| dbpprop:abstract
|
- The Vangiones appear first in history as an ancient Germanic tribe of unknown provenience. They threw in their lot with Ariovistus in his bid of 58 BC to invade Gaul through the Doubs river valley and lost to Julius Caesar in a battle probably near Belfort. After some Celts evacuated the region in fear of the Suebi the Vangiones, who had made a Roman peace, were allowed to settle among the Mediomatrici in northern Alsace.. They gradually assumed control of the Celtic city of Burbetomagus, later Worms. The emperor, Augustus, cultivated them as allies, intending to invade Germany through the region between the Rhine and the Danube. He had Drusus place two forts among the Vangiones, castrum Moguntiacum (13 BC, later Mainz) and one of unknown name (14 BC) at Worms. From there troops of the Vangiones were inducted into the Roman army. When he changed his mind after the Battle of Teutoburg Forest, the Vangiones were used for garrison duty on the far-flung Scottish frontier at Hadrian's Wall at the north of the province of Britania. The Vangiones of Germania Superior held their position as a bulwark of civilized might as long as Germania Superior existed. Under the Roman Republic they were not among the Belgae, an alliance of Celticised Germanic tribes in northeastern France. In the early empire this name was extended by the Romans to all the Celticised Germans in northern France (the forerunners of the Franks), among whom were now the Vangiones. In the late empire what was left of Germania Superior was divided into "First Germany" and "Second Germany", the first comprising the Vangiones, Worms and Mainz. The identity disappeared nearly altogether when the region was overrun by the Alemanni and became Alisatia. The Vangiones then merged into the Alemanni. Only names local to Worms remembered the presence of the Vangiones, such as the Bishop of the Vangiones. The fate of Vangionic troops of in Britain is uncertain. Some may have remained as a Scottish tribe, but that hypothesis is more speculative than not.
- Die Vangionen (auch Wangionen, lateinisch Vangiones) waren ein germanischer Stamm in der Gegend um Worms. Sie erscheinen in den Quellen erstmals, als sie 58 v. Chr. im Heer des Sueben Ariovist gegen Caesar kämpften und unterlagen. Im Zuge der Romanisierung wurde im Stammesgebiet der Vangionen die Civitas Vangionum, die Civitas der Vangionen, eingerichtet. Noch in einer Königsurkunde von 985 werden civitas, ecclesia und urbs von Worms als vangionisch bezeichnet. Möglicherweise erhielt sich die Stammesbezeichnung im Namen des Wonnegaus bei Worms. Siehe auch: Liste der germanischen Stämme
- Els vangions (llatí vangiones) foren un poble germànic esmentat per Cèsar. Aquest diu que hi havia vangions a l'exèrcit d'Ariovist al que va derrotar, però la seva expressió vol dir que hi havia germans establerts a la Gàl·lia. Plini i Tàcit també els fan germànics establerts a l'esquerra del Rin. Els vangions eren veïns dels nemets. Durant la guerra contra Civilis, Tutor va reforçar als treviris amb grups de vangions, caracats i tribocis El territori dels Vangions tenia per capital Borbetomagus i abans havia pertanyut als mediomatricis.
- Los vangíones fueron un pueblo germánico mencionado por César en sus Comentarios a la guerra de las Galias. Relata César que había vangíones en el ejército de Ariovisto al que él derrotó, pero su expresión quiere decir que había germanos establecidos en la Galia. Plinio y Tácito también dicen que son germanos establecidos a la izquierda del Rin. Los vangíones eran vecinos de los németes. Durante la guerra contra Civilis, Tutor reforzó a los tréveros con grupos de vangíones, caracates y tríbocos. El territorio de los vangíones tenía como capital Borbetomagus y antes había pertenecido a los mediomátricos.
- Les Vangions (en latin Vangiones) sont des Germains cités pour la première fois dans les Commentaires sur la Guerre des Gaules de Jules César. En 58 av. J. -Chr. ils rallient la coalition germanique du chef suève Arioviste, qui a pour but d'envahir la Gaule. Après la défaite des Germains, les Vangions se sédentarisent au sein du territoire des Trévires. Drusus, dans le cadre de la Romanisation et de l'institution du Limes, construit deux forts en territoire vangion : Mogontiacum et Augusta Vangionum, l'actuelle Worms (citée dans la légende de Martin de Tours). Le nom de cette peuplade subsiste aussi dans le toponyme Wonnegau.
- A Vangiones egy ókori germán törzs. A Treveri törzs szomszédságában, az Ardennek túlsó oldalán éltek. Hozzájuk csatlakoznak átkelve a Rajnán a Treveriek egyes előkelőségei az aléziai ütközet után. Meghódításukat követően Julius Caesar belőlük alkotta cohorsaival több csatát vívott, majd Britanniában teljesítettek szolgálatot.
- I Vangioni apparvero la prima volta come una tribù germanica di dubbia provenienza. Affidarono il proprio destino ad Ariovisto nel suo tentativo del 58 a.C. di invadere la Gallia attraversando la valle di Doubs, e venendo sconfitti da Giulio Cesare in una battaglia nei pressi probabilmente di Belfort. Dopo che alcuni Celti evacuarono la regione temendo i Suebi, ai Vangioni, che avevano stipulato la pace con i Romani, venne permesso di insediarsi tra i Mediomatrici stanziati nell'Alsazia settentrionale. In ogni caso Metz si trova oggi in Lorena. Gradatamente assunsero il controllo della città celtica di Burbetomagus, in seguito nota come Worms. L'imperatore Augusto li tenne come alleati, con l'intenzione di invadere la Germania attraversando questa regione tra il Reno ed il Danubio. Druso fece costruire due fortezze tra i Vangioni, castrum Moguntiacum (13 a.C. , conosciuta in seguito come Magonza) e una di nome sconosciuto (14 a.C. ) presso Worms. Le truppe dei Vangioni vennero inserite nell'esercito romano. Quando Druso cambiò idea in seguito alla battaglia della foresta di Teutoburgo, i Vangioni vennero usati come guarnigione di servizio sul lontano confine scozzese del Vallo di Adriano, nel nord della Britannia. I Vangioni della Germania superiore mantennero la loro posizione fin dalla nascita della provincia stessa. Durante la Repubblica Romana non vennero inclusi tra i Belgi, un'alleanza tra tribù germaniche celtizzate della Francia nord-orientale. Nei primi anni dell'impero il nome venne allargato dai Romani per comprendere tutti i Germani celtizzati della Francia settentrionale (gli antenati dei Franchi), tra cui si trovavano i Vangioni. Nel tardo impero quello che restava della Germania Superiore venne diviso in "Prima Germania" e "Seconda Germania". La prima comprendeva i Vangioni, Worms e Magonza. La loro identità scomparve di colpo quando la regione venne invasa dagli Alemanni divenendo Alisatia. I Vangioni si fusero quindi con gli Alemanni. Solo alcuni nomi nei pressi di Worms ricordano la presenza dei Vangioni, come ad esempio il titolo di Vescovo dei Vangioni. Il destino delle truppe dei Vangioni in Britannia non è certo. Secondo alcuni sarebbero diventati una tribù scozzese, ma è solo un'ipotesi.
- De Vangionen (of Vangiones) waren een Germaanse stam. Zij maakten mogelijk oorspronkelijk deel uit van het stamverband van de Germaanse Sueben. In 71 v. Chr. trokken zij met Ariovistus de Rijn over en vestigden zich in het huidige gebied rond Worms. De Romeinen noemden deze stad civitas Vangionum en tot in de zestiende eeuw noemden de inwoners van Worms zich nog Vangionen. De naam voor de omgeving van Worms - Wonnegau (van Wangengau) - is van deze naam afgeleid.
- Вангио́ны — германское племя неясного происхождения. Вместе со свевами Ариовиста перешли Рейн в западном направлении. В 58 году до н. э. были побеждены Цезарем и были вынуждены уйти назад. Позднее снова перешли Рейн. Гравным районом расселения вангионов стал город Борбетомаг на Рейне. Были рано романизированны.
|
| rdfs:comment
|
- The Vangiones appear first in history as an ancient Germanic tribe of unknown provenience. They threw in their lot with Ariovistus in his bid of 58 BC to invade Gaul through the Doubs river valley and lost to Julius Caesar in a battle probably near Belfort. After some Celts evacuated the region in fear of the Suebi the Vangiones, who had made a Roman peace, were allowed to settle among the Mediomatrici in northern Alsace..
- Die Vangionen (auch Wangionen, lateinisch Vangiones) waren ein germanischer Stamm in der Gegend um Worms. Sie erscheinen in den Quellen erstmals, als sie 58 v. Chr. im Heer des Sueben Ariovist gegen Caesar kämpften und unterlagen. Im Zuge der Romanisierung wurde im Stammesgebiet der Vangionen die Civitas Vangionum, die Civitas der Vangionen, eingerichtet. Noch in einer Königsurkunde von 985 werden civitas, ecclesia und urbs von Worms als vangionisch bezeichnet.
- Els vangions (llatí vangiones) foren un poble germànic esmentat per Cèsar. Aquest diu que hi havia vangions a l'exèrcit d'Ariovist al que va derrotar, però la seva expressió vol dir que hi havia germans establerts a la Gàl·lia. Plini i Tàcit també els fan germànics establerts a l'esquerra del Rin. Els vangions eren veïns dels nemets.
- Los vangíones fueron un pueblo germánico mencionado por César en sus Comentarios a la guerra de las Galias. Relata César que había vangíones en el ejército de Ariovisto al que él derrotó, pero su expresión quiere decir que había germanos establecidos en la Galia. Plinio y Tácito también dicen que son germanos establecidos a la izquierda del Rin. Los vangíones eran vecinos de los németes.
- Les Vangions (en latin Vangiones) sont des Germains cités pour la première fois dans les Commentaires sur la Guerre des Gaules de Jules César. En 58 av. J. -Chr. ils rallient la coalition germanique du chef suève Arioviste, qui a pour but d'envahir la Gaule. Après la défaite des Germains, les Vangions se sédentarisent au sein du territoire des Trévires.
- A Vangiones egy ókori germán törzs. A Treveri törzs szomszédságában, az Ardennek túlsó oldalán éltek. Hozzájuk csatlakoznak átkelve a Rajnán a Treveriek egyes előkelőségei az aléziai ütközet után. Meghódításukat követően Julius Caesar belőlük alkotta cohorsaival több csatát vívott, majd Britanniában teljesítettek szolgálatot.
- I Vangioni apparvero la prima volta come una tribù germanica di dubbia provenienza. Affidarono il proprio destino ad Ariovisto nel suo tentativo del 58 a.C. di invadere la Gallia attraversando la valle di Doubs, e venendo sconfitti da Giulio Cesare in una battaglia nei pressi probabilmente di Belfort.
- De Vangionen (of Vangiones) waren een Germaanse stam. Zij maakten mogelijk oorspronkelijk deel uit van het stamverband van de Germaanse Sueben. In 71 v. Chr. trokken zij met Ariovistus de Rijn over en vestigden zich in het huidige gebied rond Worms. De Romeinen noemden deze stad civitas Vangionum en tot in de zestiende eeuw noemden de inwoners van Worms zich nog Vangionen. De naam voor de omgeving van Worms - Wonnegau (van Wangengau) - is van deze naam afgeleid.
- Вангио́ны — германское племя неясного происхождения. Вместе со свевами Ариовиста перешли Рейн в западном направлении. В 58 году до н. э. были побеждены Цезарем и были вынуждены уйти назад. Позднее снова перешли Рейн.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
