Transmedia storytelling (also known as transmedia narrative or multiplatform storytelling, cross-media seriality) is the technique of telling a single story or story experience across multiple platforms and formats using current digital technologies, not to be confused with traditional cross-platform media franchises, sequels, or adaptations.

Property Value
dbo:abstract
  • La narrativa transmedia, narración transmedia o narrativa transmediática (en inglés Transmedia storytelling), es un tipo de relato donde la historia se despliega a través de múltiples medios y plataformas de comunicación, y en el cual una parte de los consumidores asume un rol activo en ese proceso de expansión. No debe confundirse con los productos franquiciados cross-media, secuelas o adaptaciones. Desde el punto de vista de la producción, requiere crear contenidoque ‘enganche’ al público utilizando diferentes técnicas para impregnar su vida diaria.Para lograr ese enganche o engagement en el participante, una producción transmedia desarrollará historias a través de diferentes formatos mediáticos para liberar piezas únicas de contenido para cada canal. Es fundamental que estas piezas de contenido estén abierta o sutilmente ligadas entre sí, y que exista una sincronía narrativa entre ellas. (es)
  • Das Konzept des transmedialen Erzählens bezeichnet in der Medienwissenschaft eine Strategie, einen bestimmten Inhalt über mehrere Medien hinweg zu erzählen. Bei dem von Henry Jenkins geprägten Begriff handelt es sich um ein Erzählphänomen der Medienkonvergenz. (de)
  • La transmédialité, ou narration transmédia, est une méthode de développement d'œuvres de fiction ou documentaires et de produits de divertissement nouvelle qui se caractérise par l'utilisation combinée de plusieurs médias pour développer des univers narratifs, des franchises, chaque média employé développant un contenu différent. De plus chaque contenu peut être appréhendé de manière indépendante, en général, et sont tous des points d'entrée dans l'univers transmédiatique de l’œuvre. De par la diversité des contenus et la profondeur narrative de l’univers que cela engendre, la narration transmédia est singulière par rapport aux modes de narration classique. Le terme reste celui lié à un concept, et, en tant qu'adjectif, il ne peut faire l'objet d'un nom propre car le concept reste utilisé par les chercheurs, praticiens, artistes, de tous pays, depuis les années 1980, pour des actions et recherches scientifiques qui prennent en compte le contenu médiatique, les supports médiatiques et les actions et interactions des utilisateurs. Notons que les références anglophones non référencées dans les médias grand public ne sont pas forcément connues des contributeurs, et qu'il est délicat de proposer un savoir qui n'a pas été étudié dans son fond[Quoi ?]. Pour une recherche plus approfondie veuillez consulter les travaux du MIT et de USC. (fr)
  • Narrazione transmediale (inglese Transmedia storytelling, transmedia narrative, multiplatform storytelling) come la definisce Henry Jenkins nel suo testo del 2006 Cultura convergente, è una forma narrativa che, muovendosi attraverso diversi tipi di media, contribuisce ad ogni passaggio con nuove e distinte informazioni all'esperienza dell'utente. Usando diverse piattaforme mediali, contribuisce a perfezionare ed integrare l'esperienza dell'utente. Ogni medium, veicolando nuove e distinte informazioni, contribuisce allo sviluppo della storia e alla comprensione del mondo narrato. Usando diversi format e media, si contribuisce a creare dei "punti di entrata" attraverso i quali l'utente può immergersi completamente nella narrazione. In questo modo l'utente è chiamato a ricostruire il significato complessivo di un'opera integrando vari media. Jenkins propone due fattori prominenti che guidano la crescita della comunicazione transmediale: il primo è la proliferazione dei nuovi media come i video games, internet e le piattaforme mobili con le loro applicazioni. Il secondo è l'incentivo economico per i creatori di media, condividendo gli assets, possono abbassare i costi di produzione. La narrazione transmediale spesso usa il principio della ipersocialità attraverso pratiche di creazione delle storie anche da parte di persone che non hanno direttamente a che fare con la produzione principale. (it)
  • Transmídia, do inglês transmedia, significa conteúdo que se sobressai a uma mídia única. Na prática, significa que as diferentes mídias transmitirão variados conteúdos para o público de forma que os meios se complementem, pois se o público utilizar apenas um canal terá apenas a mensagem parcial do assunto em questão, já que a transmídia induz ao ato de contar histórias através de várias mídias, com um conteúdo específico para cada uma. O termo transmídia foi citado pela primeira vez pelo professor Marsha Kinder, da University of Southern California (EUA), em 1991. Porém, em 2003, o professor, Henry Jenkins do MIT (Massachusetts Institute of Technology), publicou um artigo na revista Technology Review, onde mencionava projetos com a narrativa transmídia. Mais adiante, em seu livro intitulado Cultura da Convergência, Jenkins define a narrativa transmídia como “[...] uma nova estética que surgiu em resposta à convergência das mídias – uma estética que faz novas exigências aos consumidores e depende da participação ativa de comunidades de conhecimento”. (JENKINS: 2009, p.49). A partir daí, vários estudos surgiram em diferentes partes do mundo sobre o processo comunicacional e interativo da narrativa transmídia enquanto construtora de histórias para multiplataformas, pois trata-se de um conceito em constante processo de evolução e adaptação no cenário de produção audiovisual. Sendo assim, não há uma verdade absoluta sobre o tema e ainda persistem muitas discussões sobre sua usabilidade e aplicabilidade no meio comunicacional. Após Jenkins, a transmídia começou a ser vista como alternativa de ampliação de um determinado modelo de negócio para produções de conteúdo audiovisual e foi logo posta em prática pelos produtores e diretores Tim Kring, Guillermo del Toro, e Jeff Gomez, que introduziram em Hollywood, o termo conhecido como transmedia storytelling. (pt)
  • Opowieść transmedialna lub narracja transmedialna (ang. transmedia storytelling) – pojęcie zdefiniowane po raz pierwszy przez Henry’ego Jenkinsa w książce Kultura konwergencji. Zderzenie starych i nowych mediów (Convergence Culture: Where Old and New Media Collide), wydanej w 2006 roku. Jenkins opowieść transmedialną uznał za wielowątkową i zróżnicowaną historię, która odsłaniana jest na różnych platformach medialnych, przy czym każde medium ma swój oddzielny wkład w tworzenie i rozwijanie fikcyjnego świata Pojęcie i praktyka narracji transmedialnej powstały wraz z rozwojem kultury konwergencji, której kluczowym objawem jest pogłębiająca się współpraca oraz zjawisko przenikania odmiennych mediów. Efektem tego procesu jest ciągła cyrkulacja treści, która sprawia, że jedna historia opowiedziana zostaje wielokrotnie za pomocą różnych środków przekazu. W efekcie konsument dostaje możliwość wyboru pomiędzy różnymi formami tej opowieści, co mobilizuje go do aktywnego uczestnictwa w poznawaniu fikcyjnego świata. Jest to bardziej zintegrowane podejście do rozwoju marki niż w wypadku modeli opartych wyłącznie na tekstach źródłowych. W ramach estetyki opowieści transmedialnej znane historie opowiadane są za pomocą różnych form przekazu, takich jak filmy, powieści, blogi, pamiętniki czy komiksy. Historia może pojawić się również pod postacią gry komputerowej lub planszowej. Wszystkie te przekazy odnoszą się do jednego świata, zachowując jednocześnie autonomię i samowystarczalność, dzięki czemu konsument może wybrać dowolny dostęp do określonej marki. Wraz z pojawieniem się opowieści transmedialnej wzrosło znaczenie franczyzy kulturalnej oraz systemu licencjonowania praw do tworzenia spin-offów, czyli nowych produktów wykorzystujących elementy marki znanej już widzom. Pionierem takich działań na rynku globalnym jest Jeff Gomez, założyciel firmy Starlight Runner Entertainment, do której klientów należą The Walt Disney Company, Mattel czy Hasbro. Na polskim rynku medialnym, przykładem zastosowania narracji transmedialnej było wprowadzenie i sprzedaż produktów związanych z marką Wiedźmin, jak również wydanie Kaktusa w sercu – książki związanej z serialem Teraz albo nigdy!. (pl)
  • Transmedia storytelling (also known as transmedia narrative or multiplatform storytelling, cross-media seriality) is the technique of telling a single story or story experience across multiple platforms and formats using current digital technologies, not to be confused with traditional cross-platform media franchises, sequels, or adaptations. Henry Jenkins, author of the seminal book Convergence Culture, warns that this is an emerging subject and different authors have different understandings of it. He warns that the term "transmedia" per se means "across media" and may be applied to superficially similar, but different phenomena. In particular, the concept of "transmedia storytelling" should not to be confused with traditional cross-platform, "transmedia" media franchises, or "media mixes". From a production standpoint, transmedia storytelling involves creating content that engages an audience using various techniques to permeate their daily lives. In order to achieve this engagement, a transmedia production will develop stories across multiple forms of media in order to deliver unique pieces of content in each channel. Importantly, these pieces of content are not only linked together (overtly or subtly), but are in narrative synchronization with each other. In his latest book, Nuno Bernardo shows TV and film producers how to use transmedia to build an entertainment brand that can conquer global audiences, readers and users in a myriad of platforms. (en)
  • Трансмедийное повествование — технология рассказа истории или представление повествования посредством использования мультиплатформ и кросс-медийных сериальных изданий. Иначе говоря, метод рассказа и представления единственной истории или опыта ее переживания сквозь множественные платформы и форматы цифровых технологий. Не стоит путать это понятие с традиционными формами кросс-платформ как медиа-франшиз, сиквелов и адаптаций к произведениям. Исследователь Генри Дженкинс в работе «Конвергенция культуры» предупреждает, что такое понятие появилось недавно, и многие исследователи по-разному понимают его значение и имеют различные мнения на этот счет. Кроме того, он говорит, что термин «трансмедиа» как таковой обозначает «через медиа» и может быть применен к с виду схожим вещам, но суть он означает другое. В частности феномен «Трансмедийного повествования» не является традиционной кроссплатформенной технологией, трансмедийными франшизами или мультимедийными проектами «медиа-микса». С точки зрения производства, трансмедийное повествование включает создание контента, который вовлекает аудиторию использовать различные технологии, пронизывающие их повседневную жизнь. В целях достижения этого соучастия производство трансмедиа будет создавать многовариантные развития историй, используя различные формы медиа для того, чтобы передать каждую не повторяющуюся часть контента по различным каналам передачи информации. Стоит отметить, что эти разные содержательные части контента не только явно или скрыто связанны, но и синхронизованы относительно их повествования.В своей последней книге, Нуно Бернандо показывает продюсерам телевидения и кино, как трансмедиа могут быть применимы для создания проекта в индустрии развлечений, который сможет привлечь аудиторию всего мира, читателей и пользователей несметного количества платформ. (ru)
dbo:wikiPageID
  • 10746852 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 743123697 (xsd:integer)
dct:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Das Konzept des transmedialen Erzählens bezeichnet in der Medienwissenschaft eine Strategie, einen bestimmten Inhalt über mehrere Medien hinweg zu erzählen. Bei dem von Henry Jenkins geprägten Begriff handelt es sich um ein Erzählphänomen der Medienkonvergenz. (de)
  • La narrativa transmedia, narración transmedia o narrativa transmediática (en inglés Transmedia storytelling), es un tipo de relato donde la historia se despliega a través de múltiples medios y plataformas de comunicación, y en el cual una parte de los consumidores asume un rol activo en ese proceso de expansión. No debe confundirse con los productos franquiciados cross-media, secuelas o adaptaciones. (es)
  • Transmedia storytelling (also known as transmedia narrative or multiplatform storytelling, cross-media seriality) is the technique of telling a single story or story experience across multiple platforms and formats using current digital technologies, not to be confused with traditional cross-platform media franchises, sequels, or adaptations. (en)
  • Narrazione transmediale (inglese Transmedia storytelling, transmedia narrative, multiplatform storytelling) come la definisce Henry Jenkins nel suo testo del 2006 Cultura convergente, è una forma narrativa che, muovendosi attraverso diversi tipi di media, contribuisce ad ogni passaggio con nuove e distinte informazioni all'esperienza dell'utente. Usando diverse piattaforme mediali, contribuisce a perfezionare ed integrare l'esperienza dell'utente. Ogni medium, veicolando nuove e distinte informazioni, contribuisce allo sviluppo della storia e alla comprensione del mondo narrato. Usando diversi format e media, si contribuisce a creare dei "punti di entrata" attraverso i quali l'utente può immergersi completamente nella narrazione. In questo modo l'utente è chiamato a ricostruire il signific (it)
  • La transmédialité, ou narration transmédia, est une méthode de développement d'œuvres de fiction ou documentaires et de produits de divertissement nouvelle qui se caractérise par l'utilisation combinée de plusieurs médias pour développer des univers narratifs, des franchises, chaque média employé développant un contenu différent. De plus chaque contenu peut être appréhendé de manière indépendante, en général, et sont tous des points d'entrée dans l'univers transmédiatique de l’œuvre. De par la diversité des contenus et la profondeur narrative de l’univers que cela engendre, la narration transmédia est singulière par rapport aux modes de narration classique. (fr)
  • Opowieść transmedialna lub narracja transmedialna (ang. transmedia storytelling) – pojęcie zdefiniowane po raz pierwszy przez Henry’ego Jenkinsa w książce Kultura konwergencji. Zderzenie starych i nowych mediów (Convergence Culture: Where Old and New Media Collide), wydanej w 2006 roku. Jenkins opowieść transmedialną uznał za wielowątkową i zróżnicowaną historię, która odsłaniana jest na różnych platformach medialnych, przy czym każde medium ma swój oddzielny wkład w tworzenie i rozwijanie fikcyjnego świata (pl)
  • Transmídia, do inglês transmedia, significa conteúdo que se sobressai a uma mídia única. Na prática, significa que as diferentes mídias transmitirão variados conteúdos para o público de forma que os meios se complementem, pois se o público utilizar apenas um canal terá apenas a mensagem parcial do assunto em questão, já que a transmídia induz ao ato de contar histórias através de várias mídias, com um conteúdo específico para cada uma. (pt)
  • Трансмедийное повествование — технология рассказа истории или представление повествования посредством использования мультиплатформ и кросс-медийных сериальных изданий. Иначе говоря, метод рассказа и представления единственной истории или опыта ее переживания сквозь множественные платформы и форматы цифровых технологий. Не стоит путать это понятие с традиционными формами кросс-платформ как медиа-франшиз, сиквелов и адаптаций к произведениям. (ru)
rdfs:label
  • Transmedia storytelling (en)
  • Transmediales Erzählen (de)
  • Narrativa transmedia (es)
  • Narrazione transmediale (it)
  • Transmédialité (fr)
  • Opowieść transmedialna (pl)
  • Transmídia (pt)
  • Трансмедийное повествование (ru)
rdfs:seeAlso
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:field of
is dbo:industry of
is dbo:knownFor of
is dbo:occupation of
is dbo:wikiPageRedirects of
is foaf:primaryTopic of