| dbpedia-owl:abstract
|
- Zar war der höchste Herrschertitel in Bulgarien, Serbien und im Zarentum Russland. Der Begriff Zar wird gemeinhin mit dem Moskauer Reich in Verbindung gebracht, obwohl Simeon I. (893–927) der erste Herrscher war, der diesen Titel in Anerkennung seiner Verdienste um das Erste Bulgarische Reich erhalten hat. Im Zusammenhang mit der Idee des dritten Roms ist der Zarentitel ein Symbol für die Nachfolger Roms und für die imperialen Ansprüche eines Monarchen. Die weibliche Form von „Zar“ ist deutsch Zarin („Kaiserin“, bulgarisch, serbisch und russisch Zariza = царица). Der russische Thronfolger, in der Regel der Sohn des Zaren, trug während der Regentschaft seines Vaters den Titel Zarewitsch, die Töchter Zarewna.
- Tsar is a title used to designate certain European Slavic monarchs or supreme rulers. As a system of government, it is known as Tsarism. The term is derived from the Latin word Caesar, which meant "Emperor" in the European medieval sense of the term- a ruler who claims the same rank as a Roman emperor, with the approval of another emperor or a supreme ecclesiastical official. Occasionally, the word could be used to designate other, secular, supreme rulers. In Russia and Bulgaria the imperial connotations of the term were blurred with time, due to the medieval translations of the Bible, and, by the 19th century, it had come to be viewed as an equivalent of King.. "Tsar" was the official title of the supreme and great ruler in the following states: First Bulgarian Empire, in 913–1018 Second Bulgarian Empire, in 1185–1422 Serbian Empire, in 1346–1371 Tsardom of Russia, in 1547–1721 (replaced in 1721 by imperator, but remained in common usage until 1917) Tsardom of Bulgaria, in 1908–1946 The first ruler to adopt the title tsar was Simeon I of Bulgaria. Simeon Saxe-Coburg-Gotha, the last Tsar of Bulgaria, is the last person to have borne the title Tsar as well as being the last surviving person to do so.
- Zar, en femenino zarina (царица, tsaritsa, en Croata carica), era el título usado por monarcas eslavos, principalmente del Imperio ruso entre 1546 y 1917 (aunque desde 1721 la forma oficial fue la de emperador), pero también de los gobernantes de Serbia y de Bulgaria. Hay que destacar que, al contrario de lo que normalmente se cree, no implica un rango imperial, siendo equivalente a krol, kral, korol o kiraly (formas de las diversas lenguas eslavas para designar al rey, derivadas etimológicamente del nombre de Carlomagno, Karl, del mismo modo en que la voz Zar deriva etimológicamente de César). Como muchos otros títulos nobiliarios, se usa figurativamente en el habla normal, para referirse a personas o instituciones que poseen gran poder, y actúan como autócratas.
- Tsaari on muutamissa slaavilaisissa maissa käytetty hallitsijan arvonimi. Se johtuu sanana latinan termistä caesar. Arvonimi on ollut virallisessa käytössä Bulgariassa vuosina 913–1018, 1185–1422 ja 1908–1946, Serbiassa vuosina 1346–1371, ja Venäjällä 1547–1721, eräiden Venäjään kuuluvien alueiden osalta myöhemminkin vuoteen 1917 saakka.
- Zar, a volte scritto anche czar o tzar, fu il titolo usato per i governanti dell'Impero Russo dal 1546 al 1721. Il primo ad adottare ufficialmente il titolo fu Ivan IV, come simbolo del cambiamento della natura della monarchia russa; fino a quel momento il titolo era quello di principe di Moscovia. Nel 1721 Pietro I adottò il titolo di imperatore con cui lui ed i suoi discendenti sono conosciuti e che era considerato interscambiabile con il termine zar. Nelle lingue slave spesso è stato usato il termine zar per tradurre la parola imperatore; per esempio il titolo di Imperatore del Giappone veniva tradotto come Zar del Giappone. Il termine è stato usato anche in altri stati come la Serbia, la Croazia e la Bulgaria.
- ツァーリあるいはツァール（Template:Lang-bg ；Template:Lang ）とは、ブルガリア・ロシアなどスラヴ語圏で使用された君主の称号である。語源的に「皇帝」を意味する称号であったが、国際関係の中では時代とともに格が下がり、この称号が実際に国際的に広く認められるようになった頃には大公の称号より上で皇帝の称号より下である王・可汗格に相当する称号の扱いを受けるようになった。 ラテン語「カエサル」やギリシア語「カイサル」のスラヴ語形。そもそもは、ローマ皇帝やその継承者である東ローマ皇帝を意味する称号として「カエサル」という語が用いられており、その称号を周辺の国家が用いたもの。その際に発音が変化して「ツァーリ」や「ツァール」となった。漢語訳する場合は、「王」あるいは「皇帝」と訳すのが一般的である｡ 民話においては、「善き王」を意味する。
- Tsaar is een vorstelijke titel voor de historische heersers van Bulgarije, Servië en Rusland. Afhankelijk van het land en de tijd kan tsaar gelijkgesteld worden met keizer of koning. Het woord tsaar gaat, net als het Nederlandse woord keizer, terug op het Latijnse caesar. De vrouw van de Russische tsaar werd tsarina genoemd (de Russen zelf spreken overigens van tsaritsa), de zoons en dochters respectievelijk tsarévitsj en tsarévna. Voor de troonopvolger bestond de aanduiding tsesarevitsj.
- Tsar er et slavisk ord med bulgarsk opprinnelse brukt for å betegne enkelte herskere. Den første som brukte tittelen var Simeon I av Bulgaria. For å oppnå tittelen, måtte tsaren få medhold fra en annen keiser eller fra høyeste geistlige hold, paven. Til tider kan tittelen bli brukt til å betegne andre, ikke-kristne herskere. I Russland og Bulgaria ble betydningen av det kristne aspektet med tilknytning til stillingen som tsar mer eller mindre utvisket med tiden, og rundt det 19. århundre var tittelen mer eller mindre på lik linje kongetittelen.
- Car – tytuł władcy, pochodzący ze starosłowiańskiego zniekształcenia tytułu cesarza. Z formy cěsarь powstała na gruncie cerkiewnym cьsarь gdzie redukcja ě ⇒ ь spowodowana była słabym wymawianiem tej samogłoski w pozycji przedakcentowej. Dalszą redukcją był zanik nieakcentowanego jeru miękkiego, być może pod wpływem sąsiedztwa blisko brzmiących c i s. W języku rosyjskim cьsarь zamienił się w caŕ (царь), dopełniacz caŕa (царя), z niego rozwinęły się terminy carica (царица), carstwo (царство), carskij (царский), carstwowat' (царствовать) = "panować, rządzić", carstwowanije (царствование) = "panowanie" etc. , ale źródłosłów zachował się w formie ciesariewicz (цесаревич) = "następca tronu". Początkowo słowiański termin używany na określenie cesarzy bizantyjskich, stąd też na określenie Konstantynopola powstały Cariь gradъ, Carь gradъ, które dały później formę rosyjską Carьgrad, Cariegrad, ukraińską Carehrad i wersję spolszczoną Carogród. Od IX-X wieku tytuł ten przyjęli władcy bułgarscy, a w latach 1346-1371 używali go także serbscy. Od 1910 do 1946 roku król Bułgarii nosił tytuł cara. W Rosji tytulatura carska równoznaczna była tytulaturze królewskiej, natomiast wprowadzona przez Piotra I Wielkiego tytulatura imperatorska, równoznaczna była tytulaturze cesarskiej. Pierwszym carem rosyjskim był wielki książę moskiewski Iwan IV Groźny, który przyjął ten tytuł w 1547 roku, jako wnuk księżniczki Zofii z dynastii Paleologów. Tytuł cara oznaczał nie tylko pretendowanie do kontynuacji tradycji Cesarstwa Bizantyjskiego i zwierzchnictwa nad światem prawosławnym (doktryna Moskwa – Trzeci Rzym), ale przede wszystkim dążenie do zjednoczenia wszystkich ziem ruskich. Od 1721 roku, decyzją cesarza Piotra I, tytuły cara i imperatora wobec władców rosyjskich używane są zamiennie. Co ciekawe, dyplomacja I Rzeczypospolitej nie uznawała obu rosyjskich tytułów monarszych, aż do 1764 roku, tytułując władców Rosji wielkimi książętami moskiewskimi. Ostatnim carem Rosji był Mikołaj II, panujący w latach 1894-1917. Ostatnim carem Bułgarii był Symeon II, późniejszy premier tego państwa do lipca 2005. Rządzące cesarzowe Rosji, jak również małżonki carów nazywano caryca (ros. цaрицa), syna cara carewicz (ros. цapeвич), następcę tronu cesarzewicz (ros. цесаревич), a córki carewna (ros. цapeвнa). W języku staropolskim odpowiednikiem "cara" był carz. Carem prócz wymienionych władców słowiańskich nazywano także władców Gruzji oraz chanów tatarskich, zwłaszcza chana krymskiego - car perekopski. Stąd carewiczami (carzewicami, carzykami) określano także synów chana oraz jego potomków w dalszych pokoleniach.
- Tsar ou czar (pela transliteração do húngaro cár) foi o título usado pelos monarcas da Império Russo entre 1546 e 1917. Foi adotado por Ivan IV da Rússia como um símbolo da natureza da monarquia russa. Em 1721 Pedro I da Rússia adaptou o título de imperador (Император, Imperator), pelo qual ele e os seus herdeiros foram reconhecidos, e que se tornou uma outra designação para além do termo tsar, igualmente em uso. O termo também foi usado para designar os monarcas da Bulgária e da Sérvia. Tsarissa, czarissa, tsarina ou czarina é o termo usado para designar a imperatriz, tsarevna ou cazarevna são designantes da princesa (filha do tsar e da sua esposa), e tsarévich ou czarevich para um herdeiro primogénito, homem. Os príncipes não legitimamente herdeiros e familiares próximos recebem a denominação de Grão-príncipe (grã-princesa, Velikaya Knyaginya, no feminino) Velikiy Knyaz, equivalente ao infante da Península Ibérica. Os patriarcas, líderes da Igreja Ortodoxa Russa, atuaram como soberanos da Rússia em vários momentos da história do país, como durante a ocupação polonesa em 1610-1613.
- Царь — один из славянских титулов монарха, обычно ассоциирующийся с высшим достоинством императора. В иносказательной речи для обозначения первенства, доминирования: «лев — царь зверей».
- Tsar är den slaviska titeln för kejsare och har historiskt varit en titel på härskarna i Bulgarien, Ryssland och Serbien. Den tidigaste dokumenterade användningen av titeln tsar i Europa är till den bulgariske härskaren Peter I. I Ryssland användes titeln tsar 1547–1917. Den förste ryske härskaren som kröntes till tsar var Ivan IV, mera känd som "Ivan den förskräcklige". Från 1721 var den vanliga officiella titeln på ryske tsaren: государь император и самодержец Всероссийский ("Kejsare och autokrat över allt Ryssland"). Titeln avskaffades i Ryssland i samband med revolutionen 1917. I Serbien infördes titeln av Stefan Dušan 1343, men titeln avskaffades efter att hans brorson gav upp anspråket på titeln 1373.
- 沙皇（俄语：Template:Lang）是俄罗斯帝国最高统治者1547年到1721年的正式称呼。沙皇名號最早是俄羅斯人用來稱呼拜占庭帝國皇帝，後對蒙古可汗的敬稱。土耳其帝國滅拜占庭後，莫斯科大公成為拜占庭的繼承人。沙皇自稱是金帳汗國的繼承人。俄羅斯人有時用沙皇來稱呼舊約人物。 俄语中沙皇（Template:Lang）一词中的“沙”来自拉丁语凱撒(Caesar)的转音，Template:Lang有“皇帝”的含义。中文譯名則採半音半意，譯為「沙皇」。但事实是俄罗斯帝国自彼得大帝（1721年）开始，就放弃沙皇作为君主的称号，改用「皇帝」（Template:Lang），但在中文里一直习惯把俄罗斯皇帝都称为沙皇。 在中世纪的俄国，沙皇這個称号指最高统治者，特别是指拜占廷的皇帝，而在1240年左右以后则指蒙古大汗。 在15世纪，俄国流传一种说法，莫斯科大公是拜占庭皇帝的继承者。在君士坦丁堡落入土耳其人手中后，拜占庭帝国及其皇帝的权力就落入了莫斯科大公的手中。到伊凡四世时期，大公的称号显得不够大，于是1547年1月16日伊凡四世加冕为沙皇。 至1906年，沙皇尼古拉二世的头衔全称为：“奉天承运，全俄罗斯的皇帝；莫斯科、基辅、弗拉基米尔、诺夫哥罗德的沙皇和独裁者；喀山沙皇，阿斯特拉罕沙皇，波兰沙皇，西伯利亚沙皇，克里米亚（Tauric）和南克里米亚（Chersonesos）沙皇，格鲁吉亚沙皇；普斯科夫领主；斯摩棱斯克大公，立陶宛大公，沃里尼亚（西乌克兰）大公，波多利亚（中乌克兰）大公，芬兰大公；爱沙尼亚亲王，立窝尼亚亲王，库尔兰和塞米加利亚（拉脱维亚）亲王，萨莫吉提亚（东立陶宛）亲王，比亚韦斯托克亲王，卡累利阿亲王，特维尔亲王，尤格拉亲王，彼尔姆亲王，弗拉特卡亲王，保加利亚以及其他领地的亲王；下诺夫哥罗德、切尔尼戈夫、梁赞、波罗茨克、罗斯托夫、雅罗斯拉夫尔、别洛热尔斯克、乌多尔、奥勃多尔、康迪亚、维捷布斯克、姆斯季斯拉夫和所有北方地区的领主和大公；伊弗里亚（南格鲁吉亚）、卡提里亚（东格鲁吉亚）、卡巴尔达和亚美尼亚所有省份的领主和君主；切尔克斯人和山地高加索人的领主；土耳其斯坦领主；挪威王位继承人，石勒苏益格-荷尔斯泰因、斯托尔曼因、迪特马申和奥尔登堡公爵，等等，等等，等等”。 Template:Quote 此外，保加利亚早期的皇帝和20世纪的保加利亚国王也自称沙皇。
- Fichier:Nicholas II of Russia painted by Earnest Lipgart. jpg Nicolas II, dernier tsar de l'Empire russe. Le mot tsar désigne un souverain de Russie, de Bulgarie, et de Serbie.
|
| rdfs:comment
|
- Tsaari on muutamissa slaavilaisissa maissa käytetty hallitsijan arvonimi. Se johtuu sanana latinan termistä caesar. Arvonimi on ollut virallisessa käytössä Bulgariassa vuosina 913–1018, 1185–1422 ja 1908–1946, Serbiassa vuosina 1346–1371, ja Venäjällä 1547–1721, eräiden Venäjään kuuluvien alueiden osalta myöhemminkin vuoteen 1917 saakka.
- ツァーリあるいはツァール（Template:Lang-bg ；Template:Lang ）とは、ブルガリア・ロシアなどスラヴ語圏で使用された君主の称号である。語源的に「皇帝」を意味する称号であったが、国際関係の中では時代とともに格が下がり、この称号が実際に国際的に広く認められるようになった頃には大公の称号より上で皇帝の称号より下である王・可汗格に相当する称号の扱いを受けるようになった。 ラテン語「カエサル」やギリシア語「カイサル」のスラヴ語形。そもそもは、ローマ皇帝やその継承者である東ローマ皇帝を意味する称号として「カエサル」という語が用いられており、その称号を周辺の国家が用いたもの。その際に発音が変化して「ツァーリ」や「ツァール」となった。漢語訳する場合は、「王」あるいは「皇帝」と訳すのが一般的である｡ 民話においては、「善き王」を意味する。
- Tsaar is een vorstelijke titel voor de historische heersers van Bulgarije, Servië en Rusland. Afhankelijk van het land en de tijd kan tsaar gelijkgesteld worden met keizer of koning. Het woord tsaar gaat, net als het Nederlandse woord keizer, terug op het Latijnse caesar. De vrouw van de Russische tsaar werd tsarina genoemd (de Russen zelf spreken overigens van tsaritsa), de zoons en dochters respectievelijk tsarévitsj en tsarévna. Voor de troonopvolger bestond de aanduiding tsesarevitsj.
- Царь — один из славянских титулов монарха, обычно ассоциирующийся с высшим достоинством императора. В иносказательной речи для обозначения первенства, доминирования: «лев — царь зверей».
- 沙皇（俄语：Template:Lang）是俄罗斯帝国最高统治者1547年到1721年的正式称呼。沙皇名號最早是俄羅斯人用來稱呼拜占庭帝國皇帝，後對蒙古可汗的敬稱。土耳其帝國滅拜占庭後，莫斯科大公成為拜占庭的繼承人。沙皇自稱是金帳汗國的繼承人。俄羅斯人有時用沙皇來稱呼舊約人物。 俄语中沙皇（Template:Lang）一词中的“沙”来自拉丁语凱撒(Caesar)的转音，Template:Lang有“皇帝”的含义。中文譯名則採半音半意，譯為「沙皇」。但事实是俄罗斯帝国自彼得大帝（1721年）开始，就放弃沙皇作为君主的称号，改用「皇帝」（Template:Lang），但在中文里一直习惯把俄罗斯皇帝都称为沙皇。 在中世纪的俄国，沙皇這個称号指最高统治者，特别是指拜占廷的皇帝，而在1240年左右以后则指蒙古大汗。 在15世纪，俄国流传一种说法，莫斯科大公是拜占庭皇帝的继承者。在君士坦丁堡落入土耳其人手中后，拜占庭帝国及其皇帝的权力就落入了莫斯科大公的手中。到伊凡四世时期，大公的称号显得不够大，于是1547年1月16日伊凡四世加冕为沙皇。 至1906年，沙皇尼古拉二世的头衔全称为：“奉天承运，全俄罗斯的皇帝；莫斯科、基辅、弗拉基米尔、诺夫哥罗德的沙皇和独裁者；喀山沙皇，阿斯特拉罕沙皇，波兰沙皇，西伯利亚沙皇，克里米亚（Tauric）和南克里米亚（Chersonesos）沙皇，格鲁吉亚沙皇；普斯科夫领主；斯摩棱斯克大公，立陶宛大公，沃里尼亚（西乌克兰）大公，波多利亚（中乌克兰）大公，芬兰大公；爱沙尼亚亲王，立窝尼亚亲王，库尔兰和塞米加利亚（拉脱维亚）亲王，萨莫吉提亚（东立陶宛）亲王，比亚韦斯托克亲王，卡累利阿亲王，特维尔亲王，尤格拉亲王，彼尔姆亲王，弗拉特卡亲王，保加利亚以及其他领地的亲王；下诺夫哥罗德、切尔尼戈夫、梁赞、波罗茨克、罗斯托夫、雅罗斯拉夫尔、别洛热尔斯克、乌多尔、奥勃多尔、康迪亚、维捷布斯克、姆斯季斯拉夫和所有北方地区的领主和大公；伊弗里亚（南格鲁吉亚）、卡提里亚（东格鲁吉亚）、卡巴尔达和亚美尼亚所有省份的领主和君主；切尔克斯人和山地高加索人的领主；土耳其斯坦领主；挪威王位继承人，石勒苏益格-荷尔斯泰因、斯托尔曼因、迪特马申和奥尔登堡公爵，等等，等等，等等”。 Template:Quote 此外，保加利亚早期的皇帝和20世纪的保加利亚国王也自称沙皇。
- Zar war der höchste Herrschertitel in Bulgarien, Serbien und im Zarentum Russland. Der Begriff Zar wird gemeinhin mit dem Moskauer Reich in Verbindung gebracht, obwohl Simeon I. (893–927) der erste Herrscher war, der diesen Titel in Anerkennung seiner Verdienste um das Erste Bulgarische Reich erhalten hat. Im Zusammenhang mit der Idee des dritten Roms ist der Zarentitel ein Symbol für die Nachfolger Roms und für die imperialen Ansprüche eines Monarchen.
- Tsar is a title used to designate certain European Slavic monarchs or supreme rulers. As a system of government, it is known as Tsarism. The term is derived from the Latin word Caesar, which meant "Emperor" in the European medieval sense of the term- a ruler who claims the same rank as a Roman emperor, with the approval of another emperor or a supreme ecclesiastical official. Occasionally, the word could be used to designate other, secular, supreme rulers.
- Zar, en femenino zarina (царица, tsaritsa, en Croata carica), era el título usado por monarcas eslavos, principalmente del Imperio ruso entre 1546 y 1917 (aunque desde 1721 la forma oficial fue la de emperador), pero también de los gobernantes de Serbia y de Bulgaria.
- Zar, a volte scritto anche czar o tzar, fu il titolo usato per i governanti dell'Impero Russo dal 1546 al 1721. Il primo ad adottare ufficialmente il titolo fu Ivan IV, come simbolo del cambiamento della natura della monarchia russa; fino a quel momento il titolo era quello di principe di Moscovia. Nel 1721 Pietro I adottò il titolo di imperatore con cui lui ed i suoi discendenti sono conosciuti e che era considerato interscambiabile con il termine zar.
- Tsar er et slavisk ord med bulgarsk opprinnelse brukt for å betegne enkelte herskere. Den første som brukte tittelen var Simeon I av Bulgaria. For å oppnå tittelen, måtte tsaren få medhold fra en annen keiser eller fra høyeste geistlige hold, paven. Til tider kan tittelen bli brukt til å betegne andre, ikke-kristne herskere. I Russland og Bulgaria ble betydningen av det kristne aspektet med tilknytning til stillingen som tsar mer eller mindre utvisket med tiden, og rundt det 19.
- Car – tytuł władcy, pochodzący ze starosłowiańskiego zniekształcenia tytułu cesarza. Z formy cěsarь powstała na gruncie cerkiewnym cьsarь gdzie redukcja ě ⇒ ь spowodowana była słabym wymawianiem tej samogłoski w pozycji przedakcentowej. Dalszą redukcją był zanik nieakcentowanego jeru miękkiego, być może pod wpływem sąsiedztwa blisko brzmiących c i s.
- Tsar ou czar (pela transliteração do húngaro cár) foi o título usado pelos monarcas da Império Russo entre 1546 e 1917. Foi adotado por Ivan IV da Rússia como um símbolo da natureza da monarquia russa. Em 1721 Pedro I da Rússia adaptou o título de imperador (Император, Imperator), pelo qual ele e os seus herdeiros foram reconhecidos, e que se tornou uma outra designação para além do termo tsar, igualmente em uso. O termo também foi usado para designar os monarcas da Bulgária e da Sérvia.
- Tsar är den slaviska titeln för kejsare och har historiskt varit en titel på härskarna i Bulgarien, Ryssland och Serbien. Den tidigaste dokumenterade användningen av titeln tsar i Europa är till den bulgariske härskaren Peter I. I Ryssland användes titeln tsar 1547–1917. Den förste ryske härskaren som kröntes till tsar var Ivan IV, mera känd som "Ivan den förskräcklige".
- Fichier:Nicholas II of Russia painted by Earnest Lipgart. jpg Nicolas II, dernier tsar de l'Empire russe. Le mot tsar désigne un souverain de Russie, de Bulgarie, et de Serbie.
|
