| dbpprop:abstract
|
- Vae victis (IPA /wai wiktiːs/) is Latin for "Woe to the vanquished (ones)" or also "Woe to the conquered (ones)". (This is the plural form - the singular is Vae victo if the conquered is masculine, Vae victae if the conquered is feminine). In 387 BC, an army of Gauls led by Brennus attacked Rome, capturing all of the city except for the Capitoline Hill, which was successfully held against them. Brennus besieged the hill, and finally the Romans asked to ransom their city. Brennus demanded 1,000 pounds (327 kg) of gold, and the Romans agreed to his terms. Livy, in Ab Urbe Condita (Book 5 Sections 34-49), records that the Gauls provided Steelyard balances and weights, and the Romans brought out their gold. But the Romans noticed that the weights were fixed, and the tribunes dared to complain to Brennus about the issue. Brennus took his sword, threw it on to the weights, and exclaimed: "Vae victis!", for the conquered have no rights, forcing the Romans to bring even more gold to fulfill their obligation. "Vae victis" is the motto of the 4th Battalion, 9th Infantry (Manchus), B. Co. , and was worn during deployment in Iraq. The phrase is frequently spoken in the Legacy of Kain series of videogames, and acts as the main character Kain's catchphrase.
- Vae victis es una expresión en latín que significa «¡Ay de los vencidos!». Fue pronunciada por el jefe galo Breno que había sitiado y vencido a la ciudad de Roma. Según la tradición, en 390 a. C. , tras su victoria, Breno accedió a negociar su retirada de la ciudad mediante un rescate convenido por ambos lados combatientes. Dicho rescate consistiría en un botín de mil libras romanas en oro. Cuando los romanos percibieron que los galos habían amañado la balanza en que se pesaba el oro, protestaron ante su jefe Breno, quien se limitó a arrojar su espada para añadirla al peso de la balanza mientras decía «Vae victis!» La frase sobrevive hasta nuestros días, usándose para hacer notar la impotencia del vencido ante el vencedor, sobre todo en las negociaciones entre ambos.
- Vae Victis est une expression latine signifiant malheur aux vaincus, et prononcée par le chef gaulois Brennos qui avait vaincu Rome. De nos jours, cette expression s'emploie pour rappeler que le vaincu est à la merci du vainqueur, surtout pendant les négociations qui suivent le combat. Vers 390 avant Jésus-Christ, les Gaulois, menés par Brennos (Bren signifiant chef en celte) envahissent l'Étrurie pour s'approprier les richesses de la péninsule italienne. Vainqueurs de l'armée romaine sur la rivière Allia, ils s'emparent de Rome qu'ils trouvent désertée, ses portes ouvertes. La population s'est enfuie, à l'exception des sénateurs, assis sur leurs chaises curules dans une place de la ville. Un soldat gaulois s'approche de l'un d'eux et s'amuse à lui tirer la barbe. Le sénateur punit l'audacieux d'un coup de bâton. Il est aussitôt massacré, ainsi que ses collègues. Les Gaulois se livrent par la suite à de nombreux pillages et massacres. Seuls quelques Romains réfugiés dans le Capitole parviennent à résister à l'invasion gauloise. Le siège du Capitole commence alors et durera sept long mois... Une nuit, les Oies du Capitole réveillent les Romains par leurs cris, les alertant ainsi d'une attaque surprise des Gaulois. Grâce à elles, les défenseurs réussissent à repousser cet assaut nocturne qui aurait pu être particulièrement meurtrier. Un autre jour, les Romains, pourtant au bord de la famine, jettent du pain aux assiégeants pour leur faire croire qu'ils ont des réserves infinies et ainsi les démoraliser. Devant cette résistance inattendue, Brennos accepte de traiter avec le Tribun militaire romain Quintus Sulpicius : les Gaulois se retireront moyennant le versement d'une forte rançon, 1 000 livres d'or (soit 327,45 kg). Une grande balance est alors préparée sur une place de Rome; afin d'alourdir encore la rançon, les Gaulois y placent de faux poids. Devant les protestations des Romains qui s'aperçoivent de la supercherie (« De quel droit utilises-tu des poids truqués ?! »), Brennos ajoute encore à leur déshonneur : leur répondant « Du droit des vainqueurs ! », il jette son épée et son baudrier sur la balance en ajoutant en latin « Malheur aux vaincus » comme conclusion. Brennos fut plus tard battu par Camille qui lava l'honneur de Rome.
- Vae victis – az egyik legismertebb latin szállóige, jelentése: „Jaj a legyőzötteknek”. Kr. e. 390-ben egy Brennus vezette gall hadsereg tönkreverte Róma csapatait az alliai csatában, majd kifosztotta a védtelenül maradt várost. A fellegvárba szorult római védők közt éhség, az ostromlók közt éhezés és járvány dúlt, így mindkét fél szerette volna befejezni a harcot. „Ekkor a szenátus ülést tartott s felhatalmazta a katonai tribunusokat a tárgyalásra” – írja Livius (A római nép története a város alapításától, Ötödik Könyv 48). Q. Sulpicius katonai tribunus és Brennus, a gallus sereg vezére találkoztak, és megállapodva, ezer font aranyban (327 kg) határozták meg a római népnek – a világ jövendő urának – váltságdíját. Ezt az önmagában is szégyenletes dolgot még egy felháborító cselekedet tetézte. A gallusok hamis súlyokat hoztak elő, s a tribunus tiltakozására az arcátlan gallus ráadásul még a kardját is a serpenyőbe dobta, s elhangzott a rómaiaknak elviselhetetlenül hangzó kijelentés: „Jaj a legyőzötteknek!” (Vae victis)
- Vae victis è una locuzione latina che letteralmente significa Guai ai vinti. Secondo lo storico Livio, sarebbe stata pronunciata da Brenno, capo dei Galli Senoni che nel 390 a.C. (o, più probabilmente, nel 386 a.C. ) avevano sconfitto e occupato Roma: i Romani stavano pesando su una bilancia l'oro che avrebbero dovuto versare al Gallo come tributo di guerra, quando qualcuno fra loro protestò perché i pesi erano truccati. Brenno allora sfoderò la sua pesante spada e la aggiunse sul piatto dei pesi (da pareggiare con oro), rendendo quindi il calcolo ancora più iniquo, ed esclamando Vae victis, per significare che le condizioni di resa le dettano i vincitori sulla sola base del diritto del più forte. La locuzione è divenuta proverbiale in molte culture e viene più frequentemente utilizzata come amaro commento dinanzi ad una crudele sopraffazione o ad un beffardo accanimento di chi ha di fronte un avversario non più in grado di difendersi; è usata ad esempio, seppure non senza sovrassensi ideologici, per il "Diktat" con il quale si stabilirono le condizioni di resa dell'Italia dopo la sconfitta nella seconda guerra mondiale.
- Vae victis (albo Vae victus, IPA /waiː wIktiːs/) – łacińskie biada zwyciężonym . W 390 p.n.e. armia Galów prowadzona przez Brennusa zaatakowała Rzym zajmując całe miasto poza Kapitolem, który był długo oblegany. W końcu Rzymianie postanowili zapłacić okup (kontrybucje wojenne). Brennus domagał się 1000 Rzymskich funtów (372kg) złota. Liwiusz w swojej książce Ab Urbe condita napisał, że Galowie dostarczyli wagę oraz odważniki. Rzymianie jednakże zauważyli, że odważniki są sfałszowane i odważyli się poinformować o tym Brennusa, który wyciągnął swój miecz, rzucił go na wagę i wykrzyknął: "Vae victis!", zmuszając Rzymian aby zapłacili jeszcze więcej. Zwrot został sparafrazowany jako Gloria Victis.
- Vae victis — латинський вислів, який дослівно означає «горе переможеним». Римський історик Тіт Лівій в «Історії Риму від заснування міста» (V, 48) приписує ці слова Бренну, ватажку сеннонських галлів, які в 390 (чи, більш імовірно, в 386) році до н. е. нанесли поразку римлянам і окупували все місто за винятком Капітолійського пагорба, який був врятований завдяки попередженню знаменитих гусей і на якому римляни зуміли закріпитися. Бренн взяв пагорб в облогу, і кінець кінцем римляни запропонували сплатити йому викуп за те, щоб галли покинули місто. Бренн зажадав від римлян золота вагою 327 кг в перерахунку на сучасні одиниці; римляни були змушені погодитися. Лівій пише, що галли принесли терези та гирі, а римляни винесли золото. Однак під час важення римляни помітили, що гирі фальшиві (важчі ніж треба), і указали на це Бреннові. У відповідь Бренн кинув на чашу з гирями свій меч, зробивши підсумок ще більш несправедливим, і вигукнув «Vae victis!», маючи на увазі, що умови капітуляції визначає переможець по праву сильнішого.
|
| rdfs:comment
|
- Vae victis (IPA /wai wiktiːs/) is Latin for "Woe to the vanquished (ones)" or also "Woe to the conquered (ones)". (This is the plural form - the singular is Vae victo if the conquered is masculine, Vae victae if the conquered is feminine). In 387 BC, an army of Gauls led by Brennus attacked Rome, capturing all of the city except for the Capitoline Hill, which was successfully held against them. Brennus besieged the hill, and finally the Romans asked to ransom their city.
- Vae victis es una expresión en latín que significa «¡Ay de los vencidos!». Fue pronunciada por el jefe galo Breno que había sitiado y vencido a la ciudad de Roma. Según la tradición, en 390 a. C. , tras su victoria, Breno accedió a negociar su retirada de la ciudad mediante un rescate convenido por ambos lados combatientes. Dicho rescate consistiría en un botín de mil libras romanas en oro.
- Vae Victis est une expression latine signifiant malheur aux vaincus, et prononcée par le chef gaulois Brennos qui avait vaincu Rome. De nos jours, cette expression s'emploie pour rappeler que le vaincu est à la merci du vainqueur, surtout pendant les négociations qui suivent le combat. Vers 390 avant Jésus-Christ, les Gaulois, menés par Brennos (Bren signifiant chef en celte) envahissent l'Étrurie pour s'approprier les richesses de la péninsule italienne.
- Vae victis – az egyik legismertebb latin szállóige, jelentése: „Jaj a legyőzötteknek”. Kr. e. 390-ben egy Brennus vezette gall hadsereg tönkreverte Róma csapatait az alliai csatában, majd kifosztotta a védtelenül maradt várost. A fellegvárba szorult római védők közt éhség, az ostromlók közt éhezés és járvány dúlt, így mindkét fél szerette volna befejezni a harcot.
- Vae victis è una locuzione latina che letteralmente significa Guai ai vinti. Secondo lo storico Livio, sarebbe stata pronunciata da Brenno, capo dei Galli Senoni che nel 390 a.C. (o, più probabilmente, nel 386 a.C. ) avevano sconfitto e occupato Roma: i Romani stavano pesando su una bilancia l'oro che avrebbero dovuto versare al Gallo come tributo di guerra, quando qualcuno fra loro protestò perché i pesi erano truccati.
- Vae victis (albo Vae victus, IPA /waiː wIktiːs/) – łacińskie biada zwyciężonym . W 390 p.n.e. armia Galów prowadzona przez Brennusa zaatakowała Rzym zajmując całe miasto poza Kapitolem, który był długo oblegany. W końcu Rzymianie postanowili zapłacić okup (kontrybucje wojenne). Brennus domagał się 1000 Rzymskich funtów (372kg) złota. Liwiusz w swojej książce Ab Urbe condita napisał, że Galowie dostarczyli wagę oraz odważniki.
- Vae victis — латинський вислів, який дослівно означає «горе переможеним». Римський історик Тіт Лівій в «Історії Риму від заснування міста» (V, 48) приписує ці слова Бренну, ватажку сеннонських галлів, які в 390 (чи, більш імовірно, в 386) році до н. е.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
