| dbpprop:abstract
|
- Venetian Albania was the name for the possessions of the Venetian Republic in southern Dalmatia that existed from 1420 to 1797. It originally covered the coastal area of what is now northern Albania and the coast of Montenegro, but the Albanian and southern Montenegrin parts were lost to the Ottomans in 1571 .
- Venezianisches Albanien ist ein historisch-geographischer Begriff, den die venezianische Verwaltung seit dem 15. Jahrhundert für die Besitzungen der Republik Venedig an der heute montenegrinischen Adriaküste verwendete. Wie das weiter nördlich gelegene Dalmatien und die Ionischen Inseln vor der griechischen Küste bildete das venezianische Albanien einen eigenständigen Verwaltungsbezirk unter Führung eines in Cattaro ansässigen Provveditore. Mit teilweise wechselnden Grenzen befand sich das Gebiet rings um die Bucht von Kotor von 1420 bis 1797 im Besitz der Serenissima. Das venezianische Albanien bildete mit seinen stark befestigten Küstenorten einen wichtigen Vorposten gegen das Vordringen der Osmanen längs der Adriaküste.
- Albania veneciana es una región histórica de la costa de Montenegro, que perteneció a los dominios adriáticos de la República de Venecia. Desde 1420 hasta 1797 este territorio veneciano fue un baluarte en contra de la expansión de los Turcos otomanos en los Balcanes.
- L'Albanie vénitienne est le nom donné aux anciennes possessions vénitiennes en Albanie, Monténégro et au nord de l'actuelle Grèce. Ces possessions se composaient vers 1448 des villes et territoires de : Durazzo Scutari Cattaro Arta En outre, à la mort de Scanderbeg, presque toute la principauté de Croia échut aux Vénitiens. Ils cédèrent aux Turcs Scutari et Croia en 1479, Duras en 1502, mais ils gardèrent Arta. Ils conquirent Prevesa en 1684 et, par la paix de Passarovitz, ils acquirent Vonitza et Butrinto.
- Albania veneta è il termine storico con cui ci si riferisce agli antichi domini della Repubblica di Venezia in Dalmazia meridionale, nel territorio dell'attuale Montenegro. Originariamente questi territori erano maggioritariamente nell'Albania settentrionale (specificamente intorno a Durazzo), ragion per cui hanno preso il nome di "Albania" veneta, ma con la conquista turca si ridussero all'area montenegrina. Dal 1420 al 1797 questo territorio è rimasto in mano alla Serenissima e per vari secoli ha costituito un baluardo contro l'incombente Impero Ottomano.
- アルバニア・ヴェネタ （イタリア語:Albania Veneta）は、1420年から1797年まで存在した、南ダルマチアのヴェネツィア共和国領。最初は、現在の北アルバニアとモンテネグロのアドリア海沿岸のことを指した。しかしアルバニアと南モンテネグロは、1571年にオスマン帝国に奪われた。
- Venetiaans Albanië was de naam van de bezittingen van de Republiek Venetië in het zuiden van Dalmatië van 1420 tot 1797. Oorspronkelijk omvatte het gebied de kuststreek van het huidige noorden van Albanië en de kust van Montenegro, maar de Albanese en zuidelijke Montenegrijnse delen werden in 1571 verloren aan het Ottomaanse Rijk.
- Albania Wenecka – posiadłości Republiki Weneckiej na należącym dziś do Czarnogóry i Albanii odcinku wybrzeża Morza Adriatyckiego. Pozostawały we władaniu Republiki Weneckiej od początku XV wieku do jej upadku w 1797. Nazwa odróżnia je od należącej do imperium osmańskiego "Albanii Ottomańskiej". Albania Wenecka stanowiła w zasadzie pas wybrzeża o szerokości do kilkunastu kilometrów, jednak okresowo obejmowała również miasta leżące w głębi lądu. W swym największym zasięgu Albania Wenecka rozciągała się od południowego krańca Republiki Dubrownickiej na północy po port Durazzo na południu. Pierwszą wenecką posiadłością na wybrzeżu północnoalbańskim był port Durrës, przejęty pokojowo od albańskiego księcia Jerzego Thopii w 1392. Również w tym roku Wenecja uzyskała z rąk książąt Dukagjinów port Alessio u ujścia Drinu. W kwietniu 1396 książę Jerzy II Balszić przekazał Wenecji miasto Scutari i zrzekł się praw do miast Drivast, Dagno i Satti. Po nabyciu Durrës, Lezhë i Scutari Wenecja uzyskała mocną pozycję w północnej Albanii, będącej wówczas terenem walk między książętami albańskimi, Serbią i Turcją. Druga faza ekspansji zaczęła się w 1420, gdy miasto Cattaro oddało się pod protektorat Wenecji. W 1421 Wenecja uzyskała port Dulcigno i przejściowo, do 1423, port Budua. W 1425 pod protektoratem Wenecji znalazły się powiązana z Kotorem osada Grbalj, gmina Paštrovići i pas wybrzeża od Budvy do Antivari (1442 Wenecja odzyskała Budvę, w 1443 - Bar, a w latach 1444-1447 uzyskała Shati i Danj. Było to apogeum władztwa weneckiego w północnej Albanii. Po upadku powstania Skanderbega Wenecja zawarła z Turcją pokój w Stambule 25 stycznia 1479. Na mocy tego układu Republika utraciła na rzecz Turków wszystkie posiadłości poza wybrzeżem Boki Kotorskiej, w szczególności Szkodrę, Lezhë i Drisht, i jedynie czasowo, jako rekompensatę za utratę Szkodry, zachowała Budvę, Bar, Ulcinj i Durrës. W 1482 Turcy zajęli Castelnuovo . W toku kolejnej wojny wenecko-osmańskiej w 1501 Turcy odebrali Wenecji Durrës, jednak pokój kończący tę wojnę pozostawił w rękach Wenecji Bar i Ulcinj. Miasta te Wenecja utraciła na rzecz imperium osmańskiego w 1573 wraz z częścią Albanii Weneckiej leżącą na południe od Budvy. W 1687 Wenecja zbrojnie odzyskała Herceg Novi. Ostatecznie pod władzą Republiki Wenecji pozostało tylko wybrzeże Boki Kotorskiej z portami Cattaro, Risano, Perasto, Teodo i Castelnuovo oraz przylegający od południa do ujścia tej zatoki brzeg otwartego morza z portem Budua . Obszar ten pozostał w granicach Republiki Wenecji do jej upadku w 1797. Albania Wenecka była zarządzana przez namiestnika, rezydującego w Szkodrze. Miastami bezpośrednio włączonymi do Republiki Weneckiej zarządzało po dwóch urzędników mianowanych przez Signorię: cywilny podesta i wojskowy kapitan. W miastach, które utrzymały wewnętrzną autonomię, Republike reprezentował konsul . Miasta Albanii Weneckiej stanowiły ośrodki kupieckie zajmujące się głównie tranzytowym handlem z Lewantem, a w mniejszym stopniu - wywozem towarów z północnej Albanii: soli, ałunu, rudy żelaza, ryb, wełny i zboża. W miastach istniały manufaktury, jednak o niewielkiej wydajności. Ludność Albanii Weneckiej była mieszana narodowościowo. Początkowo przeważali romańskojęzyczni Dalmatyńczycy. Po podbiciu Bałkanów przez Turków osmańskich do miast weneckich napłynęły rzesze uchodźców serbskich i albańskich. Pod koniec XVII wieku Dalmatyńczycy wciąż stanowili dwie trzecie ludności miast, natomiast Słowianie - już ponad połowę ludności terenów wiejskich. Grupy ludności albańskiej mieszkały na południu Albanii Weneckiej, w okolicach Ulcinja i Durrës. Według oficjalnych danych austriackich po włosku mówiło 32% mieszkańców Kotoru w 1880 i już tylko 13,6% w 1910. Dziś reliktem ludności romańskiej w Czarnogórze jest grupa 0,5 tys. Włochów, używających dialektu weneckiego, mieszkających w Kotorze i Peraście. W czasach napoleońskich dzieje polityczne Albanii Weneckiej były burzliwe. W 1797 została okupowana przez wojska francuskie, po czym, z mocy pokoju w Campo Formio z 17 października 1797, przekazana Austrii. Jednak już z mocy pokoju w Preszburgu z 26 grudnia 1805 Albania Wenecka została przyłączona do napoleońskiego Królestwa Włoch. W 1806 została okupowana przez Rosję, która zwróciła ją Francji na mocy pokoju w Tylży z 7 lipca 1807. W 1809 została włączona, wraz z pozostałymi byłymi weneckimi posiadłościami nad Adriatykiem i z byłą Republiką Dubrownicką, do Prowincji Iliryjskich. Po upadku Napoleona ziemie te na mocy postanowień kongresu wiedeńskiego zostały przyłączone do Cesarstwa Austriackiego jako Królestwo Dalmacji, przy czym na przełomie lat 1813-1814 były krótko okupowane przez Czarnogórę, która zainstalowała w Dobrocie tymczasowy rząd, ale po nadejściu wojsk austriackich oddała ten obszar bez walki. Na mocy traktatu berlińskiego z 13 lipca 1878 przyłączono do austriackiej Dalmacji turecką gminę Spizza - 40 km² z 1650 mieszkańcami. W 1913 Czarnogóra uzyskała należący dawniej do Wenecji pas wybrzeża z portami Bar i Ulcinj. Po upadku Austro-Węgier w 1918 dawna Albania Wenecka została włączona do nowo powstałej Jugosławii. Podczas włoskiej okupacji w latach 1941-1943 tereny te stanowiły Prowincję Kotorską w Gubernatorstwie Dalmacji. Po II wojnie światowej zostały przyłączone do Czarnogóry, w której składzie pozostają do dzisiaj.
- Albania Veneta — название территории, которой владела Венецианская республика в южной Далмации с 1420 по 1797 год. Первоначально она включала прибрежную территорию современной северной Албании и побережье Черногории, но после османского завоевания в 1571 году северная Албания и южная Черногория были потеряны .
- Venetianska Albanien var ett kolonialt innehav tillhörande Republiken Venedig mellan åren 1420 och 1797 som innefattade delar av dagens Dalmatien, Montenegro och norra Albanien.
- Албанія Венетська або "Албанія-Венета" назва володіння Венеціанської республіки в південній частині Далмації, яка існувала з 1420 до 1797. Охоплювало північні райони сучасної Албанії і узбережжя Чорногорії, зазнало Османську окупацію в 1571 . .
|
| rdfs:comment
|
- Venetian Albania was the name for the possessions of the Venetian Republic in southern Dalmatia that existed from 1420 to 1797. It originally covered the coastal area of what is now northern Albania and the coast of Montenegro, but the Albanian and southern Montenegrin parts were lost to the Ottomans in 1571 .
- Venezianisches Albanien ist ein historisch-geographischer Begriff, den die venezianische Verwaltung seit dem 15. Jahrhundert für die Besitzungen der Republik Venedig an der heute montenegrinischen Adriaküste verwendete. Wie das weiter nördlich gelegene Dalmatien und die Ionischen Inseln vor der griechischen Küste bildete das venezianische Albanien einen eigenständigen Verwaltungsbezirk unter Führung eines in Cattaro ansässigen Provveditore.
- Albania veneciana es una región histórica de la costa de Montenegro, que perteneció a los dominios adriáticos de la República de Venecia. Desde 1420 hasta 1797 este territorio veneciano fue un baluarte en contra de la expansión de los Turcos otomanos en los Balcanes.
- L'Albanie vénitienne est le nom donné aux anciennes possessions vénitiennes en Albanie, Monténégro et au nord de l'actuelle Grèce. Ces possessions se composaient vers 1448 des villes et territoires de : Durazzo Scutari Cattaro Arta En outre, à la mort de Scanderbeg, presque toute la principauté de Croia échut aux Vénitiens. Ils cédèrent aux Turcs Scutari et Croia en 1479, Duras en 1502, mais ils gardèrent Arta.
- Albania veneta è il termine storico con cui ci si riferisce agli antichi domini della Repubblica di Venezia in Dalmazia meridionale, nel territorio dell'attuale Montenegro. Originariamente questi territori erano maggioritariamente nell'Albania settentrionale (specificamente intorno a Durazzo), ragion per cui hanno preso il nome di "Albania" veneta, ma con la conquista turca si ridussero all'area montenegrina.
- アルバニア・ヴェネタ （イタリア語:Albania Veneta）は、1420年から1797年まで存在した、南ダルマチアのヴェネツィア共和国領。最初は、現在の北アルバニアとモンテネグロのアドリア海沿岸のことを指した。しかしアルバニアと南モンテネグロは、1571年にオスマン帝国に奪われた。
- Venetiaans Albanië was de naam van de bezittingen van de Republiek Venetië in het zuiden van Dalmatië van 1420 tot 1797. Oorspronkelijk omvatte het gebied de kuststreek van het huidige noorden van Albanië en de kust van Montenegro, maar de Albanese en zuidelijke Montenegrijnse delen werden in 1571 verloren aan het Ottomaanse Rijk.
- Albania Wenecka – posiadłości Republiki Weneckiej na należącym dziś do Czarnogóry i Albanii odcinku wybrzeża Morza Adriatyckiego. Pozostawały we władaniu Republiki Weneckiej od początku XV wieku do jej upadku w 1797. Nazwa odróżnia je od należącej do imperium osmańskiego "Albanii Ottomańskiej". Albania Wenecka stanowiła w zasadzie pas wybrzeża o szerokości do kilkunastu kilometrów, jednak okresowo obejmowała również miasta leżące w głębi lądu.
- Albania Veneta — название территории, которой владела Венецианская республика в южной Далмации с 1420 по 1797 год.
- Venetianska Albanien var ett kolonialt innehav tillhörande Republiken Venedig mellan åren 1420 och 1797 som innefattade delar av dagens Dalmatien, Montenegro och norra Albanien.
- Албанія Венетська або "Албанія-Венета" назва володіння Венеціанської республіки в південній частині Далмації, яка існувала з 1420 до 1797. Охоплювало північні райони сучасної Албанії і узбережжя Чорногорії, зазнало Османську окупацію в 1571 . .
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
