| dbpprop:abstract
|
- Vitus Jonassen Bering (also, less correctly, Behring) was a Danish navigator in the service of the Russian Navy, a captain-komandor known among the Russian sailors as Ivan Ivanovich. He is noted for being the first European to discover Alaska and its Aleutian Islands.
- Vitus Jonassen Bering war ein in russischen Diensten stehender Marineoffizier und Entdecker dänischer Herkunft. Er wurde auch der „Kolumbus des Zaren“ genannt und bewies unter anderem, dass Asien und Nordamerika nicht miteinander verbunden sind.
- Vitus Bering va ser un navegant i explorador d'origen danès al servei de Rússia. L'estret de Bering i l'illa de Bering porten aquest nom en honor seu. El 1703 es va traslladar a Rússia, on es va casar i tingué fills i es va allistar a l'armada russa. A banda d'una visita a Copenhaguen el 1715, mai va tornar al país on va néixer. La primera expedició a Kamtxatka va tenir lloc entre els anys 1725 i 1730. Es tractava de comprovar per on s'unien Amèrica i Àsia; amb la circumnavegació, l'agost de 1728, de la costa asiàtica, Bering va entendre que demostrava que no hi havia tal connexió i que per tant els dos continents estaven separats. Com que no va poder veure la costa americana, que quedava coberta per la boira, les autoritats russes no el van creure. La segona expedició de Kamtxatka, anomenada la Gran Expedició Nòrdica, va tenir lloc entre 1733 i 1743; comptava amb molts mitjans i 10.000 homes. Tractava de cartografiar la costa occidental nord-americana i, de fet, van ser els primers a fer això a la costa d'Alaska. També van descobrir algunes de les illes de l'arxipèlag de les Aleutianes. Va arribar a Amèrica el 1741 i a la tornada cap a casa van haver d'hivernar a l'illa de Bering, on morí.
- Vitus Jonassen Bering (také, méně správně, Behring) byl navigátor, který se plavil ve službách ruského vojenského námořnictva. Do ruských služeb vstoupil během severní války v roce 1703, sloužil jako důstojník v baltské flotile. V letech 1710–1712 sloužil u azovské flotily v Taganrogu a sloužil tam i v době rusko-turecké války. V roce 1712 byl přeřazen k baltské flotile. Oženil se s Ruskou a v roce 1715 nakrátko navštívil rodné město, kam se již nikdy nevrátil. V roce 1725 vedl tzv. první kamčatskou výpravu, která měla za úkol zmapovat mořské pobřeží při východním pobřeží Sibiře, prověřit propojení Asie s Amerikou a prozkoumat bezpečnost hranic Ruska na Dálném východě. V únoru 1725 se Bering vydal na cestu přes Sibiř. Roku 1727 se dostal na Kamčatku. Výprava postavila loď Sv. Gavriil, se kterou se vydala 13. července 1728 podél Kamčatky na cestu k severu. Dne 13. srpna 1728 se výprava dostala k nejvýchodnějšímu místu Čukotského poloostrova. Beringově výpravě se podařilo proplout mezi Asií a Amerikou, a dokázat tak, že tyto kontinenty spolu nesouvisí. Tím Bering splnil svůj úkol a vydal se na cestu zpět. V létě roku 1730 se vrátil do Petrohradu. Během jeho nepřítomnosti zemřelo pět jeho dětí. Přestože při cestě přes Sibiř onemocněl, byl pověřen naplánováním další výpravy, která měla za úkol změřit velikost Sibiře, zjistit přesnou zeměpisnou polohu Japonska, najít severovýchodní průjezd z Evropy do Asie a prozkoumat severní Pacifik. Počátkem roku 1733 nastoupil Bering tzv. druhou kamčatskou expedici, která zpočátku čítala asi 500 mužů, v Tobolsku byla posílena o 200 vojáků a přibližně 1500 vyhnanců. V červenci 1735 dorazila výprava do Jakutska. Zde byly vypraveny dvě lodě po řece Leně do severního moře, první měla doplout do Pacifiku, druhá na západ do Archangelsku. Ani jedna loď nedosáhla cíle, a proto se uvěřilo, že v severním moři žádný průjezd z Evropy do Asie neexistuje. Severovýchodní cestu objevil až v letech Švéd Nordenskjöld. Do roku 1737 se výprava s mnoha problémy přesunula po etapách do Ochotsku na březích Ochotského moře. V následujících letech prozkoumali po moři oblast Kamčatky, ostrovy Kurily a severní Japonsko, čímž splnili další tzv. japonskou část expedice. Dne 8. září 1740 vypluli z Ochotska na lodích Sv. Petr, které velel Bering, a Sv. Pavel, které velel Alexej Čirikov. Po přezimování na Kamčatce v přístavu Petropavlovsk, který založil, pokračovali v červenci roku 1741 východním směrem. Za bouře se obě lodi rozdělily. Sv. Pavel pod vedením Čirikova se po mezipřistání na Aljašce vrátil 17. října 1741 do Petropavlovska. Druhá loď, Sv. Petr, po plavbě podél poloostrova Aljaška a ostrovů Aleuty, při které onemocněla většina posádky kurdějemi, ztroskotala na Komandorských ostrovech. Zde 8. prosince 1741 Vitus Bering zemřel. Ostrov byl pojmenován po něm – Beringův ostrov. Zbytek posádky pod vedením Svena Waxella se dostal 27. srpna 1742 zpět do Petropavlovsku na Kamčatce. Tak po devíti letech skončila tzv. velká americká expedice. Po této výpravě začalo pozvolné ruské osidlování Aljašky. V roce 1992 našel rusko-dánský tým archeologů na Beringově ostrově pozůstatky Vituse Beringa. Dánsko souhlasilo s tím, aby byl Bering dne 14. září 1992 spolu s pěti členy jeho posádky ještě jednou důstojně pohřben na svém ostrově.
- Vitus Jonassen Bering (a veces escrito Behring) fue un marino y explorador danés al servicio de la armada rusa, un capitán-komandor conocido entre los marineros rusos con el nombre de Peter Peterenko. Es conocido por haber dirigido dos importantes expediciones rusas a Kathmandú en las que exploró la costa siberiana y logró navegar por aguas del estrecho de Bering y alcanzar la costa occidental de América del Norte.
- Vitus Jonassen Bering oli tanskalaissyntyinen löytöretkeilijä, joka Venäjän palveluksessa tutki Siperian ja Alaskan rannikkoa ja löysi Aleutit. Bering syntyi Horsens'ssa, Tanskassa. Beringinmeren löysi jo 1648 kasakka Dežnev, mutta Bering julkaisi siitä selonteon. Samoin Dežnev purjehti Beringinsalmen läpi jo 1648, Bering 1728 ja vasta Cook totesi 1778 sen erottavan Aasian Amerikasta. Bering matkusti Itä-Intiaan ja liittyi 1703 Venäjän laivastoon. Hän palveli suuressa Pohjan sodassa Itämerellä ja 1710–1712 turkkilaisia vastaan Asovanmerellä. Pietari Suuren ehdotuksesta Bering teki matkan Kamtšatkaan ja 1725 maitse Ohotskiin, ylitti Kamtšatkan ja rakennutti laivan Tyynenmeren rannikolla. Vuonna 1728 hän purjehti pohjoiseen, kunnes ei enää havainnut maata pohjoisessa tai idässä. Samana vuonna hän löysi Saint Lawrencen saaren. Seuraavana vuonna hän purjehti itään. Bering palasi Pietariin 1730. Paluumatkalla Siperian halki hän sairastui vakavasti ja viisi hänen lapsistaan kuoli. Bering määrättiin lisätutkimuksiin ja hän palasi Ohotskiin 1735. Hän rakennutti kaksi laivaa Sviatoi Pjotr (Pyhä Pietari) ja Sviatoi Pavel (Pyhä Paavali). Vuonna 1740 hän perusti Petropavlovskin asumuksen Kamtšatkaan, josta hän johti seuraavana vuonna tutkimusmatkan Alaskaan. Paluumatkalla hän löysi Aleutit. Beringistä tuli liian sairas komentamaan laivaansa, ja retkikunta rantautui asumattomalle saarelle (nyk. Beringinsaari) Beringinmeren lounaisrannalle, jossa Bering ja 28 hän miestään kuoli. Myrsky hajotti laivan, josta puuseppä S. Starodubtsev sai rakennettua hengissä selvinneiden kanssa pienemmän aluksen. Sv. Pjotrin 77 miehestä vain 46 selvisi retkestä. Suomeen Beringin yhdistää hänen vaimonsa, Anna Christina Bering, jonka isä oli Viipurilainen kauppias Mathias Pülse. Tanskalais–venäläinen tutkimusretkikunta löysi Beringin ja viiden muun merimiehen haudan elokuussa 1991.
- Vitus Jonassen Béring (parfois écrit Behring) était un explorateur danois au service de la marine russe, un capitaine-komandor connu parmi les marins russes sous le nom de Ivan Ivanovich. Après un voyage aux Indes, il s'engagea dans la marine du Tsar, puis Empereur Pierre I en 1703, servant dans la flotte de la Baltique durant la guerre du Nord. De 1710 à 1712, il servit dans celle de la mer d'Azov et pris part à la Guerre russo-turque de 1710-1711. Il se maria à une Russe et en 1715, il fit une brève visite dans sa ville natale qu'il n'allait jamais revoir. Une série d'exploration sur la côte septentrionale de l'Asie le mena à son premier voyage au Kamtchatka.
- Vitus Jonassen Bering (olykor a helytelen Behring alak is előfordul) dán származású tengerész, az orosz haditengerészet kapitány-parancsnoka, akit tengerészei Iván Ivanovicsként ismertek. Fájl:Vitus Bering. jpg Vitus Bering feltételezett pertréja. 1703-ban, egy kelet-indiai utazás után csatlakozott az orosz haditengerészethez, a nagy északi háború idején a balti flottánál szolgált. 1710-1712 között az Azovi-tengeri flottánál szolgált Taganrogban és részt vett az orosz-török háborúban. Orosz nőt vett feleségül, 1715-ben rövid látogatást tett szülőfalujába, ahová aztán többé nem tért vissza. Egy I. Péter orosz cár által felvázolt nagyívű terv keretében indultak meg azok az Észak-Ázsia partjait felfedező utak, melyek Bering első útját jelentették Kamcsatkába. 1725-ben az orosz kormány felügyelete alatt Ohotszkba ment, keresztezve Kamcsatkát, és megépítette a Szent Gábriel hajót. Bering 1728-ban észak felé indult, egészen addig, amíg a szárazföld észak felé nyúlt. A következő évben sikertelen kísérletet tett a kontinens keleti folytatásának feltárására, közben újra felfedezte a Diomede-szigeteket, melyet korábban Szemjon Gyezsnyev fedezett fel. 1730 nyarán visszatért Szentpétervárra. A hosszú szibériai utazás során maga súlyosan megbetegedett, gyermekei közül öt meghalt. Később újra felfedezőútra küldték, 1735-ben tért vissza Ohotszba. Két helyi hajóépítő vezetésével megépíttette a Szent Péter és Szent Pál hajókat, melyekkel kihajózott s Kamcsatkán Petropavlovszk néven telepet hozott létre, ahonnan 1741-től expedíciókat indított Észak-Amerika irányába. Egy vihar szétszórta a hajókat, de Bering megpillantotta Alaszka partjait és kikötött a Kajak-szigeten (vagy annak környékén). Az Alekszej Csirikov parancsnoksága alatt álló második hajó Északnyugat-Amerika partjait fedezte fel (a mai Alexander-szigeteket). Bering és Csirikov utazásai jelentős részt képviseltek a később nagy északi expedícióként elnevezett orosz északi csendes-óceáni felfedezéseknek. A körülmények romlása visszatérésre kényszerítette Beringet, aki visszaútján felfedezte az Aleut-szigetek egy részét. Az egyik elhunyt tengerészt egy itteni szigeten temették el, és egy szigetcsoportot is róla neveztek el. Bering egészsége annyira megromlott, hogy már nem volt képes a parancsnoki tiszt ellátásra. A hajót egy lakatlan sziget közelébe kormányozták, ahol Bering december 19-én (28 társával egyetemben) skorbutban meghalt. Később e szigetet Beringről nevezték el. Egy vihar miatt zátonyra futott a Szent Péter, de a legénység az egyetlen túlélő ács irányításával egy kisebb hajót épített a roncsokból. Az új hajót is Szent Péternek nevezték el, amelyen a 46 túlélő hazaindult. A hajó még 12 évig szolgált és építője később kormányzati kitüntetésben részesült és még számos hajót épített. Bering érdemeit sokáig nem ismerte el kellőképpen az utókor, de Cook kapitány később igazolta megfigyelései helyességét. Manapság számos földrajzi név őrzi emlékét.
- Ufficiale di marina nel suo paese venne in seguito incaricato da Pietro il Grande di scoprire se l'America e l'Asia fossero collegate e nel 1728 scoprì lo stretto che ne reca il nome e che separa la Siberia dall'Alaska. Scoprì tra l'altro le Isole Aleutine. Fu nel 1946 che alcuni cacciatori di pellicce rinvennero i resti del suo accampamento, si dice, in una baia dell'isola di Avatca in seguito chiamata isola di Bering. Solo nel 1991 una spedizione russo-danese cerca e trova i resti di Bering e li trasporta in Russia per essere studiati. Gli esami ai denti non hanno rinvenuto segni di scorbuto. Effettivamente il decorso della malattia era stato insolitamente rapido, ed era cominciata poco tempo dopo aver cominciato il viaggio di ritorno dalla Alaska, quando verosimilmente Bering e i suoi compagni avevano ancora a disposizione alimenti freschi. Le cause della sua malattia sono quindi sconosciute. Il medico e naturalista tedesco Georg Wilhelm Steller redasse un diario della spedizione e fu uno dei pochi uomini a ritornare vivi in Europa.
- ヴィトゥス・ヨナセン・ベーリング（ロシア語:Витус Ионассен Беринг；デンマーク語:Vitus Jonassen Bering、1681年8月 - 1741年12月19日）はデンマーク生まれのロシア帝国の航海士、探検家。 1725年から1730年まで、また、1733年から1741年まで、2回のカムチャツカ探検を率いて、ユーラシア大陸とアメリカ大陸が陸続きではないことを確認した。また、アラスカに到達し、アリューシャン列島（アレウト諸島）の一部を発見した。 ベーリングの名にちなんだものに、ベーリング海、ベーリング海峡、ベーリング島、ベーリング地峡などがある。
- Vitus Jonassen Bering was een Deense ontdekkingsreiziger, die in Russische dienst de Beringstraat en Alaska ontdekte. Bering werd geboren in Horsens, in Jutland, maar kwam in dienst van de Nederlandse marine. Toen in 1704 Peter de Grote de Russische marine stichtte, stapte hij over naar Rusland, voer in de Zwarte Zee en de Zee van Azov en maakte zich tijdens de Grote Noordse Oorlog verdienstelijk in de strijd tegen Zweden in de Oostzee.
- Vitus Jonassen Bering, på russisk Витус Ионассен Беринг eller Иван Иванович Беринг = Ivan Ivanovitsj Bering var en dansk polarforsker i russisk tjeneste. I 1703 ble han vervet til tsar Peter den stores flåte og deltok med heder i Den store nordiske krig. Etter krigen ønsket Peter den Store å utforske og kartlegge Russlands østlige områder for å finne ut om det fantes en landfast forbindelse mellom Sibir og Nord-Amerika. Formålet var å legge til rette for russisk ekspansjon på det nord-amerikanske kontinent. Bering ble utnevnt til leder av ekspedisjonen som dro ut fra Kamtsjatka 13. juli 1728 i skipet Svjatoj Gavrijl. Ekspedisjonen seilte nordover langs Russlands østkyst inntil man på 65 grader nordlig bredde så halvøya Tjukter forsvinne i vest. De mente dermed å ha påvist at det var et strede mellom de to kontinentene selv om de aldri så land på den amerikanske siden. Stredet er senere oppkalt etter Bering: Beringstredet. I 1740 dro han ut på nok en ekspedisjon på i området for blant annet å finne Amerika. De la ut i skipene Svjatoj Pjotr og Svjatoj Pavel fra byen som i dag er oppkalt etter skipene, Petropavlovsk. Ekspedisjonen støtte på store problemer og allerede etter 16 dager forsvant skipene fra hverandre i en storm. På vei tilbake fra Alaska i 1741 strandet skipet på det som nå heter Beringøya på posisjon 67 grader N og 170 grader V. På dette tidpunktet var forsyningene blitt så knappe at det hadde brutt ut skjørbuk blant besetningen på Svjatoj Pjotr. Flere av dem, deriblant Bering, døde før de greide å bygge opp igjen skipet for å seile tilbake til Russland. Vitus Berings levninger ble funnet på Beringøya i 1991.
- Vitus Jonassen Bering – nawigator pochodzenia duńskiego w służbie rosyjskiej marynarki, komandor znany wśród rosyjskich żeglarzy jako Iwan Iwanowicz. Bering urodził się w miasteczku Horsens w Danii, a zmarł na Wyspie Beringa koło Kamczatki. Po podróży do Indii wstąpił do Rosyjskiej Marynarki w roku 1703 i służył we flocie bałtyckiej podczas III wojny północnej. W latach 1710-1712 służył we flocie azowskiej i wziął udział w wojnie rosyjsko-tureckiej. Poślubił Rosjankę, a w roku 1715 po raz ostatni na krótko odwiedził swoje rodzinne miasto. Seria odkryć w północnej części Azji, wynik dalekosiężnych planów Piotra Wielkiego doprowadziła do pierwszej wyprawy Beringa na Kamczatkę. W 1725 roku, pod auspicjami rządu Rosji, dotarł lądem do Ochocka, przeprawił się do Kamczatki i zbudował statek "Święty Gabriel". Podróżował nim na północ w 1728 roku do momentu gdy nie mógł już dostrzec lądu na północy ani na wschodzie. W następnym roku prowadził nieskuteczne poszukiwania lądu stałego na wschód, odkrywając ponownie jedną z Wysp Diomedejskich (Wyspę Ratmanowa), zaobserwowaną wcześniej przez Dieżniewa. W lecie 1730 roku Bering powrócił do Sankt Petersburga. Podczas długiej podróży przez Syberię poważnie zachorował. Pięcioro z jego dzieci zmarło podczas tej podróży. Później Beringowi zlecano dalsze ekspedycje, a powrócił do Ochocka w 1735 roku. Z jego zlecenia rzemieślnicy Makar Rogaczew i Andriej Kozmin zbudowali dwa statki: "Św. Piotr" i "Św. Paweł", którymi wyruszył w wyprawę w roku 1740 i założył osadę Pietropawłowsk na Kamczatce. Stamtąd poprowadził wyprawę w kierunku Ameryki Północnej w 1741 roku. Sztorm rozdzielił statki, ale Bering dostrzegł południowe wybrzeże Alaski i wylądował na wyspie znanej dziś jako Wyspa Kayak lub w jej bliskiej okolicy. Drugi statek, dowodzony przez Aleksieja Czirikowa odkrył brzegi północno-zachodniej Ameryki. Podróże te prowadzone przez Beringa i Czirikowa stanowią znaczną część rosyjskich dokonań odkrywczych północnego Pacyfiku i znane są dziś jako Druga Ekspedycja Kamczacka lub Wielka Ekspedycja Północna. Bering został wkrótce zmuszony do powrotu przez niesprzyjające warunki, a w drodze powrotnej odkrył kilka Wysp Aleuckich. Jeden z żeglarzy zmarł i został pochowany na jednej z tych wysp, a ich grupa została nazwana ku jego czci jako Wyspy Szumagina. Bering zachorował zbyt poważnie, aby dowodzić statkiem, który ostatecznie wylądował na bezludnej wyspie w grupie Wysp Komandorskich na południowo-zachodnim Morzu Beringa, gdzie zmarł Bering i jego 28 załogantów. Wyspa ta nosi jego imię. Sztorm zniszczył "Świętego Piotra", ale jedyny ocalały stolarz, S. Starodubcew, z pomocą załogi zdołał zbudował mniejszy statek z resztek wraku. Kil tego statku miał długość zaledwie 12,2 m (40 stóp), a statek nazwano także "Święty Piotr". Z 77 marynarzy na pokładzie "Świętego Piotra" tylko 46 przeżyło trudy ekspedycji, która upomniała się o ostatnią ofiarę zaledwie dzień przed zawinięciem do portu. "Święty Piotr" pływał przez 12 lat między Kamczatką a Ochockiem do roku 1755. Jego budowniczy Starodubcew powrócił do domu odznaczony państwowymi orderami i zbudował jeszcze kilka statków zdatnych do żeglugi. Zabrało dużo czasu zanim doceniono dokonania Beringa; James Cook dowiódł jego dokładności jako obserwatora. Obecnie Cieśnina Beringa, Morze Beringa, Wyspa Beringa i Beringia noszą nazwisko odkrywcy. W sierpniu 1991 roku, ekspedycja rosyjsko-duńska odkryła grób Beringa i jego pięciu marynarzy. Ich szczątki przewieziono do Moskwy, gdzie poddano je badaniom specjalistom od medycyny sądowej, którym udało się odtworzyć rysy Beringa. Badania jego uzębienia nie wykazały śladu szkorbutu, prowadząc do wniosku, że musiał umrzeć na inną chorobę. W roku 1992 Bering i inni żeglarze zostali ponownie pochowani na Wyspie Beringa.
- Vitus Jonassen Bering foi um oficial e explorador dinamarquês a serviço do Império Russo, também conhecido como "Colombo dos Czares". O estreito de Bering, o mar de Bering, a ilha de Bering e a Ponte Terrestre de Bering foram assim denominados em sua homenagem. Georg Steller
- Файл:Vitus Bering 1681-1741. jpg Ви́тус Ионассен Бе́ринг (датск. Vitus Jonassen Bering; тж. Иван Иванович; — мореплаватель, офицер русского флота, капитан-командор. По происхождению датчанин. В 1725—1730 и 1733—1741 руководил Первой и Второй Камчатскими экспедициями. Прошёл по проливу между Чукоткой и Аляской, достиг Северной Америки и открыл ряд островов Алеутской гряды. Именем Беринга названы остров, пролив и море на севере Тихого океана, а также Командорские острова. В археологии северо-восточную часть Сибири, Чукотку и Аляску часто называют общим термином Берингия.
- Vitus Jonassen Bering, född i augusti 1680 vid Horsens i Jylland, död 19 december 1741 på Berings ö, var en dansk-rysk upptäcktsresande. 1725 fick han av ryska regeringen uppdrag att företaga en upptäcktsresa från Kamtjatka för att undersöka om Asien och Amerika är förenade med varandra norr om Stilla havet. Vintern 1725 reste han med flera sjöofficerare och ett talrikt manskap landvägen från St. Petersburg till Ochotska havet. Här byggde han två sjögående fartyg, med vilka han seglade till Kamtjatka, samt nådde våren 1728 expeditionens utgångspunkt, Kamtjatkaflodens mynning. Där byggde han expeditionsskeppet och anträdde på sommaren sin egentliga upptäcktsresa till polarhavet. Han kringseglade Asiens nordöstra hörn och framträngde till 67° 15' nordlig bredd samt kartlade asiatiska kusten från Kamtjatka till Kap Dezjneva. Men det lyckades honom inte att upptäcka Amerikas västkust, och trots att han två gånger seglade genom det sund, som bär hans namn, visste han inte att det var ett sund. Återkommen till St. Petersburg 1730, föreslog han en allmän undersökning och kartläggning av hela norra Asiens och västra Nordamerikas kust från floden Dvina genom Berings sund till Japan och Kalifornien. Dessa stora arbeten, som förenades med fysiska och etnografiska undersökningar i Sibirien, är kända under namnet "den stora nordiska expeditionen". Våren 1734 lämnade han St. Petersburg, följd av många sjöofficerare och vetenskapsmän och över 500 man. 1735-42 undersöktes den sibiriska ishavskusten samt Kurilerna och Japan av olika vetenskapsmän, och 1741 anträdde Bering personligen en upptäcktsresa till nordvästkusten av Amerika, kartlade en del av Alaska och Aleuterna samt sökte nå Berings sund längs Amerikas kust, men sjukdom och tjocka tillintetgjorde hans plan. I fem månader drev Berings fartyg planlöst omkring på havet mellan Alaska och Kamtjatka, tills man den 5 november ankrade vid den då obebodda Beringsön, där fartyget sedan blev ett vrak. Manskapet grävde ned sig i sandgropar och levde av val- och sälkött. Skörbjugg bortryckte 18 man, och där dog även Bering den 19 december 1741.
- Vitus Jonassen Bering Danimarka'da doğmuş; Rusya Deniz Kuvvetleri'nde kaptan (kumandan) olarak Ruslar tarafından İvan İvanoviç ismiyle tanınarak hizmet etmiştir. Danimarka'nın Horsens şehrinde doğan Bering, Bering Adası'nda ölmüştür.
- Ві́тус Йона́ссен Бери́нг — данський морський офіцер на російській військово-морській службі, дослідник Камчатки, Тихоокеанського узбережжя Росії та західних берегів Північної Америки, капітан-командор російського флоту.
- 维图斯·白令（丹麦语：Vitus Jonassen Bering，1681年8月－1741年12月19日）出生于丹麦霍尔森斯，是一位俄罗斯海军中的丹麦探险家。 白令受彼得一世的邀请参加当时新建立的俄罗斯海军成为其中的一个舰长，在对瑞典的战争中他成绩优秀，此后他又参加对土耳其的战争。他与一个俄罗斯人结婚，1715年他最后一次回到丹麦。1725年他奉彼得的命令开始对西伯利亚的北岸进行考察。1728年他到达亚洲的最东端。1730年他回到圣彼得堡，当时他患重病，在他远征探险的这段时间里，五个他的孩子死亡。1735年他再次奉令来到鄂霍次克海，1740年他建立了堪察加彼得罗巴甫洛夫斯克，1741年他从这里向美洲进发。一场风暴将他指挥的两条船分开了，白令本人看到了阿拉斯加的南岸。在回彼得罗巴甫洛夫斯克的路上，他还发现了属于阿留申群岛的一些岛屿，但这时他已重病在身，无法指挥他的船了。他们漂泊到科曼多尔群岛的一个无人居住的小岛上，在那里白令和他船上的其他28名水手病死。今天这个岛被命名为白令岛。他船上剩下的77名水手中的46人后来回到了他们出发的港口。 白令海峡、白令海、白令岛和白令地峡都是以他的名字命名的。 1991年8月，一支俄罗斯-丹麦的考古队发现了白令和其他五位水手的墓。他们的遗体被运回莫斯科。通过考古学的方法白令的原像可以重现。白令的牙齿完好无损，说明他不是得坏血病死亡的。
|
| rdfs:comment
|
- Vitus Jonassen Bering (also, less correctly, Behring) was a Danish navigator in the service of the Russian Navy, a captain-komandor known among the Russian sailors as Ivan Ivanovich. He is noted for being the first European to discover Alaska and its Aleutian Islands.
- Vitus Jonassen Bering war ein in russischen Diensten stehender Marineoffizier und Entdecker dänischer Herkunft. Er wurde auch der „Kolumbus des Zaren“ genannt und bewies unter anderem, dass Asien und Nordamerika nicht miteinander verbunden sind.
- Vitus Bering va ser un navegant i explorador d'origen danès al servei de Rússia. L'estret de Bering i l'illa de Bering porten aquest nom en honor seu. El 1703 es va traslladar a Rússia, on es va casar i tingué fills i es va allistar a l'armada russa. A banda d'una visita a Copenhaguen el 1715, mai va tornar al país on va néixer. La primera expedició a Kamtxatka va tenir lloc entre els anys 1725 i 1730.
- Vitus Jonassen Bering (také, méně správně, Behring) byl navigátor, který se plavil ve službách ruského vojenského námořnictva. Do ruských služeb vstoupil během severní války v roce 1703, sloužil jako důstojník v baltské flotile. V letech 1710–1712 sloužil u azovské flotily v Taganrogu a sloužil tam i v době rusko-turecké války. V roce 1712 byl přeřazen k baltské flotile.
- Vitus Jonassen Bering (a veces escrito Behring) fue un marino y explorador danés al servicio de la armada rusa, un capitán-komandor conocido entre los marineros rusos con el nombre de Peter Peterenko. Es conocido por haber dirigido dos importantes expediciones rusas a Kathmandú en las que exploró la costa siberiana y logró navegar por aguas del estrecho de Bering y alcanzar la costa occidental de América del Norte.
- Vitus Jonassen Bering oli tanskalaissyntyinen löytöretkeilijä, joka Venäjän palveluksessa tutki Siperian ja Alaskan rannikkoa ja löysi Aleutit. Bering syntyi Horsens'ssa, Tanskassa. Beringinmeren löysi jo 1648 kasakka Dežnev, mutta Bering julkaisi siitä selonteon. Samoin Dežnev purjehti Beringinsalmen läpi jo 1648, Bering 1728 ja vasta Cook totesi 1778 sen erottavan Aasian Amerikasta. Bering matkusti Itä-Intiaan ja liittyi 1703 Venäjän laivastoon.
- Vitus Jonassen Béring (parfois écrit Behring) était un explorateur danois au service de la marine russe, un capitaine-komandor connu parmi les marins russes sous le nom de Ivan Ivanovich. Après un voyage aux Indes, il s'engagea dans la marine du Tsar, puis Empereur Pierre I en 1703, servant dans la flotte de la Baltique durant la guerre du Nord. De 1710 à 1712, il servit dans celle de la mer d'Azov et pris part à la Guerre russo-turque de 1710-1711.
- Vitus Jonassen Bering (olykor a helytelen Behring alak is előfordul) dán származású tengerész, az orosz haditengerészet kapitány-parancsnoka, akit tengerészei Iván Ivanovicsként ismertek. Fájl:Vitus Bering. jpg Vitus Bering feltételezett pertréja. 1703-ban, egy kelet-indiai utazás után csatlakozott az orosz haditengerészethez, a nagy északi háború idején a balti flottánál szolgált.
- Ufficiale di marina nel suo paese venne in seguito incaricato da Pietro il Grande di scoprire se l'America e l'Asia fossero collegate e nel 1728 scoprì lo stretto che ne reca il nome e che separa la Siberia dall'Alaska. Scoprì tra l'altro le Isole Aleutine. Fu nel 1946 che alcuni cacciatori di pellicce rinvennero i resti del suo accampamento, si dice, in una baia dell'isola di Avatca in seguito chiamata isola di Bering.
- Vitus Jonassen Bering was een Deense ontdekkingsreiziger, die in Russische dienst de Beringstraat en Alaska ontdekte. Bering werd geboren in Horsens, in Jutland, maar kwam in dienst van de Nederlandse marine. Toen in 1704 Peter de Grote de Russische marine stichtte, stapte hij over naar Rusland, voer in de Zwarte Zee en de Zee van Azov en maakte zich tijdens de Grote Noordse Oorlog verdienstelijk in de strijd tegen Zweden in de Oostzee.
- Vitus Jonassen Bering, på russisk Витус Ионассен Беринг eller Иван Иванович Беринг = Ivan Ivanovitsj Bering var en dansk polarforsker i russisk tjeneste. I 1703 ble han vervet til tsar Peter den stores flåte og deltok med heder i Den store nordiske krig. Etter krigen ønsket Peter den Store å utforske og kartlegge Russlands østlige områder for å finne ut om det fantes en landfast forbindelse mellom Sibir og Nord-Amerika.
- Vitus Jonassen Bering – nawigator pochodzenia duńskiego w służbie rosyjskiej marynarki, komandor znany wśród rosyjskich żeglarzy jako Iwan Iwanowicz. Bering urodził się w miasteczku Horsens w Danii, a zmarł na Wyspie Beringa koło Kamczatki. Po podróży do Indii wstąpił do Rosyjskiej Marynarki w roku 1703 i służył we flocie bałtyckiej podczas III wojny północnej. W latach 1710-1712 służył we flocie azowskiej i wziął udział w wojnie rosyjsko-tureckiej.
- Vitus Jonassen Bering foi um oficial e explorador dinamarquês a serviço do Império Russo, também conhecido como "Colombo dos Czares". O estreito de Bering, o mar de Bering, a ilha de Bering e a Ponte Terrestre de Bering foram assim denominados em sua homenagem. Georg Steller
- Файл:Vitus Bering 1681-1741. jpg Ви́тус Ионассен Бе́ринг (датск. Vitus Jonassen Bering; тж. Иван Иванович; — мореплаватель, офицер русского флота, капитан-командор. По происхождению датчанин. В 1725—1730 и 1733—1741 руководил Первой и Второй Камчатскими экспедициями.
- Vitus Jonassen Bering, född i augusti 1680 vid Horsens i Jylland, död 19 december 1741 på Berings ö, var en dansk-rysk upptäcktsresande. 1725 fick han av ryska regeringen uppdrag att företaga en upptäcktsresa från Kamtjatka för att undersöka om Asien och Amerika är förenade med varandra norr om Stilla havet. Vintern 1725 reste han med flera sjöofficerare och ett talrikt manskap landvägen från St. Petersburg till Ochotska havet.
- Vitus Jonassen Bering Danimarka'da doğmuş; Rusya Deniz Kuvvetleri'nde kaptan (kumandan) olarak Ruslar tarafından İvan İvanoviç ismiyle tanınarak hizmet etmiştir. Danimarka'nın Horsens şehrinde doğan Bering, Bering Adası'nda ölmüştür.
- Ві́тус Йона́ссен Бери́нг — данський морський офіцер на російській військово-морській службі, дослідник Камчатки, Тихоокеанського узбережжя Росії та західних берегів Північної Америки, капітан-командор російського флоту.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
