| dbpprop:abstract
|
- Aphrodite of Milos, better known as the Venus de Milo, is an ancient Greek statue and one of the most famous works of ancient Greek sculpture. Created at some time between 130 and 100 BC, it is believed to depict Aphrodite the Greek goddess of love and beauty. It is a marble sculpture, slightly larger than life size at 203 cm (6 ft 8 in) high. Its arms and original plinth have been lost. From an inscription that was on its plinth, it is thought to be the work of Alexandros of Antioch; it was earlier mistakenly attributed to the master sculptor Praxiteles. It is at present on display at the Louvre Museum in Paris.
- Die „Venus von Milo“ ist neben der Laokoon-Gruppe eines der bekanntesten Beispiele der hellenistischen Kunst. Sie entstand wahrscheinlich um 100 v. Chr. und wurde erst am 8. April 1820 vom Bauern Giorgos Kentrotas, welcher Baumaterial suchte, auf der Kykladeninsel Milos in der Umgebung der Ruine eines griechischen Theaters entdeckt. Die Arme der Statue wurden nie gefunden. Die Skulptur entstand aus Marmor von den Steinbrüchen der Kykladeninsel Paros und symbolisiert das Ideal der weiblichen Schönheit. Dieses Ideal wird durch die römische Göttin Venus (Mythologie) bzw. die griechische Gestalt der Aphrodite symbolisiert. Daher wird die Statue auch Aphrodite von Melos genannt. Eine Besonderheit der Skulptur ist der Aufbau nach dem goldenen Schnitt, wobei die Strecke zwischen Fußsohlen und Bauchnabel den Major bzw. der Abstand zwischen Bauchnabel und Scheitel den Minor repräsentiert. Jules Dumont d’Urville entdeckte die Skulptur in türkischem Besitz und arrangierte den Kauf durch Frankreich, wo die Statue König Ludwig XVIII. als Geschenk geschickt wurde. Dieser schenkte sie dem Louvre in Paris, wo sich die Statue noch heute befindet.
- La Afrodita de Milos, más conocida como Venus de Milo es una de las estatuas más representativas del periodo helenístico de la escultura griega, y una de las más famosas esculturas de la antigua Grecia. Fue creada en algún momento entre los años 130 y 100 a. C. , y se cree que representa a Afrodita, diosa del amor y la belleza. Esculpida en mármol en un tamaño ligeramente superior al natural, a la estatua le faltan los brazos, que se han perdido. El autor es anónimo, aunque tradicionalmente se ha atribuido a Praxíteles. Otra opción, según una inscripción en su pedestal, es que pudiera ser obra de alejandro de Antioquía. Actualmente se encuentra en el Louvre de París.
- La Vénus de Milo est une célèbre sculpture grecque de la fin de l'époque hellénistique (vers 130-100 av. J. -C. ) qui pourrait représenter la déesse Aphrodite (Vénus pour les Romains), actuellement conservée au musée du Louvre.
- A Milói Vénusz, az égei-tengeri Mélosz szigetén 1820-ban talált ókori görög Aphrodité-szobor; az egyik leghíresebb ókori szobor. Ma Párizsban, a Louvre-ban őrzik.
- La Venere di Milo è una delle più celebri statue greche. Si tratta di una scultura di marmo, alta circa 203 cm e priva delle braccia e del basamento originale. Sulla base di un'iscrizione riportata su tale basamento (andato perduto) si ritiene che si tratti di un'opera di Alessandro di Antiochia. In passato, alcuni attribuirono erroneamente l'opera a Prassitele.
- ミロのヴィーナス(フランス語:Vénus de Milo、英語:Venus de Milo、ギリシア語:Αφροδίτη της Μήλου)は古代ギリシアで制作された彫刻の女性像。現在はパリのルーヴル美術館で展示・管理されている。
- De Venus van Milo of Aphrodite van Melos is een wereldberoemd Grieks marmeren beeldhouwwerk. Het beeld werd vermoedelijk vervaardigd rond 130 v. Chr. en men denkt dat Alexandros van Antiochia de beeldhouwer was. De beeldhouwer gebruikte het in de oudheid beroemde witte marmer van Paros. Het beeld werd in 1820 door een boer in een veld gevonden op het Egeïsche eiland Melos in de Cycladen. Het beeld kan tegenwoordig bezichtigd worden in het Louvre in Parijs. De Venus van Milo wordt beschouwd als een symbool van eeuwige schoonheid.
- Afrodite fra Melos, bedre kjent som Venus fra Milo er en antikk gresk skulptur og en av de mest kjente kunstverkene fra antikkens Hellas. Det antas at statuen fremstiller Afrodite, som romerne kalte Venus, gudinnen for kjærlighet og skjønnhet. Statuen er hugget i marmor og er 203 cm høy. De opprinnelige armene og sokkelen har gått tapt. Utifra en inskripsjon som sto på sokkelen tror man at den ble laget av Alexandros fra Antiokia. Tidligere mente man at den var blitt laget av Praxiteles. Statuen ble funnet på øya Milos i Egeerhavet i 1820. Den er nå å se på museet Louvre i Paris. Skulpturen er fra rundt år 100 f. Kr.. Det er ikke kjent i hvilken rolle den fremstilte Afrodite, men det antas at den fremstiller Venus Victrix - den seirende Venus, som holder et gulleple gitt til henne av Paris av Troja. Det vil dessuten innebære en vittighet, fordi navnet på øya Melos ligner på det greske ordet milos, som betyr eple.
- Wenus z Milo, Afrodyta z Melos, to najsłynniejsza rzeźba bogini Afrodyty. Została znaleziona przez greckiego wieśniaka Jorgosa w 1820 r. w okolicach teatru na terenie akropolu w Adamas, głównym porcie greckiej wyspy Milos, leżącej w archipelagu Cyklad na Morzu Egejskim. Posąg w imieniu francuskiego ambasadora w Turcji, markiza de Riviere, kupił francuski żeglarz Jules Dumont d'Urville. Figura miała wówczas ręce. Według legendy straciła je, gdy statek d’Urville’a roztrzaskał się o skały w pobliżu wyspy. Gdy rzeźbę wydobyto, była już w stanie, w jakim zna ją cały świat. Markiz de Riviere sprezentował Wenus Ludwikowi XVIII. Od 1821 r. posąg znajduje się w Luwrze. Figura wykonana jest z marmuru paryjskiego. Ma 2,04 metra wysokości. Półnaga bogini ma szatę opuszczoną poniżej bioder (podobnie jak Wenus wyżymająca włosy z Muzeum Watykańskiego). Lewa noga jest na czymś wsparta. Przypuszcza się, że na żółwiu. Kiedyś w lewej ręce trzymała prawdopodobnie jabłko, a ręka trzymająca jabłko była wsparta na kolumnie, aby podtrzymywać ciężar. Jest to rzeźba anonimowego twórcy ze szkoły rodyjskiej z około 150 – 125 p.n.e. , niektórzy przypuszczają, że twórcą mógł być Agesandros z Rodos. Ma charakter kompilacyjny. Naśladuje Wenus z Kapui, która z kolei jest naśladownictwem Afrodyty Lizypa.
- A Vênus de Milo é uma famosa estátua grega. Ela representa a deusa grega Afrodite, do amor sexual e beleza física, tendo ficado no entanto mais conhecida pelo seu nome romano, Vénus. É uma escultura em mármore com 203 cm de altura, que data de cerca de 130 a.C. , e que se pensa ser obra de Alexandros de Antióquia. Em 1820 a escultura foi encontrada na ilha de Milo, no Mar Egeu, por um camponês chamado Yorgos Kentrotas. Poucos dias depois o camponês encontrou-se com oficiais franceses, Jules Dumont d'Urville e Matterer, que estavam explorando a ilha, e ofereceu a escultura por baixo preço. A Vênus estava quebrada ao meio, mas ainda possuía os braços. As mãos, danificadas, também estavam separadas do corpo. Fazia parte da obra ainda um plinto com inscrições. Identificando a escultura como a Vênus vencedora do concurso de beleza julgado por Páris, e reconhecendo sua importância como obra-prima, d'Urville desejou levá-la imediatamente para seu navio, mas seu capitão, alegando falta de espaço a bordo, recusou-se a atendê-lo. Chegando em Constantinopla, d'Urville descreveu o achado ao embaixador francês, o Marquês de Rivière, que enviou um representante para comprá-la para a França. Neste ínterim, o camponês Yorgos achou que os franceses tardavam demais, e pressionado por um sacerdote local, ofereceu a peça para ele. Quando a escultura estava sendo embarcada para a Turquia, onde seria oferecida a um tradutor da corte de Constantinopla, os franceses chegaram, e persuadiram os locais para que mantivessem o acordo de compra anterior. Durante sua transferência para o barco a escultura foi arrastada através de pedras e danificou-se, perdendo o que restava dos braços, e os marinheiros se recusaram a voltar atrás para recuperá-los. Chegando por fim a Paris, a estátua foi remontada, mas os fragmentos remanescentes dos braços e das mãos, considerados restaurações posteriores por causa de seu acabamento inferior, foram descartados. Contudo hoje se sabe que as estátuas gregas muitas vezes não recebiam acabamento por igual em todas as partes, e um polimento mais fino era reservado às partes que ficavam mais visíveis. A obra havia sido anunciada na França como sendo de Praxiteles, um dos grandes criadores do classicismo grego, e o plinto com as inscrições de início foi considerado parte integral do conjunto. Mas depois de ser traduzido e datado, revelou a autoria de Alexandros de Antióquia, causando embaraço aos peritos que a haviam atribuído a Praxiteles, os quais imediatamente passaram a considerá-lo também um acréscimo posterior. O plinto misteriosamente desapareceu pouco antes de a estátua ser oferecida ao rei Luís XVIII da França, em 1821, sobrevivendo apenas em uma descrição e em dois desenhos da época, que permitiram a atribuição correta atual. O rei eventualmente presenteou-a ao museu do Louvre em Paris, onde está agora. Escultura da Grécia Antiga Arte helenística Escultura do Helenismo Vênus de Esquilino Musée du Louvre – Louvre Museum : Venus de Milo Controversy and politics over the sculptor's identity
- «Вене́ра Ми́лосская» — знаменитая древнегреческая скульптура, считающаяся идеалом женской красоты.
- Venus de Milo (Venus Milo) är en antik grekisk skulptur som föreställer den grekiska kärleksgudinnan Afrodite, som i Rom benämndes Venus. Venusskulpturen påträffades 1820 på den grekiska ön Melos i Egeiska havet. Idag står den på Louvren i Paris. Venus de Milo är gjord av vit marmor. Skulpturen är 204 centimeter hög och dateras till cirka 130 f. Kr. Man tror att konstnären är Alexandros från Antiochia.
- Venus de Milo Antik Yunan Heykel sanatının en ünlü örneklerinden birisidir. Afrodit Yunan Mitolojisi'nde aşk tanrısıdır ve temsilî gezegeni Venüs'tür. Venus de Milo 203 cm yüksekliğinde ve mermerden yapılmıştır. Antik heykel 1820 yılında Yunanistan'ın Milos Adası'nda bulunmuştur. XVIII. Louis (19. yy. Fransız Kralı) heykeli Fransa'ya getirtmiştir ve Venus de Milo adlı şaheser günümüzde hâlâ Louvre'da sergilenmektedir. Resim:Wenuszmf. jpg|Venus de Milo, önden. Resim:Aphrodite_of_Milos. jpg|Venus de Milo, 3/4. Resim:Wenuszmt. jpg|Venus de Milo, arkadan
- Венера Мілоська (грец. Η Αφροδίτη της Μήλου) — мармурова статуя богині Афродіти мармур, датована приблизно 150 до н. е. Нині експонується в Луврі, Париж. Автор Венери Мілоської невідомий. Початково вона приписувалась Праксітелю, оскільки скульптура являє собою тип Афродіти Кнідської. Нині поширена версія про авторство Агесандра Антиохійсьского. Статуї Венери Мілоської вважається ідеалом краси жіночого тіла. Висота статуї 2,04 м. Пропорції у перерахунку на зріст 164 см такі: 86х69х93 см.
- 断臂维纳斯,也称米洛的维纳斯(Venus de Milo),是一尊希腊神話中,代表愛與美的女神維納斯的大理石雕塑,高203厘米,由两块大理石拼接而成,两块大理石连接处非常巧妙,在身躯裸露部分与裹巾的相邻处。可能是在前130年左右制成的。1820年米洛农民伊奥尔科斯在米洛斯岛上发现它。他试图将这尊雕像藏起来,但后来还是被一个土耳其军官发现了。当时法国驻土耳其的大使将它买下。現在這尊雕像在巴黎羅浮宮展出。 据法国舰长杜蒙-居维尔的回忆录,维纳斯出土时的双臂还是完整的,右臂下垂,手扶衣衿,左上臂伸过头,握着一只苹果。当时法国驻米洛领事路易斯-布勒斯特得得知这个塑像出土,就赶往伊奥尔科斯的家中,打算以非常高的价格购买此这个雕像,农民奥尔科斯同意了他的要求。但由于他手头没有足够的现金,就只好派居维尔连夜赶往君士坦丁堡报告给法国大使。法国大使听完汇报后立即命令秘书带了一笔巨款随居维尔连夜前往米洛洽购女神像,却不知农民伊奥尔科斯此时已将神像卖给了一位希腊商人,而且已经装船外运。居维尔当即决定以武力截夺。英国得知这一消息之后,也派舰艇赶来争夺,双方展开了一场激烈的战斗,混战中雕塑的双臂不幸被砸断,从此,维纳斯就成了一个断臂女神。 File:Vindplaats_venus_van_milo. jpg|断臂维纳斯出土地点 File:Venus de Milo 792. jpg|卢浮宫中展出的断臂维纳斯 File:Venus de Milo intro. jpg|卢浮宫中介绍断臂维纳斯的铭牌
|
| rdfs:comment
|
- Aphrodite of Milos, better known as the Venus de Milo, is an ancient Greek statue and one of the most famous works of ancient Greek sculpture. Created at some time between 130 and 100 BC, it is believed to depict Aphrodite the Greek goddess of love and beauty. It is a marble sculpture, slightly larger than life size at 203 cm (6 ft 8 in) high. Its arms and original plinth have been lost.
- Die „Venus von Milo“ ist neben der Laokoon-Gruppe eines der bekanntesten Beispiele der hellenistischen Kunst. Sie entstand wahrscheinlich um 100 v. Chr. und wurde erst am 8. April 1820 vom Bauern Giorgos Kentrotas, welcher Baumaterial suchte, auf der Kykladeninsel Milos in der Umgebung der Ruine eines griechischen Theaters entdeckt. Die Arme der Statue wurden nie gefunden.
- La Afrodita de Milos, más conocida como Venus de Milo es una de las estatuas más representativas del periodo helenístico de la escultura griega, y una de las más famosas esculturas de la antigua Grecia. Fue creada en algún momento entre los años 130 y 100 a. C. , y se cree que representa a Afrodita, diosa del amor y la belleza. Esculpida en mármol en un tamaño ligeramente superior al natural, a la estatua le faltan los brazos, que se han perdido.
- La Vénus de Milo est une célèbre sculpture grecque de la fin de l'époque hellénistique (vers 130-100 av. J. -C. ) qui pourrait représenter la déesse Aphrodite (Vénus pour les Romains), actuellement conservée au musée du Louvre.
- A Milói Vénusz, az égei-tengeri Mélosz szigetén 1820-ban talált ókori görög Aphrodité-szobor; az egyik leghíresebb ókori szobor. Ma Párizsban, a Louvre-ban őrzik.
- La Venere di Milo è una delle più celebri statue greche. Si tratta di una scultura di marmo, alta circa 203 cm e priva delle braccia e del basamento originale. Sulla base di un'iscrizione riportata su tale basamento (andato perduto) si ritiene che si tratti di un'opera di Alessandro di Antiochia. In passato, alcuni attribuirono erroneamente l'opera a Prassitele.
- ミロのヴィーナス(フランス語:Vénus de Milo、英語:Venus de Milo、ギリシア語:Αφροδίτη της Μήλου)は古代ギリシアで制作された彫刻の女性像。現在はパリのルーヴル美術館で展示・管理されている。
- De Venus van Milo of Aphrodite van Melos is een wereldberoemd Grieks marmeren beeldhouwwerk. Het beeld werd vermoedelijk vervaardigd rond 130 v. Chr. en men denkt dat Alexandros van Antiochia de beeldhouwer was. De beeldhouwer gebruikte het in de oudheid beroemde witte marmer van Paros. Het beeld werd in 1820 door een boer in een veld gevonden op het Egeïsche eiland Melos in de Cycladen. Het beeld kan tegenwoordig bezichtigd worden in het Louvre in Parijs.
- Afrodite fra Melos, bedre kjent som Venus fra Milo er en antikk gresk skulptur og en av de mest kjente kunstverkene fra antikkens Hellas. Det antas at statuen fremstiller Afrodite, som romerne kalte Venus, gudinnen for kjærlighet og skjønnhet. Statuen er hugget i marmor og er 203 cm høy. De opprinnelige armene og sokkelen har gått tapt. Utifra en inskripsjon som sto på sokkelen tror man at den ble laget av Alexandros fra Antiokia. Tidligere mente man at den var blitt laget av Praxiteles.
- Wenus z Milo, Afrodyta z Melos, to najsłynniejsza rzeźba bogini Afrodyty. Została znaleziona przez greckiego wieśniaka Jorgosa w 1820 r. w okolicach teatru na terenie akropolu w Adamas, głównym porcie greckiej wyspy Milos, leżącej w archipelagu Cyklad na Morzu Egejskim. Posąg w imieniu francuskiego ambasadora w Turcji, markiza de Riviere, kupił francuski żeglarz Jules Dumont d'Urville. Figura miała wówczas ręce.
- A Vênus de Milo é uma famosa estátua grega. Ela representa a deusa grega Afrodite, do amor sexual e beleza física, tendo ficado no entanto mais conhecida pelo seu nome romano, Vénus. É uma escultura em mármore com 203 cm de altura, que data de cerca de 130 a.C. , e que se pensa ser obra de Alexandros de Antióquia. Em 1820 a escultura foi encontrada na ilha de Milo, no Mar Egeu, por um camponês chamado Yorgos Kentrotas.
- «Вене́ра Ми́лосская» — знаменитая древнегреческая скульптура, считающаяся идеалом женской красоты.
- Venus de Milo (Venus Milo) är en antik grekisk skulptur som föreställer den grekiska kärleksgudinnan Afrodite, som i Rom benämndes Venus. Venusskulpturen påträffades 1820 på den grekiska ön Melos i Egeiska havet. Idag står den på Louvren i Paris. Venus de Milo är gjord av vit marmor. Skulpturen är 204 centimeter hög och dateras till cirka 130 f. Kr. Man tror att konstnären är Alexandros från Antiochia.
- Venus de Milo Antik Yunan Heykel sanatının en ünlü örneklerinden birisidir. Afrodit Yunan Mitolojisi'nde aşk tanrısıdır ve temsilî gezegeni Venüs'tür. Venus de Milo 203 cm yüksekliğinde ve mermerden yapılmıştır. Antik heykel 1820 yılında Yunanistan'ın Milos Adası'nda bulunmuştur. XVIII. Louis (19. yy. Fransız Kralı) heykeli Fransa'ya getirtmiştir ve Venus de Milo adlı şaheser günümüzde hâlâ Louvre'da sergilenmektedir. Resim:Wenuszmf. jpg|Venus de Milo, önden.
- Венера Мілоська (грец. Η Αφροδίτη της Μήλου) — мармурова статуя богині Афродіти мармур, датована приблизно 150 до н. е. Нині експонується в Луврі, Париж. Автор Венери Мілоської невідомий.
|