| dbpprop:abstract
|
- Upper Sorbian (Hornjoserbšćina) is a minority language spoken in Germany in the historical province of Upper Lusatia (Hornja Łužica in Sorbian), which is today part of Saxony. It is grouped in the West Slavic language branch together with Lower Sorbian, Czech, Polish, Slovak and other languages.
- Obersorbisch ist eine westslawische Sprache, die in der Oberlausitz in der Gegend der Städte Bautzen (Budyšin), Kamenz (Kamjenc) und Hoyerswerda (Wojerecy) gesprochen wird. Obersorbisch ist verwandt mit Niedersorbisch, Tschechisch, Slowakisch, Polnisch und Kaschubisch. Als slawische Sprache gehört Obersorbisch zu den indoeuropäischen Sprachen. Obersorbisch zählt zu den gemäß der Europäischen Charta der Regional- oder Minderheitensprachen offiziell anerkannten deutschen Minderheitensprachen. Im offiziellen Siedlungsgebiet in der Oberlausitz gibt es daher unter anderem zweisprachige Straßen- und Ortsschilder und staatliche Schulen mit obersorbischer Unterrichtssprache.
- L'alt sòrab és un dels dos dialectes principals del sòrab, concretament el que es parla al voltant de l'enclavament de Bautzen amb uns 55.000 parlants sòrab. Es parla a la província de Alta Lusàcia, avui dia, part de Saxònia. És una llengua eslava occidental, molt semblant al txec.
- Hornolužická srbština nebo též hornolužičtina je z obou vymírajících lužických jazyků lépe zachovalá co do znalosti mezi dvojjazyčným obyvatelstvem a co do kulturního zázemí. Oblast jejího rozšíření, Horní Lužice ve východním Německu, leží jižněji a blíže k hranicím České republiky než území s dolnolužickými mluvčími. Lužickosrbské jazyky patří do západní větve slovanské jazykové skupiny. Jsou také známy pod vágním pojmem vendština, který ovšem někdy také označuje jazyk Polabských Slovanů, polabštinu. Ve standardu ISO 639-2 dříve sdílely jediný třípísmenný kód wen, jde však o dva spisovné, byť vzájemně srozumitelné jazyky, postavené na dvou různých nářečích. V roce 2005 byl oběma jazykům přidělen samostatný kód dsb pro dolní lužickou srbštinu a hsb pro horní lužickou srbštinu.
- El alto sorabo o alto sorbio (hornjoserbšćina) es una lengua minoritaria de Alemania, hablada en la histórica provincia de Alta Lusacia (en sorabo Hornja Łužica), hoy parte del länder de Sajonia. Es una de las dos variantes de las lenguas sorbias, que forman parte de las lengua eslava occidental, muy parecida al checo. De acuerdo con datos de Ethnologue, lo hablaban 15.000 personas en 1996, de una población de unos 100.000. Se enseña en las escuelas primarias, tienen programas de radio y televisión y muchos libros, también traducciones de la Biblia (de 1728; última traducción del Nuevo Testamento de 1966, última traducción del Antiguo Testamento de 1976). (Erlantz Ganboa)
- Le haut-sorabe (hornjoserbšćina) est une langue parlée en Allemagne, dans la province historique de Lusace, aujourd'hui en Saxe. C'est une langue slave occidentale, proche du tchèque.
- Il lusaziano superiore (lus. hornjoserbšćina) è una lingua slava occidentale parlata in Germania nella regione della Lusazia (oggi parte della Sassonia). È conosciuto anche come serbo-lusaziano o sorabo superiore.
- Het Oppersorbisch is een kleine West-Slavische minderheidstaal die in het oosten van Duitsland gesproken wordt, in de deelstaat Saksen. Naar schatting 40.000 mensen kunnen de taal spreken, voor ca. 15.000 daarvan is het tevens de moedertaal. Het Oppersorbisch is daarmee, net als het Nedersorbisch, een bedreigde taal. De Oppersorben hebben Bautzen/Budyšin als cultureel centrum. Het Sorbisch is na de Tweede Wereldoorlog in twee varianten uiteen gevallen: het Oppersorbisch en het Nedersorbisch dat ten noorden daarvan gesproken wordt.
- Język górnołużycki - jeden z dwóch języków łużyckich, którym posługują się Serbołużyczanie na niewielkim obszarze wokół Budziszyna we wschodniej części Niemiec. Język górnołużycki różni się od dolnołużyckiego szeregiem cech oraz odmienną w dużej mierze leksyką, co powoduje, że wzajemne zrozumienie użytkowników obydwu tych języków może być dość trudne. Język dolnołużycki ze względu na pewne cechy bliższy jest językowi polskiemu, natomiast górnołużycki bliższy jest językowi czeskiemu. Najstarszym zachowanym tekstem w języku górnołużyckim jest licząca 65 słów rota przyrzeczenia mieszczan budziszyńskich z 1532 roku.
- O alto sórabio ou alto sórbio (hornjoserbšćina) é um idioma minoritário, do grupo das línguas sorábias, falado na Alemanha na histórica província da Alta Lusácia, que tinha a maior parte de seu território localizado no atual estado alemão da Saxônia. Pertence às línguas eslavas da família lingüística indo-européia.
- Limba sorabă de sus sau limba sorabă superioară (hornjoserbšćina, hornjoserbska rěč) este o limbă slavă de vest minoritară, vorbită în regiunea istorică Luzacia Superioară, astăzi o parte a Saxoniei. Împreună cu altă limbă minoritară, sorabă de jos formează o ramură a limbilor slavice numită limbi sorabe. Comparând cu limbile vecine, sorabă de jos este mai similară cu poloneză, iar soraba de sus — cu cehă. Astăzi aproximativ 55.000 de oameni vorbesc sorabă de sus, de către 40.000 traiesc în Saxonia iar 15.000 în Brandenburg. Această limbă este cea de-a doua limbă minoritară a Germaniei, urmând daneza, dar precedând frizona.
- Верхнелу́жицкий язы́к (в. -луж. hornjoserbska rěč) — язык лужичан и один из языков Германии. Файл:Germany sorbian region. png распространение лужицкого языка Относится к славянской группе языков. Общее число говорящих — около 40 000 человек, они живут в Саксонии. Число говорящих на верхнелужицком языке в повседневной жизни значительно меньше. Общее число лужичан в Верхней Лужице — 40 000, однако активно пользуются языком — 13 000. Общее число лужичан в Нижней Лужице — 20 000, однако активно пользуются языком — 7 000. В отличие от нижнелужицкого языка верхнелужицкий язык не находится на грани вымирания. Всего же проживают в Лужице примерно 600 000 человек — лужичан и не лужичан (немцев). Центром верхнелужицкой культуры является город Баутцен в Саксонии. Пример текста dź соответствует этимологически (по смыслу) русскому мягкому д (дь). ć соответствует русскому мягкому т (ть). h соответствует русскому г. Ударение всегда падает на первый слог. «Naša wjeska» To je naša wjeska. Blisko wjeski je lěs. Tam widźiš našu chěžu. Wokoło chěže je zahroda. W zahrodźe je naša wowca. Naša kruwa tam njeje. Tu je dróha do města. Widźiš tam šulu? Tam je naš wučer. Wučer ma psyka. Blisko zahrody je naš susod. Susod ma awto a jědźe do města. Maš doma tež awto? Blisko dwora je štom. Wokoło štoma je trawa. Što hišće widźiš? Файл:Bautzen Ortschild. jpg В регионе распространения верхнелужицкого языка таблицы с названиями городов и улиц часто двуязычные. wjes — деревня, ср. стар. «весь». chěža — дом, ср. «хижина» zahroda — сад, ср. «огород», «загородить». wowca — овца. kruwa — корова. dróha — дорога, шоссе. widźeć — видеть. šula — школа, ср. «шуллер» (в-луж. ) «школьник». wučić — учить. wučer — учитель. pos, psyk — пёс, собака. susod — сосед. jeć, jědźe — ехать. maš? — имеешь? от měć «иметь», ср. укр. мати - маєш, белор. мець - маеш. Обладая небольшими знаниями — можно понимать простой текст. Код языка: для Верхнелужицкого языка: hsb.
- Верхньолужицька мова (в. -луж. hornjoserbšćina) — одна з двох літературних лужицьких мов; термін також вживається (не цілком коректно) для означення верхньолужицьких діалектів. Належить до серболужицької підгрупи західнослов’янських мов. Верхньолужицькою мовою розмовляє та частина лужицьких сербів, яка мешкає на півдні історичної області Лужиця, себто в Дрезденській окрузі Німеччини, а частково також на заході Польщі та півночі Чехії. Як літературна мова виникла в XVI столітті, проте ще в XIX столітті існувала в двох варіантах: «євангелічному» та «католицькому». Першим користувалася більша частина населення Верхньої Лужиці, за вірою — протестанти-лютерани, а другим — католицька меншина на заході цього краю; до речі, саме вона була активнішою у відстоюванні культурних цінностей усього народу. Але вже на початку XX століття функціонувала єдина літературна верхньолужицька мова. Існує художня література; класиками вважаються Гандрій Зейлер (1804—1872), Ян Радисерб-Веля (1822—1907), Якуб Барт-Цішинський (1856—1909), Юрій Брезан (1916—2006).
- 上索布語（上索布語名：hornjoserbšćina）為德國歷史省分劳西茨的小眾語言，即今日的薩克森地區。屬於西斯拉夫語支（West Slavic languages），和捷克語十分相似。
|
| rdfs:comment
|
- Upper Sorbian (Hornjoserbšćina) is a minority language spoken in Germany in the historical province of Upper Lusatia (Hornja Łužica in Sorbian), which is today part of Saxony. It is grouped in the West Slavic language branch together with Lower Sorbian, Czech, Polish, Slovak and other languages.
- Obersorbisch ist eine westslawische Sprache, die in der Oberlausitz in der Gegend der Städte Bautzen (Budyšin), Kamenz (Kamjenc) und Hoyerswerda (Wojerecy) gesprochen wird. Obersorbisch ist verwandt mit Niedersorbisch, Tschechisch, Slowakisch, Polnisch und Kaschubisch. Als slawische Sprache gehört Obersorbisch zu den indoeuropäischen Sprachen.
- L'alt sòrab és un dels dos dialectes principals del sòrab, concretament el que es parla al voltant de l'enclavament de Bautzen amb uns 55.000 parlants sòrab. Es parla a la província de Alta Lusàcia, avui dia, part de Saxònia. És una llengua eslava occidental, molt semblant al txec.
- Hornolužická srbština nebo též hornolužičtina je z obou vymírajících lužických jazyků lépe zachovalá co do znalosti mezi dvojjazyčným obyvatelstvem a co do kulturního zázemí. Oblast jejího rozšíření, Horní Lužice ve východním Německu, leží jižněji a blíže k hranicím České republiky než území s dolnolužickými mluvčími. Lužickosrbské jazyky patří do západní větve slovanské jazykové skupiny.
- El alto sorabo o alto sorbio (hornjoserbšćina) es una lengua minoritaria de Alemania, hablada en la histórica provincia de Alta Lusacia (en sorabo Hornja Łužica), hoy parte del länder de Sajonia. Es una de las dos variantes de las lenguas sorbias, que forman parte de las lengua eslava occidental, muy parecida al checo. De acuerdo con datos de Ethnologue, lo hablaban 15.000 personas en 1996, de una población de unos 100.000.
- Le haut-sorabe (hornjoserbšćina) est une langue parlée en Allemagne, dans la province historique de Lusace, aujourd'hui en Saxe. C'est une langue slave occidentale, proche du tchèque.
- Il lusaziano superiore (lus. hornjoserbšćina) è una lingua slava occidentale parlata in Germania nella regione della Lusazia (oggi parte della Sassonia). È conosciuto anche come serbo-lusaziano o sorabo superiore.
- Het Oppersorbisch is een kleine West-Slavische minderheidstaal die in het oosten van Duitsland gesproken wordt, in de deelstaat Saksen. Naar schatting 40.000 mensen kunnen de taal spreken, voor ca. 15.000 daarvan is het tevens de moedertaal. Het Oppersorbisch is daarmee, net als het Nedersorbisch, een bedreigde taal. De Oppersorben hebben Bautzen/Budyšin als cultureel centrum.
- Język górnołużycki - jeden z dwóch języków łużyckich, którym posługują się Serbołużyczanie na niewielkim obszarze wokół Budziszyna we wschodniej części Niemiec. Język górnołużycki różni się od dolnołużyckiego szeregiem cech oraz odmienną w dużej mierze leksyką, co powoduje, że wzajemne zrozumienie użytkowników obydwu tych języków może być dość trudne.
- O alto sórabio ou alto sórbio (hornjoserbšćina) é um idioma minoritário, do grupo das línguas sorábias, falado na Alemanha na histórica província da Alta Lusácia, que tinha a maior parte de seu território localizado no atual estado alemão da Saxônia. Pertence às línguas eslavas da família lingüística indo-européia.
- Limba sorabă de sus sau limba sorabă superioară (hornjoserbšćina, hornjoserbska rěč) este o limbă slavă de vest minoritară, vorbită în regiunea istorică Luzacia Superioară, astăzi o parte a Saxoniei. Împreună cu altă limbă minoritară, sorabă de jos formează o ramură a limbilor slavice numită limbi sorabe. Comparând cu limbile vecine, sorabă de jos este mai similară cu poloneză, iar soraba de sus — cu cehă.
- Верхнелу́жицкий язы́к (в. -луж. hornjoserbska rěč) — язык лужичан и один из языков Германии. Файл:Germany sorbian region. png распространение лужицкого языка Относится к славянской группе языков. Общее число говорящих — около 40 000 человек, они живут в Саксонии.
- Верхньолужицька мова (в. -луж. hornjoserbšćina) — одна з двох літературних лужицьких мов; термін також вживається (не цілком коректно) для означення верхньолужицьких діалектів. Належить до серболужицької підгрупи західнослов’янських мов.
- 上索布語（上索布語名：hornjoserbšćina）為德國歷史省分劳西茨的小眾語言，即今日的薩克森地區。屬於西斯拉夫語支（West Slavic languages），和捷克語十分相似。
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
