| dbpprop:abstract
|
- The Treaty of Lodi, also known as the Peace of Lodi was a peace agreement between Milan, Naples, and Florence signed on April 9 1454 at Lodi in Lombardy, on the banks of the Adda. It put an end to the long struggles between expansive Milan, under Filippo Maria Visconti, and Venice in the terraferma, which had produced a single decisive Venetian victory, at the battle of Maclodio in 1427, in which the Venetian ally was Florence, but had resulted in no lasting peace: see Wars in Lombardy. After a further generation of intermittent seasonal campaigning, the Treaty of Lodi established permanent boundaries between Milanese and Venetian territories in Northern Italy, along the river Adda. Francesco Sforza was confirmed as the rightful duke of Milan. A principle of a balance of power in Northern Italy was established, one that excluded ambitions of smaller states: the republic of Genoa, the house of Savoy, the Gonzaga and the Este. A related agreement was signed at Venice on August 30, among Milan, Venice and Florence, which had switched sides, in which the parties bound themselves to principles of non-aggression. The Kingdom of Naples and the smaller cities, even the Papal States, soon joined the Italic League. Thus, the Peace of Lodi brought Milan and Naples into a definitive peace alliance with Florence. Francesco Sforza would base his lifelong external policy on this principle of balance of power. The status quo established at Lodi lasted until 1494, when French troops intruded into Italian affairs under Charles VIII, initiating the Italian Wars. The Treaty was abrogated in 1482 when Venice and the Pope fought a war against Milan.
- Der Frieden von Lodi war ein am 9. April 1454 geschlossener Vertrag zwischen dem Herzog von Mailand und der Republik Venedig. Er beendete längere kriegerische Auseinandersetzungen zwischen den Venezianern und Herzog Francesco Sforza, der 1447 nach dem Aussterben der Viscontis die Macht in Mailand übernommen hatte. Benannt wurde der Vertrag nach der Stadt Lodi, wo er unterzeichnet wurde.
- La paix de Lodi, signée dans le chef-lieu de la province de Lodi, en Lombardie, le 9 avril 1454, mit fin à l'affrontement entre Venise et Milan qui durait depuis le début du Quattrocento. La République de Venise, après l'infructueuse lutte contre Gênes pour le contrôle du commerce avec l'Orient, lutte dont le point culminant fut la désastreuse guerre de Chioggia, reporte son attention vers la terre ferme, cherchant à imposer à tout un chacun sa toute puissance. Opposé aux visées expansionnistes de Venise, le duché de Milan, après une période d'incertitude consécutive à la mort de Jean Galéas Visconti, sut retrouver unité et énergie sous Philippe Marie Visconti. L'affrontement décisif entre les deux États survint à Maclodio en 1427 : Venise, soutenue par Florence qui espérait une limitation de la puissance de son voisin Visconti, ne sortit victorieuse que grâce à l'action du condottiere Francesco di Bussone. La victoire vénitienne qui donnait à la Sérénissime la possession des territoires jusqu'à la rivière Adda ne mit pas fin à l'opposition entre les deux États qui se poursuivit jusqu'à fin 1454. Cette année-là, à Lodi, Venise et Milan conclurent une paix définitive, ratifiée successivement par leurs alliés (le premier de tous fut Florence, passée depuis longtemps dans le camp milanais). L'Italie septentrionale se retrouvait pratiquement partagée entre les deux États ennemis (Florence se situe un peu plus au sud) environnés de quelques États de moindre importance. Les principales mesures de cette paix furent la confirmation du gouvernement de Francesco I Sforza sur le Duché de Milan, le déplacement de la frontiére entre les deux États sur la rivière Adda, la signalisation par des balises indicatrices tout le long de la frontière (quelques croix sculptées dans la roche subsistent encore) et le commencement d'une alliance qui aboutira, le 30 août 1454, à l'adhésion à la Ligue italique. L'importance de la paix de Lodi réside dans le fait qu'elle a donné à l'Italie une nouvelle organisation politico-institutionnelle qui assurait un substantiel équilibre territorial, en limitant les ambitions particulières. Le garant de cette stabilité politique sera Laurent le Magnifique qui mettra en œuvre, dans la seconde partie du Quattrocento, sa célèbre politique de l'équilibre.
- La pace di Lodi, firmata nella città lombarda il 9 aprile 1454, mise fine allo scontro fra Venezia e Milano che durava dall'inizio del Quattrocento. Venezia, dopo che l'Impero Ottomano, nella sua espansione, aveva preso a minacciare i suoi possedimenti e i suoi commerci in Oriente, spostò progressivamente la sua attenzione politica verso la terraferma, cercando di imporre la sua potenza sull'entroterra. Ad opporsi alle mire espansionistiche di Venezia fu Milano, che, dopo un primo periodo di incertezza politica conseguente alla morte di Gian Galeazzo Visconti, seppe ritrovare in Filippo Maria Visconti unità e vitalità. Lo scontro decisivo fra i due Stati avvenne a Maclodio nel 1427: Venezia, supportata anche da Firenze, nei cui disegni era una limitazione della potenza viscontea, ne uscì vittoriosa, grazie soprattutto all'opera del condottiero mercenario Francesco Bussone detto il Carmagnola. La vittoria veneziana, che diede alla Serenissima il possesso dei territori fino all'Adda, non mise fine agli scontri fra i due ducati che proseguirono fino al 1454. In quell'anno, a Lodi, Venezia e Milano conclusero una pace definitiva, ratificata successivamente dai loro alleati (prima fra tutti Firenze, passata da tempo dalla parte di Milano). Il Nord Italia risultava in pratica spartito fra i due Stati nemici, nonostante persistessero alcune potenze minori. In dettaglio, tra l'altro, stabilì la successione di Francesco Sforza al Ducato di Milano, lo spostamento della frontiera tra i suddetti stati sul fiume Adda, l'apposizione di segnali confinari lungo l'intera demarcazione (alcune croci scolpite su roccia sono tuttora esistenti) e l'inizio di un'alleanza che culminò nell'adesione, in tempi diversi, alla Lega Italica. L'importanza della pace di Lodi risiede nell'aver dato all'Italia un nuovo assetto politico-istituzionale, che garantì un sostanziale equilibrio territoriale, limitando le ambizioni particolari. A farsi garante di tale equilibrio politico sarà poi, nella seconda parte del Quattrocento, Lorenzo il Magnifico, attuando la sua famosa politica dell'equilibrio.
- ローディの和（Treaty of Lodi）とは、15世紀イタリアの五大国が1454年に結んだ和平協定。イタリアの諸都市国家間の戦争に終止符を打った。 イタリアはそれまでルネサンスの時代を迎えていたが、一方でイタリアの覇権を巡って戦乱の絶えない時代でもあった。しかし1453年、東ローマ帝国が大国として著しい台頭をしたオスマン帝国に滅ぼされると（コンスタンティノープルの陥落）、イタリア諸都市国家はにわかに危機感を強めることとなった。翌1454年イタリアで当時五大国と知られていた国々がローディに集結し協定が結ばれた。 この和平協定によってイタリアは、諸都市国家間の戦乱の時代に終わりを告げ、その後40年間に及ぶ「イタリアの平和」をもたらすことになった。またルネサンス（盛期ルネサンス）も最盛期を迎えることになる。
- Pokój w Lodi - układ pokojowy podpisany w lombardzkim mieście Lodi 9 kwietnia 1454. Położył kres walkom między Wenecją a Mediolanem, które trwały od początku XV w. Od kiedy Imperium Osmańskie swoją ekspansywną polityką zaczęło zagrażać posiadłościom i handlowi Wenecji na Wschodzie, ta zwróciła się ku bardziej ku Półwyspowi Apenińskiemu, próbując podporządkować sobie jak największe terytorium. Tej agresywnej polityce sprzeciwił się Mediolan, który po okresie niepewności politycznej, który nastąpił po śmierci Gian Galeazzo Viscontiego, znowu zaczął rosnąć w siłę pod władzą Filippo Marii Viscontiego. Decydujące starcie między dwoma państwami miało miejsce pod Maclodio 12 października 1427. Zwycięsko wyszła z niego Wenecja wspomagana przez Florencję i Sabaudię. Dowódcą zjednoczonych wojsk był Francesco Bussone, zwany conte di Carmagnola. Zwycięstwo Wenecji, które dało jej władzę nad ziemiami sięgającymi aż do rzeki Adda, nie położyło kresu walkom między dwoma państwami. Trwały one aż do 1454. W tym samym roku w Lodi Wenecja i Mediolan podpisały traktat pokojowy, ratyfikowany następnie przez ich sojuszników (przede wszystkim przez Florencję). Północ Włoch została w praktyce podzielona między dwa wrogie państwa, z zachowaniem niektórych mniejszych. Spośród szczegółowych ustaleń traktatu należy wymienić ustalenie sukcesji Franciszka Sforzy w Mediolanie, ustanowienie granicy między Mediolanem a Wenecją na rzece Adda, ustawienie znaków granicznych wzdłuż całej granicy oraz zapoczątkowanie przymierza, którego zwieńczeniem była Liga Włoska. Pozytywnym efektem pokoju w Lodi było ustanowienie nowego porządku polityczno-instytucjonalnego we Włoszech, który zagwarantował pewną równowagę i ograniczył partykularne ambicje.
- 洛迪和約，，又名洛迪條約，是在1454年4月9日於倫巴第的洛迪，由威尼斯與米蘭簽定的和平協議，結束米蘭公國繼位戰爭，規定由歐洲外交之父斯福爾札 繼位。 洛迪和約為義大利的城邦、大公領地和王國帶來40年的和平。 洛迪和約之前，Filippo Maria Visconti去世，無兒子繼承，Francesco Sforza 認為應該由他繼承，但是米蘭反對，成為米蘭公國繼位之戰。
|
| rdfs:comment
|
- The Treaty of Lodi, also known as the Peace of Lodi was a peace agreement between Milan, Naples, and Florence signed on April 9 1454 at Lodi in Lombardy, on the banks of the Adda. It put an end to the long struggles between expansive Milan, under Filippo Maria Visconti, and Venice in the terraferma, which had produced a single decisive Venetian victory, at the battle of Maclodio in 1427, in which the Venetian ally was Florence, but had resulted in no lasting peace: see Wars in Lombardy.
- Der Frieden von Lodi war ein am 9. April 1454 geschlossener Vertrag zwischen dem Herzog von Mailand und der Republik Venedig. Er beendete längere kriegerische Auseinandersetzungen zwischen den Venezianern und Herzog Francesco Sforza, der 1447 nach dem Aussterben der Viscontis die Macht in Mailand übernommen hatte. Benannt wurde der Vertrag nach der Stadt Lodi, wo er unterzeichnet wurde.
- La paix de Lodi, signée dans le chef-lieu de la province de Lodi, en Lombardie, le 9 avril 1454, mit fin à l'affrontement entre Venise et Milan qui durait depuis le début du Quattrocento. La République de Venise, après l'infructueuse lutte contre Gênes pour le contrôle du commerce avec l'Orient, lutte dont le point culminant fut la désastreuse guerre de Chioggia, reporte son attention vers la terre ferme, cherchant à imposer à tout un chacun sa toute puissance.
- La pace di Lodi, firmata nella città lombarda il 9 aprile 1454, mise fine allo scontro fra Venezia e Milano che durava dall'inizio del Quattrocento. Venezia, dopo che l'Impero Ottomano, nella sua espansione, aveva preso a minacciare i suoi possedimenti e i suoi commerci in Oriente, spostò progressivamente la sua attenzione politica verso la terraferma, cercando di imporre la sua potenza sull'entroterra.
- Pokój w Lodi - układ pokojowy podpisany w lombardzkim mieście Lodi 9 kwietnia 1454. Położył kres walkom między Wenecją a Mediolanem, które trwały od początku XV w. Od kiedy Imperium Osmańskie swoją ekspansywną polityką zaczęło zagrażać posiadłościom i handlowi Wenecji na Wschodzie, ta zwróciła się ku bardziej ku Półwyspowi Apenińskiemu, próbując podporządkować sobie jak największe terytorium.
- 洛迪和約，，又名洛迪條約，是在1454年4月9日於倫巴第的洛迪，由威尼斯與米蘭簽定的和平協議，結束米蘭公國繼位戰爭，規定由歐洲外交之父斯福爾札 繼位。 洛迪和約為義大利的城邦、大公領地和王國帶來40年的和平。 洛迪和約之前，Filippo Maria Visconti去世，無兒子繼承，Francesco Sforza 認為應該由他繼承，但是米蘭反對，成為米蘭公國繼位之戰。
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
