| dbpedia-owl:abstract
|
- Tripiṭaka on buddhalaisuuden kirjallinen kaanon. Tripitakan sisältö vaihtelee suuntauksesta riippuen, länsimaissa näistä parhaiten tunnettu on Theravada-koulukunnan ns. Pāli-kaanon.
- I testi sacri del Buddhismo (tradizionalmente indicati come Tripiṭaka) sono attualmente raccolti in tre canoni: il Canone pāli (o Pāli Tipiṭaka), il Canone cinese (大藏經, Dàzàng jīng), e il Canone tibetano (composto dal Kanjyur e dal Tenjyur) così denominati in base alla lingua degli scritti. Il Canone pāli è proprio del Buddhismo Theravāda, e si compone di tre piṭaka, o canestri: il Vinaya piṭaka, o canestro della disciplina, con le regole di vita dei monaci; il Sutta Piṭaka o canestro della dottrina, contenente gli insegnamenti impartiti dal Buddha; infine l'Abhidhamma Piṭaka o canestro della fenomenologia in ambito cosmologico, psicologico e metafisico, che raccoglie gli approfondimenti alla dottrina esposta nel Sutta Piṭaka. Questo canone possiede una celebre edizione, trascritta in alfabeto latino e tradotta in lingua inglese, pubblicata in 57 volumi dalla londinese Pali Text Society tra il 1877 e il 1927. Il Canone cinese si compone di 2.184 testi a cui vanno aggiunti 3.136 supplementi tutti raccolti, nell'ultima edizione, in 85 volumi di stile occidentale pubblicati in Giappone (Tokyo,1924-1929). Inaugurata durante l'era Taishō, questa edizione è detta comunemente Canone dell'Era Taishō (大正新脩大蔵經 Taishō Shinshū Daizōkyō) ed è divenuta lo standard di riferimento nei paesi di antica influenza cinese. Il Canone tibetano si suddivide in due raccolte, il Kangyur (composto da 600 testi, in 98 volumi, riporta discorsi attribuiti al Buddha Shakyamuni) e il Tanjur (Raccolta, in 224 volumi, di 3.626 testi tra commentari e insegnamenti). Questo canone fu dato alle stampe in tibetano la prima volta a Pechino nel 1411, e solo nel 1742 in Tibet, questa edizione è in 333 volumi. Parte dei Canoni cinese e tibetano si rifanno ad un precedente Canone tradotto in sanscrito ibrido sotto l' Impero Kushan e poi andato in buona parte perduto. Questi due Canoni furono adottati dalla tradizione Mahāyāna che prevalse sia in Cina che in Tibet. Il Canone sanscrito riportava tutti i testi delle differenti antiche scuole e dei differenti insegnamenti presenti nell'Impero Kushan. La traduzione di tutte queste opere dalle originali lingue pracritiche a quella sanscrita (una sorta di lingua dotta 'internazionale' come lo fu il latino nel Medioevo europeo) fu voluta dagli stessi imperatori kushan. Buona parte di questi testi furono successivamente trasferiti in Tibet e in Cina sia da missionari kushani (ma anche persiani e sogdiani), sia riportati in patria da pellegrini. Da segnalare che le regole monastiche delle scuole presenti oggi in Tibet e in Cina derivano da due antichissime scuole indiane, rispettivamente dalla Mulāsarvastivāda e dalla Dharmaguptaka.
- 三蔵（さんぞう、サンスクリット：tri-piTaka）は、仏教用語で、仏教の聖典（仏典）を3種類に分類し、それらをまとめた呼称。原語は、triは「3」、piTaka は「籠」で、3つの籠という意味である。 三蔵を中心とした仏教聖典を集めたものに「一切経」（大蔵経）がある。
- Tripitaka verwijst naar de collectie vroegste geschriften van het boeddhisme. De Tripitaka is tijdens de Eerste Boeddhistische Raadsvergadering (circa 500 voor Christus) samengesteld onder leiding van de monnik Mahakasyapa. De toenmalige versie kende echter maar twee manden, die beide voornamelijk uit de woorden van de Boeddha bestaan: De Sutta-pitaka, gereciteerd door de monnik Ananda. De Vinaya-pitaka, gereciteerd door de monnik Upali. Ongeveer 250 jaar later werd ook de Abhidhamma-pitaka toegevoegd, die in de daaraan voorafgaande periode geleidelijk aan vorm kreeg, en waaraan verschillende monniken hebben bijgedragen. Volgens traditie is de Abhidhamma-pitaka rechtstreeks van de Boeddha afkomstig, maar dit verhaal is waarschijnlijk niet gebaseerd op de werkelijkheid.
- Tripiṭaka er sanskrit-varianten av navnet på «de tre kurvene», et tradisjonelt begrep som benyttes av ulike buddhistiske skoler til å beskrive deres ulike kanoner av hellige skrifter. Som navnet tilsier, inneholder en Tripiṭaka tradisjonelt tre «kurver» av lærdommer: Den første er Vinaya pitaka (sanskrit og pali) som tar for seg reglene for munker og nonner ved klostrene. Den andre er Sūtra piṭaka, som inneholder diverse sutraer – taler som tilskrives Gautama Buddha. Den tredje er Abhidharma piṭaka som inneholder Abidhardma – skolastiske avhandlinger om buddhismen. Buddhister innenfor retningen Theravāda benytter en kanon skrevet i pāli. Palikanonen, eller Tipitaka, er noen ganger litt upresist blitt synonymt med «de tre kurvene». I det gamle India fantes det likevel flere retninger enn Theravāda. De tidlige buddhistiske skolene omfattet 18 eller 20 forskjellige retninger, og forskjellige divergerende og sekteriske forskjeller gjorde at det også oppstod forskjellige buddhistiske kanoner. Den tibetanske buddhistiske kanon er inndelt på en litt annen måte, i to store tekstsamlinger. Den første av disse, Kangyur («Buddhas oversatte ord»), følger den samme inndelingen i tre store kategorier. Den innledes med Vinaya, klosterdisiplinen. Den tibetanske Vinaya pitaka og dens regler for klosterdisiplin er likevel ikke den samme som i Pālikanonen. Sūtra-avdelingen i Kanguyr omfatter mahāyāna-skolens sūtraer, som ikke anerkjennes av Theravāda, og disse sūtraene finnes følgelig heller ikke i Pālikanonen. I tillegg inneholder den tibetanske sūtra-avdelingen en rekke tantriske tekster. Tibetansk buddhisme har likeledes sine Abidharma-tekster, men også dette er andre tekster enn i Pālikanonen. Den andre store tibetanske tekstsamlingen, Tanjur, omfatter kommentarer til tekstene Kanguyr, skrevet av indiske buddhister. I tillegg finnes en tredje tekstsamling, Sungbum, med tekster skrevet av tibetanske og mongolske buddhister. Den kinesiske buddhistiske kanon er en fellesbenevnelse på ulike buddhistiske kanoner i Kina, Korea og Japan, og benytter en annen inndeling.
- Tipitaka – zbiór nauk buddyjskich, spisany w języku palijskim. Tipitaka nazywana jest kanonem palijskim, składa się z trzech części – koszy (w Polsce spotyka się określenie "Trójkosz"): Vinaja Pitaka – Kosz reguł zakonnych, Sutta Pitaka – Kosz nauk, Abhidhamma Pitaka – Kosz dodatkowej nauki - zawiera dodatkowe objaśnienia i teksty filozoficzne. Kanon palijski obejmuje religijne teksty – sutty – obowiązujące we wczesnych szkołach buddyjskich tradycji sthaviravady. Każda szkoła sthaviravady, a było ich ok. 30, posiadała własny zbiór sutt. Choć wiele tekstów było wspólnych, to w zależności od wyznawanych poglądów szkoły odrzucały niektóre sutty jako nieautentyczne (zwłaszcza te, które później weszły w skład Abhidhamma Pitaki). Do naszych czasów dotrwała tylko jedna szkoła sthaviravady – theravada, a wraz z nią cały jej kanon oraz resztki zbiorów pozostałych szkół.
- Tripiṭaka is a traditional term used by various Buddhist sects to describe their various canons of scriptures. As the name suggests, a Tripiṭaka traditionally contains three "baskets" of teachings: a Sūtra Piṭaka, a Vinaya Piṭaka (Sanskrit & Pali) and an Abhidharma Piṭaka .
- Tipitaka (त्रिपिटक, do páli ti, "três" e pitaka, "cesto") é uma compilação dos ensinamentos budistas tradicionais, conforme preservados pela escola Theravada. Ele também é conhecido como cânon páli, por ter sido originalmente escrito nesta língua. Ele é um compêndio doutrinário composto por três grandes grupos ou pitakas: Sutta Pitaka contém os discursos proferidos pelo Buda a seus discípulos, admiradores e adversários. Vinaya Pitaka define as regras para a comunidade monástica, tendo um conjunto de regras para a comunidade masculina e outro para a comunidade feminina. Abhidhamma uma obra de composição posterior que aprofunda os ensinamentos específicos da tradição Theravada, detalhando o processo de renascimento, processos mentais sutis, a prática meditativa, dentre outros assuntos. Encontra-se algumas pequenas diferenças entre o Tripitaka de acordo com o país onde foi preservado, mas de maneira geral não são variações significativas. O cânon páli birmanês, entretanto, inclui o livro As Questões do Rei Milinda, geralmente considerado como uma produção pós-canônica. Eruditos acreditam que esta tenha se originado a partir da escola Sarvastivada.
- Трипи́така — свод буддийских священных текстов, составленный вскоре после смерти Будды Шакьямуни на Первом Буддийском соборе. В буддийском мире существует множество версий Трипитаки, в которые входит огромное количество различных текстов. Наибольшей известностью пользуется палийский канон традиции Тхеравада, или Трипитака. «Трипитака» в переводе означает «три корзины», что соответствует разделению священных книг на три раздела: Винайя-питака (Виная-питака), Сутра-питака и Абхидхарма-питака . Название питака («корзина») традиционно объясняется тем, что свитки из пальмовых листьев, на которых были написаны тексты, хранились в трёх плетёных корзинах. Однако нельзя исключить и того, что ещё до собственно письменной фиксации Трипитаки слово питака употреблялось в санскрите и пали в переносном смысле для обозначения собрания, коллекции чего-либо. Первый раздел, Винайя-питака, содержит тексты, призванные регулировать жизнь сангхи — буддийской монашеской общины. В него входят более 500 правил поведения монахов и монахинь, а также правила и процедуры, призванные способствовать сохранению гармонии в монашеской общине в целом. Первая питака не ограничивается сводом дисциплинарных правил, в ней также рассматривается история происхождения каждого правила, включены притчи, рассказывающие о том, как сам Будда Гаутама решал вопросы сохранения гармонии в большой и разнородной духовной общине. В Сутра-питаке собрано более 10 000 сутр, приписываемых лично Будде или, иногда, его ближайшим ученикам. Во многие редакции включаются джатаки, повествующие о жизни Будды. Третий раздел, Абхидхарма-питака, представляет собой сборник философских трактатов, содержащих систематизацию учения Будды и предлагающих глубокий, практически научный, анализ основных доктринальных положений Дхармы. Если первые два раздела Трипитаки излагают практическое учение о достижении Просветления, то третья корзина посвящена теоретической разработке основ учения. Авторство многих текстов, входящих в Абхидхарма-питаку, приписываются непосредственно Будде Шакьямуни, но многие буддологи склоняются к более позднему происхождению этих текстов, вовзводя их к эпохе царя Ашоки. В махаянические и ваджраянические редакции этой питаки входят также пояснительные комментарии, называемые шастрами. Долгое время Трипитака передавалась устно, в соответствии с индийской традицией заучивания священных текстов наизусть. Около 80 г до н. э. , в связи с угрозой утраты текстов, Трипитака была впервые записана на пальмовых листьях монахами тхеравады на Шри-Ланке. Вопрос о датировке отдельных текстов из различных канонов Трипитаки является весьма сложным. Большинство текстов были сочинены задолго до того, как были впервые зафиксированы письменно. Некоторые тексты китайского канона были, по-видимому, написаны по-китайски, а затем задним числом переведены на санскрит. Сложно установить, какие тексты тибетского канона были созданы уже в Тибете, а какие восходят к индийской традиции. Несмотря на то, что в исходные тексты Трипитаки на протяжении веков вносились изменения, это собрание остаётся главным источником изучения раннего буддизма. Другие направления буддизма не оставили после себя значительных письменных памятников. В текстах Трипитаки содержится множество сведений, касающихся культурной, экономической и социальной жизни Индии первых веков до нашей эры.
- Tripitaka, "De tre korgarna", är beteckningen på theravadabuddhismens textkanon. Den kallas också för Palikanon, då den är nedtecknad på folkspråket pali, till skillnad från de flesta andra auktoritära filosofiska och/eller religiösa verk, vilka annars traditionellt författades på Indiens distinkta lärdomsspråk - Sanskrit. Ett språk som annars de flesta inhemska religioner är författade på, som till exempel dagens Hinduism vilken är mer eller mindre direkt sprungen ur den tidiga Vediska religionen med dess enorma verk och kulturskatt. I princip alla Indiens, med den tidiga Buddhismen som enda undantag, inhemska religioner och filosofier samt hela Indus-kulturens naturvetenskaper, psykologi, medicin, prosa e.t.c. , har sina bärande källtexter författade på Sanskrit, vilket väl är att jämföra med latinets betydelse för, och inflytande på, oss i här i "Väst"). Och inte nog med att den tidiga Buddhismen författades på ett annorlunda språk än sedvanligt - det är också den enda religionen som uppstått i Indien som i sitt hemland dött ut. Däremot förekommer den, och då ofta som nationalreligion, i länder som Sri Lanka, Thailand, Tibet, Kina, Indonesien, Kambodja, Laos, Japan, Mongoliet och kanske fler än så. Den palispråkiga Tipitaka består av tre delar: Vinaya-pitaka - disciplinkorgen; innehåller, förutom en biografi över Buddha och annat berättande material, främst munkarnas och nunnornas disciplinregler. Sutta-pitaka - sutrornas korg; innehåller Buddhas och hans främsta lärjungars undervisning i form av föreläsningar och samtal, samt verser, aforismer och liknande. Abhidhamma-pitaka - den rena lärans korg; innehåller en detaljerad analys av buddhismens psykologi, framställd i torr stil utan de båda första korgarnas litterära utsmyckningar.
- 三藏（梵语：Template:IAST），佛教術語，即三種佛典，包含 經藏（Template:IAST）、 律藏（Template:IAST）、 論藏（Template:IAST） 三者合稱。也指大藏經，尤其是南傳佛教的巴利文大藏經。佛家高僧精通經、律、論三藏者，稱為三藏法師；精通經藏（各種經文）者，稱為經師；精通律藏者（講戒律），稱為律師，精通論藏（明示教法）者，稱為論師。
- Fichier:Tipitaka1. jpg Edition standard du Tipitaka thaïlandais Le Tipitaka ou Trois corbeilles est le canon bouddhique pāli. Il s'agit d'un très vaste recueil de textes fondateurs sur lesquels s'appuie le courant bouddhiste theravâda. Son nom viendrait du fait que les textes anciens, rédigés sur des feuilles de palme, auraient été rangés dans des paniers. Les « trois corbeilles » sont les trois sections du tipitaka : Vinaya Pitaka, Sutta Pitaka et Abhidhamma Pitaka. Il aurait été mis par écrit pour la première fois à Sri Lanka au 1Modèle:Er siècle av. J. -C. , à l’occasion du quatrième concileModèle:,. La première version imprimée date du XIXModèle:E siècle et fut réalisée en Birmanie. Il existe au XXIModèle:E siècle des versions sur CD-ROM ou en ligne.
|
| rdfs:comment
|
- Tripiṭaka on buddhalaisuuden kirjallinen kaanon. Tripitakan sisältö vaihtelee suuntauksesta riippuen, länsimaissa näistä parhaiten tunnettu on Theravada-koulukunnan ns. Pāli-kaanon.
- 三蔵（さんぞう、サンスクリット：tri-piTaka）は、仏教用語で、仏教の聖典（仏典）を3種類に分類し、それらをまとめた呼称。原語は、triは「3」、piTaka は「籠」で、3つの籠という意味である。 三蔵を中心とした仏教聖典を集めたものに「一切経」（大蔵経）がある。
- Tripiṭaka is a traditional term used by various Buddhist sects to describe their various canons of scriptures. As the name suggests, a Tripiṭaka traditionally contains three "baskets" of teachings: a Sūtra Piṭaka, a Vinaya Piṭaka (Sanskrit & Pali) and an Abhidharma Piṭaka .
- 三藏（梵语：Template:IAST），佛教術語，即三種佛典，包含 經藏（Template:IAST）、 律藏（Template:IAST）、 論藏（Template:IAST） 三者合稱。也指大藏經，尤其是南傳佛教的巴利文大藏經。佛家高僧精通經、律、論三藏者，稱為三藏法師；精通經藏（各種經文）者，稱為經師；精通律藏者（講戒律），稱為律師，精通論藏（明示教法）者，稱為論師。
- I testi sacri del Buddhismo (tradizionalmente indicati come Tripiṭaka) sono attualmente raccolti in tre canoni: il Canone pāli (o Pāli Tipiṭaka), il Canone cinese (大藏經, Dàzàng jīng), e il Canone tibetano (composto dal Kanjyur e dal Tenjyur) così denominati in base alla lingua degli scritti.
- Tripitaka verwijst naar de collectie vroegste geschriften van het boeddhisme. De Tripitaka is tijdens de Eerste Boeddhistische Raadsvergadering (circa 500 voor Christus) samengesteld onder leiding van de monnik Mahakasyapa. De toenmalige versie kende echter maar twee manden, die beide voornamelijk uit de woorden van de Boeddha bestaan: De Sutta-pitaka, gereciteerd door de monnik Ananda. De Vinaya-pitaka, gereciteerd door de monnik Upali.
- Tipitaka – zbiór nauk buddyjskich, spisany w języku palijskim. Tipitaka nazywana jest kanonem palijskim, składa się z trzech części – koszy (w Polsce spotyka się określenie "Trójkosz"): Vinaja Pitaka – Kosz reguł zakonnych, Sutta Pitaka – Kosz nauk, Abhidhamma Pitaka – Kosz dodatkowej nauki - zawiera dodatkowe objaśnienia i teksty filozoficzne. Kanon palijski obejmuje religijne teksty – sutty – obowiązujące we wczesnych szkołach buddyjskich tradycji sthaviravady.
- Tripiṭaka er sanskrit-varianten av navnet på «de tre kurvene», et tradisjonelt begrep som benyttes av ulike buddhistiske skoler til å beskrive deres ulike kanoner av hellige skrifter. Som navnet tilsier, inneholder en Tripiṭaka tradisjonelt tre «kurver» av lærdommer: Den første er Vinaya pitaka (sanskrit og pali) som tar for seg reglene for munker og nonner ved klostrene. Den andre er Sūtra piṭaka, som inneholder diverse sutraer – taler som tilskrives Gautama Buddha.
- Tipitaka (त्रिपिटक, do páli ti, "três" e pitaka, "cesto") é uma compilação dos ensinamentos budistas tradicionais, conforme preservados pela escola Theravada. Ele também é conhecido como cânon páli, por ter sido originalmente escrito nesta língua. Ele é um compêndio doutrinário composto por três grandes grupos ou pitakas: Sutta Pitaka contém os discursos proferidos pelo Buda a seus discípulos, admiradores e adversários.
- Трипи́така — свод буддийских священных текстов, составленный вскоре после смерти Будды Шакьямуни на Первом Буддийском соборе. В буддийском мире существует множество версий Трипитаки, в которые входит огромное количество различных текстов. Наибольшей известностью пользуется палийский канон традиции Тхеравада, или Трипитака. «Трипитака» в переводе означает «три корзины», что соответствует разделению священных книг на три раздела: Винайя-питака (Виная-питака), Сутра-питака и Абхидхарма-питака .
- Tripitaka, "De tre korgarna", är beteckningen på theravadabuddhismens textkanon. Den kallas också för Palikanon, då den är nedtecknad på folkspråket pali, till skillnad från de flesta andra auktoritära filosofiska och/eller religiösa verk, vilka annars traditionellt författades på Indiens distinkta lärdomsspråk - Sanskrit.
- Fichier:Tipitaka1. jpg Edition standard du Tipitaka thaïlandais Le Tipitaka ou Trois corbeilles est le canon bouddhique pāli. Il s'agit d'un très vaste recueil de textes fondateurs sur lesquels s'appuie le courant bouddhiste theravâda. Son nom viendrait du fait que les textes anciens, rédigés sur des feuilles de palme, auraient été rangés dans des paniers. Les « trois corbeilles » sont les trois sections du tipitaka : Vinaya Pitaka, Sutta Pitaka et Abhidhamma Pitaka.
|
