| dbpprop:abstract
|
- Virtue is moral excellence. A virtue is a character trait or quality valued as being good. Personal virtues are characteristics valued as promoting individual and collective well-being, and thus good by definition. The opposite of virtue is vice.
- Unter Tugend versteht man eine Fähigkeit und innere Haltung, das Gute mit innerer Neigung (d. h. leicht und mit Freude) zu tun. Im allgemeineren Kontext bezeichnet man mit Tugend den Besitz einer positiven Eigenschaft.
- Una virtut és una qualitat moral positiva, oposada al defecte o vici. El terme va sorgir al llenguatge grec (areté). Després s'ha extés a altres camps, com virtuts polítiques o estètiques, entre altres. Cada cultura considera unes virtuts o unes altres com a més rellevants
- Ctnost je vypěstovaný a navyklý (habituální) sklon k dobrému jednání. České slovo ctnost souvisí se slovy ctít, čest, úcta.
- Virtud es aquella fuerza interior que permite al hombre tomar y llevar a término las decisiones correctas en las situaciones más adversas para tornarlas a su favor, el virtuoso es el que está en camino de ser sabio, porque sabe cómo llegar a sus metas sin pisar las de los otros, porque pone a los demás de su lado y los lleva a alcanzar un objetivo común. El virtuoso es el que "sabe remar contra corriente". Es el alma y el espiritu el ser o el no ser de cada persona usando su corazón como el supremo mediador. Una virtud es una cualidad positiva de un ser, persona o cosa, exponiendo mediante calificativos las ventajas de dicho ente. Es, también, una de las herramientas más importantes para el éxito.
- Hyve on eettisesti ja moraalisesti arvokas luonteenpiirre. Hyve oli keskeinen käsite erityisesti antiikin moraalifilosofiassa eli etiikassa. Hyveen vastakohta on pahe.
- Le mot vertu vient du mot latin virtus, lui-même dérivé du mot vir, d'où nous viennent les mots « viril » et « virilité ». Tandis que vir sert à nommer l'individu humain de sexe masculin, virtus désigne la force virile et, par extension, la valeur, la discipline opposée au courage, synonyme d'impulsivité, "défaut" considéré comme essentiellement barbare, illustré par Caius Marius: "La vertu est la clef de voute de l'empire (romain), faisant de chaque seconde de la vie du citoyen, une préparation minutieuse aux dures réalités de la guerre, et de chaque bataille rien d'autre qu'un sanglant entrainement".
- Virtù, dal è la abituale e salda capacità di un uomo di eccellere in qualcosa, di compiere un certo atto in maniera ottimale, letteralmente "modo perfetto d'essere". La virtù è anche la qualità di eccellenza morale sia per l'uomo sia per la donna. È detto virtù anche un tratto caratteriale positivo. La parola ἀρετή deriva dal greco arete (αρετη). La parola latina virtus significa letteralmente "virilità", dal latino vir, "uomo" nel suo senso maschile; ed ancora, proprio dal suo carattere originariamente maschile, essa si riferisce alle abilità guerresche quali, ad esempio, il coraggio. Il termine virtù è diventato fortemente relativistico, poiché implica il riferimento a valori o criteri non sempre condivisi. Per una delle molte ironie che ci riserva l'etimologia, in italiano la parola virtù è spesso utilizzata in riferimento alla castità femminile.
- 徳（とく、英語;Virtue）は人間の気質や能力が社会性や道徳性が発揮されたものである。 徳は卓越性、有能性で、それを所持する人がそのことによって特記されるものである。人間にそなわって初めて、徳は善き特質となる。人間にとって徳とは均整のとれた精神の在り方を指すものである。これは天分、社会的経験や道徳的訓練によって獲得し、善き人間の特質となる。徳を備えた人間は他の人間からの信頼や尊敬を獲得しながら、人間関係の構築や組織の運営を進めることができる。徳は人間性を構成する多様な精神要素から成り立っており、気品、意志、温情、理性、忠誠、勇気、名誉、誠実、自信、謙虚、健康、楽天主義などが個々の徳目と位置づけることができる。ラテン語の virtus 、ギリシャ語の αρετη （aretê, アレテー）に相当する。ここに徳の個々のものとして列挙するような場合、そうした個々の徳を「徳目（とくもく）」と呼ぶ場合もある。
- Een deugd kan een positieve eigenschap zijn waar een bepaald persoon over beschikt. Het kan ook duiden op een ethisch goede manier van handelen.
- En dyd er et begrep fra kristendommen og moralfilosofien og betegner en moralsk verdifull egenskap eller god handling. Ordet kommer fra det norrøne dygð, som er beslektet med å duge, og betød opprinnelig dugelighet eller dyktighet. Det latinske ordet for styrke, «virtus» (fra «vir», dvs. mann) og det greske arete betyr det samme. Dyd kan på norsk også bety jomfrudom, kjønnslig renhet, kyskhet og ærbarhet. Dyd i moralsk betydning er en opplært egenskap eller et såkalt internalisert handlingsmønster. I Aristoteles' lære om dydsetikk er dyd det et menneske må oppnå for å få et godt liv, og dyden består av ulike egenskaper som må justifiseres samfunnet. Eksempler på disse egenskapene er: mot, visdom, måtehold, rettferdighet, ærlighet, og godhet. Disse egenskapene må finne et midtpunkt mellom to ekstremiteter. F. eks. er feighet og dumdristighet ekstremiteter for mot, og man må finne balansen til hva som er hva. Dette fører til det Aristotoles kaller en et menneske med [telos], god karakter. Mot, visdom, måtehold og rettferdighet er Platons fire klassiske kardinaldyder. Kristen teologi legger gjerne til, fra 1. Korinterbrev 13: Tro, håp og kjærlighet. Disse syv er til sammen de syv kardinaldyder.
- Cnota – pozytywna cecha moralna, trwała możliwość przestrzegania zasad moralnych. Cnota uważana jest przez różne koncepcje etyczne za najwyższe dobro. Składające się na nią cechy charakterologiczne budują ideał moralny człowieka, są kryterium idealnego życia. Niemal każdy system etyczny zajmował się badaniem natury cech, które uznawał za cnoty.
- Virtude é uma qualidade moral particular. Virtude é uma disposição estável em ordem a praticar o bem; revela mais do que uma simples característica ou uma aptidão para uma determinada ação boa: trata-se de uma verdadeira inclinação. Virtudes são todos os hábitos constantes que levam o homem para o bem, quer como indivíduo, quer como espécie, quer pessoalmente, quer coletivamente. A virtude, no mais alto grau, é o conjunto de todas as qualidades essenciais que constituem o homem de bem. Virtude, segundo Aristóteles, é uma disposição adquirida de fazer o bem,e elas se aperfeiçoam com o hábito.
- Доброде́тель — философский термин, означающий положительное нравственное свойство характера человека, определяемое его волей и поступками; постоянное деятельное направление воли к исполнению нравственного закона. Греки различали четыре добродетели: мудрость, мужество, справедливость, умеренность. Источником добродетели Сократ считал разум и высшую добродетель, заключающую в себе все остальные, усматривал в мудрости. Аристотель различал добродетели воли и добродетели ума (дианоэтические). В новых системах философии понятия свободы духа и высшего блага вытеснили понятие добродетели как этический принцип.
- Dygd betecknar ett moraliskt eftertraktansvärt personligt karaktärsdrag. Även om begreppet dygd kan spela en viktig roll i flera etiska system så intar det den i särklass mest centrala rollen i den etiska skola som kallas för dygdetik. Dygdens definition och exemplifiering kan ses som sociala normer. Den systematiska läran om dygden går tillbaka på den antika filosofin. Från övervägandena hos Platon, Aristoteles, Cicero och stoikerna utvecklades ett system med fyra kardinaldygder: rättrådighet (dikaiosyne) tapperhet (andreia) vishet (sofia) måttfullhet (sofrosyne) Dessa utgör enligt teorin grundvalen för alla andra dygder. Aristoteles utvecklade systemet, med en tudelat dygdbegrepp: dianoetiska dygder som hade med kunskapen att göra, och etiska dygder som var handlingar som grundade sig på medfödda egenskaper. Enligt Aristoteles var den rätta handlingen den som valde mitten av ytterligheter, mesotes, som kanske bäst översätts med lagom. Den medeltida kristna filosofin kompletterade dessa fyra klassiska "världsliga" dygder med de tre "teologiska" dygderna tro, hopp och kärlek - ibland tillfogas ödmjukhet och kyskhet. Förhållandet till dygderna kan sättas i samband med värdeteorin. Dessa kan grovt indelas i tre ståndpunkter: objektivister som menar att dygderna objektivt sett har ett sanningsvärde, relativister som menar att de har en subjektiv sanning, och nihilisterna som menar att moraliska utsagor inte kan vara sanna. Dygdernas roll inom etiken förminskades drastiskt när alternativa etiska skolor som utilitarismen och deontologin gjorde sina inträden. Under det senaste årtiondet har dock dygdetiken börjat uppleva en kraftig renässans. I bild framställs dygderna ofta som personifikationer och allegoriska figurer efter antika förlagor. Systemet med sju dygder fick under medeltiden sin motpart i sju laster, dödssynder. Begreppet dygd är inte bara centralt i Europa utan också i den kinesiska etiken och moralläran, särskilt hos Konfucius och Lao Zi.
- Erdem kavramı, felsefe tarihinin başlangıcından beri yer alır. "İnsanın ve yaşamın anlamı nedir?" sorusuna verilen felsefi cevap başlangıçta "erdemli olmak" olarak belirtilmiştir. Örneğin mutluluk yaşamın temel amacıdır ve mutluluğa ulaşmanın yolu erdemli olmaktan geçer. Bu düşünceye göre erdemli olmaksa ancak bilgi sahibi olmakla mümkündür.
- Файл:Efez Celsus Library 2 RB. JPG Скульптурне уособлення чесноти на фасаді бібліотеки Цельсія у м. Ефес Чесно́та — це схильність постійно чинити добрі діла. Це - ознака високої моралі, що визначається її волею і вчинками. Три теологічні чесноти: Віра; Надія; Любов; Чотири кардинальні чесноти за схемою Платона, Святого Амвросія та Томи Аквінського з латинськими відповідниками: iustitia - Справедливість fortitudo - Стійкість (Сила духу) sapientia - Розсудливість (Обачність) temperantia - Поміркованість (Тверезість)
- 美德指美好的品德，優良的品質、情操和行為，是每一個人都應該培養的優點。一個富有美德的人，是一個有氣質的人，被稱為有涵養，有內在美。
|
| rdfs:comment
|
- Virtue is moral excellence. A virtue is a character trait or quality valued as being good. Personal virtues are characteristics valued as promoting individual and collective well-being, and thus good by definition. The opposite of virtue is vice.
- Unter Tugend versteht man eine Fähigkeit und innere Haltung, das Gute mit innerer Neigung (d. h. leicht und mit Freude) zu tun. Im allgemeineren Kontext bezeichnet man mit Tugend den Besitz einer positiven Eigenschaft.
- Una virtut és una qualitat moral positiva, oposada al defecte o vici. El terme va sorgir al llenguatge grec (areté). Després s'ha extés a altres camps, com virtuts polítiques o estètiques, entre altres. Cada cultura considera unes virtuts o unes altres com a més rellevants
- Ctnost je vypěstovaný a navyklý (habituální) sklon k dobrému jednání. České slovo ctnost souvisí se slovy ctít, čest, úcta.
- Virtud es aquella fuerza interior que permite al hombre tomar y llevar a término las decisiones correctas en las situaciones más adversas para tornarlas a su favor, el virtuoso es el que está en camino de ser sabio, porque sabe cómo llegar a sus metas sin pisar las de los otros, porque pone a los demás de su lado y los lleva a alcanzar un objetivo común. El virtuoso es el que "sabe remar contra corriente".
- Hyve on eettisesti ja moraalisesti arvokas luonteenpiirre. Hyve oli keskeinen käsite erityisesti antiikin moraalifilosofiassa eli etiikassa. Hyveen vastakohta on pahe.
- Le mot vertu vient du mot latin virtus, lui-même dérivé du mot vir, d'où nous viennent les mots « viril » et « virilité ».
- Virtù, dal è la abituale e salda capacità di un uomo di eccellere in qualcosa, di compiere un certo atto in maniera ottimale, letteralmente "modo perfetto d'essere". La virtù è anche la qualità di eccellenza morale sia per l'uomo sia per la donna. È detto virtù anche un tratto caratteriale positivo. La parola ἀρετή deriva dal greco arete (αρετη).
- Een deugd kan een positieve eigenschap zijn waar een bepaald persoon over beschikt. Het kan ook duiden op een ethisch goede manier van handelen.
- En dyd er et begrep fra kristendommen og moralfilosofien og betegner en moralsk verdifull egenskap eller god handling. Ordet kommer fra det norrøne dygð, som er beslektet med å duge, og betød opprinnelig dugelighet eller dyktighet. Det latinske ordet for styrke, «virtus» (fra «vir», dvs. mann) og det greske arete betyr det samme. Dyd kan på norsk også bety jomfrudom, kjønnslig renhet, kyskhet og ærbarhet.
- Cnota – pozytywna cecha moralna, trwała możliwość przestrzegania zasad moralnych. Cnota uważana jest przez różne koncepcje etyczne za najwyższe dobro. Składające się na nią cechy charakterologiczne budują ideał moralny człowieka, są kryterium idealnego życia. Niemal każdy system etyczny zajmował się badaniem natury cech, które uznawał za cnoty.
- Virtude é uma qualidade moral particular. Virtude é uma disposição estável em ordem a praticar o bem; revela mais do que uma simples característica ou uma aptidão para uma determinada ação boa: trata-se de uma verdadeira inclinação. Virtudes são todos os hábitos constantes que levam o homem para o bem, quer como indivíduo, quer como espécie, quer pessoalmente, quer coletivamente.
- Доброде́тель — философский термин, означающий положительное нравственное свойство характера человека, определяемое его волей и поступками; постоянное деятельное направление воли к исполнению нравственного закона.
- Dygd betecknar ett moraliskt eftertraktansvärt personligt karaktärsdrag. Även om begreppet dygd kan spela en viktig roll i flera etiska system så intar det den i särklass mest centrala rollen i den etiska skola som kallas för dygdetik. Dygdens definition och exemplifiering kan ses som sociala normer. Den systematiska läran om dygden går tillbaka på den antika filosofin.
- Erdem kavramı, felsefe tarihinin başlangıcından beri yer alır. "İnsanın ve yaşamın anlamı nedir?" sorusuna verilen felsefi cevap başlangıçta "erdemli olmak" olarak belirtilmiştir. Örneğin mutluluk yaşamın temel amacıdır ve mutluluğa ulaşmanın yolu erdemli olmaktan geçer. Bu düşünceye göre erdemli olmaksa ancak bilgi sahibi olmakla mümkündür.
- Файл:Efez Celsus Library 2 RB. JPG Скульптурне уособлення чесноти на фасаді бібліотеки Цельсія у м. Ефес Чесно́та — це схильність постійно чинити добрі діла. Це - ознака високої моралі, що визначається її волею і вчинками.
- 美德指美好的品德，優良的品質、情操和行為，是每一個人都應該培養的優點。一個富有美德的人，是一個有氣質的人，被稱為有涵養，有內在美。
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
