| dbpprop:abstract
|
- Tragedy is a form of art based on human suffering that, paradoxically, offers its audience pleasure. While most cultures have developed forms that provoke this paradoxical response, tragedy refers to a specific tradition of drama that has played a unique and important role historically in the self-definition of Western civilization. That tradition has been multiple and discontinuous, yet the term has often been used to invoke a powerful effect of cultural identity and historical continuity—"the Greeks and the Elizabethans, in one cultural form; Hellenes and Christians, in a common activity," as Raymond Williams puts it. From its obscure origins in the theatres of Athens 2500 years ago, from which there survives only a fraction of the work of Aeschylus, Sophocles and Euripides, through its singular articulations in the works of Shakespeare, Lope de Vega, Racine, or Schiller, to the more recent naturalistic tragedy of Strindberg, Beckett's modernist meditations on death, loss and suffering, or Müller's postmodernist reworkings of the tragic canon, tragedy has remained an important site of cultural experimentation, negotiation, struggle, and change. A long line of philosophers—which includes Plato, Aristotle, Saint Augustine, Voltaire, Hume, Diderot, Hegel, Schopenhauer, Kierkegaard, Nietzsche, Freud, Benjamin, Camus, Lacan, and Deleuze—have analysed, speculated upon and criticised the tragic form. In the wake of Aristotle's Poetics (335 BCE), tragedy has been used to make genre distinctions, whether at the scale of poetry in general, where the tragic divides against epic and lyric, or at the scale of the drama, where tragedy is opposed to comedy. In the modern era, tragedy has also been defined against drama, melodrama, the tragicomic and epic theatre.
- Die Tragödie (Trauerspiel) ist eine Form des Dramas und neben der Komödie die bedeutendste Vertreterin dieser Gattung. Sie lässt sich bis in das antike Griechenland zurückführen. Kennzeichnend für die Tragödie ist der schicksalhafte Konflikt der Hauptfigur. Ihre Situation verschlechtert sich ab dem Punkt, an dem die Katastrophe eintritt. In diesem Fall meint das Wort Katastrophe nur die unausweichliche Verschlechterung für den tragischen Helden. Allerdings bedeutet diese Verschlechterung nicht zwangsläufig den Tod des Protagonisten. Anders als im Drama ist das Scheitern des Helden in der Tragödie unausweichlich; die Ursache liegt in der Konstellation und dem Charakter der Figur. Der Keim der Tragödie ist, dass der Mensch der Hybris verfällt und dem ihm vorbestimmten Schicksal durch sein Handeln entgehen will.
- Tragèdia en termes generals es refereix a una obra literària teatral o no que tè un final desesperat o trist que el diferencia així del drama en el qual el desenllaç pot ser feliç. L'origen cultural de la tragèdia es troba en la Grècia antiga en els cants i dances ditiràmbics en honor del déu Dionís. Sembla que la paraula provè del grec (τραγωδία) tragōidiāque voldria dir el cant del boc fent potser referència als vestuari dels actors fets de pell de cabra.
- Tragédie (z řec. tragóidiá – zpěv kozlů, tragos – kozel, óidé – zpěv) je forma dramatu s vážným obsahem. Hrdina se obvykle dostane do neřešitelného konfliktu s vlastním osudem, v marném boji následně podléhá a je dohnán k záhubě. Vznik i rozvoj tragédie do své plné šíře se uskutečnil v antickém Řecku a Římě. Nejcennějším pramenem pro seznámení se s teoretickými poznatky a vývojovým přehledem tragédie je Aristotelova Poetika. Struktura tragédie podle Aristotela: expozice kolize krize peripetie katastrofa
- La tragedia, cuya etimología deriva de la palabra griega τράγος /"Trágos "/, es decir, macho cabrío es una forma dramática cuyos personajes protagónicos se ven enfrentados de manera misteriosa, inexpugnable e inevitable contra el destino o los dioses, moviéndose casi siempre (recordemos la "Orestiada" de Esquilo que tiene una reconciliación al final) hacia un desenlace fatal por una fuerza ciega, la fatalidad, el sino, el hado o fatum, anunciado siempre por diversos oráculos. Las tragedias han de acabar generalmente en la muerte o en la destrucción física, social, intelectual o moral del personaje principal, quien es sacrificado así a esa fuerza que se le impone, y contra la cual se rebela con orgullo insolente o hybris. También existen las tragedias de sublimación, en las que el personaje principal es mostrado como un héroe que desafía las adversidades con la fuerza de sus virtudes, ganándose de esta manera la admiración del espectador, como es el caso de Antígona de Sófocles. La tragedia nació como tal en Grecia con las obras de Tespis y Frínico, y se consolidó con la tríada de los grandes trágicos del clasicismo griego: Esquilo, Sófocles y Eurípides. Las tragedias clásicas se caracterizan,según Aristóteles, por generar una catársis en el espectador.
- Tragedia eli murhenäytelmä on näytelmäkirjallisuuden muoto, jossa henkilöt kohtaavat murheellisen kohtalon.
- La tragédie est une œuvre théâtrale dont l’origine remonte au théâtre grec antique. On l’oppose à la comédie au contraire de laquelle elle met en scène des personnages de rang élevé et se dénoue souvent par la mort d’un ou de plusieurs personnages. Elle a pour but d’inspirer « terreur et pitié ».
- A tragédia drámai műfaj, az ókorban alakult ki a színjátszással együtt. Ókori képviselői:. A tragédia középpontjában egy konfliktus áll és egy tragikus hős, aki bátran szembeszáll az egész világgal, vállalja önmagát és valamilyen magasztos célért küzd. Általában hibái is vannak, ennek ellenére vagy épp ezért azonosulni tudunk vele. Egyedül harcol, magára marad és végül el is bukik, de erkölcsi győztesként bukik el. Konfliktusrendszer: a szereplők viszonyulása a konfliktushoz és ezzel együtt a tragikus hőshöz.
- La tragedia (dal greco τραγῳδία, tragodía) è una delle forme più antiche di teatro. Le sue origini sono oscure, ma derivano certamente dalla ricca tradizione poetica e religiosa della Grecia antica.
- ギリシア悲劇（ギリシアひげき）は、古代ギリシア時代に、アテナイのディオニュシア祭で上演されていた悲劇またそれに範を取った劇をいう。ヨーロッパにおいては古典古代およびルネサンス以降、詩文芸の範例とみなされる。 アテナイにおける悲劇の上演は競作の形を取り、競作に参加する悲劇詩人は、三つの悲劇と一つのサテュロス劇をひとまとめにして上演する必要があった。現在まで三つの悲劇がこの形で残っているのは、アイスキュロスのオレステイア三部作のみである。 聴衆は参加した悲劇詩人のうちで誰のものが最も優れていたかを投票し、優勝者を決めていた。 最も有名な悲劇詩人は、三大悲劇詩人として知られているアテナイのアイスキュロス、ソポクレス、エウリピデスである。プラトンも最初は悲劇詩人を目指していた。古代ギリシア喜劇のアリストパネスは、その作品「蛙」の中で三大詩人の批評をやって見せている。 悲劇は仮面をつけた俳優（最初はひとりであったが次第に増加し後に三人となった）と舞踊合唱隊（コロス）の掛け合いによって進行する。コロスの登場する舞台をオルケストラといい、劇場は円形のオルケストラを底とするすり鉢状の形を取った。現存する最も整ったギリシアの劇場の遺構はエピダウロスに見られる。 古代における悲劇論としてはアリストテレスの『詩学』が有名である。 ギリシア悲劇の成り立ちについて記した書物には、フリードリヒ・ニーチェの『音楽の精髄からの悲劇の誕生（悲劇の誕生）』があるが、これは多くニーチェ自身の思想の表明と見られ、文献学的にはあまり支持されない。ほかにハリソンに悲劇の発生についての論考がある。
- De Attische tragedie is een vorm van drama in het Oude Griekenland. De stof ervoor werd (voor zover wij heden ten dage kunnen nagaan) vrijwel uitsluitend ontleend aan de mythen en sagen; daarop is slechts één uitzondering bekend: de Perzen van Aischylos. Maar ook al behoort het verhaal qua uiterlijk voorkomen tot "het verleden", toch mag men de tragedie niet als louter historisch beschouwen, want de auteur durfde de standaard-overlevering wel eens te wijzigen de opvattingen en gedragingen die aan de hoofdperso(o)n(en) worden toegeschreven zijn die van de auteur zelf en/of van zijn tijdgenoten (actualisering) actuele gebeurtenissen en toestanden kunnen de auteur inspireren tot parallellismen met de mythologie, bijvoorbeeld: Aischylos' Oresteia (of Orestie) - de invoering van een nieuw democratisch rechtssysteem in Athene Sophokles' Oidipous tyrannos - pestepidemie te Thebe Euripides' Troiades - de humanitaire ramp van Melos Het onderwerp is altijd de lijdende mens, die door zijn al dan niet schuldig handelen het leed op zich laadt (rol van de hybris); die echter pogingen onderneemt om de ware oorzaak van het leed te doorgronden, en zo de bedreigdheid van het menselijke bestaan in zijn volle daglicht stelt; zo kan de toeschouwer in de held zichzelf ontdekken. Enkele inhoudelijke verschilpunten met het latere treurspel in de Europese letterkunde: in een concreet mensenleven zal slechts zelden een situatie voorkomen die zo extreem is als in de Griekse tragedies; welke zwakheden of tekortkomingen de tragische held ook mag vertonen, zijn lijden lijkt (ons althans) geenszins evenredig met zijn subjectieve schuld uiterlijk handelen wordt op toneel slechts zelden uitgebeeld (bijvoorbeeld een gruweldaad gebeurt elders en wordt slechts verhaald door een bode): de aandacht van de auteur gaat naar de betekenis / verklaring van de daad. Het Griekse drama is eerder woordkunst dan visueel spektakel. uitvoeringspraktijk in de 5e eeuw v C in Attica: → zie ook Theater in het oude Griekenland historisch overzicht→ zie ook Griekse Tragedie (historisch overzicht)
- En tragedie er et drama som, i motsetning til komedien, har en alvorlig og trist handling, som ofte begynner godt og ender med ulykke. Tragedier omhandler ofte menneskers svakheter, og hvordan dette kan føre til forferdelse. Skuespill med både tragiske og komiske elementer kalles gjerne tragikomedier.
- Tragedia (łac. tragoedia, z gr. τραγῳδία tragodia, od wyrazów τράγος tragos - kozioł i ᾠδή ode - pieśń) - obok komedii i dramatu właściwego, jeden z trzech podstawowych gatunków dramatu. Tragedia to utwór dramatyczny, w którym ośrodkiem akcji jest nieprzezwyciężalny i kończący się nieuchronną klęską, konflikt wybitnej jednostki z siłami wyższymi - losem, fatum, prawami historii, prawami moralnymi, prawami społecznymi itp. Konflikt ten określa się jako konflikt tragiczny, stanowi on występujący w większości tragedii model sytuacji człowieka, zarazem jako kategoria estetyczna tragizmu stanowiąc o estetycznej wymowie tragedii. Konflikt tragiczny stanowi przeciwieństwo dwóch racji równowartościowych - dlatego też mający dokonać między nimi wyboru musi ponieść klęskę, a jego działania kończą się katastrofą.
- Tragédia (do grego antigo τραγῳδία, composto de τράγος "bode" e ᾠδή "canto") é uma forma de drama, que se caracteriza pela sua seriedade e dignidade, frequentemente envolvendo um conflito entre uma personagem e algum poder de instância maior, como a lei, os deuses, o destino ou a sociedade. Suas origens são obscuras, mas é certamente derivada da rica poética e tradição religiosa da Grécia Antiga. Suas raízes podem ser rastreadas mais especificamente nos ditirambos, os cantos e danças em honra ao deus grego Dionísio (conhecido entre os romanos como Baco). Dizia-se que estas apresentações etilizadas e extáticas foram criadas pelos sátiros, seres meio bodes que cercavam Dionísio em suas orgias, e as palavras gregas τράγος, tragos, (bode) e ᾠδή, odé, (canto) foram combinadas na palavra tragoidia (algo como "canções dos bodes"), da qual a palavra tragédia é derivada.
- Tragedia este o specie a genului dramatic, în proză sau în versuri, reprezentând personaje puternice angajate în lupta cu destinul potrivnic, cu ordinea existentă a lumii ori cu proprile lor sentimente, acest conflict soluţionându-se cu moartea eroului. Tragedia este o formă de dramă caracterizată de seriozitate şi demnitate, care de obicei implică un conflict între un personaj şi o putere superioară, ca de exemplu legea, zeii, soarta sau societatea. Originile ei sunt obscure dar cu siguranţă că este un produs al bogatelor tradiţii poetice si religioase al vechii Grecii. Mai precis, originile sale pot fi regăsite in ditirambi, cânturile şi dansurile care îl celebrau pe zeul grec Dionisos, mai târziu preluat de romani ca Bachus. Se crede că spectacolele acestea extatice şi legate de băutură au fost create de satiri, fiinţe pe jumătate ţapi care îl înconjurau pe Dionisos la petreceri. De asemenea, o altă origine a termenului este legată de cuvintele greceşti tragos semnificând ‘ţap’ şi aeidein- ‘a cânta’, combinate dând ‘cântece ale ţapilor’, din care a rezultat ‘tragedie’.
- Трагедия (греч. τραγωδία, tragōdía, буквально — козлиная песнь, от trаgos — козёл и ödе — песнь), драматический жанр, основанный на трагической коллизии героических персонажей, трагическом её исходе и исполненный патетики; вид драмы, противоположный комедии. Трагедия отмечена суровой серьёзностью, изображает действительность наиболее заостренно, как сгусток внутренних противоречий, вскрывает глубочайшие конфликты реальности в предельно напряжённой и насыщенной форме, обретающей значение художественного символа; не случайно большинство трагедий написано стихами.
- Tragedi (egentligen "bocksång", bildat av de grekiska orden tragos och oide) är en dramatisk genre som sedan antiken spelat en central roll i västerlandets kultur. Författare (i synnerhet antika) som främst ägnar sig åt tragedier kallas tragöder. De tre stora tragöderna är Aischylos, Sofokles och Euripides. En modernare berömd tragediförfattare är William Shakespeare, vars stora tragedier utgör milstolpar i världslitteraturen. Se även komedi.
- Trajedi (Tragedya): Bu sözcük Yunanca tragoidia’dan gelir; tragos (keçi) ve oidie (türkü) sözcüklerinin birleşmesiyle "keçilerin türküsü" anlamına kullanılır. Dionysos şenliklerinde koro, tanrının ona bağlı kölelerini simgeliyordu. Tanrının çevresinde hep doğanın yabancı güçlerini temsil eden teke ayaklı satyrler bulunduğu için ilk başlarda, koro da satyrlerin biçimine giriyordu; ilk dönemlerde, korodaki oyuncular teke derileri (tragoi) giyerek oyun alanına çıkıyorlardı. Tragedya türü de tragos'ların şarkılarından doğdu. Tragedyanın konu kaynağı efsanelerdi. Zaten efsaneler Yunan şiirinin de kaynağı olmuştu. Kendisinden sonra gelen yazarların bitmez tükenmez hazinesi olan Homeros efsaneleri güzel bir üslûp içinde tekrarlanmıştı. Ancak dram sanatı, bu efsanelerden yepyeni bir biçimde esinlendi. Efsaneler geleneksel bir süsleme sanatı gibi, tekrarlanmanın batağına tam düşecekken, dram sanatı bu efsanelere yeni bir soluk getirdi ve geniş bir ufuk açtı. Çünkü efsanelerde idealize edilerek ya da süslenerek anlatılan olaylar ve bu olayların içindeki kahramanla dram sanatı yoluyla Atina halkının özelliği ve tavrı oluverdi; efsaneler yoluyla önemli gerçekler üzerinde duruldu. Yunan tragedyasının özellik gösteren düşünce düzeyinden biri “gururlanma günahı” ve bu günahın kaçınılmaz cezasıydı. Grekler bu cezayı tanrıça Nemesis'e bağlarlardı. Nemesis, başarıları ve sürekli zenginlikleri yüzünden tanrıları unutan insanların kırbacı, onları cezalandıran bir yüce güçtü. Yunan seyircisi için hiçbir şey gurur kadar kahramanın kötü bir duruma düşmesindeki acıya, gölge düşüremezdi. Yunan tragedya yazarları, oyunlarında tekrar tekrar bu günah-ceza kavramları üzerinde dururlardı. Hele Aiskhilos bu dinsel kavramlara her zaman dikkat etmişti. Ancak antik tragedyadaki günah kav-ramı bugünkünden değişikti: bazen günah hafif olur, unutulurdu; bazen günahı işleyen farkına bile varmazdı; bazen da günahı işleyen cezaya çarptırılan değil, onun babası ya da atası olurdu. Tragedya kahramanları günahlarından dolayı vicdan azabı çekmezlerdi. Yunan tragedyasının yapısı konuşmalı ve şarkılı bölümlerle kuruludur. Konuşmalı bölümler üçe ayrılır: Progolos, yani başlangıçKoro'nun ortaya çıkmasından önce söylenen bölümdü. Oyun üzerine bazı açıklamaların yapıldığı yerdi. Bu bölüm yalnız bir kişi tarafından seyirciye doğru söylenirdi. Bir çeşit anlatıcının bölümüdür. Bu başlangıç bitince koro oyun alanına girer ve oyun bitinceye kadar kalırdı. Epeisodion' larBunlar koronun şarkıları arasındaki bölümlerdi. İ. Ö. V. yüzyıldan itibaren her oyunda üç Epeisodion'un olması bir kural durumuna geldi. Eksodos, tragedyanın bitişiydiİlk dönemlerde koronun dışarı çıkması sırasında söylenen lirik bir şarkıydı. En ünlü tragedya yazarları; Aiskhylos,Sophokles,Euripides,Pierre Corneille,Jean Racine
- Траге́дія — драматичний твір, який ґрунтується на гострому, непримиренному конфлікті особистості, що прагне максимально втілити свої творчі потенції, з об'єктивною неможливістю їх реалізації.
- 悲剧是最古老也是最常见的一种戏剧题材。悲劇是包括死，痛苦等，悲劇是主要與一個意味深長的結尾的哀傷和哀痛戲曲或文學的类型。 它是關於男人和婦女終止，家庭、社會和國家。 以时间为序，悲剧大概经历了如下时期的演变：
|
| rdfs:comment
|
- Tragedy is a form of art based on human suffering that, paradoxically, offers its audience pleasure. While most cultures have developed forms that provoke this paradoxical response, tragedy refers to a specific tradition of drama that has played a unique and important role historically in the self-definition of Western civilization.
- Die Tragödie (Trauerspiel) ist eine Form des Dramas und neben der Komödie die bedeutendste Vertreterin dieser Gattung. Sie lässt sich bis in das antike Griechenland zurückführen. Kennzeichnend für die Tragödie ist der schicksalhafte Konflikt der Hauptfigur. Ihre Situation verschlechtert sich ab dem Punkt, an dem die Katastrophe eintritt. In diesem Fall meint das Wort Katastrophe nur die unausweichliche Verschlechterung für den tragischen Helden.
- Tragèdia en termes generals es refereix a una obra literària teatral o no que tè un final desesperat o trist que el diferencia així del drama en el qual el desenllaç pot ser feliç. L'origen cultural de la tragèdia es troba en la Grècia antiga en els cants i dances ditiràmbics en honor del déu Dionís. Sembla que la paraula provè del grec (τραγωδία) tragōidiāque voldria dir el cant del boc fent potser referència als vestuari dels actors fets de pell de cabra.
- Tragédie (z řec. tragóidiá – zpěv kozlů, tragos – kozel, óidé – zpěv) je forma dramatu s vážným obsahem. Hrdina se obvykle dostane do neřešitelného konfliktu s vlastním osudem, v marném boji následně podléhá a je dohnán k záhubě. Vznik i rozvoj tragédie do své plné šíře se uskutečnil v antickém Řecku a Římě. Nejcennějším pramenem pro seznámení se s teoretickými poznatky a vývojovým přehledem tragédie je Aristotelova Poetika.
- La tragedia, cuya etimología deriva de la palabra griega τράγος /"Trágos "/, es decir, macho cabrío es una forma dramática cuyos personajes protagónicos se ven enfrentados de manera misteriosa, inexpugnable e inevitable contra el destino o los dioses, moviéndose casi siempre (recordemos la "Orestiada" de Esquilo que tiene una reconciliación al final) hacia un desenlace fatal por una fuerza ciega, la fatalidad, el sino, el hado o fatum, anunciado siempre por diversos oráculos.
- Tragedia eli murhenäytelmä on näytelmäkirjallisuuden muoto, jossa henkilöt kohtaavat murheellisen kohtalon.
- La tragédie est une œuvre théâtrale dont l’origine remonte au théâtre grec antique. On l’oppose à la comédie au contraire de laquelle elle met en scène des personnages de rang élevé et se dénoue souvent par la mort d’un ou de plusieurs personnages. Elle a pour but d’inspirer « terreur et pitié ».
- A tragédia drámai műfaj, az ókorban alakult ki a színjátszással együtt. Ókori képviselői:. A tragédia középpontjában egy konfliktus áll és egy tragikus hős, aki bátran szembeszáll az egész világgal, vállalja önmagát és valamilyen magasztos célért küzd. Általában hibái is vannak, ennek ellenére vagy épp ezért azonosulni tudunk vele. Egyedül harcol, magára marad és végül el is bukik, de erkölcsi győztesként bukik el.
- La tragedia (dal greco τραγῳδία, tragodía) è una delle forme più antiche di teatro. Le sue origini sono oscure, ma derivano certamente dalla ricca tradizione poetica e religiosa della Grecia antica.
- De Attische tragedie is een vorm van drama in het Oude Griekenland. De stof ervoor werd (voor zover wij heden ten dage kunnen nagaan) vrijwel uitsluitend ontleend aan de mythen en sagen; daarop is slechts één uitzondering bekend: de Perzen van Aischylos.
- En tragedie er et drama som, i motsetning til komedien, har en alvorlig og trist handling, som ofte begynner godt og ender med ulykke. Tragedier omhandler ofte menneskers svakheter, og hvordan dette kan føre til forferdelse. Skuespill med både tragiske og komiske elementer kalles gjerne tragikomedier.
- Tragedia (łac. tragoedia, z gr. τραγῳδία tragodia, od wyrazów τράγος tragos - kozioł i ᾠδή ode - pieśń) - obok komedii i dramatu właściwego, jeden z trzech podstawowych gatunków dramatu. Tragedia to utwór dramatyczny, w którym ośrodkiem akcji jest nieprzezwyciężalny i kończący się nieuchronną klęską, konflikt wybitnej jednostki z siłami wyższymi - losem, fatum, prawami historii, prawami moralnymi, prawami społecznymi itp.
- Tragédia (do grego antigo τραγῳδία, composto de τράγος "bode" e ᾠδή "canto") é uma forma de drama, que se caracteriza pela sua seriedade e dignidade, frequentemente envolvendo um conflito entre uma personagem e algum poder de instância maior, como a lei, os deuses, o destino ou a sociedade. Suas origens são obscuras, mas é certamente derivada da rica poética e tradição religiosa da Grécia Antiga.
- Tragedia este o specie a genului dramatic, în proză sau în versuri, reprezentând personaje puternice angajate în lupta cu destinul potrivnic, cu ordinea existentă a lumii ori cu proprile lor sentimente, acest conflict soluţionându-se cu moartea eroului. Tragedia este o formă de dramă caracterizată de seriozitate şi demnitate, care de obicei implică un conflict între un personaj şi o putere superioară, ca de exemplu legea, zeii, soarta sau societatea.
- Трагедия (греч. τραγωδία, tragōdía, буквально — козлиная песнь, от trаgos — козёл и ödе — песнь), драматический жанр, основанный на трагической коллизии героических персонажей, трагическом её исходе и исполненный патетики; вид драмы, противоположный комедии.
- Tragedi (egentligen "bocksång", bildat av de grekiska orden tragos och oide) är en dramatisk genre som sedan antiken spelat en central roll i västerlandets kultur. Författare (i synnerhet antika) som främst ägnar sig åt tragedier kallas tragöder. De tre stora tragöderna är Aischylos, Sofokles och Euripides. En modernare berömd tragediförfattare är William Shakespeare, vars stora tragedier utgör milstolpar i världslitteraturen. Se även komedi.
- Trajedi (Tragedya): Bu sözcük Yunanca tragoidia’dan gelir; tragos (keçi) ve oidie (türkü) sözcüklerinin birleşmesiyle "keçilerin türküsü" anlamına kullanılır. Dionysos şenliklerinde koro, tanrının ona bağlı kölelerini simgeliyordu.
- Траге́дія — драматичний твір, який ґрунтується на гострому, непримиренному конфлікті особистості, що прагне максимально втілити свої творчі потенції, з об'єктивною неможливістю їх реалізації.
- 悲剧是最古老也是最常见的一种戏剧题材。悲劇是包括死，痛苦等，悲劇是主要與一個意味深長的結尾的哀傷和哀痛戲曲或文學的类型。 它是關於男人和婦女終止，家庭、社會和國家。 以时间为序，悲剧大概经历了如下时期的演变：
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
