| dbpprop:abstract
|
- The Treaty of Brest-Litovsk was a peace treaty signed on March 3, 1918, at Brest-Litovsk between the Russian SFSR and the Central Powers, marking Russia's exit from World War I. While the treaty was practically obsolete before the end of the year, it did provide some relief to Bolsheviks who were tied up in fighting the civil war and affirmed the independence of Finland, Estonia, Latvia, Ukraine, Lithuania. In Poland, which was not mentioned in the treaty, its signing caused riots and protests, and the final withdrawal of any support for the Central Powers..
- Der Friedensvertrag von Brest-Litowsk wurde im Ersten Weltkrieg zwischen Sowjetrussland auf der einen sowie den Mittelmächten und deren Verbündeten auf der anderen Seite abgeschlossen. Er wurde nach längeren Verhandlungen am 3. März 1918 in Brest-Litowsk unterzeichnet. Damit schied Sowjetrussland als Kriegsteilnehmer aus. Bei dem Friedensschluss hatte vor allem die deutsche Oberste Heeresleitung (OHL) ihre Vorstellungen hinsichtlich einer territorialen Neugliederung der ehemals russischen Gebiete durchsetzen können. Die bolschewistische russische Regierung unterzeichnete den Vertrag unter dem Eindruck der deutschen militärischen Drohung unter Protest, weil sie ansonsten fürchtete den Erfolg der Oktoberrevolution aufs Spiel zu setzen. In der Sowjetunion und später auch in der DDR wurde dieser Vertrag als „Raubfrieden von Brest-Litowsk“ bezeichnet. Die Ukraine, die zuvor mit Unterstützung der Mittelmächte ihre Unabhängigkeit von Russland erklärt hatte, hatte bereits am 9. Februar, ebenfalls in Brest-Litowsk, einen Separatfrieden mit den Mittelmächten unterzeichnet. Somit war der Erste Weltkrieg in Osteuropa beendet – am 21. März begann die deutsche Frühjahrsoffensive an der Westfront. Zur Aushandlung eines Friedensvertrages trafen sich die Parteien zu mehreren Verhandlungsrunden in Brest-Litowsk. Es lassen sich vereinfacht zwei Verhandlungsphasen unterscheiden: Beim ersten Durchgang war Russland formal gleichberechtigter Partner, beim zweiten hatte es kapituliert und musste die Bedingungen akzeptieren. Die erste Verhandlungsrunde wurde auf deutscher Seite von Diplomaten um Richard von Kühlmann bestimmt, in der zweiten, nach der Kapitulation Sowjetrusslands, zwang die Oberste Heeresleitung unter Erich Ludendorff der Gegenseite ihren Willen auf. Bevollmächtigter der Obersten Heeresleitung war General Max Hoffmann. Auf sowjetrussischer Seite war der Verhandlungsführer zunächst Adolf Abramowitsch Joffe, später dann Leo Trotzki. Der Aufnahme der Verhandlungen war der Vorschlag zum Waffenstillstand durch Trotzki vom 28. November 1917 vorangegangen. Während die Entente ablehnte, stimmten die Mittelmächte zu. Am 9. Dezember trafen sich die Delegationen zum ersten Mal. Die bolschewistische Delegation unterbreitete folgendes Angebot: Verzicht auf Annexionen, schnelle Räumung der besetzten Gebiete, Selbstbestimmungsrecht der Völker, Verzicht auf Kriegsentschädigungen. Als die Delegationen eingetroffen waren, wurde zum Einstieg auf Einladung des nominellen Oberbefehlshaber des deutschen Ostheeres, Prinz Leopold von Bayern, ein gemeinsames Abendessen abgehalten. Es trat dabei eine eigenartige Gesellschaft zusammen: auf der einen Seite konservative, meist dem Hochadel angehörende Vertreter des Deutschen Kaiserreichs und der Donaumonarchie und deren Verbündete, auf der anderen Seite radikale Revolutionäre, wie sie die Welt bisher noch nie in einer Regierung eines Landes erlebt hatte, die offen das Ziel der Weltrevolution proklamierten. Dementsprechend ambivalent waren die ersten Eindrücke von der Gegenseite. Ottokar Graf Czernin, der Leiter der österreichisch-ungarischen Delegation erinnerte sich später: „Der Führer der russischen Delegation ist ein erst vor kurzem aus Sibirien entlassener Jude namens Joffe [... ] nach dem Essen hatte ich meine erste lange Unterredung mit Herrn Joffe. Seine ganze Theorie basiert darauf, das Selbstbestimmungsrecht der Völker auf breitester Basis in der ganzen Welt einzuführen und diese befreiten Völker zu veranlassen, sich gegenseitig zu lieben [... ] Ich machte ihn aufmerksam, dass wir eine Nachahmung der russischen Verhältnisse nicht unternehmen würden und uns jede Einmengung in unsere internen Verhältnisse kategorisch verbitten. Wenn er weiter an diesem utopischen Standpunkt, seine Ideen auch auf uns zu verpflanzen, festhalte, dann sei es besser, er würde gleich mit dem nächsten Zug wieder abreisen, denn dann sei der Friede nicht zu machen. Herr Joffe blickte mich erstaunt mit seinen sanften Augen an, schwieg eine Weile und sagte dann in einem für mich immer unvergeßlichen freundlichen, fast möchte ich sagen bittenden Ton: „Ich hoffe doch, dass es uns gelingen wird auch bei Ihnen die Revolution zu entfesseln“. “ Der teilnehmende deutsche Staatssekretär des Äußeren, Richard von Kühlmann notierte: „Die Moskowiter hatten, natürlich nur aus Propagandaabsicht, eine Frau zur Friedensdelegierten gemacht, die direkt aus Sibirien kam. Sie hatte einen bei der Linken unpopulären Generalgouverneur erschossen und war nach der milden zaristischen Praxis nicht hingerichtet, sondern zu lebenslänglicher Haft verurteilt worden. Diese etwa wie eine ältere Haushälterin aussehende Dame, Madame Bizenko, offenbar eine ziemlich geistlose Fanatikerin, erzählte dem Prinzen Leopold von Bayern beim Diner, wie sie den Anschlag ausgeführt hatte. Sie zeigte, eine Menükarte in der linken Hand haltend, wie sie den Generalgouverneur -„er war ein böser Mann“ fügte sie erläuternd hinzu- eine umfangreiche Denkschrift überreicht und ihm gleichzeitig mit einem in der rechten Hand gehaltenen Revolver in den Bauch geschossen hatte. Prinz Leopold in seiner gewohnten freundlichen Höflichkeit hörte mit gespannter Aufmerksamkeit zu, als interessiere ihn der Bericht der Mörderin auf das lebhafteste. “ Nach dem Abendessen resümierte Graf Czernin seine Eindrücke: „Merkwürdig sind diese Bolschewiken. Sie sprechen von Freiheit und Völkerversöhnung, von Friede und Eintracht, und dabei sollen sie die grausamsten Tyrannen sein, welche die Geschichte gekannt hat – sie rotten das Bürgertum einfach aus, und ihre Argumente sind Maschinengewehre und der Galgen. Das heutige Gespräch mit Joffe hat mir bewiesen, dass die Leute nicht ehrlich sind und an Falschheit alles das übertreffen, was man der zünftigen Diplomatie vorwirft – denn eine derartige Unterdrückung des Bürgertums zu betreiben und gleichzeitig von weltbeglückender Freiheit zu sprechen, sind Lügen. “ Der spätere sowjetische Verhandlungsführer Trotzki schrieb später mit kaum verholener Geringschätzung über seine Verhandlungspartner: „Mit dieser Art Menschen kam ich hier zum ersten Mal von Angesicht zu Angesicht zusammen. Es ist unnötig zu sagen, dass ich mir auch früher keine Illusionen über sie gemacht hatte. Aber immerhin, ich gebe zu, ich hatte mir das Niveau höher vorgestellt. Den Eindruck der ersten Begegnung könnte ich mit den Worten formulieren: Diese Menschen schätzen die anderen sehr billig ein, aber auch sich selbst nicht sehr teuer. “ Besonders zum Ausdruck kam die Position Sowjetrusslands in Bezug auf die Selbstbestimmung der Völker im Fall der Ukraine. Noch während der Verhandlungen ging die Rote Armee gegen die ukrainische Unabhängigkeitsbewegung militärisch vor. Dennoch entsandte die inzwischen in Kiew gebildete bürgerliche ukrainische Regierung der Ukrainischen Volksrepublik, zum Verdruss der Bolschewiki, ebenfalls eine Delegation nach Brest-Litowsk. Die Ukraine befand sich seit Ende Dezember 1917 offiziell im Kriegszustand mit den Sowjets.
- El tractat de Brest-Litovsk fou un tractat de pau entre les potències centrals i Rússia. Després de la revolució bolxevic, Lenin va decidir retirar Rússia de la guerra a qualsevol preu. Es va signar el tractat de pau de Brest-Litovsk el 3 de març de 1918, en virtut del qual Rússia cedia extensos territoris: A Alemanya li cedia Polònia, Curlàndia i Lituània. Letònia (Livònia), Estònia i Finlàndia (amb les illes Aland) serien independents i Rússia retiraria les seves forces. Retirada russa d'Ucraïna, reconeixement de la seva independència i del tractat entre Ucraïna i Alemanya de 9 de febrer de 1918. A Turquia se li cedien Batum, Kars i Ardahan. Finalment es pagava una forta indemnització de guerra El Tractat no fou reconegut pels aliats, que obligaren a la seva anul·lació a l'Armistici de Mudros, signat l'11 de novembre de 1918.
- Brestlitevský mír z 3. března 1918 potvrzoval vítězství ústředních mocností ve východní Evropě během první světové války. Po bolševické revoluci Rusko odmítlo účast ve válce a tím i další spolupráci s Dohodou. Ruská východní fronta se rozpadla. Toho využilo Německo s Rakouskem-Uherskem k rozsáhlému útoku na všech úsecích východní fronty. Německo s Rakouskem-Uherskem dobylo Polsko, Ukrajinu, Pobaltí a Zakavkazsko. Sovětská vláda podepsala 3. března 1918 v Brestu v dnešním Bělorusku smlouvu o příměří, ve které Rusko uznalo právo ústřední mocnosti na nově získaná území. Německé armády byly přesunuty na západní frontu, kde se schylovalo k rozhodujícím bojům v první světové válce. Brestlitevský mír byl separátní smlouvou, oslabující Dohodu. Byl anulován v listopadu 1918. Brestlitevský mír měl pro bolševické Rusko rozporuplné následky. Na straně jedné pomohl bolševikům získat čas na to, aby byly schopni udržet výsledky své revoluce. Na straně druhé znamenal významné územní ztráty zhruba 1 miliónu kilometrů čtverečních. Rusko přišlo o Finsko, Pobaltí, část Polska, Ukrajinu, Bělorusko a Besarábii. Proti brestlitevskému míru se sice postavil jeden z vůdců revoluce - Lev Trockij, ovšem Lenin měl silnější pozici a tak bylo obětováno území ve prospěch udržení komunistického režimu. Avšak ani sám V. I. Lenin neměl v úmyslu Brestlitevský mír, který později charakterizoval jako „hanebnou smlouvu,“ dlouho dodržovat a po německé kapitulaci v 1. světové válce se ho zřekl.
- La Paz de Brest-Litovsk es un tratado de paz firmado el 3 de marzo de 1918 en la ciudad polaca de Brest-Litovsk (entonces bajo soberanía rusa, actual Brest) entre el Imperio Alemán, Bulgaria, el Imperio Austrohúngaro, el Imperio Otomano y la Rusia soviética. En el tratado, Rusia renunciaba a Finlandia, Polonia, Estonia, Livonia, Curlandia, Lituania, Ucrania y Besarabia, que a partir de entonces quedaron bajo el dominio y la explotación económica de los Imperios Centrales. Asimismo, entregó Ardahan, Kars y Batumi al Imperio Otomano. Con este tratado, Alemania reforzó el frente occidental con efectivos orientales. La derrota alemana en la Primera Guerra Mundial anuló el tratado, y todas las pérdidas rusas habían sido recuperadas para 1940. Solamente Finlandia y Turquía, sucesora del Imperio Otomano, conservaron los territorios recibidos en Brest-Litovsk.
- Brest-Litovskin rauha on neuvostovenäläisen Lev Trotskin, saksalaisen Richard von Kühlmannin ja itävaltalaisen Ottokar Czernin johdolla 3.3.1918 Brest-Litovskin kaupungissa solmittu keskusvaltojen Saksan, Itävalta-Unkarin, Bulgarian ja Turkin sekä ympärysvaltain puolella olleen Neuvosto-Venäjän välinen rauhansopimus.
- Le traité de Brest-Litovsk fut signé le 3 mars 1918 entre les gouvernements des empires centraux, menés par l'Empire allemand et la jeune république bolchevique, issue de la révolution d'Octobre en Russie, dans la ville de Brest-Litovsk et mit fin aux combats sur le front de l'Est.
- Fájl:Traktat brzeski 1918. jpg 250px Breszt-litovszki béke egy békeegyezmény, mely 1918. március 3-án Breszt-Litovszkban született Németország, az Osztrák-Magyar Monarchia és szövetségesei (Bulgária, Törökország) valamint a bolsevik Oroszország között.
- Il trattato di Brest-Litovsk fu un trattato di pace stipulato tra la Russia e gli imperi centrali il 3 marzo 1918 in Bielorussia, presso la città Brėst (un tempo conosciuta come "Brest-Litovsk"). Esso sancì l'uscita della Russia dalla prima guerra mondiale. Anche se la fine della guerra portò a esiti diversi rispetto a quanto previsto dal trattato, esso fu, seppur non intenzionalmente, di fondamentale importanza nel determinare l'indipendenza di Finlandia, Estonia, Lettonia, Lituania e Polonia.
- ブレスト＝リトフスク条約（ブレスト＝リトフスクじょうやく、ドイツ語: Friedensvertrag von Brest-Litowsk, トルコ語: Brest Litovsk Barış Antlaşması, ブルガリア語: Брест-Литовски договор, ウクライナ語: Брестський мир, ロシア語: Брестский мир）は、第一次世界大戦の終結を巡り、ブレスト＝リトフスク（現在のベラルーシのブレスト）で締結された講和条約である。ブレスト条約、まれにブレスト＝リトウスク条約とも。条約は1つであるが、立場の異なる2者によって協議が行われたため、実質的に以下の2つの条約が存在している。 1918年2月9日に結ばれた条約 - 中央同盟国（ドイツ帝国、オーストリア＝ハンガリー帝国、オスマン帝国、ブルガリア王国）とウクライナ人民共和国とが講和を結び、反ボリシェヴィキ共同戦線を張ることを合意した。なお、ウクライナではベレスチャ条約(Берестейський мир)とも呼ばれる。 1918年3月3日に結ばれた条約 - 中央同盟国（ドイツ帝国、オーストリア＝ハンガリー帝国、オスマン帝国、ブルガリア王国）とロシア共和国およびウクライナ人民共和国のボリシェヴィキ政府（ソ連の前身）とが講和を結んだ。この条約により、ロシアが第一次世界大戦から離脱することとなった。 通常、ブレスト＝リトフスク条約といって想定されるのは後者である。これは政治的な事情によるものである（後述）。 なお、ウクライナやロシアではそれぞれこの時期にそれまでのユリウス暦からグレゴリオ暦への転換を行っており、表示される年月日に混乱が生じがちであるので注意。以下では原則として現代のグレゴリオ暦で表示することとする。
- De Vrede van Brest-Litovsk is een vredesverdrag dat op 3 maart 1918 ondertekend werd in het fort van Brest-Litovsk. Tijdens deze overeenkomst sloten de RSFSR (de communistisch-Russische staat na de val van de Voorlopige Regering) aan de ene zijde en het Duitse Rijk, Oostenrijk-Hongarije, Bulgarije en het Ottomaanse Rijk (gezamenlijk aangeduid als de Centrale mogendheden) aan de andere zijde vrede na de machtsovername door de bolsjewieken. Dit betekende het einde van de deelname aan de Eerste Wereldoorlog voor de bolsjewistische RSFSR. De RSFSR sloot deze vrede tot grote woede van zijn bondgenoten. De RSFSR moest voor dit verdrag veel betalen. Ze moesten land, kapitaal en inwoners aan Duitsland afstaan. Duitsland werd voortaan beschermd door een keten van satellietstaten in het oosten. Deze staten, waarvan Oekraïne de belangrijkste was, waren economisch van Duitsland afhankelijk en met Rusland verplicht tot leveranties van grondstoffen aan Duitsland. Voor Duitsland betekende dit verdrag het einde aan de tweefrontenoorlog. Manschappen kwamen vrij, zodat Duitsland in de zomer van 1918 de Kaiserschlacht kon inzetten tegen de westelijke geallieerden. Voor de Russische communisten was dit een bittere pil. Lenin en Trotski betoogden echter dat anders "de revolutie ten onder zou gaan in een vloed van Duitse legers". Bovendien hadden de communisten de hele oorlog in de eerste plaats niet gewild. De geallieerden bleven dit de communisten kwalijk nemen en zagen bovendien deze "ideologie van de wereldrevolutie" als uiterst gevaarlijk. In de daarop volgende jaren zouden ze trachten de communisten ten val te brengen door de witten in de Russische Burgeroorlog te steunen. Het Verdrag van Versailles onderkende de machtspositie die Duitsland op deze manier kreeg, en verklaarde het Verdrag van Brest-Litovsk nietig.
- Freden i Brest-Litovsk var en fredsavtale mellom Sentralmaktene og Den russiske føderative sovjetrepublikk. Avtalen ble undertegnet den 3. mars 1918 i byen Brest-Litovsk, og førte til at Russland trakk seg ut av første verdenskrig. Avtalen ble annulert av de andre fredsavtalene etter Tysklands nederlag senere på året, men gav de russike kommunistene et sårt tiltrengt pusterom i den russiske borgerkrigen. Avtalen førte også til eller bidro til Finlands, Estlands, Latvias, Ukrainas, Litauens og Polens uavhengighet. I november 1918 gikk både russerne og tyskerne bort i fra avtalen, og i løpet av det enste året trakk tyskerne alle sine styrker ut av områdene de hadde overtatt. Dette etterlot et maktvakuum som førte til flere år med stridigheter, der blant annet Den polsk-sovjetiske krig og freden i Riga i 1921 kom til å avgjøre de fremtidige grensene i Øst-Europa. Forholdet mellom Tyskland og Sovjetunionen ble senere normalisert ved Rapalloavtalen i 1922.
- Traktat brzeski – traktat pokojowy podpisany w Brześciu 3 marca 1918 między Niemcami i Austro-Węgrami oraz ich sojusznikami Bułgarią i Turcją, a bolszewicką Rosją. Podpisanie pokoju i wycofanie się Rosji z wojny było jednym ze sztandarowych postulatów bolszewików przed rewolucją październikową. 21 listopada 1917 rząd RFSRR wystosował do ambasadorów i posłów państw biorących udział w wojnie notę wzywającą do wszczęcia rokowań pokojowych. Tylko Niemcy na notę odpowiedziały pozytywnie. 3 grudnia 1917 rozpoczęto pertraktacje zakończone podpisaniem 5 grudnia umowy Rosji Sowieckiej z Niemcami. 15 grudnia 1917 zawarto rozejm. Od 22 grudnia 1917 rozpoczęto rokowania pokojowe: Rosja miała oddać część terytorium i zapłacić kontrybucję. W związku z ciężką sytuacją w kraju rząd Rosji zgodził się przyjąć te warunki, chcąc zyskać czas na umocnienie władzy sowieckiej. Przewodniczący sowieckiej delegacji, Lew Trocki, zerwał rokowania i Niemcy 18 lutego 1918 rozpoczęli działania wojenne, zajmując część Ukrainy i zagrozili Piotrogrodowi. Po burzliwych obradach Komitetu Centralnego RKP(b) zwyciężyło stanowisko Lenina o konieczności zawarcia pokoju na wszelkich warunkach. Jednocześnie KC RKP(b) podjął tajną uchwałę upoważniającą do zerwania dowolnego porozumienia międzynarodowego przez władze Rosji Sowieckiej w interesie rewolucji proletariackiej. Delegacja sowiecka powróciła w konsekwencji do stołu obrad 1 marca, co zakończyło się przyjęciem pokoju na warunkach niemieckich. 3 marca 1918 w Brześciu Rosja zawarła separatystyczny pokój z państwami centralnymi: Cesarstwem Niemieckim i Cesarstwem Austro-Węgier. W negocjacjach pokojowych obecna była także delegacja Ukraińskiej Republiki Ludowej, pod przewodnictwem prezydenta URL Mychajło Hruszewskiego. Delegacja polska z uwagi na rozwiązanie Tymczasowej Rady Stanu spowodowane kryzysem przysięgowym w rozmowach udziału nie brała. Było to bezpośrednim powodem dymisji rządu Jana Kucharzewskiego. Traktat stanowił wycofanie się Rosji z wojny i zerwanie sojuszu z Ententą. Władze Rosji sowieckiej zgodziły się ponadto na okupację przez armię niemiecką terenów na wschód od ustalonej traktatem linii granicznej. Oznaczało to utratę przez Rosję terenów Polski, Litwy, Łotwy, Estonii i Białorusi, Finlandii i Wysp Alandzkich, a na Zakaukaziu — Karsu, Ardahanu i Batumi. Rosja została zobowiązana do zdemobilizowania całej armii. Traktatem tym również Niemcy z Austrią odstępowały proklamowanej 25 stycznia 1918 r. Ukraińskiej Republice Ludowej (z którą Rosja zawarła osobny pokój 9 lutego 1918) odebraną Rosji gubernię chełmską, a w tajnej klauzuli tego dokumentu Austro-Węgry zobowiązywały się do wyodrębnienia Galicji Wschodniej wraz ze Lwowem i Przemyślem jako osobnego kraju koronnego monarchii. Po gwałtownych protestach Polaków w Austro-Węgrzech (dymisje wysokich urzędników, zwracanie orderów, demonstracje uliczne w Galicji) klauzula ta nigdy nie weszła w życie, a rząd austriacki zażądał i uzyskał od rządu URL zwrot dokumentu zawierającego powyższe zobowiązanie. Traktatem brzeskim Rosja zakończyła swój udział w I wojnie światowej. Konsekwencją traktatu brzeskiego była współpraca rządu bolszewików z cesarskimi Niemcami do końca I wojny światowej, co z kolei spowodowało wykluczenie delegacji rosyjskiej z obrad paryskiej konferencji pokojowej w roku 1919. Po upadku Cesarstwa Niemieckiego i Austro-Węgier, 13 listopada 1918 Rosja jednostronnie anulowała traktat, twierdząc, że został narzucony jej siłą. Pokój brzeski nie zawierał bezpośrednich uzgodnień w sprawie Polski, poprzez zrzeczenie się Rosji ziem na zachód od nowej linii granicznej (w tym Królestwa Polskiego) był natomiast pośrednim uznaniem Aktu 5 listopada z 1916.
- O Tratado de Brest-Litovski (ou de Brest-Litovsk) foi um tratado de paz assinado entre o governo bolchevique russo e as Potências Centrais em 3 de março de 1918, em Brest (antigamente Brest-Litovski), na atual Bielorrússia, pelo qual era reconhecida a derrota russa na Primeira Guerra Mundial. A retirada da Rússia da guerra foi um dos principais objetivos da Revolução Russa de 1917, e uma das prioridades do recém-criado governo bolchevique. A guerra tornara-se impopular entre o povo russo, devido às imensas perdas humanas (cerca de quatro milhões de mortos). Entretanto, os termos do Tratado de Brest-Litovski eram humilhantes. Através deste, a Rússia abria mão do controle sobre a Finlândia, Países bálticos, Polônia, Bielorússia e Ucrânia, bem como dos distritos turcos de Ardaham e Kars, e do distrito georgiano de Batumi, antes sob seu domínio. Estes territórios continham um terço da população da Rússia, metade de sua indústria e nove décimos de suas minas de carvão. A maior parte desses territórios tornar-se-iam, na prática, partes do Império Alemão, sob a tutela de reis e duques. Entretanto, a derrota da Alemanha na guerra, marcada pelo armistício com os países aliados em 11 de Novembro, em Compiègne, permitiu que Finlândia, Estônia, Letônia, Lituânia e Polônia se tornassem Estados verdadeiramente independentes, e os monarcas indicados tiveram que renunciar aos seus tronos. Por outro lado, a Bielorússia e a Ucrânia envolveram-se na Guerra Civil Russa, e terminaram por serem novamente anexadas ao território russo, agora sob o nome de União das Repúblicas Socialistas Soviéticas (URSS). As negociações de paz tinham sido iniciadas em 22 de Dezembro de 1917, uma semana após o armísticio entre a Rússia e as Potências Centrais, em Brest-Litovsk. Tratado de Brest-Litovski (em inglês)
- Tratatul de la Brest-Litovsk a fost un tratat de pace semnat pe 3 martie 1918 la Brest, (cunoscut în epocă cu numele de "Brest-Litovsk"), între Rusia şi Puterile Centrale, marcând ieşirea Rusiei din primul război mondial. Tratatul a devenit practic nul până la sfârşitul anului dar, importanţa lui majoră, deşi neexistentă în intenţiile semnatarilor, a fost aceea de declanşator al procesului de cucerire a independenţei Finlandei, Poloniei, Estoniei, Letonie şi Lituaniei.
- Файл:Trotzki Deutsche Brest-Litowsk1917. jpg Немецкие офицеры встречают советскую делегацию в Брест-Литовске. Бре́стский мир, Брест-Лито́вский (Брестский) мирный догово́р — мирный договор, подписанный 3 марта 1918 года в Брест-Литовске (Бресте) представителями Советской России с одной стороны, и стран Четверного союза — с другой. Ратифицирован Чрезвычайным IV Всероссийским Съездом Советов 15 марта и германским императором Вильгельмом II — 26 марта 1918 года. Чуть раньше аналогичный мирный договор был подписан странами Четверного союза с делегацией Украинской Центральной Рады. Украина признавалась странами Четверного союза независимым государством. Таким образом (подписание сепаратного мирного договора с независимой Украинской Народной Республикой) одна из основных задач Центральных Держав по расчленению России была выполнена. Подписанию мирного договора предшествовали переговоры, которые велись в три этапа: с 9(22) по 15(28) декабря 1917, с 27 декабря 1917 (9 января 1918) по 28 января (10 февраля) 1918 и с 1 по 3 марта 1918.
- Freden i Brest-Litovsk var det första fredsfördraget i första världskriget och slöts i Brest-Litovsk den 3 mars 1918 mellan Ryska SFSR på ena sidan och centralmakterna - Tyskland, Österrike-Ungern, Bulgarien och Osmanska riket på den andra. Den främsta orsaken till Rysslands sammanbrott var missnöjet med tsarregimen som kulminerade i revolutionen 1917. En av punkterna på Lenins agenda var att så fort som möjligt avsluta kriget med Tyskland för att på så sätt få möjlighet att genomföra revolutionen i lugn och ro inom landet. Ända sedan Brusilovoffensiven ebbat ut 1916 hade ryssarna drivits på flykten. Den ryska staten kunde i teorin mobilisera över 20 miljoner man till kriget, men det fanns knappt pengar till en tiondel. Allteftersom kriget fortskred ökade skulderna, men även utöver värvningskostnader fanns det problem: det fanns inte vapen till alla. Ryssland hade för få vapenfabriker och alltför lite pengar att köpa vapen med, i synnerhet som priserna på de senare hade ökat till följd av krigstillståndet. Västmakterna, som själva snarare led brist på manskap, var beredda att transportera vapen till Ryssland för att öka pressen på Tyskland. Det fanns emellertid inga lämpliga passagevägar – Bosporen kontrollerades av turkarna och allt land mellan Östersjön och Svarta havet var tyskt eller österrikiskt med undantag av Rumänien, som var neutralt fram till augusti 1916, då landet trädde in i kriget på ententens – västmakternas – sida. Emellertid föll Rumänien i december samma år och blev därefter ockuperat av centralmakterna – Tyskland och Österrike-Ungern. Inte heller Ishavet var någon lämplig passageväg och i Östersjön vakade Tysklands mäktiga kejserliga högsjöflotta. I utbyte mot fred på östfronten gav Ryssland upp Finland, Polen, Ukraina, Vitryssland och Baltikum, motsvarande hälften av sina europeiska territorier och med detta cirka 75 % av sina tunga industrier, samt landet söder om Kaukasus. Ryssland blev också skyldigt ett krigsskadestånd på 6 miljarder guldmark. Fördraget upphävdes av de allierade 11 november 1918 efter det att Tyskland besegrats. Efter det tyska nederlaget i väst kunde röda armén återta Ukraina, Vitryssland och Transkaukasus. Först i och med fredsfördraget i Rapallo 1922, vilket ersatte fördraget från Brest-Litovsk, inträdde fredstillstånd mellan Sovjetunionen och Tyskland. Leo Trotskij, chef över Röda Armén, tal till Sovjeten i St. Petersburg den 8:e December 1917: "Detta krig har i sanning givit prov på den människans kraft och böjlighet som gjort det möjligt för henne att uthärda exempellösa lidanden. Men det har också visat hur mycket barbari nutidens människa fortfarande bär inom sig ... Människan, naturens herre, har stigit ned i skyttegravarna och där kikar hon ut genom små hål som från en fängelsecell och lurar på sin medmänniska, det blivande bytet ... Så lågt har människan fallit ... Beklämd skäms man för människan, hennes kött, hennes ande och hennes blod, när man tänker på att folk, som har gått igenom så många av civilisationens fasor – kristendomen, enväldet och den parlamentära demokratin – folk som har insupit socialismens idéer, dödar varandra som eländiga slavar under de härskande klassernas piska. Skulle kriget få denna utgång, att folk bara återvände till sina bås för att plocka upp de eländiga smulor som de besuttna klasserna kastat till dem från sina bord, skulle detta krig sluta med imperialismens triumf, då skulle människosläktet visa sig ovärdigt sina egna lidanden och de väldiga andliga ansträngningar som det gjort under tusentals år. Men detta kommer inte att hända – det kan inte hända. Då ryska folket nu har rest sig i det land, som tidigare var Europas gendarm, förklarar detta folk att det önskar tala till sina bröder i vapen, inte med kanonernas språk, utan med de arbetande massornas språk och den internationella solidaritetens ... Detta faktum kan inte utplånas ur folkmassornas sinnen ... och detta gäller folken i alla länder. Förr eller senare kommer de att komma till oss och sträcka ut en hjälpande hand. Men även om . . . folkets fiender skulle besegra oss och vi skulle gå under ... skulle ändå minnet av oss gå från generation till generation och väcka eftervärlden till en ny kamp. Vår ställning skulle förvisso ha varit mycket säkrare om Europas folk hade rest sig tillsammans med oss, om vi fått förhandla med Karl Liebknecht, Klara Zetkin och Rosa Luxemburg i stället för med general Hoffmann och greve Czernin. Så har inte blivit fallet. Och vi kan inte klandras för detta. Våra bröder i Tyskland kan inte anklaga oss för att ha samarbetat med kaisern, deras svurne fiende, bakom deras ryggar. Vi talar till honom som till en fiende – vi mildrar inte vår oförsonliga fientlighet mot tyrannen. Stilleståndet har medfört ett uppehåll i striderna. Kanonernas dån har tystats och alla väntar oroligt på att få höra med vilken röst den sovjetiska regeringen ämnar tala med Hohenzollern och Habsburg. Ni måste stödja oss i detta vårt nödtvungna samtal med dem som är frihetens fiender ... så inte en enda atom av frihet får offras åt imperialismen. Först då kommer den verkliga betydelsen av våra strävanden att tränga djupt in i de tyska och österrikiska folkens medvetande."
- Brest Litovsk Barış Antlaşması 3 Mart 1918 tarihinde Rusya ile Almanya, Avusturya-Macaristan İmparatorluğu, Osmanlı Devleti ve Bulgaristan arasında imzalanmış, İttifak Devletleri'nin yenilmesi üzerine geçersiz kalmış bir barış antlaşmasıdır.
- Бересте́йський мир — мирний договір між Українською Народною Республікою з одного боку та Німеччиною, Австро-Угорщиною, Туреччиною і Болгарією з другого, підписаний 27 січня (9 лютого) 1918 у Бресті (Бересті, Брест-Литовську); перший мирний договір у Першій світовій війні 1914-18. Ініціатива у мирних переговорах з Німеччиною та її союзниками належала радянській Росії. 3.12.1917 Раднарком РСФРР звернувся з відповідною пропозицією до Берліна, 15.12. обидві сторони уклали перемир'я, після чого в штабі німецьких військ у Брест-Литовську почалися мирні переговори. Лінія фронту проходила по території УНР і Українська Центральна Рада мусила визначити своє ставлення до них. Лідери УЦР розуміли, що країни Четверного союзу програють війну. Приєднання до сепаратних переговорів перетворювало майбутніх переможців на ворогів будованої ними держави. Проте вибору у них не було: народ бажав миру. На нараді керівників провідних партій — есерів і соціал-демократів — було визначено делегацію УНР у складі прем'єр-міністра В. Голубовича (голова), М. Левитського, М. Любинського, М. Полоза і О. Севрюка. 1 січня 1918 делегація прибула у Брест-Литовськ і поставила питання про свою участь у переговорах, наполягаючи на самостійному статусі. Нарком закордонних справ Росії Л. Троцький змушений був заявити, що російська делегація визнає право націй на самовизначення і не вбачає перешкод для участі делегації УНР у переговорах як самостійної. Від імені Четверного союзу міністр закордонних справ Австро-Угорщини О. Чернін заявив про визнання делегації УНР повноправним учасником переговорів. Формальне визнання УНР як самостійної держави союзники відкладали до моменту укладення мирного договору. Л. Троцький наполіг на перерві у переговорах до кінця січня 1918. Російська сторона повинна була визначити, як поставитися до тяжких умов миру, включаючи великі територіальні втрати, які висунули союзники. Крім того, затягуючи переговори, Раднарком бажав виграти час, щоб завершити захоплення більшої частини території України, включаючи її столицю Київ, що давало можливість замінити делегацію УЦР делегацією проголошеної наприкінці грудня 1917 Радянської України. Після відновлення переговорів 1 лютого 1918 р. Л. Троцький заявив, що в складі російської делегації перебувають представники українського радянського уряду Ю. Медведєв і В. Шахрай. Він повідомив, що більша частина України контролюється цим урядом, а тому мирний договір, укладений з представниками УЦР, не можна розглядати як мир з УНР. У відповідь виконувач обов'язків голови делегації УНР О. Севрюк ознайомив присутніх із текстом IV Універсалу УЦР і зажадав формального визнання УНР цілком самостійною, ні від кого не залежною державою. О. Чернін від імені Четверного союзу заявив, що є всі підстави визнати УНР суверенною державою, яка може самостійно укладати міжнародні договори. У Німеччині й Австро-Угорщині продовольча проблема була дуже гострою і договір з Україною міг певною мірою поліпшити становище. Заради укладення миру з УНР обидві держави давали згоду на передачу їй Холмщини з Підляшшям і на виділення західноукраїнських земель у складі Австро-Угорщини в окремий коронний край. На відміну від укладеного пізніше (3 березня 1918 р. ) мирного договору з Росією, договір між Україною і Четверним союзом не містив у собі пунктів, принизливих або тяжких для УНР. Сторони відмовлялися від взаємних претензій на відшкодування збитків, спричинених війною, обмінювалися військовополоненими і зобов'язувалися відновити взаємні економічні відносини. Зобов'язання УНР були цілком конкретні: за першу половину 1918 поставити Німеччині та Австро-Угорщині 60 млн пудів хліба, 2 750 тис. пудів м'яса (живою вагою), іншу сільськогосподарську продукцію і промислову сировину. За умовами договору, укладеного з Росією 3 березня 1918 р. , Раднарком зобов'язувався визнати законність уряду УЦР на території України і укладений ним договір із країнами Четверного союзу, Росія повинна була негайно вивести свої війська з УНР, припинити будь-яку агітацію і пропаганду проти уряду, громад та установ УНР, укласти з нею мирний договір. Договір від 9 лютого 1918 р. врятував Україну від поглинення радянською Росією. Неспроможність УЦР виконувати в повному обсязі господарські статті договору призвели до наростання суперечностей між УЦР і австро-німецьким командуванням в Україні, відтак до падіння демократичної УНР і появи гетьманського уряду П. Скоропадського.
- 布列斯特-立陶夫斯克條約（常被简称为布列斯特条约或布列斯特和约），是第一次世界大战期间，苏俄政府与同盟国（包括德意志帝国、奥匈帝国、保加利亚、奥斯曼土耳其帝国）在布列斯特-立陶夫斯克签订的和约。 1917年，俄国十月革命胜利之后，由于原来俄国属于协约国一方而与同盟国处于交战状态，为了退出战争，新成立不久的苏俄政府在提出的和平建议被协约国拒绝后，便与同盟国的德国进行和平谈判。 1917年12月3日，谈判开始，德国提出了把波兰、立陶宛、爱沙尼亚的局部和拉脱维亚、白俄罗斯的全部割让给德国并赔款30亿卢布的苛刻条件，这引起了布尔什维克党内严重的分歧。列宁主张接受德国的条件，签订和约，为新生政权争得喘息机会，季诺维也夫、索柯里尼柯夫、斯大林、阿尔乔姆、斯塔索娃、斯维尔德洛夫等六名中央委员支持列宁；布哈林为代表的“左派共产主义者”反对签订和约，主张对帝国主义继续世界大战，中央委员布勃诺夫、乌里茨基、洛莫夫支持布哈林；托洛茨基则主张停战，復员军队，但不与德国签约（即不战不和），中央委员克列斯廷斯基、捷尔任斯基、越飞支持托洛茨基。 1918年1月2日，苏俄政府召开中央和地方负责人会议。60人出席的会议上，赞成布哈林主张的32人，赞成托洛茨基主张的16人，赞成列宁主张的仅15人。最终，列宁的主张因处于少数而未能被通过。 1918年1月24日，苏俄政府召开中央会议，重新表决签约的问题。托洛茨基的主张以9票对7票的多数通过，列宁的主张仍然没有被多数所接受。 1月30日，布列斯特谈判恢复。作为外交人民委员（即外交部长）、谈判代表团团长，托洛茨基临行前与列宁约定：如果德国下了最后通牒就让步签约。结果德国果然向苏俄下了最后通牒，托洛茨基向列宁电报询问对策，列宁立即覆电坚持：接受德国条件，立即签约。但是托洛茨基没有接受列宁的建议，而是发表了拒绝签约的声明，率团离开布列斯特。结果，德国开始对苏联大举进攻。 2月18日，在十分紧急的情况下，苏俄中央委员会举行了的紧急会议。会上，列宁的主张又被以6：7的票数否决。随后，中央又连夜开会，经过激烈的争论，托洛茨基转而支持列宁，会议结果以7票赞成、5票反对、1票弃权的结果通过了列宁的提案。苏俄政府连夜通知德国方面，同意签约。 但是，德国在得到通知后任没有停止进攻，并于2月23日提出更加苛刻的条件。苏俄党中央又召开有15名委员参加的紧急会议。会议中，大多数委员表示不赞成列宁的主张。列宁只得提出，如果这种空谈继续下去，他就要辞职，退出政府和中央委员会。布哈林对此毫不在乎，斯大林也未发生动摇。托洛茨基不同意列宁的意见，但为了防止列宁辞职和党的分裂，他的态度发生变化。在他的影响下，出现了4票弃权。结果列宁的主张以7票赞成、4票弃权、4票反对获得通过。同日在蘇維埃中央執行委員會上再以116：85(26票棄權)之多數通過。托洛茨基被解除了外交人民委员的职务，改由齊采林接任。 2月24日，苏俄政府重新派出了谈判代表团与德国进行谈判。 3月3日，布列斯特和约正式签订。具體內容如下： 俄國承認芬蘭、烏克蘭、格鲁吉亚之獨立 俄國將愛沙尼亞、拉脫維亞、庫爾蘭、立陶宛、俄屬波蘭、莫桑德群島等地割與德意志帝國與奧匈帝國，而上列各地今後之政治狀態，僅德奧二國有權決定 俄國撤出阿達罕(Ardakhan)、卡爾斯(Kars)、巴統，由奥斯曼土耳其帝国接管 俄國拆除阿蘭島(Aland Is. )上所有防禦工事，其未來地位由德奧瑞芬四國共同決定 此外，在8月27日時於柏林所簽訂之補充條款中尚規定俄國需給付德國60億馬克賠款，分五期償還，但最後付款日期不得超過1918年底 此條約對俄國是相當沉重之打擊，俄方所受之損失大致如下： 國土：共126萬7千平方哩，相當於全國25%的土地 人口：共6200萬人，相當於全國44%的人口 產業： 農產損失33% 工業損失54% 製糖業損失80% 鐵礦損失73% 煤礦損失75% 財政收入：共損失約27% 由於此條約和俄方當初的理想不割地，不賠款相距實在過大，不僅蘇維埃中的孟什維克派代表大力反對，連布尔什维克党內部亦有人反對。但列寧一再為其主張辯護，並將此合約與1807年俄法的《提爾錫特條約》相比，只是為了暫時退讓並謀求反擊之機。最後於3月8日布尔什维克党第七屆代表大會以30：12通過，同月18日再由蘇維埃臨時特別代表大會以784：261通過。 儘管損失是如此之慘重，但苏俄也成功地退出了第一次世界大战，为刚刚诞生的苏维埃政权争取了喘息的时间。 德国战败后，于11月13日同协约国签订了停战协定，苏俄政府立即于11月12日宣布废除此条约，使得该条约的内容实际上成了一纸空文。 一般认为，这是苏俄政府以空间换时间的成功外交。它充分地利用了国际间的矛盾，使新生的苏俄政府有了巩固政权的时间，为此后维护政权创造了有利条件。而且，由于此一外交策略的成功，列宁的个人声望也达到了顶峰。 1922年，俄罗斯与德国魏玛政府签署了《拉帕洛条约》。两国借此宣布放弃在布列斯特-立陶夫斯克條約及一战后向对方提出的领土和金钱之要求。
|
| rdfs:comment
|
- The Treaty of Brest-Litovsk was a peace treaty signed on March 3, 1918, at Brest-Litovsk between the Russian SFSR and the Central Powers, marking Russia's exit from World War I. While the treaty was practically obsolete before the end of the year, it did provide some relief to Bolsheviks who were tied up in fighting the civil war and affirmed the independence of Finland, Estonia, Latvia, Ukraine, Lithuania.
- Der Friedensvertrag von Brest-Litowsk wurde im Ersten Weltkrieg zwischen Sowjetrussland auf der einen sowie den Mittelmächten und deren Verbündeten auf der anderen Seite abgeschlossen. Er wurde nach längeren Verhandlungen am 3. März 1918 in Brest-Litowsk unterzeichnet. Damit schied Sowjetrussland als Kriegsteilnehmer aus.
- El tractat de Brest-Litovsk fou un tractat de pau entre les potències centrals i Rússia. Després de la revolució bolxevic, Lenin va decidir retirar Rússia de la guerra a qualsevol preu. Es va signar el tractat de pau de Brest-Litovsk el 3 de març de 1918, en virtut del qual Rússia cedia extensos territoris: A Alemanya li cedia Polònia, Curlàndia i Lituània. Letònia (Livònia), Estònia i Finlàndia (amb les illes Aland) serien independents i Rússia retiraria les seves forces.
- Brestlitevský mír z 3. března 1918 potvrzoval vítězství ústředních mocností ve východní Evropě během první světové války. Po bolševické revoluci Rusko odmítlo účast ve válce a tím i další spolupráci s Dohodou. Ruská východní fronta se rozpadla. Toho využilo Německo s Rakouskem-Uherskem k rozsáhlému útoku na všech úsecích východní fronty. Německo s Rakouskem-Uherskem dobylo Polsko, Ukrajinu, Pobaltí a Zakavkazsko. Sovětská vláda podepsala 3.
- La Paz de Brest-Litovsk es un tratado de paz firmado el 3 de marzo de 1918 en la ciudad polaca de Brest-Litovsk (entonces bajo soberanía rusa, actual Brest) entre el Imperio Alemán, Bulgaria, el Imperio Austrohúngaro, el Imperio Otomano y la Rusia soviética. En el tratado, Rusia renunciaba a Finlandia, Polonia, Estonia, Livonia, Curlandia, Lituania, Ucrania y Besarabia, que a partir de entonces quedaron bajo el dominio y la explotación económica de los Imperios Centrales.
- Brest-Litovskin rauha on neuvostovenäläisen Lev Trotskin, saksalaisen Richard von Kühlmannin ja itävaltalaisen Ottokar Czernin johdolla 3.3.1918 Brest-Litovskin kaupungissa solmittu keskusvaltojen Saksan, Itävalta-Unkarin, Bulgarian ja Turkin sekä ympärysvaltain puolella olleen Neuvosto-Venäjän välinen rauhansopimus.
- Le traité de Brest-Litovsk fut signé le 3 mars 1918 entre les gouvernements des empires centraux, menés par l'Empire allemand et la jeune république bolchevique, issue de la révolution d'Octobre en Russie, dans la ville de Brest-Litovsk et mit fin aux combats sur le front de l'Est.
- Fájl:Traktat brzeski 1918. jpg 250px Breszt-litovszki béke egy békeegyezmény, mely 1918. március 3-án Breszt-Litovszkban született Németország, az Osztrák-Magyar Monarchia és szövetségesei (Bulgária, Törökország) valamint a bolsevik Oroszország között.
- Il trattato di Brest-Litovsk fu un trattato di pace stipulato tra la Russia e gli imperi centrali il 3 marzo 1918 in Bielorussia, presso la città Brėst (un tempo conosciuta come "Brest-Litovsk"). Esso sancì l'uscita della Russia dalla prima guerra mondiale.
- De Vrede van Brest-Litovsk is een vredesverdrag dat op 3 maart 1918 ondertekend werd in het fort van Brest-Litovsk. Tijdens deze overeenkomst sloten de RSFSR (de communistisch-Russische staat na de val van de Voorlopige Regering) aan de ene zijde en het Duitse Rijk, Oostenrijk-Hongarije, Bulgarije en het Ottomaanse Rijk (gezamenlijk aangeduid als de Centrale mogendheden) aan de andere zijde vrede na de machtsovername door de bolsjewieken.
- Freden i Brest-Litovsk var en fredsavtale mellom Sentralmaktene og Den russiske føderative sovjetrepublikk. Avtalen ble undertegnet den 3. mars 1918 i byen Brest-Litovsk, og førte til at Russland trakk seg ut av første verdenskrig. Avtalen ble annulert av de andre fredsavtalene etter Tysklands nederlag senere på året, men gav de russike kommunistene et sårt tiltrengt pusterom i den russiske borgerkrigen.
- Traktat brzeski – traktat pokojowy podpisany w Brześciu 3 marca 1918 między Niemcami i Austro-Węgrami oraz ich sojusznikami Bułgarią i Turcją, a bolszewicką Rosją. Podpisanie pokoju i wycofanie się Rosji z wojny było jednym ze sztandarowych postulatów bolszewików przed rewolucją październikową. 21 listopada 1917 rząd RFSRR wystosował do ambasadorów i posłów państw biorących udział w wojnie notę wzywającą do wszczęcia rokowań pokojowych.
- O Tratado de Brest-Litovski (ou de Brest-Litovsk) foi um tratado de paz assinado entre o governo bolchevique russo e as Potências Centrais em 3 de março de 1918, em Brest (antigamente Brest-Litovski), na atual Bielorrússia, pelo qual era reconhecida a derrota russa na Primeira Guerra Mundial. A retirada da Rússia da guerra foi um dos principais objetivos da Revolução Russa de 1917, e uma das prioridades do recém-criado governo bolchevique.
- Tratatul de la Brest-Litovsk a fost un tratat de pace semnat pe 3 martie 1918 la Brest, (cunoscut în epocă cu numele de "Brest-Litovsk"), între Rusia şi Puterile Centrale, marcând ieşirea Rusiei din primul război mondial. Tratatul a devenit practic nul până la sfârşitul anului dar, importanţa lui majoră, deşi neexistentă în intenţiile semnatarilor, a fost aceea de declanşator al procesului de cucerire a independenţei Finlandei, Poloniei, Estoniei, Letonie şi Lituaniei.
- Файл:Trotzki Deutsche Brest-Litowsk1917. jpg Немецкие офицеры встречают советскую делегацию в Брест-Литовске.
- Freden i Brest-Litovsk var det första fredsfördraget i första världskriget och slöts i Brest-Litovsk den 3 mars 1918 mellan Ryska SFSR på ena sidan och centralmakterna - Tyskland, Österrike-Ungern, Bulgarien och Osmanska riket på den andra. Den främsta orsaken till Rysslands sammanbrott var missnöjet med tsarregimen som kulminerade i revolutionen 1917.
- Brest Litovsk Barış Antlaşması 3 Mart 1918 tarihinde Rusya ile Almanya, Avusturya-Macaristan İmparatorluğu, Osmanlı Devleti ve Bulgaristan arasında imzalanmış, İttifak Devletleri'nin yenilmesi üzerine geçersiz kalmış bir barış antlaşmasıdır.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
