, i la plana d'Alsàcia a l'est. El punt culminant és el Ballon de Gebweiler de 1.424 metres, al sud de la serralada (cap al nord l'altura és molt inferior i ronda els 400 metres). El seu nom antic fou Vosegus (també Vogesus) Juli Cèsar va entaular combat amb Ariovist el 58 aC entre el sud dels Vosges i el Rin. La regió fou poblada pels sèquans; els leucs i mediomatrics eren al nord d'aquestos i a l'est dels Vosges; i entre els Vosges i el Rin vivien també els rauracs, tribocis, nemets, vangions i caracats. La taula de Peutinger marca la regió com a Silva Vosagus. La seva carena marca la frontera entre els les regions de la Lorena (a l'oest) i l'Alsàcia (a l'est). Vegeu també: Departament francès dels Vosges
- Vogézy jsou horské pásmo ve východní Francii, rozprostírající se podél západní strany údolí Rýna v severoseverovýchodním směru, od Belfortu po Saverne. Geograficky se pohoří Vogézy nachází celé ve Francii s tím, že je průsmyk Col de Saverne odděluje od Falckého lesa, který z geologického pohledu částečně patří k masívu Vogéz. Vogézy jsou ve své jižní části tvořeny hlavně žulou, s některými vyvřelinami a druhem červeného pískovce (až do 500 m tloušťky), což přineslo francouzské jméno grés Vosgien. Nízké Vogézy jsou pískovcovou plošinou o nadmořské výšce 300 - 600 m n. m. Orograficky je pásmo rozděleno od jihu na sever do tří částí: Vysoké Vogézy (Hautes Vosges), rozkládající se v jižní části pásma od Belfortu do údolí Bruche; Centrální Vogézy mezi údolím Bruche a průsmykem Col de Saverne; Nízké Vogézy mezi průsmykem Col de Saverne a pramenem řeky Lauter. Kulaté hřebeny Vysokých Vogéz se nazývají balóny. Nejvyšší body se nacházejí ve Vysokých Vogézách: Grand Ballon (také nazývaný Ballon de Guebwiller) dosahuje výšky 1424 m n. m. , Storckenkopf výšky 1366 m n. m. , Hohneck výšky 1364 m n. m. a Ballon d´Alsace výšky 1247 m n. m. Průsmyk Col de Saales, mezi Vysokými a Centrálními Vogézami, dosahuje výšky 579 m n. m. , obě pohoří jsou nižší a užší než Vysoké Vogézy. Nejvyšším bodem této části je Mont Donon (1008 m n. m.). Mezi Vogézami a odpovídajícím pohořím Černý les na druhé straně Rýna je značná podobnost: obě leží na stejné zeměpisné sířce, mají podobné geologické složení a jsou charakterizovány lesy na nižších svazích, nad kterými jsou otevřené pastviny a kulaté vrcholky spíše stejné nadmořské výšky, navíc obě pohoří ukazují prudší svahy směrem k Rýnu a na opačné straně pozvolna klesají. Příčinou je to, že jak Vogézy, tak Černý les byly vytvořeny statickým zdvihem jako odpověď na otevření Rýnského příkopu. Rýnský příkop je hlavní denotační kotlina. Když se takové kotliny tvoří, zúžení kůry způsobí vyzdvižení přímo hraničící s kotlinou. Rozsah zdvihu se snižuje se vzdáleností od kotliny, tím pádem je nejvyšší pásmo vrcholů přímo u hranic kotliny a naopak nižší pohoří se rozkládají pryč od kotliny.
- Die Vogesen (dt. früher auch Wasgauen, Wasgenwald oder Wasigenwald) sind ein Mittelgebirge in Ostfrankreich. Sie sind gemeinsam mit dem Pfälzerwald, der sich nördlich der französischen Grenze ohne morphologische Trennung anschließt, Teil eines einheitlichen Mittelgebirgsraumes von etwa 8000 km² Gesamtfläche, der sich von der Burgundischen Pforte bis zur Börrstadter Senke erstreckt und die westliche Begrenzung der Oberrheinischen Tiefebene bildet. Der Name leitet sich vermutlich von dem ursprünglich keltischen, später von den Römern in Gallien übernommenen Berg- und Waldgott Vosegus (auch Vosagus, Vosacius) ab.
- For the department of France of the same name, see Vosges. 40x40px This article has multiple issues. Please help improve it or discuss these issues on the talk page. It needs additional citations for verification. </li>It may require cleanup to meet Wikipedia's quality standards. </li> The Vosges are a range of low mountains in eastern France, near its border with western Germany. They extend along the west side of the Rhine valley in a north-northeast direction, mainly from Belfort to Saverne. The Grand Ballon is the highest peak at 1424 m.
- La cordillera de los Vosgos o macizo de los Vosgos (en idioma francés Massif des Vosges, en idioma alemán Vogesen) es un sistema montañoso en el noreste de Francia, frontera natural entre las regiones de Alsacia y de Lorena. Su cúspide es el monte del Gran Ballon o Ballon de Guebwiller, con 1.424 msnm, situado al sur del macizo. Hacia el norte las alturas son inferiores, alrededor de los 400 msnm. Su origen se encuentra en un horst debido a la escisión en dos de un sistema montañoso anterior, por la falla que forma la fosa renana, por la que discurre el Rin, dando origen al oeste a los Vosgos y al este a la Selva Negra que es el horst paralelo. Este sistema montañoso incluye dos parques naturales regionales: al sur el Parque natural regional de Ballon d'Alsace, al norte el Parque natural regional de los Vosgos del Norte. Este último forma, junto con el Parque natural del Bosque del Palatinado en Alemania, la reserva de la biosfera de la Unesco Bosque del Palatinado-Vosgos del Norte.
- Vogeesit on noin 250 kilometriä pitkä vuorijono Ranskan itäosassa, Elsassin ja Lothringenin alueella. Se ulottuu Belfortista Saverneen ja seurailee Reinin länsirantaa pohjoiskoillisen suuntaan. Saksan puolella, Rheinland-Pfalzin osavaltiossa, vuorijono jatkuu Wasgau-nimisenä. Vogeesit muistuttavat maastoltaan ja kasvillisuudeltaan Schwarzwaldia Saksan puolella. Vogeesien eteläosa on graniittia, johon liittyy porfyyrikivilajeja ja punaista hiekkakiveä. Vuoriston korkein huippu on 1 424 metriin merenpinnasta kohoava Grand Ballon. Vogeeseilla on metsäteollisuutta; siellä valmistetaan 15% Ranskan paperituotannosta. Vogeesit ovat antaneet nimensä vuoriston länsipuolella sijaitsevalle Vosgesin departementille.
- Les Vosges [voːʒ] sont un massif montagneux situé au nord-est de la France. Son point culminant est le Grand Ballon (autrefois Ballon de Guebwiller) qui atteint 1 424 mètres d'altitude. La partie méridionale du massif fait partie du parc naturel régional des Ballons des Vosges tandis que l'extrémité septentrionale (Vosges gréseuses) se situe dans le parc naturel régional des Vosges du Nord. Les crêtes vosgiennes comportent encore les bornes de l'ancienne frontière entre la France et l'Allemagne (frontière de 1871), marquées D pour Deutschland d'un côté et F de l'autre. Cette limite est aujourd'hui celle entre l'Alsace côté est et la Lorraine et la Franche-Comté à l'ouest et au sud.
- A Vogézek hegylánc közép-nyugat-Európában. A Rajna völgyében észak-északkeleti irányban nyúlik el a svájci Bázeltől a németországi Mainzig. Földrajzilag a hegység Franciaország területére esik. A saverne-i hágó választja el a Pfälzi erdőtől. Geológiailag azonban a Pfälzi erdő egyes részei is a Vogézekhez tartoznak. A Vogézek az egykori Variszkuszi hegységrendszer átalakult maradványa, a Francia-középhegységgel (Massif Central) és az Ardennekkel együtt. 1871 és 1918 között a Vogézek déli része képezte a francia-német határt, a Ballon d'Alsace és a Mont Donon csúcsok között. A Vogézek képe nagyon hasonló a Rajna másik oldalán húzódó Fekete-erdő tájához: erdők az alacsonyabban fekvő lejtőkön, felettük nyílt legelők és kerek csúcsok nagyjából ugyanabban a magasságban. A Rajna felé mindkettő meredélyekben ér véget, a másik oldalukon viszont fokozatos lejtőkben. A Vogézek déli részét főleg gránit alkotja, amelybe porfír tömbök és vörös homokkő rétegek vegyülnek. Orográfiailag (a magassági vonalak alapján) a Vogézek délről északra haladva négy részre oszthatók: Belfort-tól a Bruche-völgyig a Nagy-Vogézek; a Bruche és a Col de Saverne közt a Közép-Vogézek; a Col de Saverne és a Lauter forrása közt az Alsó-Vogézek és innentől a Hardt. A Rajna és a Vogézek közt nyúlik el Elzász-Lotaringia régió.
- I Vosgi sono una catena montuosa dell'Europa centro-occidentale, che si estende lungo il lato occidentale della valle del Reno in direzione nord-ovest, da Basilea a Magonza. Dal punto di vista geografico i Vosgi sono compresi completamente nel territorio francese, con il Col de Saverne che li separa dal Pfälzer Wald, la Foresta Palatina. Tuttavia, se si considera l'aspetto geologico, alcune sezioni della Foresta Palatina appartengono ai Vosgi e infatti la sezione francese del Pfälzer Wald è comunemente vista come parte del gruppo settentrionale dei Vosgi. Dal 1871 al 1918 l'area meridionale dei Vosgi, dal Ballon d'Alsace al Monte Donon, ha rappresentato la frontiera (anche linguistica) tra la Francia e la Germania. Ci sono notevoli somiglianze fra questa catena e i rilievi corrispondenti situati nell'altro versante della valle del Reno, nella Foresta Nera: entrambi i gruppi montuosi si innalzano alla stessa latitudine e presentano la stessa conformazione geologica ed entrambi si caratterizzano per le foreste presenti nei loro versanti più bassi, sopra delle quali si estendono pascoli e cime arrotondate di un'altezza pressoché uniforme. Entrambe le catene presentano rive scoscese verso il fiume Reno, mentre scollinano più dolcemente nel versante opposto. La sezione meridionale dei Vosgi è costituita principalmente da granito, con alcune rocce porfiriche di un tipo di arenaria rossa che hanno fatto attribuire al versante occidentale il nome francese di grès Vosgien. La catena è suddivisa da sud a nord in quattro sezioni: i Grandes Vosges, che si estendono da Belfort alla valle di Bruche; i Vosgi centrali, tra Bruche e il Col de Saverne; i Vosgi inferiori, tra il Col de Saverne e la sorgente del fiume alsaziano Lauter; e infine il sottogruppo Hardt. Le cime arrotondate dei Grandes Vosges vengono chiamate ballons. I dipartimenti dei Vosgi e dell'Alta Saona sono divisi dall'Alsazia e dal territorio di Belfort dal Ballon d'Alsace o St Maurice. Da questa zona verso nord l'altitudine media della catena è 915 m s.l.m. , con la cima più alta, il Ballon de Guebwiller, nell'est della catena alto 1424 m s.l.m. Il Col de Saales, tra i Grandes Vosges e la sezione centrale, è un colle vicino agli 580 m s.l.m. ; quest'ultimo è molto più basso dei rilievi dei Grandes Vosges, con il Mont Donon che ne rappresenta il punto più elevato. La ferrovia che da Parigi conduce a Strasburgo, il Canale del Reno e dalla Marna attraversano il Col de Saverne. Non ci sono ferrovie lungo i Vosgi tra Saverne e Belfort, ma ci sono strade percorribili lungo i valichi di Bussang da Remiremont a Thann, il passo della Schlucht (1149 m) da Gérardmer a Munster, il Col du Bonhomme da St Dié a Colmar e il passo da St Die a Sainte-Marie-aux-Mines. I Vosgi inferiori sono costituiti da un altopiano di arenaria compreso tra i 305 m e i 565 m e sono attraversati dalla ferrovia che da Hagenau conduce a Sarreguemines e difesi dalla fortezza di Bitche. Dal punto di vista meteorologico la differenza tra i versanti orientali e occidentali dei Vosgi è molto marcata, in quanto le precipitazioni annuali e le temperature sono molto minori nella sezione occidentale. Nelle pendenze orientali la vite riesce a produrre uva ad un'altezza di 396 m; dal versante opposto l'unico fiume presente e l'Ill, con alcuni corsi d'acqua minori. La Mosella, il fiume Meurthe e la Saar si sviluppano tutti sul lato della Lorena. Morene e rocce lucide e levigate testimoniano l'esistenza nel passato di ghiacciai, che un tempo coprivano i rilievi dei Vosgi. I laghi, attorniati da abeti, pini, faggi e aceri, i verdi prati che garantiscono il pascolo per numerosi capi di mucche e i paesaggi sulla valle del Reno, la Foresta Nera e le montagne svizzere ricoperte di neve rendono questo distretto montuoso pittoresco. Lungo le alture più basse della catena lungo il lato alsaziano sono numerosi i castelli, di solito in rovina. In molti punti della cresta principale, specialmente a St Odile presso Ribeauvillé (Rappoltsweiler), si possono notare i resti di un muro costruito a secco, chiamato il vallo pagano (Mur Païen). Il muro è stato utilizzato per difesa durante il Medioevo e gli archeologi non concordano se esso sia stato costruito dai Romani o prima del loro arrivo.
- ヴォージュ山脈（-さんみゃく；フランス語 Massif des Vosges）はフランス北東部にある山脈。アルザス・ロレーヌ両地方にまたがる。 フランス・ドイツ国境のライン川に並行して北北東から南南西に連なる。東はライン川沿いのアルザス平原（ライン地溝帯）、西はロレーヌ台地である。海抜千メートル前後で、北はドイツに至る丘陵へ続く。南はベルフォール付近の低地を隔ててジュラ山脈北部に向かい合う。 農業と牧畜が盛んで、特にアルザス側のブドウ栽培とワインが有名である。
- De Vogezen is een gebergte in centraal-westelijk Europa. De bergketen strekt zich uit over de westelijke zijde van de Rijnvallei in noordoostelijke richting, en loopt van Bazel tot Mainz, over een afstand van 250 km. Van 1871 tot 1918 liep door het zuidelijk gedeelte de grens tussen Frankrijk en Duitsland. Er zijn verschillende geologische overeenkomsten tussen de Vogezen en het Zwarte Woud. De Vogezen bestaan voornamelijk uit graniet en rode zandsteen. De keten is verdeeld in vier delen: de Grote Vogezen, van Belfort tot Bruche; de Centrale Vogezen, tussen de Bruche en de Col de Saverne; de Lagere Vogezen, tussen de Col de Saverne en de bron van de Lauter en de Hardt. De ronde toppen van de Grote Vogezen worden ballons genoemd (ballen in het Frans). De departementen Vosges en Haute-Saône worden van de Elzas en Belfort gescheiden door de Ballon d'Alsace, of de St Maurice. Het hoogste punt, de Grand Ballon bereikt een hoogte van 1424 m. De spoorweg van Parijs naar Straatsburg loopt over de Col de Saverne. Geen enkele spoorweg steekt de Vogezen over tussen Saverne en Belfort, maar er zijn verschillende wegen over de passen, bijvoorbeeld Col du Bonhomme; de Col de la Schlucht en de Col de Bussang. Er zijn verschillende meteorologische verschillen tussen de oostelijke en westelijke gebieden van de keten. De jaarlijkse regenval is veel hoger en de gemiddelde temperatuur is veel lager in het westen dan in het oosten.
- Vogesene er en fjellkjede i sentral-vestlige deler av Europa. Den strekker seg langs vestsiden av Rhindalen mot nord-nordøst, fra Basel i Sveits til Mainz i Tyskland. Geografisk ligger hele fjellkjeden i Frankrike der Pfälzer Wald ligger på andre siden av Col de Saverne. Geologisk blir derimot deler av Pfälzer Wald regnet som en del av Vogesene, særlig den franske delen av Pfälzer Wald. Fra 1871 til 1918 dannet den sørlige delen av fjellkjeden, fra Ballon d'Alsace til Mont Donon grensen mellom Frankrike og Tyskland. Det er mange likheter mellom Vogesene og Schwarzwald på andre siden av Rhinen. Begge ligger på samme breddegrad, og har samme geologiske formasjon. Begge er dekket av skoger i de lavereliggende områdene med åpne beitemarker og runde topper i høyere områder. I tillegg daler begge bratt ned mot Rhinen på hver sin side. Vogesene består stort sett av granitt i de sørlige delene, med enkelte masser av porfyritt og en slags rød sandstein, som på den vestlige fjellsiden har det franske navnet grès Vosgien. Orografisk er kjeden delt i fire deler fra sør til nord: Grandes Vosges, som strekker seg fra Belfort til Bruchedalen; Sentral-Vogesene, mellom Bruche og Col de Saverne; Nedre-Vogesene, mellom Col de Saverne og kilden til Lauter; og Hardt. De runde toppene i Grandes Vosges kalles ballons. Departementene Vosges og Haute Saône er delt fra Alsace og Territoire de Belfort av Ballon d'Alsace eller St. Maurice. Nordover fra her er gjennomsnitshøyden omtrent 1 000 meter. Det høyeste punktet, Ballon de Guebwiller (Gebweiler), eller Soultz, stiger opp øst for hovedkjeden til 1 424 m. Col de Saales, mellom Grandes Vosges og de sentrale områdene er nesten 650 m høy. I de sentrale områdene er Mont Donon (1 008 m) den høyeste toppen. Jernbanen fra Paris til Strasbourg og Marne-Rhin-kanalen krysser Col de Saverne. Ingen jernbanelinjer krysser Vogesene mellom Saverne og Belfort, men det går bilveier over overgangene Bussang fra Remiremont til Thann, Schlucht fra Gérardmer til Munster, Bonhomine fra Saint-Dié-des-Vosges til Colmar og Ste Marie-aux-Mines. De nedre Vogesene er et sandsteinsplatå med en høyde på 300-600 meter. Det er en markert værmessig forskjell mellom østlige og vestlige deler av kjeden, og de vestlige områdene får mye mer regn og har lavere middeltemperatur enn den østlige sida. På østsiden dyrkes vindruer opp til 400-500 meter, men bare elven Ill og andre korte elver renner her. På vestsiden har elvene Mosel, Meurthe og Saar har alle sin kilde i Lorraine. Morener, rullesteiner og polerte steiner vitner om at Vogesene var dekket av isbreer. Innsjøer omringet av furu, bøk og lønn, og grønne enger og beitemarker for store flokker av kyr er en del av dette naturskjønne området, der man har utsikt over Rhindalen, Schwarzwald og de snødekte sveitsiske fjellene.
- Wogezy – pasmo górskie we wschodniej Francji, oddzielone Bramą Burgundzką od Gór Jura. Stromo opadają ku Nizinie Górnoreńskiej. Nazwa pochodzi prawdopodobnie od celtyckiego boga gór i lasów Vosegusa (również Vosagusa, Vosaciusa), później została przejęta przez Rzymian w Galii. Wogezy ciągną się na przestrzeni około 160 km, wzdłuż Renu. Najwyższy szczyt to Grand Ballon o wysokości 1424 m n.p.m. Składają się z gnejsów, granitów, łupków paleozoicznych i skał wulkanicznych. W południowej części zaokrąglone, kopulaste góry granitowe, w północnej – stołowe, zbudowane z piaskowców, przecięte głębokimi dolinami. Silnie zalesione: obok naturalnych lasów jodłowych i jodłowo-bukowych znaczne obszary zajmują sztuczne drzewostany świerkowe. Powyżej 1200 m znajdują się łąki górskie. Do głównych miejscowości turystyczno-uzdrowiskowych należą: Sainte-Odile, Vittel i Gérardmer (centrum sportów zimowych i wodnych). Wogezy to góry zrębowe.
- Para o departamento homónimo em França, consulte: Vosges. Os Vosges são uma cadeia de montanhas na Europa centro-ocidental, estendendo-se ao longo da margem oeste do Vale do Reno na direção nor-nordeste, da Basileia a Mainz, por uma distância de aproximadamente 250 km. De 1871 a 1918 a parte sul, do Ballon d'Alsace ao Mont Donon, estabeleceu a fronteira entre a França e a Alemanha. Nota-se uma importante semelhança entre os Vosges e a cadeia de montanhas do lado oposto do Reno, que forma a Floresta Negra no lado alemão: ambas as cordilheiras se situam aproximadamente nas mesmas longitude e latitude e têm a mesma formação geológica; ambas são caracterizadas por florestas de coníferas nas suas altitudes mais baixas e apresentam regiões adaptadas ao pasto e picos arredondados em altitudes um pouco mais elevadas; ambas têm uma caída abrupta em direção ao Reno e uma descida gradual do lado oposto.
- Воге́зы — горный массив на северо-востоке Франции, составляющий западную границу Верхнерейнской низменности. Горная цепь, параллельная Рейну на западном его берегу. Начинается на юге от Бельфора, около источников Мозеля, прямо высокими обрывистыми горами, без соединительных отрогов с Юрой, и тянется на север до истоков Лаутера; северные отроги носят название Гардта, доходят до Вормса и отделяются Haxe (Nahe), притоком Рейна, от Гундсрюка. В общем длина Вогезской цепи равняется 830 км при ширине 40-60 км; она замечательно соответствует цепи Шварцвальда (на восточном берегу Рейна) по геологическому строению, возрасту и направлению. Как и Шварцвальд, Вогезы круто обрываются к долине Рейна, с другой же стороны — медленно понижаются к Лотарингскому плоскогорью, пересеченному многочисленными цепями холмов. Цепь состоит из гранита, гнейса, пестрого триасового песчаника, красного пермского лежня, порфиров, мелафира и раковистого известняка. Вогезский хребет можно разделить на две части: более высокую южную и северную. Средняя высота южных Вогезов 950 м. Недалеко от начала цепи, на север от Бельфорского прохода, возвышается гора Беренкопф (1005 м). Высшая точка Вогез — Гран-Бальон (1424 м). Чуть ниже — вершины Сторкенкопф (1366 м), Онек (1363 м), Кастелберг (Катльбер) (1350 м), Клинцкопф (1330 м) и Ротенбахкопф (1316 м). В долинах, прилегающих к этой горе, находятся истоки Мёрты, Валони и Мозелотта и прелестные озера Жерармер, Бланшемер. Горы почти сплошь покрыты лесом, на восточных и южных склонах виноградники, развалины замков. Замечательны: Жироманская долина, обильная лугами, по реке Савурез, долина Доллера, Блументаль у Гебвиллера, по реке Лаух, Амаринская долина по реке Тур. Северные Вогезы ниже южных: главная вершина Донон (1009 м). Горы постепенно понижаются, у широкого Савернского (Saverne) прохода имеют всего 380 м высоты, а далее на север они переходят в Лотарингское плоскогорье высотой от 220—320 метров. В Пфальце находящаяся там часть Вогезов называется Гардом и несколько повышается: конечная вершина, Доннерсберг, достигает 780 м. На всем своем протяжении цепь имеет один и тот же геологический и ботанический характер. Вогезы питают много рек; с восточного склона стекают Тур, Техт, Брюш, Липорет, Цорн, Цинце, Модер, Сурбах, Лаутер, Ейс, Цейц — притоки Мозеля; с западного склона: Мёрта, Сарр, Эрбах — притоки Мозеля; с южных склонов стекают притоки Ду. Вогезские горы содержат большие минеральные богатства, из которых наиболее важны железные, медные, свинцовые, серебряные руды, мраморные и гипсовые ломки, каменный и бурый уголь, в некоторых местах соляные и нефтяные источники.
- Vogeserna är ett bergsmassiv, geologiskt en horst, i Frankrike. Området ligger utmed Rhen-dalen i regionerna Alsace, Lorraine och Franche-Comté. Gränsen mot Pfalzskogen bildas av Col de Saverne. Geologiskt hör dock den södra delen av Pfalzskogen till Vogeserna.
- Воґези — гірський масив на північному сході Франції, що становить західну межу Верхньорейнської низовини. Гірське пасмо, паралельне Рейну на західному його березі. Починається на півночі від Бельфора, біля джерел Мозеля, прямо високими урвистими горами, без сполучних відрогів з Юрою, і тягнеться на північ до витоків Лаутеру; північні відроги носять назву Гардту, доходять до Вормсу і відділяються Нахе (Nahe), притокою Рейну, від Гундсрюку. Загалом довжина Вогезського пасма дорівнює 830 км при ширині 40-60 км; вона чудово відповідає пасму Шварцвальда (на східному березі Рейну) за геологічною будовою, зростом і напрямом. Як і Шварцвальд, Вогези круто уриваються до долини Рейну, з іншого ж боку — поволі знижуються до Лотарінгського плоскогір'я, перетнутого численними пасмами пагорбів. Пасмо складається з граніту, гнейсу, строкатих трісових пісковиків, червоного пермського лежня, порфірів, мелафіра і раковістого вапняку. Вогезський хребет можна розділити на дві частини: південну, вищу, і північну. Середня висота південних Вогезів 950 м. Недалеко від початку пасма, на північ від Бельфорського проходу, підноситься гора Беренкопф (1005 м), баньовидні вершини Жироман'ї, або Ельзасськал (1290 м), і Серванс (1189 м). До цієї групи примикає пасмо Фосилль (серповидна — monts Faucilles), назване так за своєю загальною формою, що тягнеться на захід і сполучає Вогези з Лангрським плоскогір'ям. Далі, пасмо піднімається у куполовидної вершини Гебвіллера, велетня Вогезів (1426 м), потім, при середній висоті 900 м, піднімаються Ротенбах (1319 м) і Гогепек (1366); у долинах, прилеглих до цієї гори, знаходяться витоки Мерти, Валоні і Мозелотта і чарівні озера Жерармер, Бланшемер. Гори майже суцільно покриті лісом, на східних і південних схилах виноградники, розвалини замків. Чудові: Жіроманська долина, рясна лугами, по річці Савурез, долина Доллера, Блументаль у Гебвіллера, по річці Лаух, Амарінська долина по річці Тур. Північні Вогези нижче південних: головна вершина Донон (1113 м). Гори поступово знижуються, у широкого Савернського проходу (Saverne) мають всього 380 м висоти, а далі на північ вони переходять в Лотарінгське плоскогір'я заввишки від 220—320 метрів. У Пфальці частина Вогезів, що знаходиться там, називається Гардом і декілька підвищується: кінцева вершина, Доннерсберг, досягає 780 м. На всьому своєму протязі пасмо має один і той же геологічний і ботанічний характер. Вогези живлять багато річок; з східного схилу стікають Тур, Техт, Брюш, Ліпорет, Цорн, Цинце, Модер,Сурбах, Лаутер, Ейс,Цейц — притоки Мозеля; із західного схилу: Мерта, Сарр, Ербах — притоки Мозеля; з південних схилів стікають притоки Дуба. Вогезські гори містять великі мінеральні багатства, з яких найбільш важливі залізні, мідні, свинцеві, срібні руди, мармурові і гіпсові ломки, кам'яне і буре вугілля, в деяких місцях соляні і нафтові родовища.
- For the department of France of the same name, see Vosges. This article has multiple issues. Please help improve it or discuss these issues on the talk page. It needs additional references or sources for verification. It may require general cleanup to meet Wikipedia's quality standards. The Vosges are a range of low mountains in eastern France, near its border with Germany. They extend along the west side of the Rhine valley in a north-northeast direction, mainly from Belfort to Saverne. The Grand Ballon is the highest peak at 1424 m, followed by the Storkenkopf (1366 m) and the Hohneck (1364 m).
- For the department of France of the same name, see Vosges. This article has multiple issues. Please help improve it or discuss these issues on the talk page. It needs additional references or sources for verification. It may require general cleanup to meet Wikipedia's quality standards. The Vosges are a range of low mountains in eastern France, near its border with Germany. They extend along the west side of the Rhine valley in a north-northeast direction, mainly from Belfort to Saverne. The Grand Ballon is the highest peak at 1424 m, followed by the Storkenkopf (1366 m) and the Hohneck (1364 m).
|
| rdfs:comment
|
- Els Vosges són una serralada de l'est de França paral·lela al Rin per la seva riba esquerra. Té uns 250 km en direcció sud-oest a nord-est, entre la Vall de Saverne al nord, el pas de Belfort al sud, l'altiplà triàsic de la Lorena i els turons de les Faucilles a l'oest, i la plana d'Alsàcia a l'est. El punt culminant és el Ballon de Gebweiler de 1.424 metres, al sud de la serralada (cap al nord l'altura és molt inferior i ronda els 400 metres).
- Vogézy jsou horské pásmo ve východní Francii, rozprostírající se podél západní strany údolí Rýna v severoseverovýchodním směru, od Belfortu po Saverne. Geograficky se pohoří Vogézy nachází celé ve Francii s tím, že je průsmyk Col de Saverne odděluje od Falckého lesa, který z geologického pohledu částečně patří k masívu Vogéz.
- Die Vogesen (dt. früher auch Wasgauen, Wasgenwald oder Wasigenwald) sind ein Mittelgebirge in Ostfrankreich. Sie sind gemeinsam mit dem Pfälzerwald, der sich nördlich der französischen Grenze ohne morphologische Trennung anschließt, Teil eines einheitlichen Mittelgebirgsraumes von etwa 8000 km² Gesamtfläche, der sich von der Burgundischen Pforte bis zur Börrstadter Senke erstreckt und die westliche Begrenzung der Oberrheinischen Tiefebene bildet.
- For the department of France of the same name, see Vosges. 40x40px This article has multiple issues. Please help improve it or discuss these issues on the talk page. It needs additional citations for verification. </li>It may require cleanup to meet Wikipedia's quality standards. </li> The Vosges are a range of low mountains in eastern France, near its border with western Germany.
- La cordillera de los Vosgos o macizo de los Vosgos (en idioma francés Massif des Vosges, en idioma alemán Vogesen) es un sistema montañoso en el noreste de Francia, frontera natural entre las regiones de Alsacia y de Lorena. Su cúspide es el monte del Gran Ballon o Ballon de Guebwiller, con 1.424 msnm, situado al sur del macizo. Hacia el norte las alturas son inferiores, alrededor de los 400 msnm.
- Vogeesit on noin 250 kilometriä pitkä vuorijono Ranskan itäosassa, Elsassin ja Lothringenin alueella. Se ulottuu Belfortista Saverneen ja seurailee Reinin länsirantaa pohjoiskoillisen suuntaan. Saksan puolella, Rheinland-Pfalzin osavaltiossa, vuorijono jatkuu Wasgau-nimisenä. Vogeesit muistuttavat maastoltaan ja kasvillisuudeltaan Schwarzwaldia Saksan puolella. Vogeesien eteläosa on graniittia, johon liittyy porfyyrikivilajeja ja punaista hiekkakiveä.
- Les Vosges [voːʒ] sont un massif montagneux situé au nord-est de la France. Son point culminant est le Grand Ballon (autrefois Ballon de Guebwiller) qui atteint 1 424 mètres d'altitude. La partie méridionale du massif fait partie du parc naturel régional des Ballons des Vosges tandis que l'extrémité septentrionale (Vosges gréseuses) se situe dans le parc naturel régional des Vosges du Nord.
- A Vogézek hegylánc közép-nyugat-Európában. A Rajna völgyében észak-északkeleti irányban nyúlik el a svájci Bázeltől a németországi Mainzig. Földrajzilag a hegység Franciaország területére esik. A saverne-i hágó választja el a Pfälzi erdőtől. Geológiailag azonban a Pfälzi erdő egyes részei is a Vogézekhez tartoznak. A Vogézek az egykori Variszkuszi hegységrendszer átalakult maradványa, a Francia-középhegységgel (Massif Central) és az Ardennekkel együtt.
- I Vosgi sono una catena montuosa dell'Europa centro-occidentale, che si estende lungo il lato occidentale della valle del Reno in direzione nord-ovest, da Basilea a Magonza. Dal punto di vista geografico i Vosgi sono compresi completamente nel territorio francese, con il Col de Saverne che li separa dal Pfälzer Wald, la Foresta Palatina.
- ヴォージュ山脈（-さんみゃく；フランス語 Massif des Vosges）はフランス北東部にある山脈。アルザス・ロレーヌ両地方にまたがる。 フランス・ドイツ国境のライン川に並行して北北東から南南西に連なる。東はライン川沿いのアルザス平原（ライン地溝帯）、西はロレーヌ台地である。海抜千メートル前後で、北はドイツに至る丘陵へ続く。南はベルフォール付近の低地を隔ててジュラ山脈北部に向かい合う。 農業と牧畜が盛んで、特にアルザス側のブドウ栽培とワインが有名である。
- De Vogezen is een gebergte in centraal-westelijk Europa. De bergketen strekt zich uit over de westelijke zijde van de Rijnvallei in noordoostelijke richting, en loopt van Bazel tot Mainz, over een afstand van 250 km. Van 1871 tot 1918 liep door het zuidelijk gedeelte de grens tussen Frankrijk en Duitsland. Er zijn verschillende geologische overeenkomsten tussen de Vogezen en het Zwarte Woud. De Vogezen bestaan voornamelijk uit graniet en rode zandsteen.
- Vogesene er en fjellkjede i sentral-vestlige deler av Europa. Den strekker seg langs vestsiden av Rhindalen mot nord-nordøst, fra Basel i Sveits til Mainz i Tyskland. Geografisk ligger hele fjellkjeden i Frankrike der Pfälzer Wald ligger på andre siden av Col de Saverne. Geologisk blir derimot deler av Pfälzer Wald regnet som en del av Vogesene, særlig den franske delen av Pfälzer Wald.
- Wogezy – pasmo górskie we wschodniej Francji, oddzielone Bramą Burgundzką od Gór Jura. Stromo opadają ku Nizinie Górnoreńskiej. Nazwa pochodzi prawdopodobnie od celtyckiego boga gór i lasów Vosegusa (również Vosagusa, Vosaciusa), później została przejęta przez Rzymian w Galii. Wogezy ciągną się na przestrzeni około 160 km, wzdłuż Renu. Najwyższy szczyt to Grand Ballon o wysokości 1424 m n.p.m. Składają się z gnejsów, granitów, łupków paleozoicznych i skał wulkanicznych.
- Para o departamento homónimo em França, consulte: Vosges. Os Vosges são uma cadeia de montanhas na Europa centro-ocidental, estendendo-se ao longo da margem oeste do Vale do Reno na direção nor-nordeste, da Basileia a Mainz, por uma distância de aproximadamente 250 km. De 1871 a 1918 a parte sul, do Ballon d'Alsace ao Mont Donon, estabeleceu a fronteira entre a França e a Alemanha.
- Воге́зы — горный массив на северо-востоке Франции, составляющий западную границу Верхнерейнской низменности. Горная цепь, параллельная Рейну на западном его берегу. Начинается на юге от Бельфора, около источников Мозеля, прямо высокими обрывистыми горами, без соединительных отрогов с Юрой, и тянется на север до истоков Лаутера; северные отроги носят название Гардта, доходят до Вормса и отделяются Haxe (Nahe), притоком Рейна, от Гундсрюка.
- Vogeserna är ett bergsmassiv, geologiskt en horst, i Frankrike. Området ligger utmed Rhen-dalen i regionerna Alsace, Lorraine och Franche-Comté. Gränsen mot Pfalzskogen bildas av Col de Saverne. Geologiskt hör dock den södra delen av Pfalzskogen till Vogeserna.
- Воґези — гірський масив на північному сході Франції, що становить західну межу Верхньорейнської низовини. Гірське пасмо, паралельне Рейну на західному його березі. Починається на півночі від Бельфора, біля джерел Мозеля, прямо високими урвистими горами, без сполучних відрогів з Юрою, і тягнеться на північ до витоків Лаутеру; північні відроги носять назву Гардту, доходять до Вормсу і відділяються Нахе (Nahe), притокою Рейну, від Гундсрюку.
- For the department of France of the same name, see Vosges. This article has multiple issues. Please help improve it or discuss these issues on the talk page. It needs additional references or sources for verification. It may require general cleanup to meet Wikipedia's quality standards. The Vosges are a range of low mountains in eastern France, near its border with Germany. They extend along the west side of the Rhine valley in a north-northeast direction, mainly from Belfort to Saverne.
|
