| dbpprop:abstract
|
- The trombone is a musical instrument in the brass family. Like all brass instruments, sound is produced when the player’s vibrating lips cause the air column inside the instrument to vibrate. The trombone is usually characterised by a telescopic slide with which the player varies the length of the tube to change pitches, although the valve trombone uses three valves similar to those on a trumpet. The word trombone derives from Italian tromba and -one (a suffix meaning "large"), so the name literally means "large trumpet". Trombones and trumpets share the important characteristic of having predominantly cylindrical bores. Therefore, the most frequently encountered trombones—the tenor and bass trombone—are the tenor and bass counterparts of the trumpet. They are both pitched in B♭—with the slide all the way in, the notes of the harmonic series based on B♭ can be played—but trombones generally read music in concert pitch. A person who plays the trombone is called a trombonist.
- Die Posaune ist ein tiefes Blechblasinstrument, das aufgrund seiner weitgehend zylindrischen Bohrung zu den Trompeteninstrumenten zählt.
- El trombó de colissa és un instrument de vent-metall que consisteix en un cos bàsicament cilíndric, tret del pavelló, que té forma de campana i que incorpora una peça, la vara o colissa, que permet allargar mitjançant un lliscament la longitud del seu tub. La vara substitueix en aquest cas la funció que en d'altres instruments, com la trompeta, fan les vàlvules o pistons. El seu sò es fonamenta en el principi de la sèrie d'harmònics naturals. La vara, que permet allargar el cos del trombó quasi en dos terços, té set posicions definides a una distància cadascuna d'un semitò. Sobre aquestes notes fonamentals i a través de la pressió d'aire que el/la instrumentista comunica a l'instrument per mitjà de l'embocadura, es produeixen la resta de notes que s'inclouen en el trombó tenor, el més habitual. El trombó prové dels sacabutxos i és un dels pocs instruments que en l'actualitat conserva una forma pràcticament igual a com originàriament va ser creat. Els seus orígens es remunten a l'Edat mitjana, època en la qual el sacabutx va ser un instrument molt emprat i que ja en el segle XVI va donar peu a tota una família d'instruments de forma quasi idèntica als trombons actuals i per als quals es van escriure nombroses partitures. La utilització dels trombons a l'orquestra ha quedat pràcticament reduïda als trombons tenors, que en l'actualitat incorporen una clau que permet allargar l'extensió de l'instrument en el registre greu. Existeix, també, el trombó de pistons que entre nosaltres té un ús que pràcticament queda circumscrit a la cobla.
- Pozoun (neboli trombón, toto slovo se však ve spisovné češtině používá pouze pro pozouny s mechanikou) je žesťový hudební nástroj. Podle Sachs-Hornbostelovy klasifikace patří mezi aerofony. Zvuk vzniká chvěním rtu na nátrubku. V soustavě rourek ústících do ozvučníku se pak vytváří charakteristický tón.
- El trombón es un instrumento musical aerófono de la familia de viento-metal, con un registro más grave que el del corno. El sonido se produce gracias a la vibración de los labios del intérprete en la parte denominada boquilla a partir de la columna del aire (flujo del aire). Las diferentes notas se obtienen por el movimiento de un tubo móvil, denominado vara, alargando la distancia que el aire en vibración debe recorrer, produciendo de este modo sonidos que también se pueden controlar con una mayor o menor presión del aire soplado por el intérprete en la vara, más se alarga la columna de aire y el sonido producido es más grave—cada posición bajo que la anterior. Sin embargo también existen trombones con válvulas, aunque actualmente están en desuso. Al igual que casi todos los instrumentos de esta familia de viento metal, el trombón de varas es de latón, y consiste en un tubo cilíndrico y abierto enrollado sobre sí mismo. Durante los periodos barroco y clásico se usaba mucho en la música religiosa y desde el siglo XIX es imprescindible en la gran orquesta sinfónica. También se utiliza en las bandas y en la música de jazz donde, además de ser un instrumento clave para la big band, interpreta pasajes solistas. lia del trombón hay muchas variantes con distintas tesituras y tamaños. En la orquesta se suele usar el trombón tenor y a veces el bajo.
- Vetopasuuna on vaskisoitin, jota käytetään mm. sinfoniaorkesterissa, puhallinorkesterissa, big bandeissa ja monissa muissa pikkuyhtyekokoonpanoissa, erityisesti jazz-musiikissa. Pasuuna on yleensä B-vireinen ja se ei ole samalla tavalla transponoiva soitin, kuin esim. trumpetti ja baritonitorvi. Vetopasuunalla ääni muodostetaan puhaltamalla ja samalla pärisyttäen huulia suukappaleessa eli samalla tavalla kuin muilla vaskisoittimilla, mm. trumpetilla, käyrätorvella ja tuuballa. Vetopasuunan ääni on pehmeän laulava tai räikeän voimakas riippuen soittajasta itsestään. Nimensä vetopasuuna saa siitä, että siinä on 61 cm pitkä luisti (slide), jonka seitsemällä eri asemalla saadaan muutettua sävelkorkeuksia. Lisäksi pasuunaan luistin mahdollista täydellisen glissandon, joita ei perieetteessa saa tehtyä muilla venttiilikoneistoilla toimivilla vaskipuhaltimilla.
- Le trombone est un instrument de musique à vent et à embouchure de la famille des cuivres clairs. Le terme désigne implicitement le trombone à coulisse caractérisé par l'utilisation d'une coulisse télescopique, mais il existe également des modèles de trombone à pistons. Que le trombone soit ténor ou basse, son registre est plus grave que celui d'une trompette et plus aigu que celui du tuba ou du saxhorn contrebasse. Sa forme allongée courbée comme un « S » (qui a justifié l'usage de ce terme en français pour désigner l'ustensile servant à attacher des papiers), et surtout sa section de tube cylindrique qui lui donne un son plus brillant, le distinguent des euphoniums ou des saxhorns au registre comparable. Il est utilisé dans de nombreux genres musicaux, de la musique classique au jazz, en passant par la salsa, le ska, le funk ou la musique militaire, et est joué dans les orchestres symphoniques, orchestres d'harmonie, les fanfares, les big bands, etc. Un joueur de trombone est appelé tromboniste ou trombone.
- A harsona vagy pozan, puzón a tölcséres fúvókájú, más néven rézfúvós hangszerek közé tartozik. Hangfekvése a trombita és a tuba között van. Jellegzetes vonása az U alakú mozgatható csőszakasz, a tolócső, amellyel a hangszer csőrezonátorának hosszát, tehát hangmagasságát lehet változtatni.
- Il trombone è uno strumento musicale della classe degli aerofoni, sottoclasse ottoni. Nella versione moderna e più comune è noto come trombone a tiro o trombone a coulisse, ed è caratterizzato da una pompa mobile (“coulisse” o “tiro”) a forma di U che unisce due tubi paralleli ed è in questo modo allungabile modificando il percorso dell'aria e l'intonazione dell'armonico di base. Esiste anche il trombone a pistoni che è strutturato sul medesimo principio della tromba. Il musicista che suona il trombone è chiamato trombonista. Il trombone fu il primo tra gli ottoni a disporre degli armonici nelle sette posizioni degli attuali strumenti a pistoni, e di conseguenza della scala cromatica, grazie alla coulisse, per cui veniva in origine considerato il più perfetto degli strumenti a bocchino.
- トロンボーン（トロムボーン）は中型の金管楽器。2つの長いU字型の管を繋ぎ合わせた形状を持ち、通常、その一部（スライド）を伸縮させて音程の高低を生み出す。一般的な調性は変ロ調（B♭）である。クラシック音楽やジャズをはじめ、多くの分野で使用される。 イタリア語でTrombone、英語・フランス語ではTrombone、ドイツ語でPosaune(ポザウネと読む)、中国語では长号（長號）、ロシア語ではТромбон。そもそもラッパはイタリア語でTrombaであるが、より大きなものを表す際に語尾変化によって派生語を生み出す拡大辞“-one”を付けたのが語源であり、Tromb(a) + one = Tromboneは「大ラッパ」という意味に該当する。 略称は「Tb」,「Trb」,「Tbn」,「Pos」などが見られるが、「Tb」だと“Tuba”の略記と、「Trb」だと“Tromba”の略記と混同されうるため、特にクラシック音楽の分野では「Tbn」または「Pos」の略記が推奨される。口語ではボントロ、ボーンと略される事もある。
- De trombone (in de volksmond ook wel foutief schuiftrompet genoemd) is een blaasinstrument en wordt tot het scherpe koper gerekend. Een trombone bestaat uit drie onderdelen; Een ketelvormig of V-vormig mondstuk. Dit steekt in een lange cilindrische metalen u-vormige uitschuifbare buis (de coulisse). Hierna volgt de bekersectie, die wel conisch uitloopt. Door het uitschuiven kan de bespeler de effectieve buislengte verkorten of verlengen, waarmee ook de toonhoogte verandert. Het geluid ontstaat ter plaatse van het mondstuk. Hier wordt de lucht door liptrillingen in beweging gebracht en ontstaat een staande golf in de buis. Omdat in een gegeven buislengte meerdere gehele staande golven passen, is het mogelijk bij gelijkblijvende buislengte meerdere tonen te produceren (overblazen), de zogeheten boventonen: 1 golf met lengte X (de grondtoon), 2 golven met lengte 1/2 X (eerste boventoon), 3 golven met lengte 1/3 X (tweede boventoon) enz. In de verst uitgeschoven positie is de buislengte bijna anderhalf keer zo lang als in de meest ingeschoven stand. De geproduceerde grondtoon is daarmee een verminderde kwint lager. Eénmaal overblazen - door verhogen van de lipspanning, embouchure genoemd - veroorzaakt een toon die een octaaf hoger is en dus de halve golflengte heeft. Nogmaals overblazen geeft 1/3 van de golflengte en een duodecime (octaaf plus kwint) hoger. Vanuit de verst uitgeschoven stand met de schuif is de toon een verminderde kwint verlaagd, met overblazen kan een octaaf van deze toon verkregen worden; er ontbreekt echter de reine kwart in het onderste octaaf. Met een z.g. kwartventiel kan dat 'gat' worden gedicht. Een kwartventiel schakelt een extra verlenging in waardoor de effectieve buislengte uiteindelijk bijna verdubbeld kan worden (de schuif meegerekend) en het interval een grote septiem omvat. Door de schuif in te trekken ontstaat een staande golf met een kortere golflengte en wordt de toon hoger. Van alle mogelijke schuifposities worden er doorgaans 7 gebruikt die overeen komen met 7 opeenvolgende halve tonen. Alle tussenliggende posities worden vooral gebruikt voor glissandi. De klank van de trombone is wat plechtig. De familie van trombones bestaat uit de volgende varianten: Piccolo of Sopranissimotrombone in Bb Sopraninotrombone in Es Sopraantrombone in Bb Quadrotrombone (dubbele schuif) Alttrombone in Es of F Tenortrombone in Bb (zonder ventiel) of Bb/F (met ventiel) Bastrombone in Bb/F (met één ventiel) of Bb/F/D(Des) (met twee ventielen) Contrabastrombone in F en Bb (F versie meestal met twee ventielen, Bb versie met één ventiel) Van al deze varianten zal men in het dagelijks leven waarschijnlijk alleen de tenor- en bastrombone tegenkomen en in een enkel geval de alttrombone. De tenor- en bastrombone hebben als grondtoon Bb. Ze worden nochtans niet als transponerend instrument beschouwd. Dat wil dus zeggen dat voor een trombone de grondtoon niet C wordt genoemd en geschreven, zoals gebruikelijk bij veel andere blaasinstrumenten, maar de daadwerkelijk klinkende toon. In vergelijking met bijvoorbeeld ventielinstrumenten en houtblaas instrumenten maakt dit het overschakelen op andere trombones (alt bv) lastiger omdat men zich voor de verschillende stemmingen telkens een andere grepentabel moet eigen maken. Ter vergelijking: Op een Bb- Eb- of Basklarinet kun je grofweg met één grepentabel alles spelen. Historisch gezien bestaan er in een aantal landen tradities aangaande de bouw en het gebruik van de trombone. In Duitsland (tevens Oostenrijk en nog een aantal Oost-Europese landen) worden van oudsher drie trombones gebruikt in de symfonieorkesten. Een alttrombone (in Es of F), een tenortrombone (in Bes) en een bastrombone (in F of Es). In Frankrijk wordt van oudsher gebruikgemaakt van drie tenortrombones. Deze tradities komen ook tot uiting in de bouw van de trombone. Er is een duidelijk onderscheid in bouw en klank tussen de Duitse en Franse trombone. Het gebruik van de sopraantrombone is eigenlijk van meer recente datum, als aanvulling op het zgn. 'Posaunenchor'. De sopraninotrombone en de piccolotrombone zijn de exoten in de familie en worden sporadisch toegepast. Dit als poging om de familie van trombones aan te vullen tot een volledig 'koor' zoals dit al bestond bij bijvoorbeeld de blokfluit en klarinet. De alttrombone wordt bijna uitsluitend gebruikt in Duitse symfonische en kerkelijke muziek uit deze traditie. Voorbeelden hiervan zijn de 'Rheinische' symfonie van R. Schumann en het 'Requiem' van W.A. Mozart. Na ± 1900 is er voor dit instrument zeer weinig geschreven. De tenortrombone is veruit de meest gebruikte variant. Vanwege zijn formaat is dit lid van de trombone familie het best te hanteren. Een arm van een volwassen persoon van normaal postuur is precies de benodigde lengte voor de schuif van deze trombone. De bastrombone bestond van oorsprong alleen in een model in de stemming F (soms Es). Het instrument is hierdoor de helft langer dan de tenortrombone. Daardoor is de schuif te lang om volledig met de menselijke arm te worden benut. Een verlengstuk (pookje) werd daarom aangebracht. Dit bracht met zich mee, dat het instrument bepaald niet handig is te noemen. Na de uitvinding van het ventiel, is dit instrument langzaam vervangen door een ruimer gebouwde variant van de tenortrombone voorzien van één of twee ventielen. Hierdoor ontstond een zeer flexibele bastrombone met de voordelen van de tenortrombone aangaande hanteerbaarheid en de donkere klank van de oude bastrombone. Hetzelfde is gebeurd met de contrabastrombone. Van oorsprong is dit instrument dubbel zolang als de tenortrombone. Door toepassing van de eerder genoemde ventielen wordt dit instrument heden ten dage bijna uitsluitend nog gebouwd als contrabastrombone in F met toevoeging van twee ventielen. omdat dan nog steeds de schuif te lang is voor de arm van de trombonist wordt er gebruikgemaakt van een ingekorte schuif. binnen de licht muziek wordt alleen gebruikgemaakt van tenor- en bastrombone. In de moderne symfonische orkesten wordt voornamelijk gebruikgemaakt van een drievoudige bezetting bestaande uit twee tenortrombones en één bastrombone. Sporadisch wordt er dan een alt- of contrabastrombone gebruikt. In de huidige tijd bestaan er drie scholen van trombone bouw. Namelijk de Duitse, de Franse en de Amerikaanse bouw. De Duitse bouwstijl is een historisch gevolg van de trombone zoals die begon in de 15e eeuw en is te herkennen aan de bekerkrans (Schmetterkranz in het Duits). Deze wordt nog gebruikt in de grote Duitse en Oostenrijkse orkesten. Ook in Nederlandse en Amerikaanse orkesten wordt dit soort instrumenten gebruikt, zij het meestal alleen voor muziek die bij deze instrumenten hoort, zoals de symfonieën van Anton Bruckner, Gustav Mahler en Robert Schumann. In genoemde Duitse orkesten worden deze instrumenten voor alle muzieksoorten gebruikt. Hieruit blijkt dan ook dat een aantal orkesten hun klank wil en durft aanpassen aan de muziek en een aantal orkesten juist vasthoudt aan hun traditionele eigen geluid. De musici gebruiken vaak nog trombones die rond 1900 gebouwd zijn. In alle andere landen van de wereld wordt bijna uitsluitend gebruikgemaakt van trombones van Amerikaanse bouw. Deze is een bouwstijl die meer uit de Franse bouwstijl voort is gekomen en door invloeden van de jazz. De Amerikaanse en Franse trombones hebben geen bekerkrans, mede omdat de bekers uit twee delen bestaan die onderling gelast worden alvorens te worden uitgesmeerd over de matrijs. In Franse orkesten wordt ook wel gebruikt gemaakt van de Amerikaanse trombones, maar ze proberen ook daar om hun nationale helderdere klankstijl vast te houden. Behalve de (schuif)trombone bestaan er ook ventieltrombones.
- En trombone er et musikkinstrument blant messingblåseinstrumentene. Den har lavere tonehøyde enn en trompet, men høyere enn en tuba. En person som spiller trombone kalles trombonist. Ordet trombone kommer fra det italienske ordet tromba som betyr trompet og one som er et suffiks for stor. Således betyr trombone stor trompet. Instrumentet har ulike navn på forskjellige språk, og finnes omtalt i musikklitteraturen som posaune, sackbut eller sacbut, basun eller trekkbasun, tromba spezzata med mer. Trombonen har også noen kjælenavn blant musikere, hvorav de mest brukte er bone og binders. En trombone består av et sylindrisk rør som er bøyd i en avlang S-form. Kuriøst er det at trombone på fransk også er ordet for binders. De fleste trombonene har slide (også kalt sleide). Hoveddelen av instrumentet heter tonerør. I enden av dette er et sjallstykke (også kalt klokkestykke). Tonerøret har to åpninger for å stikke inn sliden. Sliden gjør det mulig for trombonisten å forlenge tonerørlengden og derigjennom senke tonehøyden med inntil seks kromatiske trinn. Slideposisjonene betegnes I (helt inntrukket), II, III, IV, V, VI og VII (helt utskjøvet). Trombonen har i likhet med andre messinginstumenter en bøyle som kan trekkes ut for å stemme instrumentet (senke tonehøyden noe). Den indre diameteren i røret som utgjør hoveddelen av instrumentet kalles boring, og er typisk 12 - 14 mm. Noen tromboner har en ventil som kalles kvartventil, som kan brukes alternativt til å trekke sliden langt ut. Når den åpnes, vil posisjon I svare til posisjon VI og posisjon II svare til VII. Kvartventilen betjenes med venstre tommel. Basstrombonen har kvartventil og kvintventil, og kan dermed nå atskillig dypere toner. Den har også større diameter på røret. Det finnes tromboner som har tre ventiler (slik som hos en trompet) i stedet for slide. Disse kalles ventiltromboner eller ventilbasuner. Hver av disse ventilene åpner mot sin respektive bøyle som bidrar til senking av tonehøyden med henholdsvis 2, 1 eller 3 kromatiske trinn (i aktuell rekkefølge). Merk at slideposisjonen og antall senkede kromatiske trinn ikke gir samme tallet. Slideposisjon I tilsvarer 0 trinn senking, posisjon II tilsvarer 1 trinn, osv... Ved kombinering av ventilene oppnås alle posisjoner fra 1 til 7, altså fra ingen senking til 6 kromatiske trinn: 0(løst grep), 1, 2, 2+1, 1+3, 2+3 og 2+1+3. Den klassiske trombonen brukes typisk i moderne orkestre som janitsjarkorps (herunder militærkorps), brassband, storband og symfoniorkestre. Den brukes også i mindre besetninger som kammerorkestre (trioer, kvartetter og kvintetter), og den brukes i grupper som spiller swing, jazz, salsa og ska.
- Puzon — instrument dęty blaszany z grupy aerofonów ustnikowych, lub językowy głos organowy (najczęściej szesnastostopowy) umieszczany w sekcji puzonu, o silnie, korzennej barwie. Do grupy areofonów ustnikowych należą także: róg (waltornia), trąbka, tuba i wiele innych.
- O trombone é um aerofone da família dos metais. É mais grave que o trompete e mais agudo que a tuba. Há duas variedades de trombone, quanto à forma: Trombone de Pisto: Utiliza pistos mecânicos como o trompete. Trombone de Vara: Possui uma válvula móvel (vara), que, ao ser deslizada, altera o tamanho do tubo, mudando a nota. São várias as particularidades da vara: Faz com que o trombone apresente todas as notas dentro da sua extensão (é comum entre os instrumentos de pisto um "buraco", isto é, notas ausentes na região grave). Deixa o timbre do instrumento mais homogéneo em todos os registros, já que o ar não muda de caminho, apenas aumenta ou diminui o percurso. É mais adequada para realizar efeitos como o glissando. Requer um maior cuidado com a afinação. A família do trombone apresentava originalmente os instrumentos Soprano, Contralto, Tenor, Barítono e Baixo. Com a evolução da música, alguns tipos foram sendo abandonados. O Romantismo consagrou o trombone tenor como o mais nobre da família. Na atualidade utilizam-se muito frequentemente o trombone Tenor-Baixo, em Fá - Si bemol, e modelos dotados de válvulas mecânicas acionadas com a mão esquerda.
- Trombonuleste un instrument muzical din familia alămurilor. Ca toate instrumentele de alamă, sunetul este produs când buzele care vibrează („ambajurul”) ale instrumentistului fac ca coloana de aer din instument să vibreze. Trombonul se caracterizează de obicei printr-o alunecare telescopică cu care instrumentistul schimbă lungimea tubului pentru a schimba înălţimea sunetului. Trombonul este folosit atât în muzica clasică cât şi în alte genuri, de exemplu în muzica militară şi în jazz. Primul care a folosit trombonul în muzica clasică a fost compozitorul suedez Joachim Nicolas Eggert, într-o simfonie în 1807.
- Тромбо́н — медный духовой музыкальный инструмент басово-тенорового регистра. Тромбон известен с XV века. От других медных духовых инструментов отличается наличием кулисы — особой передвижной U-образной трубки, с помощью которой музыкант изменяет объём заключённого в инструменте воздуха, таким образом, достигая возможности исполнять звуки хроматического звукоряда. Тромбон — нетранспонирующий инструмент, поэтому его ноты всегда записываются в соответствии с действительным звучанием. На некоторых тромбонах имеются добавочные кроны, позволяющие понижать звуки на кварту и на квинту, которые подключаются с помощью квартвентиля и квинтвентиля. Инструмент существует в нескольких разновидностях, образующих семейство. В наше время в основном используется основной представитель семейства — теноровый тромбон. Как правило, под словом «тромбон» подразумевается именно эта разновидность, поэтому часто слово «теноровый» опускают. Альтовый и басовый тромбоны применяются реже, сопрановый и контрабасовый — почти не используются. Диапазон тромбона — от G1 до f² с пропуском звуков между B1 и E (си-бемоль контроктавы — ми большой октавы). Этот промежуток (кроме ноты H1, то есть си контроктавы) заполняется при наличии квартвентиля. Тромбон — разнообразный по штрихам и технически подвижный инструмент, обладает ярким, блестящим тембром в среднем и верхнем регистрах, сумрачным — в нижнем. На тромбоне возможно использование сурдины, особый эффект — глиссандо — достигается скольжением кулисы. В симфоническом оркестре обычно используются три тромбона (два теноровых и один басовый). Основная сфера применения тромбона — симфонический оркестр, но он также используется в качестве солирующего инструмента, а также в духовом оркестре, джазе и других музыкальных жанрах, в частности, в Ска-панке, где занимает ведущее положение среди духовых.
- Trombon eller dragbasun är ett bleckblåsinstrument med cylindriskt tonrör och dragbygel, ibland kombinerat med en eller två extra ventiler. Ordet trombone är italienska och betyder stor trumpet. Det svenska ordet trombon innefattar inte ventilbasun (engelska valve trombone), utan endast dragbasun (engelska slide trombone).
- Trombon, üflemeli bir çalgı çeşididir. Fincan biçimli bir ağızlığa dayanan dudakların titreşmesiyle ses çıkarmaktadır. Boru uzunluğunu değiştiren ve "kulis" adı verilen bir sürgüsü vardır. Bu sürgü trombonun farklı notalarda ses çıkarabilmesini sağlar. İlk olarak 15. yüzyılda kullanılmıştır. Piston Trombon denilen, kulis yerine trompet gibi 3 adet pistonu olan bir türü daha vardır, ses sınırları kulis trombon ile aynı ve sesinin rengi kulis trombondan biraz farklıdır. Aynı zamanda bir çok okul orkestrasında da kullanılmaktadır.
- Тромбо́н (іт. trombone, збільшуване від tromba- труба; нім. Posaune)— музичний інструмент сімейства мідних духових. Складається з двічі зігнутої циліндрічної труби, загальною довжиною близкьо 300 см, діаметром - від 15мм. На верхню частини труби встановлюється мундштук, через який музикант вдуває повітря. Верхня частина труби завершується розтрубом. Середня частина - роздвижна, називається кулісою. Висуваючи кулісу, музикант збільшує об'єм вібруючого повітря та, відповідно, понижає звук інструменту. Усього використовується 7 позицій куліси, що понижують звук на відповідну кількість півтонів. В положенні всунутої куліси (1-а позиція) при передуванні видобуваються звуки натурального звукоряду від ноти <math>B_1</math>. Плавне пересування куліси дозволяє досягти ефекту глісандо. В басових тромбонах тромбонах використовується також квартвентиль, що підключачи додаткову крону, знижує звук на кварту. Специфічним засобом зміни характеру звуку на трубі є сурдина. Діапазон тромбону - від <math>B_1</math> до <math>f^2</math>, в тромбонах без квартвентиля - з пропуском звуків <math>H_1</math> - E. В партитурі партія тромбонів пишуться нижче партіями валторн і труб. Ноти для тромбону пишуться в теноровому або альтовому ключах. Партію басового тромбону, як правило, пишуть на одному рядку з партією туби під партією тробонів в басовому ключі. Тромбон також широко використовується в джазі, особливо в оркестрах діксіленду та свінгу. Серед українських тромбоністів: Степан Ганич, Ізраїль Ганзбург, Василь Гарань.
- 长号，又名伸縮号或伸縮喇叭，是銅管樂器的成員之一，利用一條可以伸縮長短的彎管來發出高、低不同的音調。 它大約於西元1400年出現於歐洲，當時稱為低音喇叭，長號由於它有獨特修長的外型，是大眾相當熟悉的樂器，而且在行進樂隊中，伸縮喇叭經常排在第一排，以免滑管向外推時，會碰到前面的人。 長號改變音高的方式不是按鍵式的活門，而是以右手前後拉動滑管，是所有管樂中唯一以此方式演奏的樂器。 長號是所有管樂器中唯一可以不使用活塞按鍵來產生音樂的樂器，長號的構造極為特殊， 利用滑管的各個把位（以伸滑的方式操作而半音半音低下去。操作原理與閥式一樣，每低半音的距離稱為把位） 來發出聲音，但事實上，長號可說是最接近人聲的樂器，當初就是被設計來替代人聲，在教堂詩班裡， 用來支持聲部的男聲。其滑管的構造宛如人類的聲帶，在氣流不停止下，音與音交換時中間必定會經過其 中的泛音，就如同聲帶一樣。 在樂器吹奏上，圓滑(slurring)是一種音與音之間連間連結的技巧，長號的演奏者又將這種技巧稱為legato，而相對於其它管樂器，圓滑的吹奏對於長號是較難做到的，因為從一個音符至下一個音符，可能需要換把位，而在把位的交換中必定有時間空隙的產生，且把位與把位之間會經過泛音列，必須避免滑音的產生。要演奏出好的圓滑，就必須靠著演奏者的技巧，因此，這也是長號在演奏上具有特色的地方，光是長號演奏slur的技巧就有五種： Lip Slurs Cross-Grain Slurs Tongued Slurs Valve Slurs Glissando 長號的管子有小號的兩倍長，管形的比例也類似小號，因而是屬於長粗管樂器中管徑最細的樂器。縱使如此，管子的粗細因製造者而有相當的差別。用伸縮方式操作音律的方法是原始的，在其他銅管樂器只能吹奏自然泛音的古代，因為樂器構造的關係，唯有長號已經能夠吹奏半音階了。長號的構造雖然修長，但並不像法國號(Horn)或上低音號(Baritone)那樣管子繞了那麼多圈，長號的聲音可說是沒繞幾圈就直接送出喇叭口，這種構造，使得長號能表現出一種不同於其他銅管樂器的較為粗獷直接、雄厚的音色，這也是許多樂曲中不可或缺的元素之一；而當表現溫暖的音色時，又能帶有另一種粗獷的味道。 目前一般提到長號，是指次中音長號(tenor trombone)，原本尚有中音長號(alto trombone)，低音長號(bass trombone)。中音長號相當於中音號，除了能夠發出較高的音之外，其他各種產能都不如次中音長號，一般已不再被使用，只有在十九世紀前半之前的曲子中，有非用中音長號吹奏的情況，才破例使用，且是使用中音譜號。而低音長號則隨著改良型的次中音長號問世而較少使用了，但事實上bass trombone在長號四重奏或是樂團裡，仍是重要的低音樂器，用來支持低音聲部的音響，它的音域比次中音長號低了一倍，與低音號(tuba)同音域。一般來說，一個交響樂團(Symphony Orchetra)會配置三把長號，包括2把次中音長號及一把低音長號。除了在古典音樂的演奏外，在爵士樂裡，長號也是常見的樂器，其「滑音」(glissando)，是長號獨特的吹奏方式，更常帶來令聽眾驚奇與歡樂的效果。
|
| rdfs:comment
|
- The trombone is a musical instrument in the brass family. Like all brass instruments, sound is produced when the player’s vibrating lips cause the air column inside the instrument to vibrate. The trombone is usually characterised by a telescopic slide with which the player varies the length of the tube to change pitches, although the valve trombone uses three valves similar to those on a trumpet.
- Die Posaune ist ein tiefes Blechblasinstrument, das aufgrund seiner weitgehend zylindrischen Bohrung zu den Trompeteninstrumenten zählt.
- El trombó de colissa és un instrument de vent-metall que consisteix en un cos bàsicament cilíndric, tret del pavelló, que té forma de campana i que incorpora una peça, la vara o colissa, que permet allargar mitjançant un lliscament la longitud del seu tub. La vara substitueix en aquest cas la funció que en d'altres instruments, com la trompeta, fan les vàlvules o pistons. El seu sò es fonamenta en el principi de la sèrie d'harmònics naturals.
- Pozoun (neboli trombón, toto slovo se však ve spisovné češtině používá pouze pro pozouny s mechanikou) je žesťový hudební nástroj. Podle Sachs-Hornbostelovy klasifikace patří mezi aerofony. Zvuk vzniká chvěním rtu na nátrubku. V soustavě rourek ústících do ozvučníku se pak vytváří charakteristický tón.
- El trombón es un instrumento musical aerófono de la familia de viento-metal, con un registro más grave que el del corno. El sonido se produce gracias a la vibración de los labios del intérprete en la parte denominada boquilla a partir de la columna del aire (flujo del aire).
- Vetopasuuna on vaskisoitin, jota käytetään mm. sinfoniaorkesterissa, puhallinorkesterissa, big bandeissa ja monissa muissa pikkuyhtyekokoonpanoissa, erityisesti jazz-musiikissa. Pasuuna on yleensä B-vireinen ja se ei ole samalla tavalla transponoiva soitin, kuin esim. trumpetti ja baritonitorvi. Vetopasuunalla ääni muodostetaan puhaltamalla ja samalla pärisyttäen huulia suukappaleessa eli samalla tavalla kuin muilla vaskisoittimilla, mm. trumpetilla, käyrätorvella ja tuuballa.
- Le trombone est un instrument de musique à vent et à embouchure de la famille des cuivres clairs. Le terme désigne implicitement le trombone à coulisse caractérisé par l'utilisation d'une coulisse télescopique, mais il existe également des modèles de trombone à pistons. Que le trombone soit ténor ou basse, son registre est plus grave que celui d'une trompette et plus aigu que celui du tuba ou du saxhorn contrebasse.
- A harsona vagy pozan, puzón a tölcséres fúvókájú, más néven rézfúvós hangszerek közé tartozik. Hangfekvése a trombita és a tuba között van. Jellegzetes vonása az U alakú mozgatható csőszakasz, a tolócső, amellyel a hangszer csőrezonátorának hosszát, tehát hangmagasságát lehet változtatni.
- Il trombone è uno strumento musicale della classe degli aerofoni, sottoclasse ottoni. Nella versione moderna e più comune è noto come trombone a tiro o trombone a coulisse, ed è caratterizzato da una pompa mobile (“coulisse” o “tiro”) a forma di U che unisce due tubi paralleli ed è in questo modo allungabile modificando il percorso dell'aria e l'intonazione dell'armonico di base. Esiste anche il trombone a pistoni che è strutturato sul medesimo principio della tromba.
- De trombone (in de volksmond ook wel foutief schuiftrompet genoemd) is een blaasinstrument en wordt tot het scherpe koper gerekend. Een trombone bestaat uit drie onderdelen; Een ketelvormig of V-vormig mondstuk. Dit steekt in een lange cilindrische metalen u-vormige uitschuifbare buis (de coulisse). Hierna volgt de bekersectie, die wel conisch uitloopt. Door het uitschuiven kan de bespeler de effectieve buislengte verkorten of verlengen, waarmee ook de toonhoogte verandert.
- En trombone er et musikkinstrument blant messingblåseinstrumentene. Den har lavere tonehøyde enn en trompet, men høyere enn en tuba. En person som spiller trombone kalles trombonist. Ordet trombone kommer fra det italienske ordet tromba som betyr trompet og one som er et suffiks for stor. Således betyr trombone stor trompet.
- Puzon — instrument dęty blaszany z grupy aerofonów ustnikowych, lub językowy głos organowy (najczęściej szesnastostopowy) umieszczany w sekcji puzonu, o silnie, korzennej barwie. Do grupy areofonów ustnikowych należą także: róg (waltornia), trąbka, tuba i wiele innych.
- O trombone é um aerofone da família dos metais. É mais grave que o trompete e mais agudo que a tuba. Há duas variedades de trombone, quanto à forma: Trombone de Pisto: Utiliza pistos mecânicos como o trompete. Trombone de Vara: Possui uma válvula móvel (vara), que, ao ser deslizada, altera o tamanho do tubo, mudando a nota.
- Trombonuleste un instrument muzical din familia alămurilor. Ca toate instrumentele de alamă, sunetul este produs când buzele care vibrează („ambajurul”) ale instrumentistului fac ca coloana de aer din instument să vibreze. Trombonul se caracterizează de obicei printr-o alunecare telescopică cu care instrumentistul schimbă lungimea tubului pentru a schimba înălţimea sunetului.
- Тромбо́н — медный духовой музыкальный инструмент басово-тенорового регистра. Тромбон известен с XV века.
- Trombon eller dragbasun är ett bleckblåsinstrument med cylindriskt tonrör och dragbygel, ibland kombinerat med en eller två extra ventiler. Ordet trombone är italienska och betyder stor trumpet. Det svenska ordet trombon innefattar inte ventilbasun (engelska valve trombone), utan endast dragbasun (engelska slide trombone).
- Trombon, üflemeli bir çalgı çeşididir. Fincan biçimli bir ağızlığa dayanan dudakların titreşmesiyle ses çıkarmaktadır. Boru uzunluğunu değiştiren ve "kulis" adı verilen bir sürgüsü vardır. Bu sürgü trombonun farklı notalarda ses çıkarabilmesini sağlar. İlk olarak 15. yüzyılda kullanılmıştır.
- Тромбо́н (іт. trombone, збільшуване від tromba- труба; нім. Posaune)— музичний інструмент сімейства мідних духових. Складається з двічі зігнутої циліндрічної труби, загальною довжиною близкьо 300 см, діаметром - від 15мм.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
