| dbpprop:abstract
|
- In Roman mythology, Virtus was the deity of bravery and military strength, the personification of the Roman virtue of virtus. He/she was one of the di indigetes. The Greek equivalent deity was Arete. He/she was identified with the Roman god Honos (personification of honour), and was often honoured together with him. As reported in Valerius Maximus, this joint cult led to plans in 210 BC by Marcus Claudius Marcellus to erect a joint temple for them both. This led to objections from the pontifical college that, if a miracle should occur in such a temple, the priests would not know to which of the two gods to offer the sacrifice in thanks for it. Marcellus therefore erected a temple for Virtus alone which was the only way in to a separate temple of Honos, financing them both with the loot from his sacking of Syracuse and defeats of the Gauls. This temple was at the porta Capena, and later renovated by Vespasian. This deity was represented in a variety of ways - for example, on the coins of Tetricus, it can appear as a matron, an old man, or a young man, with a javelin or only clothed in a cape.
- Virtus ist die im antiken Rom göttlich verehrte Personifikation der Tapferkeit. Virtus ist eng mit Honos, dem Gott der Ehre verbunden. Meist wurde Honos zusammen mit Virtus verehrt, was - wie Valerius Maximus in seinen Facta et dicta memorabilia berichtet - im Jahre 210 vor Christus zu einem Einspruch des Pontifikalkollegiums gegen die Pläne des Marcus Claudius Marcellus führte, einen gemeinsamen Tempel für beide zu errichten. Man werde, so die Priester, wenn in diesem Tempel sich ein Wunder vollziehen sollte, nicht entscheiden können, welchem der beiden Götter nun ein Opfer gebracht werden müsse. Marcellus ließ daher einen eigenen Tempel für Virtus errichten, wobei man in den Tempel des Honos nur durch diesen Tempel gelangen konnte. Finanziert wurden beide Tempel mit der Beute aus der Eroberung von Syrakus und den Feldzügen gegen die Kimbern und Teutonen. Die Darstellung der Virtus ist vielfältig. Auf Münzen taucht sie sowohl als Matrone, als auch als Greis oder Mann auf. Sie kann mit einem Speer bewaffnet oder nur mit einem Brustharnisch oder Umhang bekleidet sein.
- Virtus was een personificatie van de dapperheid. Gewoonlijk werd zij in verband gebracht met Honos of Honor, de personificatie van de eer. Het beeld van Virtus, dat in de tempel stond, welke door Marcellus ter ere van de beide godheden gezamenlijk was opgericht, droeg een lans en een zwaard, en zette de voet op een stapel wapens van overwonnen vijanden. Een gouden beeld van Virtus moest gesmolten worden om het goud bij elkaar te krijgen, waarmee de Romeinen de aftocht van Alarik, de koning van de Goten (410 na Chr. ), moesten afkopen. Door keizer Augustus werd de 29ste dag van de naar hem genoemde maand als een gemeenschappelijke feestdag voor Honos en Virtus aangewezen.
- Virtus - rzymskie uosobienie odwagi. Na rewersach monet rzymskich przedstawiana w zbroi z włócznią i parazonium.
- Virtus är den krigiska tapperhetens gudinna i romersk mytologi. Gudinnan personifierade den romerska dygden av mod, manlighet och god karaktär. Hon dyrkades vanligen i förening med gudomligheten Honos, äran. Båda hade var för sig tempel i Rom samt ett gemensamt, mest uppbyggda av fältherrar efter vunnen framgång i krig. På mynt från republikens dagar och i synnerhet från kejsartiden förekommer Virtus klädd i rustning.
|
| rdfs:comment
|
- In Roman mythology, Virtus was the deity of bravery and military strength, the personification of the Roman virtue of virtus. He/she was one of the di indigetes. The Greek equivalent deity was Arete. He/she was identified with the Roman god Honos (personification of honour), and was often honoured together with him. As reported in Valerius Maximus, this joint cult led to plans in 210 BC by Marcus Claudius Marcellus to erect a joint temple for them both.
- Virtus ist die im antiken Rom göttlich verehrte Personifikation der Tapferkeit. Virtus ist eng mit Honos, dem Gott der Ehre verbunden. Meist wurde Honos zusammen mit Virtus verehrt, was - wie Valerius Maximus in seinen Facta et dicta memorabilia berichtet - im Jahre 210 vor Christus zu einem Einspruch des Pontifikalkollegiums gegen die Pläne des Marcus Claudius Marcellus führte, einen gemeinsamen Tempel für beide zu errichten.
- Virtus was een personificatie van de dapperheid. Gewoonlijk werd zij in verband gebracht met Honos of Honor, de personificatie van de eer. Het beeld van Virtus, dat in de tempel stond, welke door Marcellus ter ere van de beide godheden gezamenlijk was opgericht, droeg een lans en een zwaard, en zette de voet op een stapel wapens van overwonnen vijanden.
- Virtus - rzymskie uosobienie odwagi. Na rewersach monet rzymskich przedstawiana w zbroi z włócznią i parazonium.
- Virtus är den krigiska tapperhetens gudinna i romersk mytologi. Gudinnan personifierade den romerska dygden av mod, manlighet och god karaktär. Hon dyrkades vanligen i förening med gudomligheten Honos, äran. Båda hade var för sig tempel i Rom samt ett gemensamt, mest uppbyggda av fältherrar efter vunnen framgång i krig. På mynt från republikens dagar och i synnerhet från kejsartiden förekommer Virtus klädd i rustning.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
