Abul Qasim Hasan Unsuri (died 1039/1040) was a 10-11th century Persian poet. He is said to have been born in Balkh, today located in Afghanistan, and he eventually became a poet of the royal court, and was given the title Malik-us Shu'ara (King of Poets'). His Divan is said to have contained 30,000 distichs, of which only 2500 remain today.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Abu Qasem Hassan Onsuri Balchi, auch Unsori geschrieben, war ein persischer Dichter. Onsuri wirkte am Hofe von Sultan Mahmud von Ghazni und seines Sohnes Sultan Masud I. von Ghazni. Bei den Ghaznawiden genoss er Ansehen und Respekt. Er ist im Jahre 431 H. gestorben.
  • Abul Qasim Hasan Unsuri (? - 1039) fue un poeta persa del siglo X, nacido según se cree en Balkh, actual Afganistán. Actuó en la corte real y recibió el título de Malik-us Shu'ara (príncipe de los poetas). Se sabe que su divan llegó a contener 30.000 estrofas, de las cuales se conservan 2.500.
  • Abul Qasim Hasan Unsuri (died 1039/1040) was a 10-11th century Persian poet. He is said to have been born in Balkh, today located in Afghanistan, and he eventually became a poet of the royal court, and was given the title Malik-us Shu'ara (King of Poets'). His Divan is said to have contained 30,000 distichs, of which only 2500 remain today.
  • Abul Qasim Hasan Unsuri var en persisk poet i det 9. og 10. århundre. Han døde i år 1039/1040. Han sies å ha blitt født i Balkh, som i dag ligger i Afghanistan. Han ble etter hvert poet i det kongelige hoffet og tildelt tittelen Malik-us Shu'ara («Kongen av poeter»). Det sies at hans divan inneholdt 30 000 kupletter (tistavelses linjer med parvise rim), hvorav bare 2 500 finnes i dag. Unsuri jobbet ved hoffet til sultan Mahmud av Ghazni (998-1030) og hans sønn, sultan Masud I av Ghazni (1030-1040). Blant ghaznavidene nøt han prestisje og respekt.
  • Unsuri (albo Onsuri), pers. عنصری (ur. w Balchu ok. 961 - zm. w Ghaznie ok. 1039/1040) - poeta perski działający na dworze Ghaznawidów. Informacje o jego życiu nie mające źródła w jego poezji mają charakter w większości anegdotyczny. Miał on się urodzić w Balchu i w młodym wieku pozbawiony ojca zostać kupcem. Powtarzana w niektórych źródłach opowieść o tym jak został obrabowany podczas swoich podróży ma swój początek w błędzie kopisty, który zamienił imię Akbasi na Unsuri. Rozpoczął on swoją karierę poetycką pod patronatem Abu al-Muzaffara Nasra, wojskowego namiestnika (sipahsalar) Chorasanu i brata Mahmuda z Ghazny (998 - 1030), który wprowadził go na dwór sułtana. Tam jego poetycki talent został szybko doceniony, i jako pierwszy z perskich poetów Unsuri otrzymał tytuł nadwornego "króla poetów" ("malik asz-szuara" albo "amir asz-szuara"). W związku z pełnieniem tej funkcji decydował on o dopuszczeniu innych poetów do zaprezentowania swojej twórczości przed dworem. Według słynnej anegdoty wraz z dwoma innymi poetami miał on egzaminować poetyckie umiejętności samego Ferdousiego, opowieść ta jednak ma z pewnością charakter apokryficzny. Unsuri został także dopuszczony do najbliższego kręgu sułtana jako jego towarzysz zabaw (nadim). Brał udział w jego kampaniach i opiewał jego przedsięwzięcia, za co otrzymywał sowite nagrody, które miały uczynić go bardzo bogatym człowiekiem. Kolejna słynna anegdota mówi o tym jak Unsuri miał pocieszyć Mahmuda za pomocą zaimprowizowanego rubajjatu, po tym jak ten w pijackim zapamiętaniu kazał obciąć piękne włosy swojego faworyta Ajaza. On i Rudaki są często wymieniani razem jako dwaj perscy poeci dworscy, którzy odnieśli największy sukces. Manuczihri w jednej ze swoich kasyd nazwał go "mistrzem mistrzów [swojego swojego] wieku". Wiemy że Unsuri żył jeszcze podczas Id al-Fitr 21 września 1031 roku, kiedy nowy sułtan, Mas'ud (1030 - 1041), przeznaczył dla niego wysoką nagrodę tysiąca dinarów w złocie, podczas gdy inni poeci otrzymali wynagrodzenie w srebrze. Niemniej zachował się tylko jeden panegiryk Unsuriego poświęcony Mas'udowi. Większość jego kasyd adresowanych jest do Mahmuda i Nasra. W elegii poświęconej Farruchiemu, który zmarł ok. 1037/1038 roku, poeta Labibi wspomina o Unsurim jako nadal żyjącym, choć starym człowieku. Na tej podstawie można uznać podawaną przez Daulatszaha datę jego śmierci, to jest rok 1039/1040, za wiarygodną. Niemniej w innych żywotach można spotkać także datę 1049/1050. Według Daulatszaha dywan Unsuriego liczył ok. 30 tys. dystychów, z których tylko ok. 12% przetrwało do naszych czasów w antologiach i w postaci cytatów. Najnowsza edycja jego poezji z 1968 roku zawiera w sumie 3519 dystychów, na które składa się m. in. 70 kasyd i 76 rubajjatów. Aufi wspomina także iż Unsuri był autorem trzech epickich masnawi: "Szad-bahr u Ajn al-Hajat", "Wamik u Azra" i "Ching-but u Surch-but". W spisie swoich prac Biruni wspomina o swoich przekładach tych trzech historii. Dzieła te były uważane za zaginione, lecz w XX wieku udało się odnaleźć 141 rozproszonych dystychów "Wamika u Azra" oraz manuskrypt z kolejnymi 372 wersami tego poematu. Na ich podstawie ustalono że pierwowzorem "Wamika u Azra" był hellenistyczny romans opowiadający o Metiochusie i Parthenope, również zachowany tylko we fragmentach. Z "Ching-but u Surch-but" zachowały się do dzisiaj tylko dwa dystychy, zaś z "Szad-bahr u Ajn al-Hajat" pięćdziesiąt siedem. Wraz z "Warka u Golszah" Ajjukiego "Wamik u Azra" stanowi najwcześniejszy w miarę precyzyjnie datowany przykład perskiej epiki romantycznej, odróżnianej od epiki heroicznej, której najwybitniejszym dziełem było "Szahname" Ferdousiego. Unsuri był jednak szczególnie ceniony jako autor panegirycznych kasyd "w których jego mistrzowskie użycie retorycznych upiększeń i metrycznej dykcji były uważane za modele eleganckiej poetyckiej kompozycji". Cieszył się on także reputacją zdolnego twórcy wersów anakreontycznych, które umieszczał we wstępach ("nasib") swoich kasyd. Unsuri wywarł ogromny wpływ na twórczość poetów dworskich epoki Ghaznawidów i wczesnego okresu Seldżuckiego. Jednak później możemy obserwować stopniowe słabnięcie jego oddziaływania, co było spowodowane tym, iż mimo formalnej doskonałości jego wiersze były "generalnie pozbawione jakiejkolwiek oznaki prawdziwego uczucia lub wewnętrznego artystycznego doświadczenia". Już zmarły pod koniec XII wieku Chakani krytykował jednostronność jego panegiryków, a świadectwem dalszego spadku jego reputacji jest fakt, iż piszący na początku XIII wieku Szams-i Kajs jako podstawowego przykładu stosowania retorycznych figur używał kasyd Anwariego, a nie Unsuriego. Odrodzenie zainteresowania jego liryką nastąpiło podczas neoklasycznego okresu perskiej poezji, to jest pomiędzy połową XVIII a połową XX wieku. Współczesna krytyka literacka wyraża jednak raczej surowy osąd nad jego twórczością. Szablon:Przypisy
  • Унсури Абу-ль-Касем Хасан ибн Ахмед (перс. ابوالقاسم حسن عنصری بلخی) — персидский поэт. Родом из Балха, впоследствии перебрался в Газну, где добился расположения султана Махмуда Газневи и получил звание царя поэтов. Автор трех эпических поэм, две из которых не дошли до нас. В основе сохранившихся фрагментов поэмы «Вамик и Азра» лежит древнегреческий сюжет. Из лирики известны примерно 50 касыд, 10 газелей, 70 рубаи и одно кит’а. Творчество Унсури продолжает поэтические традиции Рудаки, однако для его произведений характерны крайняя усложнённость формы и обеднение тематики.
dbpprop:dateOfDeath
  • 1039 (xsd:integer)
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Abu Qasem Hassan Onsuri Balchi, auch Unsori geschrieben, war ein persischer Dichter. Onsuri wirkte am Hofe von Sultan Mahmud von Ghazni und seines Sohnes Sultan Masud I. von Ghazni. Bei den Ghaznawiden genoss er Ansehen und Respekt. Er ist im Jahre 431 H. gestorben.
  • Abul Qasim Hasan Unsuri (? - 1039) fue un poeta persa del siglo X, nacido según se cree en Balkh, actual Afganistán. Actuó en la corte real y recibió el título de Malik-us Shu'ara (príncipe de los poetas). Se sabe que su divan llegó a contener 30.000 estrofas, de las cuales se conservan 2.500.
  • Abul Qasim Hasan Unsuri (died 1039/1040) was a 10-11th century Persian poet. He is said to have been born in Balkh, today located in Afghanistan, and he eventually became a poet of the royal court, and was given the title Malik-us Shu'ara (King of Poets'). His Divan is said to have contained 30,000 distichs, of which only 2500 remain today.
  • Abul Qasim Hasan Unsuri var en persisk poet i det 9. og 10. århundre. Han døde i år 1039/1040. Han sies å ha blitt født i Balkh, som i dag ligger i Afghanistan. Han ble etter hvert poet i det kongelige hoffet og tildelt tittelen Malik-us Shu'ara («Kongen av poeter»). Det sies at hans divan inneholdt 30 000 kupletter (tistavelses linjer med parvise rim), hvorav bare 2 500 finnes i dag.
  • Unsuri (albo Onsuri), pers. عنصری (ur. w Balchu ok. 961 - zm. w Ghaznie ok. 1039/1040) - poeta perski działający na dworze Ghaznawidów. Informacje o jego życiu nie mające źródła w jego poezji mają charakter w większości anegdotyczny. Miał on się urodzić w Balchu i w młodym wieku pozbawiony ojca zostać kupcem. Powtarzana w niektórych źródłach opowieść o tym jak został obrabowany podczas swoich podróży ma swój początek w błędzie kopisty, który zamienił imię Akbasi na Unsuri.
  • Унсури Абу-ль-Касем Хасан ибн Ахмед (перс. ابوالقاسم حسن عنصری بلخی) — персидский поэт. Родом из Балха, впоследствии перебрался в Газну, где добился расположения султана Махмуда Газневи и получил звание царя поэтов. Автор трех эпических поэм, две из которых не дошли до нас. В основе сохранившихся фрагментов поэмы «Вамик и Азра» лежит древнегреческий сюжет. Из лирики известны примерно 50 касыд, 10 газелей, 70 рубаи и одно кит’а.
rdfs:label
  • Onsuri
  • Unsuri
  • 'Onsori
  • Unsuri
  • Unsuri
  • Unsuri
  • Унсури
owl:sameAs
foaf:page
is owl:sameAs of
is foaf:primaryTopic of