In the Treaty of Verdun was a treaty by the three surviving sons of Louis the Pious, Charlemagne's grandsons, which divided his territories, the Frankish Empire, into three kingdoms. Though often presented as the beginning of a devolution or dissolution of Charlemagne's unitary empire, it in fact reflected the continued adherence to the Germanic, and therefore Frankish, idea of a partible or divisible inheritance rather than primogeniture, inheritance by the eldest son.

PropertyValue
dbpedia-owl:thumbnail
dbpprop:abstract
  • In the Treaty of Verdun was a treaty by the three surviving sons of Louis the Pious, Charlemagne's grandsons, which divided his territories, the Frankish Empire, into three kingdoms. Though often presented as the beginning of a devolution or dissolution of Charlemagne's unitary empire, it in fact reflected the continued adherence to the Germanic, and therefore Frankish, idea of a partible or divisible inheritance rather than primogeniture, inheritance by the eldest son. When Louis the Pious died in 840, the eldest son, Lothair I, claimed overlordship over his brothers' kingdoms and supported the claim of his nephew Pepin II as king of Aquitaine. After his brothers Louis the German and Charles the Bald defeated his forces at the Battle of Fontenay (841) and sealed their alliance with the Oath of Strasbourg, Lothair was willing to negotiate. Each of the brothers was already established in one kingdom - Lothair in Italy, Louis the German in Bavaria, and Charles the Bald in Aquitaine. Lothair received the central portion of the empire - what later became the Low Countries, Lorraine, Alsace, Burgundy, Provence, and the Kingdom of Italy (which covered only the northern half of the Italian Peninsula), collectively called the Middle Frankish Kingdom. He also received the two imperial cities, Aachen and Rome. In addition, he received the imperial title, but it conferred only nominal overlordship of his brothers' lands. Louis the German received the eastern portion. Louis was guaranteed the kingship of all lands to the east of the Rhine and to the north and east of Italy, which was called the Eastern Frankish Realm which was the precursor to the Medieval conglomeration of disparate states known as the Holy Roman Empire and thence to modern Germany. Charles the Bald received the western portion, which later became France. Pepin II was granted the kingdom of Aquitaine, but only under the authority of Charles. Charles received all lands west of the Rhône, which was called the Western Frankish Realm. Lothair retired Italy to his eldest son Louis II in 844, making him co-Emperor in 850. Lothair died in 855, dividing his kingdom into three parts: the territory already held by Louis remained his, the territory of the former Kingdom of Burgundy was granted to his third son Charles of Provence, and the remaining territory to his second son Lothair II, after whom the hitherto nameless territory was called Lotharingia. Louis II, dissatisfied with having received no additional territory with his father's death, allied with his uncle Louis the German against his brother Lothair and his uncle Charles the Bald in 858. Lothair was reconciled with his brother and uncle shortly after, though Charles was so unpopular he could not raise an army to fight the invasion and fled to Burgundy; he was only saved when the bishops refused to crown Louis the German King. Charles the Bald invaded Charles of Provence's Kingdom of Burgundy in 860, but was repulsed. Lothair II ceded lands to Louis II in 862 for support of a divorce from his wife, which caused repeated conflicts with the Pope and his uncles. Charles of Burgundy died in 863, and his kingdom was inherited by Louis II. Lothair II died in 869 with no legitimate heirs, and his kingdom was divided between Charles the Bald and Louis the German in 870 by the Treaty of Meerssen. Meanwhile, Louis the German was involved with disputes with his three sons. Louis II died in 875, and named Carloman, the eldest son of Louis the German, his heir. Charles the Bald, supported by the Pope, was crowned both King of Italy and Holy Roman Emperor. The following year, Louis the German died. Charles tried to annex his realm too, but was defeated decisively at Andernach, and the Kingdom of the eastern Franks was divided between Louis the Younger, Carloman of Bavaria and Charles the Fat.
  • Der Vertrag von Verdun wurde 843 zwischen den drei überlebenden Enkeln Karls des Großen und Söhnen Ludwigs des Frommen geschlossen. Die drei waren sich streitig gewesen, wer welchen Anspruch auf das Erbe ihres Vaters hatte. Die Vorverhandlungen zu diesem Vertrag wurden im selben Jahr in der Basilika St. Kastor in Koblenz von 110 Gesandten der betroffenen Herrscher geführt. Ergebnis der Verhandlungen, die nicht als Vertragstext niedergeschrieben wurden (bzw. vermisst werden), war die Teilung der Macht im Fränkischen Reich und dessen Aufspaltung in drei Teile: Westfranken wurde von Karl II. dem Kahlen regiert Ostfranken wurde von Ludwig II. , "dem Deutschen" regiert Lotharingien wurde von Lothar I. regiert; er erhielt zudem die Kaiserwürde
  • El Tractat de Verdun va ser signat el dia 11 d'agost del 843 per Lotari I, Carles el Calb i Lluís el Germànic, fills de Lluís el Pietós i néts de Carlemany per tal de repartir-se els territoris de l'Imperi Carolingi i posar fi a anys d'hostilitats. El 840, a la mort de Lluís el Pietós, la guerra entre els seus fills va començar immediatament. El fill gran, Lotari, va reclamar submissió als seus dos germans, Lluís i Carles, i poder sobre els seus regnes. Un altre germà, Pipí I d'Aquitània, no va prendre part en la disputa ja que havia mort el 838, però el seu fill Pipí II havia heretat el regne d'Aquitània en contra de la voluntat del seu avi, Lluís I, que volia deixar el regne al seu fill Carles. Lotari va donar suport a les reclamacions de Pipí II. El 841, Lluís el Germànic, fill del primer matrimoni de Lluís I, es va aliar amb Carles, fill d'un segon matrimoni, i tots dos junts van derrotar l'exèrcit de Lotari a la Batalla de Fontenay. El 842, els dos germans van segellar la seva aliança en el Jurament d'Estrasburg. Després d'això, Lotari es va mostrar disposat a negociar. Finalment, segons va quedar estipulat en el tractat, Lotari va rebre la França mitja, del Mar del Nord a Itàlia i el títol d'Emperador d'Occident; Lluís el Germànic, la França oriental o Germania; i Carles, la França occidental (el futur Regne de França). Sovint es presenta aquest tractat com l'inici de la dissolució del gran imperi de Carlemany, però en realitat reflecteix l'adhesió a la idea franca de la divisió de l'herència, en lloc de la primogenitura. Si Carlemany no va poder seguir aquest costum va ser degut a la mort prematura de tots els seus fills, excepte Lluís I.
  • Verdunská smlouva z roku 843 rozdělila Franckou říši na tři království ovládaná syny Ludvíka I. Pobožného. Každý z bratrů se usadil v jednom království - Lothar I. v Itálii, Ludvík II. Němec v Bavorsku a Karel II. Holý v západní Francii. Lothar získal centrální část území Francké říše nazývanou Středním franským královstvím, Itálii a císařský titul jako poctu. Ludvík Němec získal východní část (vše na východ od Rýna a na severovýchod od Itálie), hodně z jeho území se stalo dnešním Německem. Karel Holý získal západní část Francké říše, z jeho království vznikla nynější Francie. Lothar zanechal Itálii svému nejstaršímu synu Ludvíkovi II. roku 844. Lothar poté zemřel v roce 855 a jeho království bylo rozděleno na tři části: Území už ovládané Ludvíkem II. mu zůstalo Území bývalého Burgundského království bylo předáno jeho třetímu synu Karlovi z Provence. Zbývající území obsadil jeho druhý syn Lothar II. , po němž bylo toto území nazýváno Lotharingie. Ludvíka II. rozlobilo, když nedostal žádné další území navíc po smrti svého otce, a tak se spojil se svým strýcem Ludvíkem Němcem proti svému bratru Lotharovi a jeho strýci Karlu Holému v roce 858. Lothar se usmířil se svým bratrem a strýcem krátce potom. Lothar II. zemřel v roce 869 bez legitimních dědiců a jeho království bylo rozděleno mezi Karla Holého a Ludvíka Němce v roce 870 Smlouvou v Meerssen. Mezitím měl Ludvík Němec rozepře se svými třemi syny. Když zemřel v roce 875, jmenoval svého nejstaršího syna Karlomana svým dědicem. Karel Holý, podporován papežem, Janem VIII. byl korunován na krále italského a císaře Svaté říše římské. Rok poté Ludvík Němec zemřel. Karel se pokusil jeho říši připojit ke svojí, ale v bitvě u Andernach byl poražen a království východních Franků si rozdělili Ludvík III. Mladý, Karloman z Bavorska a Karel III. Tlustý.
  • Se conoce como tratado de Verdún al acuerdo celebrado entre Lotario I del Sacro Imperio Romano Germánico, Luis el Germánico y Carlos el Calvo, hijos de Ludovico Pío y nietos de Carlomagno. Por este tratado, los tres hermanos pusieron fin a años de hostilidades en que se enzarzaron debido a su ambición de controlar la totalidad del Imperio Carolingio, lo que fue permitido por la debilidad de su padre. Por el tratado de Verdún, los tres nietos de Carlomagno desintegraron el Imperio. Carlos se llevó las regiones occidentales del Imperio. Luis tomó para sí las regiones orientales. Lotario, por su parte, por su ambición,obtuvo las capitales imperiales: Roma y Aquisgrán, enclavadas en una estrecha franja de terreno entre los dominios de sus dos hermanos, que iba desde Italia hasta el Mar del Norte. El tratado tuvo consecuencias políticas incalculables. Aparte de sepultar para siempre el sueño de una resurrección del Imperio Romano en Europa Occidental (que sería infructuosamente buscado por el Sacro Imperio Romano Germánico), creó la semilla de lo que después serían las naciones de Francia al oeste (el territorio de Carlos, que por primera vez recibe esa denominación en vez del tradicional nombre de Galia) y Alemania al este (los dominios de Luis). En cuanto al territorio de Lotario, éste se desintegró bastante rápido, en un nuevo tratado celebrado el año 870. El territorio de Lotario será conocido en la Edad Media como la Lotaringia, denominación geográfica que abarca Flandes, las regiones francesas de Alsacia y Lorena, y la Italia septentrional. Esta colección de tierras era demasiado inestable para seguir unidas en un mismo cetro, y no volvieron a desempeñar un papel unitario en la historia universal.
  • Verdunin sopimus solmittiin Kaarle Suuren kuoleman jälkeen vuonna 843 tämän pojanpoikien kesken. Sopimuksessa frankkien valtakunta jaettiin kolmeen osaan. Kaarle Kaljupää sai länsiosan, Lothar keskiosan ja Ludvig Saksalainen itäosan.
  • Par le traité de Verdun, conclu le 8 ou le 11 août 843 (dates qui diffèrent selon les sources), les trois fils survivants de Louis le Pieux, les petits-fils de Charlemagne, se partagent ses territoires, l'empire carolingien, en trois royaumes. Il est souvent présenté comme le début de la dissolution de l'empire unitaire de Charlemagne, consacrant ainsi sa division, qui s'avèrera en fait définitive. Ce traité est la conséquence de l'application de la coutume franque d'un partage de l'héritage plutôt que son attribution au fils aîné, en dépit de la règle de primogéniture appliquée chez les Romains. Le texte du traité, perdu, ne nous est pas connu. Il nous est cependant parvenu à travers d'autres documents, tels les annales de Saint-Bertin ou les annales de Fulda. Il a pourtant déterminé pour des siècles le destin de l'Europe occidentale, et est la source lointaine de très longues querelles territoriales entre États-nations rivaux.
  • Fájl:843-870 Europe. jpg A három részre osztott Frank Birodalom A 843-ban kötött verduni szerződés I. Jámbor Lajos három fia között létrejött egyezmény a Frank Birodalom felosztásáról.
  • Nel Trattato di Verdun dell'843 i tre figli sopravvissuti di Luigi (Ludovico) il Pio divisero il suo territorio, l'Impero Carolingio, in tre regni. Il figlio maggiore, Lotario I, aveva dichiarato guerra ai fratelli fin dalla morte del padre nell'840. Dopo la sua sconfitta nella battaglia di Fontenay e l'alleanza tra i suoi fratelli, sigillata nel Giuramento di Strasburgo, Lotario era disposto a negoziare. Ognuno dei fratelli aveva già un suo regno - Lotario in Italia, Ludovico II il Germanico in Baviera, e Carlo il Calvo in Aquitania. Lotario ricevette la parte centrale dell'impero - quella che in seguito divenne Paesi Bassi, Lorena, Alsazia, Borgogna, Provenza, e Italia - e il titolo imperiale come onore, senza avere più che un comando nominale. Ludovico ricevette la parte orientale, gran parte di quella che divenne più tardi la Germania, sotto forma di Sacro Romano Impero. Carlo ricevette la porzione occidentale, gran parte della quale sarebbe divenuta la Francia. Anche se spesso viene presentato come la devoluzione o la dissoluzione dell'impero unitario di Carlo Magno, il trattato in effetti riflette la continua aderenza alla tradizione Franca di una eredità divisibile invece che di una che favoriva solo il primogenito.
  • ヴェルダン条約は、843年にフランク王国（カロリング朝）の王ルートヴィヒ1世（敬虔王、ルイ1世）の死後、遺子であるロタール、ルートヴィヒ、カールがフランク王国を3分割して相続することを定めた条約。 ヴェルダン条約で定められた国境 この条約によって東フランク王国、西フランク王国、中フランク王国が誕生し、それぞれ現在のドイツ、フランス、イタリアの原型が形成された。
  • Het Verdrag van Verdun van 843 regelde de verdeling van het Karolingische rijk na de dood van Lodewijk de Vrome onder zijn drie zonen, Lotharius (de oudste), Lodewijk de Duitser en Karel de Kale. Deze rijksverdeling en de verdere deling van het Frankische Rijk liggen aan de basis van de eeuwenlange polarisatiestrijd in Europa.
  • Traktaten i Verdun fra 843 delte de tre overlevende sønnene av den tysk-romerske keiseren og frankiske kongen Ludvig den fromme hans karolingiske rike i tre kongedømmer. Vestfranken ble regjert av Karl II. (Karl den skallete) Østfranken ble regjert av Ludvig II. (Ludvig den tyske) Midtriket ble regjert av Lothar I. Alle brødrene var allerede etablert i hvert sitt kongedømme, Lothar i Italia, Ludwig i Bayern og Karl i Aquitaine. Lothar fikk den sentrale delen, Lavlandene, Lorraine, Alsace, Burgund, Provence og Italia, og som romersk keiser også overherredømme over brødrenes kongeriker. Ludvig fikk den østlige delen, som utviklet seg til dagens Tyskland, og Karl fikk den vestlige delen, som kom til å utvikle seg til dagens Frankrike. Selv om traktaten ofte ansees som begynnelsen på slutten av Karl den Stores rike, reflekterte den i virkeligheten bare fortsettelsen av den frankiske idéen om delelig arv fremfor primogenitur.
  • Na mocy Traktatu w Verdun zawartego w 843 roku państwo Karola Wielkiego podzielono między synów Ludwika Pobożnego: Lotara, Karola Łysego i Ludwika Niemieckiego. Podział ten położył podwaliny pod powstanie w przyszłości Francji, Niemiec i Włoch. Stworzone przez Karola Wielkiego państwo, podobnie zresztą jak wcześniej monarchia Chlodwiga, nie przetrwało próby czasu. Stworzone za pomocą oręża nie miało - poza osobą władcy i religią chrześcijańską - żadnej wspólnej więzi. Utrzymywało się po śmierci Karola jeszcze prawie 30 lat pod rządami najmłodszego syna Karola, Ludwika zwanego Pobożnym, który objął tron w 814 roku, zachowując tytuł cesarski. Jednak Ludwik nie dorównywał ojcu zdolnościami i nie radził sobie ze wzrostem nastrojów separatystycznych oraz buntami. Sytuację komplikowały dodatkowo najazdy Wikingów, Arabów oraz Węgrów. Po śmierci Ludwika, która nastąpiła w 840 roku państwo podzielił najstarszy z braci, Lotar: Najstarszy z synów, Lotar, otrzymał wraz z tytułem cesarskim część środkową w skład którego wchodziły Italia oraz szeroki pas ziem ciągnący się wzdłuż Renu od Alp aż po Morze Północne. Był to obszar niejednolity pod względem geograficznym i etnicznym. Dzielnica położona na wschód od posiadłości Lotara, zamieszkana głównie przez ludność pochodzenia germańskiego, przekazana została Ludwikowi zwanemu później Niemieckim. Część zachodnią, zasiedloną przez ludność mówiącą przeważnie językami romańskimi, otrzymał najmłodszy z braci, Karol Łysy. Podział przeprowadzony w Verdun okazał się nietrwały. Zmieniali go kilkakrotnie walczący ze sobą potomkowie Ludwika Pobożnego. W latach 885-887 ziemie dawnego imperium znalazły się ponownie w rękach tylko jednego władcy, cesarza Karola Grubego, prawnuka Karola Wielkiego, ale już na przełomie 887/888 roku nastąpił ostateczny rozpad dziedzictwa Karola Wielkiego. W Burgundii i Italii, stanowiącej teraz konglomerat kilku ośrodków władzy, niezależnymi władcami ogłosili się miejscowi możnowładcy. Nieco dłużej utrzymali się Karolingowie w królestwach zachodnio- i wschodniofrankijskim, ale utracili tytuł cesarski. Jednak podział nakreślony w traktacie z Verdun i późniejszy, ostateczny podział monarchii karolińskiej miał ogromne znaczenie dla losów Europy. Na gruzach imperium Karolingów wyrosły bowiem państwa, których mieszkańcy zaczęli dostrzegać i akcentować swoją odrębność od sąsiadów, co z czasem doprowadziło do wykształcenia się wielu współczesnych europejskich narodów.
  • O Tratado de Verdun estabeleceu a divisão do império de Carlos Magno entre seus três netos. Com a morte de Luís I, o Piedoso (Louis le Pieux ou Ludovico Pio), em 840, seu filho mais velho Lotário toma a sucessão. Pepino I da Aquitânia, filho de Luís I, o Piedoso não toma parte na sucessão, tendo falecido em 838. Seus dois filhos mais velhos, Carlos o Calvo e Luís o Germânico, se aliaram e derrotaram o irmão na batalha de Fontenoy-en-Puisaye em 841. Em 842 reforçaram sua aliança através do Juramento de Estrasburgo. Lotário acaba por ceder. Em 843, os três netos de Carlos Magno repartiram o império que ele havia fundado pelo tratado dito de Verdun: Carlos o Calvo recebeu a Frância ocidental (que se tornará a França), Luís o Germânico a Frância oriental (que se tornará a Germânia, núcleo do futuro Sacro Império Romano-Germânico), e Lotário, que se reserva o título imperial, o centro da Itália até a Frísia (que se tornará a Lotaríngia).
  • Prin Tratatul de la Verdun din 843 cei trei fii rămaşi în viaţă ai lui Ludovic cel Pios, nepoţii lui Carol cel Mare, şi-au împărţit teritoriile sale, Imperiul Carolingian, în trei regate. Deşi acest tratat este adesea considerat începutul sfârşitului şi a dizolvării imperiului unitar al lui Carol cel Mare, de fapt reflectă aderenţa continuă la ideea francă de moştenire împărţită între urmaşi, nu revenită celui mai în vârstă dintre ei. Când Ludovic cel Pios a murit în 840, fiul său cel mai mare, Lothar I, a pretins suzeranitate asupra regatelor fraţilor săi şi a susţinut încoronarea nepotului său Pepin al II-lea ca rege al Aquitaniei. După ce fraţii săi, Louis Germanul şi Carol cel Pleşuv l-au învins la Bătălia de la Fontenay (841) şi au încheiat o alianţă prin Jurământul de la Strasbourg, Lothar a acceptat să înceapă negocierile. Fiecare dintre fraţi avea deja un regat al său - Lothar în Italia, Ludovic Germanul în Bavaria, şi Carol cel Pleşuv în Aquitania. Lothar a primit partea centrală a imperiului - astăzi Ţările de Jos, Lorena, Alsacia, Burgundia, Provence, şi Italia, şi titlul imperial, mai mult onorific, fără suzeranitate reală. Ludovic germanul a primit partea estică, Germania de astăzi, prin intermediul numeroaselor state ale Sfântului Imperiu Roman. Carol cel Pleşuv a primit partea vestică, aproximativ Franţa de astăzi. Pepin al II-lea a primit regatul Aquitaniei, sub suzeranitatea lui Carol. Lothar a primit titlul imperial, regatul Italiei şi teritoriile dintre râurile Rin şi Ron. Louis (Ludovic) a primit titlul de rege asupra tuturor pământurilor la est de Rin şi în nordul şi estul Italiei, un precursor al conglomeraţiei medievale de state disparate, cunoscute sub numele de Sfântul Imperiu Roman, şi de aici al Germaniei de astăzi. Carol a primit tot teritoriul la vest de râul Ron.
  • Раздел земель в результате договора Верде́нский догово́р — соглашение о разделе империи Карла Великого, заключённое 11 августа 843 года в Вердене между тремя сыновьями императора франков Людовика Благочестивого — Лотарем I, Карлом II Лысым и Людовиком II Немецким. Земли были поделены между братьями следующим образом: Лотарю отошли центральные области: северная Италия, земли вдоль Роны и левого берега Рейна, Эльзас, Бургундия, Прованс и некоторые другие, а также императорский титул отца. Карлу Лысому отошли земли к западу от Рейна: Нейстрия, Аквитания, Васкония, Испанская марка и ряд других. Людовику Немецкому отошли земли к востоку от Рейна: Алеманния, Саксония, Бавария и ряд других. Таким образом, в результате раздела образовалось три государства: так называемое Срединное королевство (самое недолговечное государство, которое уже после смерти Лотаря в 855 году распалось на 3 королевства — Лотарингия, Италия и Прованс), Западно-Франкское королевство (примерно в этих границах позже образовалась Франция) и Восточно-Франкское королевство (примерно в этих границах позже образовалась Германия).
  • Fördraget i Verdun 843 innebar att Ludvig den frommes tre överlevande söner delade hans rike mellan sig varpå tre frankiska riken uppstod: Västfrankiska riket, Lotharingia och Östfrankiska riket. Vid Ludvig den frommes död 840 gjorde hans äldsta son Lothar I anspråk på den kejserliga makten och han stödde sin brorson Pippin II:s anspråk på den akvitanska tronen. Lothars bröder, Ludvig den tyske och Karl den skallige, besegrade dock Lothar vid slaget vid Fontenay 841 och bekräftade sin allians vid Eden i Strasbourg 842 vilket till slut tvingade Lothar till förhandlingsbordet. Alla bröderna hade redan upprättat var sitt kungadöme: Lothar i Italien, Ludvig den tyske i Bayern och Karl den skallige i Akvitanien. Lothar erhöll den centrala delarna av imperiet, det som senare blev Nederländerna, Lothringen, Alsace, Burgund Provence och Italien och den kejserliga titeln, även om den i princip bara var en nominell titel. Ludvig den tyske erhöll de östra delarna, det som senare skulle bli tysk-romerska riket. Karl den skallige erhöll de västra delarna som senare blev Frankrike. Pippin II övertog kungadömet Akvitanien men blev lydkung under Karl. Fördraget i Verdun beskrivs ibland som början på upplösningen av Karl den stores imperium, men återspeglar egentligen bara den gamla frankiska seden att dela arvet mellan faderns söner istället för den senare brukliga förstfödslorätten.
  • Verdun Antlaşması Karolenj İmparatorluğunun Dindar Ludwig'in üç oğlu arasında paylaşıldığı antlaşmadır. Dindar Ludwig Frankların büyük imparatoru Şarlman'ın oğluydu. Babasının topraklarını daha da genişletmiş Batı Avrupa'nın büyük bir kısmını kapsayan büyük bir imparatorluk kurmultu. Dindar Ludwig 840 yılında ölünce üç oğlu arasında toprak kavgası çıktı. Oğullarından I. Lothar Kuzey İtalya'nın kralı oldu, Alman Ludwig Bavyera'nın, Kel Karl da Akitanya'nın kralı oldu. Ancak I. Lothar yeğeni II. Pippin'le bir olarak kardeşlerinin topraklarını ele geçirmek istedi. 841 yılında kardeşler arasında çıkan Fontenoy savaşını kaybeden I. Lothar kardeşleriyle anlaşma masasına oturmak zorunda kaldı. Yapılan antlaşmanın sonucunda: I. Lothar Alçak Ülkeler, Lorraine, Alsace, Burgonya, Provence ve Kuzey İtalya'yı aldı. Bu krallığa Orta Frank Krallığı adı verildi. Alman Ludwig doğu kısmı aldı. Doğu Frank Krallığı adını alan bu topraklar zamanla Kutsal Roma Cermen İmparatorluğuna dönüştü ve Almanya'nın temelini oluşturdu. Kel Karl da batıdaki toprakları aldı. Batı Frank Krallığı adını alan bu topraklar zamanla Fransa'yı oluşturdu. Orta Frank Krallığının ömrü kısa oldu. Batı Frank Krallığı Francia adını korudu. Günümüzdeki Fransa adı bu kökenden gelmektedir. Verdun Antlaşması günümüzdeki Fransa ve Almanya ülkelerinin temelini oluşturmak açısından büyük önem taşımaktadır.
  • 凡爾登條約是843年8月，法兰克王国皇帝路易一世（虔诚者）的3个儿子在凡尔登（位于今法国东北部）签订的分割国土的条约。840年路易一世死后，其长子洛泰尔即位。翌年，路易一世的另两个儿子日耳曼人路易和秃头查理结成联盟，反对洛泰尔，展开内战。842年，洛泰尔战败求和。次年，三方签订该条约。根据条约，加洛林帝国一分为三。洛泰尔仍承袭帝号，并分得意大利中部和北部以及莱茵河和阿尔卑斯山以西，埃斯科（斯海尔德）河、默兹河、索恩河和罗讷河以东地区，称中法兰克王国；日耳曼人路易分得莱茵河以东地区，称东法兰克王国；秃头查理分得洛泰尔领地以西地区，称西法兰克王国。该条约所划分的疆界经过870年《墨尔森条约》的调整，大体上确定了近代意大利、德意志和法兰西三国领土的雏形。
dbpprop:date
  • 843 (xsd:integer)
dbpprop:eventName
  • Treaty of Verdun
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:imageCaption
  • The Frankish Empire at its greatest extent, with the three main divisions of 843.
dbpprop:imageName
  • Partage de l'Empire carolingien au Traité de Verdun en 843.JPG
dbpprop:location
dbpprop:participants
dbpprop:result
  • Divided territories of the Frankish Empire into three kingdoms; Influenced conflicts in Western Europe as late as the 20th century.
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
rdf:type
rdfs:comment
  • In the Treaty of Verdun was a treaty by the three surviving sons of Louis the Pious, Charlemagne's grandsons, which divided his territories, the Frankish Empire, into three kingdoms. Though often presented as the beginning of a devolution or dissolution of Charlemagne's unitary empire, it in fact reflected the continued adherence to the Germanic, and therefore Frankish, idea of a partible or divisible inheritance rather than primogeniture, inheritance by the eldest son.
  • Der Vertrag von Verdun wurde 843 zwischen den drei überlebenden Enkeln Karls des Großen und Söhnen Ludwigs des Frommen geschlossen. Die drei waren sich streitig gewesen, wer welchen Anspruch auf das Erbe ihres Vaters hatte. Die Vorverhandlungen zu diesem Vertrag wurden im selben Jahr in der Basilika St. Kastor in Koblenz von 110 Gesandten der betroffenen Herrscher geführt. Ergebnis der Verhandlungen, die nicht als Vertragstext niedergeschrieben wurden (bzw.
  • El Tractat de Verdun va ser signat el dia 11 d'agost del 843 per Lotari I, Carles el Calb i Lluís el Germànic, fills de Lluís el Pietós i néts de Carlemany per tal de repartir-se els territoris de l'Imperi Carolingi i posar fi a anys d'hostilitats. El 840, a la mort de Lluís el Pietós, la guerra entre els seus fills va començar immediatament. El fill gran, Lotari, va reclamar submissió als seus dos germans, Lluís i Carles, i poder sobre els seus regnes.
  • Verdunská smlouva z roku 843 rozdělila Franckou říši na tři království ovládaná syny Ludvíka I. Pobožného. Každý z bratrů se usadil v jednom království - Lothar I. v Itálii, Ludvík II. Němec v Bavorsku a Karel II. Holý v západní Francii. Lothar získal centrální část území Francké říše nazývanou Středním franským královstvím, Itálii a císařský titul jako poctu.
  • Se conoce como tratado de Verdún al acuerdo celebrado entre Lotario I del Sacro Imperio Romano Germánico, Luis el Germánico y Carlos el Calvo, hijos de Ludovico Pío y nietos de Carlomagno. Por este tratado, los tres hermanos pusieron fin a años de hostilidades en que se enzarzaron debido a su ambición de controlar la totalidad del Imperio Carolingio, lo que fue permitido por la debilidad de su padre. Por el tratado de Verdún, los tres nietos de Carlomagno desintegraron el Imperio.
  • Verdunin sopimus solmittiin Kaarle Suuren kuoleman jälkeen vuonna 843 tämän pojanpoikien kesken. Sopimuksessa frankkien valtakunta jaettiin kolmeen osaan. Kaarle Kaljupää sai länsiosan, Lothar keskiosan ja Ludvig Saksalainen itäosan.
  • Par le traité de Verdun, conclu le 8 ou le 11 août 843 (dates qui diffèrent selon les sources), les trois fils survivants de Louis le Pieux, les petits-fils de Charlemagne, se partagent ses territoires, l'empire carolingien, en trois royaumes. Il est souvent présenté comme le début de la dissolution de l'empire unitaire de Charlemagne, consacrant ainsi sa division, qui s'avèrera en fait définitive.
  • Fájl:843-870 Europe. jpg A három részre osztott Frank Birodalom A 843-ban kötött verduni szerződés I. Jámbor Lajos három fia között létrejött egyezmény a Frank Birodalom felosztásáról.
  • Nel Trattato di Verdun dell'843 i tre figli sopravvissuti di Luigi (Ludovico) il Pio divisero il suo territorio, l'Impero Carolingio, in tre regni. Il figlio maggiore, Lotario I, aveva dichiarato guerra ai fratelli fin dalla morte del padre nell'840. Dopo la sua sconfitta nella battaglia di Fontenay e l'alleanza tra i suoi fratelli, sigillata nel Giuramento di Strasburgo, Lotario era disposto a negoziare.
  • Het Verdrag van Verdun van 843 regelde de verdeling van het Karolingische rijk na de dood van Lodewijk de Vrome onder zijn drie zonen, Lotharius (de oudste), Lodewijk de Duitser en Karel de Kale. Deze rijksverdeling en de verdere deling van het Frankische Rijk liggen aan de basis van de eeuwenlange polarisatiestrijd in Europa.
  • Traktaten i Verdun fra 843 delte de tre overlevende sønnene av den tysk-romerske keiseren og frankiske kongen Ludvig den fromme hans karolingiske rike i tre kongedømmer. Vestfranken ble regjert av Karl II. (Karl den skallete) Østfranken ble regjert av Ludvig II. (Ludvig den tyske) Midtriket ble regjert av Lothar I. Alle brødrene var allerede etablert i hvert sitt kongedømme, Lothar i Italia, Ludwig i Bayern og Karl i Aquitaine.
  • Na mocy Traktatu w Verdun zawartego w 843 roku państwo Karola Wielkiego podzielono między synów Ludwika Pobożnego: Lotara, Karola Łysego i Ludwika Niemieckiego. Podział ten położył podwaliny pod powstanie w przyszłości Francji, Niemiec i Włoch. Stworzone przez Karola Wielkiego państwo, podobnie zresztą jak wcześniej monarchia Chlodwiga, nie przetrwało próby czasu.
  • O Tratado de Verdun estabeleceu a divisão do império de Carlos Magno entre seus três netos. Com a morte de Luís I, o Piedoso (Louis le Pieux ou Ludovico Pio), em 840, seu filho mais velho Lotário toma a sucessão. Pepino I da Aquitânia, filho de Luís I, o Piedoso não toma parte na sucessão, tendo falecido em 838. Seus dois filhos mais velhos, Carlos o Calvo e Luís o Germânico, se aliaram e derrotaram o irmão na batalha de Fontenoy-en-Puisaye em 841.
  • Prin Tratatul de la Verdun din 843 cei trei fii rămaşi în viaţă ai lui Ludovic cel Pios, nepoţii lui Carol cel Mare, şi-au împărţit teritoriile sale, Imperiul Carolingian, în trei regate. Deşi acest tratat este adesea considerat începutul sfârşitului şi a dizolvării imperiului unitar al lui Carol cel Mare, de fapt reflectă aderenţa continuă la ideea francă de moştenire împărţită între urmaşi, nu revenită celui mai în vârstă dintre ei.
  • Раздел земель в результате договора Верде́нский догово́р — соглашение о разделе империи Карла Великого, заключённое 11 августа 843 года в Вердене между тремя сыновьями императора франков Людовика Благочестивого — Лотарем I, Карлом II Лысым и Людовиком II Немецким.
  • Fördraget i Verdun 843 innebar att Ludvig den frommes tre överlevande söner delade hans rike mellan sig varpå tre frankiska riken uppstod: Västfrankiska riket, Lotharingia och Östfrankiska riket. Vid Ludvig den frommes död 840 gjorde hans äldsta son Lothar I anspråk på den kejserliga makten och han stödde sin brorson Pippin II:s anspråk på den akvitanska tronen.
  • Verdun Antlaşması Karolenj İmparatorluğunun Dindar Ludwig'in üç oğlu arasında paylaşıldığı antlaşmadır. Dindar Ludwig Frankların büyük imparatoru Şarlman'ın oğluydu. Babasının topraklarını daha da genişletmiş Batı Avrupa'nın büyük bir kısmını kapsayan büyük bir imparatorluk kurmultu. Dindar Ludwig 840 yılında ölünce üç oğlu arasında toprak kavgası çıktı. Oğullarından I.
rdfs:label
  • Treaty of Verdun
  • Vertrag von Verdun
  • Tractat de Verdun
  • Verdunská smlouva
  • Tratado de Verdún
  • Verdunin sopimus
  • Traité de Verdun
  • Verduni szerződés
  • Trattato di Verdun
  • ヴェルダン条約
  • Verdrag van Verdun
  • Traktaten i Verdun
  • Traktat w Verdun
  • Tratado de Verdun
  • Tratatul de la Verdun
  • Верденский договор
  • Fördraget i Verdun
  • Verdun Antlaşması
  • 凡尔登条约
owl:sameAs
skos:subject
foaf:depiction
foaf:page
is dbpprop:before of
is dbpprop:establishedEvent of
is dbpprop:eventStart of
is dbpprop:redirect of
is owl:sameAs of