| dbpedia-owl:abstract
|
- Die Bratsche oder Viola ist ein Streichinstrument, das, wenn auch leicht anders mensuriert, im Wesentlichen eine größere, tiefer klingende Bauform der Violine ist. Sie stellt das Alt-Instrument der Violinfamilie dar. Das Wort Bratsche leitet sich vom italienischen Viola da braccio (daher der Name Armgeige) ab, was die Spielhaltung im Gegensatz zur Viola da gamba (Bein-Viola) bezeichnet.
- The viola is a bowed string instrument. It is the middle voice of the violin family, between the violin and the cello.
- Plantilla:Audio El viol o viola es un instrumento musical de cuerda, similar en cuanto a materiales y construcción al violín pero de mayor tamaño y proporciones más variables. Su tesitura se sitúa entre los graves del violín y los agudos del violonchelo y el contrabajo. Es considerada como el Contralto o el Tenor Dramático de la familia de las cuerdas. Las cuerdas de la viola están afinadas en intervalos de quintas: do, sol, re, la (siendo do la más grave). Al intérprete se le llama «viola» o «violista» (esta última palabra no está registrada en el Diccionario de la Real Academia pero sí aparece en diccionarios de uso).
- Alttoviulu kuuluu jousisoittimiin, tarkemmin viuluperheeseen. Alun perin viola oli nimitys joukolle jousisoittimia, joita alettiin valmistaa keskiajalla. Rakenteeltaan alttoviulu on samanlainen viulun kanssa, lukuun ottamatta kokoeroa ja toisenlaista viritystä. Kuten viulu, myös alttoviulu viritetään kvinteittäin (c-g-d1-a1). Alttoviulun ääniala on c-c3 ja musiikkia nuotinnettaessa käytetään c-avainta (ns. alttoavain), joskin toiseen oktaaviin mentäessä (c2-) nuotinnuksessa aletaan vaihtelevasti käyttää g-avainta. Toisin kuin viulu, alttoviulu ei ole barokin jälkeen nauttinut kovinkaan suurta sooloinstrumentin suosiota. Osiltaan tämä johtuu siitä, että alttoviulu on viuluperheen alttosoitin, ja orkestereissa sillä useimmiten soitetaan sointujen väliääniä. Alkuaikoina rakennettiin kooltaan tarpeeksi suuria alttoviuluja, mutta näitä ei juuri kukaan pystynyt soittamaan, koska soittimen on mahduttava leuan ja käden väliin (mensuuriltaan 42 kokoista soitinta soittavan tulisi olla väh. 195 cm).
- La viola è uno strumento appartenente alla famiglia degli archi e discende dalla viola da braccio medioevale, che si suonava appoggiata sulla spalla, allo stesso modo del violino. Si distingue da quest'ultimo per le dimensioni (è circa 1/7 più grande), per l'estensione (è accordata una quinta sotto) e per il timbro (molto più profondo e meno brillante). La tecnica della mano sinistra e dell'arco sono le stesse del violino e la chiave di lettura è quella di contralto. Le viole di piccole dimensioni (da 38 a 40 cm) hanno una voce magra e nasale, quelle grandi (da 40 a 44) un timbro caldo e rotondo.
- ヴィオラまたはビオラ は、西洋音楽で使われるヴァイオリン族の弦楽器のひとつである。長い間独奏楽器としてはほとんど無視された存在であったが、近代以降では独奏曲も数多く作られるようになってきている。合奏や重奏の中では中音部を受け持つ。略号は「Va」または「Vla」。 フランス語ではアルト (alto)、すなわち、声域のアルトと同一の言葉で呼ばれている。ドイツ語名のブラッチェ(Bratsche)はヴァイオリン族の総称であるヴィオラ・ダ・ブラッチョ(viola da braccio)に由来する。 英語では、第2音節にアクセントを置き「ヴィオウラ」と読む。スミレと同じ綴りだが、スミレの意味では第1音節にアクセントを置き「ヴァイオラ」と読むことが多いのに対し、楽器の意味ではそうは読まない。
- De altviool is een gestreken snaarinstrument en is het oudste lid van de vioolfamilie, waartoe ook de viool en de cello behoren.
- Bratsj er et strykeinstrument i braccio- eller fiolinfamilien. Strengene på en bratsj er stemt i c, g, d og a. Instrumentets navn på engelsk og italiensk er Viola, på fransk Alto, og på tysk Bratsche. Navnet bratsj er avledet fra det fullstendige italienske navnet, som er Viola da Braccio (arm-viola), etter hvordan instrumentet holdes i kontrast til Viola da Gamba (bein-viola). Bratsjens klang er dypere og mer overtonemettet enn fiolinens. Dette er på grunn av de akustiske forholdene mellom strengenes grunntone og bratsjens klangkropp. Hvis en bratsj skulle hatt den samme klangfylden som en fiolin, måtte den ha vært over dobbelt så stor som fiolinen, men da ville den vært uspillbar siden ingen mennesker har så lange armer. Instrumentmakere eksperimenter derfor til stadighet med utformingen av bratsjen, noe som gir bratsjister store valgmuligheter når de skal finne et nytt instrument. En del bratsjister har fortid som fiolinister, men på grunn av bratsjens størrelse og klang er spilleteknikken annerledes. På grunn av størrelsen bruker man ofte modifiserte fioliner når barn skal prøve instrumentet. I tillegg til å være et viktig instrument i symfoniorkesteret er det også et vanlig instrument i ungarsk og rumensk folkemusikk. I disse landene har bratsj vært mest vanlig med tre strenger. Disse ble stemt i G, D og A. Også hardingfela ligner i utformingen av kroppen mer på en bratsj enn en fiolin. Blant de kjente komponister har særlig Wolfgang Amadeus Mozart (Sinfonia concertante for fiolin, bratsj og orkester), Hector Berlioz (Symfonisk dikt Harold in Italy etter Lord Byron), Robert Schumann (Eventyrbilleder og Eventyrfortellinger for bratsj, klaver og andre instrumenter), Johannes Brahms (2 sonater for bratsj og klaver, 2 sanger med bratsj og klaver), Max Reger (3 suiter for viola solo), Paul Hindemith (flere sonater for bratsj solo samt bratsj og klaver) og György Ligeti (sonate for bratsj solo fra 1991-4) bidratt til å gjøre bratsj til et framtredende soloinstrument.
- Altówka – muzyczny instrument strunowy z grupy chordofonów smyczkowych. Altówka jest nieco większa od skrzypiec, ma niższy, głębszy i łagodniejszy ton. Większa od skrzypiec, ale na tyle niewielka, by można grać na niej jak na skrzypcach opierając na ramieniu. Składa się z podłużnego pudła rezonansowego z dwoma otworami w kształcie stylizowanej litery f, gryfu z bezprogową podstrunnicą, zakończonego główką w charakterystycznym kształcie ślimaka. Struny, podparte na mostku, napinane są za pomocą klinowych naciągów (kołków). Struny altówki, niegdyś wykonywane z preparowanych jelit zwierzęcych dziś niemal wyłącznie wykonywane są ze stali lub tworzyw sztucznych z cienką stalową owijką. Standardowe długości pudeł rezonansowych altówek wynoszą 16" (40,6 cm), 15 1/2" (39,4 cm), (41 cm), (42cm), (43 cm) Instrument ma cztery struny normalnie strojone w kwintach do następujących dźwięków (począwszy od najniżej strojonej) - c (132,8Hz), g (198Hz), d (295,7Hz), a (440Hz) i obejmuje zakres dźwięków od c do a³. Notacja zazwyczaj w kluczu altowym należącym do grupy kluczy C, wyższe partie często zapisuje się w kluczu wiolinowym z grupy kluczy G. Technika gry na altówce jest taka sama jak na skrzypcach, altowiolista gra z nieco większym oparciem. Smyczek jest nieco dłuższy i nieco cięższy niż w skrzypcach. Altówka powstała wraz z skrzypcami w okresie baroku i była używana jako instrument akompaniujący skrzypcom, grający zwykle w rejestrach środkowych, pogłębiając przestrzeń muzyczną. Dopiero współcześnie, wraz z rozwojem sztuki instrumentacji zaczęto traktować altówkę jako samodzielny instrument nadając mu ważniejszą rolę w orkiestrze symfonicznej. Zaczęto też komponować utwory solowe na altówkę.
- A viola (também chamada "alto" ou "viola de arco") é um instrumento musical da mesma família do violino (de arco e quatro cordas) e visualmente se assemelha a este (inclusive na maneira de se tocar), entretanto possui um som mais encorpado, doce, menos estridente e mais grave, sua altura é intermediária entre o violino e o violoncelo. Além destes três instrumentos, a família dos instrumentos de cordas friccionadas por arco possui o contrabaixo. Assim como outros instrumentos de cordas, as violas também podem ser amplificadas eletronicamente. Muitos a utilizam na música popular, jazz, rock, sua utilização mais comum é na música clássica, principalmente em naipes de cordas de orquestras, ou em formações camerísticas como o quarteto de cordas. Predefinição:Ouça
- Альт или альт скрипичный — смычковый струнный музыкальный инструмент такого же устройства, что и скрипка, но несколько бо́льших размеров, отчего звучит в более низком регистре. Струны альта настроены на квинту ниже скрипичных и на октаву выше виолончельных — c, g, d,a. Наиболее употребительный диапазон — от c (до малой октавы) до e, в сольных произведениях возможно употребление более высоких звуков. Ноты пишутся в альтовом и скрипичном ключах.
- Altfiol, viola eller altviolin är stråkfamiljens altmedlem. På tyska heter instrumentet Bratsche, på danska och norska bratsch respektive bratsj och på franska alto. Den som spelar altfiol kallas altviolinist eller violast, bratschist förekommer även. Altfiolen är äldre än den mindre fiolen, och tillkom under 1500-talet ur de äldre stråkinstrumenten lira da braccio (härav det tyska namnet), rebec och fiddla. Medan olika fioler varierar mycket lite i måtthänseende tillverkas altfioler i olika storlekar och modeller, dels för att passa olika altviolinisters fysiska förutsättningar, dels på grund av olika preferenser vad gäller tonen. Kroppslängden (d.v.s. längden på resonanslådan) hos en altfiol kan därför variera mellan 38 och 43 cm - i ovanliga fall ännu större. Professionella musiker brukar föredra minst 40 cm långa instrument för klangens skull. I de flesta avseenden spelas altfiol på samma sätt som fiol. Avstånden på greppbrädan är dock påtagligt större på grund av att strängarna är längre. Dessutom används en något tyngre och aningen grövre stråke. Jämfört med fiolspel krävs ett spelsätt med mer tyngd (dock ej tryck) för att uppnå god altfiolklang, som kännetecknas av en fyllig ton. Spel i höga lägen kan vara krävande på grund av att spelarens västerarm måste sträckas runt den stora instrumentkroppen. Strängarna stäms till tonerna (från den översta till den lägsta) Mall:Ton, Mall:Ton, Mall:Ton och Mall:Ton. De tre lägsta har en mörk klangkaraktär, i synnerhet c-strängen. A-strängen har en något annorlunda, intensiv tonkaraktär men är inte lika briljant som fiolens högsta sträng. Altfiolens unika klangfärger beror bland annat på att den har en resonanslåda som av praktiska skäl är underdimensionerad jämfört med andra stråkinstrument. I notskrift noteras altfiolen oftast i c-klav (altklav), men i högre lägen används g-klav. Den är stämd i kvinter en oktav över cellon och en kvint under fiolen. I symfoniorkester och stråkorkester spelar altfiolstämman oftast en ackompanjerande roll, men i de senaste ca 100 årens musik har den blivit mer framträdande. Violan är det stråkinstrument som används minst utanför den klassiska musiken, men den förekommer även i svensk folkmusik, såväl äldre som nyare. Fil:Violin-Viola. jpg Storleksjämförelse mellan en fiol och en altfiol. Denna altfiol har en något ovanlig placering av hakstödet. Altfiol till höger.
- 中提琴是一種弓弦乐器，其音域比小提琴低完全五度。其空弦從粗到细依序是c-g-d'-a'。音色相較於小提琴、大提琴顯得相對隱晦。平時使用中音譜記號（alto clef）記譜，高音域則使用高音譜記號。 在18世紀中葉之前，中提琴只在管弦樂團中使用。之後隨著弦樂四重奏的興盛，成為室內樂中不可或缺的樂器。但當作獨奏樂器使用則要一直到18世紀後半。著名的中提琴獨奏曲有史塔密茲（C. Stamitz）的《D大調中提琴協奏曲》，白遼士的《哈羅德在義大利 Harold en Italie》等。
- Fichier:Violin-Viola. jpg Comparaison de taille entre le violon entier (à gauche) et l'alto entier (à droite). L'alto fait partie de la famille des instruments à cordes frottées. Il est très semblable au violon, mais il est plus grand, plus épais, et plus grave. Sa gamme de fréquences fondamentales va approximativement de 128 Hz à 1 280 Hz. Fichier:Accord alto. jpg do2, sol2, ré3, la3 en clé d'ut. Dans un quatuor à cordes, l'alto tient la même place que le ténor dans un ensemble vocal. Son répertoire est vaste, de la fin de la Renaissance à nos jours. Les œuvres majeures pour cet instrument datent du Modèle:XVIIIe siècle, avec le concerto de Georg Philipp Telemann, la Symphonie concertante pour violon et alto de Wolfgang Amadeus Mozart et les œuvres de Stamitz, Hoffmeister et Rolla. Au Modèle:XXe siècle, beaucoup de compositeurs ont écrit un concerto pour alto dont Béla Bartók, Paul Hindemith et William Walton L'alto est bien sûr présent dans tout le répertoire d'orchestre et surtout en musique de chambre, avec le quatuor à cordes.
|
| rdfs:comment
|
- Die Bratsche oder Viola ist ein Streichinstrument, das, wenn auch leicht anders mensuriert, im Wesentlichen eine größere, tiefer klingende Bauform der Violine ist. Sie stellt das Alt-Instrument der Violinfamilie dar. Das Wort Bratsche leitet sich vom italienischen Viola da braccio (daher der Name Armgeige) ab, was die Spielhaltung im Gegensatz zur Viola da gamba (Bein-Viola) bezeichnet.
- The viola is a bowed string instrument. It is the middle voice of the violin family, between the violin and the cello.
- ヴィオラまたはビオラ は、西洋音楽で使われるヴァイオリン族の弦楽器のひとつである。長い間独奏楽器としてはほとんど無視された存在であったが、近代以降では独奏曲も数多く作られるようになってきている。合奏や重奏の中では中音部を受け持つ。略号は「Va」または「Vla」。 フランス語ではアルト (alto)、すなわち、声域のアルトと同一の言葉で呼ばれている。ドイツ語名のブラッチェ(Bratsche)はヴァイオリン族の総称であるヴィオラ・ダ・ブラッチョ(viola da braccio)に由来する。 英語では、第2音節にアクセントを置き「ヴィオウラ」と読む。スミレと同じ綴りだが、スミレの意味では第1音節にアクセントを置き「ヴァイオラ」と読むことが多いのに対し、楽器の意味ではそうは読まない。
- De altviool is een gestreken snaarinstrument en is het oudste lid van de vioolfamilie, waartoe ook de viool en de cello behoren.
- Альт или альт скрипичный — смычковый струнный музыкальный инструмент такого же устройства, что и скрипка, но несколько бо́льших размеров, отчего звучит в более низком регистре. Струны альта настроены на квинту ниже скрипичных и на октаву выше виолончельных — c, g, d,a. Наиболее употребительный диапазон — от c (до малой октавы) до e, в сольных произведениях возможно употребление более высоких звуков. Ноты пишутся в альтовом и скрипичном ключах.
- 中提琴是一種弓弦乐器，其音域比小提琴低完全五度。其空弦從粗到细依序是c-g-d'-a'。音色相較於小提琴、大提琴顯得相對隱晦。平時使用中音譜記號（alto clef）記譜，高音域則使用高音譜記號。 在18世紀中葉之前，中提琴只在管弦樂團中使用。之後隨著弦樂四重奏的興盛，成為室內樂中不可或缺的樂器。但當作獨奏樂器使用則要一直到18世紀後半。著名的中提琴獨奏曲有史塔密茲（C. Stamitz）的《D大調中提琴協奏曲》，白遼士的《哈羅德在義大利 Harold en Italie》等。
- Plantilla:Audio El viol o viola es un instrumento musical de cuerda, similar en cuanto a materiales y construcción al violín pero de mayor tamaño y proporciones más variables. Su tesitura se sitúa entre los graves del violín y los agudos del violonchelo y el contrabajo. Es considerada como el Contralto o el Tenor Dramático de la familia de las cuerdas. Las cuerdas de la viola están afinadas en intervalos de quintas: do, sol, re, la (siendo do la más grave).
- Alttoviulu kuuluu jousisoittimiin, tarkemmin viuluperheeseen. Alun perin viola oli nimitys joukolle jousisoittimia, joita alettiin valmistaa keskiajalla. Rakenteeltaan alttoviulu on samanlainen viulun kanssa, lukuun ottamatta kokoeroa ja toisenlaista viritystä. Kuten viulu, myös alttoviulu viritetään kvinteittäin (c-g-d1-a1). Alttoviulun ääniala on c-c3 ja musiikkia nuotinnettaessa käytetään c-avainta (ns.
- La viola è uno strumento appartenente alla famiglia degli archi e discende dalla viola da braccio medioevale, che si suonava appoggiata sulla spalla, allo stesso modo del violino. Si distingue da quest'ultimo per le dimensioni (è circa 1/7 più grande), per l'estensione (è accordata una quinta sotto) e per il timbro (molto più profondo e meno brillante). La tecnica della mano sinistra e dell'arco sono le stesse del violino e la chiave di lettura è quella di contralto.
- Bratsj er et strykeinstrument i braccio- eller fiolinfamilien. Strengene på en bratsj er stemt i c, g, d og a. Instrumentets navn på engelsk og italiensk er Viola, på fransk Alto, og på tysk Bratsche. Navnet bratsj er avledet fra det fullstendige italienske navnet, som er Viola da Braccio (arm-viola), etter hvordan instrumentet holdes i kontrast til Viola da Gamba (bein-viola). Bratsjens klang er dypere og mer overtonemettet enn fiolinens.
- Altówka – muzyczny instrument strunowy z grupy chordofonów smyczkowych. Altówka jest nieco większa od skrzypiec, ma niższy, głębszy i łagodniejszy ton. Większa od skrzypiec, ale na tyle niewielka, by można grać na niej jak na skrzypcach opierając na ramieniu. Składa się z podłużnego pudła rezonansowego z dwoma otworami w kształcie stylizowanej litery f, gryfu z bezprogową podstrunnicą, zakończonego główką w charakterystycznym kształcie ślimaka.
- A viola (também chamada "alto" ou "viola de arco") é um instrumento musical da mesma família do violino (de arco e quatro cordas) e visualmente se assemelha a este (inclusive na maneira de se tocar), entretanto possui um som mais encorpado, doce, menos estridente e mais grave, sua altura é intermediária entre o violino e o violoncelo. Além destes três instrumentos, a família dos instrumentos de cordas friccionadas por arco possui o contrabaixo.
- Altfiol, viola eller altviolin är stråkfamiljens altmedlem. På tyska heter instrumentet Bratsche, på danska och norska bratsch respektive bratsj och på franska alto. Den som spelar altfiol kallas altviolinist eller violast, bratschist förekommer även. Altfiolen är äldre än den mindre fiolen, och tillkom under 1500-talet ur de äldre stråkinstrumenten lira da braccio (härav det tyska namnet), rebec och fiddla.
- Fichier:Violin-Viola. jpg Comparaison de taille entre le violon entier (à gauche) et l'alto entier (à droite). L'alto fait partie de la famille des instruments à cordes frottées. Il est très semblable au violon, mais il est plus grand, plus épais, et plus grave. Sa gamme de fréquences fondamentales va approximativement de 128 Hz à 1 280 Hz. Fichier:Accord alto. jpg do2, sol2, ré3, la3 en clé d'ut. Dans un quatuor à cordes, l'alto tient la même place que le ténor dans un ensemble vocal.
|
