| dbpprop:abstract
| - Cultural diffusion, as first conceptualized by the famous Alfred L. Kroeber in his influential 1940 paper Stimulus Diffusion, or trans-cultural diffusion in later reformulations, is used in cultural anthropology and cultural geography to describe the spread of cultural items — such as ideas, styles, religions, technologies, languages etc. — between individuals, whether within a single culture or from one culture to another. It is distinct from the diffusion of innovations within a single culture. Diffusion across cultures is a well-attested and uncontroversial phenomenon. For example, the practice of agriculture is widely believed to have diffused from somewhere in the Middle East to all of Eurasia, less than 10,000 years ago, having been adopted by many pre-existing cultures. Other established examples of diffusion include the spread of the war chariot and iron smelting in ancient times, and the use of cars and Western business suits in the 20th century. (en)
- Der Diffusionismus ist eine sozialwissenschaftliche Theorie zur Ähnlichkeit weit voneinander entfernter Kulturen. Sie geht primär davon aus, dass kulturelle Innovationen nur einmal erfunden werden und sich dann zu anderen Kulturen ausbreiten und somit Gleichheit auf Kulturkontakt zurückgeführt werden kann. Als Begründer dieser Sicht gilt Friedrich Ratzel Im Gegensatz dazu steht der kulturelle Evolutionismus und die Memetik. Der Diffusionismus entwickelte sich Ende des 19. Jahrhunderts als Reaktion auf den Evolutionismus und spielte bis in die 1920er Jahre hinein eine wichtige Rolle in der Völkerkunde (Ethnologie). Aus ihm stammen die Konzepte der Kulturkreislehre, der Kulturhistorischen Schule, der Museumsethnologie und der Historischen Völkerkunde. Da kulturelle Innovationen Seltenheitswert besitzen, geht man im Diffusionismus von der Konstanz kultureller Phänomene aus. Der Einfluss von Umwelteinflüssen auf kulturelle Praktiken wird als gering eingeschätzt. Die Übertragung kultureller Phänomene geschah nach dieser Theorie durch Handels- und Reisekontakte, Missionierung, Kriege oder durch die Eroberung durch ein fremdes Volk. Ein diffusionistischer Vergleich einzelner Kulturphänomene brachte zum Beispiel heraus, dass Sanskrit das Fundament der indogermanischen Sprachfamilie ist. Grafton Elliot Smith und William James Perry vertraten einen „heliozentrischen“ Diffusionismus, der das alte Ägypten als Wiege der menschlichen Kultur sah. Vertreter dieses klassischen Diffusionismus waren: Friedrich Ratzel, Leo Frobenius mit seiner Kulturkreislehre, Wilhelm Schmidt, Bernhard Ankermann, Fritz Graebner, William Halse Rivers und Clark Wissler. Der US-amerikanische Anthropologe Roland Burrage Dixon hat in seinem Werk The Building of Culture (1928) die Schriften der Diffusionisten systematisch untersucht. (de)
- Le diffusionnisme est, en anthropologie, une appréhension des cultures humaines par leur distribution dans l'espace, leur historicité et les dynamiques géographiques associées. Le diffusionnisme va s'institutionnaliser en tant que courant de pensée à la fin du XIX siècle et au début du XX siècle notamment en Allemagne, en Angleterre et aux États-Unis. Première critique de l'évolutionnisme, le diffusionnisme est considéré comme la deuxième grande théorie anthropologique après celui-ci. (fr)
- Dyfuzjonizm - orientacja w naukach o kulturze (etnologii, antropologia kulturowej, folklorystyce, archeologii), a także w innych naukach społecznych, przypisująca dyfuzji kulturowej szczególne znaczenie w procesie zmiany oraz rozwoju kultury i badająca dzieje i skutki przenikania wytworów kultury z jednych obszarów do drugich. Mimo różnych nurtów w dyfuzjonizmie, jego wspólnymi cechami są: uznanie kontaktów międzykulturowych za główną przyczynę decydującą o dynamice rozwoju kultury, traktowanie kultury jako zbioru elementów tworzących kompleksy o odmiennej dla poszczególnych obszarów kombinacji cech, koncentracja uwagi na zapożyczeniach, minimalizowanie roli ewolucji kulturowej oraz preferowanie interpretacji historycznej i geograficznej . Dyfuzjoniści ujmowali kulturę całościowo, dystrybutywnie, mając na względzie aspekt geograficzny. Była to odpowiedź na podejście ewolucjnistyczne (ujmowanie kultury częściowo). Podstawowym zagadnieniem dyfuzjonistów była koncepcja kręgów kulturowych oraz zapożyczeń poprzez dyfuzję. Wszelkich podobieństw między kulturowych upatrywali nie w stadialnym rozwoju kultur lecz w dyfuzji, zapożyczeniach elementów. Zapożyczenia dokonywały się na rubieżach kulturowych, w największym oddaleniu od centr kręgów kulturowych. (pl)
- Difusionismo é a teoria que trata do desenvolvimento de culturas e tecnologias, particularmente na história antiga. A teoria sustenta que uma determinada inovação foi iniciada numa cultura específica, para só então ser difundida de várias maneiras a partir desse ponto inicial. De acordo com o difusionismo, presume-se que uma inovação maior (como por exemplo, a invenção da roda) foi criada num tempo e local particular para então ser passada para populações vizinhas através de imitação, negociação, conquista militar ou outras maneiras. Dessa forma, a inovação irradia lentamente de seu ponto de partida. A teoria pode ser aplicada a temas artísticos, crenças religiosas ou qualquer outro aspecto da cultura humana. Esse método tem sido usado para investigar inovações, traçando rotas até presumidos pontos de partida, localizando assim sua origem em culturas distintas e mapeando a história de sua difusão. Origem O difusionismo era popular no início do século XIX. Havia dois centros principais da Teoria Difusionista, uma britânica e uma alemã. A escola Alemã foi conduzida pelo padre Father Wilhelm Schmidt e Fritz Graebner. Acreditavam que traços culturais difundiam-se em círculos para outras regiões e pessoas através de centros culturais variados. Esses círculos culturais eram chamados de 'Kulturkreise'. Na versão britânica do Difusionismo existia apenas um centro cultural(difusão heliocêntrica), do qual todos os traços culturais eram difundidos. O centro cultural era o Egito Antigo. Os principais proponentes dessa teoria foram G. Elliot Smith e William J. Perry, ambos estudaram o Egito Antigo intensivamente, resultando na sua crença que o Egito era o único centro cultural. Ambos grupos afirmavam que povos que não possuíam traços que podiam ser considerados civilizados haviam degenerado e perdido os mesmos. O difusionismo é importante ainda hoje. O conceito de difusão explica como alguns traços culturais são adquiridos ou espalhados. O difusionismo ajuda a explicar a aculturação, mas não é capaz de explicar todos os aspectos culturais como os primeiros difusionistas acreditavam. Existem exemplos de culturas em contato próximo que não partilham muitos traços. (pt)
- Диффузион́изм (от лат. diffusio — разливание, просачивание) — направление в социальной антропологии и этнографии, культурологии, археологии, социологии, полагающее основой общественного развития процессы заимствования и распространения культуры из одних центров в другой. Направление сложилось как реакция на эволюционизм. В отличие от последнего, в поле зрения диффузионистов попадали в первую очередь такие средства распространения культуры, как завоевание, торговля, колонизация, и лишь во вторую очередь — внутрисистемные факторы развития. Главный акцент диффузионизм сделал на изучение ранней истории человечества. Наибольшее распространение идеи диффузионистов получили в таких странах как Австрия и Германия. (ru)
|
| rdfs:comment
| - Cultural diffusion, as first conceptualized by the famous Alfred L. (en)
- Der Diffusionismus ist eine sozialwissenschaftliche Theorie zur Ähnlichkeit weit voneinander entfernter Kulturen. (de)
- Le diffusionnisme est, en anthropologie, une appréhension des cultures humaines par leur distribution dans l'espace, leur historicité et les dynamiques géographiques associées. (fr)
- Dyfuzjonizm - orientacja w naukach o kulturze (etnologii, antropologia kulturowej, folklorystyce, archeologii), a także w innych naukach społecznych, przypisująca dyfuzji kulturowej szczególne znaczenie w procesie zmiany oraz rozwoju kultury i badająca dzieje i skutki przenikania wytworów kultury z jednych obszarów do drugich. (pl)
- Difusionismo é a teoria que trata do desenvolvimento de culturas e tecnologias, particularmente na história antiga. (pt)
- Диффузион́изм (от лат. diffusio� — разливание, просачивание)� — направление в социальной антропологии и этнографии, культурологии, археологии, социологии, полагающее основой общественного развития процессы заимствования и распространения культуры из одних центров в другой. (ru)
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
